Opinions

Ik zelf heb deel 1 (en 3) van Naked Gun niet gezien dus die 3 kan ik (nog) niet met elkaar vergelijken, maar ik zou graag het 1e en 3e deel ook zien want deze was erg vermakelijk, tot nu toe niet veel soeps gezien van Leslie Nielsen maar in deze film heeft hij me toch eindelijk wat leuks geleverd, van de special-effects moet de film het absoluut niet hebben maar zeker van de humor en het geweldig nuchtere sfeertje, erg vermakelijke film.

3,0*

Nanny McPhee.. Laat ik beginnen met een groot compliment voor de spelers (Colin Firth, Emma Thompson etc.) zonder hen was de film zeer zeker een stuk minder geweest. De film is opzicht wel vermakelijk, maar wordt eigenlijk nooit echt ergens grappig. Halverwege de film vond ik het echt een beetje afzwakken.. Het eeuwige gezeur over Firth die per sé met iemand moest trouwen in één maand begon langzaam erg saai te worden.. Wel zag ik het jongentje wat ook in Love Actually te zien was (Thomas Sangster) in de film speelde en ik vond zeker dat hij het niet slecht deed. Over het algemeen vond ik de film dus niet erg geweldig en ik zat dan ook te denken aan 2,5*, maar het happy end was zeker een groot pluspunt in deze film en dit maakt het dan ook nog net op :

3,0*

Nooit een groot carnaval-fanaat geweest, maar het is ook weer niet zo dat ik er een hekel aan heb. Ik heb me in ieder geval best vermaakt met 'Noa 't Zuuje'. De carnaval die ik gewend ben is toch wel weer wat minder saamhorig dan de beelden die ik hier van Venlo voor mijn neus kreeg. Je krijgt vooral een vrij goed beeld van wat het zijn van prins carnaval nou precies inhoudt, zowel de aanloop daarnaartoe als hoe deze de 'drie daag vasteloavend' beleeft. Wat ik een beetje miste was wat meer tekst en uitleg bij de rituelen. Zelf had ik het niet nodig, maar als je weinig van carnaval begrijpt, betwijfel ik of je dat na het zien van deze docu wel doet. Wat dat betreft is de doelgroep toch overduidelijk de carnavalisten zelf. Persoonlijk vond ik de overdaad aan slow-motion, vrijwel altijd begeleid door een pianodeuntje, echter de meest storende factor. Dat maakte het naar mijn mening bij vlagen wat overdreven sentimenteel. Voor mijn gevoel correspondeert dat ook niet met elkaar: carnaval en sentiment. Ik geloof best dat er hier en daar een goed gesprek plaatsvindt tijdens de vastelaovend, maar het is toch vooral een feest dat je niet al te serieus moet nemen

Geen eyeopener, maar wel leuk om eens gezien te hebben. Overigens is het titelnummer van Lex Uiting, dat in 2018 een plaats in de Top 2000 wist te veroveren, erg mooi!

3*

Aan het verhaal ligt het niet bij deze film. De zaak van Natalee Holloway is toch wel iets waar een interessante film uit te maken valt, maar helaas vind ik het niet meer geworden dan een beetje een goedkope Amerikaanse film. Het acteerwerk is hetgeen dat de film het meest de das omdoet. Tracy Pollan is qua uiterlijk dan misschien nog wel redelijk gecast als Beth, maar sympathie weet ze absoluut niet over te brengen. Jacques Strydom als Joran vond ik al helemaal een misser. Ook vond ik alles vrij amateuristisch in beeld gebracht. De 'bekenning' van Joran is vrij kortaf en lijkt ook niet op hoe het daadwerkelijk gefilmd is. Ik kan me herinneren dat ik de beelden uit het programma van Peter R. de Vries (de reconstructies) de verdwijning zelf nog op een betere manier in beeld brachten als dat men hier laat zien. Daarnaast legde de film ook iets te veel te nadruk op het vinden van de dader, terwijl het verdriet om Natalee vrij kortaf in beeld wordt gebracht. Gelukkig is de film niet alleen maar slecht, want het valt nog wel uit te kijken. Het is dan ook goed dat ze een film hiervan wilden maakten, zodat ook mensen die het maar half gevolgd hadden of helemaal niet toch een goed beeld konden krijgen van de situaties en de ontdekkingen over de zaak, maar de manier waarop men dit probeert over te brengen vind ik nou niet bepaald geslaagd. Hierdoor kom ik niet hoger dan 2*.

Ik vond het echt een leuke film, Chevy Chase acteert echt geweldig net zoals de rest van de cast. De grappen zijn echt typisch John Hughes achtig, en de meeste daarvan zijn nog geslaagd ook. Ik heb nog niet heel veel van National Lampoon gezien maar na het zien van deze film is dat misschien wel de moeite waard om te doen .

3,5*

Zeven jaar later inmiddels dan eindelijk gezien

De eerste Vacation film vond ik erg leuk en heb ik meermaals gezien, en hetzelfde geldt voor Christmas Vacation. Vegas Vacation vond ik volgens mij wat minder, maar daar staat me niet meer bijster veel van bij. Die heb ik immers slechts één keer gezien en dat is best alweer een tijdje geleden. European Vacation was altijd de film uit de reeks die ik maar niet leek te kunnen bemachtigen, maar wel dolgraag eens wilde zien.

