Opinions

Alweer de derde en laatste K-9 film. Wel wéér vermakelijk. leuke scenes, leuk acteerwerk en de film kent ook veel leuke momenten. Ben wel blij dat er geen vierde film is gekomen, ik denk dat dat misschien niet zo goed had uitgepakt. Alle K-9 films staan bij mij nu op een 3* en ook deze mag zich daarbij aansluiten. Leuke vermakelijke film, en datzelfde kan ik zeggen over de hele reeks in het algemeen.

3,0*

Oke, best een aardig filmpje. Belushi en de hond vormen samen een leuk duo, maar dat zagen we natuurlijk ook al in het eerste deel, die ik overigens nog nét wat leuker vond. Het verhaal is natuurlijk niet heel spectaculair maar soms wel grappig en ook zeker vermakelijk.

Kleine 3 sterren.

Op een feestje heb ik deze film gezien, voor meiden denk ik dat deze film helemaal geweldig is maar eh.. geef mij toch maar liever Jim Carrey!

**

Kapitein Rob..

Aardige film uit eigen bodem, soms best leuke stukjes en spannend was het ook wel af en toe. Maar toch waren er een paar dingen waar ik me zwaar aan irriteerde : de slechterikken, beiden zijn erg irritant. Lupardi was dan nog minder dan dat hulpje van hem, vreselijk irritant mannetje was dat . Het is wel bedoeld voor kinderen maar ze pakken het verkeerd aan : ze proberen het zo te maken dat het ook nog hier en daar James Bond trekjes heeft, zodat ook volwassenen kunnen genieten en zich niet de hele tijd zitten te vervelen, jammer genoeg lukt dat voor geen meter. De acteerprestaties waren wel gemiddeld (Katja Schuurman vond ik toch wel goed spelen). De film mist net te min en slaat te vaak de plank mis om er een 2,5* van te maken.

2,0* (als de film nog een paar betere scenes had gekend was het 2,5* geweest.)

Erg benieuwd was ik naar deze Nederlandse film. Volgens enkelen gehoord dat het de beste zou zijn..

Ik heb hem nu eindelijk kunnen zien en het is inderrdaad een prachtige film! Het verhaal is erg interessant en bevat erg veel plotwendingen (het boek heb ik nooit gelezen). Het acteerwerk is ook echt een erg sterk punt aan deze film. Jan Decleir zet een erg sterke, en soms zelfs een beetje enge rol neer. Dreverhaven is een zeer interessant personage. Maar ook Fedja van Huêt doet het prima, evenals de overige cast. Het viel me ook op dat de film heel goed de sfeer van Rotterdam rond de jaren '30 weergeeft. De film bevat mooie locaties en de kostuums zien er erg goed uit.

De film wist me ook geen enkel moment te vervelen. Telkens vroeg ik me af wat er zou gaan gebeuren en het einde had ik nooit zien aankomen. Dat vond ik erg goed bedacht. Eigenlijk denk je de hele tijd tijdens het kijken: 'Je weet toch dat Jacob hem op het laatste zal vermoorden' Geen enkele cliché te vinden wat mij betreft. Ook als je bijvoorbeeld neemt dat Jacob en Lorna niet bij elkaar komen. Eigenlijk kan ik dus zeggen dat er voor mij een hoop verrassingen in de film zaten; dingen die ik niet zag aankomen, en dat vond ik best apart. Het verhaal heeft me het complete speelduur kunnen boeien. Ik sluit me er dan ook bij aan als er gezegd wordt dat het een van de betere Nederlandse films is. Of het de beste is, weet ik niet. Maar ik denk dat hij wel aardig in de buurt komt. De prijzen die de film heeft gewonnen zijn wat mij betreft dan ook dik verdiend!

4*

Het origineel lang geleden wel eens gezien, maar er staat me niet bijster veel meer van bij. Misschien werkt het in het voordeel van deze film, want ik lees toch vooral dat mensen vinden dat deze remake niet kan opboksen tegen de film uit 1984. Daar heb ik me geen moment mee beziggehouden en dus ook niet aan kunnen irriteren.

Wat ik dan vooral jammer vond, is dat ik me niet aan het idee kon onttrekken dat het voelt als een geforceerde poging om Jaden Smiths carrière te lanceren, aangezien vrijwel de hele familie Smith hieraan heeft meegewerkt. Jaden doet het overigens best prima. Het is misschien geen briljante performance, maar dat hoeft ook niet. Met name wanneer hij samenspeelt met Jackie Chan en Wenwhen Han kon ik hem best goed hebben. Ook best nog wel wat chemie tussen Smith en Wenwhen: er zitten een aantal schattige scènes in. Voor Chan blijf ik een beetje een zwak hebben. De man heeft me nog nooit overdonderd met zijn spel, maar ik zie hem wel altijd graag aan het werk. Deze rol zit hem uiteraard als gegoten. Zijn 'moment' met het verhaal in de auto kwam goed binnen.

