Opinions

Vandaag nog maar eens bekeken en dit keer zelfs in HD (de originele versie, de laatste keer dat ik de originele versie zag betrof het een XviD versie). Hoewel het verhaal en de uitvoering gewoon goed zijn kijk je deze film vooral natuurlijk om de bloedmooie Monica Bellucci die in HD in de originele versie volledig (en ook regelmatig bloot te zien is ) tot zijn recht komt. Behalve Monica Bellucci zien de omgevingen van Sicilië er ook adembenemend uit in HD. Omdat ik nu de originele versie eindelijk in HD heb gezien verhoog ik dan ook mijn stem.

Eén van de eerste erotische thriller/actie van regisseur Andy Sidaris welke veel weg heeft van een lange Magnum P.I. aflevering. De film begint en eindigt met een fraaie en leuke introductie van de cast middels een computer (begin van het thuiscomputer tijdperk). De film is inmiddels zeer gedateerd en dat is ook in alles af te zien. Omdat het destijds het tijdperk was van de snorren (bij zowel bij mannen als vrouwen ) oogt de film soms wat Gay (vooral als hoofdrolspeler Darby Hinton, een kloon van Tom Selleck, in beeld was). Voordeel van dat tijdperk was wel natuurlijk dat de vrouwen nog heerlijk naturel (dus geen siliconen opgepompte borsten) waren en je alles heerlijk zag hangen en bungelen. Vooral de introductie van Lynda Wiesmeier (met de passelijke filmnaam June Khnockers) was gelijk een schot in de roos (ze speelde ook nog leuk en haar borsten kwamen vaak goed van pas). Van dit soort momenten moet de film het dan ook vooral hebben (daar zijn ze natuurlijk min of meer voor gemaakt) hoewel de rest van de film eigenlijk nog best geinig was, zeker het laatste uur.

"Will je lunchen ? We eten slakken", "Nee dank je, ik eet niets dat een spoor achter laat"

Ook de Clint Eastwood imitaties van Darby Hinton zoals "Ga vooral je gang, Maak mijn dag" en "Ik weet wat je denkt, schoot hij vijf of zes keer? Ga ervoor eikel!" waren hilarisch

P.S. de wat rijpere Sybil Danning was een heerlijke verschijning, helaas was zij wel één van de weinige die preuts was. Maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door de andere vrouwen.

Deze Horror / Thriller film van de bekende horrorregisseur James Wan lag al eventjes bij mij op de plank en leek me wel geschikt om tijdens de huidige "Horrorfilm Challenge", waar ik een beetje voor spek en bomen aan meedoe, eens te bekijken.

Wanneer de hoogzwangere Madison (Annabelle Wallis) op een nacht door een onverklaarbare aanval zowel haar echtgenoot Derek Mitchell (Jake Abel) als haar ongeboren kind verliest, valt haar leven in duigen. Toch wordt het daarna niet veel beter, als ze visioenen krijgt van soortgelijke moordpartijen, die volledig stroken met wat er op dat moment in werkelijkheid gebeurt. Een traumatische gebeurtenis uit het verleden kan wel eens de oorzaak zijn van haar voorspellende visioenen. En natuurlijk duurt het niet lang voordat Madison zelf in levensgevaar is…

De titel "Malignant" is overigens creatief bedacht, want het verwijst naar een kwaadaardige tumor, een tumor met cellen die spreiden naar andere stoffen en organen. "Malignant" gaat echter slecht van start met slecht acteerwerk, doordeweekse horrorbeelden en vele clichés die het genre kent. Alle elementen uit eerdere horrorfilms van regisseur James Wan komen dan namelijk voorbij, waarbij clichématig een mistig, duister en oud huis als decor dient. Met knipperende lichten, uit zichzelf bewegende deuren, elektrische apparaten (blender en televisie) die vanzelf aangaan en een koelkast die opengaat, doet James Wan er alles aan om je de stuipen op het lijf te jagen. En dat lukt best goed voor bijvoorbeeld twaalfjarige jongeren (die ondanks de R-rating absoluut tot de doelgroep behoren, en de film ook zeker moeten gaan zien) die voor het eerst een horrorfilm zien, maar voor de oudere doorgewinterde horrorliefhebber is dit niets nieuws meer onder de zon.

James Wan doet een schepje "The Conjuring", "Saw", "The Nun" en "Mortal Kombat" in de blender voor het maken van "Malignant". De film komt pas echt lekker opgang na de grote Saw-achtige twist na circa 90 minuten en vanaf dan wordt het ook best bizar met brute vechtscènes in een gevangeniscel met vrouwen en een politiebureau, die niet hadden misstaan in een exploitatiefilm uit de jaren tachtig. Het laatste gedeelte is misschien lachwekkend maar ook slim en weet deze film net dat extra's te geven. Het einde en de oplossing voor het conflict voelde helaas wel iets te goedkoop en flauw aan en men had nog iets meer mogen laten zien voor de credits op het scherm verschenen na circa 108 minuten.

Hoewel de dialogen soms best dom waren, deden de hoofdrolspelers, te weten Annabelle Wallis (die ook in een hoofdrol te zien was in "Annabelle (2014)"), Maddie Hasson (als Sydney Lake die de zus is van Madison), George Young (als rechercheur Kekoa Shaw), Michole Briana White (als rechercheur Regina Moss), Jacqueline McKenzie (als Dr. Florence Weaver) en Jean Louisa Kelly (als Serena May die de biologische moeder is van Madison), het opzicht best verdienstelijk. Maar de echte ster in deze film is misschien wel danseres en slangenmens Marina Mazepa in een indrukwekkende monsterrol (die van Gabriel, waarbij de stem afkomstig is van een man, namelijk Ray Chase) en James Wan laat haar tijdens de vechtscènes stralen.

Verder is de cliffhanger na circa 90 minuten zeer verrassend en de speciale effecten in "Malignant" en de rest van het camerawerk (hoe James Wan nachtelijke buiten scènes bijvoorbeeld in beeld weet te brengen, leunt tegen het sprookjesachtige aan) zijn ook kwalitatief te noemen. De horror (met name de kills) die je te zien krijgt stelt opzicht ook niet teleur en lijkt hevig geïnspireerd te zijn door het Giallo genre. De sfeer van "Malignant" wordt bepaald door gelikte shots met veel diepblauw en bloedrood en de muziek komt op conto van Joseph Bishara en dat is een goede bekende van James Wan, want hij verzorgde alle muziek in de films van het "The Conjuring Universe".

De eerste anderhalf uur van "Malignant" vond ik niet echt bijzonder als doorgewinterde horrorliefhebber en ook het einde vond ik tegenvallen. Maar de verrassende twist en de brute vechtscènes vergoeden gelukkig nog het één en ander. Maar een voldoende kan ik er helaas niet voor geven en ik raak ook langzaam wat uitgekeken op de technisch sterke regisseur James Wan.

Ondanks dat het verhaal verloop behoorlijk cliché was en voorspelbaar was dit toch best een aardige Horror. De laatste komt vooral door de uitvoering (ik vond Mama best goed gemaakt) en ook door het goede spel van de twee kinderen. Met name Isabelle Nélisse als Lilly speelde ijzersterk en zeer overtuigend. Ook zitten er best een aantal goede schrikmomenten in (één keer kreeg ik zelfs effen een koude rilling). Het eerste uur van de film vond ik sterk en ook het einde vond ik best goed (was zelfs wat ontroerend c.q.. vertederend). Al met al heb ik me goed vermaakt met deze film en duurde hij ook niet lang.

