Opinions

Gezien het betrokken schrijftalent (Hans Rosenfeldt heeft oa The Bridge, Marcella en Den Fördömde geschreven en Jens Lapidus is de auteur van de Snabba Cash-boeken) is deze serie een flinke tegenvaller. De plot rammelt aan alle kanten en de hoofdpersoon loopt als een kip zonder kop door de onwaarschijnlijke gebeurtenissen heen. Echt spannend wil het ook niet worden. Ik verwacht/ hoop dat het bij dit ene seizoen blijft.

Na de prima eerste aflevering is het even inkomen, één en ander verloopt dan wat traag en statisch, maar vervolgens ontpopt deze visueel mooi in beeld gebrachte, fraai gespeelde tiendelige reeks zich tot een spannende, intrigerende serie. De eersteklas cast helpt flink, met daarin heel wat gezichten die we lang niet meer gezien hebben, zoals bijrollen van Sean Young en Michael Ironside. Altijd leuk. Naar het einde toe is de rek er wel een beetje uit en het geheel verdient een wat spannender climax, maar al met al redelijk geslaagd. Gebaseerd op het gelijknamige boek van Caleb Carr, dat ook een vervolg heeft, The Angel Of Darkness. Dus...

Erg wisselvallig, deze visueel indrukwekkende maar inhoudelijk vaak haperende Netflix SF-serie, gebaseerd op het gelijknamige boek van Richard K. Morgan. Het ziet er allemaal fraai uit en de aktiescenes zijn eersteklas, maar de personages zijn niet bepaald charismatisch en de plot weet amper te boeien. Herhaaldelijk kon ik dan ook amper mijn aandacht erbij houden. Af en toe gebeuren er dan wel weer wat coole dingen, waardoor je toch blijft doorkijken, maar echt geweldig wordt het helaas nergens.

Toch iets meer van verwacht en vooral gehoopt, aangezien het gelijknamige boek van Neil Gaiman erg goed is. De serie heeft zeker sterke punten; visueel steekt het allemaal bijzonder fraai in elkaar en met de casting is weinig mis. Toch loopt het allemaal niet zo lekker, met te veel personages en plotlijnen, waardoor het lastig is om grip op het geheel te krijgen. Hopelijk wordt seizoen twee beter.

Beetje rommelig eerste seizoen en niet echt eng, maar onderhoudend en luguber genoeg. De hoofdpersonen zijn niet bijster interessant, maar de bijrollen zijn uitstekend ingevuld, met vooral Jessica Lange geweldig als opdringerige buurvrouw. Visueel steekt alles netjes verzorgd in elkaar en de creepy locatie heeft absoluut meerwaarde. Net interessant genoeg al met al om seizoen twee een kans te geven.

Behoorlijk onweerstaanbaar, deze gemoedelijke maar tegelijkertijd scherpe serie over Anne, een weeskind dat aan het einde van de 19e eeuw een onverwacht thuis vindt bij een geharde, ongehuwde vrouw en haar zachtmoedige, vrijgezelle broer. Mooie personages, fraaie verhaallijnen en veel sfeer, mede door de prachtige natuuropnamen. Het is even wennen aan de maffe, excentrieke persoonlijkheid van de hoofdrolspeelster, maar al snel pakt ze je in en laat niet meer los. Benieuwd naar de volgende seizoenen.

Derde en vermoedelijk laatste seizoen van deze superieure deense dramareeks. Zelden heb ik zulke boeiende en prachtig uitgewerkte personages in een televisieserie gezien. Qua plotlijnen valt er net als in seizoen twee niet zo heel veel te beleven en één en ander voelt behoorlijk opgerekt en gekunsteld aan, maar ach, wat maakt het uit. Het is allemaal weer heerlijk dramatisch en meeslepend. Jammer dat we afscheid van deze geweldige karakters moeten nemen.

Spannende spin-off van de britse serie The Missing, met ditmaal een hoofdrol voor het personage van Tcheky Karyo. Door de plotlijnen naar Amsterdam te verplaatsen komt één en ander helaas aanvankelijk een beetje klungelig over. Veel belgische akteurs in de cast, veel uiteenlopende accenten... kortom, een echte europudding. Gelukkig vindt de reeks gaandeweg zijn kracht en wordt steeds beter, daarbij geholpen door sterk spel van vooral Tom Hollander (nee, geen nederlander). De plot steekt verrassend in elkaar en er zijn voldoende lugubere toestanden om de aandacht erbij te houden. Al met al de moeite waard, al is het begin dus even doorbijten.

Eersteklas deense dramaserie met thriller-elementen, over diepgewortelde corruptie binnen een groot energiebedrijf. Fraai in elkaar gezet en meeslepend in beeld gebracht, met een prima cast en een intelligent en spannend uitgewerkt script. Aan het einde lijkt alles netjes en bevredigend afgerond, maar inmiddels blijkt een seizoen twee in de maak te zijn.

Zeer vermakelijke, lekker vlot vertelde serie van de makers van Downton Abbey. Fans daarvan kunnen in ieder geval direct inhaken. Leuke personages, boeiende verhaallijnen boordevol intriges en hier en daar is de boel zelfs behoorlijk spannend. Ik hoop dat we hier meer van gaan zien, want met slechts zes afleveringen is dit eerste seizoen wel wat aan de karige kant.

Uitstekende miniserie van HBO, vooral de moeite waard door de sterk uitgewerkte personages en de prachtige dialogen. De plot mag er overigens ook zijn. Met name Reese Witherspoon en Laura Dern zijn geweldig, maar de hele cast is top. Regisseur Jean-Marc Vallée is de afgelopen jaren lekker bezig, dat kunnen we wel stellen. Jammer dat er maar zeven afleveringen zijn; het is spijtig zo snel afscheid te moeten nemen van deze intrigerende personages.

Na het eerste seizoen leek de koek qua plot zo'n beetje op, maar deze tweede reeks pakt toch wel verrassend sterk uit. Het thriller-element is dan wel grotendeels afwezig, maar het geweldige spel van de hele cast en het psychologisch knap in elkaar stekende script maken dit wederom de moeite waard. Vooral Reese Witherspoon en Laura Dern zijn hier op dreef, maar ook nieuwe aanwinst Meryl Streep blijkt een schot in de roos. Zelden zie je dergelijk goed uitgewerkte vrouwelijke personages.

Interessante, subtiel verontrustende (want best plausibele) toekomstvisie, waarin technologie meer dan ooit onze levens bepaald. Dit eerste seizoen kent slechts drie afleveringen, maar gelukkig zijn ze alle drie wel de moeite waard. Goed gemaakt, goed gespeeld en zeer intrigerend, al zit je steeds te wachten op een punchline die niet komt. Maar goed, het is dan ook geen The Twilight Zone, ook al heeft de reeks daar wel wat van weg.

Solide tweede reeks, al zijn niet alle afleveringen even goed. Vooral The Waldo Moment is, hoewel interessant, aan de middelmatige kant. Beste aflevering is de laatste, White Christmas, de bijzonder nare maar effectieve kerstaflevering met Jon Hamm in de hoofdrol. Deze aflevering bevat zoveel intrigerende details en bizarre wendingen dat het eigenlijk jammer is dat ze daar geen speelfilm van gemaakt hebben. Had makkelijk gekund.

Beste seizoen tot nu toe, wat mij betreft. Consistent boeiend en interessant, met een paar uitstekende afleveringen. Vooral het vrij komische Nosedive en het melancholische San Junipero zijn erg goed. Niet al het materiaal is van dit niveau; zo zijn de laatste twee afleveringen wel wat minder dan de rest, maar zelfs die steken boven het maaiveld uit.

Vierde en helaas minste seizoen tot nu toe, met slechts twee echt sterke afleveringen, opener USS Callister en het afsluitende Black Museum. De vier daar tussenin zijn oké maar niet heel bijzonder. De rek lijkt er een beetje uit te zijn. Niet dat de reeks lijdt aan een gebrek aan inspiratie, maar de uitwerking van de plotlijnen is een beetje mat en vlak aan het worden. Jammer, want bij vlagen is dit nog steeds een te gekke serie.

Slappe hap, dit vijfde seizoen. Duidelijk de minste reeks tot nu toe. Drie te lange en vooral te flauwe afleveringen. Vooral de laatste, met Miley Cyrus, is om te janken zo slecht.

Minder dan het eerste seizoen, vooral omdat er maar een beetje wordt voortgeborduurt op plotlijnen die reeds grotendeels bekend zijn. Het is ditmaal ook allemaal wat kleinschaliger en rechtlijniger van opzet. Bepaalde nieuwe personages, zoals de crimineel gespeeld door John Leguizamo, zijn een leuke aanwinst en de flashbacks met Ben Mendelsohn werken prima binnen de verhaalstructuur, maar er zijn simpelweg te weinig interessante ontwikkelingen om echt geboeid te kunnen blijven kijken. Ik zie dan ook een beetje op tegen seizoen drie.

Niet zo verrassend en baanbrekend als de eerste reeks, maar wel weer bijzonder fraai in elkaar gezet en werkelijk schitterend in beeld gebracht. Kosten noch moeite zijn gespaard om hier iets moois van te maken. Wat een geweldige opnamen. De prachtige muziek (van oa Hans Zimmer) en de majestueuze voice-over van David Attenborough maken het geheel uiteraard helemaal in stijl af.

Uitstekende nieuwe serie van de man achter Line Of Duty, waar dit betreft kwaliteit wel iets van wegheeft. Slechts zes afleveringen van een uur, maar hierdoor blijft de spanning gehandhaafd en de plot lekker compact. Prima cast, met vooral Richard Madden erg goed in de titelrol. Eén en ander leidt tot een ijzingwekkende climax. Aanrader.

Wisselvallig maar uiteindelijk toch wel weer spannend en boeiend tweede seizoen. De plot ontvouwt zich aanvankelijk wat futloos, maar na een paar afleveringen wordt je toch meegezogen in de gebeurtenissen en de lotgevallen van de personages. Prima gespeeld wederom en voorzien van heerlijk cynische dialogen. Gebaseerd op een drietal boeken van Michael Connelly, namelijk Trunk Music, The Drop en The Last Coyote.

Een frisse wind binnen het superheldengenre, met een botte, zeer gewelddadige maar tegelijkertijd intelligente insteek. De acht afleveringen lopen niet overal even lekker en bepaalde hoofdpersonen zijn weinig interessant, maar gaandeweg ontvouwt zich een complex, boeiend verhaal met een aantal geweldig uitgewerkte personages. Veel geslaagde grappen ook. Voornaamste nadeel is dat het allemaal voorbij is voor je er erg in hebt, waarna je met een hongerig gevoel blijft zitten. Dit smaakt naar meer, veel meer!

