Opinions

Aparte maar toch wel leuke film met goede muziek. Er spelen zeer veel bekende personen in mee die allemaal een leuke rol spelen. Vooral die van Val Kilmer, John Goodman en Jeff Bridges vond ik zeer goed. En natuurlijk niet te vergeten de mooie rijpe Jessica Lange. Vond Bob Dylan het ook best goed doen als hoofdrol speler. Het verhaal was best goed en wist me ook te boeien.

Aardige film met veel mooie beelden. Vooral het eerste uur vond ik erg goed,

Zoals in veel films van regisseur Paul Thomas Anderson, ontstaat tussen beide mannelijke hoofdrolspelers een vader-zoonrelatie, zonder dat het vader en zoon zijn.

Met behulp van zelf gebrouwen alcoholica houdt WO II-veteraan Freddie Quell (Joaquin Phoenix) zich op de been, maar het afglijden is al begonnen. Totdat hij in contact komt met Lancaster Dodd (Philip Seymour Hoffman), de charismatische leider van zelfhulpreligie "The Cause", en diens vrouw Peggy Dodd (Amy Adams).

Zowel Joaquin Phoenix, Philip Seymour Hoffman en Amy Adams scoorden Oscar-nominaties en dat is terecht, want door hun spel blijft de film boeien van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 130 minuten). Al kun je ook wegdromen bij de prachtige beelden die zijn gefilmd op 65mm, wat zorgt voor super hoge resolutie. Onderwerp en aankleding zijn geïnspireerd op "Let There Be Light (1946)", een Documentaire / Oorlog film over de revalidatie van getraumatiseerde Amerikaanse militairen gedurende de Tweede Wereldoorlog.

Al met al bevat deze Drama film onvergetelijke beelden, adembenemend acteren (vooral van de overtuigend gekwelde Joaquin Phoenix) en vrijwel iedere scène druipt van de spanning.

P.S. de muzikale scène met de vele blote vrouwen en de daarop volgende masturbatie scène met Philip Seymour Hoffman en Amy Adams, waarbij wel niets te zien is, mochten er best wezen en bij de masturbatie scène moest ik ook even denken aan de masturbatie scène in de Nederlandse Komedie / Drama film "Brandende Liefde (1983)", waarbij Monique van de Ven op harde wijze Peter Jan Rens aftrekt.

Vooral dankzij Zach Galifianakis (in de rol van David Ghantt) is dit nog best een vermakelijke Actie / Komedie film, waarbij het absurde verhaal (althans hoe het in deze vorm is verfilmd) ook nog eens gebaseerd is op een ware gebeurtenis, namelijk de "Loomis Fargo" roofoverval, die plaats vond in 1997. Deze roofoverval is één van de grootste die heeft plaatsgevonden in de Verenigde Staten en daarbij werd 17 miljoen dollar gestolen, waarvan er tot heden nog steeds bijna 2 miljoen van vermist zijn. Op het einde van deze film, laat men op een leuke manier zien wat daar eventueel mee gebeurt is.

Het eenvoudige verhaal (draait dus om de "Loomis Fargo" roofoverval) komt wat langzaam opgang en is in eerste instantie ook niet meer dan flauw dan leuk (wel worden de hoofdrolspelers in het verhaal op een leuke manier geïntroduceerd), maar zodra na circa 25 minuten de roofoverval op "Loomis Fargo" gaat plaatsvinden door David Ghantt, wordt het gelukkig allemaal beter en wordt het zelfs vermakelijk en leuk. Vanaf dan gebeuren er ook veel leuke dingen omtrent David Ghantt (zoals zijn tijdelijk verblijf in Mexico na de roofoverval, wordt hij bedrogen door de domme crimineel Steve, slaat hij op de vlucht als hij achterna gezeten wordt door de Mexicaanse politie en een gestoorde huurmoordenaar met de naam Mike, die ingehuurd is door Steve) en valt er ook genoeg te (glim)lachen om zijn onnozelheden (o.a. als hij zichzelf per ongeluk opsluit in de geldwagen).

Wat dat betreft heeft regisseur Jared Hess een goede keuze gemaakt om Zach Galifianakis te casten voor de rol van David Ghantt (die op het punt staat om te trouwen met de aparte en gestoorde Jandice, die o.a. een tube crème "Vagaway" bij zich heeft tegen vaginale jeuk, maar verliefd raakt op medewerkster Kelly), want dit soort rollen zijn hem op het lijf geschreven en dankzij hem is deze film ook vooral genietbaar om naar te kijken.