Persoonlijk vond ik de film wel veel te lang. Geen idee ook waarom de 140 minuten per se gehaald moesten worden, want er zijn genoeg momenten waar geknipt of versneld mocht worden. Op een gegeven moment snapte ik wel waar we naartoe gingen met die training met het jasje, maar waren daar nou zo veel shots voor nodig? Het vreemde is nog wel dat een aantal zaken, zoals Dre's gewenning in China, niet bepaald geleidelijker hierdoor verlopen. Die omslag gebeurt alsnog vrij abrupt. Hoe het ook zij, er valt genoeg aan te merken op The Karate Kid. Het loopt dan misschien niet altijd even soepel qua pacing en niet alles is even overtuigend, maar het grootste deel van de film weet wel te vermaken. Dat maakt het voor mij toch een alleszins aardig tussendoortje.

3*

Ik had er eerlijk gezegd al niet al te veel van verwacht. Daardoor viel de film op sommige momenten nog best wel mee. Af en toe kon er wel een glimlachje van af, echter nooit meer dan dat. Het acteerwerk ging wel. Het verhaal ken ik nu wel, Dugan had best met iets 'nieuws' mogen aankomen. Toch nog opzicht wel een film die me een beetje heeft weten te vermaken.

2,5*

Niet echt een speciale of apparte film, maar hier en daar zeker grappig. Hugh Jackman en Meg Ryan waren erg goed bezig, en vooral de eerste helft van de film is leuk. Een beetje voorspelbaar, werd het wel (je ziet al aankomen dat de personage's van Jackman en Ryan bij elkaar komen).. Maar ja, het was wel vermakelijk en ik heb er de avond mee omgekregen.

3,0*

Viel me eigenlijk wat tegen, wel een aardige film enzo en Ben Stiller acteert zijn rol niet verkeerd maar op een begeven moment wordt de film saai en worden de grappen steeds minder. Een matig filmpje maar Stiller, een paar goede grappen, en het einde zorgen net voor geen 2,0*.

2,5* (zoals ik al zei net geen 2,0*.)

So, you wanna play?

Kick-Ass.. Veel over gehoord toen hij net uit was, maar al die commotie genegeerd. Echter, toen toen ik de score hier zag en hij in het 10 films-pakket van Veronica Magazine zat had ik toch besloten hem erbij te doen. En vandaag toch maar eens met iemand bekeken.

Eigenlijk was het iets geheel anders dan wat ik dacht dat het zou zijn, ik dacht aan een tweede Superhero Movie, maar zoiets was het beslist niet!

De film begint als een tienerfilm en loopt over naar een iets duistere kant. Een goede overgang met een leuk resultaat. De vecht-scenes zijn erg overdreven maar daardoor ook wel leuk. Ik had meerdere malen het idee dat ik naar een combo van The Matrix en Kill Bill zat te kijken. De personages zijn kleurrijk en vrijwel allemaal leuk. Maar dat ze allemaal zo goed geacteerd zijn wil ik niet zeggen. Vooral jammer was het acteerwerk van Aaron Johnson. Dat was niet zo goed in mijn opinie. Maar hij was ook niet echt slecht. De rest was eigenlijk allemaal wel leuk in vorm. Ook leuk om Nicolas Cage die ik gisteravond nog in een iets andere film zag weer te zien langskomen. De film bevat ook een leuke soundtrack die perfect bij de vecht-scenes past. Soms een beetje vreemd, maar wel leuk.

De film verveelde geen moment, en ik heb me dan ook prima vermaakt. De humor is leuk, de actie is leuk en de effecten zijn zeker aardig. Daarbij bevat de film ook nog eens een leuk einde. Voor een goede superheldenfilm is deze echt niet de moeite waard, want niemand in de film toont ook maar enig teken van superkrachten. Maar dat is geloof ik ook juist niet de bedoeling... Voor een parody is deze juist wel erg geschikt. En eigenlijk kan ik maar nauwelijks minpunten verzinnen. Een zeer leuke film dus!

4*

Het is alweer dik twee jaar geleden dat ik voor het laatst de eerste Kick-Ass gezien heb. Normaal gesproken probeer ik voor het kijken van een sequel - zeker als het al een tijdje geleden is - het eerste deel nog te bekijken, maar mijn plotse impuls om naar de videotheek te gaan, belette dat. Ik kan me zeker nog een hoop herinneren, waarschijnlijk ook omdat ik dat toen een hele gave film vond. Een vervolg zag ik niet per direct zitten, maar met de terugkomst van de hoofdrolspelers uit de vorige film en de toevoeging van Carrey had ik er wel vertrouwen in.

