Opinions

Film die eigenlijk weinig om het lijf heeft m.u.v. een aantal fraaie dames en het laatste deel. Het beste wat je kunt is eigenlijk het eerste anderhalf uur niet kijken want dat is enorm saai en langdradig. Pas als Robert de Niro (wist niet dat hij zo goed Italiaans kon spreken) en de altijd fraaie Monica Bellucci hun entree maken wordt het de moeite waard om te kijken en wordt het ook nog enigszins leuk. Maar dan is het natuurlijk al te laat om de film nog te redden.

Aardig drama en de Beaver van Sigourney Weaver was ook aardig om te zien

Ik kan me voorstellen dat sommigen personen na het zien van deze film opeens bang zijn voor de tandarts

Ik vond dit in ieder geval een zeer spannende film met een uitstekend verhaal. Dustin Hoffman speelt zeer sterk en je voelt zijn pijn als hij bij SS-tandarts Szell (schitterend gespeeld door Laurence Olivier) in de stoel zit. De film is inmiddels al meer dan 30 jaar oud maar het blijft nog altijd een genot om hem te zien.

De veelvuldig bekroonde reclamemaker Diederick Koopal, verfilmde een tien jaar oud script van de Rotterdamse cabaretier/acteur Martin van Waardenberg en Gerard Meuldijk tot een fijne Drama / Komedie film, waarin vier ongetrainde Rotterdammers van het type ruwe bolster blanke pit de marathon van Rotterdam dienen uit te lopen om hun slecht lopende garagebedrijf "Groteboer" van een faillissement te redden.

Dat de vier luie en onsportieve monteurs van het garagebedrijf van eigenaar Gerard (Stefan de Walle), die ook nog lijdt aan kanker, ooit helden zullen worden, kun je bij de eerste scènes van "De Marathon"nog niet bevroeden. En dat de onvervalste volkshumor die de vier uitdragen zal omslaan in ontroerende drama net zo min. Toch lukt het regisseur Diederick Koopal in deze uitermate goed gebalanceerde en gedoseerde Drama / Komedie film.

Het is mede leuk en mooie om te zien dat de mannen in het verhaal echte vrienden zijn en vooral goed zijn in bier drinken, klaverjassen en harde grappen maken. Maar onder dat oppervlak sluimert van alles, zo zit één van hen onder de plak bij een strenggelovige vrouw en een ander valt eigenlijk op mannen.

Al met al een leuke, mooie en ontroerende Nederlandse Drama / Komedie film, waarin er wordt gevloekt en gescholden dat het een lust is eb waarbij de grappen grof en talrijk zijn, maar waarbij er ook een traantje kan vloeien.

Vroeger als kind zijnde vond ik dit een boeiende en spannende film en nu ik hem ruim 30 jaar later weer heb herzien, blijft dat gewoon staan want het is gewoon een goede en sterke film. De film "Legionnaire (1998)" met in de hoofdrol Jean-Claude Van Damme, is min of meer een mindere remake van deze film.

Het verhaal van deze film zit gewoon goed in elkaar, en zeker m.b.t. de opbouw ervan, en lijkt qua historie ook best realistisch. Zo speelt het verhaal zich direct af na het einde van de Eerste Wereldoorlog (mooie introductie overigens) en worden er manschappen geronseld (die later hard worden getraind met de nodige tragiek) voor het vreemdelingenlegioen zoals o.a. gevangen genomen Duitse soldaten, criminelen zoals dief Marco Segrain (leuk gespeeld door Terence Hill, die rol was hem ook op het lijf geschreven met zijn typische charmes, humor en clowneske manieren van doen, die hij ook regelmatig gebruikte in de bekende "Bud Spencer & Terence Hill" films. Uiteraard komt hij ook een aantal keren in de problemen) en relschoppers zoals de imposante rus Ivan (gespeeld door Jack O'Halloran) die behoorde tot de elitewacht van de tsarenfamilie (allemaal vermoord in 1918). Ook wordt goed en treffend de waanzin weergegeven van het inzetten van het vreemdelingenlegioen t.o.v. het doel (kunstschatten opgraven in Marokko, ook stelen genoemd, voor het Louvre Museum). Of zoals majoor William Sherman Foster dat mooi zei "Ze willen dood. Daarom zitten ze bij het legioen om te sterven. En voor wat ? Zodat een paar dikke Fransen in het Louvre kunnen kwijlen boven wat goud".

Buiten dat het verhaal goed in elkaar zit (is soms ook best hard), weet het verhaal zeker ook te boeien en zit het met de uitvoering (o.a. de visuele beelden) ook wel goed. Ook de muziek en de gezongen liederen door het vreemdelingenlegioen waren mooi en fraai en er zitten ook best een aantal goede dialogen en conversaties in. De actie zit overigens pas in de staart van het verhaal en die was kort (ruim 5 minuten) maar wel zeer krachtig en werd ook fraai en indrukwekkend in beeld gebracht. Je leeft dan ook met het legioen mee. Het is wel sterven of overleven want gewonden heb ik niet gezien. Dat deze film mede zo goed is, is te danken aan de best indrukwekkende cast die allemaal goed spelen en dan met name natuurlijk Gene Hackman (in de rol van de harde maar zeker ook sympathieke majoor William Sherman Foster), Terence Hill en Ian Holm (als de leider van de Jihad stam). De destijds fraaie Catherine Deneuve speelt ook in deze film mee (op zoek naar haar ontvoerde vader en ze heeft tevens een liefdesaffaire met Terence Hill), maar haar rol in het verhaal vond ik eigenlijk wat overbodig hoewel ze wel verdienstelijk speelde. Dat laatste was ook van toepassing op de bekende Max von Sydow (als archeoloog).

Al met al is dit gewoon een goede en sterke film die mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut (mooi einde overigens) wist te boeien. Zo heb ik dat als destijds als kind zijnde ook ervaren.

Opzicht niet eens zo'n heel slecht drama alleen zat de duur niet echt mee want 2,5 uur voor een film als deze is naar mijn inziens veel te lang en had het verhaal ook afgedaan kunnen worden in 90-100 minuten. Het eerste gedeelte van de film vond ik best aardig en zeker het verkeersongeluk vond ik heftig en ook aangrijpend. Maar na ongeveer 60 minuten vond ik het maar een saaie en ook wel langdradige bedoeling worden en hunkerde ik al naar het einde. De cast (best veel bekenden) deed het best aardig en dan met name Anna Paquin. Hoewel ze geen schoonheid is was ze wel goed gecast voor deze rol.

