Opinions

Mrs. Doubtfire heb ik heel lang geleden eens gezien. Echter had ik nooit zoveel zin om de film te bekijken aangezien het voorstuk dat RTL4 de hele tijd laat zien erg vervelend overkomt. Maar desondanks een leuke film met Robin Williams en Pierce Brosnan, geweldige scenes tussen die twee . Toch wel vooral onder de scene in het restaurant vaak erg hard moeten lachen. Een leuk, best simpel verhaaltje maar de uitwerking is zeker erg goed.

3,5*

Clint Eastwood zal altijd één van de meest iconische namen uit Hollywood blijven. Deze film deed me wat denken aan zijn meest recente, Cry Macho. Hoewel The Mule wel iets meer 'schwung' heeft, is ook dit een tamelijk trage film, waarin relatief weinig gebeurt. De eerste helft was mij zelfs iets té traag. Pas wanneer de sfeer omslaat in het bos wordt het in dat opzicht wat interessanter, maar daar moet je als kijker best even op zitten wachten. Gelukkig blijft The Mule wel onderhoudend en is de cast goed op dreef. Eastwood doet het nog altijd prima, maar ook Bradley Cooper heeft een leuke rol. Naast het misdaadplotje kent de film ook best wat leuke humor en ook het drama-element komt binnen. Dat in combinatie met de relatief hoge amusementswaarde zorgt er wel voor dat ik dit met een ruime voldoende kan beoordelen. Niet Eatwoods beste, maar ook zeker niet zijn minste werk.

3,5*

Wow...

David Lynch maakte een prachtig toegankelijk drama met The Elephant Man. Ik leerde hem echter kennen door het fantastische Twin Peaks. Afgelopen zomer heb ik voor het eerst kennisgemaakt met die serie en deze heeft me sindsdien in haar greep. Zeker niet over de gehele linie overal even sterk, maar desondanks heb ik zelden zo'n absurd, mooi, grappig en eng wereldje mogen aanschouwen. Na het zien van het eveneens goede Fire Walk with Me besloot ik niet alleen meteen door te gaan met het recent uitgekomen derde seizoen, maar ook wat meer films van Lynch te gaan bekijken. Mulholland Drive was natuurlijk een logische eerste keuze door de vele lovende kritieken. Ik was ergens wel een beetje huiverig. Ik las immers ook dat het leuk vinden van Twin Peaks klaarblijkelijk geen garantie hoeft te betekenen voor het kunnen waarderen van deze film.

Gelukkig gold dat wel voor mij. Eigenlijk is al binnen de eerste seconden van de film duidelijk dat je niet op een standaard thriller hoeft te gaan rekenen. Des te verrassender is het dat de film anderhalf uur later, enkele eigenaardigheden daargelaten, redelijk 'normaal' overkomt. Ik had verwacht dat ik meteen vanaf het begin al mijn best zou moeten gaan doen om bij te blijven. In zekere zin is dat natuurlijk ook zo, ik adviseer je niet om andere zaken te gaan doen en de film te laten doorlopen, maar het echte 'wat is dit?' effect komt pas vanaf de schitterende scène in het theater. Die scène klopt gewoon helemaal: het kleurgebruik, de absurditeit en natuurlijk die prachtige stem. Daarna gaat Lynch volledig los lijkt het wel. Ik was even dusdanig in de war dat ik niet eens doorhad dat Diane ook gespeeld werd door Naomi Watts. Op dat moment vlogen er al vliegensvlug allerhande theorieën door mijn hoofd, maar een echte conclusie trok ik niet. Daar kreeg ik helemaal niet de kans voor, omdat ik gefascineerd bleef kijken naar wat zich allemaal op het scherm afspeelde. Het einde (de zelfmoord van Diane) vond ik ontzettend eng en ik vind het lastig om uit te leggen waarom. Als je jezelf de gebeurtenissen in die laatste scènes hardop hoort beschrijven, klinkt het immers te belachelijk voor worden, maar ik zat nog net niet met mijn handen voor mijn ogen. Het zorgde er ook voor dat ik tijdens de aftiteling een beetje aangedaan bleef zitten. De film had overduidelijk behoorlijk wat indruk op me gemaakt.