De overige cast doet wat dat betreft zeker onder voor hem, maar toch vond ik ook de rollen van Kristen Wiig (in de rol van Kelly Campbell, die het lokaas is voor de roofoverval en die net zoals David Ghantt werkzaam is voor "Loomis Fargo" en waar David Ghantt bij eerste kennismaking ook gelijk tot over zijn oren verliefd op wordt. Ze schrijft ook steeds verkort "1-4-3", wat staat voor "I Love You") en Jason Sudeikis (in de rol van gestoorde huurmoordenaar Mike McKinney, die iets gemeenschappelijks heeft met David Ghantt, althans dat denkt hij en daarom vermoord hij hem niet maar raakt hij juist bevriend met hem en helpt hij hem ook) ook nog wel verdienstelijk en leuk, waarbij ik de eerste genoemde altijd wel leuk vindt om te zien in films. Ze is zeker niet de mooiste vrouw, maar toch vind ik haar iets hebben, waardoor ik haar altijd wel leuk vindt om te zien.

Owen Wilson (in de rol van domme crimineel Steve Chambers, die het brein is achter de roofoverval. Hij wordt ook wel Geppetto genoemd, omdat David Ghantt niet mag weten wie hij is. Geppetto komt natuurlijk uit "Pinokkio", en hij was de man die de touwtjes bestuurde van Pinokkio) speelt ook mee in deze film, maar hem vond ik eerlijk gezegd tegenvallen. Wel was het leuk toen hij ging winkelen van het gestolen geld en er o.a. een belachelijke auto, te weten een "Geo Metro", van liet ombouwen met enorme grote wielen.

De film duurt met circa 85 minuten niet echt lang, waardoor hij lekker wegkijkt en na het einde krijg je nog wat weetjes te lezen m.b.t. de "Loomis Fargo" roofoverval en krijg je ook nog wat bloopers te zien. Al met al is dit best een vermakelijke Actie / Komedie film om eens gezien te hebben, vooral dus dankzij Zach Galifianakis, maar meer zeker ook niet.

Ondanks dat deze film inmiddels ruim 10 jaar oud is en geregisseerd is door de bekende regisseur Ridley Scott, heb ik deze Drama / Misdaad (Komedie vind ik persoonlijk in mindere maten van toepassing) nog nooit eerder gezien en ik ben blij dat dit nu wel gebeurt is, want de climax op het einde is werkelijk geniaal en als kijker wordt je eigenlijk ook compleet opgelicht en om oplichten draait het ook in dit leuke verhaal.

Het luchtige verhaal draait om Roy Waller (zeer goed, leuk en overtuigend gespeeld door Nicolas Cage) die een psychisch doorgedraaide oplichter (met veel geld op de bank, beter gezegd in een kluisje) is en in Los Angeles woont. Samen mij zijn vriend en partner Frank Mercer (goed gespeeld door Sam Rockwell) licht hij telefonisch onwetende mensen op met o.a. een waterfilter (die ze duur verkopen) en een zogenaamde loterij waarbij uiteraard niemand iets wint. Roy heeft meerdere psychische stoornissen en lijdt aan agorafobie, dwangneurose en tics waarvoor hij illegale pillen slikt om die onder controle te krijgen.

Nadat zijn pillendealer met de horizon is vertrokken en Roy gewelddadig wordt bij een paniekaanval, raadt Frank hem aan om naar een zekere psychiater te gaan, te weten Dr. Harris Klein (overtuigend gespeeld door Bruce Altman). Deze psychiater schrijft Roy een nieuw soort pillen (blijken naderhand placebopillen, oftewel nep pillen te zijn ) voor en Roy krijgt ook een vertrouwensband met hem wat er o.a. voor zorgt dat hij contact krijgt met zijn14 jarige dochter Angela (ijzersterk en overtuigend gespeeld door Alison Lohman die destijds al 24 jaar oud was, maar in de film toch als een 14 jarige uitzag. Pas op het einde zie je pas dat ze ouder is en dat was ook met een reden) die hij nog nooit ontmoet heeft omdat zijn ex-vrouw Heather (gespeeld door Melora Walters in een hele kleine rol) destijds, toen ze zwanger was, van hem gescheiden is en niets meer met hem te maken wilde hebben.

