Opinions

Een film die ik heel vaak in de winkels heb zien liggen, maar waar ik nooit aandacht aan besteed heb. Ik wist helemaal niet waar het over ging, laat staan dat het om een Zweedse film ging (de cover van de QFC DVD verraadt dit immers niet direct). We kregen de film te leen, waardoor ik Så som i Himmelen toch maar eens bekeken heb.

De film maakte in het begin een wat chaotische indruk op me met de flashbacks en vlotte vertelling van het verleden van het hoofdpersonage. Wanneer de dirigent eenmaal terug is in zijn geboortedorp, wordt er echter op de rem getrapt en neemt de film uitgebreid de tijd om Daniel's verhaal te vertellen en de andere personages te introduceren. Wat volgt is een reeks gebeurtenissen waarin Daniel geconfronteerd wordt met zijn verleden en waarin hij tegelijkertijd een nieuw bestaan probeert te realiseren. Ik vond dat het verhaal, ondanks dat het hier en daar wat soapachtig overkomt, op interessante wijze op de kijker wordt overgebracht. Het uitgangspunt dat een volwassen persoon terugkeert naar de plaats waar hij of zij is opgegroeid, hebben we natuurlijk al tig maal eerder uitgevoerd gezien, maar deze film doet het op meeslepende wijze. Het blijft in feite van begin tot eind boeiend.

Het acteerwerk was naar mijn mening eveneens dik in orde. Michael Nyqvist is overtuigend in de rol van de protagonist en Frida Hallgren weet met haar aangename verschijning behoorlijk wat sympathie te werven. Ook de andere bijrollen kwamen bijzonder goed uit de verf. Het is alsof je zelf deel uitmaakt van de community en middels de koorlessen de bewoners stuk voor stuk leert kennen. De film is daarnaast prachtig geschoten; het Zweedse landschap levert een aantal zeer fraaie plaatjes op. Wat ik minder bevredigend vond, was het einde. Uiteraard zien we in het begin van de film dat er iets mis is met Daniel's gezondheid, maar om daar na dik twee uur, tijdens het moment van de waarheid nota bene, nog even gauw op terug te komen, voelde misplaatst.

Dat gezegd hebbende, moet ik bekennen dat ik erg van deze film genoten heb. De personages zijn goed uitgewerkt en komen perfect tot uiting, en de ontwikkelingen in het verhaal zijn intrigerend. Zo'n moment waar Gabriella uit de schaduw stapt tijdens 'Gabriellas sång', de confrontatie tussen Daniel en de dominee, het moment waar Daniel zijn verleden onthult... de film barst van de memorabele scènes. Bovendien zorgt de chemie tussen Daniel en Lena ervoor dat elke scène tussen beiden de moeite waard is. Ik ben aangenaam verrast door deze sterke dramafilm, waar ook muziek een mooie, prominente rol in heeft.

4*

Typische vrouwenfilm waarvan ik dacht dat ik er niks aan zou vinden, maar ik bleek het mis te hebben. De poster suggereert een kleffe film over een stel dat niet van elkaar af kan blijven. Hallström neemt echter juist uitgebreid de tijd om de relatie tussen Kate en Alex te laten opbloeien. Hierdoor is de film uiteindelijk wel wat aan de (te) lange kant, maar het voordeel is dat de geloofwaardigheid niet teniet gedaan wordt. Ook het spel van Julianne Hough en Josh Duhamel vond ik prettig; ze kwamen natuurlijk over en de chemie tussen beiden is zeker aanwezig. Daarnaast vond ik de plottwist op het einde omtrent de identiteit van Jo leuk gevonden en ook het subplot met de rechercheur vond ik, hoewel de film best zonder had gekund, niet storend. Wat de film tevens ontzettend helpt is dat het, ondanks het dramagedeelte, een lekker zomers 'feelgood' sfeertje uitstraalt en dat ik dat Southport graag zelf eens zou bezoeken. Ik werd in ieder geval aangenaam verrast en dat uit zich ook in mijn score.

3,5*

Ik ging hier zonder al te veel verwachtingen in. Twee degelijke acteurs en het Engelse landschap: meer dan dat gegeven had ik niet nodig en verder wilde ik me vooral laten verrassen.

The Salt Path is een heel rustige film over een koppel dat alles verliest en hun toevlucht zoeken in het maken van een wandeling langs de Engelse kust. Het gegeven is simpel en de film dus ook: verwacht geen spectaculaire Hollywood-taferelen. Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurd gegeven, dus daar leent het zich ook niet voor. Het zorgt ervoor dat de film in ieder geval heel authentiek overkomt. Het idee dat je naar een speelfilm zit te kijken verdwijnt en je krijgt het idee dat Ray en Moth mensen uit je eigen vriendenkring hadden kunnen zijn.

Een film als deze staat of valt bij het acteerwerk. Enkele cameo's daargelaten zijn Gillian Anderson en Jason Isaacs de enige twee waar je het mee moet doen, dus het scheelt dat die twee weten waar ze mee bezig zijn. Hun spel verloopt soepel en ze komen over als een hecht stel dat weet wat ze aan elkaar hebben. Wat de film natuurlijk afmaakt zijn de schitterende locaties. Liefhebbers van Engeland, zoals ik, worden wat dat betreft op hun wenken bediend. Ik lees echter veel kritiek over dat de film nogal sentimenteel zou zijn, maar ik kan niet zeggen dat ik dat zelf op een storende manier ervaren heb. Jawel, de muziek zwelt hier en daar aan, en je ontkomt niet aan het gevoel dat het verhaal bij tijd en wijle geromantiseerd wordt, maar verder heb ik vooral het gevoel gehad naar echte mensen te zitten kijken.