Ik kan niets bedenken dat ik niet goed zou moeten vinden aan deze film. Mulholland Drive dekt de lading van het begrip 'filmervaring' volledig. Het acteerwerk van Naomi Watts en Laura Harring is zeer goed. Beide vrouwen zijn op hun eigen manier zeer aantrekkelijk en ik leefde oprecht mee met hun personages. Of het nou gaat om Betty's acteerambities, Rita die haar geheugen probeert terug te krijgen of de problematische relatie tussen Diane en Camilla: het blijft allemaal moeiteloos interessant. De andere personages worden ook goed neergezet, maar ik zal de film waarschijnlijk nog wat vaker moeten kijken om achter de exacte betekenis van sommigen te komen. Dat vind ik wel erg leuk overigens, want dat betekent dat deze film, net als bijvoorbeeld Donnie Darko, ontzettend geschikt is voor herziening. Bij elke kijkbeurt gaan me gegarandeerd nieuwe dingen opvallen. Naast het sterke acteerwerk heb ik ook ontzettend genoten van onder meer het veelzijdige verhaal, de muziek, de setting en, bovenal, de fantastische sfeer. De film wist, net als Twin Peaks, meerdere emoties bij mij los te maken, waardoor het constant boeiend blijft.

Mulholland Drive is een intense beleving. Er valt behoorlijk te speculeren over hoe de vork precies in de steel zit. Zelf dacht ik na afloop aan een theorie omtrent een parallel universum, maar ik vind het ook interessant om te lezen wat andere gebruikers hier denken. Ik zou de film een meesterwerk kunnen noemen, maar ik geloof dat de term 'kunstwerk' ook wel op zijn plaats is. Het is inmiddels een week geleden dat ik de film gezien heb, maar ik heb er nog iedere dag aan gedacht. Dit deed echt wat met me.

5*

Niet best. Ik had niet gelijk een denderende film verwacht, maar dit was toch wel erg pover. De film lijkt erg veel te willen en is daardoor behoorlijk bombastisch, maar veel daarvan komt niet aan. Zo werkt het optreden van Russell Crowe eerder afleidend dan dat deze wat toevoegt. Ik miste ook een gevoel van spanning of mysterie. Alles wordt voorgekauwd en de wendingen voelen onbedoeld komisch. Tom Cruise doet zijn best en is nog best vermakelijk in de hoofdrol, maar hij teert daarbij op zijn status, want zijn personage is weinig boeiend. Laat ik maar zwijgen over de bijrollen, want daar blijft werkelijk niemand van overeind. Een paar amusante actiesequenties in Londen daargelaten heeft The Mummy gewoon weinig te bieden. Het mondt allemaal uit in een ietwat flauwe finale waar ik weinig voldoening uit kon halen. Ik heb me niet geïrriteerd, maar moet tegelijkertijd moeite doen om iets positiefs te benoemen.

2*

Mummy: Tomb of the Dragon Emperor

Met veel zin, zette ik 2 dagen geleden de film aan.. De moed zakte echter al snel in toen de film een 20 minuten bezig was, er gebeurde zo ontzettend weinig en sommige dingen waren gewoon 'stom' te noemen. De eerste 2 films vond ik persoonlijk wel vermakelijk, maar dit 3e vervolg slaat volledig de plank mis.

Brendan Fraser('s personage) doet wel heel stoer, maar wordt eigenlijk alleen maar irritant, vooral bij de actie-scenes valt hij zwaar tegen. Rachel Weisz wordt dan ook flink gemist hier. Jet Li, wie ik normaal gesproken ook een goede acteur vindt maakte er ook niet veel van, zijn actie/special-effects scenes zijn verre van boeiend. Met zijn verandering in draak als een enorm dieptepunt. Toch nog een pluspunt : ''De verschrikkelijke Sneewmannen'' deze hadden wat beter gemaakt kunnen worden, maar waren toch wel erg leuke personage's (en ook zowat de enige helaas).. Het stukje waar zij in speelden was dan ook vond ik het leukste.

