Nights in Rodanthe (2008)

Argh, pas toen Viola Davis in beeld kwam herinnerde ik me weer dat ik deze tranentrekker al een keer gezien heb. Maar niet meer wist hoe het verder ging en afliep....gewoon hele film vergeten. Ook toen ik hier vooraf keek ging er geen lichtje branden. Dus ziek op een warme zomeravond bleef ik kijken. Het was best te pruimen. Richard Gere irriteerde me niet zoals vaak gebeurd en ik hou van Diane Lane. Zo'n andere niemendal als Under The Tuscan Sun had ik, door haar, liever gezien voor de zoveelste keer. Met James Franco? Nou, hij was even leuk in beeld. Beter was geweest als Viola Davis genoemd was. Het was nog beter geweest als een zwarte actrice zoals zij die rol van Diane Lane gespeeld had. Hollywood en zwarte actrices. Zwarte acteurs hebben het beter. Maar da's een ander probleem. Dus een 3* omdat ik de film toch makkelijk twee keer uitgezeten heb. Ook door Viola Davis en James Franco. Al was alles rond Viola's karakter karikaturaal. Ach, zoals alles in deze film.

Na drie film samen (o.a. de Drama / Thriller film "Unfaithful (2002)"), zijn Richard Gere en Diane Lane dermate vertrouwd met elkaar dat het meteen lijkt alsof ze al jaren getrouwd zijn in deze Drama / Romantiek film. Dokter Paul Flanner (Richard Gere) neemt zijn intrek in een prachtig hotel aan een verlaten strand in het plaatsje "Rodanthe". Adrienne Willis (Diane Lane) valt in als gastvrouw en zorgt voor haar enige gast, Beide personages hebben grote emotionele problemen en terwijl er een orkaan nadert en het in hun hoofden ook stormt, komen de twee nader tot elkaar. Vinden ze samen geluk of dragen ze daarvoor teveel problemen met zich mee ? Het karakteristieke hotel aan zee is absoluut indrukwekkend, maar de film zelf is te melodramatisch om echt indruk te maken. Daarbij zijn de clichés te vet en de dialogen te stroef.

Nights in Rodanthe zal je niets bieden dat je nog nooit eerder gezien hebt. Maar ik denk dat als je er als kijker op gewezen wordt dat dit verhaal uit de koker van Nicholas Sparks komt je precies weet wat je wél kunt verwachten. Als Safe Haven, Dear John en The Notebook in de smaak vallen, durf ik met enige zekerheid te zeggen dat Nights in Rodanthe je ook wel gaat bevallen. Het is een vrij standaard romantisch verhaal waar niet heel veel in gebeurt, maar de chemie tussen Richard Gere en Diane Lane is er absoluut. Ik las hierboven dat beiden al vaker het scherm gedeeld hebben, hetgeen het natuurlijke samenspel mogelijk verklaart. De personages van beiden worden ook goed uitgewerkt, waardoor het einde toch wel even binnenkomt. De gekozen opnamelocaties in Rodanthe zijn bovendien schitterend en het hotel waar de hoofdpersonen vertoeven is sfeervol. Waarschijnlijk geen film die je lang bijblijft (mij niet althans), maar wel een die doet wat 'ie belooft. 3*