Opinions

Gangs Of London kent een vijfsterrenstart. Deze harde misdaad thriller opent in de pilotaflevering met een subliem gechoreografeerd gevecht in een bar. Je merkt dat hier specialisten aan het werk zijn. Gangs Of London komt uit de koker van Gareth Evans (Raid, Apostle) en Matt Flanney. Met prachtig camerawerk lijken de actiescenes op zorgvuldig geconstrueerde bloedballetten. Voor wie er van houdt: bloed, hoofden en ledematen spatten en exploderen alle kanten op.

De hardheid en internationale twist doen denken aan Zero Zero Zero, maar ook een serie als Before We Die kent enige overeenkomst. In de tweede helft gaat het tempo omlaag en lijkt ook de frisheid wat verdwenen. Neemt niet weg dat Gangs Of London voortdurend spannend en dreigend is, er mooie plottwists te ontdekken zijn en het acteerwerk van vertrouwde Britse kwaliteit is.

Sober en ingetogen vierdelig Zweeds drama over het jarenlange onderzoek naar een dubbele moord in Linköping in 2004. In opzet doet Genombrottet denken aan het Deense The Investigation; niet de vermoedelijke dader staat centraal, maar het onderzoek en de impact op de nabestaanden. Na de moord op premier Olaf Palme kent deze speurtocht de langste looptijd. Puntenaftrek is er voor de visagie. De acteurs lijken in deze ruim 16 jaar nauwelijks ouder te worden, maar sfeer en tempo maken veel goed. Genombrottet is een fijne en bescheiden truecrime-serie.

Zoals eerder gezegd begint deze crimethriller goed en onderhoudend. Maar zakt vervolgens erg ver weg met een rommelig verhaal over wraak, maffia en schimmige onderwereld. Kelly MacDonald is het lichtpuntje, maar haar scenes worden spaarzaam. Snel vergeten deze Brits-Japanse samenwerking.

The Girlfriend is een zesdelige psychologische dramaserie, gebaseerd op de roman van Michelle Frances. Als zoon Daniel zijn nieuwe vriendin Cherry (Olivia Cooke) introduceert bij zijn moeder Laura (Robin Wright - House of Cards), doet wantrouwen en jaloezie al snel zijn intrede in de familie. Vanuit verschillende perspectieven worden de verhalen van Laura en Cherry verteld. Een bitchfight kan, zo lijkt het, niet lang op zich laten wachten. De productie ziet er gelikt uit, met mooie locaties, een sterke cast en een broeierige sfeer van geheimen.

Toch valt The Girlfriend tegen. Er wordt rijkelijk gestrooid met plottwists. Deze houden het tempo levendig maar halen tegelijk een deel van de spanning en het mysterie weg. De Amazon Prime-serie lijkt door deze ongeloofwaardigheden in enkele scenes meer op een dark comedy of theatraal melodrama.

Series over verveelde en verwende rijke witte vrouwen lijkt een subgenre op zichzelf te zijn; Big Little Lies, The Undoing, Desperate Housewives, Gossip Girl en het recente Your Friends & Neighbors. En natuurlijk The White Lotus. The Girlfriend, of wellicht beter The Grillfriend, neemt zichzelf wel heel erg serieus. Een vleugje van Freuds oedipuscomplex levert in dit geval geen scherp, vilein of overtuigend liefdesdrama op.

De tiendelige HBO Max-serie The Girls on the Bus is losjes gebaseerd op het boek Chasing Hillary van Amy Chozick. Dit boek gaat over de campagne die Hillary Clinton in 2016 voerde om de eerste vrouwelijke president van de VS te worden. In deze serie zitten journalisten in de bus die de democratische presidentskandidaten volgen op weg naar campagnebijeenkomsten.

De vier vrouwelijke hoofdrolspelers leveren degelijk acteerwerk af en krijgen steeds meer chemie met elkaar. Maar The Girls on the Bus bewandelt vooral platgetreden paden. Journalistieke onafhankelijkheid, politieke thema's en persoonlijke relaties; het blijft allemaal oppervlakkig en vrijblijvend. En typisch Amerikaans. Dus over de top en onverklaarbaar uitzinnig bij tijd en wijle. Maar dat is kennelijk comedy. Het nieuws wordt in The Girls on the Bus alleen in chocoladeletters gebracht.