The difficult second album. Het eerste seizoen was een onverwachte hit en een frisse wind binnen het genre, waardoor de druk op de tweede reeks natuurlijk hoog was. Men komt helaas niet helemaal ongeschonden uit de strijd. Voornaamste probleem is het ontbreken van echt interessante plotlijnen. De personages doen hun ding nog steeds naar behoren en er valt sporadisch weer genoeg te genieten qua spektakel en bloederige toestanden, maar er mist gewoonweg iets. De afleveringen kabbelen maar een beetje door en moeten het nu echt hebben van een aantal geforceerde wow-momenten (de walvis!), daar waar het eerste seizoen meer een organisch en sluitend geheel vormde.

Net als de eerdere seizoenen een mengeling van briljante en dodelijk saaie momenten. Soms zijn hele afleveringen amper door te komen, tot er plotseling iets gebeurt waardoor je weer volledig bij de les bent. De climax in de laatste aflevering is in ieder geval geweldig spannend. Het blijft verder een beetje aanmodderen, met een overdaad aan oninteressante personages. En het tempo mag echt wel wat omhoog.

Eindelijk de hele reeks volbracht. Viel niet altijd mee, zeker niet dit seizoen, met maar liefst 16 afleveringen. Zoals alle eerdere seizoenen ook hier weer veel saaie stukken, onderbroken door geniale momenten. Gezegd moet worden dat ik dit al met al wel het beste seizoen vind, vooral door de emotionele diepte en de bevredigende wijze waarop alle verhaallijnen worden afgerond. Vooral de laatste paar afleveringen zijn superieur. Door naar Better Call Saul dan maar dus.

Prachtig derde en (waarschijnlijk) laatste seizoen, waarin alle plotlijnen van de vorige twee seizoenen bevredigend worden afgerond. De nieuwe zaak die zich aandient is daarnaast bijzonder spannend. Wederom uitstekend gespeeld en erg mooi in beeld gebracht, ondersteund door de prachtige muziek van Olafur Arnalds. Ik hoop dat de serie doorgaat, maar wanneer het hier bij blijft is dit een waardige afsluiter.

Prima vierde en naar verluidt laatste seizoen, waarin bepaalde langer lopende plotlijntjes netjes worden afgerond en zich uiteraard een reeks nieuwe gruwelijke moorden aandient. Eén en ander steekt wederom vernuftig in elkaar en het is vaak weer erg spannend, al lijkt de rek er tegen het einde een beetje uit te zijn. De leuke personages zorgen er gelukkig continu voor dat alles de moeite waard blijft. Evenwel goed dat de reeks hiermee ten einde komt.

Spannende zesdelige canadese misdaadserie, goed gemaakt en gespeeld. Het desolate landschap en het gure klimaat dragen flink bij aan de naargeestige sfeer. De plot steekt degelijk in elkaar en de personages zijn net boeiend genoeg om benieuwd te worden naar volgende avonturen. Seizoen twee ook maar kijken dus.

Minder spannend en intens dan de eerste reeks, dat moet gezegd worden. Ditmaal spelen de gebeurtenissen zich ook af in een minder grimmig seizoen, namelijk de lente, waardoor alles ook wat gemoedelijker oogt. Nog steeds onderhoudend, mede door de leuke personages, maar ik hoop dat het komende derde seizoen wel een paar tandjes bijschakelt.

Beste seizoen tot nu toe, met twee parallel lopende, spannende verhaallijnen. De personages komen goed tot hun recht hier, zelfs nog iets beter dan voorheen. Gruwelijke toestanden genoeg ook weer, met ditmaal behoorlijk wat bot geweld en bloederige scenes. Voor de liefhebbers van duistere, grimmige politieseries is dit gesneden koek. Met steeds zes afleveringen is de reeks altijd snel voorbij, maar voordeel daarbij is wel dat de boel zelden ergens inkakt.

Uitstekend vierde seizoen; deze serie wordt feitelijk steeds beter. De laatste aflevering laat het een beetje afweten, maar tot die tijd steekt dit bijzonder intrigerend en spannend in elkaar. Het fraaie winterse en desolate canadese landschap draagt wederom flink bij aan de sfeer. De reeks mag op dit niveau nog wel een tijdje doorgaan, wat mij betreft,

Vlot in elkaar gezette, spannende serie over een ingenieuze overval op de Koninklijke Munt van Spanje. De plot is slim uitgewerkt en de personages krijgen gaandeweg steeds meer diepgang, waardoor je meer en meer bij de gebeurtenissen betrokken raakt. De eenzijdige plaats van handeling en bepaalde repetitieve verhaalelementen drukken de pret enigszins, maar overwegend is dit een prima serie.

Intrigerende maar vooralsnog teleurstellende serie over het plaatsje Castle Rock, plaats van handeling van veel van de verhalen van Stephen King. De eerste paar afleveringen zijn uitstekend en scheppen de nodige verwachtingen, die vervolgens niet worden ingelost. Personages en plotlijnen zijn slechts marginaal boeiend en de boel sleept zich maar een beetje voort. Hier en daar komt de boel kortstondig tot leven en tegen het einde wordt het seizoen wel iets beter, maar dit is grotendeels een gemiste kans. Hopelijk wordt het tweede seizoen, met waarschijnlijk een volledig nieuwe cast en andere verhaallijn, een stuk beter.

Te dik aangezette en sporadisch zelfs nogal bespottelijke miniserie, mooi qua aankleding en production design, maar inhoudelijk amper serieus te nemen. De doorgaans betrouwbare Helen Mirren (nota bene hier één van de producenten) gooit er een beetje met de pet naar in de hoofdrol. De rest van de cast doet het iets beter, maar het houdt niet bepaald over. Tegen het einde wint het geheel aan dramatische kracht, maar het is duidelijk een geval van too little too late.

Magistrale miniserie van HBO, bijzonder deprimerend maar tegelijkertijd heel erg menselijk en meeslepend. Fantastisch tijdsbeeld en geweldig spel van vooral Jared Harris en Stellan Skarsgard. Tel daarbij op het intelligent uitgewerkte script, de meesterlijke dialogen en de zeer authentiek ogende production design en je hebt een serie van ongeëvenaarde kwaliteit. Dit is televisie op eenzame hoogte.

Zeer aangename (en welkome) terugkeer van deze sublieme britse komische dramaserie, destijds gestopt in 2003. De cast heeft er zichtbaar weer plezier in en de plotlijnen zijn wederom erg leuk, net als de heerlijk onderkoelde humor. Alsof er geen tijd is verstreken, eigenlijk. En nog meer goed nieuws: seizoen 7 is reeds aangekondigd!

Ook de franse versie van deze boeiende Netflix-reeks is de moeite waard en na Criminal: Germany de beste van de vier. Mooi en spannend uitgewerkte verhaallijnen en een prima cast. De drie afleveringen zijn stuk voor stuk uitstekend.

Nog wat beter dan de engelse tegenhanger en feitelijk de beste van de vier Criminal-series. De drie afleveringen steken stuk voor stuk spannend en intrigerend in elkaar en ook de hoofdrolspelers zijn hier erg interessant. Knap hoe je de eenzijdige, nogal saaie locatie binnen enkele minuten vergeet en gebiologeerd zit te kijken naar een paar pratende mensen aan tafel.

Best oké, maar duidelijk de minste reeks van de vier. Dat ligt deels aan de minder boeiende personages, deels aan de wat flauwere plotlijnen. Het akteerwerk is hier en daar ook nogal dik aangezet, iets dat niet zo goed uitpakt. Het onderkoelde spel van de akteurs in de overige drie series was dan toch veel indrukwekkender. De formule werkt nog steeds, maar ditmaal met iets minder resultaat.

Het nogal toneelmatige decor, de verhoorruimte in een politiebureau, doet een statisch en eentonige serie vermoeden, maar niets blijkt minder waar te zijn. Vanaf de eerste minuut is deze reeks intrigerend en fascinerend, met sterk akteerwerk en een verrassend dynamische visuele aanpak. De eerste aflevering is hier en daar wat ongeloofwaardig, maar de tweede en derde zijn prima.

Uitstekende tweede seizoen, ditmaal bestaande uit vier afleveringen, die stuk voor stuk zeer de moeite waard zijn. Vooral aflevering drie, met een hier geweldige Kit Harington, is van grote klasse. De eenvoudige maar zeer doeltreffende setting van de serie, een anonieme verhoorkamer in een anoniem politiebureau, werkt nog steeds naar behoren en verveelt geen moment. Hopelijk gaan de overige landen, Duitsland, Frankrijk en Spanje, ook door met de reeks.

Indrukwekkende Netflix-serie over het engelse koningshuis, subliem gespeeld en in beeld gebracht. Absolute hoogtepunt in deze eerste reeks (de periode 1947-1957) is de prachtige rol van John Lithgow als Churchill. Geweldig wat die man hier laat zien. Vooral aflevering 9, waarin een schilder wordt ingehuurd om een portret van hem te maken voor zijn 80e verjaardag, is ongekend mooi en subtiel ontroerend. Maar de rest van de afleveringen is eigenlijk bijna even imposant. Kom maar op met de volgende vijf seizoenen!

Uitstekend tweede seizoen, dat zich op de meeste punten makkelijk kan meten met het eerste. Visueel ziet alles er wederom prachtig verzorgd uit en het akteerwerk is ook ditmaal geweldig. De makers van de serie hebben daarnaast erg hun best gedaan om meer afwisseling in de locaties toe te passen; we treden steeds vaker buiten de kasteelmuren en er is sprake van een aantal buitenlandse trips. Al met al wellicht iets minder indringend en aangrijpend dan het eerste seizoen, al hakken enkele afleveringen er op emotioneel vlak behoorlijk in, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door de eindeloos fascinerende personages en bijbehorende intriges. De laatste aflevering is een beetje futloos, maar afgezien daarvan blijft dit een geweldige serie.

Het is even wennen aan de nieuwe gezichten en niet alle afleveringen zijn even boeiend, maar al met al is dit toch wel weer een geweldig seizoen. Olivia Colman weet al snel volledig te overtuigen in de hoofdrol en ook Tobias Menzies als prins Philip is uitstekend. Enkele afleveringen behoren daarnaast tot de beste van de serie tot nu toe. Visueel ziet het er allemaal wederom fantastisch uit en de muziek is mooier dan ooit. Kortom, kom maar op met de vierde reeks, want dit is om van te smullen zo goed.

Dit blijft een geweldige serie, met dit seizoen door de introductie van zowel prinses Diana als Margaret Thatcher natuurlijk flink wat extra vuurwerk. Beiden worden subliem neergezet door respectievelijk Emma Corrin en Gillian Anderson. Verder is ook Josh O'Connor voortreffelijk als prins Charles. De serie ademt nog steeds klasse uit in alle aspecten en heeft op geen enkel gebied aan kracht ingeboet. En wat een prachtige production design en muziek. Nee, dit mag op deze manier nog wel een paar seizoenen doorgaan...