De film wist moeiteloos mijn aandacht vast te houden. Het dreigde, vlak voor het einde, even te verslappen op het moment dat ze toch besluiten te gaan werken om aan wat geld te komen en een dak boven hun hoofd te hebben. Daar lijkt men een verkeerde afslag te kiezen, waardoor het langdradig had kunnen worden, maar gelukkig wordt er nog op tijd bijgestuurd. Ik heb genoten van The Salt Path. Het is een pakkende, meeslepende, maar ook intieme film met het hart op de juiste plek.

4*

Best wel een foute film, dit. Maar wel leuk Ik had meermaals het idee dat ik naar een film van Roland Emmerich zat te kijken, maar blijkbaar is ook Brad Peyton capabel om een stad volledig af te breken. Er valt werkelijk van alles op deze film aan te merken en eigenlijk kan ik dat allemaal onder één noemer samenvatten: onwaarschijnlijkheden. De film zit barstensvol situaties waar personages zich onder twijfelachtige omstandigheden uit de meest hachelijke situaties weten te redden. Logisch dat San Andreas een gemakkelijke prooi is voor een video als deze, waarin al die onwaarschijnlijkheden nog even benadrukt worden. Gelukkig wist ik wel ongeveer wat me te wachten stond, dus ik heb me er niet aan gestoord. De cast bestaat ook niet uit de meest geweldige acteurs, maar ze zijn wel stuk voor stuk op hun plaats hier. Met name Dwayne Johnson speelt een rol die hem op zijn lijf geschreven is en hij speelt de hoofdrol zichtbaar met plezier. Visueel valt de film niet tegen en het valt ook op dat het nergens inzakt. De twee uurtjes vlogen voorbij. Hap-slik-weg vermaak, maar het heeft wel gesmaakt.

3*

Ach, Adam...

Velen hebben altijd moeite gehad met Adam Sandler, maar dat geldt niet voor mij. Toen ik hem 10 jaar geleden ontdekte, kon ik erg van zijn komische werk genieten en dat kan ik nu nog steeds. Simpele komedies als Happy Gilmore, Big Daddy en Mr. Deeds zijn nog steeds erg charmant en ik kan de onderbroekenlol in die films goed hebben. Zijn recente komedies lijken die charme echter te missen. Zo vond ik That's My Boy en Grown Ups 2 bijna nooit grappig. Hij bewijst echter dat het nog erger kan: Sandy Wexler is namelijk daadwerkelijk nooit grappig.

Ik kon een glimlachje kwijt aan het kleine bijrolletje van Rob Schneider (altijd een pluspunt in de Happy Madison films) als Sandy's huurbaas, maar daar houdt het ook op. Sandy Wexler zelf is een zeer vervelend typetje en dit was ook de eerste keer dat ik me oprecht enorm aan het stemmetje van Sandler irriteerde. Ik heb hier voortdurend met gefronste wenkbrauwen heen zitten kijken. Het plot kabbelt voort en er worden voortdurend pogingen gedaan om de kijker op de lachspieren te werken, maar het lukt gewoon niet. Zelfs de bijrollen van Kevin James, Nick Swardson en Terry Crews slaan niet aan. Ook de chemie tussen Jennifer Hudson en Sandler ontbreekt, maar het is überhaupt onwaarschijnlijk dat Sandy met iemand chemie had kunnen hebben.

Het speelduur van de film is ook veel te lang. 130 minuten vind ik sowieso pittig voor een komedie, maar wanneer het dan ook nog een dergelijk flauw exemplaar betreft, is het al helemaal niet uit te houden. Ik heb de film uitgezeten omdat ik hoopte dat Sandler en zijn kameraden nog ergens halverwege het tij konden keren, maar dat bleek wishful thinking. Gewoon ontzettend zonde dit, want ik heb Adam altijd een zeer sympathieke acteur gevonden. Sandy Wexler is echter wel een dieptepunt in zijn carrière. Wat mij betreft mag hij kappen met komedies (of beter gezegd: met typetjes) en zich volledig bezighouden met serieuzere rollen. Zo kan ik zijn andere recente film, The Meyerowitz Stories, wél aanbevelen.

1*

Een beetje moeilijk te beoordelen. Opzicht ging het nog wel, maar hier en daar zat de film toch verkeerd. McCarthy doet het wel leuk en inderdaad de noordpool zag er goed uit. De film had wat meer geslaagde grappen mogen hebben dat zeker. Maar de sfeer maakt het toch nog kijkbaar.

2,5*

Ik heb de film vroeger eens gekregen op VHS.. Helaas was ik te klein om de ondertiteling te lezen of het Engels te snappen... In een hoekje beland en is daar blijven liggen. Tot afgelopen week. Nou was ik toch benieuwd hoe de film was. Ik had hem al een beoordeling gegeven maar ging maar met de gemiddelde stem mee (2,5*) omdat ik hem me niet kon herinneren. Ik had er totaal geen verwachtingen van, maar omdat ik altijd een zwak heb gehad voor kerstfilms toch maar eens opgezet. Maar al met al vind ik dit toch een aardig sfeervolle film. De effecten zijn lachwekkend en het acteerwerk is van sommige acteurs belaberd (die Neil was erg slecht neergezet..) maar ik heb me er wel aardig mee vermaakt. Tim Allen speelt leuk en zorgt nog voor een aantal leuke momenten. Eric Lloyd was dan weer iets minder, maar ik kon me ook niet echt aan hem storen. Het verhaal is natuurlijk nogal vreemd, en het einde ook wel.. Maar bij dit soort films gaat het volgens mij voornamelijk om het kerst-gevoel. En dat kon ik in dit Walt Disney-Product toch nog uitstekend vinden.