Angela valt bij hun eerste ontmoeting meteen als een blok voor haar vader en ook Roy voelt veel voor zijn dochter, hoewel zijn psychische stoornissen dat in eerste instantie belemmeren. Nadat Roy die goed onder controle krijgt vanwege zijn nieuwe pillen en gesprekken met psychiater Dr. Harris Klein (hij zegt in eerste instantie tegen hem, en ook zijn dochter, dat hij werkt in antiek en dat komt natuurlijk niet echt geloofwaardig over ), trekt Angela ook bij hem in. Tegelijkertijd stelt Frank voor om de zakenman Chuck Frechette (goed gespeeld door Bruce McGill) te gaan oplichten, waarmee ze een flinke financiële slag kunnen slaan. Roy stemt daarmee in en daar draait het dan in dit verhaal om en natuurlijk ook om de band tussen Roy en zijn dochter Angela. Verder ook nog om de klik tussen Roy en kassajuffrouw Kathy (gespeeld door Sheila Kelley), die werkt in een supermarkt.

Het verhaal zit gewoon goed en leuk in elkaar en weet ook te boeien en ook met de uitvoering (inclusief de sfeer) van het verhaal zit het meer dan goed. Dat laatste komt mede door de uitstekende cast die zeer goed, leuk en overtuigend spelen en dan vooral natuurlijk Nicolas Cage en Alison Lohman. Ook de opbouw van het verhaal is goed, maar is misschien wel iets te langdradig (het middenstuk had wat korter mogen zijn). Dat is waarschijnlijk wel bewust gedaan om de kijker op een dwaalspoor te brengen (wat ook lukt), want de ontknoping van het verhaal is zeer verrassend (zeker wat betreft de rol van Frank en Angela daarin) en ook geniaal. Je hebt dan echt zoiets van "what the fuck" gebeurt er allemaal en vanaf dan weet je tevens dat je de hele film als kijker bent opgelicht. Buiten dat het einde geniaal was, was het ook wel mooi en dan vooral m.b.t. Roy en kassajuffrouw Kathy.

Gewoon een prima Drama / Misdaad film, waarvan het goede en leuke verhaal weet te vermaken van de eerste tot de laatste minuut en zeker wat betreft het geniale einde. Vanwege dat einde krijgt deze film van mij ook een hoog punt.

Matig vervolg op het superieure eerste deel. De film zat veel te complex in elkaar en was ook nauwelijks te snappen. Met de actie zat het wel goed en daar moet deze film het helaas van hebben want het verhaal is zeer matig. Naar mijn mening het slechtste deel in de trilogie.

Laatste deel in de trilogie van de Matrix maar zeker niet het beste. Deze film is stukken minder dan het eerste deel (dat was echt super) maar wel iets beter dan het laatste deel. Het verhaal was best goed (het einde was daarentegen wel matig) en met de actie zat het ook dik in orde. Helaas is deze film net zoals het 2e deel niet echt spannend of boeiend. Had er meer van verwacht.

Uitstekende actie/science-fiction film. Het verhaal was zeer goed en zeer origineel en ook nog eens zeer knap verfilmd (vooral de slow motion scènes die nu inmiddels al zeer vaak zijn nagedaan).

Bij gebrek aan beter heb ik het gisteravond moeten doen met deze clichematige en voorspelbare Avontuur / Familie film (gezien op de televisiezender "Film 1"), welke draait om de oorlogshond (Mechelse herder) Max die getraumatiseerd huiswaarts keert als zijn eigenaar in Afghanistan om het leven komt.

Hoewel het verhaal (is ook een eerbetoon aan oorlogshonden) behoorlijk dertien in een dozijn is, vol zit met clichés en ook vrij voorspelbaar is, wist deze film me toch nog te vermaken en soms zelfs wat te ontroeren (met name in de eerste 30 minuten van het verhaal). Maar ja, dat heb je al snel als een film draait om een aandoenlijk dier en zeker als je een zwak hebt voor dieren zoals ik. Het verhaal zit opzicht wel aardig en mooi in elkaar en buiten dat het verhaal draait om de hond Max, draait het ook om vriendschap, familie (met name om het gezin Wincott), liefde en over criminelen. De laatste twee items zijn daarbij wel wat flauw en zeker het gedoe tussen de kinderen Justin en Carmen. Hier en daar zit er ook een beetje actie in (o.a. hondengevechten) en hoewel het einde natuurlijk zeer voorspelbaar en clichématig was, was het toch best aardig.

De cast deed het best verdienstelijk en bevat ook een bekende acteur en actrice in de vorm van Thomas Haden Church (als vader Ray van het gezin Wincott) en Lauren Graham (in de rol van moeder Pamela van het gezin Wincott), waarbij de laatste inmiddels een stevige rijpe vrouw is geworden. Hoofdrolspeler Josh Wiggins (in de rol van de 14-jarige Justin Wincott) deed het ook best verdienstelijk, maar de echte ster in dit verhaal is natuurlijk de hond Max.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze Avontuur / Familie film, maar meer ook niet, want daarvoor is het toch allemaal wat te flauw en te clichématig.