Prima eerste seizoen voor deze Marvel superheld, met een wijselijk meer realistische en rauwe aanpak. Dertien afleveringen is iets teveel van het goede, maar grotendeels weet de reeks wel te boeien, vooral door de fraaie rol van Vincent D'Onofrio als bad guy Wilson Fisk. Daar steken de good guys toch een beetje flets tegen af. Maar goed, de personages zijn sympathiek genoeg en er valt te genieten van veel virtuoos in beeld gebrachte aktiescenes en een lekker grimmig, duister sfeertje.

Spannende, lekker naargeestige duitse Netflix-serie, complex maar goed te behappen. Het duurt even voor je erin zit en alle personages uit elkaar weet te houden (een hele klus door de verschillende tijdlijnen), maar op gegeven moment valt alles op zijn plek. Goed gespeeld en bijzonder sfeervol (lees: somber) in beeld gebracht, met veel aandacht voor detail. Het wordt al snel duidelijk dat lang niet alles afgerond kan worden in deze tien afleveringen. En jawel hoor; seizoen twee is reeds in de maak.

Ik houd niet zo van puzzelen, maar dit is wel heel erg goed gedaan. Het verdient absoluut aanbeveling om even de samenvatting van seizoen één te bekijken alvorens aan deze tweede reeks te beginnen, anders raak je al snel hopeloos de weg kwijt binnen de complexe verhaallijnen en verschillende tijdlagen. Daar moet je even doorheen, maar dan heb je ook wel wat. Dit tweede seizoen is zelfs nog wat spannender en intenser dan de eerste reeks, met heel wat verrassingen en bizarre wendingen. Shit, nu weer twee jaar wachten zeker op het derde (en naar verluidt laatste) seizoen...

Puzzelen voor gevorderden, ook in dit derde en laatste seizoen. Voor de volhouders biedt ook deze reeks weer geweldig, complex en intelligent uitgewerkt duister entertainment, mooi gespeeld en subliem in beeld gebracht. De serie wordt daarnaast op bevredigende wijze afgesloten. Voor het prachtige einde wordt voor de verandering ook eens ruimschoots de tijd genomen. Daar kunnen andere series nog wel het één en ander van leren.

Eersteklas HBO-serie over de vogelvrije nederzetting Deadwood, waar een reeks zeer uiteenlopende karakters zich vestigt, op zoek naar geluk en fortuin. Sporadisch een beetje aan de trage kant en al met al gebeurt er niet zo heel veel, maar wat een prachtige personages en wat een geweldige, vaak zeer schunnige, dialogen. Ian McShane zet hier één van de meest memorabele bad guys ooit neer, wat mij betreft. De rest van de cast is tevens indrukwekkend. Qua opzet en kwaliteit is dit duidelijk de voorloper van HBO's Game Of Thrones, een serie die duidelijk heeft geprofiteerd van het succes van Deadwood.

Iets minder sterk dan het eerste seizoen, met hier en daar wat doelloze afleveringen die maar een beetje voortkabbelen. Eén en ander dreigt sporadisch ook een beetje te toneelmatig en abstract te worden, met name door het taalgebruik, dat soms bijna Shakespeare-achtig aandoet, hoe grof het verder ook is. Gelukkig zijn de hoofdpersonen even boeiend als altijd en brengen bepaalde nieuwe personages flink wat leven in de brouwerij. Op naar het derde en laatste seizoen.

David Tennant is heerlijk laconiek als de beruchte Britse seriemoordenaar Dennis Nilsen in deze fascinerende driedelige miniserie. Nilsen beroofde tussen 1978 en 1983 minstens vijftien jonge mannen van het leven. De serie begint op het moment dat Nilsen wordt opgepakt, maar daarna begint de zaak feitelijk pas. Intelligent uitgewerkt, met unaniem sterk akteerwerk en voorzien van een mooi grauw tijdsbeeld, vooral door de sigarettenrook die overal hangt.

Best oké, maar hier had ik wel iets meer van verwacht. Een soort oostkust versie van Boogie Nights bijvoorbeeld. Dat is het helaas niet geworden. Prima akteerwerk en de sfeer is goed getroffen, maar het is allemaal net iets te geforceerd en een beetje statisch. Plotlijntjes en personages willen maar niet echt beklijven. Heel veel zin heb ik hierdoor niet in een eventueel tweede seizoen, maar vooruit, ik geef het nog een kans.

Intelligente, ambitieuze serie die thriller- en science fiction-elementen combineert tot een spannend en vooral intrigerend geheel. Regisseur Alex Garland kan helemaal los gaan nu hij meer tijd tot zijn beschikking heeft. De reeks is zeker niet perfect, zo is hoofdrolspeelster Sonoya Mizuno iets te lichtgewicht om de serie overtuigend te kunnen dragen en niet alle verhaalelementen (en sommige special effects) werken even goed, maar de verhaallijnen en personages zijn fraai uitgewerkt en alles wordt bevredigend afgerond. De beste aflevering is die waarin twee personages gedurende een half uur tegenover elkaar zitten aan tafel en... praten. Fascinerend.

Prima derde seizoen, iets serieuzer van toon dan de voorgaande twee, maar nog steeds zeer onderhoudend en vermakelijk. De sympathieke personages blijven de belangrijkste troef. Niet dat de plotlijnen slecht zijn, maar die zijn duidelijk ondergeschikt aan de perikelen rond de hoofdpersonen. Niets mis mee.

Aanvankelijk bizar en intrigerend, maar na de eerste aflevering begint deze driedelige documentaire-reeks langzaam af te zakken naar een bedenkelijk niveau. Deels ligt dat aan de betrokkenen; een aantal van hen zijn amper serieus te nemen, terwijl anderen zichzelf juist weer veel te serieus nemen, maar de opzet van het geheel ontstijgt eigenlijk nergens het niveau van roddeljournalistiek. Het verhaal dat zich langzaam ontvouwt mag dan bijzonder zijn- deze documentaire is dat in ieder geval niet.

Mooie vijfdelige documentaire-reeks van BBC Earth, uiteraard van een statige voice-over voorzien door David Attenborough. Ditmaal een wat andere aanpak dan gebruikelijk; per aflevering wordt er één type dier behandeld. Zo zien we opeenvolgend chimpanzees, penguins, leeuwen, painted wolves en tijgers voorbij komen. De reeks bevat niets dat we niet eerder hebben gezien, maar het is allemaal wel weer verbluffend mooi in beeld gebracht. De aflevering over de painted wolves is de beste, die over de tijgers de minste.

Indrukwekkende scandinavische miniserie, gebaseerd op de bizarre waargebeurde moord op de journaliste Kim Wall. De aanpak van regisseur Tobias Lindholm is bijzonder: zo komt de dader nooit in beeld en richt de serie zich uitsluitend op het technische onderzoek. Søren Malling is geweldig als het hoofd van de afdeling moordzaken in Kopenhagen. De hele cast is overigens eersteklas. Fantastisch in beeld gebracht en vaak erg aangrijpend. De emotionele druk op alle betrokkenen die het onderzoek met zich meebrengt is haast voelbaar.

Onweerstaanbare miniserie over de opkomst van het betaald voetbal in het Verenigd Koninkrijk in 1870. Laat die omschrijving je niet tegenhouden: ik heb niets met voetbal. Feitelijk gaat dit meer over de klassenstrijd van weleer. Van de makers van Downton Abbey; fans van die serie kunnen blind toehappen. De personages en intriges zijn hier al net zo meeslepend. Prachtig gespeeld door de hele cast en erg mooi in beeld gebracht.

Spannende, inventieve televisieserie die aanvankelijk grotendeels los lijkt te staan van de gelijknamige klassieker uit 1973, maar gaandeweg steeds meer verstrengeld raakt met de personages en gebeurtenissen uit die film. De prima cast weet in ieder geval wel raad met het beklemmende materiaal en de plotlijnen worden knap opgebouwd, resulterend in een nagelbijter van een climax. Hier en daar wellicht iets te opgerekt en uitgesmeerd, maar de tien afleveringen houden de spanning er goed in. Gevolgd door een tweede seizoen; ik ga ervoor.

Iets minder dan het eerste seizoen helaas, vooral door de karige plot en de toevoeging van bepaalde maffe en vooral vergezochte details, die soms letterlijk uit de lucht komen vallen. Het akteerwerk is ook ditmaal evenwel van grote klasse en qua sfeer en vormgeving is dit helemaal top. Vergeleken met de eerste reeks is dit seizoen extreem bloederig en gewelddadig, met een enorme bodycount. Op gegeven moment is er dan ook weinig ruimte meer voor de subtiele humor en onderkoelde aanpak die het eerste seizoen zo memorabel maakten. Het is gewoonweg een beetje too much.

Minste seizoen tot nu toe, vooral door het ontbreken van een boeiende verhaallijn. De personages zijn even maf als altijd, met ditmaal een fraaie dubbelrol van Ewan McGregor en een bizarre rol van David Thewlis. Ongeveer op de helft wordt één en ander wat spannender, maar het blijft een beetje behelpen. Veel subplots doen amper ter zake en de boel wordt onnodig opgerekt. Bij vlagen nog steeds erg goed en visueel steekt alles weer fraai in elkaar, maar wanneer de dalende lijn, ingezet met seizoen twee, nog verder wordt doorgezet vraag ik me af of ik een eventueel vierde seizoen nog ga kijken.

Kan voorlopig nog niet in de schaduw staan van grote broer The Walking Dead, maar bij vlagen is dit toch wel behoorlijk intrigerend en, niet onbelangrijk, erg spannend. Deze tweede reeks begint sterk, zakt halverwege flink in om vervolgens geweldig te eindigen. Soms een beetje doorbijten dus, maar het loont de moeite. De deur naar een derde seizoen staat nu wagenwijd open.

Leuke serie, destijds langs me heen gegaan, maar alsnog zeer de moeite waard. Visueel reeds behoorlijk verouderd, maar de sympathieke, goed uitgewerkte personages en de onderkoelde humor zijn nog steeds top. De mengeling van science fiction en western werkt verrassend goed. Jammer dat men het seizoen niet volgens de originele planning mocht afmaken, aangezien de boel nu behoorlijk abrupt eindigt. De film Serenity vormt een soort afsluiting, maar die is visueel en inhoudelijk toch wel behoorlijk afwijkend. De serie is leuker in ieder geval.

Beetje vreemde mengeling van science fiction en drama, traag maar wel onderhoudend en overwegend boeiend. Leuk ook om Sean Penn eens in een televisieserie te zien. Hij doet het overigens prima, net als de rest van de cast. Visueel zeer verzorgd in elkaar gezet. De nadruk ligt duidelijk op de personages, niet op de SF-aspecten, wat voor veel kijkers een domper zal zijn. Ik kon er wel iets mee, zeker gezien de sterk uitgewerkte personages en de fraaie dialogen.