Er valt genoeg aan te merken op European Vacation: het is niet zo leuk als het eerste deel, het is bij vlagen te chaotisch en fragmentarisch en dochter Audrey is behoorlijk irritant. Tegelijkertijd is het ook weer erg charmant. Wanneer de film grappig wil zijn, is het vaak ook oprecht grappig. Ik heb smakelijk kunnen lachen om sommige momenten in Engeland (de problemen op de weg), Frankrijk (het bestellen) en Duitsland (het huisnummer en Clarks optreden tijdens het volksfeest). Het gedeelte in Italië vond ik het minst leuk. Er valt nog wel wat te lachen tijdens de achtervolging, maar het hele misdaadplotje met de ontvoering is verder nogal geforceerd.

Ik heb me hier erg goed mee vermaakt dus. Het 80s sfeertje is heerlijk zorgeloos en er zitten een aantal typische Griswold problemen in die de film de moeite waard maken. Met name Chevy Chase doet het met zijn optimistische kop opnieuw erg leuk en hij wordt perfect aangevuld door Beverly D'Angelo. Zeker niet perfect, maar wel nog steeds een erg grappige film.

3*

National Lampoon's Vacation is toch wel een film die ik inmiddels tig keer gezien heb. Het valt me op dat films die uit de pen van John Hughes komen gemakkelijk een hoog herkijk-gehalte hebben. Het is een heerlijke film om op te zetten tijdens de zomervakantie en dat komt door een aantal zaken.

Allereerst is het de herkenbaarheid die de film zo leuk maakt. Dergelijke problematische autoritten, hoewel hier natuurlijk schromelijk overdreven, zal toch iedereen die wel eens met de auto op vakantie is geweest bekend voorkomen. Hughes lijkt werkelijk overal aan gedacht te hebben wat dat betreft: stinkende zweetsokken op de achterbank, de nodige 'verplichte' tussenstops, oplichters, autopech, en ga zo maar door... Er wordt op een mooie manier de spot mee gedreven. Daarnaast is de film lekker ongeremd. De film schroomt zich niet om bloot in beeld te brengen of te kiezen voor tamelijk harde grappen omtrent de tante en de hond. Ik kan die scène waar de overleden Edna op het dak van de auto zit niet kijken zonder in lachen uit te barsten: ontzettend lomp en natuurlijk eigenlijk heel pijnlijk, maar ook zó droog. Zo zitten er wel meerdere hilarische situaties in.

Niet alle grappen zijn raak, maar het merendeel wel. Het scheelt ook dat ze doorheen de film verspreid zitten, waardoor je niet het gevoel krijgt dat de ene helft leuker is dan de andere. Chevy Chase doet het goed als de optimistische, onnozele kartrekker van de familie en ook Beverly D'Angelo en de twee kids doen het goed: de gezinsleden vullen elkaar prima aan en die onderlinge chemie is ook wat minder in de vervolgdelen als ik het me goed herinner. Verder ook een hoop mooie bijrollen, waaronder die van Randy Quaid, Eugene Levy en John Candy. Aan talent geen gebrek hier. Uiteraard mag Christie Brinkley niet onbenoemd blijven. Haar scènes met Chase zijn namelijk geweldig.

Hele fijne film dus! Of het de tand des tijds heeft doorstaan hangt af van hoe je ernaar kijkt. Enerzijds niet, want als je dit vergelijkt met het late vervolg uit 2015 zie je gewoon dat die laatste veel meer van deze tijd is. Deze film ademt qua 'feel' toch wel veel meer de 80s uit. Tegelijkertijd benoem ik niet voor niks dat de film veel herkenbaarheden bevat (nog steeds dus) en bovendien beklijft het origineel meer: de grappen en personages blijven je bij. Qua zomerkomedies behoort dit tot de absolute top. Een verhoging met een halve ster is na al die jaren dan ook zeker op zijn plek.

4*

Van Wilder leek me aan de ene kant wel leuk maar aan de andere kant niet echt.. Toch bleek dit wel zo te zijn. Leuk acteerwerk en een aantal grappige scenes hebben me gisteravond goed vermaakt. Die scene(s) met die broodjes en de vent wat keihard in de prullenbak schijt vond ik totaal onverwacht best wel grappig. Zeer goed vermaakt hiermee.

3,5*

Over het algemeen best een leuk filmpje. Maar hier en daar zaten toch wat minpunten vond ik, de vaak erg lange gesprekken waren de film een beetje aan het verpesten. Maar naar het einde toe wordt de film steeds beter, spannender en leuker. Het acteerwerk vond ik ook erg sterk. Al met al leuk om gezien te hebben, maar geen hoogvlieger.

3,0*

En laat ik deze film net enige tijd geleden dan inderdaad voor de eerste keer volledig gezien hebben.