Best wel een boeiend Nederlands drama waarvan de scene (in het begin) met het eten met geraspte bamboe me altijd is bijgebleven. Het verhaal zat verder redelijk goed in elkaar en ook visueel mocht de film er ook zijn. Ook de cast in de vorm van o.a. Peter Faber en Rutger Hauer (weliswaar in een bijrol) deden het aardig. De film duurt wel behoorlijk lang waardoor er helaas ook wat saaie momenten tussen zitten. Maar al met al is dit best een aardig drama en tevens een aardige Nederlandse geschiedenisles over hoe Nederland het volk in Indonesië uitbuitte. Morgen toch nog maar eens een Max Havelaar koffie drinken.

Inderdaad min of meer de Noorse variant op de Nederlandse film "Soldaat van Oranje" (die vond ik wel beter). Ook dit verhaal waargebeurde verhaal zit goed in elkaar en weet te boeien. Hetzelfde geldt voor de uitvoering die best fraai was en dat geldt zeker ook voor het visuele aspect inclusief Viktoria Winge. Van de cast had ik eerlijk gezegd nooit van gehoord maar ze speelden goed en overtuigend en dan met name natuurlijk de hoofdrolspeler Aksel Hennie als Max Manus. Al met al een goed en onderhoudend oorlogsdrama.

P.S. als je de tweede "M" wegdenkt uit de titelnaam dan krijg je een leukere filmnaam

Had er meer van verwacht. Het eerste half uur van de film is zeer onduidelijk maar naar ongeveer 30 minuten begin je hem langzaam te vatten. De wending die erin zit is niet echt verrassend want die zit er meestal in. Het is eigenlijk net zo'n soort wending als bij "Iron Man". De film is best goed te bekijken maar het is geen top-film. Mark Wahlberg speelde helaas op de automatische piloot.

Leuk trouwens dat de nieuwe James Bond girl Olga Kurylenko er ook effen in meespeelde.

Vond dit best een leuke actie / Science-Fiction film (Horror kan ik het niet noemen). Het verhaal was best goed en er wordt ook aardig in geacteerd. De muziek van AC/DC past perfect bij deze film (ze hebben niet voor niets de soundtrack ervoor gemaakt).

Het leukste gedeelte van de film vind ik de eerste 45 minuten als de machines allemaal op hol slaan (is soms zelf vrij grof). Daarna wordt het wat minder maar niet vervelend.

Opzicht wel een vermakelijke Actie / Misdaad film, waarvan de uitvoering wel aardig is en er ook best veel actie inzit. Dit eigenlijk al direct vanaf het begin met de spectaculaire auto/groentevoertuig achtervolging door de smalle straten van het fraaie Nice.

Het verhaal is dan misschien niet bijster origineel (verwisseling van persoon, Russische maffia en corrupte FBI-agenten, het is allemaal al diverse keren toegepast in andere films), maar het wist wel te boeien en het zat ook wel aardig in elkaar. Ook zit er meer dan genoeg actie in en hoofdrolspeler Jean-Claude Van Damme (in de rol van "Alain Moreau" en "Mikhail Suverov" en de laatste alleen tijdens de opening) kan zich regelmatig lekker uitleven hoewel hij ook het nodige moet incasseren. Dat laatste vooral van de imposante Stefanos Miltsakakis (in de rol van maffia handlanger "Red Face") die Jean-Claude Van Damme regelmatig op de hielen zit. Visueel (met o.a. de fraaie locaties Nice en New York) zag het er allemaal wel aardig uit en dat geldt zeker voor de fraaie Natasha Henstridge die ook een paar keren topless te bewonderen is. Dat laatste en er mooi uitzien was overigens ook het enige wat ze toevoegde in het verhaal. Omdat het tempo best hoog is en er veel in gebeurt, kijkt deze film zeg lekker weg. Ook het einde was wel aardig (een gedeelte daarvan was min of meer een déjà vu van het begin).

Al met al dus gewoon een leuke en vooral vermakelijke Actie / Misdaad, met de "Muscles from Brussels" in een verdienstelijke hoofdrol.

"I will not accept a life I do not deserve."

Na "X (2022)", die ik goed vond, en "Pearl (2022)", die ik matig vond, die zich beiden afspeelden op een Texaanse boerderij (respectievelijk in 1979 en 1918), is "MaXXXine" het derde en laatste deel van de trilogie en dit keer bevinden we ons in Los Angeles / Hollywood van de jaren 80. Ondanks dat de drie films losstaande verhalen zijn, werden ze wel alle drie geregisseerd door regisseur Ti West en speelde Mia Goth steeds de hoofdrol. In de trilogie draait het om een om succesvol actrice worden, iets wat Maxine Minx uiteindelijk ook lukt, en in werkelijkheid is dat Mia Goth eigenlijk ook best goed gelukt en dat mede door deze trilogie.