Heftige, intense serie over Claire (Sarah Hay), een danseres met een nogal getroubleerd verleden, die zich aansluit bij een prestigieus New Yorks balletgezelschap. Daar moet ze keihard knokken om aan de top te geraken en vooral om daar te blijven. Het emotioneel rauwe script gaat moeilijke onderwerpen als incest en verslaving niet uit de weg en veel aspecten van de serie hakken er behoorlijk in, maar gelukkig altijd op boeiende en overtuigende wijze. Goed spel ook van de hele cast en prachtig in beeld gebracht.

Pakkende, spannende zesdelige miniserie rond de verdwijning van een zestienjarig meisje in de franse Ardennen. Niet overal even geloofwaardig, maar de leuke personages en de intrigerende verhaalsopbouw maken veel goed. De reeks boeit eigenlijk direct vanaf het begin, altijd een goed teken, en de spanning blijft knap gehandhaafd tot het bevredigende einde.

Hier en daar best grappig en inventief, maar overwegend is deze komische kruising tussen Back To The Future en The Terminator nogal vlak en eentonig. Qua production design ook aan de goedkope kant. De aflevering rond James Cameron is hilarisch en de cast heeft er duidelijk zin in, maar te vaak verzandt de boel in afgezaagde grappen en grollen. En schrijvers Seth Rogen en Evan Goldberg gaan weer volledig los met hun gebruikelijk pies- en poepgrappen. Tja.

Spectaculair maar nogal afgeraffeld seizoen. Logisch aangezien er maar zeven afleveringen zijn. Het is een raadsel waarom men er niet gewoon tien heeft gemaakt. Dat had de plotlijnen en de personages ten goede gekomen. Door de nadruk ditmaal te leggen op spektakel komen subtiele details en fraaie dialogen op een laag pitje te staan, met als resultaat het minste seizoen tot nu toe. Hopelijk wordt één en ander rechtgetrokken in de laatste reeks volgend jaar.

Laatste en minste seizoen van deze overwegend geweldige HBO-serie. Natuurlijk kun als producent nooit iedereen tevreden stellen, maar hier worden veel plotlijnen onnodig afgeraffeld en kun je vraagtekens plaatsen bij heel wat onlogische beslissingen van meerdere personages. Niettemin toch wel weer meeslepend en erg spectaculair, met veel emotioneel rake momenten. Niet helemaal het einde dat ik had gewenst voor de reeks, maar in grote lijnen ben ik wel tevreden.

Ambitieuze, bikkelharde misdaadserie over de bloederige machtsstrijd tussen internationale bendes in hedendaags Londen. Mede bedacht en geregisseerd door Gareth Evans, de maker van The Raid en diens sequel. Dan weten aktieliefhebbers genoeg. Evans overtreft zichzelf in aflevering vijf, waarvan de finale de boeken in zal gaan als de bruutste en meest enerverende aktiescene ooit. Damn, daar was ik wel even stil van. De afleveringen daarna zijn, hoewel prima, dan toch een beetje een anticlimax. Over de hele linie genomen een prima serie, uitstekend gemaakt en gespeeld, maar hier en daar wel iets te gehaast afgewerkt. Tien afleveringen in plaats van de huidige negen zou in ieder geval welkom geweest zijn. Maar goed, dit krijgt vast een vervolg.

Jammer van de slappe en vooral futloze tweede helft, anders was dit een prima serie geweest. Het begin is spetterend en virtuoos, vooral de lange, door Baz Luhrmann geregisseerde eerste aflevering. Muziek, camerawerk en vormgeving zijn allemaal van niveau en vormen samen een smakelijke en vooral energieke cocktail. Het is ook erg leuk om de verschillende plotlijntjes te volgen tegen de achtergrond van de opkomst van de hiphop- en rapcultuur in New York, aangevuld met funk en disco. Na verloop van tijd verliezen de meeste personages echter hun charme en begint het doorbijten te worden. Tegen het einde wordt de boel ook nog eens flink afgeraffeld. Jammer, want dit had heel wat potentie.

Leuke ziekenhuis-serie van de makers van House M.D., vlot gemaakt en bevolkt door sympathieke personages. Eén en ander is aan de oppervlakkige en soms onwaarschijnlijke kant, maar de verhaallijnen zijn over het algemeen boeiend genoeg en de personages zo innemend dat de serie erg lekker wegkijkt. Kortom, precies de juiste mengeling van soap, humor en drama. De formule van House M.D. is duidelijk te herkennen, maar wat maakt het uit. Beter goed van jezelf gejat dan slecht door jezelf bedacht!

Prima tweede reeks, iets sterker nog dan de eerste, vooral door de betere verhaallijnen en het uitdiepen van de karakters. Zo goed als Het Grote Voorbeeld House M.D. (ook van producent David Shore) is het vooralsnog niet, maar men is zeker op de goede weg. De serie kijkt in ieder geval heerlijk makkelijk weg en de afleveringen vliegen voorbij.

Nog steeds een lichtgewicht variant op House M.D., maar qua vermaak doet dit er amper voor onder. Leuke personages, vlotte dialogen, precies de juiste mengeling van humor en drama- alles volgens beproefd recept. Hier en daar ook wat verwijzingen naar Het Grote Voorbeeld: zo duikt Robert Sean Leonard (Wilson!) op in een cameo en doet de epische dubbele seizoensfinale sterk denken aan een aflevering van House M.D. waarin een gecrashte bus centraal staat.

Leuke miniserie, gebaseerd op het gelijknamige boek van Terry Pratchett en Neil Gaiman. Iets te flauw hier en daar en visueel stelt het allemaal niet zo heel veel voor, maar de zes afleveringen zijn net fris en mallotig genoeg om te blijven boeien. Hoofdrolspelers David Tennant en Michael Sheen, beiden subliem gecast, moeten duidelijk de kar trekken, want zodra zij uit beeld zijn wordt één en ander snel minder boeiend.

Geen topper, deze noorse thriller-reeks. De plot verloopt nogal stroperig en vatl veel in herhaling, met personages die niet bepaald tot de verbeelding spreken. Visueel steekt het allemaal fraai in elkaar en er wordt degelijk spel geleverd, maar pas in de laatste paar afleveringen wil het een beetje spannend worden. En net wanneer je denkt dat alles netjes wordt afgerond dient een bijzonder vergezocht open einde zich aan, waardoor een tweede seizoen zich dreigt aan te dienen. Ik ben dan niet meer van de partij, vrees ik.

Erg leuke serie, die me qua tempo, personages en afwisseling tussen drama en komedie wel wat deed denken aan House M.D. De begin jaren '80 setting is erg interessant, compleet met een rijkdom aan visuele details en referenties. Gelukkig verdrinkt de reeks niet in nostalgie maar zijn de plotlijnen ook zeer de moeite waard. Uitstekend gespeeld en sterk in beeld gebracht. Ik ga de volgende seizoenen ook zeker kijken.

Uitstekend tweede seizoen, waarin zowel de personages als de plotlijnen door elkaar geschud worden. Dit zorgt ervoor dat alles continu fris en energiek aandoet. De boel kakt in ieder geval nergens in en de personages blijven fascinerend. De mengeling van jaren '80 technologie, humor en drama werkt nog steeds optimaal. Het einde geeft vervolgens een mooie opzet voor de derde reeks.

Wederom qua sfeer en setting heel anders dan de vorige seizoenen, maar de kwaliteit is gebleven. Wat is dit toch een fijne en vooral sterke serie. De tijdsprong halverwege komt als een behoorlijke verrassing, maar ook dit pakt uiteindelijk uitstekend uit. Hoe goed de scripts ook zijn, en dat zijn ze zeer zeker, vol geweldige dialogen en slimme plotlijnen, het blijven toch de geweldige personages die dit zo bijzonder maken. Gelukkig is er nog een vierde seizoen.

Vierde en laatste seizoen, dat overduidelijk toewerkt naar een definitief einde voor de serie. Dat is eigenlijk maar goed ook, want de personages ontwikkelen zich niet echt meer, net zomin als de plotlijnen. Hier en daar nog wel wat mooie en indrukwekkende momenten, maar de rek is er duidelijk uit. Minste seizoen van de reeks derhalve.

Uitstekende, tot nadenken stemmende SF-serie, over een toekomstige maatschappij waarin vrouwen gedwongen worden te leven als concubines in een grotendeels onvruchtbare wereld. Niet eens zo heel ongeloofwaardig en mede daardoor helemaal van deze tijd. Heel goed gemaakt en gespeeld, rustig maar doeltreffend opgebouwd en niet zelden behoorlijk aangrijpend. Ik ben fan.

Verdienstelijke serie, gebaseerd op de personages uit het boek Red Dragon van Thomas Harris. Het interessante aan de serie is natuurlijk dat we Hannibal Lecter (Mads Mikkelsen) leren kennen voordat aan het licht komt dat hij een seriemoordenaar is. Dat aspect is dan ook zeker de moeite waard. De psychische aftakeling van FBI-profiler Will Graham (Hugh Dancy) spreekt helaas wat minder tot de verbeelding, net als de fragmentarische plotlijnen die per aflevering worden behandeld. Visueel ziet alles er evenwel piekfijn uit, met genoeg gruwelijkheden om fans van het werk van Thomas Harris tevreden te stellen.

Leuke verfilming van de gelijknamige boekenreeks van Joe R. Lansdale, die een aanstekelijke mix van humor en misdaad bieden. Zo droogkomisch als de boeken is de serie niet, maar James Purefoy en Michael Kenneth Williams zijn goed gecast in de hoofdrollen en regisseur Jim Mickle zorgt voor veel sfeer, spanning en bot geweld. Alle personages zijn daarnaast goed uitgewerkt, zelfs de bad guys. Met zes afleveringen aan de korte kant, maar het smaakt in ieder geval naar meer.

Prachtige drama/ horrorserie, met fraai uitgewerkte personages, mooie verhaallijnen en heel veel doodenge momenten. Ik ben al enige tijd fan van het werk van regisseur Mike Flanagan, die steevast met weinig middelen interessante films weet te maken, maar hiermee treedt hij wat mij betreft toe tot de groten der aarde. Alle afleveringen zijn de moeite waard, met amper een valse noot. Pas tegen het einde van de laatste aflevering begint de boel te slepen. Tot die tijd is het echter genieten. Eén van de betere series van de afgelopen jaren.

Prima engelse misdaadserie, van de makers van het eveneens uitstekende Hinterland. Hier en daar wat aan de trage kant en wellicht is de plot iets te karig voor acht afleveringen van een uur, maar tegelijkertijd is de serie wel erg spannend en zijn de personages intrigerend genoeg. Ik voel wel wat voor een tweede reeks.

Nog een tikkeltje beter dan het eerste seizoen, vooral door de ditmaal meer boeiende moordzaak, die bijzonder goed wordt uitgewerkt. De puzzel-achtige plotstructuur is ook een pluspunt. Hoofdpersoon inspecteur Cadi John (Sian Reese-Williams) komt er dan wel wat meer bekaaid af, mede door haar wat vlakke privé-situatie, maar dat nemen we dan maar op de koop toe. Het mooie landschap van Wales zag er nog nooit eerder zo troosteloos en desolaat uit.