Kick-Ass 2 bleek opzich geen onaardige film, maar is wel bij lange na niet zo memorabel als het eerste deel. Wat hier veel meer opvalt is het tienergedeelte. Mindy's problemen op school werken meer dan eens afleidend van waar je nu ook alweer naar zit te kijken. Het High-School element in de eerste film werkte minder kinderachtig. Desalniettemin blijft Chloë Grace Moretz een sympathieke verschijning. Haar rol als Hit Girl weet ze vrij gemakkelijke op te pikken en het zijn de scenes met haar die het meest doen herinneren aan de eerste film. Aaron Taylor-Johnson doet het aardig als Kick-Ass, maar overtreft zichzelf niet als je kijkt naar zijn vertolking in het origineel. Christopher Mintz-Plasse doet het ook naar behoren; een tikkeltje overdreven (balancerend op het randje van irritatie), maar in dit circus vormt dat geen enkel probleem en komt het soms alleen maar ten goede. Het was Jim Carrey waar ik de meeste verwachtingen van had en zijn rol vond ik zeer geslaagd. Hij zorgde, zoals ik eerlijk gezegd al stiekem hoopte, samen met zijn hond voor de wat grappigere (zelfs betere) momenten in de film. Jammer dat hij al relatief vroeg moest vertrekken. Ik had het prima gevonden als zijn rol uitgebreider was geweest.

Qua acteerwerk zit het opzich wel goed met dit vervolg. Qua verhaal vind ik het eerlijk gezegd een stuk minder als het origineel. Het hele vileine clubje van The Motherfucker vond ik niet erg interessant. Het is opzich een leuk idee dat goed en kwaad tegenover elkaar komen te staan, maar het eindgevecht - een belangrijk stuk voor de film lijkt me - vond ik echt tegenvallen. Het gevecht tussen Hit Girl en Mother Russia duurt behoorlijk lang en wordt vervolgens in slechts enkele seconden afgerond. Hetzelfde geldt voor Kick Ass en The Motherfucker. Je zit de hele tijd te wachten op een finale die eigenlijk niet zoveel voorstelt. Daarnaast vond ik de actie in de gehele film niet zo geslaagd als in het eerste deel. Veel opvallend gebruik van chromakey. Qua plotwendingen vond ik het eerlijk gezegd ook soms een beetje vreemd. De dood van de vader van Dave vond ik gewoon erg zuur. Had helemaal niet gehoeven imo.

Desondanks heeft de film uiteraard wel een aantal gave momenten. Het geheel steekt vrij simpel in elkaar, maar vermaken doet het allemaal wel. Ik was aan het einde niet zo enthousiast als ik toch stiekem op voorhand gehoopt had, maar al met al is Kick-Ass 2 een aardig goed gelukte sequel.

3*

Wederom een leuke Tarantino-film. In het begin vroeg ik me af waar ik naar zat te kijken maar het wordt wel duidelijk. De film bevat leuke fragmenten, waaronder natuurlijk vooral de vechtscenes. Die waren erg overdreven, maar juist daardoor wel genietbaar. Vooral wanneer Lucy Liu nog een halve minuut blijft staan en iets zegt terwijl de helft van haar hoofd is afgehakt Verder wordt de film ook goed geacteerd, en verveelt hij eigenlijk niet. Ik had er misschien ietsje meer van verwacht, maar de film is me ook niet echt tegengevallen.

3,5*

Ik vond het trouwens erg opmerkelijk dat de DVD alleen maar voorstukjes bevatte van Tarantino-films.

Een film die ik al heel lang wilde zien, zelfs al in mijn begintijd hier op de site. Ik ben in ieder geval blij dat waar ik op hoopte, blijkt te kloppen: de film is leuker dan het gemiddelde hier doet vermoeden. Aangezien ik zelf ook een carrière in het onderwijs tegemoet ga (wel gericht op een doelgroep die zo'n 10 jaar ouder is), kon ik me kostelijk amuseren met de situaties waar John in verzeild raakt als beginnend leraar. Het helpt natuurlijk dat dit personage gespeeld wordt door Arnold Schwarzenegger, die zijn rol volgens mij met veel plezier gespeeld heeft. Enkel in de climax raakt de film even in een identiteitscrisis: wil men nou een serieuze thriller neerzetten of de luchtige toon behouden die in de rest van de film ook aanwezig is? Desalniettemin gaat het er bij dit soort films naar mijn mening vooral om dat je je vermaakt hebt, hetgeen zeker het geval is. Overigens had het speelduur wellicht wat korter gekund, maar ik vind het anderzijds ook wel weer een pluspunt dat men de tijd neemt om weer te geven hoe John groeit in zijn rol als docent.