1,5*

Alweer een hele tijd geleden dat ik dit klassieke Walt Disney-Jim Henson filmpje gezien heb. De laatste keer moet ik jonger dan vijf jaar zijn geweest en toen heb ik het alleen moeten doen met de beelden want ik kon nog niet lezen of Engels verstaan. Aangezien ik van enkelen hoorde dat dit toch echt de beste versie van het wereldberoemde kerstverhaal van Charles Dickens is, toch maar nog eens opgezet.

Ikzelf vind het niet echt de beste, maar wel absoluut niet de slechtste en wel een van de betere. Michael Caine is goed bezig als Ebenezer Scrooge, maar had in het begin nog iets norser gemogen. Dat hij geen cent wilde uitgeven is uiteraard goed, maar in de andere versies die ik zag was hij toch nog wat knorriger. Desondanks dat is de film niet alleen afhankelijk van Caine maar ook (uiteraard) van The Muppets. En die zijn echt een leuke toevoeging. Kermit en zijn gezin zijn erg leuk en in elke versie vind ik Tiny Tim zo een sympathiek personage. Ook hier was hij leuk weergegeven als Kermit- en Miss Piggy's zoon. Wat betreft de drie geesten: die waren ook leuk. De eerste is altijd spannend omdat hij (in dit geval zij) de eerste geest is die verschijnt. De tweede is ook leuk omdat hij Scrooge in deze versie al een beetje betert. De laatste hoort natuurlijk een beetje creepy te zijn en dat was hij ook zeker. Oh.. En Marley & Marley natuurlijk. Tja.. Leuk gemaakt. Alleen de liedjes vond ik wat minder soms. Behalve de laatste, die zorgde voor een leuk einde.

Al met al, is dit echt een heel aardige versie van A Christmas Carol. Zeker bijzonder omdat de personages voor het merendeel gespeeld wordt door The Muppets. Twee van hen mogen zelfs het verhaal begeleiden. Zij zorgen dan ook voor meer humor in de film. Iets wat in de meeste andere versies niet van toepassing is. Ik vind het zeer leuk deze nog eens na zo een lange tijd gezien te hebben want ik kon me deze echt vrijwel niet meer herinneren. Een aanrader voor de feestdagen, want hij brengt je zeker in een kerst-sfeer!

3,5*

Ik heb The Muppet Christmas Carol nog op VHS van vroeger, ik heb daar nog goede herinneringen aan over gehouden, en dus een reden om deze film te gaan kijken, wat ik beter niet had kunnen doen. Tim Curry acteert in Home Alone 2 (: Lost in New York) een grappige rol maar verder heb ik nooit echt een goede rol van hem gezien, ook hier vond ik hem zwaar irritant. Kermit de kikker heb ik altijd al een hoogtepunt gevonden van de Muppets (toen ik klein was al helemaal) en een paar liedjes vond ik wel leuk, verder kon ik bijna niks vermakelijks hierin ontdekken, ik hoop dat ik ooit nog een leuke Muppetfilm mag aanschouwen op de buis, want dit vond ik echt slaapverwekkend.

1,5*

Vroeger eens gezien, ik vond hem destijds helemaal geweldig. De Muppets is echt geweldig voor kinderen en eerlijk gezegd zou het me niks verbazen dat als ik hem nog eens uit de kast zou trekken en bekijken dat ik me soms dood zou lachen. Die rat en die kikker waren toen echt leuk. Maar ja, ik denk toch dat als ik hem nog eens zou bekijken dat ik (ondanks dat ik me soms zou doodlachen) teveel op details ga letten, dus zal ik dat niet zo snel doen, ik houd het voorlopig toch nog even bij de leuke herinneringen van vroeger .

3,0*

Na recent geleden nog eens Just Go with It te hebben gezien, een aardige komedie die toch wat minder was dan ik me meende te herinneren, en de relatief slechte ontvangst van deze film waren mijn verwachtingen voor Murder Mystery wel getemperd. Toch had ik ergens nog wel de hoop dat dit een leuke film kon worden.