Jezus wat een boeiende en zeer interessante film was dit. Het verhaal is misschien fictief maar ik vond het zeer realistisch ogen en het is min of meer ook gebaseerd op de beurscrisis van een paar jaar geleden (zo is het waarschijnlijk allemaal begonnen). Als je ziet en hoort wat voor een absurde bedragen die gasten allemaal verdienen/kregen (ook om het stil te houden) krabbel je jezelf eens achter de oren en houdt je er ook een walgelijk gevoel aan over. Ik moet zeggen dat deze film me van de eerste minuut tot de laatste minuut in de ban had. Ik geef wel toe dat economie niet mijn sterkste punt is en daardoor snapte ik er ook niet alles van. Maar ondanks dat vond ik het allemaal zeer boeiend en realistisch ogen. Dat laatste kwam misschien ook wel door de zeer overtuigende en goede cast. En er spelen zeker niet de minste acteurs in deze film. En eerlijk gezegd vond ik ze allemaal even sterk spelen, zelfs Demi Moore.

Ondanks het zeer lage budget toch een goede film. Het verhaal is leuk en romantisch. Er zit ook humor en actie in.

Hoofdrol speler Carlos Gallardo speelt in het vervolg "Desperado" nog een bijrol als assistent van Antonio Banderas. Ik vond het een vermakelijke film om te zien en het was tevens het debuut van regisseur Robert Rodriguez.

Aardige soort van biografie over de Italiaanse Belg Rocco Granata (van hem kan ik alleen eigenlijk zijn grote hit "Marina") als tiener.

Het verhaal zit opzicht wel aardig in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Mocht het overigens geen waargebeurd verhaal zijn geweest, dan had ik het een behoorlijke cliché film gevonden. Het beste gedeelte van het verhaal vond ik eigenlijk nog het eerste gedeelte met de jonge Rocco Granata, die leuk en goed werd vertolkt door Cristiaan Campagna. Degene die ook best goed speelde was Donatella Finocchiaro in de rol van Ida Granata, oftewel de moeder van Rocco Granata. Hoofdrolspeler Matteo Simoni die de rol van Rocco Granata speelt, deed het niet meer dan verdienstelijk (ik vond zijn stem wel wat irritant). In de staart van de film zit er nog wat drama in, in de vorm van het ongeluk (fluittoon in het gehoor) van zijn vader, waardoor hij arbeidsongeschikt (en dus geen inkomen meer krijgt) wordt verklaard en zijn hele gezin min of meer op straat komt te staan. Het einde was natuurlijk mooi als Rocco Granata doorbreekt met het nummer "Marina".

Opzicht wel best een aardig waargebeurd Belgisch drama, maar die wat mij betreft wel iets korter had mogen duren. Bijna twee uren is eigenlijk wat te langdradig voor een drama als deze.

P.S. Evelien Bosmans (zelfs eventjes heel snel bloot te bewonderen) in de rol Helena Somers speelde best matig en voegde ook weinig toe aan het verhaal, maar ze zag er niet onaardig uit.

Wat een ram vette achterlijke actiefilm (stijl jaren 80) met alle clichés die van toepassing zijn in een B-film:
- Belachelijk slecht niet origineel verhaal (al zeker 100 keer verfilmd);
- Debiele actie (explosies vliegen je om de oren maar niemand raakt gewond
- Waardeloze acteurs (ondanks het meespelen van Michael Rooker die maar een kleine rol had).

Tja dan blijft er weinig positiefs meer over. Inderdaad zoals "gotti" ook al zei was Lara Cox uit Heartbreak High (Australische school serie uit de eind jaren 90) het enige leuke om te zien. Ik vond haar destijds al een schoonheid in de serie en ik moet zeggen dat ze totaal niet verandert is en er nog steeds hetzelfde uitziet.

Omdat dit het enige deel is van "The Marine" reeks welke ik nog niet heb gezien, heb ik deze vandaag bekeken omdat ik me toch maar wat aan het vervelen was en dan zijn dit soort onnozele en simpele actiefilms wel leuk om te kijken. Dat wil niet zeggen dat ik deze film goed vond, want net zoals alle andere films in "The Marine" reeks is deze gewoon slecht en dat komt natuurlijk ook mede omdat al deze films geproduceerd zijn door "WWE Studios" en dat is een in Los Angeles gevestigde dochteronderneming van WWE (vroeger gekend als World Wrestling Entertainment), opgericht in 2002 om WWE-films te ontwikkelen en te produceren. Oftewel in "The Marine" films spelen veel worstelaars in mee (dat is voorval het geval in de twee volgende delen), waaronder hoofdrolspeler Mike 'The Miz' Mizanin (in de rol van marine sergeant Jake Carter, die in het begin van het verhaal geïntroduceerd wordt), en dat zijn natuurlijk niet de beste en slimste (vanwege hersenbeschadiging en het gebruik van anabole steroiden) acteurs en actrices.

Het clichematige en dertien in een dozijn actieverhaal (dat zich afspeelt in het kleine plaatsje Bridgeton en waarbij het draait om hebzucht, ontvoering en een terroristische aanslag middels een bom) is flauw en onnozel en stelt daarbij ook weinig voor. Over boeiend en spannend zullen we het maar niet hebben, want dat is niet van toepassing in een "The Marine" film. Deze film mag dan wel een pure actiefilm zijn, maar de actie is niet bepaald indrukwekkend (kan natuurlijk ook niet omdat deze film maar met minimale middelen is gemaakt) en bestaat voornamelijk uit pief paf poef geschiet en ook wat uit vechten en daarom is er natuurlijk gekozen voor worstelaar Mike 'The Miz' Mizanin, die ook de hoofdrol vertolkt in "The Marine 4: Moving Target (2015)" en "The Marine 5: Battleground (2017)" (die heb ik afgelopen weekend gezien). Het verhaal heeft verder een voorspelbaar verloop (de FBI komt ook nog langs) en op het einde is natuurlijk Jake Carter de held, nadat hij vrijwel persoonlijk heeft afgerekend met iedereen in de radicale militie (die hij allemaal doodschiet) en ook nog de bom laat ontploffen op een veilige plaats.

Wat deze film eigenlijk nog best prettig maakt om te kijken (vanuit het oogpunt dan van een man dan) is dat er best veel interessante vrouwen in meespelen zoals Ashley Bell (in de rol van Lilly Carter, die de jongste zus is van Jake Carter en die ontvoerd wordt door een radicale militie onder leiding van Jonah Pope, welke gespeeld werd door Neal McDonough. Lilly gaat overigens om met iemand, genaamd Darren Carlyle, die Jake niet moet, maar naarmate het einde verandert dat en dat omdat die persoon hem het leven redt), Camille Sullivan (in de rol van Amanda Carter, die de oudste zus is van Jake Carter en die iets heeft met de lokale sheriff Harkin, gespeeld door Jared Keeso, waar Jake tevens mee bevriend is), Nicola Anderson (in de rol van speciale FBI agent Thompson, die rondloopt met een open blouse en een pilotenzonnebril draagt) en Jessica Harmon (in de rol van Mrs. Swanson die werkt in een bank, welke overvallen wordt door de radicale militie). De laatste heeft overigens maar een minimale rol, maar desondanks maakte ze met haar schoonheid indruk op mij

Gezien de vele vrouwen in deze film, is het eigenlijk wel jammer en zonde dat er geen bloot te zien is, hoewel ik daarbij wel moet zeggen dat er eigenlijk ook geen mogelijkheid voor was, omdat dit niet bepaald een romantiek film is en Mike 'The Miz' Mizanin niet omgaat met vrouwen (althans niet met vrouwen die zijn vriendin zijn). Het enige waar hij van houdt, is van zijn mes

Al met al wederom een slechte (ik had ook niets anders verwacht) "The Marine" actiefilm, die zich wel nog enigszins prettig wegkijkt vanwege het vrouwelijk schoon en hij duurt natuurlijk met circa 80 minuten ook niet lang.