3*

Opzicht redelijk goede film. De cast is goed bezig en de film speelt zich niet in een saaie omgeving af. Jammer dat de film me niet altijd wist te boeien, soms zijn dingen iets te langdradigjes en was het gewoon niet interessant. Gelukkig zaten er ook leuke scenes in, en over het algemeen viel de film me dus toch nog zeker wel mee..

2,5*

Mijn verwachtingen die ik over deze film uitsprak in 2013. Toch heb ik de film in dat jaar niet meteen bekeken. Dit met name omdat ik niet bekend ben met Mary Poppins. Ik heb er wel ooit iets van gezien, maar ik herinner me er weinig tot niks van en het is dan ook absoluut geen jeugdsentiment voor mij. Ik wist dus niet of de film voor mij wel interessant genoeg zou zijn.

Tot mijn genoegen kan ik melden dat dit wel het geval bleek te zijn. Als je bekend bent met het verhaal van Mary Poppins is dat waarschijnlijk mooi meegenomen (wellicht dat er referenties in de film zitten die mij zijn ontgaan), maar de film is ook prima kijkvoer als je nog nooit van dit verhaal gehoord hebt. De film snijdt de strijd aan tussen Walt Disney en P.L. Travers om de filmrechten van het eerdergenoemde fenomeen. Interessant is het om te zien hoe de schrijfster het productieproces behoorlijk deed beïnvloeden destijds. Tom Hanks zet, zoals ik wel van hem gewend ben, een overtuigende prestatie neer. Hij brengt Walt Disney gewoonweg tot leven. Ik ben tevens onder de indruk van het acteerwerk van Emma Thompson die haar koude, afstandelijke personage met overtuiging weet neer te zetten.

Een eventueel minpunt is het personage Travers op zich, maar als zij werkelijk zo vervelend was als hier wordt weergegeven, kan men hier moeilijk omheen. Haar gedrag is natuurlijk een essentieel onderdeel van het verhaal en het levert bovendien ook grappige momenten op. Daarnaast zijn de momenten waarop haar karakter 'breekt' (al is het maar een beetje of van korte duur) hierdoor ongelofelijk mooi om te zien. Wat ik tevens behoorlijk effectief vond, waren de vele flashbacks. Normaal gesproken ben ik daar niet zo'n liefhebber van, maar hetgeen dat zich daar afspeelde vond ik interessant en ook hier werd goed geacteerd. Het zorgt voor de nodige afwisseling tussen de scènes in de Disney studio's door. De aankleding van de film is ook fantastisch; ik twijfelde er geen moment aan dat de personages zich door jaren '60 waanden.

De film is eigenlijk op alle fronten sterk, verveelt niet, en bevat een aanzienlijke dosis memorabele scènes (momenten waar Pam haar vader drinkend betrapt, waar ze voor het eerst blij is met een liedje voor de film, waar ze afscheid neemt van haar chauffeur, en waar ze de uiteindelijke filmadaptatie daadwerkelijk te zien krijgt blijven me, twee weken nadat ik de film zag, glashelder bij). Ik vind Saving Mr. Banks een zeer aangename film die me positief verrast heeft.

3,5*

Haha Evil Woman is een leuke film in mijn ogen. Leuk acteerwerk en ook leuke grappen. Natuurlijk zijn ze niet allemaal geslaagd en sommige weer vreselijk flauw maar daar probeer ik dan maar overheen te kijken. Die scene bijv. waarin Darren danst met Sandy en al die schockjes krijgt is geweldig, of waar Judith, J.D. en Wayne voor het eerst ontmoet. Verder is de film gewoon standaard en niet buitengewoon geweldig maar het aantal leuke scenes en een goed avondje vermaak zorgen toch nog voor:

3*

Weer een iconische film die ik van mijn lijstje kan afstrepen, want wat stond Saw daar lang op! Ik ken de poster al van mijn begindagen op deze website en kan me herinneren dat ik door de jaren heen vaker referenties naar deze film of het personage Jigsaw voorbij heb zien komen zonder de film ooit gezien te hebben.

Het is een film zonder al te veel poespas. Vrij simpel qua uitgangspunt en bij vlagen heeft dit meer weg van een thriller dan een horrorfilm. Persoonlijk vind ik dat niet erg, omdat ik sowieso meer met dat eerste genre heb dan het tweede, uitzonderingen daargelaten. Wat ik vooral sterk vond was de beklemmende sfeer die James Wan weet neer te zetten. De twee mannen zitten in een uitzichtloze situatie, waarin ze volledig machteloos staan. De muren komen niet alleen op hen af... maar ook op jou als kijker. Daarnaast vond ik dat het politiegedeelte de scènes in de badkamer sterk ondersteunde: niet zozeer omdat ik heel erg onder de indruk van die personages was, maar de klopjacht op Jigsaw is wel degelijk spannend te noemen. Ook mooi dat de film een twist voor de kijker in petto heeft, waardoor de film richting het einde nog eens in een stroomversnelling komt en de aandacht vastgehouden wordt. Het acteerwerk is niet heel bijzonder, maar mijns inziens wel acceptabel. Als iemand die Lost heel erg kon waarderen, is het fijn om Michael Emerson hier weer een dubieuze rol te zien spelen.

In positieve zin een onbehaaglijke film dus, al moet ik er wel bij zeggen dat ik direct na afloop iets meer onder de indruk was dan nu, een paar weken later. Dan blijkt de film toch iets minder impactvol te zijn geweest dan ik eigenlijk gedacht had, want ik ben echt grote stukken wel weer vergeten, waaronder de boobytraps. Sowieso vind ik de film als horror iets minder geslaagd: ik herinner 'm me eerder als spannend dan angstaanjagend. Hoe het ook zij, ik heb me uitstekend vermaakt. Ik voel niet de urgentie om me nog aan al die sequels en spin-offs te wagen, maar het origineel heeft zijn cultstatus wat mij betreft wel verdiend.