Met de grote lijnen van de film was ik al bekend, maar ik vond The Negotiator evengoed een vermakelijke zit. Er gaat dreiging uit van de situatie en het geheel is bij vlagen nogal beklemmend. Wat dat betreft zet Samuel L. Jackson zijn rol uitstekend neer. Je wacht constant op wat de volgende stap zal zijn en hoe hij zich eruit gaat redden. Tegenpool Kevin Spacey is ook erg sterk. Aangezien er zo'n prominente focus op de twee ligt, wordt de kwaliteit van de film in grote mate bepaald door hun spel. Dan is het fijn om te zien dat beide heren nergens steken laten vallen.

Wat dan wel weer een beetje jammer is dat naarmate de film vordert de geloofwaardigheid steeds meer afneemt. Niet alleen komen er (uiteraard) tientallen politieauto's en helikopters op de gijzeling af, maar Roman weet ook het gebouw zonder problemen te verlaten. Ik zeg niet dat een dergelijke film 100% realistisch moet zijn, maar hier werkte het afleidend. De spannende climax in het huis maakt dit dan wel weer deels goed. Ook hier valt opnieuw het sterke spel op.

Ik vond het een fijne thriller. De film is op genoeg momenten spannend en weet, ondanks het iets te lange speelduur, nergens echt te vervelen. Anno 2017 zijn er echter wel al veel soortgelijke films uitgebracht en ik kan niet zeggen dat deze zich wat dat betreft weet te onderscheiden. Dat gezegd hebbende, denk ik wel dat liefhebbers van dergelijke soortgelijke films The Negotiator heel erg zullen waarderen.

3,5*

Een beetje een zoutloze bedoening, deze Neighbors, en dat terwijl ik Seth Rogen op zich best goed kan hebben. Het uitgangspunt is leuk bedacht en er zit wel een enkele leuke grap in, zoals zo'n random Robert De Niro feestje, maar heel vaak wordt de plank ook goed misgeslagen. Sterker nog, dat gebeurt aanzienlijk vaker dan dat de film me echt aan het lachen bracht. Rogen moet zich te veel inhouden en Zac Efron, die ik nog prima vond in 17 Again, speelt een personage dat ik me nu eigenlijk al niet meer voor de geest kan halen, slechts enkele dagen na het zien van de film. Qua tempo zit het nog wel redelijk, maar ik heb veel van de komedie als mislukt ervaren en dat is teleurstellend. Ik wilde deze graag goed vinden, maar ik kon er helaas niet veel mee...

2*

Ik heb de documentaire niet vrijwillig gezien, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik daarvoor wel een minder goed beeld had van wie Nelson Mandela nu echt was. De film vertelt zijn levensverhaal op een sterke wijze en er wordt gebruik gemaakt van interviews van personen die Mandela kenden. Ook is het mooi om te zien dat ze vrij veel informatie van hem hebben weten te verzamelen. Lijkt me dat dit nog een stukje dieper wordt uitgewerkt in de versie van 95 minuten. Ik heb de versie gezien die 53 minuten duurde en die voelde wel bij vlagen aan als een soort samenvatting. Hierdoor lag het verteltempo hoog en waren er maar kleine momenten waar echt bij stil werd gestaan. Desalniettemin is dit toch een redelijk interessante documentaire, die een goed beeld geeft van het indrukwekkende levensverhaal van Nelson Mandela.

3*

Beetje standaard film. Eigelijk heb ik niet moeten lachen om de film, dat is al meteen een flink minpunt. Maar gelukkig was het wel vermakelijk en heb ik me niet verveeld (dat is toch wel bijzonder, want meestal als ik een komedie niet grappig vindt, verveelt hij best wel snel). Het idee is ook volgens mij nogal snel bedacht. Maar ach.. Zo diep ga ik deze film niet beoordelen. Leuk acteerwerk, vermakelijk verhaaltje en vrij leuke scenes.. Vooruit:

2,5*

Niet vrijwillig heb ik deze film gezien. Ik ben absoluut geen fan van de New Kids namelijk. Toch moet ik zeggen dat de film redelijk uitpakte. Ik kan de film niet vergelijken met de sketches want daar heb ik er misschien net 2 van gezien. De grappen die in de film voorkomen vond ik niet echt hilarisch, maar wel oké. Ook bevat de film een aantal leuke fragmenten. Maar dat stuk van Eyeworks met Oerlemans vond ik een beetje overbodig. Sowieso vond ik het acteerwerk niet zo heel goed, maar in een film als deze maakt dat niet zo heel veel uit. Gewoon een standaard filmpje dat aardig leuk in beeld gebracht wordt. Niet echt heel speciaal ofzo, maar gewoon aardig om eens gezien te hebben.

3*

Mijn laatste stem in 2013 is een toepasselijke.. maar hij gaat niet naar een goede film.

Tja.. New Year's Eve. De zoveelste poging tot het succes van Love Actually. Ik kon het al op voorhand zeggen en het blijkt uiteraard ook waar: New Year's Eve mag zich niet meten met de Britse kerstfilm.