Het 1e en 2e deel van de "Marine" films, heb ik al eens gezien en beide delen vond ik op zijn zachtst gezegd zeer beroerd. Van dit inmiddels 4e deel had ik dan ook geen hoge verwachtingen, maar omdat ik niets anders voorhanden had en deze toevallig te zien was op Film 1 Action, heb ik toch maar eens een poging gewaagd. Maar ook deze dertien in een dozijn voorspelbare clichématige Actie / Thriller film stelt wederom bitter weinig voor en dat is een understatement.

In deze film draait het om ex-marinier Jake Carter (gespeeld door worstelaar Mike 'The Miz' Mizanin), die pas bewaker is geworden en samen met andere bewakers een belangrijke intelligente vrouwelijke persoon moeten beschermen, te weten Olivia Tanis (gespeeld door Melissa Roxburgh), die op het punt staat om een corrupte militaire aannemer van kogelwerende vesten te ontmaskeren. Een groep zwaar bewapende huurlingen onder leiding van Simon Vogel (gespeeld door Josh Blacker), is echter ingehuurd (door de corrupte militaire aannemer) om Olivia Tanis te vermoorden en Jake Carter moet dat dus proberen te voorkomen en daar draait het dan om in deze film.

De film mag dan wel vol zitten met actie, maar deze actie bestaat vooral uit goedkope pief paf poef schiet actie welke totaal niet spectaculair (wel geregeld hard, zoals op het politiebureau en door het gebruik van boobytraps) is en ook erg goedkoop oogt. Goedkoop is ook het sleutelwoord voor de uitvoering van het verhaal, inclusief de gekozen locaties (voornamelijk bosgebied). Het flauwe hersenloze verhaal stelt daarbij ook weinig voor en weet ook totaal niet te boeien. Ook zit er geen enkele verassing in het verhaal en is alles wat er gebeurt voorspelbaar en clichématig. Hoe de film zal eindigen is natuurlijk ook geen verassing, want dat weet je eigenlijk al voordat je de film gaat bekijken. Omdat de vaart gelukkig wel hoog is en er veel actie inzit, weet de film wel gelukkig nog een beetje te vermaken. Ook is het een voordeel dat de film maar iets van 80 minuten duurt, waardoor je snel uit je lijden wordt verlost. Net zoals de film dertien in een dozijn is, is dat ook van toepassing op de gehele cast die totaal niet kunnen acteren. Dat is eigenlijk ook wel logisch omdat een paar personen (waaronder hoofdrolspeler Mike 'The Miz' Mizanin) eigenlijk worstelaars zijn.

Net zoals de vorige waardeloze "Marine" films (ik heb wel het 3e deel nog niet gezien, maar die zal ongetwijfeld ook waardeloos zijn) is ook dit 4e deel het kijken gewoon niet waard. Vanwege de vele actie en de korte filmduur, krijgt deze film wel nog van mij een dik verdiende 1,0.

P.S. zo sexy als worstelaar Danielle Moinet (in de rol van huurling Rachel Dawes) op de vreselijke slechte poster is te zien, zo is ze in de film helemaal niet te zien. Ze is wel een goed voorbeeld van een dom blondje, want ze mag in deze film eigenlijk niet praten m.u.v. een paar woordjes tijdens haar laatste scene. Op de poster zijn ook helikopters te zien, maar in deze film zitten juist geen helikopters

Alweer het 5e deel (m.u.v. het 3e deel, heb ik alle films gezien) uit de "The Marine" reeks en tevens de 3e film achter elkaar, waarin worstelaar Mike 'The Miz' Mizanin de hoofdrol speelt als Jake Carter en dit keer als een ambulance medewerker. "The Marine" films die ik gezien heb, behoren allemaal tot de categorie zeer slecht en daartoe behoort deze actiefilm ook.

The dertien in dozijn clichématige verhaal (draait om motorbende "Lost Legion" die uit is op wraak op twee personen, die namelijk hun leider hebben gedood en waarvan eentje wordt gedood en eentje zwaar gewond raakt en die persoon wordt dan beschermd door Jake Carter) stelt natuurlijk weinig voor en is ook duidelijk voor een appel en ei gemaakt (speelt zich namelijk grotendeels af in een leegstaande parkeergarage van een pretpark in de avond). Dat laatste mede ook omdat film deze gelijk is uitgekomen op DVD en Blu-ray. Boeiend en spannend wordt het natuurlijk nergens, maar wel gaat het er best hard aan toe en zeker als Jake Carter verschillende motorbendeleden uitgeschakeld (al dan niet met hulp) met een mes, bijl of met zijn armen. Ook vond ik de film op een gegeven moment (na circa 45 minuten) wel verrassend en dat was het moment dat Jake's ambulancepartner Zoe Williams (gespeeld door Anna Van Hooft) gedood (kogel door haar hoofd en dat is gezien haar achternaam eigenlijk best grappig en toepasselijk ) wordt door de motorbende (Alonzo) en dat had ik namelijk niet verwacht.

Maar voor de rest stelt het allemaal weinig voor en dat geldt zeker ook voor de cast, die vooral weer bestaat uit worstelaars zoals natuurlijk hoofdrolspeler Mike 'The Miz' Mizanin, maar ook Taylor Rotunda (in de rol van motorbende lid Alonzo, die wilt afrekenen met de twee aanslagplegers en het daarbij ook voorzien heeft op het ambulance personeel), Joe Hennig (motorbende lid Deacon, die wordt gedood middels een bijl), Heath Miller (motorbende lid Cash) en Trinity Fatu (vrouwelijk motorbende lid Murphy, die wordt gedood middels een mes in haar buik). De laatste zag er nog best aardig uit en ze was ook redelijk rondborstig. Overigens zag de eerder genoemde Anna Van Hooft er ook nog best aardig uit. Al deze genoemde acteurs en actrices, zijn overigens ook te zien op de filmposter.

Al met al wederom een zeer slechte "The Marine" film die je wel gerust kunt kijken (duurt 90 minuten), maar je moet er natuurlijk wel geen hoge verwachtingen bij hebben, of je moet al een grote fan zijn van "The Marine" films of van worstelaar Mike 'The Miz' Mizanin, maar dan zit er waarschijnlijk ook wel een steekje los bij je.