3*

Ik heb onlangs nog de complete Lord of the Rings-trilogie aangeschaft. En toen ik laatst in Amsterdam deze zag liggen heb ik hem ook maar meegenomen. Alvorens ik aan ontzettend lange zit ga beginnen wilde ik nog even eerst een ander werk van Peter Jackson zien. Ik had deze wel eens gezien als kind maar ik geloof dat ik er liever niet aan herinnerd werd omdat het zielig was ofzo.. Maar gisteren wilde ik wel weer eens weten hoe het ook alweer zat met dit verhaal.

De film is me erg goed bevallen. De eerste 40-50 minuten (schat ik) zijn inderdaad minder interessant als je naar het totaal plaatje kijkt. Maar om nou te zeggen dat het dodelijk saai is kan ik ook niet zeggen, je blijft er naar kijken omdat je weet dat er iets heel moois gaat komen, op de een of andere manier straalt de film dat uit. De sfeer rondom de boot in het begin bijvoorbeeld is buitengewoon mysterieus en dit wordt prima ondersteund door de prachtige score van James Newton Howard die in de loop van de film eigenlijk alleen maar beter wordt.

Het eerste uurtje is er dus nog niet zoveel aan de hand, maar als eenmaal de eerste tekens van het eiland in zicht komen veranderd de film plots in een ontzettend spannende film. Erg goed gemaakt, als je kijkt naar bijv. de scenes waar de boot tegen de rotsen aan komt. De spanning die op het eiland heerst werkte echt in op me, op bepaalde momenten kreeg ik het best benauwd, iets waar ik niet vaak last van heb.

Maar de film begint natuulijk pas écht als Kong ten tonele verschijnt nadat Ann gevangen wordt door die stam. Prachtig gemaakt, een figuur dat gewoon staat en daarnaast levensecht lijkt. Vanaf dat moment is de grote aap maar een van de vele monsterachtige beesten die je om de oren vliegen. Toegegeven dat ze inderdaad soms levensecht lijken, maar soms is ook duidelijk zichtbaar dat we met computertechniek te maken hebben. Een van de vetste scenes vond ik waar King Kong drie van die grote T-Rex (dacht ik?) beesten in mekaar timmert. Echt een prachtige actiescene die er visueel gewoon goed uitzag. Weliswaar wat aan de lange kant, vervelen deed het toch niet. Wat moet dat mooi hebben uitgezien in de bioscoop! Het hele plotje rondom de filmcrew vond ik dan weer wat minder geslaagd, het had zeker zo zijn momenten (bijv. de lange achtervolgingsscene en hun ontmoeting met Kong), maar als ik dan dat gevecht met die insecten in de kloof neem vond ik dat maar een langdradig en onnodig stuk. Het is duidelijk dat de film gewoon het meest interesseert als het beest waar het allemaal om draait erbij is. Vanaf het moment dat deze gevangen wordt genomen en door de filmcrew naar New York wordt gebracht wordt de film ineens stukken beter. De regisseur Carl verandert in een irritant mannetje. Echter, als de aap dan ontsnapt uit het theater barst het spektakel opnieuw los. Prachtig gefilmd gewoon. De vriendschap tussen Ann en Kong wordt op een erg goede manier in beeld gebracht.. En jawel, ik kreeg medelijden met een grote aap die zowat heel New York afbreekt. Heb ik dat ook weer meegemaakt De laatste scenes op het Empire State Building haden wat korter gemogen wat mij betreft, de film neemt hier iets te lang de tijd ook al weet je wat er gaat gebeuren, zelfs als je het verhaal niet kent lijkt me. Het échte einde wist me dan ook best wel te raken.

Over het algemeen kan ik zeggen dat dit een indrukwekkend stuk film is. Wederom vele verschillende genres en dat vind ik altijd wel leuk om te zien, dat de film niet één 'richting' op gaat. Het acteerwerk was ook goed. Naomi Watts zet haar rol erg geloofwaardig neer en ook Jack Black was goed op dreef, en deze keer zelfs (een beetje) de 'slechterik'. Ook leuk om Colin Hanks weer eens in een rol te zien, al was deze niet groot. En ook de rest van de cast waaronder Jamie Bell deed het prima. De film bestaat dus inderdaad uit drie delen, waarvan de laatste twee absoluut er bovenuit springen. Het eerste valt dan een beetje in het niet, maar is toch ook nodig om een begin van de film te vormen. Het totaal plaatje overheerst dat gedeelte wat mij betreft. Het grootste punt van kritiek wat ik aan de film kan geven is dat het allemaal erg lang gerekt wordt. Sommige stukken konden gewoon ingekort. Maar het geheel is toch wel mooi om naar te kijken. Blij dat ik hem gezien heb, want dit is helemaal niet hoe ik me de film herinnerd had. Ik snap wel waarom ik hem al die tijd vermeden heb. Ik denk ook niet dat je deze te vaak moet zien. Maar dat neemt niet weg dat ik er toch wel enthousiast over ben.