We volgen een behoorlijk aantal verhalen die allemaal nauwelijks interesseren. Bij LA heb je bijvoorbeeld dat elk verhaal een soort warmte uitstraalt en dat de verhalen ook allemaal bij elkaar horen, omdat ze via vrienden of familie met elkaar verbonden zijn. Bij deze film blijft het toch een beetje bij Amerikaanse kitsch en, ondanks dat ook hier verbanden bestaan tussen de verhaaltjes, is het veel te onoverzichtelijk.

Dat is meteen het grootste mankement van de film: de drukte. De verhaallijnen lopen kriskras door elkaar en de helft lijkt niet eens goed uitgewerkt. Het zijn er gewoon te veel. Het ziekenhuisverhaaltje met Halle Berry en Robert De Niro vond ik veruit het leukste. Daarnaast een hoop redelijke tot matige verhaaltjes zoals die met Sarah Jessica Parker en Abigail Breslin (die ik overigens niet herkende) en die met Ashton Kutcher en Lea Michele. Eigenlijk vallen alle verhaaltjes wel onder die laatste categorie, behalve die met de baby's. Die was echt ongelofelijk slecht en irritant; 0,5* materiaal.

Ik kan de cast niet gezamenlijk één beoordeling geven. Simpelweg omdat de een het heel aardig deed en de ander vreselijk slecht. Er zitten een aantal behoorlijke namen in, maar geen van hen krijgt écht de kans om te laten zien wat hij of zij kan. Het leukste gedeelte is uiteraard wanneer het dan daadwerkelijk oudejaarsavond is en er afgeteld wordt. Dat is dan wel een moment waarop er een beetje sfeer zichtbaar is. Maar vijf over twaalf is die sfeer weer als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik heb geloof ik een of twee keer moeten lachen en ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik me niet verveeld heb op bepaalde momenten tijdens de film. Over clichés en voorspelbaarheden zal ik maar zwijgen, maar ik neem het de film dan ook niet kwalijk dat die erin zitten. Die horen, in zowel de goede als slechte romcom, er volgens mij gewoon bij.

Mixed feelings. Leuk om eens gezien te hebben, maar ik had er oprecht meer van verwacht. Binnen de romantische mozaïekfilms had ik stiekem verwacht dat deze toch wel erg leuk zou zijn, maar het viel uiteindelijk best wel tegen. Een hoop gezever, moeilijk gedoe en ongeloofwaardigheid. Het is een beetje lullig voor het gedeelte van de film dat wél goed was, maar uiteindelijk komt het over als een veel te hectisch in elkaar gezette romcom, die daar dan ook de nadelen van ondervind. Jammer, want de potentie was volgens mij wel aanwezig.

2*

Ik begon hier aan zonder enige verwachtingen. Ik wist zelfs niet dat Paul Greengrass achter het roer stond, terwijl hij eerder met Tom Hanks het (in mijn ogen) fantastische Captain Philips maakte. News of the World valt eigenlijk niet te vergelijken met die film. Het gaat hier om een heel kalme dramafilm die zich af en toe ontpopt tot een spannende western. Uiteindelijk is het uitgangspunt dat Hanks en de jonge Helena Zengel door het Amerikaanse landschap trekken en het is dan ook knap dat het beiden lukt om je als kijker twee uur bijna non-stop te boeien. De interactie tussen hen is interessant en ik was benieuwd hoe de onderlinge band zich verder zou ontwikkelen.

Ik snap wel dat dit gauw als een saaie film gezien kan worden. Enkele spannende scènes uitgezonderd, gebeurt er namelijk een groot deel van de film niet bijster veel. Uiteindelijk moet ik persoonlijk concluderen dat ik me niet echt verveeld heb. Ik was nergens zwaar onder de indruk, maar had tegelijkertijd nergens het gevoel dat de film me kwijt was. Een film als deze staat en valt bij de mate waarin je meeleeft met de personages en dat zat hier helemaal goed. Ook leuk dat dit beroep van 'letterlijke' nieuwslezer, dat mij eigenlijk niet bekend was, uitgelicht wordt in een film.

3,5*

The Next Three Day was zo'n filmpje waar ik eerlijk gezegd niet veel bijzonders van verwachte. Gewoon een standaard thriller, die aantrekkelijk is wegens de vrij bekende cast. Bovendien vormde regisseur Paul Haggis ook wel een reden tot kijken, wegens zijn vrij interessante CV. Mijn verwachtingen bleken niet geheel onjuist.

The Next Three Days is een prima genrefilm. Het verhaal is een interessant gegeven, dat vrij gemakkelijk mijn aandacht heeft weten vast te houden. Dat kwam ook mede doordat de film vrij snel to the point komt en niet een hoop inleiding nodig heeft. Op de castbezetting is niks aan te merken. Russell Crowe zit sterk in zijn hoofdrol en ook bijrollen van o.a. Elizabeth Banks, Olivia Wilde en Liam Neeson zijn prima vervuld. Ook wel leuk om Daniel Stern nog eens in een film te zien opduiken.