Mijn god wat een vreselijke bagger was dit. De actie is te belachelijk voor woorden en totaal onrealistisch. Ook de special effects leken nergens op en zagen er erg goedkoop uit. Het verhaal is te triest voor woorden en de acteurs zijn op Robert Patrick na vreselijk slecht. Hoofdrolspeler John Cena maakte het helemaal bont want zelden heb ik iemand zo slecht zien acteren als hij.

Ik kon deze film na 30 minuten niet langer meer aanzien en ben hem toen maar vooruit gaan spoelen maar na nog eens 30 minuten hield ik het niet meer uit en heb ik hem per direct verwijdert. Dit is echt bagger van de bovenste plank en ik ben blij dat ik het einde niet meer gezien heb. Het zou me echt een rotzorg zijn hoe deze troep afloopt. Weer 60 minuten van mijn leven verspeeld aan deze troep.

Deze film heb ik afgelopen maandag gezien in het vliegtuig, hoe de film zal aflopen is redelijke voorspelbaar want je ziet de hond steeds ouder worden en dan is zo'n einde wel te verwachten. Het was best een mooie film met ontroerende en ook grappige momenten. Ook al zie je het einde aankomen het blijft toch ontroerend. Ik zag de mensen om me heen allemaal een trantje wegpinken (ik zelf ook trouwens )

De doelgroep voor deze film zijn natuurlijk kinderen. Als volwassen (tenzij je zelf honden hebt) valt er echter weinig te genieten m.u.v. af en toe een leuk moment, zoals die hond die bewust plast in een drinkbeker en de reactie van de man daarna als hij het drinkt. Het verhaal is kinderachtig, cliché en erg voorspelbaar en de humor is vaak flauw. Het enige waar ik enigszins van kon genieten in deze film was Judy Greer. Maar ja omdat de doelgroep voor deze film kinderen zijn zal ik mijn hand over het hart strijken met het geven van een punt.

Deze duurste productie van Jesús Franco (die zelf ook een klein rolletje heeft in een theaterstuk) heb ik vooral gekeken vanwege het meespelen van de mooie Romina Power in de rol van Justine (eigenlijk wilde Jesús Franco actrice Rosemary Dexter, die een kleine rol heeft in deze film, voor de rol van Justine), die toen pas 17 / 18 jaar oud was. Voor wie Romina Power niet kent, zij was een succesvolle Italiaanse-Amerikaanse zangeres en had vooral grote successen samen met haar man Al Bano en een van hun bekendste liedjes is misschien wel "Felicità" uit 1982. Een ander redelijk bekend liedje van hun is "Sharazan" uit 1981.

De trailer van deze film moet je overigens niet kijken, want dat is niet de juiste trailer, want die is van de film "Cruel Passion (1977)". Deze film is ook geen Horror / Erotiek film, maar juist een Drama / Historische film. Ik heb gelukkig de 124 minuten (ongecensureerde versie) durende versie gezien en daarin is ook een aantal keren Romina Power naakt te bewonderen (o.a. in paars- en rood-achtige verlichting). Hoewel ze soms volledig naakt is, zie je wel alleen haar billen en haar borstjes en ze is eigenlijk pas voor het eerst volledig naakt te zien na circa 60 minuten (daarna gelukkig meerdere keren en dan bedoel ik in totaal iets van tien keren), als ze poseert voor een schilder, te weten Raymond (Harald Leipnitz), waar ze uiteindelijk verliefd op wordt. Daarbij wordt dan ook gezegd als Justine poedeltje naakt op de sofa gaat zitten / liggen (met paars-achtige belichting):

Raymond: Justine !
Justine: Well, you said you wanted to paint me.
Raymond: Of course l want to paint you. But also to know you. To love you.

Dit is het klassieke verhaal van de Marquis de Sade (Klaus Kinski, die maar een kleine rol heeft als schrijver van het verhaal), die in de gevangenis schrijft over twee zussen die elkaars tegenpolen zijn. Justine (Romina Power), de deugdzame, die op meedogenloze wijze misbruikt wordt en Juliette (Maria Rohm), de ondeugd, die alle denkbare zondes begaat. Het verhaal speelt zich af in de jaren 1700 in Frankrijk, waar Justine en Juliette wees zijn in een nonnenklooster in Parijs, die ze moeten verlaten. Juliette wordt een prostituee en trouwt met een rijke edelman en Justine wordt vals gearresteerd voor diefstal (voor het zogenaamd stelen van een broche) en wordt gevangen genomen en ontsnapt vervolgens uit de gevangenis om vluchteling te worden. Zal Justine ooit het geluk vinden ?

Hoewel de film iets langer duurt dan 120 minuten en dat normaal gesproken eigenlijk te lang is voor een Jesús Franco film, heb ik me er eigenlijk van de eerste tot de laatste minuut goed mee vermaakt en dat komt mede door de verschillende situaties waarin Justine terecht komt en waarin ze misbruikt wordt door andere slechte personen. Deze personen zijn o.a. de verhuurder Desroches (Gustavo Re), die geilt op Justine (die niets van hem moet weten) en die haar beschuldigd van diefstal waardoor ze in de gevangenis belandt, de moorddadige en ter dood veroordeelde Madame Dusbois (Mercedes McCambridge), die Justine gebruikt om te ontsnappen uit de gevangenis, de perverse homoseksuele markies Marquis de Bressac (Horst Frank), die Justine gebruikt om zijn rijke vrouw Marquise de Bressac (Sylva Koscina) te vermoorden, waarna hij Justine brandmerkt met een grote "M" van "Moordenaar" tussen haar borsten en een groep van sadistische monniken onder leiding van broeder Antonin (Jack Palance), die Justine aan verschillende martelingen onderwerpt.

Het lijkt voor Justine ook slecht af te lopen, als ze op het einde tijdens een theaterstuk gedwongen (door Madame Dusbois als wraak) wordt om haar naakte lichaam te laten zien aan het publiek. Als het publiek dan de grote "M" tussen haar borsten ziet, roepen ze massaal "moordenaar" en willen ze haar dood hebben. Dit gebeurt uiteindelijk niet, want op het nippertje wordt ze gered door haar zus Juliette, die een rijke en invloedrijke man aan de haak heeft geslagen, en ze vindt uiteindelijk haar geluk bij schilder Raymond met wie ze ook trouwt. Bij het herzien van beide zussen wordt er dan ook mooi gezegd.

Justine: My wicked life has proven empty.
Juliette: You have suffered a great deal, but in the end, you will be rewarded. You will accompany us to our house in the country, where peace and happiness await you.
Justine: Happiness ?
Juliette: You poor child.

Daarna is het verhaal ook afgelopen en stopt Marquis de Sade ook met het schrijven van het verhaal.

Het verhaal werd mooi in beeld gebracht en daarbij spatten de locaties, de decors, de kostuums en de personages van het scherm (Jesús Franco had ook een budget van iets minder dan een miljoen dollar) en vooral natuurlijk de mooie Romina Power, die ik best verdienstelijk vond spelen. En dat ze daarbij ook regelmatig naakt is te bewonderen, is natuurlijk mooi meegenomen.