Erg leuke, enthousiast gemaakte zesdelige documentaire-reeks over de begindagen van spelcomputers. Een imposante stoet van betrokkenen komt aan het woord met sappige en vaak grappige verhalen, afgewisseld door geweldig archiefmateriaal en, uiteraard, veel fragmenten uit de games van toen. Atari, Nintendo, Sega... het zit er allemaal in. Dat waren nog eens tijden.

Te gekke documentaire-reeks, met vooral het eerste seizoen een feest der herkenning. De latere seizoenen zijn ook sterk, maar daarin komen sporadisch artiesten aan bod waar ik niet altijd iets mee heb. Goed gedaan in ieder geval, boordevol leuke interviews met een niet aflatende reeks grote namen. De anecdotes uit de oude doos zijn om van te smullen. Natuurlijk mis je soms wel wat mensen, zoals Dr. Dre, Nas en Eminem, maar het is bewonderenswaardig hoeveel artiesten hier op komen draven. Verder uiteraard heel veel goede muziek en geweldig archiefmateriaal.

In de eerste twee afleveringen ligt de focus op behoorlijk obscure (althans, voor mij) artiesten, wat dit seizoen iets minder boeiend maakt. De laatste twee afleveringen vond ik dan wel weer sterk. Blijft een leuke reeks, enthousiast in elkaar gezet en voorzien van een vette soundtrack. Zo goed als het eerste seizoen zal het wel niet meer worden, maar aangezien de kwaliteit grotendeels blijft gehandhaafd heb ik best zin in een vijfde reeks.

Prima fantasy-serie, gebaseerd op de boeken van Philip Pullman, eerder verfilmd als The Golden Compass. Deze reeks van HBO is beduidend beter alsmede grootser opgezet, met een uitstekende cast, mooie production design en eersteklas special effects. Vooral de daemons, de zielen van de hoofdpersonen die als dierlijke metgezellen onlosmakelijk met hen verbonden zijn, zien er geweldig uit. Dit eerste seizoen is hoofdzakelijk introductie en opbouw, maar er is voldoende spanning, mysterie en spektakel aanwezig om benieuwd te worden naar de tweede reeks.

Prima tweede seizoen, iets grimmiger en meer duister dan het eerste, zoals dat gaat met het middelste deel van een trilogie. Bereid je in ieder geval voor op een grote opruiming qua personages, zowel goed als slecht. Wederom heel mooi gemaakt en uitstekend gespeeld, met precies de juiste balans tussen fantasie en realiteit. Het is wellicht goed dat de reeks met een derde seizoen tot een einde komt, maar de rek is er nu in ieder geval nog lang niet uit.

Prima zesdelige documentairereeks van National Geographic, qua opzet te vergelijken met eerdere series als Planet Earth en Our Planet. Dat niveau wordt net niet gehaald en de reeks biedt weinig dat we nog niet eerder gezien hebben, maar er valt in ieder geval wel te genieten van heel veel imposante opnamen en hier en daar ook wat geweldige shots van zeer zeldzame dieren. Ook ditmaal wordt je niet bepaald blij van de onderliggende boodschap. Het commentaar van Bear Grylls (wat een naam) is toereikend, maar uiteraard wordt de stem van David Attenborough behoorlijk gemist.

Redelijke verfilming van het gelijknamige boek van Richard Preston, over de oorsprong van het Ebola-virus in het centrale afrikaanse regenwoud en de eerste aankomst op Amerikaanse bodem in 1989. De flashbacks die zich in Afrika afspelen zijn eigenlijk interessanter en vooral overtuigender dan de gebeurtenissen op een legerbasis in de VS. Daar is de boel herhaaldelijk een beetje ongeloofwaardig en suf, maar het geheel blijft net op de rails. Verder degelijk spel van de altijd betrouwbare Liam Cunningham en een jammerlijk verbouwde Julianna Margulies.

Niet geweldig, dit vijfde seizoen, maar degelijk genoeg om de aandacht er bij te houden. Bepaalde plotlijnen liggen er net iets te dik op, met soms wat ongeloofwaardige handelingen en ontwikkelingen. De personages dreigen hier en daar ook karikaturen van zichzelf te worden. Gelukkig blijft alles net binnen de perken. De aanwezigheid van nieuwe gezichten als Patricia Clarkson en vooral Campbell Scott maakt veel goed.

Onevenwichtige, maffe mengeling van drama, geweld en komedie, best onderhoudend maar nogal dik aangezet. De inventieve casting en de bizarre plotlijnen maken veel goed, maar de personages zijn net iets te cartoonish om geloofwaardig over te komen. De sporadische Auschwitz-flashbacks zijn daarnaast behoorlijk oneerbiedig en smakeloos. Het doet al met al een beetje aan als een kruising van Tarantino's Inglourious Basterds en de eerdere Amazon-serie The Boys, al wordt het niveau van die twee nergens gehaald.

Niet helemaal geslaagde miniserie over de beruchte Black Dahlia-moordzaak in het Los Angeles van de vroege jaren '60. Het tempo ligt laag, de plot legt de focus teveel op randzaken en het wil maar niet echt spannend worden. Pluspunten zijn er gelukkig ook: India Eisley en Chris Pine zijn beiden erg goed, de sfeer van die tijd is erg mooi getroffen, het camerawerk is prachtig en de gebeurtenissen zijn net boeiend genoeg om de aandacht er bij te houden.

Indringende, meeslepende documentairereeks gebaseerd op het gelijknamige boek van Michelle McNamara, een true crime-journaliste die volledig geobsedeerd raakte door de onopgeloste en grotendeels vergeten zaak van de Golden State Killer, die in de jaren '70 en '80 veel slachtoffers maakte in Californië. Enerzijds een minitieuze zoektocht naar een ogenschijnlijk ongrijpbare seriemoordenaar, anderzijds een ontluisterend portret van de geobsedeerde McNamara, die uiteindelijk is overleden voordat haar onderzoek afgerond kon worden. Typische HBO-kwaliteit; gedetailleerd en complex, spannend en emotioneel.

Geen hoogvlieger, deze scandinavische misdaadserie, maar de reeks heeft zo zijn momenten. De personages zijn boeiend genoeg, maar er is sprake van heel wat plotgaten. Het script hangt van de toevalligheden aan elkaar en vooral de eerste helft van de serie is behoorlijk saai. Gaandeweg wordt één en ander gelukkig wel wat spannender. Maar uiteindelijk is dit zeker geen topper.

Onderhoudende maar erg eenzijdige en vooral eentonige vierdelige documentaire-reeks over de mysterieuze magnaat Jeffrey Epstein. Iedere aflevering biedt eigenlijk meer van hetzelfde, namelijk het decennialang misbruiken van vrouwen en minderjarige meisjes. Natuurlijk is het goed dat dit aan het licht is gekomen, maar de moralistische, dik aangezette toon van de documentaire werkt hier en daar licht op de lachspieren. Zo worden alle slachtoffers van Epstein steevast in beeld gebracht als 'survivors', ongetwijfeld goedbedoeld maar het komt soms wat belachelijk over. De meest interessante aspecten van het verhaal, namelijk de wijze waarop Epstein zo rijk is geworden en hoe hij zo lang buiten schot heeft kunnen blijven, komen jammergenoeg amper aan bod. Ook zijn controversiële 'zelfmoord' wordt amper besproken. Daarvoor in de plaats krijgen we een niet aflatende parade van misbruikte vrouwen voorgeschoteld, die allemaal hun verhaal mogen doen. Het is uiteindelijk een beetje teveel van het goede.

Onderhoudende finse politieserie, hier en daar niet al te geloofwaardig, maar wel spannend en bevolkt door sympathieke personages. Vooral de lekker tegendraadse hoofdrolspeelster Pihla Viitala is erg leuk (en mooi). De wisselwerking tussen haar en collega tegen wil en dank Lauri Tilkanen vormt het hart van de serie. De plot is niet al te complex maar steekt evenwel vernuftig in elkaar, met genoeg wendingen en verrassingen om je als kijker bij de les te houden. Het fraaie winterse finse landschap draagt flink bij aan de sfeer.

Degelijke tweede reeks, met een prima spannend plot en hier en daar net voldoende nieuwe elementen om de boel fris te houden. De personages blijven ook leuk. Net als in het eerste seizoen staat de geloofwaardigheid van bepaalde ontwikkelingen behoorlijk onder druk, maar het blijft allemaal net overeind. De mooie hoofdrolspeelster Pihla Viitala blijft een genot om naar te kijken.

Vlotte, droogkomische engelse thrillerserie, niet al te serieus van insteek maar spannend en leuk genoeg om te blijven boeien. En de twee hoofdrolspeelsters zijn prima, met vooral Jodie Comer erg op dreef als de volledig doorgedraaide huurmoordenaar Villanelle. Hier en daar een beetje mal en overdreven, maar over het algemeen zit dit slim in elkaar, met grappige dialogen en veel leuke bijrollen. Een tweede seizoen hoeft van mij niet zo, maar is inmiddels wel beschikbaar.

Subliem zuid-koreaans spektakel, een originele kruising tussen historisch epos en horrorfilm. Beide aspecten werken uitstekend, met een kunstige balans tussen drama en spanning. Het is allemaal bijzonder fraai in beeld gebracht en qua decors en kostuums is de serie om de vingers bij af te likken. De personages en intriges worden uitstekend uitgewerkt en de horror-elementen zijn op kunstige wijze in het geheel verwerkt. Begint goed en wordt dan alleen maar beter. Jammer dat er maar zes afleveringen zijn. Ik kan niet wachten op de tweede reeks!

Na de sublieme cliffhanger van het eerste seizoen dendert deze tweede reeks genadeloos door, met vooral in de eerste en de laatste paar afleveringen veel aktie en bloederig spektakel. De mengeling van historisch drama en zombiehorror werkt nog steeds geweldig, bijgestaan door prachtige decors en kostuums. De afleveringen in het midden richten zich wat meer op intriges en politiek gekonkel, maar zijn daardoor niet minder boeiend. Eén en ander deed me wat dat betreft denken aan een serie als Game Of Thrones. Kingdom doet daar absoluut niet voor onder in ieder geval.

Prima serie over het Knickerbocker-ziekenhuis in New York, zich afspelend rond het begin van de vorige eeuw. Clive Owen is perfect in de hoofdrol en ziet zich omringd door een prima cast. Verder zeer verzorgd in elkaar gezet door Steven Soderbergh (die alle afleveringen regisseerde), met veel aandacht voor detail en boeiende plotlijnen. Niet voor tere zieltjes- de vele bloederige operaties worden pontificaal in beeld gebracht, maar afgezien daarvan kijkt de serie lekker makkelijk weg. Op naar het tweede (en helaas ook gelijk laatste) seizoen.

