Opinions

Bedenker, regisseur en duizendpoot Taylor Sheridan heeft inmiddels een indrukwekkend serie-oeuvre op zijn naam staan: 1923, 1883, Yellowstone, Tulsa King en Mayor of Kingstown. Sheridan is een meesterverteller en doet dat ook in zijn laatste release Special Ops: Lioness met verve. We volgen special CIA-agent Joe (Zoe Saldaña) die met undercoveroperaties ten strijde trekt in de war on terror. Joe rekruteert en traint Cruz (Laysla De Oliveira), die uit een gewelddadige relatie komt en zich heeft aangemeld bij de US Marine.

In een afwisselend scenario worden waarden als trouw, gerechtigheid en loyaliteit in een hoog tempo voorgeschoteld. Met het credo shoot first, ask questions later wordt Amerikaans patriottisme strak doorgevoerd. Sheridan tekent zijn verhaal met dikke stiften, zonder al te veel nuance. De vergelijking met Homeland ligt voor de hand, maar Homeland is beter en realistischer. Dat Special Ops: Lioness toch prettig wegkijkt is vooral te danken aan de krachtige en brute leeuwinnen in de hoofdrol. Tegelijk: wat schieten we er mee op als vrouwen zich als mannen gaan gedragen?

Op feiten gebaseerde gedramatiseerde Vlaams-Waalse co-productie over de vrienden Marc (Tijmen Govaerts), Franky (Aimé Claeys) en zijn zus Vicky (Mona Mina Leon) gedurende de roerige jaren 80. Vol grote ambities melden Marc en Franky zich aan voor de Rijkswacht. Vicky gaat rechten studeren. Kan de vriendschap standhouden onder druk van studentenprotesten en extreem links en rechts geweld? 1985 vertelt het traumatische verhaal van de opkomst van de bende van Nijvel, die België jarenlang in zijn greep had.

Regisseur Wouter Bouvijn (Red Light) heeft van 1985 samen met scenarist Willem Wallyn een fantastische serie gemaakt. In alle opzichten. Niet alleen is het tijdsbeeld uitstekend in beeld en geluid getroffen, de acteurs leveren hier topprestaties. 1985 is spannend, toegankelijk, verrassend en zoals de hoofdrolspelers dat zelf noemen: melancholisch. Net als het Nederlandse The Spectacular een weergaloos verhaal over een onthutsende geschiedenis.

Zweedse dramady over de liefdesperikelen van drie generaties in een gezin. Hoofdrolspeler Josephine Bornebusch schreef het scenario en regisseert. Het in het algemeen luchtige verhaal wordt door een aantal ingrijpende gebeurtenissen gedramatiseerd; verlies, rouw en vergeving voorkomen dat het oppervlakkig blijft. De fine fleur van de Zweeds cinema maakt zijn opwachting. Het acteerwerk is dan ook uitstekend. Johan Ulveson (de psychiater uit Bonusfamiljen) speelt als zoekende pater familias een belangrijke rol waardoor ook de verwikkelingen van de generatie 60+, ruime aandacht krijgen. Voor wie houdt van Scandinavisch drama als Mellem Os (Between Us), Bonusfamiljen of Hjem til Jul (Home for Christmas), kan ik deze serie aanbevelen. Misschien net niet helemaal on par met deze drie, maar er valt voldoende te genieten.

Het derde seizoen van het IJslandse Trapped, door Netflix hernoemd als Entrapped, borduurt verder op de bekende ingrediënten die de eerste twee seizoenen zo succesvol maakten. Dat betekent een crime mystery (dit keer met een rituele commune en een motorbende), de lokale Politie o.l.v. Hinrika (Ilmur Kristjánsdóttir) en natuurlijk de massieve Ólafur Darri Ólafsson als Andri. Een wonderlijk speurneuzenduo, maar op een of andere manier overtuigen ze volledig.

Dat kan niet helemaal gezegd worden van het verhaal. De plot is niet heel verrassend, fragmentarisch en het wordt nergens echt spannend. Zo is de motorbende o.l.v. 'Danish' Hopper (Thomas Bo Larsen) nogal cliché. Onderhoudend is Entrapped wel. Maker Baltasar Kormákur (Katla, Everest) heeft het Netflix-budget uitstekend besteed want de vormgeving is sfeervol. Niet in de laatste plaats het desolate en buitenaardse landschap, is prachtig in beeld gebracht.