4*

Vandaag dus toch nog eens gezien..

Het verhaal is opzicht wel leuk, en de uitwerking opzicht ook wel. John Goodman doet het aardig, maar ik vond hem niet de hele film even leuk. Dat geldt ook voor de grappen. Soms zijn ze wel leuk, maar ze zijn ook vaak erg flauw. Peter O'Toole doet het ook leuk, maar John Hurt voegde niet zoveel toe. Leuk om weer eens gezien te hebben, maar soms is het gewoon niet zo leuk. Toch doe ik er een half puntje bij, omdat ik deze keer meer heb kunnen lachen dan de vorige keer.

Ik vond het nou niet bepaald een erg goede film. Maar dat komt vooral door het speelduur, dat veel te lang is. Patrick Swayze levert nog een goede prestatie af, en hier en daar zaten een paar vermakelijke scenes. Maar ik denk dat ze hier wat meer van konden maken..

2,5*

Ik was altijd al erg nieuwsgierig naar deze film. Het verhaal sprak me wel aan. Nu, heb ik hem eindelijk eens kunnen zien.

Ik vind het een prachtige film! Het verhaal is erg intrigerend vind ik. De bloeiende vriendschap tussen George en Lionel wordt erg goed in beeld gebracht. Erg goed gespeeld door zowel Colin Firth als Geoffrey Rush. Vooral het personage van Firth wordt erg goed uitgewerkt. Terecht dan ook dat hij hiervoor een oscar won. Daarnaast ziet de film er goed uit. De costuums en decors zijn prima. De situaties die zich voordeden in de film, konden me ook boeien. De spanning die aanwezig is bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog is goed overgebracht. En dan natuurlijk nog de prachtige speech op het einde.

Daarnaast was het ook voor mij inderdaad vreemd om Helena Bonham Carter in een 'gewonere' rol te zien spelen dan ze normaal doet. Maar ook zij deed het overtuigend, net als de rest van de cast waaronder Michael Gambon als George V en Timothy Spall als Churchill. De film verveelt geen moment en heeft een prachtig einde. Ik ben dus zeker enthousiast. Zeker omdat ik vreesde dat dit misschien een tegenvaller kon worden. Maar gelukkig bleek dat absoluut niet het geval, een aanrader!

4*

Hollywood in al zijn bombast, maar wel fijn. Ik heb de Director's Cut gezien en dat is een behoorlijk stevige zit. Er waren momenten waar ik toch wel benieuwd raakte naar de bioscoopversie, omdat er overduidelijk bij vlagen geschrapt kon worden in het materiaal. Het is echter niet zo dat de Director's Cut saai wordt; integendeel. Die versie van de film weet verrassend goed te blijven boeien.

Met Ridley Scott aan het roer verwachtte ik een film in de stijl van Gladiator en qua actie wordt aan die verwachtingen voldaan. Alles ziet er over het algemeen meeslepend uit en de actie voelt ook nooit overdadig aan: het verhaal krijgt genoeg ruimte om verteld te worden. De aanval op Jeruzalem doet soms wat denken aan The Two Towers, maar het is gelukkig geen copy-paste. De muziek van Harry-Gregson Williams ondersteunt de beelden goed en aan de historische aankleding is onmiskenbaar veel aandacht geschonken. Een zeer indrukwekkende sterrencast maakt het af, waarbij ik eigenlijk iedereen goed in vorm vond. Orlando Bloom is wellicht niet de acteur met de meest uiteenlopende gezichtsuitdrukkingen en kan daardoor wat vlakjes overkomen, maar het past ook wel een beetje bij zijn underdog-personage. Hij wordt prima bijgestaan door de prachtige Eva Green en ook Jeremy Irons, Liam Neeson en David Thewlis leveren gedegen werk. De bloemen gaan echter naar Edward Norton: de acteur die met weinig middelen een memorabel personage weet neer te zetten.

Al met al een zeer genietbare en geslaagde film dus. De materie moet je aanspreken, dat is wellicht wel een voorwaarde. Daarnaast zitten er natuurlijk enkele van die typische Hollywood-scènes in, waar er flink op het sentiment ingespeeld wordt. Een voorbeeld is waar Balian met zijn speech van een halve minuut ervoor zorgt dat iedereen toch weer vertrouwen krijgt in een compleet uitzichtloze situatie. Kingdom of Heaven is wat dat betreft zeker niet altijd even subtiel, maar wanneer een film meer dan drie uur de aandacht met enig gemak weet vast te houden en geregeld indruk weet te maken, valt er mijns inziens niet te klagen.