In het Hollywood van de jaren 80 krijgt pornoactrice Maxine Minx (Mia Goth) eindelijk de kans van de feministische regisseur Elizabeth Bender (Elizabeth Debicki) om door te breken met een serieuze rol in de horrorfilm "Puritan II". In de straten van Los Angeles is echter een seriemoordenaar actief die "The Night Stalker" wordt genoemd, en die het op de vrienden en vriendinnen van Maxine gemunt heeft, en die lijkt langzaam maar zeker een connectie met Maxine te hebben. Wanneer schimmen uit het verleden haar lot tarten, probeert ze zich met alle macht te verzetten tegen het aanwezige kwaad.

"X" uit 2022 vond ik gewoon een goede film, die zowel veel seks (i.v.m. het maken van een pornofilm) als horror bevatte. Dus ik hoopte dat in dit vervolg ook te kunnen zien. Maar buiten een heel kleine beetje naaktheid van Chloe Farnworth (die in deze film pornoactrice Amber James speelt, die op satanische wijze vermoord wordt) valt er verder geen seks / naaktheid in te zien en een horrorfilm kan ik MaXXXine eigenlijk niet noemen, want ik vind het meer een thrillerfilm. Dus de frisse wind die in "X" nog van toepassing was, is in dit deel helaas gaan liggen.

Vooral het verhaal is zwak (is zelfs aan de saaie kant) en de film weet eigenlijk ook niet te boeien en bevat zowel overbodige scènes als een ondermaatse ontknoping m.b.t. de vader van Maxine. In het begin van de film horen we hem als stem bij een zwart-wit filmpje waarbij Maxine nog een kind was en een promotiefilmpje maakte en waarbij ze o.a. mijn openingszin zegt. Daarna krijgen we ook nog onderstaande quote van de Amerikaanse actrice Bette Davis (overleden in 1989) in beeld te zien:

"In this bisiness, until you're known as a monster, you're not at star."

Daarna begint het verhaal in 1985 en zien we Maxine Minx auditie doen voor de horrorfilm "Puritan II" en daar wordt o.a. aan haar gevraagd waarom ze is gekomen met haar achtergrond als pornoactrice, waarop ze dan zegt:

"Well, I've always had a larger vision for myself. Realistically, porn can only take me so far. I'm gonna be 33 years old pretty soon and in hardcore, women age like bread, not wine. I'm not where I want to be yet. I want the good life."

Op het einde van de auditie laat ze ook haar borsten zien als men aan haar vraagt:

"Do you mind taking your top off so we can see your breasts?"

Als kijker krijg je die helaas wel niet te zien (je moet het helaas alleen doen met het rits geluid van haar topje) en daarna (als Maxine klaar is met de auditie) krijgen we het jaren 80 nummer "Gimme All Your Lovin'" van de Amerikaanse southernrockband ZZ Top te horen en zegt Maxine tegen de andere kanshebbers voor de rol:

"Y'all might as well go home because I just fucking nailed that."

Gelukkig weet Mia Goth wel de film nog enigszins te redden, waardoor de trilogie niet volledig uitgaat als een nachtkaars. Door haar ziekelijkheid naar roem, is de smachtende Maxine in het Los Angeles van de jaren tachtig beland, welke tevens de hoogtijdagen waren van het neonlicht, de VHS-tapes (zo runt de donkere vriend Leon van Maxine een videotheek en daarin wordt hij ook afgeslacht door de geheimzinnige killer) en de popmuziek. Veel jaren 80 popmuziek krijg je ook te horen in MaXXXine en dat o.a. van ZZ Top, Animotion, Frankie Goes to Hollywood, John Parr en Kim Carnes. Met Kim Carnes haar hit "Bette Davis Eyes" eindigt ook de film en actrice Bette Davis krijgt dus zowel met een quote als een liedje aandacht in deze film.

Na gewerkt te hebben in de pornoindustrie van Hollywood (wat je te zien krijgt in "X"), kan Maxine eindelijk hogerop. De feministische regisseur Elizabeth Bender gunt haar namelijk de hoofdrol in de horrorfilm "Puritan II". Alleen lijkt de gevreesde Night Stalker het op haar vriendinnen gemunt te hebben, waardoor de politiedetectives Torres (Bobby Cannavale) en Williams (Michelle Monaghan) haar regelmatig ondervragen en volgen. Ook wordt ze gestalkt door de smerige privédetective John Labat (Kevin Bacon) i.v.m. de gebeurtenissen in "X" en krijgt ze nog te maken met overdreven puriteinen (onder leiding van Ernest Miller, die de vader is van Maxine en die ook "The Night Stalker" is) en satanisme.