Het tempo zit er goed in bij deze film. Door de vrije snelle binnenkomst zat ik al snel midden in het verhaal. Ik was benieuwd naar hoe John zijn plan zou aanpakken en of het zou lukken. De uiteindelijke conclusie bleek ook best onverwacht, al zal dat per persoon verschillen. Persoonlijk had ik gedacht dat hij erin zou slagen zijn vrouw uit de gevangenis te krijgen, maar dat ze alsnog beiden zouden worden opgepakt. Uiteindelijk vind ik het best een prettig einde. Niet heel bombastisch, maar heel simpel. Inhoudelijk heeft de film genoeg om het lijf, dus ik heb me gedurende het speelduur eigenlijk ook nooit verveeld.

Ik weet niet zo goed wat ik hier nog verder aan kan toevoegen eigenlijk. Alles was naar mijn idee voldoende. Als ik al minpunten bedenk zou ik enkele ongeloofwaardigheden en een te kleine rol voor Neeson noemen, maar dat zijn zaken die je je achteraf gaat realiseren. Tijdens de film is het gewoon verstand op 0 en je laten meeslepen in wat zich afspeelt. Pakkende thriller, die garant staat voor vermaak van begin tot eind.

3,5*

Toch wel een docu die mijn interesse had. Ik ben (klein) liefhebber van de Planet Earth films, en bovendien leek het me een leuk gegeven om langs deze weg een beter beeld te krijgen van de Nederlandse natuur.

Die vergelijking met de BBC die op de achterkant van de hoes staat vond ik misplaatst. De film levert een aantal zeer mooie plaatjes op, maar voor een meting met de BBC films moeten we nog een hoop leren. Die mooie plaatjes zijn eigenlijk direct het voornaamste pluspunt wat ik kan noemen. Best wel ongelofelijk dat dit gewoon in Nederland is opgenomen. De kleine 'verhaaltjes' zijn vrijwel allemaal interessant. Ganzen, zwanen, vossen, herten, paarden en ijsvogels: de kijk in het leven van deze beesten is erg leuk. Vooral het zwarte veulen houdt de aandacht stevig vast. De makers slagen erin een realistische weergave te tonen van de keiharde omstandigheden waarin deze dieren moeten overleven. Daarnaast ook mooi dat er gebruik is gemaakt van de verschillende seizoen en zowel dag als nachtbeelden. Wat meer nachtbeelden hadden wat mij betreft trouwens best gemogen.

Voornaamste punt van kritiek is de voice-over. Harry Piekema is prima geschikt voor een AH reclame, maar hier vond ik hem toch niet op zijn plaats. Hij vertelt zijn tekst vrij eentonig, maar misschien is de tekst zelf nog wel het ergste. Ik stond er nogal van te kijken hoe subjectief die was. Ik kreeg meerdere malen het idee dat men antropomorfisme toepaste. Daarnaast mocht het soms ook iets, bij gebrek aan beter woord, 'netter'. De term 'stront' vind ik nou niet bepaald geschikt voor een film die zich tamelijk serieus neemt.

Uiteindelijk is het ook deels persoonsgebonden of je dit een goede film vindt. Als de natuur je helemaal niet boeit kun je De Nieuwe Wildernis uiteraard op voorhand afstrepen. Persoonlijk vind ik het wel interessant om zulke beelden te zien. Wel vind ik het altijd een beetje lastig om dit te beoordelen. Na camerawerk, montage en voice-over houdt het vrij snel op. Je vindt het leuk om naar te kijken, of niet. Ik heb me gedurende het speelduur niet verveeld en vind het dan ook een mooie weergave die we hier te zien krijgen. Niet van bijzonder hoge of uitzonderlijke klasse, zoals sommige critici zeggen, maar wel gewoon erg aangenaam.

3,5*

Night at the Museum 2

Ik vond deel 1 al best leuk, dus heb ik zojuist deel 2 in de bioscoop bekeken.

De acteerprestaties zijn erg goed vind ik zelf.. Larry Daley vind ik nog steeds Ben Stiller's leukste personage, maar ook Amy Adams, Owen Wilson en Robin Williams waren erg goed in hun rol. Het verhaal is misschien ietsje minder maar dat komt ook omdat de film zich niet in het oude museum afspeelt, maar toch is er ook genoeg lol en chaos in het andere museum. Het einde was ook zeker leuk, met alweer een nummer van Earth, Wind & Fire .

Ik heb me dus prima vermaakt, en daar gaat het zeker om bij een film als deze.

3,5*

Een paar weken geleden de volledige Night at the Museum-reeks nog eens herzien en dit derde deel pas voor de eerste keer. Toen het origineel uitkwam vond ik dat een erg leuke film, maar ik moet wel zeggen dat die film inmiddels wat aan kracht verloren heeft. Dat heeft waarschijnlijk zowel met mijn leeftijd als een stukje gedateerdheid te maken, maar desondanks blijft de eerste film een vermakelijke zit. Deel 2 is beduidend minder goed, maar door de vele en vlotte actie wel evengoed genietbaar.