Ze is overigens niet het enige personage wat naakt te zien is, want ook van andere mooie vrouwen is wat naakt (vooral borsten) te zien en dat o.a. van Maria Rohm (is zelfs tijdens één scène volledig naakt te zien als ze samen met Rosemary Dexter een bad gaat nemen in een beek, waarbij ze dan Rosemary Dexter verdrinkt), Rosemary Dexter (als hoertje Claudine waar Juliette mee optrekt), Sylva Koscina (als Marquise de Bressac, die naakt is te zien als ze een bad neemt met rozenblaadjes), Rosalba Neri (als Florette die gevangen wordt gehouden door de sadistische monniken, die haar ook martelen) en Claudia Gravy (als Olivia en voor haar geldt hetzelfde als voor Florette).

Al met al heb ik me gewoon goed vermaakt met deze mooie Drama / Historische film van Jesús Franco, waarvan ik de laatste twee maanden al veel films van heb gezien en dit is misschien ook wel zijn beste film en daarvoor kan ik hem alleen maar feliciteren, oftewel "Felicità" van Al Bano en Romina Power

Deze Drama / Erotiek (met Porno) film van Jesús Franco deed me denken aan een vorige film van hem (hij maakte in de jaren 70 ook behoorlijk veel films per jaar, tot circa 10 films per jaar) welke ik twee weken geleden heb gezien, namelijk "Die Sklavinnen (1977)", en dat omdat deze film zich op dezelfde locatie afspeelt, de cast (is in deze film op twee handen te tellen) vrijwel dezelfde is en Lina Romay wederom veel rondloopt in een roze sari (is ook vaak hetzelfde camerashot als ze buiten in de kasteeltuin loopt) en een roze doorschijnende nachtjapon (waaronder ze niets aanheeft).

In dit verhaal draait het om de rijke en lesbische Doriana (Lina Romay), die eenzaam woont in een groot kasteel met de dove bediende Ziros (Raymond Hardy). De vrouwen met wie zij de liefde bedrijft, die sterven onder mysterieuze omstandigheden (Het lijkt erop dat Doriana het leven van verschillende mannen en vrouwen moet opzuigen, op een seksuele manier, om jong te blijven) en haar nymphomane tweelingzuster (eveneens Lina Romay) leeft in een psychiatrische inrichting en is gekweld door het liefdesleven van Doriana, welke ze op telepathische wijze meebeleefd. Op een dag brengt een journaliste (Monica Swinn) haar een bezoek om een interview te krijgen voor een roddelblad, welke Doriana kan helpen een geheim aan het licht te brengen uit een ver verleden.

Veel stelt dit verhaal natuurlijk niet voor en het draait vooral om Lina Romay (met grote zwoele ogen en de manier waarop haar lippen haar tanden omlijsten) en haar lichaam, die in de jaren 70 in de bloei van haar leven was op seksueel gebied en in deze film is wederom veel op seksueel gebied van haar te zien en daarbij gaat ze best ver en hetzelfde geldt voor de nog mooiere Martine Stedil.

Zo zien we de behaarde schaamstreek van Lina Romay veelvuldig in beeld (voor het eerst al na circa 3 minuten) en wordt eraan gelikt, gevingerd (vaak door haarzelf, waarbij ze dan wild spartelt met haar lichaam) en wordt deze ook regelmatig wat opengetrokken. Na circa 65 minuten zien we haar schaamstreek zelfs volledig in beeld (daarbij ligt ze op bed en heeft ze haar benen uit elkaar gespreid, waardoor je het binnenwerk van de schaamstreek goed ziet) en daarbij wordt er steeds dieper op ingezoomd, totdat de camera van Jesús Franco bijna tegen de clitoris aan zit, waarna ze haar schaamstreek begint te betasten met een vinger. Dat is overigens niet het hoogtepunt van wat je te zien krijgt van Lina Romay, want dat heeft zich namelijk al tien minuten eerder afgespeeld, waarbij ze Raymond Hardy (heeft volgens mij veel plezier beleefd aan deze film) begint te pijpen die dan na een paar minuten klaarkomt in haar mond (de ogen van Lina Romay gaan dan eventjes wijd open) en waarbij je dan zijn zaad uit haar mond ziet druipen.

De mooie Martine Stedil (helaas maar tijdens één scène te zien) gaat overigens nog een stapje verder als de vriendin van Ziros, want na circa 35 minuten begint zij zijn penis te likken en te kussen, waarna ze gaan neuken en daarbij zie je dan duidelijk zijn penis in haar schaamstreek, hoewel je nooit haar gezicht volledig in beeld ziet (het is allemaal van achteren gefilmd, waarbij Raymond Hardy op bed ligt en zij bovenop hem zit met de rug naar de camera). Maar het lijkt me sterk dat Jesús Franco daarvoor een body double heeft gebruikt.

Buiten Lina Romay en Martine Stedil zien we verder nog naakt van de aparte roodharige Peggy Markoff (als een lesbische kunstenares) na circa 15 minuten. En met haar ontstaat ook de leukste dialoog in het verhaal:

Lina Romay: And what can I do for you ?
Martine Stedil: You see I'm an artist. I have been for seven years. And I've tried out almost everything.
Martine Stedil: I was in heaps of porno flicks, and nude shows with live banging, you know ?
Martine Stedil: Yeah, and loads of photos. Hardcore, all different positions and what not.
Martine Stedil: I really didn't leave anything untried, as they say, ha ha.
Lina Romay: You've picked the wrong person. I don't do photos.
Martine Stedil: Obviously that's not what I was thinking of.
Martine Stedil: But since you're a lesbian and I'm a lesbian too, we might have a deal.
Martine Stedil: I'll do whatever you want, if you'll excuse me.
Lina Romay: Will you really do whatever I want ?
Martine Stedil: Yes of course.
Lina Romay: Come along then.

Daarna kleedt Martine Stedil zich volledig uit (Doriana zegt dan van te voren nog "Take that horrible dress off.") en daarna zien we hoe Martine Stedil de schaarmsteek van Lina Romay opent, likt en vingert en Lina Romay vingert op haar buurt de schaamstreek van Martine Stedil en soms gaat er ook een vinger langs de anus.

Verder zien we Monica Swinn na circa 60 minuten volledig naakt op bed liggen en begint Lina Romay (die komt aangelopen, Monica Swinn zegt dan ook "I knew you would come." haar borsten te kussen, waarna ze elkaars schaamstreek gaan likken volgens standje 69. En de laatste andere vrouw die we nog volledig naakt zien, is de Aziatische Andrea Rigano in de rol van verpleegster, die de schaamstreek van Lina Romay gaat likken als ze binnenkomt en ziet dat Lina Romay met zichzelf aan het spelen is (dat is gelijk na de scène waar de schaamstreek van Lina Romay volledig en van zeer zichtbij in beeld te zien is). Daarna gaan ze nog met elkaar gaan scharen (oftewel schaamstreek tegen schaamstreek wrijven).