P.S. weet iemand hoe het met de teckel is afgelopen

Aardig drama wat inderdaad sterk doet denken aan Babel maar wel wat minder is.

Opzicht best een redelijke Franse komedie / drama met een goede rol van Gérard Depardieu die er lekker vadsig en kampachtig uitzag. De film stamt uit 2010 maar gezien het visuele aspect van deze film had ik hem eigenlijk veel ouder verwacht. Het verhaal zit best leuk in elkaar (met name de gedeeltes waarbij hij bezoekjes brengt bij zijn oude werkgevers) en hier en daar valt er ook wat te glimlachen. Vanwege de vele oudjes in het verhaal is het tempo niet bepaald hoog en er zitten ook wat saaie stukken in. Het is min of meer een roadmovie.

P.S. Anna Mouglalis vond ik wel een fraaie verschijning, hetzelfde geldt ook voor de inmiddels op leeftijd zijnde Isabelle Adjani.

Zoveelste cliché verhaal en ook niet echt boeiend. Er zitten een paar aardige scenes in en Vin Diesel doet het redelijk maar echt veel soeps is het allemaal niet.

Vreemd dat ik deze leuke, vermakelijke, stijlvolle en Komische Actie / Avontuur film van de bekende Britse regisseur Guy Ritchie (m.u.v. zijn Komedie / Romantiek film "Swept Away (2002)", die heel slecht schijnt te zijn, heb ik al zijn films tot nu toe gezien) nog niet gezien gehad, maar gisteravond heb ik hem dan uiteindelijk bekeken via het handige "Film1 On Demand".

In dit verhaal (welke zich afspeelt in 1963, waarbij de Koude Oorlog in volle gang is) draait het om de Amerikaanse CIA-agent Napoleon Solo (gespeeld door Henry Cavill) en de Russische KGB-agent Illya Kuryakin (gespeeld door Armie Hammer), die eigenlijk elkaars vijanden zijn en die nu moeten samenwerken om een criminele organisatie te stoppen, die door het verspreiden van nucleaire wapens en technologie de fragiele wereldorde wil verstoren.

Deze sfeervolle film is natuurlijk gebaseerd op de gelijknamige televisieserie uit de jaren 60 (wel voor mijn tijd), maar deed me ook vaak denken aan de jaren 60 "James Bond" films (die o.a. de afgelopen weken weer eens te zien waren op de televisiezender RTL 7) met Sean Connery in de rol van James Bond. I.p.v. één James Bond, bevat deze film eigenlijk twee James Bond figuren en misschien zelfs drie.

Het verhaal (weliswaar niet bijzonder sterk uitgewerkt) wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 110 minuten) te vermaken en te boeien (echt spannend wordt het wel nergens) en daarbij zit het verhaal ook nog eens leuk in elkaar en is het ook best luchtig, met daarbij veel leuke en komische scenes (o.a. de marteling scene in de elektrische stoel). Ook zit er meer dan genoeg actie in (o.a. tijdens een nachtelijke achtervolging te water), die fraai in beeld werd gebracht en soms ook best spectaculair is (o.a. tijdens de opening in Oost-Duitsland) en visueel gezien was deze film een genot voor het oog, waarbij de jaren 60 qua decors, auto's en aankleding (in het oog springende kostuums, maatpakken, modieuze nostalgische jaren 60-jurkjes, overgrote zonnebrillen en sieraden) van het scherm spatten. Ook de locaties waar het verhaal zich afspeelt, mochten er wezen, zoals het fraaie zonnige Rome. Het einde was best leuk en kondigt ook min of meer een vervolg aan, want de naam U.N.C.L.E. (wat staat voor United Network Command for Law and Enforcement) komt pas in de laatste scène ter sprake.

De film opent leuk met een circa één minuut durende inleiding over het ontstaan van de Koude Oorlog (het verhaal begint daarna ook gelijk aan de grens bij de Berlijnse Muur naar Oost-Berlijn) en eindigt met een leuke aftiteling over weetjes van de hoofdrolspelers in het verhaal. Mede dankzij deze hoofdrolspelers kijkt deze film zich ook lekker weg, want zowel Henry Cavill en Armie Hammer speelden heel leuk en zorgden ook voor de nodige humor.

Ook met het vrouwelijk schoon zat het wel goed, want zowel Alicia Vikander (in de rol van Gaby, die de dochter is van de verdwenen Duitse wetenschapper Dr. Udo Teller en die de sleutel is tot het infiltreren van de criminele organisatie. Naderhand blijkt ze ook nog eens een Britse spion te zijn) en Elizabeth Debicki (in de rol van de glamoureuze Victoria Vinciguerra, die samen met haar eveneens glamoureuze man Alexander Vinciguerra de leiding hebben over de criminele organisatie) waren mooie vrouwen om naar te kijken en ze speelden ook nog eens leuk, hoewel Alicia Vikander daarbij misschien soms wat overdrijft (o.a. de flauwe drank en dans scene in de hotelkamer om Illya Kuryakin te verleiden).

Overigens vond ik Marianna Di Martino (in de rol van hotel baliemedewerkster, waarmee Napoleon Solo mee naar bed gaat) ook een mooie vrouw en ze is zelfs een beetje bloot te bewonderen als ze uit bed stapt. Verder was het wel leuk dat bekende acteurs als Hugh Grant (in de rol Alexander Waverly, die de leiding heeft over de Britse geheime dienst), Sylvester Groth (in de rol van Rudi, die de oom is van Gaby en die tijdens de Tweede Wereldoorlog een kampbeul was en dit nog steeds uitvoert op personen) en Christian Berkel (in de rol van Dr. Udo Teller), die natuurlijk vooral bekend is van zijn rol als dokter in de Drama / Oorlog film "Der Untergang (2004)", ook een rolletje hadden in het verhaal.

Al met al dus een leuke en vermakelijke Actie / Avontuur film, welke zich van de eerste tot de laatste minuut lekker wegkijkt en dat ook in een best hoog tempo, waarbij veel gebeurt.

P.S. ik ben absoluut geen fan van Jazz muziek, maar de opzwepende Jazzy soundtrack van Daniel Pemberton, mocht er zeker wezen.

Ik ben nooit echt een fan geweest van Superman en het eerste uur vond ik ook best povertjes (ging van de hak op de tak), maar daarna werd het toch een fraai visueel spectaculair showspel boordevol actie. Dat kun je ook prima overlaten aan regisseur Zack Snyder en schrijver Christopher Nolan

Het verhaal opzicht is wel aardig en wist ook te boeien. Het is alleen jammer dat je nauwelijks een band met de cast krijgt. Zo hangen de aardse ouders van Superman te weten Kevin Costner en Diane Lane (zag er wel heel oud uit in deze film) er maar wat bij en was er ook nauwelijks chemie tussen Superman (goed gespeeld door Henry Cavill) en Lois Lane (leuk gespeeld door Amy Adams). Degene die me wel positief verraste was de Duitse Antje Traue die er ook nog eens fraai uitzag. Ook Michael Shannon als de stoute General Zod deed het goed.

Vanwege het spectaculaire laatste 1,5 uur is dit toch wel prima film geworden om naar te kijken. En al met al kijk ik uit op het vervolg met ook nog eens Batman erin. Ik had overigens nog na de aftiteling een scene verwacht (doet men vaak) m.b.t. die film, maar dat zat er helaas niet in.