Secret of the Tomb is naar mijn mening duidelijk de zwakste schakel. Ik vind het schitterend dat dit deel plaatsvindt in mijn favoriete stad, Londen, maar het is desondanks te zeer een herhaling van zetten. Grappen worden eindeloos herkauwd (die waar Jedediah en Octavius worden tegengewerkt door iets wat voor 'de grote mensen' nauwelijks opvalt kan écht niet meer) en de grappen die wel nieuw zijn ('Laaa'), slaan zelden aan. Sowieso is dit naar mijn mening meer een avonturenfilm dan een komedie, want verder dan een grijns kom ik zelden of nooit. Ben Stiller vond ik in de eerste twee delen leuk, maar hier lijkt hij zelf niet meer heel erg te genieten. Larry staat nergens meer van te kijken en dat neemt wel een deel van de spanning weg. Wel is het uiteraard fijn dat ze cast uit de voorgaande delen, waaronder wederom een leuke Robin Williams, grotendeels bij elkaar weten te houden. Het was een slimme zet om de oude bekenden mee te laten gaan naar Londen.

Dit derde deel is geen vervelende zit, maar er mankeert een hoop aan. Ik krijg het gevoel alsof er wat meer uit gehaald had kunnen worden. Een Lancelot die door nachtelijk Londen reist, terwijl de anderen achter hem aan zitten... Lijkt mij dat je daar wat meer mee kunt. Het kijkt allemaal gemakkelijk weg en blijft onderhoudend, maar tegelijkertijd voegt dit niets toe aan de twee voorgangers.

2,5*

Ik dacht dat ik op alle kerstfilms gestemd had die ik afgelopen jaar gezien had, maar deze is er doorheen geglipt. Onterecht ook, want dit was allerminst een tegenvaller. In ieder geval een film waar ik geregeld om heb kunnen lachen.

Waar je in ieder geval rekening mee moet houden is dat je te maken krijgt met de lompe en platte humor van Seth Rogen. Die moet je liggen. Dit soort grappen zijn vaak 'hit or miss' bij mij, maar uitgerekend van Rogen kan ik het (op zijn tijd) wel goed hebben. Hij is ook wel echt de ster van deze film overigens. Zijn momentje in de kerk en het gedoe met die dickpic... Heerlijk fout, maar ik heb er wel om kunnen lachen. Joseph Gordon-Levitt lijkt een beetje het hoofdpersonage te moeten vertolken, maar is wel een stuk minder interessant. Dan kwam hij toch wat beter uit de verf in 50/50, waarin Rogen ook zijn kameraad speelde. Anthony Mackie voegde weinig toe op komisch vlak en doet vooral dienst als 'extra vriend', waardoor het groepje iets groter is. Ik had er vrede mee, al kon ik meer lachen om enkele bijrollen.

Qua verhaal hoef je niet veel te verwachten, maar aan de simpele opzet heeft de film meer dan genoeg. Het zakt nergens echt in en ik heb meermaals hardop kunnen lachen (gniffelen), zo zitten er ook vrij veel verwijzingen in naar klassieke kerstfilms als Home Alone en The Polar Express. Verder echt geen film die me lang zal bijblijven, maar als komisch tussendoortje vond ik het zeker geslaagd.

3*

Night Train to Venice.
Ik wist niet wat ik hiervan moest verwachten. Door het aantal stemmers op Moviemeter als ook op IMDB zeggen mij niet veel. Tijdens de film vielen me enkele dingen op. De film begint lekker mysterieus en er hangt best een (weliswaar verouderd) eng sfeertje. De scenes in de trein werden slecht in beeld gebracht. Dat kwam niet alleen door het camerawerk, dat niet zo goed was. Maar ook doordat telkens als iemand iets zei, of een beweging maakte je een shot te zien krijgt van de trein. Dit wordt op een gegeven moment zo vaak toegepast, dat het bijna lachwekkend uitziet. Maar het kan ook vervelend worden, waardoor (vermoed ik) veel mensen de film uitzetten en hem met het laagste cijfer beoordelen. Ik ben blijven doorkijken, en dat was ook wel verstandig. Want de scenes in Venetië maakten veel goed. De mysterieuze sfeer komt terug en er waren ook enkele spannende scenes. Het einde viel me dan weer wat tegen, had wat mij betreft wat duidelijker gemogen (vooral de rol van Stranger die niet uitgewerkt wordt viel me tegen). Hugh Grant en Malcolm McDowell doen het opzicht wel goed imo. Al met al was dit een vermakelijke Thriller, maar wel een die vaker de spanning verliest en niet altijd even duidelijk was.

2,5*

The Nightmare before Christmas is een van die kerstfilms die ik nog wilde zien. Opzicht vind ik films waar Tim Burton aan heeft meegewerkt (regie of productie) altijd wel leuk. Ook deze vond ik uiterst vermakelijk. Maar daar bleef het bij. De liedjes zijn absoluut niet verkeerd maar, met uitzondering van twee van hen, blijven ze niet hangen. Ook duurden ze me soms een beetje te lang gezien het speelduur van de film. Hierdoor wordt het een musical. Wat de kerstsfeer betreft, die die films meestal zo leuk maakt; op het moment dat Jack in die 'kerstwereld' is, is die sfeer heel duidelijk merkbaar en het liedje wat erbij zit is ook gepast. Het jammere is dat er maar enkele scenes zich hier afspelen en de rest allemaal in een donker, grauw gebied. Wat dat betreft had ik verder niet zo het idee dat ik naar een kerstfilm zat te kijken. Qua animatie ziet het er wel goed uit, aan de vormgeving is duidelijk aandacht besteed en de personages zijn met uitzondering van enkelen (o.a. die drie kleintjes) ook wel leuk. Opzicht is het een vermakelijke film, maar ik had hem toch op meerdere vlakken beter verwacht.