3,5*

Gisteren toch na veel aarzelen Scarface opgezet. Ik geef graag toe dat ik niet zo'n grote fan ben van de maffia-misdaad films met enkele uitzonderingen. Dit is in mijn ogen wel een van de beste/betere..

Al Pacino zet toch wel een behoorlijk sterke prestatie neer vind ik. Het leven van Tony wordt heel mooi in beeld gebracht (hoe hij zich naar de top werkt). Ook Michelle Pfeiffer acteerde goed, maar had opzicht niet echt een bijzondere rol vind ik. De film verveelt nooit en is het volle speelduur door aan een stuk door boeiend. Desondanks dat vond ik toch wel dat de film iets korter had mogen duren. De eindclimax is zeker goed in beeld gebracht en een van de beste 'schiet-scenes' (om het zo maar te noemen) die ik ken. Al met al is dit zeker een sterke film die ik gerust kan aanraden voor fans van het genre.

4*

Deel 1 vond ik leuker dan deel 2, en achteraf ook dan deel 3. Maar toch vond ik dit zeker geen slecht Scary Movie deel. Vooral de parodie's op 8 Mile en The Ring vond ik goed gelukt. Hier en daar vond ik het echt té flauw, nu is dat wel de bedoeling bij dit soort films.. Nou ja ik heb me in ieder geval goed vermaakt.

3,0*

Leuke verrassing.

Ik heb me gisteren dan toch maar gewaagd aan de twee overige Scary Movie films die ik nog niet gezien had. Deel 1 vond (en vind) ik met gemak het leukste en de twee sequels die daarop volgden vond ik wel geinig, maar ze zijn me veel minder goed bijgebleven als de eerste film. Met name na het zien van films als Epic Movie, Disaster Movie en Date Movie had ik geen verdere interesse meer in het vierde (en vijfde) deel van deze reeks.

Toch maar de gok gewaagd en ik heb me, tegen mijn verwachtingen in, best wel weten te amuseren. Ik ging kijken met zowat de laagst mogelijke verwachtingen, maar ik moest al in de beginscène hardop lachen. Geweldig dat Dr. Phil gewoon zelf in de film zit. Wat volgt zijn een hoop 'vallen en opstaan' grappen die wonderbaarlijk nog vaak voor een glimlach zorgen door de nonchalance waarmee ze gebracht worden. De parodieën op The Grudge, The Village, The War of the Worlds en Saw hadden volgens mij wel de nadruk en daar werd dan ook veelvuldig (meestal op leuke, soms op een iets te flauwe manier) gebruik van gemaakt. Verder hebben we nog Leslie Nielsen die een zeer leuke toevoeging aan de film vormt en het daadwerkelijke einde (bij Oprah Winfrey) vond ik ook oprecht grappig.

Jammer dat het hierna zo bergafwaarts ging met dit soort films. Het werd allemaal té extreem en al helemaal veel te geforceerd. Van elke film moet per se 'iets' van een grapje erin gepropt worden, hoe onherkenbaar het vaak ook is. Scary Movie 4 is gelukkig nog gewoon vermakelijk. Het is niet van uitzonderlijke kwaliteit, maar dat moge duidelijk zijn voordat je aan een film als deze begint. Ondanks enkele missers, toch een aangename komedie.

3*

Mijn verwachtingen waren niet hoog. Hetzelfde gold voor Scary Movie 4, maar die vond ik gewoon erg vermakelijk. Scary Movie 5 slaat echter volledig de plank mis.

Wat een vreselijke film was dit. Het begon al met een opening waar ik gewoon met een serieus gezicht naar zat te kijken (i.t.t. de voorganger) en na een half uur zat ik me behoorlijk te vervelen. Het grootste mankement dat een komedie maar kan hebben is dat het niet grappig is en daar slaagt Scary Movie 5 behoorlijk goed in. Nee, de voorgangers hadden niet echt een verhaal. Maar er was tenminste nog een beetje een samenhang zichtbaar. Hier had ik eerder het idee naar allemaal losse sketches te kijken. De acteurs uit de voorgaande delen, met name Anna Faris, worden toch wel behoorlijk gemist hier. De cast speelt op een bijzonder matig niveau en slaagden er wat mij betreft niet in om grappig over te komen.

Rommelig is het ook. De film springt van de ene referentie naar een film naar de andere, maar niks voelt écht 'leuk' aan. Ik heb één keer gelachen bij het gevecht met de huisvrouw en nog ergens gegniffeld, maar daar hield het qua humor wel op bij mij. Verder heb ik me eigenlijk constant lopen irriteren aan de hysterische personages, de zogenaamde Morgan Freeman look-a-like voice-over en de belachelijke persiflages.

Niet grappig. Dat is het voornaamste probleem. De grappen zijn zó goedkoop en uitgemolken dat het gewoon niet meer werkt. Het amateurisme had zo zijn charme bij de voorgaande Scary Movie films, maar hier werkt het echt averechts. De film heeft een relatief kort speelduur, maar lijkt desalniettemin een eeuwigheid te duren. Al met al was het absoluut geen prettige zit. Te weinig gelachen en te veel irritatie.

1*

Scent of a Woman.. De film kwam een beetje langzaam op gang, maar werd uiteindelijk prachtig! Al Pacino is erg goed in zijn rol en ik vind het ook best wel terrecht hiervoor een Oscar gewonnen te hebben. Chris O'Donnell.. Ik heb hem tot nu toe alleen in ''Batman Forever'' en ''Batman & Robin'' gezien, daar vond ik hem niet al te goed spelen, maar hier viel hij over het algemeen best mee. Je moet van het genre houden en een beetje geduld hebben, want de film duurt inderdaad een beetje té lang. Maar er zaten veel mooie scenes in en dan vooral het einde.