Gelukkig bleek die hoop niet helemaal onterecht, want Murder Mystery is een erg vermakelijke 'whodunnit'. De humor is wel nogal wisselvallig. Je krijgt een hoop grappen voorgeschoteld die niet aanslaan en dan is het toch een beetje pijnlijk als je ze Adam Sandler met een brede grijns ziet presenteren. Daar staat tegenover dat er ook een hoop scènes wél werken; momenten waar ik hardop om kon lachen. Die momenten worden ongeveer evenwichtig verzorgd door Jennifer Aniston en Sandler, die hier voor de tweede keer bewijzen een goed team te zijn. Overigens vond ik de chemie tussen hen hier misschien nog wel wat beter dan in Just Go with It, maar dat hangt er mogelijk mee samen dat ze in die film vooral om elkaar heen draaien daar ze in Murder Mystery al vanaf het begin een stel zijn.

De bijrollen zijn ook leuk. Sandler's vriendengroep dit keer thuisgebleven, waardoor de meligheid beperkt blijft. Luke Evans, Gemma Arterton en Dany Boon komen prima uit de verf. Ze spelen lopende karikaturen, maar in een filmpje als dit weet dat niet te storen. Natuurlijk is het een leuke bijkomstigheid dat je zelf als kijker ook de Sherlock Holmes mag uithangen, hetgeen er ook wel voor zorgt dat je bij de les blijft. Bovendien zijn de schitterende locaties in Italië vanzelfsprekend een groot pluspunt.

Een luchtige wegkijker met een aangenaam zomers sfeertje. Onwaarschijnlijk dat de film de meesten van ons lang zal bijblijven, maar ik vond dit een prima werkje van Adam. Hij heeft wel eens betere films gemaakt, maar ook veel slechtere. Wat mij betreft mag hij de samenwerking met Jennifer Aniston in de toekomst zeker nog eens opnieuw aangaan.

3*

Ach, hoogdravend is het zeker niet, maar dat was de eerste film ook niet. Deel 1 geniet wat mij betreft de voorkeur, maar veel scheelt het niet. Ik heb me ook prima vermaakt met dit vervolg. De humor van Adam Sandler moet je liggen, maar het voordeel is dat hij hier geen overdreven typetje neerzet en dat het met name draait om de interactie tussen hem en Jennifer Aniston. Beiden spelen rollen die in het verlengde liggen van wat ze al eens eerder in hun carrière hebben laten zien, maar gelukkig hebben ze onderling wel chemie. Er zitten ook wel enkele flauwe grappen in, die toch wel op mijn lachspieren wisten te werken. Het plot is wat rommeliger en de film probeert dat te verdoezelen door enkele grote actiescènes erin te stoppen. Het zorgt er in ieder geval wel voor dat de vaart erin blijft en de climax op de Eiffeltoren vond ik ook zeker de moeite waard. Kijkt prima weg, maar het lijkt me onnodig om er nog meerdere delen achteraan te plakken.

3*

Behoorlijk imposante cast, maar een minder imposante film. Ik vond eigenlijk met name Kenneth Branagh zelf een wat kleurloos figuur neerzetten en dat is nou net het personage die voor een groot deel bepaalt of een film als deze geslaagd is of niet. Het 'whodunnit' element is best leuk om te volgen, maar loopt ook niet bepaald over van spanning. Tevens vond ik dat de film traag op gang kwam, met een introductie in Jeruzalem die me al niet helemaal bekoorde en vervolgens ook best nog wat geklets alvorens Depps personage het loodje legt. Wanneer het mysterie eindelijk op gang komt, wordt de film wel een stuk vermakelijker. Leuk om zoveel bekende koppen te spotten en ze doen het vrijwel allemaal verdienstelijk, maar de film blijft een beetje een matte bedoening; met een setting die zo overduidelijk uit de computer getoverd is dat er weinig sfeer overblijft. Goed uit te zitten, dat wel, maar dit is geen film die me lang gaat bijblijven.

2,5*

Music and Lyrics.

Het leek me van te voren al een leuke film, en ik wou hem graag zien. Gisteren maar eens bekeken en hij is me niet tegengevallen.

Het verhaal is leuk uitgebracht en erg sterk geacteerd door Hugh Grant en Drew Barrymore, wel was de film vreselijk voorspelbaar waardoor het allemaal wat minder boeide soms.. maar het mocht de pret niet drukken, want ook de Humor vond ik over het algemeen best geslaagd. Prima vermaakt dus .

