Opinions

Vaak surrealistisch, onheilspellend drama, passend rauw in beeld gebracht en uitstekend gespeeld, onder andere door een intense Tom Hardy. Niet alle afleveringen zijn even intrigerend en het duurt even voordat de personages en gebeurtenissen weten te boeien, maar eenmaal ondergedompeld in de grimmige en vaak horror-achtige sfeer van de serie is het genieten geblazen. In ieder geval niet dertien-in-een-dozijn, dat is direct duidelijk. Ben heel benieuwd naar de tweede reeks.

Zorgvuldig opgebouwde en prachtig vormgegeven SF-serie over de mensen die wonen en werken rondom 'The Loop', een machine die de geheimen van het universum kan ontsluiten. Verwacht echter geen spektakel en duidelijke antwoorden; de nadruk ligt op de personages, die allemaal bijzonder fraai worden uitgewerkt. Bepaalde dingen grijpen als een puzzel in elkaar, andere juist weer niet. De toonzetting is melancholisch en richt zich vooral op het fenomeen tijd, in al zijn vormen. Niet alle afleveringen zijn even boeiend, maar na het zien van de aangrijpende finale was ik toch wel behoorlijk onder de indruk.

Iets minder sterk dan het eerste seizoen, maar alsnog de moeite waard. Voornaamste probleem is de gaandeweg steeds ongeloofwaardiger wordende plot. De reeks begint erg sterk, met een knap getroffen mysterieus en luguber sfeertje, maar ongeveer op de helft van het seizoen neemt de hoofdpersoon (de mooie Marie Dompnier) een aantal onlogische beslissingen, waarna het niet meer helemaal goed komt. Tegen het einde gaat de boel vervolgens een beetje uit als een nachtkaars. Jammer, want hier had meer ingezeten.

Best aardige serie, goed gespeeld en sfeervol en gruwelijk genoeg, maar het kan niet in de schaduw staan van het gelijknamige boek van Dan Simmons. Daar zijn de personages te vlak voor en is het budget te laag. Niettemin bij vlagen best spannend en lekker grimmig, vooral naar het einde toe. Visueel laat de serie hier en daar wel wat steken vallen, maar het kan er mee door. Waarschijnlijk is dit beter te genieten wanneer je het boek niet kent.

Sublieme mengeling van soap, drama en comedy, uitstekend geschreven en gespeeld. De plotlijnen en personages zijn knap met elkaar verweven en vrijwel alle karakters komen mooi uit de verf. Daarnaast zijn de dialogen vaak erg raak en zijn er veel aangrijpende momenten. Een lach en een traan, in de beste zin van het woord.

Uitstekend tweede seizoen, dat plottechnisch weer vernuftig in elkaar steekt. De personages in de verschillende tijdlagen blijven interessant en er zijn voldoende verrassingen en nieuwe ontwikkelingen om de aandacht er volledig bij te kunnen houden. Leuke gastrolletjes ook, van oa Ron Howard en Sylvester Stallone. De balans tussen drama en komedie blijft daarnaast kunstig gehandhaafd.

Uitstekend derde (en laatste?) seizoen, waarin sporadisch flink wordt afgeweken van de beproefde formule. Zo is er bijvoorbeeld een aflevering die zich volledig afspeelt tijdens de Vietnam-oorlog. De kunstig gedoseerde mengeling van drama en humor blijft in ieder geval gehandhaafd en de personages komen nog beter dan voorheen uit de verf. Jammer alleen van het abrupte en onbevredigende einde. Wat dat betreft hoop ik nog op een vierde reeks.

De reeks zit nog steeds op niveau, met ook dit vierde seizoen een sublieme en vooral verslavende mix van drama en komedie. Qua structuur steekt het ditmaal vernuftiger dan ooit in elkaar, met een kunstig gebruik van tijdlijnen en vooruitwijzingen. De eerste aflevering maakt het wat dat betreft wel heel bont, door een groot aantal nieuwe personages te introduceren, die aanvankelijk niets met de rest van de cast te maken lijken te hebben. De gok pakt in ieder geval goed uit.