4,0*

Schatjes! is een aardige film. Eigenlijk niet meer dan dat. De film kent een bepaalde oud-Nederlandse sfeer die ik wel kon waarderen. Er zitten ook best wel wat leuke fragmenten in de film. Maar naarmate het einde nadert wordt de film steeds meer overdreven. Aan de ene kant is dat wel leuk, maar het gaat soms ook wel wat ver (in die zin dat het niet meer echt leuk was). En wat deed mij die scene, zoals al velen hierboven schreven zie ik, met Peter Faber die met die bijl in die deur beukt veel aan The Shining denken. Ik dacht elk moment dat 'ie zijn kop door de deur zou steken: 'Here's Johnny!' Het echte einde met het vlaggetje etc. vond ik nogal vreemd en werd een beetje te duister in beeld gebracht (het is weliswaar half een Thriller maar toch..). Ook een erg raar fragment vond ik waar opeens die ene gast begon te zingen en het beeld alle kleuren kreeg. Heel erg ongepast in dit geval. Ach.. verder is de film wel aardig. Maar je moet 'm niet te serieus nemen iig. Omdat deze overal nogal vaak met Flodder wordt vergeleken wil ik toch wel zeggen dat ik eigenlijk elk deel van die reeks beter vond dan deze film. Maar al met al was deze ook wel vermakelijk opzicht.

Kleine 3*.

Lekker puh!

Het speelduur van deze film heeft me er altijd al van weerhouden, om de film te bekijken. Maar ik was er toch wel al eens benieuwd naar. Op TV heb ik wel eens stukjes gezien, die wel mijn interesse wekte. Eigenlijk had ik hem eergisteren- of gisteren willen zien, maar toen kwam ik er niet aan toe. Dus vanmiddag heb ik hem gezien.

Ik moet zeggen dat ik het echt een mooie film vond. Het wordt ontzettend realistisch in beeld gebracht. Ik heb zelden fragmenten (de holocaust) uit de Tweede Wereldoorlog zo echt in beeld gezien. Eigenlijk nog nooit. Zowel het oppakken van de joden als de scenes in de kampen komen goed over. Verschrikkelijk wat in der tijd gebeurt is. Enkele indrukwekkende scenes vond ik waarbij die arbeider dreigt doodgeschoten te worden maar waarbij de kogels op zijn (vreselijk om je te verplaatsen in die persoon). Maar ook als de vrouwen in Auschwitz in die gaskamer terecht komen (de paniek werd echt overgebracht op me). En dit zijn slechts enkele voorbeelden. De hele film brengt een sfeer op me over, waardoor het net lijkt alsof je er haast bij bent. Vreselijk dat mensen dit echt hebben moeten meemaken. De film heeft een indrukwekkend einde, vooral als de mensen nog een steen leggen op het graf van Schindler.

De personages van de film zijn interessant en worden goed gespeeld. Ik heb het vooral over Oskar Schindler. Een erg interessant personage en echt een held in de film door 1100 joden te redden. Ook de rollen van Stern (Ben Kingsley) en Goeth (Ralph Fiennes) en de rest van de cast werden goed opgevuld.

Het gene waar ik bang voor was aan de film is juist iets wat erg meeviel: het speelduur. Hij duurt wel 190 minuten maar de film verveelde geen moment. Ook vind ik films die in zwart-wit zijn meestal een beetje vervelend om naar te kijken. Hier is dit totaal niet het geval, en zelfs gepast vind ik. Ook de muziek van John Williams, die wederom erg sterk is, is een groot pluspunt voor de film. Al met al kan ik zeggen dat ik dit een erg bijzondere film vond die diepe indruk op me heeft gemaakt. Alles komt realistisch over, het acteerwerk is goed en de film verveelt geen moment. Tot nu toe wel een van mijn favoriete geschiedenis films. Steven Spielberg is een geweldige regisseur, blijkt maar weer.

Ik kan niet anders dan hier 5 sterren geven voor deze ijzersterke film!

Wel een aardige film, vroeger zou ik deze film 5* hebben gegeven maar ik heb hem gisteren nog herzien en het is duidelijk dat ik de dingen niet meer zo leuk vind als vroeger, de film was veel minder dan wat ik me er van kon herinneren, maar ondanks dat is dit toch wel een aardige animatiefilm, wel vond ik Shaggy in het begin en daarna ook nog soms erg irritant.

3,0*

Gistermiddag deze film bij user jimcarrey gek op Blu-Ray gezien (de eerste keer voor mij). Ik had wel eens van het verhaal gehoord in een filmpje op YouTube, maar verder wist ik niet wat ik van deze film kon verwachten.

Ik moet zeggen dat de Blu-Ray me goed is bevallen. Het zag er goed uit, mooie en heldere kwaliteit. Over de film zelf ben ik ook best enthousiast. In het begin was het even erin komen maar de film weet zich te ontpoppen tot een erg vermakelijk schouwspel. Regelmatig heb ik moeten lachen om de droge commentaren die in beeld verschenen en omschrijvingen. Ik snap dat mensen zich er aan kunnen irriteren, ik vond het persoonlijk erg leuk bedacht. De personages zijn leuk, sommige weliswaar wat aan de overdreven kant. Maar dat is eigenlijk de hele film. Als je zit te wachten op een serieus verhaal is het misschien beter deze over te slaan. Ook voor mij was het soms even wennen aan het hoge overdrevenheid-gehalte. Zo vond ik het erg vreemd dat telkens als er zo'n gevecht plaats vond de aanwezigen min of meer deden of het een van de normaalste zaken van de wereld was. Maar aan de andere kant, misschien moet ik daar niet eens bij stil staan. Gewoon verstand op nul en genieten, want ik moet er dan ook weer bij zeggen dat die gevechten goed in beeld werden gebracht.