S2 van maffia-epos The Godfather Of Harlem gaat traag van start. Maar de afleveringen 3 t/m 6 zijn vlot en hebben een fijne sfeer. Toch lijkt dit tweede seizoen net wat te veel van het goede te zijn, en is de sprankeling verdwenen. Over sprankelend gesproken; Ilfenesh Hadera (als Mayme Johnson) steelt hier de show. Gracieus, vilein en toegewijd speelt ze de echtgenoot van gangster Ellsworth 'Bumpy' Johnson (Forest Whitaker). Ook Vincent D'Onofrio acteert hier subliem, balancerend tussen familieman en opvliegende Italo-gangster.

TGOH dendert van probleem naar 'oplossing' en dat herhaalt zich bijna elke aflevering. Ik vond het oppervlakkig en fragmentarisch worden. Ook het verhaal rond Nation of Islam en Malcolm X, wordt na verloop van tijd sleets. Alsof er te weinig interessant materiaal is voor zoveel afleveringen. Na het zien van S2 van TGOH, blijft ondanks het aantal liquidaties toch het gevoel van een lege huls hangen.

Julia Ormond (bouwjaar 1965) speelt in Gold Digger Julia, een puissant rijke, aantrekkelijke en flierefluitende vrouw van 60. Welvarend, knap en lief zijn zaken waar begin dertiger Ben (Ben Barnes) voor valt. Is hier sprake van bedrog of is hier sprake van liefde, en is Ben gewoon een Old Digger? Genoeg voor 6 afleveringen familiedrama en oplopende emoties. Het verhaal voelt geforceerd, misschien niet per sé ongeloofwaardig, maar het wringt wel een beetje; als uit een hoge hoed borrelen de geheimen in rap tempo naar de oppervlakte. Net op het moment dat wij kijken! Daar komt bij dat zowel de hoofdpersonen als de overige familieleden, je behoorlijk op afstand weten te houden. Er ontstaat weinig compassie bij de kijker. Het middendeel van de serie kijkt gelukkig prettig weg. En graafschap Devon in Zuid-Engeland is uitnodigend in beeld gebracht. Een mixed bag.

Gedramatiseerd en sterk geromantiseerd historisch zesdelig true-crimedrama. The Gold gaat over de nasleep van de diefstal van goudstaven ter waarde van 26 miljoen pond, en start met een zekere lichtheid en humor. De hoofdpersonen hebben een guitige, onbevangen kwajongens uitstraling meegekregen, die nogal botst met de gewelddadige realiteit. In de serie werkt het goed. De bittere geschiedenis wordt hier geweld aan gedaan.

Het acteerwerk is uitmuntend. Vooral Charlotte Spencer (Sanditon) in haar rol van rechercheur Nicky Jennings, geeft diepte aan haar rol. Haar afkomst - uit het arbeidersmilieu én een criminele vader - wordt uitstekend verweven in het frisse en levendige scenario. Degelijk Brits vakwerk.

'Opgedragen aan alle vrouwen die de 'Ndrangheta durfden te weerstaan'.

Met dezelfde gedrevenheid als Sarah Lund in de Killing de misdrijven probeerde op te lossen, zo vastberaden is openbaar aanklager Anna Colace (Barbara Chichiarelli - Suburra) om de vrouwen van de Zuid-Italiaanse maffialeiders te helpen. En te laten praten. Het zesdelige The Good Mothers is een intense en overweldigende série noire. In vale kleuren wordt een sterk verhaal geschetst - een gedramatiseerde werkelijkheid - dat voortdurend wisselt tussen loyaliteit en vrijheid.

Verwacht niet de gebruikelijke geweldsexplosies maar een continue onderhuidse spanning waarbij de suggestie speelt met de kijker. Het acteerwerk is uitmuntend, het script vlot en de fotografie overweldigend. Ik moest bij dat laatste aan Zero Zero Zero denken. The Good Mothers is een prachtige Brits-Italiaanse coproductie geschreven door Stephen Butchard (The Last Kingdom, Baghdad Central), en een eerbetoon aan dappere moeders en dochters.