Op het einde bezoekt Doriana haar zuster in de psychiatrische inrichting en bedrijven ze de liefde met elkaar, tot de dood erop volgt voor beiden (dat geldt overigens ook voor alle andere vrouwen en mannen waarmee Doriana seks heeft gehad). In eerste instantie eerst haar zuster, maar daarna ook voor Doriana als ze in een soort van groot bad stapt (van te voren wast ze eerst nog haar handen, waarschijnlijk wisten ze toen al af van het coronavirus ) en waarbij ze dan zegt:

"How refreshing this is. I'm coming. So you'll feel me. My crazy little sister."

Eenmaal in het water speelt ze nog wat met haar borsten en schaamstreek (met name dat), waarna ze zichzelf verdrinkt en daarna is het verhaal ook gelijk afgelopen.

De film is mooi ingelijst en maakt mooi gebruik van het kasteel en de tuin, met daarbij toegevoegde waarde van de vrouwen (zo zien we o.a. Lina Romay piano spelen). Qua verhaal stelt het allemaal bitter weinig voor, maar vanwege de mooie Lina Romay (in een dubbelrol) en de nog mooiere Martine Stedil is deze film nog wel het aankijken waard en mede omdat beiden vrouwen verder gaan dan alleen erotiek.

Deze eind jaren 80 Komedie / Misdaad (Romantiek is eigenlijk ook van toepassing) film heb ik gisteren gezien op de leuke televisiezender "AMC HD" en had ik schijnbaar nog nooit gezien. Na hem gezien te hebben kan ik me dat best goed voorstellen, want op de leuke opening na, is dit vooral toch een flauwe bedoeling.

In dit verhaal draait het om Angela de Marco (Michelle Pfeiffer), die ongelukkig getrouwd is met maffialid "Cucumber" Frank de Marco (Alec Baldwin) en die al vroeg in het verhaal wordt omgelegd. Rouwig is ze er niet om, maar eerder opgelucht, omdat ze nu het oppervlakkige gangsterbestaan kan ontvluchten. Maar dat gaat natuurlijk zomaar niet, want ze wordt al snel achternagezeten door de baas van haar man, te weten Tony "The Tiger" Russo (Dean Stockwell), die op haar verliefd is en door undercover FBI-agent, te weten Mike Downey (Matthew Modine), en daar draait het dan om in deze film.

Zoals aangegeven begon de film nog best leuk en is er zelfs wat bloot te zien (in de vorm van Nancy Travis als hoertje Karen Lutnick), maar nadat Frank de Marco wordt doodgeschoten na circa 18 minuten bij het hoertje Karen Lutnick (wordt overigens ook doodgeschoten) door maffiabaas Tony Russo, wordt het best een flauwe bedoeling, waar ook nauwelijks meer om te (glim)lachen valt. Het verhaal verloopt daarna ook vrij voorspelbaar (inclusief het einde in Miami Beach, waar Tony Russo te maken krijgt met zijn jaloerse vrouw Connie en uiteindelijk wordt opgepakt door de FBI) en echt iets leuks of bijzonders gebeurt er eigenlijk ook niet meer.

Wel is het nog enigszins geinig om de maffia aan het werk te zien in deze film en dan voorval van hun "slechte" kant, wat resulteert in schietpartijen (met name die bij het fastfoodrestaurant "Burger World" was wel leuk en over "Burger World" wordt ook een leuk liedje gezongen, door o.a. maffiabaas Tony Russo en Tommy, met daarin o.a. de tekst "De friet is krokant, de milkshakes zijn dik"), enkele moorden (o.a. de moord in de trein tijdens de opening van het verhaal) en krachtige taal. Maar wel allemaal met een lekkere knipoog.

Verder is het wel leuk om de typische jaren 80 sfeer (waar o.a. krullige bossen haar in was bij vrouwen) en muziek (o.a. van New Order, Sinéad O'Connor, Chris Isaak en Ziggy Marley) weer eens terug te zien en te horen en de cast deed het ook wel leuk en verdienstelijk en vooral natuurlijk de drie hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Michelle Pfeiffer (haar scene bij fastfoodrestaurant "Chicken Lickin" waar ze zich moet omkleden en begluurd wordt, was wel leuk), Matthew Modine (waar Angela de Marco verliefd op wordt) en Dean Stockwell (genomineerd voor een "Oscar" voor zijn rol als maffiabaas Tony "The Tiger" Russo).

Ook is het leuk dat een jonge en slanke Alec Baldwin (helaas gaat hij veel te vroeg dood in het verhaal), Joan Cusack (vriendin van Angela de Marco), Paul Lazar (als Tommy die werkt voor Tony Russo en die uiteindelijk bij het fastfoodrestaurant "Burger World" wordt doodgeschoten door de clown achter de bediening) en Charles Napier (als kapper ), ook een rolletje hebben in het verhaal. Mercedes Ruehl in de rol van de jaloerse echtgenote Connie van maffiabaas Tony Russo, vond ik overigens verschrikkelijk en ook irritant.

De film eindigt met t zogenaamde "Crazy Credits", wat inhoudt dat de aftiteling van de film anders is dan anders. Tijdens de aftiteling zie je namelijk scènes die niet in de film gekomen zijn. En na de aftiteling volgt ook nog een extra scène met een dansende Michelle Pfeiffer en Matthew Modine.

Al met al een luchtige Komedie / Misdaad film om eens gezien te hebben (duurt circa 90 minuten zonder aftiteling), maar meer zeker ook niet, want daarvoor is het allemaal net wat te flauw. De regisseur van deze film, te weten Jonathan Demme, is helaas vorig jaar overleden op 73-jarige leeftijd en hij is vooral bekend vanwege de jaren 90 films "The Silence of the Lambs (1991)" en "Philadelphia (1993)".

Film met regelmatig wel leuke en grappige momenten. Er spelen een hele boel bekende acteurs in mee en om de zoveel tijd zie je wel eens een nieuwe bekende acteur verschijnen. Dit laatste maakt het ook waard om deze film te kijken. De marsmannetjes zien er inderdaad slecht uit maar dat was ook juist de bedoeling van deze film.

Ach het is geen super film maar je kunt je er aardig mee vermaken.

Matige Animatie / Sciencefiction film, gemaakt met de motion capture-techniek, waarbij acteurs en actrices hun rollen spelen, waarna de animatieafdeling er een personage overheen tekent. Deze film kostte maar liefst 150 miljoen dollar en bracht zo weinig op, dat film de geschiedenis ingaat als één van de grootste flops ooit. Dat ligt meer aan de gebrekkig uitvoering van de techniek, dan aan het verhaal, gebaseerd op het gelijknamige kinderboek van Striptekenaar Berkeley Breathed.