Scott Pilgrim vs. the World is voor mij een zeer positieve verrassing. De film heeft een leuk, overdreven verhaal met leuk acteerwerk en een leuk happy-end De film hangt zeker wel tegen de 4 sterren aan, maar die durf ik 'm nog nét niet te geven. Misschien bij een volgende keer dat ik hem zie. In ieder geval is dit een film die ik zeker wel kan aanraden voor een vermakelijke middag of avond, ik heb me er namelijk prima mee vermaakt!

3,5*

What's your favorite scary movie?

Gisteravond eens bekeken. Ik heb niet zoveel met horror-genre. Maar naar deze reeks was ik toch wel benieuwd geraakt. En ja, ik heb eerst Scary Movie gezien. Maar ik was 10 ofzo toen ik die voor het eerst zag en ik heb die film dus gelijk herkend als een parodie. Verder was het niet erg dat ik die eerst zag want daardoor dacht ik de hele tijd dat Duwey de moordenaar was, maar dat was hier dus niet zo. Ik vond het echter wel een vermakelijke film. De cast is goed bezig, het verhaal is leuk en boeiend en de scenes zijn spannend. Toch vond ik de film niet zo eng, komt misschien ook omdat ik eerst de parodie zag en dingen herkende. Maar daar reken ik natuurlijk niet het origineel op af. Het was een leuke film en ik heb hier ook nog de twee opvolgers dus die zal ik ook binnenkort eens bekijken.

3*

Alweer bijna een jaar geleden dat ik me aan het eerste deel van deze serie waagde, en die staat me bij als een 'gewone' vermakelijke film. Dit deel is eigenlijk meer van hetzelfde. Het punt is dat de eerste film al niet echt eng was, maar toch nog op zijn minst spannender als deze. Er komen enkele leuke cameo's langs zoals Sarah Michelle Gellar en Jada Pinkett Smith. De hoofdrolspelers doen het wisselend, bij vlagen erg overdreven of slecht en dan weer redelijk goed. Ook was de een beter dan de ander. Opzicht blijf je wel naar de film kijken omdat je benieuwd bent naar de identiteit van Ghostface, maar qua dialogen en overige scènes is Scream 2 niet altijd boeiend. Toch bevat de film ook genoeg fragmenten die wél leuk of 'spannend' zijn (bijv. als Gale en Dewey op de vlucht zijn in de school). Al met al is het zeker geen slechte film, maar wel op elk vlak minder dan zijn voorganger.

2,5*

Voor mijn verjaardag had ik vorig jaar de Scream Trilogy gekregen. Het eerste deel vond ik vermakelijk, het vervolg ook nog wel maar wel in een mindere mate en gisteren was het de beurt aan het derde deel. Ik lees hier dat velen dit het minste deel uit de reeks vonden..

Zelf twijfel ik nog een beetje of ik deze wel slechter vond als Scream 2. Ik denk dat ik ze ongeveer op het zelfde niveau vind zitten. Vermakelijk is het zeker. Ghostface is gewoon een creep die altijd overal opduikt en het blijft leuk om te twisten wie er achter het masker verscholen zit. De serie is best een geslaagde mix van horror en komedie. Ondanks het feit dat ik, op enkele uitzonderingen na dan, altijd een beetje lacherig kijk naar horrorfilms en hun parodieën, moet ik zeggen dat ik de momenten waarop Sidney terugdenkt aan haar moeder (en haar in het begin ziet) vrij akelig vond. Ook het merendeel van het acteerwerk is een pluspunt. De oude cast waaronder Neve Campbell, David Arquette en Courteney Cox is prima in vorm. Al kan ik dat niet zozeer zeggen van de cast van 'Stab 3', hoewel dit ook niet storend was want het paste wel bij hun rol als slachtoffer. De settings vond ik overigens ook nog wel een klein pluspuntje.

Voornaamste minpunt vind ik dat het ondanks dat het vermaakt, het wel een simpele herhalingsoefening is van de eerste twee delen. Vele elementen in de film heb ik al eerder gezien, en de film is dan ook een beetje uitmelkerij (bijv. die scene waarin Sidney vlucht voor Ghostface in het decor van haar eigen huis) Origineel is wel het laatste hoe ik de film wil noemen. Gelukkig dat het einde dan nog redelijk onvoorspelbaar was.

Scream 3 is gewoon een vermakelijke film, die weliswaar keurig de voorgaande delen overdoet, maar daardoor niet oninteressant of vervelend wordt. Overigens ben ik toch wel benieuwd geworden naar het vierde deel, omdat ik gehoord heb dat die beter zou zijn als het tweede en derde deel. Deze ga ik in ieder geval hetzelfde cijfer geven als zijn voorganger.

2,5*

Het enige deel uit de Scream reeks dat ik nog niet gezien had.. Na een leuk eerste deel kwamen twee redelijke opvolgers die ik eigenlijk in elk opzicht iets minder vond dan het origineel. Toch was ik benieuwd naar dit vierde deel. Bij Scream 2 werd deze me geloof ik al aanbevolen. Bovendien blijven het op zich wel vermakelijke films.

Scream 4 is alles wat je mag verwachten. Ghostface en zijn moorden, het gissen naar zijn identiteit en een hoop schreeuwerige tieners. Op zich een herhalingsoefening, maar wel verstopt in een modern jasje. De links naar social media maken de film toch wat meer van deze tijd en de vele knipogen naar de voorgaande delen zijn erg leuk. Uiteraard ook fijn dat het hele clubje uit de voorgaande delen herenigd werd. Al moet ik zeggen dat ik Courteney Cox in het begin van de film niet meer herkende. Verder heb ik niks aan te merken op haar acteerwerk. Ook Campbell en Arquette doen het naar behoren. Nieuwe gezichten als Rory Culkin en Emma Roberts vond ik iets minder, maar in een film als deze lijkt dat nog niet een zo'n ramp te zijn.