Het verhaal stelt opzicht niet zoveel voor, maar qua uitvoering en vooral natuurlijk de gevechten (wel een beetje eentonig) was dit toch nog best een aardige Martial arts film. Ook visueel (inclusief de typische smog in China) zag het er wel aardig uit en Tiger Hu Chen (had veel weg van een Aziatische Keanu Reeves) deed het verdienstelijk als de jonge Tai Chi krijgskunstenaar. Keanu Reeves speelt eigenlijk zoals vaker in films, namelijk met altijd dezelfde gelaatsuitdrukking en zwart gekleed. Het eindgevecht tussen hem en Tiger Hu Chen was wel aardig. Echt boeiend en spannend wordt het eigenlijk nergens, maar de film keek zich wel lekker weg.

P.S. Qing Ye vond ik wel een leuke verschijning en ze speelde ook leuk.

Mijn god wat een draak van een komedie was dit. Het verhaal was zo kinderachtig en belachelijk dat het nergens leuk werd. En Jonathan Taylor Thomas bewijst in deze film dat hij totaal niet kan acteren. Volgens mij is hij ook gestopt met acteren en dat is ook wel verstandig van hem. Chevy Chase was nog de minst slechte acteur en vanwege hem heb ik deze ellende nog uitgekeken wat ik achteraf gezien beter niet had kunnen doen. Farrah Fawcett zag er overigens als een draak van een vrouw uit in deze film vanwege de belachelijke kleren die ze droeg, vooral de schoenen.

Best wel een aardige film hoewel ik het meer een drama/thriller vond dan een drama/komedie. Vanwege Robin Williams ligt de nadruk op komedie maar dat is ook tevens het zwakke punt van deze film want Robin Williams vond ik eigenlijk nergens grappig (ik irriteerde me vaak aan hem) en men had zijn rol beter aan een serieuzer iemand kunnen geven want dan was deze film ongetwijfeld beter geweest. Slecht is deze film overigens zeker niet want het verhaal zit best aardig in elkaar en weet ook wel te boeien. Verhaal is natuurlijk een beetje gebaseerd op de presidentverkiezingen in 2000 tussen George Bush en Al Gore. De cast deed het buiten Robin Williams best aardig en dan vooral Christopher Walken, Jeff Goldblum en Laura Linney.

Prima Misdaad / Thriller die zich uitstekend wegkeek en zeer vermakelijk was. Het verhaal is best goed verzonnen (in het begin een beetje verwarrend maar dat hoort er nu eenmaal bij) en zit ook goed in elkaar. Verder wist de film me te boeien en was hij soms ook wel spannend. Ook de cast deed het prima en met name de fraaie Elizabeth Banks heeft me dit keer aangenaam verrast met haar goede vertolking van agente Lydia Mercer. Het einde was best spectaculair maar aan de andere kant ook wel flauwtjes want het ging wel heel makkelijk en misschien ook wel een beetje onnozel. Maar al met al was dit gewoon een prima film om naar te kijken. En inderdaad Genesis Rodriguez was om van te

Mooie spannende actie film met een goed verhaal (het begin was een beetje saai). Het einde was droevig maar ook weer zeer mooi. Prima geacteerd door Denzel Washington en ook Dakota Fanning deed het zeer aardig.

Er spelen voor de rest nog een hoop bekende acteurs in mee en dat komt de film eigenlijk alleen maar ten goede.

Briljante film waar ik regelmatig om heb moeten lachen. Vooral Tony Clifton (gespeeld door Jim Carrey) vond ik schitterend. Verhaal is prima en de acteer prestaties ook.

Ik moet zeggen dat het inderdaad niets uitmaakte dat men Zweeds spraak in deze film want de film was boeiend en goed genoeg om dat snel te vergeten. Het verhaal zit goed in elkaar en als je denkt ze hebben de moordenaar gevonden dan komt er gelukkig alsnog een verrassende wending, want ik zou het teleurstellend hebben gevonden als dat de moordenaar was. De wending was misschien een beetje vergezocht maar dat vond ik niet echt storend. Het einde vond ik overigens zeer goed.

De acteurs Michael Nyqvist en Noomi Rapace deden het zeer goed. De laatst genoemde was niet bepaald mijn type gedurende de film maar op het eind weer wel Toen zag ze er mooi uit. Ik vond het overigens schitterend hoe ze wraak nam op die account (wat een smeerlap was dat) en hoe ze hem vernederde met die tatoeage. Die zal zich niet meer snel vergrijpen

Omdat dit deel me zeer in de smaak is gevallen ga ik ook voor de vervolg delen.

Tegenvallende Bond film. Weinig actie, matig verhaal en behoorlijk saai.

Best knap dat RZA Lucy Liu (deed haar "Kill Bill" act nog eens dunnetjes over) en vooral Russell Crowe heeft weten te strikken voor deze pulp-film. Qua verhaal stelt het allemaal weinig voor en ook de uitvoering is niet al te best, dat geldt ook voor de zeer matige cast (wel een paar fraaie Aziatische vrouwen). Gelukkig zitten er wel een aantal aardige vechtscenes (ook veel) in en het bloed vloeit rijkelijk (zag er wel zeer nep uit allemaal). Ook zijn sommige scenes best bruut maar al met al is dit toch een ietwat teleurstellende film.

Nee, als we het dan toch over "Fist" films hebben doe mij dan maar een "Kinky Jo" film, daar heeft de vuist pas echt een rol van betekenis

Flauwe komedie maar niet echt slecht. Samuel L. Jackson en Eugene Levy waren best aardig op dreef. Gewoon leuk vermaak om eens gezien te hebben.

Ach gewoon een leuke romantische / komedie. Hij blinkt nergens in uit maar als tussendoortje is hij wel leuk. Vooral het eerste half uur vond ik aardig en toen heb ik ook het meeste moeten lachen. Om Jennifer Aniston viel er niet veel om te lachen maar op een of andere wijze zag ze er wel lief uit in deze film. Leuke rol trouwens van Steve Zahn.

Hoewel ik het origineel nooit gezien heb ik me goed vermaakt met deze remake. Het verhaal was best boeiend en soms ook wel spannend. Dat het niet allemaal geloofwaardig is neem je op de kop toe. Dankzij de uitmuntende cast in de vorm van Denzel Washington (doet het eigenlijk altijd wel goed in thrillers), Meryl Streep en Liev Schreiber die het ook nog eens allemaal goed deden keek deze politieke thriller zich lekker weg.

Vorig jaar in augustus had ik al het vervolg "Drum (1976)" gezien, wat 20 jaar later in de tijd afspeelt (het bastaardkind van Blanche Maxwell en Mandingo-slaaf Mede wat op het einde in deze film wordt gedood, blijkt in het vervolg niet dood te zijn gegaan), vanwege het meespelen van Pam Grier en gisteren was het dan eindelijk de beurt aan deze film. Van deze film circuleren er twee versie, namelijk eentje waarin bloot te zien is en eentje zonder bloot. Helaas heb ik het moeten doen met de versie zonder bloot (de bloot scènes kan je overigens makkelijk vinden op het Internet) en die duurt 118 minuten i.p.v. 127 minuten. Het is niet zo dat ze in de versie zonder bloot alle bloot scènes eruit hebben geknipt, maar ze hebben gewoon twee verschillende opnames gemaakt.