In dit verhaal vindt de negenjarige Milo (stem van Seth Green) zijn moeder (stem van Joan Cusack) te streng, hij moet vroeg naar bed, opruimen en... broccoli eten. Als marsvrouwtjes zijn moeder ontvoeren (om Martiaanse kinderen op te voeden), glipt hij het ruimteschip in en probeert hij met zijn moeder (die nog niet zo slecht blijkt te zijn) terug te komen naar de aarde.

Robert Zemeckis laat zijn stokpaardje als producent niet los, maar zijn motion capture-techniek werkt hier storend, wat versterkt wordt door vervelende personages, een slap verhaal, de sfeer en de vette familiemoraal. Dit is geen hartverwarmende Disney-film die weet te inspireren of te ontroeren, dit is een product dat op bepaalde plaatsen de meest voor de hand liggende kaarten uitspeelt om een emotionele reactie op te wekken bij de kijker. Het concept van marsvrouwtjes die naar de aarde reizen om moeders te ontvoeren om hun eigen kroost op te voeden is daarbij ook een belachelijk concept.

Al met al een matige Animatie / Sciencefiction film, die niet leuk, die niet grappig, die niet luchtig en die niet aangenaam is. Kortom, deze film wist mij nauwelijks te vermaken.

Slappe hap deze Horror / Thriller. Dit soort films zijn al vaker gemaakt en ook wel beter. Deze film weet eigenlijk nooit echt te boeien en is zeker nergens spannend of eng. Qua uitvoering ging het eigenlijk nog wel (met name het visuele gedeelte), hoewel de cast m.u.v. Forest Whitaker te wensen overliet. De film keek zich opzicht nog wel redelijk weg en duurt gelukkig ook niet lang.

Best een goed drama (waarom de film mede betiteld staat als een "Thriller" is me een raadsel) wat ook nog eens weet te boeien. Wat deze film vooral goed maakt is de uitvoering in combinatie met de cast. De cast bestaat uit veel vrouwen en velen zien er fraai uit (o.a. Sarah Paulson en Elizabeth Olsen) en lopen ook regelmatig schaars gekleed rond (inclusief Elizabeth Olsen). Buiten het feit dat de vrouwen er fraai uitzien speelden ze ook best goed en hetzelfde geldt voor John Hawkes als de creepy Patrick. Hier en daar is de film ook wat gewelddadig en zitten er ook wat oncomfortabele scenes (seksueel getint) in.

Qau verhaal had het wel wat weg van de sekte van Charles Manson.

Omdat ik tijdens mijn korte weekend vakantie in Drenthe op zaterdagochtend (maak ik normaal gesproken niet mee, want dan lig ik in een soort van coma slaap) al om 6 uur wakker werd en de slaap niet meer kon hervatten (slaapkamer was inmiddels ook al helemaal verlicht), heb ik deze luchtige Familie / Drama film maar gekeken op de televisie (met analoge beeldkwaliteit) vanuit het bed in de slaapkamer.

Hoewel dit zeker niet mijn favoriete soort van films zijn (beter gezegd, ik kijk dit soort films alleen bij hoge uitzondering), was het wel een vermakelijke film om zo 's morgens vroeg te bekijken en het was ook mooi meegenomen dat John Cusack (in de rol van sciencefictionboeken schrijver David Gordon) één van de hoofdrollen vertolkte, want ik vind hem best een redelijke acteur.

Het verhaal (waarbij het draait om David Gordon, waarvan recent zijn vrouw is overleden, die het 6-jarige weesjongetje Dennis adopteert, welke denkt dat hij van de planeet Mars komt) zit best leuk in elkaar en weet ook soms wat te ontroeren. Omdat het verhaal wel vrij luchtig (ondanks dat er niet veel te lachen valt) in elkaar steekt, is het natuurlijk wel een familiefilm en natuurlijk ook omdat de andere hoofdrol vertolkt wordt door een kind, te weten Bobby Coleman (in de rol van het 6-jarige weesjongetje Dennis). Het is vooral leuk om te zien in deze film hoe beide hoofdrolspelers met elkaar omgaan, wat dan uiteindelijke resulteert in een mooi einde.

De cast doet het verdienstelijk en zeker wat betreft de eerder genoemde hoofdrolspelers, waarbij wel de kanttekening dat ik Bobby Coleman soms wat irritant vond, maar dat hoorde natuurlijk bij zijn rol. Verder was het leuk dat de ietwat maffe Joan Cusack (in de rol van Liz, die de zus is van David Gordon) ook in deze film meespeelde en zij is natuurlijk in het echte leven ook de zus van John Cusack. Amanda Peet (in de rol van Harlee, die de zus is van de overleden vrouw van David Gordon en die beiden goed bevriend zijn met elkaar) vond ik overigens wel een leuke en mooie verschijning.

Al met al een leuke Familie / Drama film om eens gezien te hebben (duurt circa 100 minuten) en zeker als je vroeg wakker bent

Deze zeer goede politiek correcte (Het Aziatische land China biedt op een gegeven moment de helpende hand en ook veel Aziatische en Negroïde wetenschappers hebben een korte maar belangrijke rol in het verhaal) Actie / Sciencefiction film, wist mij vanaf de eerste tot de laatste minuut te boeien en vooral te vermaken. Met ruim twee uren is het ook best een lange zit, maar persoonlijk vond ik het verhaal nergens saai of langdradig worden, want er gebeurt eigenlijk meer dan genoeg.

Ondanks dat het verhaal gewoon goed in elkaar steekt (het begint ook al gelijk op planeet Mars en na een paar minuten hebben we al te maken met de heftige zandstorm), het met de sfeer meer dan goed zit, het visueel (inclusief de special effecten) er allemaal fraai en realistisch uitzag en de volledige cast het goed en leuk deed (zelfs met de nodige droge humor), vond ik het wel nergens echt spannend worden want het was allemaal vrij voorspelbaar. En met voorspelbaar bedoel ik dan dat je al vanaf de eerste minuut al weet dat astronaut en wetenschapper Mark Watney (goed en leuk gespeeld door hoofdrolspeler Matt Damon) het alleen gaat overleven op Mars en dat hij uiteindelijk ook gered gaat worden, want anders had je natuurlijk ook geen film. Verder weet je dat hij op een gegeven moment te maken krijgt met een aantal tegenslagen (dat zit altijd standaard in dit soort films), waardoor zijn overlevingskansen in gevaar komen en ook weet je eigenlijk al (dat lag er ook erg dik op) dat hij uiteindelijk gered gaat worden door zijn eigen team die hem in eerste instantie voor dood hebben achtergelaten op Mars en die bezig zijn met de gedwongen (vanwege de zandstorm heeft men namelijk noodgedwongen Mars moeten verlaten) terugreis naar de aarde. Daardoor heb ik het verhaal eigenlijk nooit echt spannend gevonden en heb ik zeker ook niet op het puntje van mijn stoel (in de dit geval de bank) gezeten. Maar wel heb ik me gewoon goed vermaakt en heb ik ook best meegeleefd met Mark Watney. Opgescheept zijn met alleen maar discomuziek (van gezagvoerder Melissa Lewis) en aardappelen is inderdaad een kwelling

De uitvoering van het verhaal is mooi en leuk gedaan en vooral het eerste gedeelte waarbij het alleen draait om astronaut Mark Watney en zijn manier van overleven (misschien wel een beetje flauw omdat hij toevallig botanicus was) op Mars was gewoon goed en zelfs komisch. Het laatste gedeelte van het verhaal is behalve zeer vermakelijk ook best spectaculair en heeft zelfs wat weg van de film "Gravity (2013)", welke zich compleet afspeelt in de ruimte. Het middenstuk (wat als langdradig kan worden ervaren) van het verhaal is ook goed en met name de communicatie met de aarde (o.a. via ASCII code) zorgt voor leuke scenes en ook hoe Mark Watney zich vermaakt en red op de planeet Mars. Het werd overigens ook leuk in beeld gebracht hoe hij steeds vindingrijk een oplossing voor een probleem had.