Tweede en direct ook laatste seizoen van deze prima amerikaanse ziekenhuis-serie van regisseur Steven Soderbergh, die ook ditmaal alle afleveringen regisseerde. Een stuk serieuzer en grimmiger dan het eerste seizoen, met vooral naar het einde toe een aantal onaangename verrassingen, maar wederom zeer genietbaar en meeslepend. Fascinerende personages, boeiende plotlijnen en natuurlijk ook nu weer heel veel bloederige toestanden. Gelukkig wordt het door de zwarte humor niet al te zwaar.

Superieure tiendelige documentaire over de uitzonderlijke prestaties van de Chicago Bulls eind jaren '90, met een absolute hoofdrol voor megaster Michael Jordan. De reeks steekt qua structuur meesterlijk in elkaar, met veel kunstig heen- en weer springen tussen verschillende seizoenen en een geweldig gebruik van archiefmateriaal en relevante interviews. Dit is echt de absolute top op dit gebied. Ik heb helemaal niets met basketball, maar ik zat ademloos te kijken.

Komt wat stroef op gang, na een vlotte en spectaculaire pilot-aflevering, maar op gegeven moment beginnen de gebeurtenissen en de personages wel enigszins te boeien. Het wordt dan zowaar ook nog best spannend. Iets meer diepgang had geen kwaad gekund en qua aktie en gruwelijkheden is de serie aan de tamme kant. Er valt dus nog wel één en ander te verbeteren in het tweede seizoen.

Spannende zesdelige miniserie, niet overal even geloofwaardig, maar in ieder geval wel met een onderhoudend en continu verrassend plot. Grootste pluspunt is de prima cast die, zodra de gebeurtenissen over de top dreigen te gaan, de boel steevast op de rails houdt. De leuke personages zijn goed uitgewerkt en Karla Crome is uitstekend in de hoofdrol. De scenes tussen haar en vader Gary Lewis behoren wat mij betreft tot de beste van de serie. De deur wordt opengehouden voor een vervolg, maar gezien de grotendeels afgeronde plotlijntjes lijkt me dat geen goed idee.

Eersteklas engelse politieserie, uitstekend gespeeld en behoorlijk spannend. De personages krijgen veel ruimte om te groeien en worden fraai uitgewerkt, daarbij flink gesteund door prima plotlijnen. Eén en ander wordt niet helemaal bevredigend afgesloten, maar zal vast en zeker een vervolg krijgen in het tweede seizoen. Ik ga zeker verder kijken.

Minstens even sterk als het eerste seizoen, met ditmaal nog meer intriges en spannende ontwikkelingen. Verder weer ijzersterk gespeeld en fraai in elkaar gezet. Knap hoe alles in elkaar steekt en hoe grotere verbanden tussen de gebeurtenissen hier en die in de vorige reeks langzaam duidelijk worden. Eersteklas serie.

En men doet er nog een schepje bovenop, met als resultaat de beste reeks tot nu toe. De personages komen hier nog meer tot hun recht en de plot is spannender en intrigerender dan ooit. Nadeel is dat je deze zes afleveringen zonder voorkennis absoluut niet meer kunt bekijken, maar waarom zou je dat willen? De voorgaande twee seizoenen zijn tenslotte ook ijzersterk. Wat een toffe serie. Subliem geschreven, gespeeld en in beeld gebracht. Benieuwd of de vierde reeks dit nog kan overtreffen. De lat ligt nu in ieder geval erg hoog.

Ook dit vierde seizoen is weer ijzersterk. Niet zo goed als drie, maar de plot steekt ook ditmaal weer bijzonder vernuftig in elkaar, met heel wat spannende ontwikkelingen en verrassende wendingen. Voorkennis van de eerdere seizoenen is absoluut een must, anders valt hier inmiddels geen brood meer van te bakken. Aanvankelijk lijken bepaalde plotelementen een beetje vergezocht en ongeloofwaardig, maar al snel valt alles op zijn plek en wordt je als kijker weer meegezogen in de niet aflatende maalstroom van moord, intriges en corruptie. Erg goed.

Even spannend en vernuftig in elkaar gezet als de vorige vier seizoenen, met ook ditmaal een meeslepend, complex plot en heel wat nagelbijt-momenten. Hier en daar zijn de gebeurtenissen niet bepaald geloofwaardig en bij de motivatie van bepaalde hoofdpersonen kun je zeker vraagtekens zetten, maar uiteindelijk is dit toch wel weer heel goed. Stephen Graham is een welkom nieuw gezicht in de cast en de hoofdrol van Adrian Dunbar (wiens personage dit seizoen wel het één en ander krijgt te verduren) is geweldig. Ik ben in ieder geval nog lang niet uitgekeken op deze superieure serie.

Best onderhoudend en spannend, deze zesdelige miniserie over een moordenaar die huishoudt rond het meer van Loch Ness, maar het is allemaal net iets te gezellig. De plot steekt weliswaar vernuftig in elkaar, maar meer dan eens wordt de boel bijeen gehouden door toevalligheden. Tel daarbij de niet al te geloofwaardige cast en je kunt wel stellen dat we hier niet met een hoogvlieger te maken hebben. Hele mooie plaatjes van de omgeving, dat wel.

Na Round en Down de derde reeks waarin vrienden Ewan McGregor en Charley Boorman een lange, barre tocht op motoren ondernemen, ditmaal van Ushuaia helemaal onderin Argentinië tot Los Angeles. Groot verschil met de vorige series is dat men nu gebruik maakt van electrische motoren, iets dat voor veel extra problemen zorgt. Vooral de eerste paar afleveringen zijn geweldig, mede door de werkelijk prachtige landschappen en de vele ontberingen van het duo. Naar het einde toe wordt het allemaal wat minder boeiend, al blijft de wisselwerking tussen de twee bijzonder aanstekelijk en valt er veel te lachen en te genieten. Van mij mogen ze nog wel een vierde reeks maken. Misschien is Australië een idee?

Toffe animatieserie, ontwikkeld door Tim Miller en David Fincher, bestaande uit 18 korte filmpjes van hooguit een kwartier, die slechts thematisch iets met elkaar te maken hebben. De plotlijntjes zijn overwegend niet zo bijzonder en vaak eindigen de filmpjes nogal abrupt, maar hier en daar zit er een meesterlijk filmpje tussen en qua animatie is het overwegend eersteklas. Het gaat er ook behoorlijk bloederig en gewelddadig aan toe allemaal. Duidelijk niet voor kinderen dus.

Erg, heel erg wisselvallig, met een gekmakende mengeling van saai drama en bloederige horror. Plot en personages zijn niet echt boeiend en met het werk van H.P. Lovecraft heeft het weinig tot niets te maken. Het overdreven in beeld gebrachte racisme gaat daarnaast snel tegenstaan en vooral irriteren. Pluspunten zijn er gelukkig ook, zoals de bijzonder geslaagde make-up effecten en een flink aantal creepy momenten, maar het is te weinig om te doen uitkijken naar een eventueel tweede seizoen. Ik ben er eigenlijk al klaar mee.

Met slechts twee afleveringen kun je dit eigenlijk geen serie noemen, maar goed. Idris Elba is uitstekend als altijd in de hoofdrol, maar de plot laat hier en daar wel wat steekjes vallen, vooral in de tweede aflevering. Spannend en intens is het bij vlagen nog steeds, maar zo goed als eerdere afleveringen wil het ditmaal niet worden.

Altijd leuk om Idris Elba weer terug te zien als de getroubleerde titelfiguur, maar deze vijfde reeks is erg druk en rommelig. Met wat minder plotlijnen had ik me ook wel vermaakt. De boel springt van de hak op de tak, waardoor je nooit lekker in de reeks komt. Jammer, want er zijn veel goede momenten en met de afzonderlijke plotlijnen is weinig mis. Het is gewoonweg te veel, binnen te korte tijd. Zes afleveringen in plaats van vier was hier dan ook zeker op zijn plaats geweest.

Erg wisselvallig, deze eerste reeks. Soms wordt de juiste toon getroffen; vaak niet. De casting is geïnspireerd (Werner Herzog! Carl Weathers! Nick Nolte! Taika Waititi!), de production design is dik in orde en het geheel ademt een overtuigende old school Star Wars-sfeer, maar inhoudelijk schiet dit regelmatig flink tekort. Bepaalde afleveringen doen zelfs een beetje A-Team-achtig aan qua knulligheid. Gelukkig maken de laatste paar afleveringen dan wel weer een hoop goed, waardoor ik toch nieuwsgierig ben naar de tweede reeks.

Minder wisselvallig dan de eerste reeks en al met al ook wel wat beter, al blijft het episodische karakter en het hoge A-Team gehalte van de serie een probleem. Ditmaal is er meer aktie, meer spektakel en veel meer aansluiting bij de Star Wars-films, iets dat sporadisch goed werkt maar tegelijkertijd nogal geforceerd overkomt. De vlakke personages en de dunne verhaallijntjes kunnen het geheel uiteindelijk ook niet naar een hoger niveau tillen. De overwegend korte afleveringen kijken evenwel makkelijk weg en naar het einde toe wordt het zowaar behoorlijk spannend.

Uitstekende miniserie over de jacht van de FBI op de lange tijd ongrijpbare Ted Kaczynski. Spannend opgebouwd, visueel indrukwekkend en mooi gespeeld, met vooral Paul Bettany geweldig als de complexe titelfiguur. Sam Worthington, als de gedreven, autistische profiler die uiteindelijk de zaak weet op te lossen, is ook prima. Van dit soort eersteklas series lust ik wel pap.

Flinke tegenvaller, vooral van regisseur Cary Joji Fukunaga, die zich geen raad lijkt te weten met de toon en de structuur van deze rommelige, nogal saaie miniserie. De plot komt nergens lekker op gang en de maffe personages komen niet uit de verf. Hier en daar wat verdwaalde sterke scenes, maar uiteindelijk blijft de boel hangen in goede bedoelingen.

Spannende franse miniserie, met elementen 'geleend' van The Silence Of The Lambs. De personages zijn goed uitgewerkt en qua plot zijn er heel wat verrassende wendingen en vernuftige ontwikkelingen die je op het verkeerde been zetten. Het steekt allemaal knap in elkaar. En met slechts zes afleveringen is dit precies lang genoeg.

Prima engelse thriller-serie, geschreven door de scenarist van de Scandinavische reeks The Bridge. Dat niveau wordt hier niet gehaald, maar dit eerste seizoen zit vernuftig in elkaar, bevolkt door boeiende personages. Bij vlagen zijn de verschillende plotlijnen ook erg spannend. Ik ga voor seizoen twee.