Zo wordt bijvoorbeeld slavin Big Pearl (Reda Wyattl) na circa 10 minuten gewassen in een houten ton, omdat ze namelijk ontmaagd gaat worden door haar slavenmeester Hammond Maxwell (Perry King), en dan zie je in de versie met bloot haar borsten, terwijl in de versie zonder bloot haar borsten onderwater zijn gedompeld en je ze dus niet ziet. En dit heeft men op een soort gelijke manier ook gedaan met andere vrouwen, zoals Susan George (als Blanche Maxwell, die het bed induikt met de Mandingo-slaaf Mede), Brenda Sykes (als slavin Ellen, die samen met Hammond Maxwell op bed ligt en in de versie zonder bloot draagt ze dan een soort van nachtjapon, terwijl ze in de versie met bloot niets aan heeft), Debbi Morgan (als slavin Dite, die zittend op het bed van Hammond Maxwell aangeeft dat ze zwanger is van hem), Laura Misch Owens (een hoertje die afscheidt neemt van een klant) en Debra Blackwell (als toeschouwer, die tijdens het bekijken van een gevecht haar jurkje verliest, althans in de versie met bloot).

Opzicht is het wel grappig en tevens belachelijk dat op het moment dat twee personen met elkaar neuken, de vrouw daarna gelijk zwanger is Zo krijgt slavin Dite (in eerste instantie de neukslaaf van Hammond) een kind van Hammond en hetzelfde geld voor slavin Big Pearl en slavin Ellen (Brenda Sykes) raakt zwanger van Hammond, maar het kind wordt doodgeboren (omdat de jaloerse en dronken Blanche Maxwell haar van de trap duwt en daarvoor slaat ze haar ook met een zweep op de buik) en Blanche krijgt een kind van Mandingo-slaaf Mede, dat men uiteindelijk doodmaakt omdat het kind zwart is.

Ze waren er vroeger ook erg vroeg bij met het hebben van seks, want op een gegeven moment zegt Blanche Maxwell tegen haar man Hammond Maxwell:

"Ik was 13 en we hebben het één keer gedaan."

Wat overigens betrekking heeft op de broer van Blanche, te weten Charles Woodford (Ben Masters), die haar namelijk ontmaagd heeft

Het verhaal speelt zich af in de staat Louisiana in 1840, waarbij de aan reuma lijdende Warren Maxwell (James Mason) een plantage, te weten "Falconhurst", beheert samen met zijn kreupele zoon Hammond (Perry King). Niet de katoenopbrengst brengt daar geld in het laatje, maar de slavenhandel. Als Warren een erfgenaam wenst, regelt hij een huwelijk tussen zijn zoon en zijn nichtje Blanche (Susan George), de neurotische dochter van een naburige plantagebezitter. Tijdens zijn huwelijksreis koopt Hammond een zwarte slaaf van de Mandingo-stam, te weten Mede (Ken Norton), die hij wil gebruiken als dekhengst en vechter. Ondertussen ontdekt hij dat zijn echtgenote Blanche geen maagd meer is. Razend begint hij een verhouding met Ellen (Brenda Sykes), een knappe zwarte slavin, waar Blanche niet blij mee is.

Net zoals "Drum" is dit een onsmakelijk en onmogelijk melodrama over zwarten die langzaam maar zeker beseffen dat ook zij mensen zijn. Het verhaal stelt eigenlijk niet zoveel voor en draait vooral om geld, jaloezie, vreemdgaan (blank met zwart en zwart met blank) en wraak. Het is vooral één en al racisme wat de klok slaat en als je naar de filmposter kijkt, dan krijg je daar al een goed beeld van. Want zo gebruikt Warren Maxwell een kind als een soort van voetenbankje (dat zie je ook een aantal keren) om van zijn reuma af te komen en dat omdat een dokter het volgende tegen hem zegt:

"Een neger werkt net zo goed. Die nemen het reuma net zo makkelijk over. Je moet hem tegen je voetzolen aan leggen en dan het reuma door je voetzolen naar buiten persen."

Ook zie je op de filmposter dat slaaf Agamemnon (Richard Ward), die als een bediende werkt in het huishouden, wordt geslagen met een zweep (waarbij hij onderste boven bloot wordt opgehangen aan zijn voeten) en dat omdat men ontdekt dat hij kan lezen en schrijven.

En verder zie op de filmposter dat Mandingo-slaaf Mede levend wordt gekookt in een ketel met kokend water, en dat omdat hij zijn vrouw Blanche zwanger (min of meer ook te zien op de poster) heeft gemaakt (Blanche heeft Mede overigens gechanteerd om dit te doen) en die dan een zwart kind baart wat natuurlijk niet gewenst is. Daarbij wordt Mede ook nog beschoten met een geweer en als hij in het kokend water valt, gilt, en worstelt om te ontsnappen, wordt hij ook nog eens gestoken en onder water geduwd met een hooivork, wat ook te zien is op de filmposter.

En tenslotte zie je op de filmposter nog een gevecht (waarop gewed wordt) op leven en dood tussen de vechtersslaven Mede en Topaz (Duane Allen) en de laatste is de slaaf van markies Bernard de Veve (Louis Turenne), welke je kan vergelijken met de rol van Leonardo DiCaprio in de film "Django Unchained (2012)". Tijdens dit gevecht wordt Topaz uiteindelijk doodgebeten door Mede (door zijn halsslagader met zijn tanden te scheuren), waarna er gezegd wordt:

"Hij beet in zijn nek en het bloed spoot eruit.".

Wat niet te zien is op de filmposter, is dat er slaven worden geveild en dat een slaaf wordt opgehangen, namelijk de slaaf Cicero (Ji-Tu Cumbuka), omdat die in opstand komt en vlucht (dat is overigens wel te zien op de filmposter, namelijk onder het haar van slavin Ellen).

Behalve onsmakelijke beelden, krijg je ook veel onsmakelijke en racistische teksten te horen, zoals:

"Nikkers willen niets anders dan eten, werken en ontucht plegen." (Warren Maxwell)

"Hou je van zwarten ? Vrij je liever met een baviaan ?" (Blanche Maxwell)

"Ik heb er honderden gezien. Eerst zijn het maar zwarte wormpjes" (Warren Maxwell m.b.t. zwarte baby's)

"Dokter, u hebt van dat gifpoeder waarmee u oude negers ombrengt die niet meer kunnen werken." (Hammond Maxwell, die met het gifpoeder zijn vrouw Blanche gaat doden)

"Idiote neger. Laat dat geweer vallen, dolgedraaid zwart beest." (Warren Maxwell, die daarna wordt doodgeschoten door slaaf Agamemnon.)

De film is ook een aanklacht tegen slavernij en patriarchaat. Want Hammond Maxwell wordt afgebeeld als een aardige slaveneigenaar, maar hij vermoordt (doet gifpoeder in een drankje) wel zijn vrouw en kookt zijn favoriete mannelijke slaaf. Zijn vader vindt hem aardig, maar is zelf een afschuwelijke uitbuiter (gebruikt o.a. zwarte kinderen die met pauwveren moeten wapperen tijdens het eten voor verkoeling en om van zijn reuma af te komen). Veder houden beiden min of meer Blanche Maxwell gevangen in hun huis en brengen ze haar aan het drinken. Daarom slaapt Blanche Maxwell ook met Mandingo-slaaf Mede, omdat ze eenzaam en verveeld is en natuurlijk ook vanwege jaloezie, want uiteindelijk zegt ze tegen Hammond:

"Ik heb het alleen gedaan vanwege jou en Ellen."