Veel diepgang heeft het allemaal niet en spannend of eng wordt het nergens. Het meeste enge (en vooral voor mannen) in deze film was de scène na circa 19 minuten waarbij Maxine in een donker steegje van Los Angeles achterna wordt achternagezeten door een Buster Keaton uitziende man met een mes die tegen haar zegt:

"You can run. And you can hide. But you'll never get away."

Echter heeft Maxine een pistool bij zich, waarmee ze Buster Keaton uitziende man onder schot houdt. Hij moet zich daarna helemaal uitkleden van haar en op zijn knieën gaan zitten en het pistool in zijn mond stoppen en erop zuigen. Daarna zegt Maxine tegen hem:

"On the ground. Face down, ass up. Do you know what happened to the last person who tried to kill me? I crushed her fucking head."

Waarna ze zijn ballen (die op de grond liggen en achter zijn kont uitsteken) met haar laarsjes met hak tot pulp trapt en je de man het hoort uitschreeuwen van de pijn. Dat was natuurlijk zijn verdiende loon, maar was wel pijnlijk om als man zijnde naar te kijken Dat was eigenlijk ook de meest grove scène in de film en verder moet je het nog doen met Leon die in zijn videotheek wordt afgeslacht door "The Night Stalker" met een mes, John Labat die op een autokerkhof in een auto wordt geplet door een autopers (dan zie je ook enorm veel bloed uit de auto vallen) en waarna zijn restanten worden opgegeten door honden en het hoofd van de vader van Maxine welke met een dubbelloopsgeweer tot pulp wordt geschoten door Maxine op het einde.

Zoals eerder gezet is de ontknoping (inclusief wat onnozel geschiet) ondermaats, welke leidt in de laatste circa 20 minuten tot een onthulling van en confrontatie met de seriemoordenaar "The Night Stalker", die je eigenlijk al vanaf minuut één aan zag komen. En daar worden eigenlijk meer vragen opgegooid, dan beantwoord. Daarna belanden we één maand later in de tijd en is Maxine een bekende actrice geworden en zegt ze kijkend in een spiegel.

"You're a fucking movie star."

Daarna loopt het verhaal nog een paar minuten door en is de film uiteindelijk na circa 96 minuten afgelopen en zien we nog tijdens de aftiteling in grote witte letters "MAXXXINE" staan op de bekende heuvel van Los Angeles i.p.v. het karakteristieke "Hollywood Sign".

Wel ziet alles er in "MaXXXine" goed uit en de jaren 80 sfeer / vibe is heerlijk, met de nadruk op de vieze hoekjes van Hollywood, een ouderwetse videotheek, een ongure seksclub, de kleding (de jeans en leren modestatements), lekkere synthetische hits en de neonlicht galore. En verder kan je je nog vermaken met de talloze knipogen en referenties naar films zoals "Chinatown (1974)", Psycho (1960), daarvan krijg je ook het "Bates Motel" en het huis op de heuvel achter het motel te zien, "Body Double (1984)" en "Dressed to Kill (1980)". Maar daar lijkt alles ook wel mee gezegd. Want alleen die elementen maken MaXXXine echt dragelijk.

Helaas weet ook de cast de film niet naar een hoger niveau te tillen. Natuurlijk is Mia Goth in deze film de ster, maar echt veel indruk (m.u.v. de opening tijdens de auditie) maakt ze eigenlijk ook niet en ook valt er geen naaktheid van haar te zien en dat zelfs niet tijdens de auditie, een uitkleed scéne en een douche scéne. De grootste tegenvaller in deze film is echter Kevin Bacon als privédetective John Labat (die ingehuurd is door "The Night Stalker" om Maxine af te wimpelen), die je nog het best kunt vergelijken met een ongenode gast op een verjaardagsfeest. Hij is er wel en men laat het toe, maar het is een groot vraagteken waarom hij er is. Hij speelt zijn rol overigens wel goed en leuk. En dat geldt ook voor Elizabeth Debicki als Maxines bikkelharde regisseur. Ook degelijke acteurs en actrices als Giancarlo Esposito (als de manager van Maxine), Bobby Cannavale (speelt een overdramatische politiedetective) en Michelle Monaghan stellen teleur. Het lijkt alsof al deze sterren eerder een gimmick zijn dan serieuze personages.