3*

Volgens mij ook voor mij de eerste keer dat ik deze klassieker gezien heb, wellicht op wat losse stukjes na. De sfeer is fantastisch, zowel de 80s setting als de horrorcomponent. De eerste 'kill' is er natuurlijk al gelijk eentje die nog wel even op je netvlies blijft staan, maar zo zitten er wel meer momenten in (de bloedfontein, bijvoorbeeld). Is het allemaal nog heel angstaanjagend? Nee, in dat opzicht heeft de tijd wellicht niet helemaal stilgestaan voor A Nightmare on Elm Street. Maar wat is het heerlijk om gewoon een film te zien waar met vakmanschap en echte grime en props dit wordt neergezet: zoals gezegd, de sfeer is onnavolgbaar. Ook een groot compliment voor Robert Englund: zijn personage is zo onaangenaam en ongrijpbaar dat hij moeiteloos spanning teweeg brengt. Een meesterwerk is het voor mij niet, maar de iconische status is desondanks wat mij betreft wel verdiend en de film heeft zeker herkijkwaarde. Ten slotte is het natuurlijk leuk om een zeer jonge Johnny Depp zijn allereerste rol te zien spelen.

3,5*

Nights in Rodanthe zal je niets bieden dat je nog nooit eerder gezien hebt. Maar ik denk dat als je er als kijker op gewezen wordt dat dit verhaal uit de koker van Nicholas Sparks komt je precies weet wat je wél kunt verwachten. Als Safe Haven, Dear John en The Notebook in de smaak vallen, durf ik met enige zekerheid te zeggen dat Nights in Rodanthe je ook wel gaat bevallen.

Het is een vrij standaard romantisch verhaal waar niet heel veel in gebeurt, maar de chemie tussen Richard Gere en Diane Lane is er absoluut. Ik las hierboven dat beiden al vaker het scherm gedeeld hebben, hetgeen het natuurlijke samenspel mogelijk verklaart. De personages van beiden worden ook goed uitgewerkt, waardoor het einde toch wel even binnenkomt. De gekozen opnamelocaties in Rodanthe zijn bovendien schitterend en het hotel waar de hoofdpersonen vertoeven is sfeervol. Waarschijnlijk geen film die je lang bijblijft (mij niet althans), maar wel een die doet wat 'ie belooft.

3*

Leuke familiefilm. Uiteraard geweldige onzin met de dieren etc. maar het werd al voor mij gezegd (door JohnWilliams), en daar sluit ik mij volledig bij aan, als je daar op gaat letten of niet tegen kan raad ik je aan de film niet te bekijken. Als je het verstand op nul draait kijkt het namelijk wel lekker weg. Acteerwerk was opzicht in orde en het verhaal is ook best goed. De mooiste vergelijkenis tussen Nim en Alexandra was nog wel tussen iemand die een vulkaan beklimt en iemand die een deur openmaakt Al met al een geslaagde film die misschien enkele missers bevat maar in zijn algemeen toch leuk overkomt, en zorgt voor een leuk en gezellig filmavondje.

3*

Eigenlijk niet echt een hoogvlieger, soms zelfs wat saaiere momenten. Maar ik heb me ook verschillende malen kapot gelachen : Dat joch wat zijn vader alleen maar 'lul' kan noemen, die scene waarin Hugh Grant en Tom Arnold met een dino zijn aan het vechten, dat gevecht tijdens het bevallen en die overladen auto met patiënten . Hugh Grant speelt een erg leuke rol, en ik heb me prima met de film vermaakt.

3,0*

Roman Polanski. Zowel goede als minder goede ervaringen met zijn films, maar nu ik The Ninth Gate ook mag toevoegen aan de 'positieve lijst' lijkt deze toch wel zo langzaamaan de overhand te krijgen. De man heeft mooie films op zijn naam staan en ik ben altijd wel nieuwsgierig naar wat hij te bieden heeft. Binnenkort maar eens eindelijk Chinatown afkijken. Ooit aan begonnen, maar door tijdgebrek nooit voltooid. Begon in ieder geval veelbelovend.

Bij The Ninth Gate had ik precies het tegenovergestelde. Aan het begin twijfelde ik of ik de film moest uitzetten. Ik vond de start erg traag en ik verwachtte een stoffige film over mensen met veel te veel geld op zak. Zodra Depp op reis wordt gestuurd, beland je als kijker echter in een groot mysterie en deze wist mijn aandacht moeiteloos vast te houden. Daarbij schuurt de film, zeker richting het einde, soms wel behoorlijk tegen het fantasy-genre aan, maar het mag gezegd worden dat de uitvoering mij zeker niet tegenviel. Er is meermaals sprake van spanning, de cast presteert op niveau en de materie waar de film zich op toespitst is boeiend. De film is aan de lange kant, maar - eenmaal op stoom - krijg je er ook wat voor terug. Aan originaliteit in ieder geval geen gebrek. De ontknoping had ik wellicht iets spectaculairder verwacht, maar verrassen deed het wel.