De cast speelt opzicht best verdienstelijk (het acteerwerk is hier en daar wat overdreven) en vooral natuurlijk de bekende acteur James Mason (ik kan hem vooral vanwege zijn rol in één van mijn favoriete films, namelijk "Cross of Iron (1977)"), die alleen heeft meegespeeld in deze film omdat hij geld nodig had voor zijn alimentatiebetalingen. En Susan George vond ik best een mooie vrouw om naar te kijken.

Al met is dit een onsmakelijke en confronterende Actie / Drama film en het is tevens een zeldzame studiofilm die het probleem van slavernij op een no-nonsense manier aanpakt.

Nadat ik in het weekend nog het zeer matige "Schiave Bianche: Violenza In Amazzonia (1985)" had gezien, was het nu de beurt aan deze Horror / Avontuur film, waarin tenminste wel kannibalen in voorkomen en ze gaan soms best smakelijk te keer met o.a. een lekker stukje afgesneden borst van mooie rondborstige vrouwen

Deze onverkwikkelijke film exploiteert de massale zelfmoordactie van Jim Jones (in deze film heet de sekteleider Jonas Melvin en wordt hij gespeeld door Ivan Rassimov) en zijn sekte in het oerwoud van Nieuw-Guinea eindjaren 70 en een groep met de haren erbij gesleepte kannibalen zorgt voor een extra portie onsmakelijkheid.

De kannibalen worden in deze film geportretteerd als moordlustige roofdieren, zonder besef van beschaving of enige blijk van intelligentie. De enige functie die ze hebben is om uit de bosjes te springen en gevaarlijk te doen, waarna ze zich culinair uitleven op de inheemse bevolking en de blanke medemens en dan vooral vrouwen. Dit levert dan o.a. scènes (vooral op het einde) op, waarbij lichaamsdelen (o.a. oren, penis, borsten, armen en benen) worden afgesneden en opgegeten, terwijl de personen nog leven. Dit meestal gevolgd door doding, onthoofding, opensnijding, orgaanverwijdering, openbreken van de ribbenkast en het verder opeten op een vuurtje.

Verder is het meegenomen dat er drie mooie rondborstige vrouwen te zien zijn en dan doel ik op de blanke vrouwen Janet Agren (als zus Sheila Morris) en Paola Senatore (als zus Diana) en de inheemse Me Me Lai (als Mowara). Ze hadden alle drie zeer fraaie borsten (met name Me Me Lai) en ook een mooi tapijtje tussen de benen (alleen te zien van Paola Senatore en Me Me Lai) en ze zijn ook regelmatig bloot te bewonderen en dat vaak bij aparte scènes.

De eerste die van deze drie vrouwen bloot (en dan volledig van top tot teen) te zien is, is Me Me Lai na circa 40 minuten, als deze zich tijdens de begrafenisceremonie van haar man (die zelfmoord heeft gepeeld) volledig moet uitkleden. Daarna verkrachten drie mannen haar één voor één. Op het einde van de film is ze wederom volledig bloot te zien, maar helaas wordt ze dan levend opgegeten door de kannibalen (die genieten o.a. van één van haar borsten en een hand).

Bij de eerder genoemde begrafenisceremonie, zien we ook Paola Senatore voor het eerst bloot (alleen haar borsten dan). Op het einde is ze gelukkig helemaal bloot te zien, waarna ze in het oerwoud op zijn hondjes verkracht wordt door het inheemse sektelid Karan (Franco Coduti). Deze laatste wordt daarna gegrepen door de kannibalen, die dan één van zijn oren afsnijden en gaan opeten. Daarna vergrijpen ze zich aan Paola Senatore (genieten o.a. van één van haar borsten en een been), waarna zowel zij als Me Me Lai worden gedood.

Hoofdrolspeelster Janet Agren is na circa 53 minuten voor het eerst bloot te zien (alleen haar borsten), waarna sekteleider Jonas Melvin een houten / stenen penis, gedrenkt in slangenbloed, in haar vagina ramt (dat wordt wel niet met veel details vertoond). Iets later (rond de 63e minuut) is ze nog een keer topless te zien, waarbij ze met een goudkleurige vloeistof beschilderd (deed me danken aan de de James Bond film "Goldfinger (1964)") wordt (alleen haar hoofd niet). Voor haar loopt het overigens wel goed af, want als ze op het einde samen met haar zus Diana, de inheemse Mowara en Vietnamveteraan Mark Butler (gespeeld door Robert Kerman), die voor 80.000 dollar is ingehuurd door Sheila, weten te ontsnappen uit het kamp van de sekte, worden zowel zij als Mark Butler gered door een politiehelikopter, terwijl ze achterna gezeten worden door de kannibalen.

Net zoals in vrijwel alle kannibalen-films te zien is, bevat ook deze film weer onnodig veel dierenleed en met name het aapje welke gegrepen wordt door een wurgslang, die zijn hoofd in zijn bek heeft en waarbij je het aapje dan nog vertwijfeld ziet kijken, was zielig om te zien. Verder wordt een krokodil (een andere krokodil bijt overigens iemand zijn arm eraf) levend opengesneden, zien we een gevecht tussen een cobra en een soort van marter (die wint), wordt een hagedis levend opengesneden en wordt zijn huid eraf getrokken en wordt hij rauw opgegeten. En als laatste zien we nog een soort van gevecht tussen een slang en een versufte roofvogel (de slang wint). Gelukkig is tegenwoordig dit soort onnodig dierenleed niet meer te zien in films.

Het verhaal is best vermakelijk en het eerste gedeelte van het verhaal speelt zich af in New York, waarbij een aantal keren de Twin Towers (die had Me Me Lai eigenlijk ook ) mooi en volledig in beeld worden gebracht. Ook de cast deed het best verdienstelijk en met name Ivan Rassimov als de dominante sekteleider Jonas Melvin, die op het einde de dans weet te ontspringen, terwijl 30 amerikanen en 50 inheemse bevolkingsleden ritueel zelfmoord plegen (moeten vergif drinken en wie niet wilde, die werd gedwongen om te drinken). Overigens deden Janet Agren, Paola Senatore en Robert Kerman het ook verdienstelijk.

Hoewel dit soort kannibalen-films nooit hoogstaand zijn, heb ik me er best goed mee vermaakt. Op naar "Ultimo Mondo Cannibale (1977)", waar Me Me Lai ook in meespeelt en hopelijk is ze daarin ook bloot te bewonderen.

Deze jaren 80 Thriller / Horror film (een Slasher) vond ik behoorlijk tegenvallen omdat er nauwelijks spanning is en ook het verhaal is saai en weet nauwelijks te vermaken. In 2012 was er de remake met Elijah Wood en die vond ik persoonlijk veel beter (komt eigenlijk zelden voor dat een remake beter is). Deze "Maniac" kwam in 1980 samen uit met "Friday the 13th (1980)", maar waar "Friday the 13th" een soort sadisme met een grote grijns voorschotelt, is dit bij "Maniac" wel een ander verhaal.

Het draait in "Maniac" om de schizofrene Frank Zito (Joe Spinell), die door de straten van New York loopt op zoek naar, het liefst vrouwelijke, slachtoffers. Hij probeert de geest van zijn mishandelende, prostituee moeder van zich af te schudden en de jeugdtrauma’s aan te gaan door steeds het evenbeeld van zijn moeder te zoeken en bloederig te doden. Frank scalpeert zijn slachtoffers en drapeert deze over de vele modepoppen in zijn appartement.