Net als in de voorgaande delen zijn de momenten waarop Ghostface in beeld is het leukst. Ondanks dat men het slasher-genre op de hak neemt, is de film van zichzelf bij vlagen ook best spannend. Het einde in het ziekenhuis is wat mij betreft een beetje vergezocht en langdradig. Ook een beetje onwaarschijnlijk wat zich hier afspeelt. Dewey weet dat Jill bij Sidney is en besluit toch maar luidkeels haar naam te roepen door de gangen? Af en toe zitten er van dat soort 'typisch' Amerikaanse dingetjes in, maar gelukkig gaat de film er niet aan ten onder. De opening vond ik trouwens ook erg leuk gedaan.

Ik moet zeggen dat ik Scream 4 na het origineel het beste deel uit de reeks vind. Op de een of andere manier vond ik dit deel iets meer om het lijf hebben dan de twee eerste vervolgen. Verder is er niet zo veel memorabel te noemen en daadwerkelijk een goede film vind ik het niet, maar leuk popcorn vermaak is het zeker.

3*

Scrooged is een film die ontzettend leuk begint. De eerste 30 tot 40 minuten heb ik best wel vaak hardop kunnen lachen. En toen werd het minder. De film is niet meer zo grappig, en het wordt naar het einde toe niet meer beter. Zoals al voor mij werd gezegd is de speech van Murray verschrikkelijk ongeloofwaardig, kwam totaal niet bij me binnen. Het droge happy-end is opzicht wel op zijn plaats bij een film als deze, maar met het zingen ben ik dan weer minder blij. De film scoort vrij makkelijk door het idee van het beroemde kerstverhaal van Charles Dickens, A Christmas Carol, op een moderne manier te verfilmen. Toch slaat het bij mij niet helemaal aan. Ik dacht dat het idee wel een leuk resultaat kon opleveren, en bij vlagen is het dat ook, maar ik zie toch veel liever het origineel. Het acteerwerk valt niet tegen en Bill Murray speelt met gemak de hoofdrol. Over het algemeen vermakelijk, maar ik had er toch wel wat hogere verwachtingen bij.

2,5*

Se7en is een film die ik altijd wel heb willen zien, maar waarbij het nooit in me is opgekomen om dat daadwerkelijk eens te gaan doen. Vreemd eigenlijk, gezien de hoge notering hier. Ik denk dat ik ergens toch wel bang was voor zowel een tegenvaller als misschien ook wel de film zelf. Het zou immers, 'een van de meest schokkende films aller tijden zijn'. Aldus de achterkant van mijn DVD.

De film had me eigenlijk vrij makkelijk in zijn greep. De grauwe sfeer die al meteen aanwezig was; de regen; de muziek.. De juiste toon wordt wel direct gezet. Vervolgens mogen we kennis maken met een aantal 'klassieke' thriller personages (ervaren cop en het groentje). Het acteerwerk vond ik duidelijk van een hoog niveau. Brad Pitt is iemand die ik lange tijd onderschat heb, maar die zich inmiddels bij mij ook wel bewezen heeft een goede acteur te zijn. Ook hier zet hij een sterke rol neer. Voor Morgan Freeman lijk ik een zwak te hebben. Die lijkt het haast niet fout te kunnen doen. Wederom erg goed in vorm hier. Kevin Spacey is erg indrukwekkend. Deze rol behoort zonder twijfel tot een van de meest overtuigende slechteriken die ik gezien heb. Een heel koud, luguber figuur.

De moorden zijn vrij imponerend. Dat komt uiteraard door het constant terugkerende fenomeen 'de zeven zonden'. Vraatzucht en luiheid vond ik wel het meest indrukwekkend. Toch bekruipt me bij deze fragmenten nooit het gevoel van 'echte' spanning. Dat gebeurt pas voor het eerst bij de onverwachte achtervolging. Vervolgens verdwijnt die spanning weer heel even; om weer op ongekend niveau terug te keren bij het moment dat Spacey zichzelf aangeeft. Alles wat daarna volgt was voor mij één brok aan onvoorspelbaarheden en verrassingen. Wederom komt het prachtige acteerwerk van het drietal om de hoek kijken. Een ontzettend spannende ontknoping, die ik niet snel zal vergeten.

Se7en begint nog vrij onschuldig, voor zover je dat 'onschuldig' kan noemen, maar ontpopt zich vanaf de tweede helft toch wel tot iets waar je naar wilt blijven kijken. Uiteindelijk is het een film geworden die toch wel de nodige indruk heeft weten achter te laten en die ik nog wel vaker zal bekijken. Het is de eerste helft die mij dan nog moet overtuigen tot een wat hoger cijfer. Niet dat die helft me niet bevalt, maar daar voelde de film nog wat relatief 'gewoontjes' aan. Ik heb de indruk dat dat bij een herziening nog kan veranderen. Een heel mooi stukje film, dit. De opmerking dat thrillers tegenwoordig niet meer zo gemaakt worden vind ik dan ook volledig terecht.

4*

Overigens, en dit kan aan mij liggen, maar was ik de enige die aan Baantjer moest denken bij deze film? Uiteraard niet in niveau, maar Freeman deed me met zijn regenjas en hoed meer dan eens denken aan de Cock.