3,5*

Hier had ik meer van verwacht. Misschien waren mijn verwachtingen iets te hooggespannen. Ik heb de Coens namelijk best hoog zitten. Hoewel ik echt nog wel wat films te gaan heb, kan ik The Big Lebowski, Fargo en O Brother, Where Art Thou? zeer waarderen, en ook True Grit en The Ladykillers konden mij prima bekoren. Na alle lovende verhalen over No Country for Old Men, leek dit wel een 'safe bet', maar die vlieger bleek niet helemaal op te gaan.

Even vooropstellend: ik vond het niet slecht. De personages zijn in ieder geval interessant genoeg om te blijven volgen, Llewelyn voorop. Mooi gespeeld door Josh Brolin. Met de ultieme bad-guy, die neergezet wordt door Javier Bardem, kon ik persoonlijk iets minder. Er gaat wel degelijk dreiging van hem uit, dus in dat opzicht wederom goed gespeeld, maar tegelijkertijd vond ik het personage zelf een beetje suf en weinig boeiend. Ik was er naar een tijdje in ieder geval wat op uitgekeken. De bijdrage van Tommy Lee Jones krijgt vooral richting het einde wat meer aandacht, en laat dat nou net het deel zijn van de film waar ik het minste mee kan.

Er is wel sprake van enige onderhuidse spanning en dat is goed. Het kat-en-muisspel tussen Llewelyn en Anton is leuk om te volgen. Tegelijkertijd ervoer ik de film toch wel als érg traag en, hoewel ik een dergelijk loom tempo in enkele films ook zeker kan waarderen, ging het me hier toch een beetje tegenstaan. Die opbouw had dan nog de moeite waard geweest als er een degelijke climax tegenover stond, maar ook dat bleef uit. Zoals ik al in de vorige alinea liet doorschemeren: ik vond dat de film zelfs steeds meer uitdoofde. Kortom: ik bleef een beetje op mijn honger zitten.

Ik verwachtte geen zinderende actiethriller (verre van zelfs), maar ik had wel verwacht dat de film iets meer met me zou doen dan het geval bleek. Slecht wil ik het niet noemen, want de film zorgt er door enkele scènes (die met het benzinestation is daar een voorbeeld van) wel voor dat je bij tijd en wijle opveert. Ik krijg echter de indruk dat ik de film nooit helemaal 'voelde'. Zelfs de zwarte humor kwam deze keer minder aan.

3*

Franse films... Ik heb er goede ervaringen mee. Le Petit Nicolas en Taxi vond ik bijvoorbeeld erg leuke films. Les Choristes en Intouchables vond ik zelfs ronduit goed te noemen. Wat dat betreft valt No et Moi helaas toch een beetje buiten die Franstalige boot.

Het boek heb ik niet gelezen, dus ik kan geen uitspraak doen over hoe de verfilming eruitziet ten opzichte van het boek. Het verhaal is wel een leuk gegeven, maar qua uitwerking stond het me toch niet helemaal aan. Een meisje dat zich ontfermt over een zwervertje, haar in huis neemt en vervolgens de kwalijke consequenties onder ogen moet zien is niet bepaald een luchtig verhaal, maar op de een of andere manier wordt het dat toch wel. Luchtig in de zin van 'onbelangrijk'. De film kent echter geen gebrek aan diversiteit: er gebeurt genoeg in de film om je tijdens het speelduur te vermaken. De film kijkt dan ook lekker weg, maar het voelde bij vlagen toch een beetje leeg aan.

Het acteerwerk is best degelijk, al heeft de jonge cast nog wel wat te leren. Nina Rodriguez was van dit hele stel wel de positieve uitschieter. Die toonde best wel wat potentie. Maar nogmaals, de rest van de cast was ook niet verkeerd. Toch kreeg ik niet bepaald een band met het personage waar ik een band mee zou moeten krijgen: No. Ik weet niet waar het aan lag, maar ondanks alle pech die ze heeft meegemaakt en de situatie waarin ze zich bevindt kon ik niet altijd met haar meeleven en vond haar soms zelfs irriterend. De vriendschap tussen de twee is duidelijk, maar kwam soms wel iets 'geforceerd' naar voren. Alsof Lou een obsessie had met No. Overigens wel fijn dat er niet gekozen is voor een cliché, standaard happy end, maar dan weer jammer dat het een beetje kortaf was.

No et Moi is geen slechte film. Met name door de eenvoud heeft het wel wat sympathieks. Toch kent de film nadelen. Door deze nadelen verloopt het niet altijd even vlot, maar het vrij korte speelduur doet dat weer een beetje overschaduwen. Aardig om eens gezien te hebben, maar ik heb sterk het idee dat er nog meer uitgehaald kon worden.

2,5*