Met "MaXXXine" eindigt de horrortrilogie van regisseur Ti West over roem op een valse noot. De film is wel nog te kijken door de jaren 80 sfeer / vibe, maar het kon zeker beter en moest eigenlijk ook beter.

Deze zeer leuke Horror / Actie film ligt al sinds afgelopen december bij mij op de plank, maar omdat ik dacht dat deze film wel eens flauw zou kunnen zijn, heb ik hem tot gisteravond links laten liggen. Wat flauw betreft zat ik er echter volledig naast, want ik heb me juist vanaf de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 85 minuten) uitstekend vermaakt met deze leuke film en dat vooral vanwege de vele leuke personages, de dialogen, de humor en natuurlijk ook de actie.

In dit verhaal draait het om Derek Cho (Steven Yeun), die een klote dag heeft op zijn werk. Hij werkte voor het grote advocatenkantoor "Towers & Smythe Consulting" en heeft zojuist ontslag gekregen, nadat hij erin is geluisd. Om het allemaal erger te maken, breekt er ook nog een virus uit, te weten het ID-7 virus (oftewel het Red-Eye virus), die iedereen in het pand infecteert. Het goede nieuws daarbij is dat na acht uur iedereen weer zichzelf zal zijn en het slechte nieuws is dat iedereen opstandig wordt en daarbij hun stoutste neigingen de vrije loop laten. Al snel wordt Derek Cho omsingeld door gewelddadige oud-collega's, die iedereen en alles aanvallen. Samen met Melanie Cross (Samara Weaving), een voormalige cliënte die ook nog een appeltje te schillen heeft met "Towers & Smythe Consulting", vecht hij zich naar de bovenste verdiepingen van het gebouw, om daar wraak te nemen op de leidinggevenden.

Het eenvoudige verhaal stelt dan misschien niet zoveel voor, maar de uitvoering van het verhaal zit wel gewoon heel leuk in elkaar en dat begint al gelijk met de leuke vertellende drie minuten durende opening m.b.t. de uitleg over het ID-7 virus, waarbij veel leuk in beeld gebracht geweld is te zien en zelfs ook wat bloot en dat hoofdzakelijk in zwart/wit beeld, waarbij eigenlijk alleen nog de kleur rood is gebruikt en dat om duidelijk het rode oog (vanwege het Red-Eye virus) te laten zien en ook het bloed. Na deze leuke opening, die gelijk de toon zet voor de rest van het verhaal, wordt nog op vertellende wijze de hoofdrolspeler van het verhaal geïntroduceerd, te weten Derek Cho (die het overigens zelf verteld), waarna het verhaal begint.

Deze zonet genoemde hoofdrolspeler Derek Cho is een genot om naar te kijken in deze film en dan vooral vanwege de manier hoe hij zich gedraagt (schijt aan vrijwel iedereen), hoe hij zich verdedigd/verzet tegen zijn onterechte ontslag en de manier hoe hij wraak gaat nemen. Daarbij is Derek Cho overigens niet het enige personage waarvan ik genot, want ook de zeer mooie Melanie Cross (gespeeld door Samara Weaving die ik veel vond weg hebben van Margot Robbie) mocht er wezen (en niet alleen qua uiterlijk) en zij stond ook duidelijk haar mannetje en ze had ook smaak voor muziek.

Want als op een gegeven moment vraagt Derek aan haar "De drie beste muziekbands, zeg op ?", en zij noemt dan op "Motörhead", "D.R.I." en vroege "Anthrax" (van die drie bands krijg je overigens geen muziek te horen, maar wel van de Noorse Deathmetal band "Rivers of Nihil", wat dat betreft zou het leuker en passender zijn geweest, als men gekozen had voor muziek van de Noorse Black Metal band "Mayhem").

Het is jammer dat ze niet de thrashmetalband "Slayer" noemde, want anders was ze waarschijnlijk mijn droomvrouw geweest Zo was ook lekker grofgebekt en had ook humor, want op een gegeven moment zegt ze tegen Derek Cho, die een deur wilt openbreken:

"Je opent deuren zoals mijn oma neukt"

Samen met Derek Cho vormt zij een zeer leuk duo in dit verhaal en nemen ze heerlijk wraak (o.a. met een spijkergeweer, elektrische zaag, hamer en verstelbare moersleutel, welke ze in de kelder van het gebouw vinden, als ze daar worden opgesloten) op een aantal personages en dat mede om toegangskaarten te krijgen, om zodoende via de lift op de bovenste verdieping van het gebouw te komen. Daar wilt men dan afrekenen met CEO John 'The Boss' Towers (heerlijk gespeeld door Steven Brand) die bovenaan de voedselketen staat en een totaal gestoorde maniak (plast o.a. op een lijk) is. De scène waarbij hij een tekening (met daarop een op ontploffen staande bom met drie personen in de buurt) aan Derek Cho (die zich komt beklagen) laat zien en daarbij aan hem vraagt "Zeg me wat je ziet ?", was geweldig.