3,5*

Beetje brave, desondanks toch wel aardige film. De cast is best wel goed met leuke rollen van Julia Roberts en Cameron Diaz. Een paar keer moeten lachen (vooral om de scene waarin Diaz ging zingen), helaas een paar keer ook zeer flauwe tegengekomen. Ik zag het eerlijk gezegd al aankomen dat het Roberts niet zou lukken om de man te krijgen. Het is dat ik hier niet al te vaak onder de film aan heb gedacht, anders was het misschien bij vlagen saai geweest. Maar desondanks toch een prima Amerikaanse romcom waar ik een leuk avondje mee heb gevuld.

3,0*

Beetje standaard romcom met een beetje 'harde' grappen soms. Het acteerwerk was niet helemaal geweldig maar wel gewoon aardig. Kutcher's typetje begon me soms wat te irriteren maar opzicht deed hij zelf het niet zo slecht. Tara Reid mocht er ook wel wezen . Humor zit er wel dik in en niet altijd even sterk maar toch wel leuk bedacht opzicht. Aardige film.

3*

Deprimerende biopic, waarbij het toegevoegde verhaal van de rechercheur echt de boel onnodig ophoudt. Een film van nog geen anderhalf uur gaat op deze manier bij vlagen toch nog langdradig voelen. Ook het verhaal van Chet Baker zelf gaat op den duur vervelen. Ik had gehoopt dat de film wat meer voor een 'rise and fall' insteek zou gaan, maar My Foolish Heart laat eigenlijk enkel zien hoe een geweldig muzikant er al slecht aan toe was en hoe hij stukje bij beetje steeds nog verder afbrokkelt. Je zit eigenlijk constant te kijken naar een vervelende junkie, terwijl je van zijn opkomst maar bar weinig (één korte scène) te zien krijgt.

De film is - het zij wat duister - wel goed geschoten, Steve Wall speelt een goede hoofdrol en voor de echte liefhebber van Baker is de film mogelijk nog wel de moeite waard, alleen al door de muzikale bijdragen die aan bod komen. Degene die niet of nauwelijks bekend is met hem, zoals ik, zal er vermoedelijk een zware kluif aan hebben.

2*

Het is opzicht best een aardige film. Acteerwerk was niks mis mee, paar leuke momenten en andere wat mooier. Het loopt wel allemaal wat cliché, maar gelukkig hielp het einde de film een handje. In het begin vooral, wist de film niet altijd mijn aandacht erbij te houden, gelukkig veranderde dit toch nog en heb ik best een vermakelijke filmmiddag gehad.

2,5*

Nu heb ik hem echt gezien . En ik vind het een hele leuke mooie film, Macaulay Culkin zet een leuke maar vooral goede rol neer, en ik vindt het heel zielig wat er gebeurt en hoe het gebeurt. Komedie kan ik er niet heel veel in zien maar ik zie dit gewoon als een hele mooie jeugd dramafilm. Gewoon erg mooi.

3,5*

Ps : deel 2 lijkt me helemaal niks.

Zeer wisselvallig. De film heeft veel te danken aan de mooie, sfeervolle opnamelocaties in Oxford en het uitgangspunt, een ambitieuze studente die haar droom vervult om daar te studeren en er de liefde vindt, is romantisch en spreekt aan. Jammer dat de uitwerking daarvan soms te wensen overlaat. Sowieso begint de film extreem zwak met die belachelijke scène in de snackbar. Dat soort kinderachtige taferelen keren nog wel eens terug (bijvoorbeeld dat jaloersmakende gedoe tijdens het Halloween-feestje) en haalt het niveau echt omlaag.

Met de chemie tussen Sofia Carson en Corey Mylchreest zit het wel snor: het is niet zo dat de vonken van het scherm spatten, maar het is zeker niet onaardig. Voor de nevenpersonages wordt voor wandelende, soms vervelende, stereotypen gekozen en ook dat is jammer, want ze weten daardoor nauwelijks voor leuke momenten te zorgen. De Me before You-achtige wending wordt niet slecht maar wel wat plichtmatig afgewerkt. De film is op zijn best wanneer er wordt gekozen voor rust: de wat intiemere momenten tussen de twee hoofdpersonages tegen een mooie achtergrond in de studentenstad. Slecht vond ik het niet, maar ik denk dat hier wel zeker meer uit gehaald had kunnen worden.