Het verhaal opent gelijk met twee moorden op het strand (een verliefd dat daar bivakkeert) en het aantal slachtoffers welke Frank in deze film maakt loopt in totaal op naar zeven (o.a. een hoertje, een verpleegster en een fotomodel) en ééntje daarvan is horror icoon (m.b.t. de speciale effecten) Tom Savini in een piepkleine rol als "Disco Boy". Zodra hij de discotheek verlaat met een meisje, rijdt hij naar een rustige plaats bij een brug aan het water, waarbij ze achtervolgt worden door Frank. Als het stel gaat vrijen op de achterbank van de auto, kijkt Frank vanuit een autoraampje toe en als hij dan ontdekt wordt, schiet Frank met een jachtgeweer het hoofd van Tom Savini eraf (dat zie je dan op een fraaie manier exploderen), waarna hij ook het meisje doodschiet (dat wordt wel niet in beeld gebracht). Die hele scène duurt circa zes minuten en vond ik persoonlijk het hoogtepunt van deze film.

Het verhaal stelt weinig voor en heeft weinig diepgang en draait alleen om de schizofrene seriemoordenaar Frank (waarom Frank het doet wordt nergens echt duidelijk), die zijn vrouwelijke slachtoffers scalpeert (werd best realistisch in beeld gebracht). Hij refereert wel regelmatig naar zijn dode moeder Carmen Zito (vaak vlak voor of na een moord) en zegt dan o.a.:

"Mommy. I didn't wanna do it." en "Oh, Mommy."

Misschien heeft de hardcorepunkband "The Misfits" (met Glenn Danzig) wel hun fraaie nummer "Mommy, Can I Go Out and Kill Tonight ?" gebasseerd op deze film Op het einde hoor je ook eventjes de stem van zijn moeder, die Frank vroeger schijnbaar vaak strafte en ze zegt dan o.a. tegen hem:

"Frank, Mommy has to punish you. You've been a bad boy again."

En ook:

"You know, when Mommy tells you to hide in the closet. You have to do what Mommy tells you, or else you know what happens."

Het einde was sowieso best maf, want daarin zien we de moeder van Frank in een Carrie-achtige scène uit het graf komen als een zombie, waarbij ze Frank bij zijn hoofd grijpt en als Frank daarna weer gehavend naar zijn appartement gaat en op bed gaat liggen, komen zijn modepoppen (waar hij tijdens het verhaal ook tegen praat en hij slaapt er ook mee in bed) opeens tot leven, stellen dan zijn vermoorde vrouwelijke slachtoffers voor die wraak nemen, en wordt hij op een grove manier gedood, waarbij ze o.a. een mes / dolk in zijn buik steken, een arm eraf hakken en zijn hoofd eraf trekken.

Dit verbeeld Frank zich natuurlijk (hij is immers een schizofreen), want in de laatste paar minuten zien we opeens en voor het eerst de politie (die ingeschakeld is geworden door het enige slachtoffer welke weet te ontkomen aan Frank) voorbij komen die naar zijn appartement rijden en eenmaal aangekomen daar vinden ze Frank dood op bed liggen en heeft hij zich schijnbaar zelf doodgestoken. Maar omdat het een jaren 80 Thriller / Horror film is en die meestal slecht eindigen (of beter gezegd, eindigen meestal met een open einde), zien we zodra de politie weer vertrekt Frank zijn ogen openen, waarna de film na circa 85 minuten is afgelopen. Een vervolg is er echter nooit gekomen, maar wel dus de betere remake.

Hoofdrolspeler Joe Spinell speelde de rol van schizofrene, zweterige, pokdalige, "crazy eyes" en vadsige Frank Zito best goed, maar echt overtuigend (o.a. zijn "kills") en angstaanjagend vond ik hem zeker niet en dat vond fotografe Anna D'Antoni (gespeeld door de mooie Caroline Munro) ook, die in een park een foto van Frank maakt (op het moment dat Frank een meisje op een fiets vermanend toespreekt) en die min of meer verliefd op hem wordt. Ze gaan ook met elkaar eten in een restaurant en bezoeken samen het kerkhof waar de moeder van Frank ligt begraven. Daar draait Frank door en weet Anna D'Antoni te ontkomen (slaat Frank ook nog met een schop) als hij haar wilt vermoorden.

Omdat het om een jaren 80 film ging had ik eigenlijk verwacht haar naakt te zien, maar dat is helaas niet het geval. De enige naaktheid die je in deze film ziet komt van modepoppen en van Abigail Clayton (in de rol van fotomodel Rita die een vriendin is van Anna D'Antoni) en dat als ze zich omkleedt (dan zie je haar kleine borstjes) in haar appartement en in bad gaat (dan zie je haar eventjes volledig naakt). Dus qua naaktheid viel deze film ook tegen en dat is normaal gesproken ruim vertegenwoordigd in jaren 80 Horror films.

Behalve realistische effecten (zoals het scalperen), heeft de film een bedompte, zuur zweterige sfeer die op je keel slaat en smaakt naar geronnen bloed. De film is claustrofobisch en relativeert de bloederige wandaden nergens. Slashers zijn over het algemeen leuke films om naar te kijken, maar dat kan van "Maniac" helaas niet gezegd worden.

Hoewel het zeker geen geweldige Thriller is, wist deze film me wel te boeien. De film zit visueel ook aardig in elkaar en het is voornamelijk ook gefilmd vanuit de ogen van Frank (gespeeld door Elijah Wood). Dus je ziet hem vrijwel alleen als hij in een spiegel kijkt of vanuit reflecterende voorwerpen.

Het verhaal (schijnbaar een remake) stelt in principe niet zoveel voor, maar de uitvoering is wel fraai gedaan. Dat komt voornamelijk door het lekkere sfeertje en de dito bijbehorende onheilspellende en creepy muziek. Ook gaat het er geregeld keihard en grof aan toe en die momenten zijn bepaald niet vrouw vriendelijk (niet dat hij ze verkracht, want het gaat hem immers om het haar). De vrouwelijke slachtoffers zien er overigens in het algemeen wel fraai uit en zijn geregeld ook bloot te bewonderen. Ze hebben ook allemaal een flinke bos haar (op hun hoofd dan ). Het harde einde van de film mocht er ook wel wezen.

Hoewel Elijah Wood niet echt heel veel in beeld komt, deed hij het zeker niet onaardig. Zijn uiterlijk past ook wel goed voor iemand die de rol van een gestoord persoon moet spelen. De acteer prestaties van Nora Arnezeder stellen weinig voor, maar ze mocht er natuurlijk wel wezen qua uiterlijk. Hetzelfde geldt ook voor America Olivo in het kleine rolletje van moeder van "Frank".

Al met al gewoon een aardige thriller, die prima te doen is.

Leuk entertainment om eens gezien te hebben. De film is vrolijk, het verhaal is luchtig en tevens een beetje romantisch. Verder wordt er best leuk gespeeld door de diverse acteurs. Ook leuk om een jonge Kim Cattrall eens te zien welke er aantrekkelijk uitzag in deze film. Ook leuke bijrollen van James Spader en G.W. Bailey (o.a. Police Academy) die een onnozele bewaker speelde.

Deze waargebeurde Duitse Avontuur / Drama film (beter gezegd de miniserie van twee afleveringen van 90 minuten, maar dan achter elkaar), heb ik afgelopen nacht op de Duitse televisiezender ARD gezien en hoewel het verhaal behoorlijk langdradig was, heb ik me er toch best aardig mee vermaakt en dat kwam vooral door de sfeer en de toch zeker ook vaak mooie beelden van op zee en de verschillende landen waar het verhaal zich afspeelt.