4*

Opzicht nog niet een echt slechte film. Jet Li zit goed in zijn rol, en de actiescenes waren opzicht aardig goed. Het verhaal is misschien hier en daar niet echt boeiend, maar opzicht heb ik daar niet veel last van gehad. Leuk om een keertje gezien te hebben.

3,0*

Ik had nog nooit eerder de voorganger van Along Came a Spider gezien. Ik verwachtte een iets betere film dan eerdergenoemde, en uit mijn herinnering klopt dat uiteindelijk wel. Toch blijkt ook Kiss the Girls niets hoogstaands.

Morgan Freeman vind ik een sterk acteur, maar hier was zijn rol niet bijzonder. Hij deed het wel goed verder, maar het personage leent zich niet zozeer voor een sterke prestatie als in bijvoorbeeld Se7en. Ashely Judd is prima in vorm en zet een aangenaam personage neer. De overige castleden vallen een stuk minder op. Men concentreert zich vooral op Freeman en Judd.

Het begon nog allemaal best spannend, maar zodra Judd's personage ontsnapt, gaat er op de een of andere manier een stuk minder dreiging uit van de ontvoerder. Dit heeft tot gevolg dat de film een stuk minder spannend wordt; hetgeen ik toch het liefst ervaar als ik een thriller ga bekijken. Uiteindelijk was de uitkomst van de identiteit van Casanova dan wel weer goed, want die zag ik niet direct aankomen. De beste fragmenten zitten in het moment dat Cross de schuilplaats van Casanova gevonden heeft. Daar kwam de goede sfeer uit het begin weer terug.

Al met al weet Kiss the Girls gemakkelijk gedurende het speelduur te vermaken. Het verhaal is, misschien wel juist door de eenvoud, interessant genoeg om te willen weten hoe de vork in de steel zit. Het is allemaal niet heel bijzonder en het had ook iets spannender gemogen, maar het geheel is toch leuk genoeg om eens gezien te hebben.

3*

Ik ben niet bekend met de roman 'De Vliegeraar'. Deze film had ik al geruime tijd in bezit, maar om de een of andere reden heb ik er tot vorige week niet heen omgekeken. Ergens sprak het verhaal me wel aan, maar ik vreesde voor een sentimentele Hollywood productie. Uiteindelijk ben ik zowel positief verrast als licht teleurgesteld.

Op de eerste helft heb ik vrijwel niets aan te merken. Amir en Hassan worden vertolkt door twee sympathiek ogende kereltjes, die er in slagen hun vriendschap realistischer over te brengen op het scherm dan sommige volwassen acteurs. Ik geloofde zonder moeite dat die twee elkaar oprecht mogen (met name Hassan is duidelijk erg gesteld op zijn kameraad). Alle gebeurtenissen hier zijn behoorlijk interessant. Het contrast tussen de karakters van beiden is één ding, maar ook zaken als het pestgedrag en hetgeen dat ervoor zorgt dat hun vriendschapsrelatie een scheur oploopt zijn elementen die me, enkele dagen na de film gezien te hebben, goed bijblijven. Wat ook bijblijft zijn de prachtig geschoten scènes van de vliegerwedstrijd. Het zal best zo zijn dat er hier en daar met computers gespeeld werd, maar alleen al het goede camerawerk viel me duidelijk op.

Het tweede gedeelte concentreert zich op de volwassen Amir en zijn zoektocht naar zijn neefje. Dit gedeelte boeit op zich nog wel, maar ik merkte wel dat het dat wat minder deed dan de eerste helft. Naar het einde toe werd het wel wat langdradig. Ik vond het daarnaast ook wat geforceerd overkomen dat die Assef nog in volwassen gedaante moet opdraven, of dat de zoon van Hassan ook goed met de katapult overweg kan om toch echt duidelijk te maken aan de kijker dat we hier met 'de zoon van' te maken hebben. Door dat soort zaken, inclusief de monoloog die Amir nog even geeft aan zijn schoonfamilie aan het einde, kreeg ik niet meer het gevoel naar dezelfde film te kijken als eerst. Uiteraard wordt er wel aangekaart dat het voormalige Afghaanse woongebied van Amir en Hassan veranderd is, waardoor een verandering in sfeer een vereiste is, maar daar heb ik het nog niet eens echt over. Ik duid eerder op de plotwendingen. Het einde, met de vliegers, maakte dat weliswaar weer een beetje goed.

Volgens mij klink ik weer wat negatiever dan dat ik daadwerkelijk denk over de film. The Kite Runner is een vermakelijke zit. Bij vlagen greep het verhaal me best aan en de vriendschap tussen de twee hoofdpersonages wordt sterk overgebracht. De eerste reactie na afloop was ook gewoon: 'mooie film', dus ik heb, ondanks de wat tegenvallende tweede helft, geen negatieve indruk gekregen van de film als geheel. Ik denk dat het voor een ieder verschillend is of de film je aanspreekt of niet. Óf je wordt ingepakt door het verhaal óf je ziet het als goedkoop Amerikaans sentiment. Ik zit er een beetje tussenin, toch duidelijk meer naar het eerste neigend.