Prima tweede reeks, lekker grimmig en naargeestig. De spannende verhaallijnen worden naar behoren afgerond, althans, tot de laatste twintig minuten of zo. Dan neemt de plot een wel heel bizarre en onaangename wending, zo eentje waarna je twijfelt of je een eventueel derde seizoen überhaupt nog gaat kijken. Afgezien daarvan dik in orde, al is niet alles overal even logisch of geloofwaardig.

Middelmatige franse horror-serie, te karig qua plot en personages om de volle acht afleveringen te blijven boeien. Evenwel heeft de serie een knap getroffen naargeestig sfeertje en het moet gezegd worden dat veel scenes werkelijk doodeng zijn. Hierdoor blijf je toch kijken, ook al is het soms behoorlijk doorbijten, vooral in de eerste paar afleveringen.

Spannende, mysterieuze serie met een originele en interessante insteek. De personages zijn ook boeiend. Eén en ander had iets vlotter verteld kunnen worden en ik denk ook niet dat er genoeg potentie is voor een tweede reeks, maar de tien afleveringen zitten degelijk in elkaar en visueel is alles tot in de puntjes verzorgd.

Spannende, bijzonder sfeervolle zweedse misdaadserie, met een bovengemiddeld sterk plot en boeiende personages. De prachtige natuuropnamen dragen ook een flink steentje bij. Met 'slechts' acht afleveringen is de serie net lang genoeg en is er geen overtollig vet. Intrigerend en mysterieus, met een knap uitgewerkte spanningsboog.

Geweldige Netflix-serie, over de begindagen van gedragsanalyse door de FBI, teneinde seriemoordenaars en verkrachters op te pakken. Vier van de tien uitstekende afleveringen zijn geregisseerd door David Fincher, maar de overige betrokken regisseurs doen hier niet voor onder. Eersteklas akteerwerk, heerlijke dialogen en subtiel opgebouwde spanning, in stijl afgemaakt door het fraai geschetste tijdsbeeld. Enige nadeel: nu weer een jaar wachten op seizoen twee. Grrrrr...

Niet zo goed als het eerste seizoen helaas, met vooral naar het einde toe een paar erg langdradige en eentonige afleveringen, maar bij vlagen toch wel weer geweldig. Visueel steekt het allemaal prachtig in elkaar, zelfs wanneer er weinig tot niets gebeurt zit je nog ademloos te kijken, en het akteerwerk is subliem. De introductie van zwaargewichten als Son of Sam en Charles Manson pakt ook fascinerend uit. Het smaakt in ieder geval nog steeds naar meer, dus kom maar op met seizoen drie.

Zo zeg, dit hakt er emotioneel behoorlijk in. Prachtige serie, geweldig gespeeld, knap opgebouwd en subliem uitgewerkt. Vooral James Nesbitt is weergaloos als de radeloze vader die alles in het werk stelt om zijn mysterieus verdwenen zoontje terug te vinden. De plot ontvouwt zich bedrieglijk rustig maar dendert langzaam maar zeker als een sneeuwbal door, waarbij continu nieuwe details en plotlijnen worden toegevoegd. Erg goed gedaan. Heel benieuwd ook naar het tweede seizoen, waarin een compleet nieuwe zaak wordt behandeld.

Geweldige tweede reeks, heel anders dan de eerste, maar minstens zo indrukwekkend. Dit keer steekt alles als een puzzel vernuftig in elkaar en draait de plot meer om de gepensioneerde Julien Baptiste dan in de eerste reeks het geval was. Tcheky Karyo speelt hem in ieder geval prachtig. Zeer spannend en wederom emotioneel behoorlijk aangrijpend.

Spannende achtdelige zweedse serie over een aantal moorden die op bizarre wijze met elkaar verbonden zijn. Typische scnadinavische kwaliteit, dus goed gemaakt, goed gespeeld en fraai in beeld gebracht. Inmiddels worden in Scandinavië zoveel goede series gemaakt dat het moeilijk is boven het maaiveld uit te steken, maar dit is zeker de moeite waard.

Een britse kloon van House M.D. maar, het moet gezegd worden, wel een hele goede. James Nesbitt is perfect gecast als de briljante maar nogal ongewone neurochirurg Gabriel Monroeen de cast om hem heen is tevens eersteklas. Tel daarbij mooie verhaallijnen, veel geslaagde grappen en een hoog maar prettig tempo en je hebt een prima serie. Met slechts zes afleveringen aan de korte kant, maar dit eerste seizoen smaakt in ieder geval naar meer.

Prima opvolger van The Young Pope, met al net zo'n maffe maar verslavende mengeling van drama en surrealistische humor. Denk aan een kruising tussen The Godfather en Twin Peaks. Zoiets. De toevoeging van John Malkovich aan de cast blijkt al snel een meesterzet; zo goed hebben we hem de afgelopen tien, twintig jaar niet meer gezien en zijn personage zorgt al snel voor een andere sfeer binnen het Vaticaan. Verder weer meer dan genoeg intriges, seks en geweld om de kerk van begin tot eind tegen de borst te stuiten. Leuke cameo's ook van Marilyn Manson en Sharon Stone, twee favoriete artiesten van de paus.

Sterke HBO-serie over student Naz Khan (Riz Ahmed), die na te zijn uitgenodigd voor een feestje in Lower East Side N.Y. zwaar in de problemen komt. De serie moet het duidelijk meer hebben van solide akteerwerk en doorleefde dialogen dan van een sluitend plot, want vooral in de laatste paar afleveringen laten de makers wat dat betreft wel wat steken vallen. Bepaalde ontwikkelingen worden afgeraffeld en personages nemen atypische beslissingen. Afgezien daarvan is dit erg goed, met John Turturro in een sublieme hoofdrol. Prachtige sfeertekening ook en ijzersterke scenes binnen de gevangenis.

Verbluffende opnamen in deze zesdelige Netflix documentairereeks, over hetgeen zich 's nachts afspeelt in de natuur. Nieuwe cameratechnieken zorgen ervoor dat het licht wordt in het donker, waarbij het gedrag van een groot aantal beesten voor het eerst kan worden geobserveerd in de nachtelijke uren. Hier en daar wat aan de saaie kant, mede door de nogal monotone voice-over van Samara Wiley, maar overwegend toch wel behoorlijk indrukwekkend, vooral door het magistrale camerawerk.

Heel erg mooi dit. Qua verhaal stelt deze twaalfdelige miniserie niet zoveel voor, het is niet veel meer dan een standaard liefdesverhaaltje tussen een op school populaire jongen (Paul Mescal) en een eenzaam meisje (Daisy Edgar-Jones), maar wat is dit geweldig goed uitgewerkt zeg. Beide akteurs zijn daarnaast onvergetelijk en zetten hier personages neer om echt verliefd op te worden. Al met al een heel bijzondere kijkervaring. Absoluut één van de beste televisieseries van de afgelopen tijd.

Meeslepende, spannende tiendelige krimi uit IJsland, geproduceerd en gedeeltelijk geregisseerd door Baltasar Kormakur, die zo'n beetje bij alle ijslandse films en series betrokken is die internationale allure hebben. De plot steekt kunstig in elkaar en ontvouwt zich op intrigerende wijze. De leuke personages en de fraaie gure winterse locaties doen de rest.

Beduidend minder sterk dan het eerste seizoen, maar alsnog wel de moeite waard. Het verhaal komt nogal omslachtig en traag op gang, maar eenmaal op stoom is het allemaal toch wel weer spannend en meeslepend. Dit keer is er ook veel meer gelegenheid om visueel flink uit te pakken, met continu werkelijk schitterende beelden van de IJslandse landschappen.

Magistrale achtdelige Netflix documentairereeks, qua opzet en uitvoering te vergelijken met Planet Earth van de BBC. Zeker omdat ook hier David Attenborough de beelden voorziet van statig commentaar. Veel van wat we te zien krijgen hebben we in een iets andere vorm eerder gezien in veel vergelijkbare natuurdocu's, maar zelden was het zo imposant gefilmd als hier. De beeldenpracht is werkelijk ongekend mooi. De sombere maar noodzakelijke boodschap drukt de pret uiteraard behoorlijk, maar dit doet niets af aan de kwaliteit van het geheel. Indrukwekkend.

Prima verfilming van Stephen King's gelijknamige roman: mysterieus, onheilspellend en behoorlijk spannend. Eén en ander voelt iets te opgerekt aan, maar al met al is het een juiste keuze geweest om hier een televisieserie van te maken in plaats van een film. Vooral de personages profiteren hier enorm van. Wel jammer dat de tweede helft van de reeks minder boeiend is dan de eerste, met name omdat het mysterie dan grotendeels al is opgelost.

Prima serie, duidelijk gemodelleerd naar Breaking Bad. De sterk uitgewerkte personages en de eersteklas dialogen zorgen ervoor dat de overeenkomsten met die serie niet al te storend worden. Qua plotlijnen niet overal even geloofwaardig, maar alles is meeslepend en spannend genoeg om dit door de vingers te zien.

Fijn rauw misdaaddrama met heel wat potentie voor meerdere seizoenen. Prima cast, fraai camerawerk en een aparte soundtrack vol anachronistische ruige folksongs. Hier en daar wat aan de trage kant en ik moest er even inkomen, maar al snel beginnen de personages te intrigeren en de plotlijnen te boeien. De seizoensfinale smaakt in ieder geval naar meer.

De jaren beginnen te tellen voor David Attenborough, maar gelukkig kunnen we nog steeds genieten van zijn magistrale stemgeluid. Ook deze vijfdelige natuurserie is weer adembenemend mooi, alhoewel we weinig nieuws te zien (en te horen) krijgen. Het is gewoonweg allemaal weer net even wat indrukwekkender in beeld gebracht dan voorheen. De BBC blijft heer en meester in dit genre, dat wordt hier wederom bewezen. En Attenborough de ongekroonde koning.

Hier en daar wat onevenwichtig; zo begint de serie erg overdreven en flauw en zakt de boel halverwege een beetje in, maar gaandeweg ontpopt dit zich toch wel tot een mooi uitgewerkte, prachtig gespeelde en fraai vormgegeven miniserie. Matthew Rhys is perfect gecast als Mason en hij ziet zich omringd door een eersteklas cast. Had hier en daar wel wat ingekort kunnen worden, zo wordt er veel te veel tijd besteed aan het hele gebeuren rond de kerk, maar de serie maakt voldoende indruk om de tekortkomingen door de vingers te zien. Typische HBO-kwaliteit- en dat is bedoeld als compliment.

Een leuk tussendoortje, deze verzameling van tien korte filmpjes met personages uit een groot aantal Pixar-films, maar door de korte speelduur per filmpje (1 minuut) niet meer dan dat. De twee Incredibles-filmpjes zijn het leukst; de Cars-filmpjes het minst. De rest hangt er een beetje tussenin. Niet essentieel derhalve, maar best geinig.