Hoewel het verhaal zeker weet te boeien en te vermaken, is het wel behoorlijk langdradig en eigenlijk ook wel saai en dat komt vooral omdat er eigenlijk weinig spannends (zoals o.a. actie) in gebeurt op het laatste gedeelte van het verhaal na. Wat dat betreft was de 120 minuten (Duitse bioscoop versie) durende versie misschien ook wel beter voor mij geweest i.p.v. de 180 minuten durende versie welke afgelopen nacht dus werd uitgezonden. Wat ik ook jammer vond is dat er ook een soort van liefdesverhaal (tussen de jonge vrouw Maria von Plettenberg die niet weet of haar geliefde Karl Overbeck tussen de 52 overblijvende bemanningsleden zit van de Duitse lichte kruiser SMS Emden en daarom met samen met familie naar hem opzoek gaat) inzit, wat me niet echt kon bekoren en waardoor het verhaal ook wat van de hak op de tak springt en natuurlijk ook extra langdradig wordt. Visueel zag zoals eerder gezegd alles er wel fraai uit en dat geldt ook voor het tijdsbeeld waarin het verhaal zich afspeelt. De cast bestaat eigenlijk allemaal uit onbekende (althans voor mij) Duitse acteurs en actrices, maar het was wel leuk om daartussen de Nederlander Chiem van Houweninge (die goede banden heeft met de Duitse televisie middels de vroegere series "Tatort" en "Schimanski") te zien in de korte rol van Havenmeester van Padang (Sumatra). De cast deed het overigens niet meer dan verdienstelijk en niemand daarvan kon me echt overtuigen.

Al met al een aardige Duitse Avontuur / Drama film (heeft overigens qua verhaal wel wat weg van de film "So Weit die Füße Tragen (2001)", die echter wel veel beter is) die zich afspeelt gedurende de Eerste Wereldoorlog, maar Duitsland heeft natuurlijk wel veel betere oorlogsdrama's gemaakt dan deze (een aantal daarvan staan ook in mijn persoonlijke Top 10) , maar die spelen zich wel allemaal af gedurende de Tweede Wereldoorlog.

Deze documentaire heb ik toevallig (de eerste 20 minuten heb ik wel gemist) tijdens het zappen afgelopen donderdagavond op de televisie gezien (ik meen op Ned 3) en vanwege de aparte Joodse familie Cohen, die een stripclub runt in Canada, sprak de documentaire me wel aan. En dan met betrekking tot de sigaren rokende en grote bril dragende vader Roger Cohen die de leiding heeft over de stripclub en de moeder Brenda Cohen die broodmager is en nauwelijks wat eet (eigenlijk alleen vloeibaar eten). De vader en moeder hebben ook een aparte relatie met elkaar, die bepaald niet liefdevol is maar ze respecteren elkaar wel. Deze documentaire is o.a. door Shawney Cohen geregisseerd (die tevens filmmaker is en mee heeft gewerkt aan zeker niet de minste films zoals "Dawn of the Dead (2004)" en "A History of Violence (2005)") welke de oudste zoon is van de familie Cohen en die weer terugkeert naar zijn ouderlijk huis om zijn vader en vooral zijn moeder bij te staan tijdens een moeilijke tijd in hun leven.

Opzicht was het wel een aardige documentaire om naar te kijken en de vele dialogen met vader Roger Cohen (die voor brood op de plank moet zorgen) waren best leuk en interessant. Hij had ook wel wat weg van een maffia persoon, maar hard was hij zeker niet want hij hielp juist personen met problemen (o.a. verslaafd) met het maken van een nieuwe start (wel onder zijn voorwaarden). De situatie omtrent moeder Brenda Cohen (die graag spelletjes speelt) was best heftig en schokkend om te zien, omdat ze er min of meer uitzag als een levend lijk. Ze woog ook nog maar iets van 30-40 kilo en was zeer breekbaar, wat ook letterlijk en figuurlijk in deze documentaire voorkwam toen ze aan het schaatsen was (met een stoel) en daarbij viel en haar heup brak. Haar relatie met haar man Roger was ook best klinisch, maar Roger was wel zeer zorgzaam voor haar. Het gedoe omtrent de verslaafde Bobby Ranger, die Roger een nieuwe kans geeft en die naderhand toch weer in de gevangenis belandt, kon me niet echt bekoren en ik vond hem ook maar een vreselijk persoon.

Al met al best een leuke documentaire over deze aparte Joodse familie Cohen, maar hij is in mijn ogen wel wat te langdradig en misschien ook ietwat saai. Wat dat betreft is het jammer dat de dames in de stripclub nauwelijks in beeld te zien zijn. Het was wel geinig (zeker m.b.t. de reactie van Roger) toen één van de stripsters bloot naar Roger liep, terwijl deze in een bespreking zat met Shawney en diens vrouw/vriendin omtrent de situatie van Brenda.

Nadat ik een paar dagen geleden de vermakelijke film "Eugenie (Historia de una Perversión) (1980)" zag van Jesús Franco, waarin ook de fraaie Mabel Escaño in meespeelde, was ik benieuwd naar een andere film van haar en toen kwam ik al snel uit op deze matige Horror / Erotiek film, die typerend is voor het verval van Jesús Franco in de jaren 80.

In dit flauwe verhaal draait om vier strippers, te weten Candy (Lina Romay), Mabel (Mabel Escaño), Caty (Elisa Vela) en Lea (Mari Carmen Nieto), die vakantie nemen en belanden in een Spaans resort op Gran Canaria dat, ondanks de bewering van de hotel receptionist (Antonio Mayans) dat het volgeboekt is, helemaal leeg lijkt te zijn. Nadat één van de meiden op mysterieuze wijze verdwijnt en een andere dood in het zwembad belandt, beide vergezeld van de luidende bel van een nabijgelegen klooster, moeten Candy en Caty proberen het mysterie op te lossen dat tot de Spaanse inquisitie lijkt te gaan.

Het verhaal is bar slecht en weet nauwelijks te boeien (laat staan dat het ergens spannend wordt), maar dat neem je meestal op de koop toe bij een Jesús Franco film en hij compenseert dat meestal ook met veel naaktheid. Dat laatste is in deze film ook het geval en alle dames zie je dan ook volledig naakt en dat geldt dus ook voor Mabel Escaño, waarvoor ik deze film vooral keek. Helaas komt zij na circa 50 minuten niet meer voor in het verhaal (wordt dan namelijk doodgestoken met een dolk / zwaard), maar van haar heb ik wel eigenlijk nog het meest genoten. Ze was in deze film inmiddels aardig op leeftijd (tikte bijna de 40-jaar aan), maar ze had opzicht nog steeds een mooi lichaam en met name haar flinke borsten mochten er zijn.

Na circa 12 minuten is zij voor het eerst naakt te zien (alleen haar borsten) als ze met zijn alle naar het strand gaan (welke volledig verlaten is, op een vreemde tuinman na dan) om daar te relaxen en te zonnebaden. Dat wordt echter snel verstoord, als iemand vanuit een raam een slagersmes naar hun gooit, waarna ze weer naar hun hotelkamer gaan.

Na circa 27 minuten loopt Mabel Escaño volledig naakt (dus dan is voor het eerst haar schaamstreek te zien) over de gang (omdat ze huilende geluiden hoort van een vrouw) en daar komt ze dan de hotel receptionist Carlos Savonarola (Antonio Mayans en dit keer zonder snor) tegen, die haar aanspreekt en o.a. tegen haar zegt:

"Aren't you ashamed of yourself, walking around the hotel like that, naked ?"