2,5*

Ergens was ik benieuwd naar My Sister's Keeper. Maar ik wist niet zo goed wat ik ervan moest verwachten. Sterker nog, ik wist nog niet eens echt waar het verhaal over ging. Toch ben ik blij dat ik hem gekocht heb, want het is een erg mooie film.

De film wordt mooi overgebracht (althans op mij). Kate is een bijzonder personage in de film. Daarnaast goed neergezet door Sofia Vassilieva. Ook Abigail Breslin kwam aardig overtuigend over. De volwassen cast was ook prima. Het verhaal is mooi. Wel erg zwaar, maar het is de waarheid. De film bevat veel mooie scenes. De romance tussen Kate en Taylor bijvoorbeeld, maar ook het bezoek aan het strand. De scenes waarbij Anna in protest komt tegen haar ouders konden me niet storen, maar toch ging het verhaal voor mij vooral om de emoties van Kate en de rest van het gezin.

De film verveelt niet en ik kan er ook niet echt veel minpunten aan bedenken. Enkele scenes die wat minder waren, soms irriteerde ik me een beetje aan de rol van Diaz. Maar verder heb ik er echt van kunnen genieten. Nick Cassavetes is een goede regisseur, dat blijkt wel weer. John Q en The Notebook vond ik ook twee erg sterke films. Deze sluit zich met gemak in dat rijtje aan.

4*

Opzicht nog wel een leuke actie-comedey. Ben Stiller kan het genre behalen maar ik zie hem toch liever in zijn wat normaaldere kluns-rollen. (om het zo maar te noemen ) Toch beviel de film me zeker, leuke actie en nog redelijk boeiend ook.

3,0*

Clint Eastwood lijkt wel een alleskunner op het gebied van film: acteur, regisseur en componist. Deze twee laatste taken nam hij op zich voor de verfilming van de roman 'Mystic River'. De behoorlijke cast onder leiding van Eastwood was de reden dat ik geïnteresseerd raakte in Mystic River.

Het leuke aan de film is dat ik toch lange tijd met een hoop vragen bleef zitten. Het telefoontje verklapt eigenlijk al de clou, maar op de een of andere manier drong dat niet voldoende tot me door, waardoor ik de uitkomst toch niet geheel voorspelbaar vond. Dit is echter iets persoonlijks, want een ander kan daarentegen weer vrij snel doorhebben hoe de vork in de steel zit. Het hoogtepunt van de film is de climax (de afwisseling tussen de beelden met Jimmy en Dave en de familie Harris). Dit deel deed me op het puntje van mijn stoel belanden. Waar ik echter niet helemaal blij mee was, was het einde. Het is ergens wel goed dat de film (of eigenlijk het boek neem ik aan) iets anders probeert door niet iedereen die iets slechts gedaan heeft keurig in de cel te laten opsluiten; dat is immers best realistisch. Toch liet het me een beetje met een vreemd gevoel achter; alsof er iets niet helemaal af was.

De cast is, zoals verwacht, uitstekend. Met name Tim Robbins weet op bijzondere wijze de excentriekeling, hoofdverdachte, een sympathieke indruk te geven. Ook Sean Penn, Kevin Bacon en de bijrollen werden allemaal stuk voor stuk goed ingevuld. Het is met name interessant om te volgen hoe de vriendschap tussen het drietal zich ontwikkelt in de loop der jaren en hoe dat ene moment alles veranderde. De film is wat aan de lange kant, maar verveelt nooit. Het verhaal is intrigerend en wordt op een goede wijze vertelt. Een behoorlijk donkere sfeer heerst, en dat is precies wat hier nodig is.

Gewoon een goede film van Eastwood. De film leunt op een interessant verhaal en een zeer sterke cast (overigens leuk om Eli Wallach weer even in een cameo voorbij te zien komen). De sfeer sprak me aan, zaken als settings en muziek waren prima verzorgd en de personages zijn goed uitgewerkt. Het einde veroorzaakt wat twijfels bij me, maar ik ben benieuwd of dat bij een herziening ook nog het geval is. Ik kan het nog geen meesterwerk noemen, maar wel absoluut een goed uitgewerkte film binnen het genre.

3,5*