De overtreffende trap in natuur-documentaires. De eerste reeks uit 2006 was baanbrekend en magistraal, maar steekt bleekjes af bij de beeldenpracht die hier wordt getoond. De kwaliteit van de opnamen is werkelijk adembenemend en zorgt regelmatig voor kippevel-momenten. Natuurlijk, inhoudelijk hebben we bijna alles wel eens eerder gezien, op dat gebied is deze tweede reeks minder indrukwekkend, maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt door de imposante en vaak zeer intieme opnamen. Vooral de eerste twee afleveringen zijn prachtig. En uiteraard is dit alles voorzien van de geweldige voice-over van David Attenborough. Wie anders.

Uitstekende vijfdelige duitse miniserie, vooral goed uitgewerkt qua personages en spannend opgebouwd. De hoofdrol van Iris Berben is (opzettelijk) nogal kil en afstandelijk, maar bepaalde andere personages zijn zo innemend dat dit geen probleem vormt. Goed gemaakt en fraai in beeld gebracht, met een script dat bovengemiddeld boeiend is. Jammer van het onbestendige einde, dat geen sluitend antwoord geeft op de belangrijkste vraag die de serie oproept.

Geweldige miniserie over een weeskind (Anya Taylor-Joy) dat zich eind jaren vijftig ontpopt tot een schaaktalent van ongekend niveau. Bijzonder fraai in beeld gebracht, met veel aandacht voor detail en een prachtig gebruik van production design. De casting is daarnaast perfect, met zelfs de kleinste bijrol goed uitgewerkt. Enige dissonant is de laatste aflevering, waar één en ander helaas een beetje over de top gaat en de boel een beetje te gezellig wordt. Tot die tijd: subliem.

Prima zesdelige zweedse Netflix-original. Sterk verhaal, gelukkig niet al te complex of gekunsteld, rustig en zelfverzekerd verteld. Een dergelijk gevoelig onderwerp staat of valt met de akteurs, die hier gelukkig zonder uitzondering uitstekend zijn. Fijn ook om eens een serie te zien zonder geforceerd open einde. We hoeven in dit geval niet bang te zijn voor een tweede reeks.

Na de spectaculaire eerste aflevering zakt de boel direct een beetje in, vooral door een tijdelijk gebrek aan plot, maar gaandeweg herpakt de reeks zich gelukkig, om toe te werken naar een spannende (en uiteraard deels onbevredigende) finale. Ontwikkeld door Ridley Scott, die ook tekende voor de regie van de eerste twee afleveringen. Zijn gevoel voor kleurgebruik en esthetiek komt duidelijk naar voren- de serie lijkt zich gevoelsmatig af te spelen in hetzelfde universum als Prometheus. Bij vlagen erg goed, dan weer zozo, maar uiteindelijk heb ik toch wel zin in het reeds aangekondigde tweede seizoen.

Erg leuke zweedse krimi, vooral de moeite waard door de vele sympathieke personages. Niet dat de verhaallijntjes slecht zijn, maar we hebben het allemaal wel eens eerder gezien. Gelukkig wordt het nergens te zoetsappig of gezellig, met precies de juiste toon tussen drama en spanning. De fraaie omgeving helpt natuurlijk ook mee. Gebaseerd op de gelijknamige boekenreeks van Asa Larsson, mij onbekend. Ben nu wel benieuwd naar de tweede reeks, met naar verluidt een andere actrice in de titelrol.

Spannend en meeslepend, deze seksueel expliciete, behoorlijk naargeestige Netflix Original-serie uit IJsland. Het is even wennen aan de rauwe stijl en de behoorlijk maffe personages, maar al snel weet de plot te boeien om vervolgens niet meer los te laten. Met negen afleveringen is alles daarnaast net lang genoeg.

Degelijke vierdelige documentaire-reeks over seriemoordenaar Peter Sutcliffe (beter bekend als "The Yorkshire Ripper"), die in de periode 1975-1981 terreur zaaide in het Verenigd Koninkrijk. Fraai opgebouwd uit interessant archiefmateriaal en hedendaagse interviews met betrokkenen en vakkundig in elkaar gezet, al wordt de reeks nergens echt meeslepend of fascinerend. Daar is het qua opzet en uitwerking net iets te gewoontjes voor.

Bioloog en professioneel sportvisser Jeremy Wade gaat in deze onderhoudende zeven-delige documentaire-reeks op zoek naar legendarische zoetwatermonsters, oftewel: uit de kluiten gewassen vissen in allerlei bizarre vormen. Soms sta je ervan versteld hoe dicht bij huis sommige van deze monsters leven: zo is daar de enorme European Maneater, die zich schuilhoudt in een meer vlak bij Berlijn. De nagespeelde scenes zijn soms een beetje knullig en de 'legendes' moet je duidelijk met een korreltje zout nemen, maar de zoektochten naar de monsters zelf en de vaak nachtelijke ontmoetingen zijn best spannend en intens. Brrr, ik durfde de zee al niet meer in, maar nu vermijdt ik ook alle rivieren, meren en plassen.

Uitstekende italiaanse misdaadserie, zich afspelend in de jaren '70. Ik vond de gelijknamige film uit 2005 al sterk, maar de serie doet er nog een schepje bovenop. De plot zit fraai in elkaar en de production design (hoewel soms iets te low budget) ziet er goed uit, maar wat dit boven het maaiveld doet uitsteken zijn de geweldig uitgewerkte personages, die lang blijven hangen. Dit hele eerste seizoen is geregisseerd door Stefano Sollima, later verantwoordelijk voor oa Suburra en de tweede Sicario-film.

Weinig dat we nog niet eerder hebben gezien in vergelijkbare documentaire-series van de BBC, maar visueel is het wel weer een oogstrelend spektakel. De titel zegt het al; zeven afleveringen over steeds een ander continent, zoals altijd voorzien van de statige voice-over van David Attenborough. De sombere visie op de toekomst is meer dan ooit prominent aanwezig, maar dat is natuurlijk onvermijdelijk. Prachtige serie.

Uitstekende achtdelige miniserie, gebaseerd op het gelijknamige boek van Gillian Flynn. Wat een sfeer en wat een mooi uitgewerkte beschadigde personages. Regisseur Jean-Marc Vallée maakte voor HBO eerder al het indrukwekkende Big Little Lies, maar hier overtreft hij zichzelf. Slechts in de laatste aflevering, wanneer de subtiele, broeierige aanpak plaatsmaakt voor enkele ongeloofwaardige scenes en een meer conventionele spanningsopbouw, laat hij wat steken vallen, maar tegen die tijd is meer dan bewezen dat dit eersteklas televisiedrama is.

Even leuk als altijd. Ook deze vierde reeks bestaat slechts uit drie afleveringen van anderhalf uur, maar alle drie zijn ze de moeite waard. De razendsnelle mengeling van humor en drama zal geen nieuwe zieltjes winnen, denk ik zo, daar is de serie gewoonweg te maf en te hectisch voor, maar de fans worden weer op hun wenken bediend. Cumberbatch en Freeman zijn nog steeds een onweerstaanbaar duo en visueel steekt alles weer bijzonder ingenieus in elkaar.

Uitstekende zesdelige miniserie van HBO over de schrijnende wijze waarop sociale woningbouw in blanke wijken in het Yonkers van de jaren '80 de bewoners van de stad verdeelt. Indrukwekkend in elkaar gezet, met een prima cast en rake dialogen. Mooi tijdsbeeld ook. De complexe politieke situatie wordt door regisseur Paul Haggis zeer onderhoudend in beeld gebracht. Vaak erg grappig, maar dat doet niets af aan de emotionele stootkracht van het geheel.

Spannende, zeer meeslepende serie over een mysterieuze moord, begaan door brave huisvrouw Jessica Biel. Wanneer rechercheur Harry Ambrose (een geweldige Bill Pullman) de zaak nader onderzoekt komen er bizarre dingen aan het licht. De plot steekt vernuftig in elkaar en blijft tot de laatste seconde boeien, maar wat dit doet uitsteken boven het maaiveld is de genuanceerde, ongemakkelijke rol van Pullman. Hij zet zijn kwetsbare, getroubleerde personage hier op prachtige wijze neer.

Iets minder boeiend dan de eerste reeks, voornamelijk omdat de moordzaak ditmaal nogal vergezocht en niet zo intrigerend is. Daarnaast doen sommige plotontwikkelingen gekunsteld aan. Gelukkig is Bill Pullman weer aanwezig om het geheel op gepaste wijze te ondersteunen. Zijn mooi uitgewerkte personage blijft de belangrijkste reden om deze serie te gaan zien.

Derde en helaas minste seizoen tot nu toe, met een onnodig opgerekt plot en te weinig spanning en mysterie. Jammer, want de verhaallijn is op zich best interessant en er wordt goed spel geleverd, vooral door de mij grotendeels onbekende Matt Bomer. Bill Pullman is ook ditmaal goed op dreef, al weet ook zijn personage dit keer minder te boeien. Al met al had dit waarschijnlijk beter gewerkt als film.

Onderhoudende maar niet altijd even geslaagde misdaadserie, zich afspelend op de grens van Finland en Rusland. De personages zijn boeiend genoeg en visueel ziet alles er netjes verzorgd uit, maar meer dan eens worden de plotlijnen onnodig opgerekt, om vervolgens tegen het einde van de afleveringen afgeraffeld te worden. Eén en ander steekt sporadisch ook iets te toevallig in elkaar. Het open einde doet een tweede seizoen vermoeden- daar is nog wel wat winst te behalen.

Prima engelse dramaserie over een advocaten-familie, gespecialiseerd in echtscheidingen. De drie zussen en hun moeder maken er doorgaans privé nog meer een potje van dan hun cliënten. Uitstekend gespeeld en vlot en stijlvol in beeld gebracht, met precies de juiste balans tussen humor en drama. Barry Atsma heeft een belangrijke bijrol en doet het lang niet slecht. Met slechts zes afleveringen smaakt dit duidelijk naar meer. Op naar seizoen twee dus.

De nadruk ligt ditmaal nog wat meer op drama dan in het eerste seizoen, maar ook deze zes afleveringen zijn ijzersterk. De personages komen nog iets meer tot hun recht en de verhaallijnen zijn zo mogelijk nog pakkender. Naast de aanwezigheid van Barry Atsma, die het wederom prima doet, heeft de serie ditmaal nog een nederlands tintje: Paula van der Oest regisseert de eerste drie afleveringen. Ik denk dat de koek met dit tweede seizoen wel een beetje op is, maar mocht er een derde komen ben ik wederom van de partij.

Prima zweeds moordmysterie met een vernuftig plot en sterk akteerwerk, al is de hoofdrolspeelster niet bijster goed. De rest van de cast gelukkig wel. De eerste paar afleveringen zijn niet zo bijzonder, maar op gegeven moment pakken de plotlijnen en personages je beet, om niet meer los te laten. Uiteindelijk steekt alles bijzonder fraai en bevredigend in elkaar.