Stemmige zweedse dramaserie, met op de achtergrond uiteraard de nodige familiegeheimen. Sfeervol gefilmd en uitstekend gespeeld, vooral door de drie hoofdrolspelers. Had hier en daar wel wat vlotter verteld kunnen worden, maar meeslepend en onderhoudend genoeg. Maar of er nou zo nodig een tweede seizoen moest komen...

Unieke televisieserie van regisseur Nicolas Winding Refn, die hier de ruimte krijgt om volledig los te gaan. Qua feer hangt het een beetje tussen zijn eigen werk en dat van David Lynch in; een soort combinatie van misdaaddrama en surrealistische thriller. Het extreem lage tempo zal duidelijk niet iedereen aanspreken, maar wanneer je je onderdompelt in de waanzin is dit een haast hypnotiserende kijkervaring, prachtig in beeld gebracht en boordevol intrigerende personages. De hoofdrollen zijn eersteklas, maar ook de bijrollen (van in vergetelheid geraakte akteurs als William Baldwin en Hart Bochner) zijn geweldig ingevuld. Qua geweld en seksuele perversie is dit daarnaast zo'n beetje het meest extreme dat ooit op televisie is vertoond. Als dat geen aanbeveling is...

Herzien op blu-ray. Blijft een geweldige misdaadserie van HBO, vooral de moeite waard door het magistrale akteerwerk van zowel Matthew McConaughey als Woody Harrelson. Beiden zijn nooit beter geweest. Vormgeving en camerawerk zijn ook eersteklas, net als de onder de huid kruipende muziek en het naargeestige sfeertje. Waar de reeks soms helaas wat tekort schiet is in de plot. Vooral in de tweede helft begint de serie wat te slepen en wordt één en ander minder boeiend en vooral minder spannend. De finale valt vervolgens ook wat tegen. Niettemin heel erg goed. Kon televisie altijd maar zo mooi zijn.

Helaas in ieder opzicht minder dan de eerste reeks. Qua plot, akteerwerk, fotografie, sfeer, dialogen en ga zo maar door moet dit het absoluut afleggen. Wel veel meer aktiescenes, die behoorlijk bloederig zijn, dus als dat je ding is kun je dit gerust een kans geven. De personages zijn ditmaal een stuk minder boeiend en, ook al zijn de acht afleveringen best oké, het verhaal zwalkt allerlei kanten uit, zonder ook maar ergens echt interessant of spannend te worden. De veelal statische, dik aangezette maffe dialoogscenes geven het geheel soms een Twin Peaks-achtig sfeertje.

Na het rommelige en nogal tegenvallende tweede seizoen had ik de hoop bijna opgegeven, maar deze derde reeks heeft mijn vertrouwen volledig hersteld. Er wordt duidelijk teruggegrepen naar de formule die het eerste seizoen zo sterk maakte, namelijk de wisselwerking tussen twee zeer verschillende karakters en het spelen met verschillende tijdlagen, maar het gebeurt op zo'n mooie en indrukwekkende manier dat dit geen seconde stoort. En Mahershala Ali en Stephen Dorff zetten hier de beste rollen uit hun carrière neer, dat is wel duidelijk. Het is een genot om naar beiden te kijken. De plot om hen heen is eigenlijk niet eens zo heel boeiend en/ of spannend, maar het maakt eigenlijk weinig uit. Subliem.

Met achttien afleveringen van bijna een uur een behoorlijk lange zit en vaak ook wel iets aan de langdradige kant, maar al met al toch wel weer lekker bizar en onheilspellend. En 100% David Lynch. Bepaalde scenes en soms hele afleveringen zijn echt te vaag voor woorden, maar binnen het grotere geheel past het dan toch wel weer. Een enorme stoet aan oude bekenden en ook flink wat nieuwe personages trekt voorbij, wat de serie geschikt maakt voor zowel verstokte fans van de serie als voor een nieuw publiek. Had van mij wel wat compacter en vooral korter gemogen, maar ik heb er uiteindelijk toch wel weer van genoten.