Als Mabel zegt dat ze wakker is geworden door geluiden van een huilende vrouw, wordt er gezegd:

Carlos: That's absurd. Be reasonable and go to bed. Don't you feel like sleeping ?
Mabel: Yes. But not when I'm alone.
Carlos: You've got your roommate. Don't be an idiot.
Mabel: Don't you understand me ?
Carlos: I believe I do. May I ?
Mabel: Make yourself at home.

Daarna begint Carlos Mabel's lichaam te betasten en spreekt hij nog iets af met haar (hij moet namelijk zogenaamd weg vanwege zijn zieke vrouw), om haar de volgende dag weer te zien. De volgende dag neemt hij haar mee naar een klooster, waar ze monniken met maskers tegenkomt, die haar vasthouden en tegen haar zeggen:

"Kneel down. Obey, slut."

Daarna wordt ze meegenomen naar een andere ruimte, waar ze volledig wordt uitgekleed en daarna beginnen de monniken haar lichaam te betasten (o.a. de borsten) en spreiden ze haar benen (dan is haar schaamstreek ook goed te zien), waarna ze haar één voor één verkrachten. Uiteindelijk wordt ze doodgestoken met een dolk / zwaard en zien we nog haar schaamstreek in close-up.

Dat was dan tevens helaas het laatste wat we van Mabel Escaño te zien krijgen en daarna draait het verhaal vooral om Lina Romay, die inmiddels meer rondingen (Rubens lichaam) heeft gekregen en ook had ze grijze haren. Haar zien we overigens voor het eerst naakt als ze na circa 10 minuten op het toilet gaat zitten (ze moet namelijk plassen) en daarna haar shirt uittrekt. De vier strippers worden verdeeld over twee kamers en hebben lesbische gevoelens voor elkaar. Candy en Lea delen samen een kamer en hetzelfde geldt voor Mabel en Caty, maar Candy en Leo zijn in eerste instantie de enige die met elkaar vrijen (likken o.a. elkaars schaamstreek).

Naderhand als Lea (gaat na circa 20 minuten een wandeling maken op hoge hakken en komt uit bij het klooster, waar ze dan verdwijnt) en Mabel verdwijnen (Lea wordt uiteindelijk door Candy dood aangetroffen in het zwembad), gaat Candy nog naar de kamer van Caty, die daar volledig naakt rondloopt. Candy trekt dan ook snel haar kleren uit en gaat met haar vrijen, waarbij ze o.a. likt en zuigt aan de tepels van Caty (Elisa Vela had best flinke tepels) en ook likken ze aan elkaars schaamstreek volgens standje 69, waarbij er dan op een gegeven moment wordt gezegd:

Candy: A little hair !
Caty: Well, make a wish and blow.

De vier strippers zijn overigens niet de enige vrouwen die naakt te bewonderen zijn, want er is ook nog de gevangen genomen vrouw Olivia (Eva León), die volledig naakt op een bed met een ketting om de hals vast zit op een kamer. Zij is min of meer de vrouw van hotel receptionist Carlos Savonarola, die haar mishandeld (zet o.a. het eten net zo ver weg, zodat ze het niet kan pakken). Die Eva León mocht er best wezen en had ook best mooie en grote borsten.

Als Carlos Savonarola haar kamer binnenkomt en haar borsten begint te betasten, zegt hij tegen haar:

"Slut. Tramp. Flasher."

Daarna begint hij haar te neuken en als hij zeer snel is klaargekomen, zegt hij tegen haar.

"Your hands are free, aren't they ?".

Waarna Olivia zich gaat masturberen met haar handen.

Naderhand vindt Candy (ze hoort ook geluiden en gaat dus ook volledig naakt lopen over de gang) haar en krijgt ze te horen dat het hotel gesloten is en dat de hotel receptionist samen met de tuinman (Albino Graziani) de enige twee personen zijn in het hotel en dat de hotel receptionist slecht (ronselt namelijk vrouwen voor het klooster) is.

Als Candy naderhand weer geluiden hoort en weer over de gang gaat lopen (dit keer niet naakt, maar heeft ze een badjas aan), komt ze de hotel receptionist tegen die haar meeneemt naar het klooster.
Daar zeggen de monniken tegen haar dat ze gezondigd heeft en dat ze geofferd moet worden. Ze wordt dan net zoals Mabel meegenomen en uitgekleed (close-up van schaamstreek) en haar benen worden eveneens gespreid (het binnenwerk van de schaamstreek is dan wat te zien) en ook wordt ze verkracht. Maar ze wordt echter niet gedood.

Als ze enigszins verward naar op de kamer van Caty (die volledig naakt op bed ligt) gaat, wurgt ze deze met haar handen (best zonde want Elisa Vela was een mooie meid), waarna we weer Olivia met haar mooie grote borsten in beeld te zien krijgen, die vergiftig eten krijgt van Carlos Savonarola en die ook tegen haar zegt dat hij nu verliefd is op Candy en dat hij haar onrein vindt. Olivia eet uiteindelijk van het vergiftigd eten en gaat dan dood. Als Candy terug is bij de monniken, krijgt ze te horen dat ze opgeofferd wordt en dat Carlos Savonarola (die deel uitmaakt van de monniken) haar lot mag bepalen. Het is echter niet Candy die doodgaat, maar juist Carlos Savonarola, want die lost namelijk in de tuin van het klooster op (en dat letterlijk). Candy rent dan weg en de overige monniken verlaten het klooster, waarna de film ten einde is.

Al met al vond ik dit best een tegenvallende film van Jesús Franco en enkel het naakt wat er te zien valt maakt nog enigszins wat goed en vooral dan de naaktheid van Mabel Escaño en Eva León, die beiden mooie grote borsten hadden. Lina Romay was duidelijk op haar retour in deze film en de andere twee vrouwen, te weten Mari Carmen Nieto en Elisa Vela, dienden vooral als beeldvulling, waarbij er wel gezegd mag worden dat Elisa Vela misschien wel de mooiste vrouw in deze film was.

Een waardeloze goedkope televisie (Sci-Fi Channel) Actie / Horror film, die vooral werkt op de lachspieren en ook op de sluitspier

Een Amerikaanse leger-eenheid moet in Irak op zoek naar een groep journalisten. In plaats van terroristen die hen het leven zuur maken, vinden ze een ander massavernietigingswapen, namelijk een vliegende panterdraak oftewel een "Manticore". Dat monster is gewekt door een terroristenleider, die hiermee denkt de Amerikaanse binnendringers te verjagen.

Dit fabeldier zier er niet uit en dat ontdoet de film van alle spanning, terwijl een aantal gruwelijke bedoelde scènes een bijna komische lading krijgen. Het acteerwerk is gelukkig wel nog enigszins in orde en dat vooral dankzij de vrij bekende Jeff Fahey (in de rol van Kramer) en "Star Trek: Voyager (TV Series 1995–2001)" acteur Robert Beltran (in de rol van sergeant Baxter). De rondborstige Chase Masterson (in de rol van Ashley Pierce) is natuurlijk vooral beeldvulling, maar wel nog een prettige en dat geldt eigenlijk ook nog voor Heather Donahue (in de rol van korporaal Keats).

Al met al een draak (toepasselijk voor deze film) van een Actie / Horror film, die je beter niet kunt kijken, of je moet al een liefhebber zijn van dit soort goedkope films. De film duurt met nog geen 90 minuten gelukkig wel niet lang.