3,5*

Klaus had na de vele positieve berichten toch wel mijn interesse gewekt. Ik had trailers en omschrijvingen verder ontweken, dus ik wist niet goed wat ik ervan moest verwachten.

De insteek van de film is natuurlijk erg leuk. Je zou het kunnen zien als een soort 'origins' verhaal van de kerstman en de film weet daar creatief op in te spelen. Niet alle vragen worden beantwoord, maar dat mystieke element kon ik eigenlijk wel waarderen. Overigens speelt de kerstman zelf wel tweede viool in deze film; de aandacht gaat voornamelijk uit naar rijkeluiszoontje Jesper, die een beproeving moet zien te doorstaan in de rol van postbode. Dit is een keuze waar ik wel wat moeite mee had. Jesper heeft een hele hoop drukke grapjes die op den duur wat vervelend worden. Mogelijk dat hij bij de jonge doelgroep wel aanslaat, maar ik kon wat minder met hem. Alva vond ik daarentegen wél een erg sympathiek personage dat een mooie ontwikkeling doormaakt.

Veel wordt goed gemaakt door de ijzige setting, het fictieve plaatsje Smeerensburg. De spanningen tussen de inwoners zorgen voor een onvoorspelbaar element in het verhaal. Bovendien kijkt de film gemakkelijk weg. De animatiestijl ligt mij persoonlijk echter wat minder. Ik houd heel erg van traditionele, handgetekende animatie, waardoor ik de achtergronden bij vlagen prachtig vond, maar de hoekige computerpersonages vielen dan weer wat minder in de smaak. Ik vond de combinatie van die twee niet altijd even geslaagd. De stemmencast deed het dan wel weer naar behoren.

Overduidelijk een film met plus- en minpunten, zoals meestal, maar hier houden ze zich voor mijn gevoel in evenwicht. Ik had er stiekem iets meer van verwacht door de positieve kritieken, maar het gaat me te ver om het een teleurstelling te noemen. Klaus is gewoon een prima film voor de feestdagen en zeker geen straf om als volwassene mee te kijken.

3*

Gisteravond maar eens Knetter opgezet. Het is een aardig leuke film. Zeker voor kinderen. Het acteerwerk was in zijn algemeen goed, maar Daan Schuurmans vond ik niet zo geweldig. En in het begin vond ik het personage van Carice van Houten erg duf: ze ligt de hele tijd in een ''zieke stemming'' in bed. Gelukkig verandert dat wel; en Carice deed het wederom gewoon goed. Ik had echter geen moeite ermee dat er vaak een vergelijking werd gelegd tussen olifanten. Gewoon een leuk wegkijk-filmpje die ik wel kan aanraden aan kinderen die vaker films leuk vinden die in de Zapp-Bios te zien zijn op Nederland 3.

3*

Weinig onderscheidende actiekomedie, die het vooral moet hebben van de twee grote hoofdrolspelers. Tegelijkertijd hebben beiden wel eens beter werk laten zien en ik had ook iets meer verwacht van de chemie tussen hen. Hier en daar een geinig moment en enkele vlotte actiescènes houden de boel onderhoudend, maar dit is verder een typische hap-slik-weg film: een week nadat je de film gezien hebt, ben je waarschijnlijk meer dan de helft alweer vergeten.

2,5*

The Knight before Christmas gaat er niet bepaald vandoor met de originaliteitsprijs, maar ik vond dit toch best een aandoenlijk filmpje. Het idee van een ridder die pardoes in de hedendaagse tijd belandt is natuurlijk al een vrij grappig gegeven. Ik heb dan ook zeker een aantal keren kunnen lachen, maar hier had de film wel nog wat meer mee kunnen doen. In de eerste plaats raakt Sir Cole wel erg snel gewend aan alles en ten tweede, daarmee samenhangend, had ik op nog iets meer komedie gerekend. Nu zit je namelijk als kijker met een middenstuk waarin het titelpersonage eigenlijk volledig op zijn gemak is en er dus ook niet zo veel gebeurt.

Wat dat betreft deed het een beetje denken aan een Hallmark film en de regisseur bevestigt dat vermoeden. Toch houd ik een positief gevoel over aan deze film. Zoals gezegd, er zitten enkele grappige momenten in. Daarnaast vond ik het samenspel tussen Vanessa Hudgens en Josh Whitehouse geslaagd. Dat komt weliswaar vooral doordat Hudgens een heel begripvol en lief personage neerzet, maar soit. De film is zoet... héél zoet. Voor een kerstfilm is dat echter naar mijn mening eerder positief dan negatief. De film bevat sneeuw, gezellige winkelstraten, een kerstmarkt en uitbundig versierde huizen. Qua sfeer scoort de film dus de volle punten. De gemiste kansen zijn daardoor wat gemakkelijker voor lief te nemen.