Dat deze film mede zo vermakelijk is, komt ook op conto van de gehele cast welke goed en leuk speelt en dan vooral natuurlijk de eerder genoemde hoofdrolspeler Matt Damon, maar ook Jeff Daniels (in de rol van Teddy Sanders die de baas is van de NASA) en Chiwetel Ejiofor (in de rol van Vincent Kapoor die voor de NASA werkt). De vrouwelijke cast deed het ook goed en leuk en ik vond het ook allemaal schoonheden met o.a. Jessica Chastain (in de rol van gezagvoerder Melissa Lewis tijdens de Mars missie op planeet Mars en die ook het besluit moet nemen om Mark Watney achter te laten op planeet Mars), Kate Mara (in de rol van astronaut Beth Johanssen die tevens computerdeskundige is, zij zorgt op het einde van het verhaal ook voor een heel klein beetje romance) en de vrij onbekende Mackenzie Davis (in de rol van Mindy Park die werkt voor de NASA). Oudgediende Kristen Wiig (in de rol van Annie Montrose die werkt voor de NASA) mag er natuurlijk ook nog wezen en ze speelde ook wel leuk. Ik moest zelfs om haar lachen toen Mark Watney zijn eerste foto stuurde naar de aarde en zij toen zei "Wat doet hij ? Ik vraag om een foto en ik krijg de Fonz?"

Al met al gewoon weer eens een zeer goede Actie / Sciencefiction film van de bekende regisseur Ridley Scott, die de laatste jaren toch best veel matige tot redelijke films heeft gemaakt. Met deze film wist hij me in ieder geval weer eens goed te vermaken.

Bijzonder smaakvolle film. Pas in de laatste 5 minuten wordt duidelijk waar het over gaat. De eerste 45 minuten waren best wel goed, daarna werd het wat minder omdat het nergens naartoe leek te gaan tot ineens in de laatste 5 minuten alles duidelijk werd.

Sterk aangrijpend drama (met Malaria als centraal uitgangspunt) met een boeiend verhaal. Het verhaal zit goed in elkaar en ook met de uitvoering zit het goed en hetzelfde geldt voor het visuele en muzikale aspect. Er zitten een aantal pakkende scenes (zeker in het eerste uur) in die je zo aangrijpen dat je het nauwelijks droog kunt houden. De film wordt zelfs naar een hoger niveau getild door de uitstekende cast in de vorm van Hilary Swank (nog maar zelden te zien in echte bioscoopfilms) en Brenda Blethyn. Het laatste gedeelte van het verhaal is wel wat minder en komt ook een beetje cliché-achtig over inclusief de speech op het einde voor het hof.

Normaal ben ik nooit een echte fan van animatie films maar deze mocht er zeker wezen. Het verhaal was best dramatisch en ook wel aandoenlijk, visueel zag het er overigens allemaal zeer fraai uit. Ook zitten er meer dan voldoende grappige momenten in waarvan velen best wel tragisch zijn en ook inkt zwart. Het begin van de film vond ik zeer leuk maar na ongeveer 45 minuten werd het allemaal wat langdradig en eentonig waardoor het leuke er wel een beetje af was. Ondanks dat vond ik het een goede animatie film en hetzelfde geldt ook voor het einde hoewel dat zelfs tragisch was.

"Onder deze hoop, ligt Noël die verzoop"

Deze film was een leuke voorloper van de legendarische serie MASH (de serie begon in 1972), die ik persoonlijk beter vond. Maar ja de serie heeft natuurlijk ook ruim 10 jaar gedraaid en dan krijg je al gauw een band met de serie en de figuranten erin. De serie zelf heb ik destijds eerder gezien dan deze film, dus het was wel even wennen aan de cast in deze film die totaal anders is. Maar ook deze cast deed het goed en leuk en dat kon ook eigenlijk niet anders met grootheden als Donald Sutherland, Robert Duvall en in mindere maten Elliott Gould. Het verhaal is opzicht best aardig en er valt ook geregeld wat te lachen. Ook visueel zag het er wel allemaal aardig uit en de opening song blijft natuurlijk sterk en heeft men later ook gehanteerd bij de serie.

P.S. Sally Kellerman (als 'Hot Lips' O'Houlihan) kan misschien niet tippen aan Loretta Swit die dezelfde rol speelt in de serie, maar ze was wel tenminste bloot te zien

Deze Komedie / Fantasy film was destijds in 1994 een groot succes in de bioscoop en dat was o.a. te danken aan hoofdrolspeler Jim Carrey (deze film was voor hem ook zijn grote doorbraak), maar toch zeker ook de sublieme special effecten, waarmee tekenfilmeffecten op echte mensen worden toegepast.

Bankmedewerker Stanley Ipkiss (Jim Carrey) is het leven beu. Hij is vastbesloten zichzelf te verdrinken, maar ziet dan een masker is het water drijven. Als hij het opzet, hecht het relikwie zich muurvast aan zijn gezicht en verandert de treurige bandbediende in "The Mask", oftewel de groene superheld. Dat is eens flitsende alleskunner en een hyperactief showmannetje dat sneller is dan "Roadrunner" en "Speedy Gonzales" bij elkaar. Iedereen probeert erachter te komen wie die vlotte vent is en criminelen zoals Dorian Tyrell (Peter Greene) proberen het masker af te pakken, omdat ze het zelf willen gebruiken voor kwalijke zaken.

Beetje hyperactief allemaal, maar wel leuk en Jim Carrey speelt goed en leuk, hoewel natuurlijk niet iedereen even gecharmeerd zal zijn van deze bekkentrekkende acteur, die in deze film nog op zijn routine vertrouwt. De mooie Cameron Diaz debuteerde heel behoorlijk als Carrey's tegenspeler Tina Carlyle (die natuurlijk verliefd wordt op "The Mask") en ging een glansrijke carrière tegemoet. In het zog van "The Mask" volgden nog een tekenfilmserie en het irrelevante en tenenkrommend slechte "Son of the Mask (2005)".