Opinions

Meesterlijk en inventief zevendelig spionagedrama met in de eerste drie afleveringen een hoog tempo en prima plotwendingen. Jeff Bridges speelt Dan Chase en moet al meteen op de vlucht. Waarvoor precies blijft vooralsnog onduidelijk, maar zoals gebruikelijk in dit soort series voor demonen uit het verleden. En voor de CIA, in de persoon van mastodont John Lithgow in de rol van Harold Harper. Dat verleden speelt zich af in Afghanistan, zo zien we in flashbacks.

De 72-jarige Bridges, bij wie tijdens de opnamen kanker werd geconstateerd, draagt The Old Man; doorleefd, met een enorme zeggingskracht, krakend en raspend en nergens routineus. De afleveringen vier tot en met zeven zijn trager, beschouwender en meer voorspelbaar. Het slot zal ook niet iedereen kunnen bekoren. Kortom: een prima serie met sterke hoofdrolspelers waarbij het gevoel blijft hangen dat er meer in had gezeten.

Het bijna 10 jaar geleden verschenen Olive Kitteridge stond al heel lang op mijn kijklijst. Frances McDormand (Nomadland, Fargo) - met Tom Hanks tevens executive producer - speelt Olive Kitteridge. Richard Jenkins (Dahmer, Six Feet Under) haar echtgenoot. De acteurs, in de bijrollen zien we bijvoorbeeld Jesse Plemons, dragen hier de serie. De complexe karakters vormen samen met het fantastische spel en het levendige en compacte scenario een prijswinnende combinatie.

De levensgeschiedenis van Olive Kitteridge is niet persé een opbeurende kijkervaring. Het contrast met de lieflijke omgeving kan bijna niet groter. Alles wat er zoal in een mensenleven aan wel - en vooral wee - voorbij kan komen, is samengebald in vier aflevingen van een klein uur. Toch wordt Olive Kitteridge nergens topzwaar. Een verdienste van scenariste Jane Anderson die het Pulitzer Prize-winnende boek van Elisabeth Strout kundig bewerkte. Het subtiel doorleefde en soms grappige sarcasme zorgt voor een bepaalde lichtheid. Hoewel misschien net geen klassieker, is Olive Kitteridge een prachtige kleine familiekroniek.

Datingprogramma waarbij de dates kennismaken met het vanlife. Daar wordt nogal hoog van opgegeven - het lijkt op een cultus - maar is in de praktijk dieselend met de camper door Europa crossen om onontdekte plekjes te vervuilen. Dit alles mogelijk gemaakt door zogenaamd remote te werken. Het blijft onduidelijk waar de deelnemers het financieel van doen, want werken zien we ze in ieder geval nooit. Alles voor de liefde, al is het maar die voor jezelf.

One Day is een frisse 14-delige Britse vriendschapsdramady naar het boek van David Nicholls. Gedurende bijna 20 jaar zien we elk jaar op 15 juli hoe het staat met de vriendschap tussen Emma (Ambika Mod) en Dexter (Leo Woodall). Waarom de twee elk jaar op dezelfde dag gevolgd worden blijft de vraag. Het voegt in ieder geval weinig toe. Sterker, het doet geforceerd aan. Als een gimmick die te lang wordt doorgevoerd.

Na een moeizame start kan One Day in het middendeel overtuigen, ondanks dat de acteurs in 20 jaar niet ouder lijken te worden en het nergens diepgravend wordt. Een vergelijking met Normal People is snel gemaakt, maar dat niveau wordt nooit gehaald. Toch kijkt One Day prettig weg. De acteurs hebben chemie, het scenario zit goed in elkaar, en wat meer diepgang en vuurwerk doen hun intrede naarmate de serie vordert.

The One, mooi vertaald als De Ware, kent een interessante premisse. Wat gebeurt er als iedereen op basis van dna-gegevens zijn of haar perfecte match zou kunnen vinden? Gewoon een haartje opsturen en matchen maar. Op naar het ultieme stel. Wat zeg ik: 26 miljoen gelukkige koppels. Het blijft wel science fiction.

De eerste 4 afleveringen zijn sterk, boeiend en voltrekken zich in vlot tempo. Met een paar frisse plotwendingen incluis. De laatste 4 afleveringen zakt The One ver weg, en kan de belofte van de eerste helft nergens meer waarmaken. Een gezocht verhaaltje over een (zelf)moord, wat suffige en zwak uitgewerkte subplotjes, en een grote mate van voorspelbaarheid doen The One de das om. Blijft over een Brits drama dat op een haar na, net niet kopje onder gaat.

Welsh plattelandsdrama over boer Nathan (Martin Clunes - Manhunt), die ontdekt dat zijn zoon langzaam de drugswereld inrolt. Het zesdelige Out There is geschreven door Ed Whitmore en Marc Evans, die eerder samenwerkten voor The Steeltown Murders en Manhunt. Out There snijdt een actueel thema aan, maar kan niet voorkomen dat veel platgetreden paden bewandeld worden. Clunes overtuigt ten volle, de finale in het geheel niet. Degelijk Brits vakwerk voorkomt maar net dat Out There in de gierput zakt.

Geweldige Stephen King-vertelling, met drie uitmuntende eerste afleveringen. Mooi opgebouwde spanning, mysterieus, een snufje horror, wat bovennatuurlijke ingrediënten; wat wil je nog meer? Ben Mendelsohn (onder andere uit de serie Bloodline; daar lijkt hij na een carrièreswitch zo uit weggelopen) en Cynthia Erivo stelen hier de show. Maar ook in de bijrollen wordt uitstekend geacteerd. Zakt nergens echt in, hoewel de ontknoping in afleveringen 9 en 10 voorspelbaar is. Vakwerk.