3*

Erg zwakke actie/avontuur met een vreselijk slechte (zoals ik van hem gewend ben) Hasselhoff. De serie stelt inderdaad al erg weinig voor en de film idem. Ik weet niet waarom maar opna zijn bijrolletje in Click kan ik hem in geen een rol leuk vinden.

1,0*

Behoorlijk amusante whodunnit. Rian Johnson kende ik als regisseur alleen van zijn Star Wars-uitstapje en dit is natuurlijk heel andere koek. Knives Out kent een leuke opzet en natuurlijk is het als kijker ook volop speculeren hoe de vork in de steel zit. Eerder dan verwacht kom je hier (deels) achter, maar gelukkig heeft de film nog een leuke twist voor de kijker in petto. De locaties zijn erg leuk, maar het is vooral de sterke cast die alle lof verdient. Daniel Craig is leuk als excentrieke detective en hij wordt goed bijgestaan door grote namen als Curtis, Shannon, Evans en Collette. Het is echter Ana de Armas die - in positieve zin - nog het meest opvalt. Is het uitzonderlijk hoogstaand allemaal? Nee, wat mij betreft niet. Dat ik me hier buitgewoon goed mee vermaakt heb is echter wel een feit. De lange speelduur was goed door te komen.

3,5*

Gisteravond met niet al te hoge verwachtingen Knocked Up opgezet. Hij is me 100 procent meegevallen. Een erg leuke komedie zelfs. Het acteerwerk is erg goed, vooral van de twee hoofdrolspelers. De film is opzicht wat aan de lange kant, maar hij verveelde me absoluut niet. Enkel de scenes met Rogen en zijn vrienden bij elkaar zit zijn een beetje flauw. Het verhaal is ook goed uitgewerkt. Ik ben aangenaam verrast.

3,5*

Knowing is een film die ik gezien heb zonder dat ik er vooraf ook maar iets van wist. Uitgerekend bij deze film bleek dit niet erg ideaal. Ik was er namelijk van overtuigd dat ik zo na de eerste scènes een horrorfilm zou krijgen voorgeschoteld. Het blijkt dat dit een film is die met veel verschillende genres aan de haal gaat en uiteindelijk uitmondt in een sciencefictionfilm.

Vrij lang wist de film me te boeien. Ik vond de eerste helft best sterk, met een Nicolas Cage die in vorm is en vrij lage voorspelbaarheidsfactor. Special effects leken hier en daar wat gedateerd en bepaalde spectaculaire scènes (met name de metro) worden wel heel overdreven in beeld gebracht, maar verder keek het best fijn weg. Voor mij was de complete ommezwaai naar sciencefiction, inclusief marsmannetjes, uitverkorenen en een soort Adam & Eva einde, niet helemaal geslaagd. Heeft eigenlijk niks met geloofwaardigheid te maken, maar ik vond de overgang tussen beide 'delen' gewoon niet erg soepel verlopen. Prima dat ervoor gekozen is om buitenaards leven in dit verhaal te betrekken, maar men gaat hier wel echt ''full force'' met een afgeraffelde en bijna E.T.-achtige finale, die bij mij in ieder geval totaal niet binnenkwam. Jammer, want ik vond het eerste deel wel erg genietbaar. Het is heus geen verkeerde film, maar wel eentje die ik door de twist als een behoorlijke anticlimax heb ervaren.

2,5*

Als je bij voorbaat al afhaakt omdat het om een Nederlandse productie gaat of omdat de titel misschien niet de schoonheidsprijs verdient, dan raad ik aan het ook vooral daarbij te laten. De soap-achtige mankementen die we vaker bij Nederlandse (televisie)producties zien (onevenredig niveau qua acteerwerk, vreemde keuzes in camerawerk en montage) zijn namelijk ook hier wel terug te vinden. Toch vond ik het een alleraardigste film. Met name Karina Smulders is overtuigend, maar ook Cahit Olmez en de twee kinderen weten er wat van te maken. De film blinkt uit in een aantal scènes waarin de emoties hoog oplopen en ook zit de spanning er geregeld goed in. Gelukkig duurt het allemaal niet langer dan nodig is en ook qua overdreven sentiment vond ik het eigenlijk wel meevallen; Ron Termaat houdt het bij de essentie van het verhaal. In elk ander opzicht geen uitzonderlijke film, maar de liefhebber van Nederlandse drama's mag deze film niet aan zich voorbij laten gaan.

3*