Helemaal op vergeten te stemmen een tijd geleden, maar dat heeft niet met de kwaliteit van de film te maken. The Secret Life of Walter Mitty staat eigenlijk al sinds de release op mijn radar, maar het is er pas recent van gekomen om hem eens te kijken. Ben Stiller kan ik in de regel goed hebben, ondanks dat ook hij (wie niet?) wat missers op zijn naam heeft staan en zijn rollen bij vlagen wat hysterisch zijn, waardoor ik hem nu ook niet bepaald dagelijks hoef te zien. 'Geniet, maar drink met mate', zoiets.

Zelfs voor niet-Stiller fans zou dit best wel eens interessant kunnen zijn: hij is hier namelijk een stuk ingetogener dan ik normaal van hem gewend ben. Wel is hij overduidelijk de hoofdattractie van de film, voor zover de titel en poster dat niet al weggeven. De film is simpel qua opzet, maar toch kon ik heel erg genieten van de trip die Walter Mitty onderneemt. Niet alleen de locaties zijn schitterend; ook komen er een aantal leuke ontmoetingen en effectieve, subtiele humor aan de pas, waardoor het allemaal goed genietbaar blijft. Het eeuwige dagdromen van het titelpersonage zorgt voor een leuke extra dimensie. Wellicht dat ik me er tot op zekere hoogte in herken, waardoor ik er geregeld om kon lachen. Walter is ook wel echt een sympathiek personage: ik hoopte als kijker vurig dat hij zowel de foto als de liefde zou vinden.

Het blijft wel een Amerikaanse feelgoodfilm, dus uiteraard komen er wat clichés om de hoek kijken. Daarnaast vond ik de film ook een beetje traag, zelfs vrij saai, bij de opstart. Gelukkig kreeg dat onuitstaanbare personage van Adam Scott niet nog meer ruimte dan nu al het geval is. Pas zodra Walter op reis gaat, komt er leven in de brouwerij. Dat blijkt niet te laat, want de film liet me aan het einde tevreden achter en ik kijk er ook nu nog steeds met een prettig gevoel op terug. Eigenlijk 'gewoon' een voldoende, maar door de leuke insteek met de droomsequenties - en de goede uitvoering daarvan - stijgt het toch net boven de middelmaat uit.

3,5*

Ik kan me nog goed herinneren dat ik deze film als jong 'menneke' eens op een VHS-cassette had opgenomen toen deze op tv werd uitgezonden. Ik was destijds een groot fan van Pirates of the Caribbean en was benieuwd naar een andere film met Johnny Depp. Ik geloof dat ik de film uiteindelijk nooit heb durven opzetten, omdat ik toch ergens had opgevangen dat e.e.a. 'eng' zou zijn.

Dat laatste valt uiteindelijk reuze mee. Secret Window gaat vooral gebukt, en daar kan de film tot op zekere hoogte vrij weinig aan doen, onder het feit dat ik deze insteek al tig malen eerder gezien heb. Fight Club, Shutter Island, Psycho, The Number 23: allemaal films met een vergelijkbaar plotelement. Dan moet ik wel zeggen dat ik het bij Secret Window al vrij snel zag aankomen, maar of dat komt doordat het ongeloofwaardig gebracht wordt of juist doordat ik deze truc vaker gezien heb... dat is lastig te zeggen. Wat ik in ieder geval wél kan zeggen is dat Secret Window een vermakelijke thriller is. Depp is de uitgelezen persoon om een dergelijk verward figuur te spelen, maar ook John Turturro mag zich uitleven. Hoe de vork precies in de steel zit is en blijft (ook voor mij) toch altijd even afwachten tot het einde. Doordat de film een mysterieuze, sobere sfeer kent - die overtuigt - en er tussendoor genoeg interessante ontwikkelingen plaatsvinden laat de film zich gemakkelijk wegkijken. Niks nieuws onder de zon, maar ik heb me er wel anderhalf uur mee vermaakt.

3*

Bijzondere film. Je rekent bij de indicatie 'Komedie / Romantiek' op een romantische komedie, maar zo zou ik Secretary toch niet willen noemen. Er gaat een wat surreële sfeer uit van zowat alles: de personages, de sobere aankleding en het verloop van het verhaal. In ieder geval alle lof voor Gyllenhaal en Spader. Beiden spelen excentrieke types en de (seksuele) spanning tussen hen is soms om te snijden. Dit houdt de film over het algemeen de moeite waard, want ik bleef wel telkens benieuwd naar de volgende stap. Dat wil overigens niet zeggen dat de film niet hier en daar toch wat inzakt. Op den duur wordt het wat eentonig, dus de film had ook niet veel langer moeten duren dan nu het geval was. Het lieve einde had ik na verloop van tijd niet meer verwacht, maar de film komt er goed mee weg.

3*

Bij vlagen is 'Semi-Pro' in mijn ogen best een leuke komedie. Will Ferrell vind ik de laatste tijd sowieso wel lachen (laatst nog 'Step Brothers' gezien en die vond ik erg leuk) en ook hier was hij weer goed op dreef evenals Woody Harrelson. De rest van de cast vond ik nauwelijks grappig op uitzondering van die vent wat die cheque won. De film kent een leuke dosis humor die meestal wel slaagt maar verder stelt de film ook niet zoveel voor. Er zaten ook een paar onnodige scenes in zoals dat gedoe met Harrelson en zijn 'fan' en diens vriendin. De wedstrijden zijn natuurlijk het leukst en dat met die beer was ook een leuk fragment. Al met al heb ik toch wel moeten lachen met de film maar ergens viel hij me ook tegen. Zoals al voor mij werd gezegd waren de eerste 20-30 minuten een beetje vervelend en saai. Gelukkig komt de film daarna wel terug. Vermakelijke low-budget film dus, maar ook niet meer dan dat.

2,5*