Om op de bovenste verdieping te komen bij John 'The Boss' Towers , moeten Derek Cho en Melanie Cross de toegangskaart zien te krijgen van de mooie donkere Kara 'The Siren' Powell (zeer leuk gespeeld door Caroline Chikezie), die de operationele directeur is en die Derek Cho mede erin gesluisd heeft, waardoor hij ontslagen wordt. Zij had overigens een mooie assistente, te weten de rondborstige Meg (Claire Dellamar), en ze was duidelijk ook niet op haar mondje gevallen, want op een gegeven moment zegt ze tegen Meg (als die haar toegangskaart komt brengen, die ze in de magnetron heeft gestopt en dus niet meer bruikbaar is):

"Je bent een leeghoofdige, klaplopende, parasitaire strontkop. Je bent een stel tieten zonder talent"

Het is overigens Meg die als laatste lacht en ze dood ook Kara met een schaar. Een ander leuk personage (waarvan men ook de toegangskaart nodig heeft en dat om op de verdieping van Kara 'The Siren' Powell te komen) was Lester 'The Reaper' McGill (zeer leuk gespeeld door Dallas Roberts), die hoofd personeelszaken is en die de ontslagprocedures regelt, men noemt hem ook wel "Magere Hein" en dat mede omdat hij loopt met een wandelstok, die er enigszins uitziet als een zeis. Hij wordt uiteindelijk door Melanie Cross gedood met een elektrische zaag.

Ook de andere CEO, te weten Irene Smythe (verdienstelijk gespeeld door Kerry Fox), en Ray (ik weet helaas niet wie hem speelde), die de man van I.T. is, waren wel leuke personages en zeker m.b.t. de scène waarbij Irene contact opneemt met Ray omtrent haar trage Internet en dan tegen hem zegt:

"Mijn internet is trager dan jouw hersenen"

Irene Smythe is overigens ook het personage waar Melanie Cross een appeltje mee te schillen heeft en dat doet ze natuurlijk ook, want ze slaat haar uiteindelijk dood met een hamer, nadat men haar toegangskaart heeft gekregen (die van Kara 'The Siren' Powell was immers niet meer bruikbaar), in ruil voor haar computerbestanden die men haar afhandig heeft gemaakt.

Met de actie zit het ook wel goed in dit verhaal en dat levert regelmatig leuke gevechten op, die ook zeer leuk en hard in beeld worden gebracht en dat o.a. met muziek. Zo laat Derek Cho op een gegeven moment het nummer "Motherfucker" van de rockgroep "Faith No More" opzetten, waarbij hij samen met Melanie Cross gaat vechten tegen vijf personen uit het team van Kara 'The Siren' Powell. Het einde is misschien voorspelbaar en flauw, maar hoort gewoon bij dit verhaal en was ook leuk en mede omdat men Derek Cho nog op andere gedachten (men wilt dat hij iets lucratiefs ondertekend) wilt brengen met o.a. twee mooie vrouwen (gespeeld door Annamaria Serda en Nina Senicar), waarvan eentje dan op een gegeven moment tegen hem zegt:

"Teken en ik pijp je"

Uiteraard tekent Derek Cho niets (althans niet wat John 'The Boss' Towers hem aanbiedt) en dood hij uiteindelijk John 'The Boss' Towers, door hem van de bovenste verdieping naar beneden te gooien. Het virus is dan ook uitgewerkt (de 8 uren zijn dan afgelopen) en Derek Cho en Melanie Cross verlaten dan hand in hand het gebouw en de film is dan afgelopen.

Al met al vond ik dit een verrassend leuke en vermakelijke Horror / Actie film (Horror moet je eigenlijk met een korreltje zout nemen), die zich vanaf de eerste tot de laatste minuut lekker wegkijkt en dat in een hoog tempo waarin veel gebeurt en vooral heel veel leuke dingen, zoals leuke en mooie personages (ook de nog niet genoemde receptioniste Jenny, gespeeld door Lucy Chappell, die tijdens de opening van het verhaal wordt lastig gevallen door iemand en waarbij Derek Cho het dan voor haar opneemt), leuke dialogen, leuke humor (ook het nog niet genoemde gedoe omtrent een koffiemok) en leuke actie.

Omdat deze film afkomstig is van regisseur Joe Lynch, had ik niet verwacht dat ik deze film zo leuk zo vinden, want de andere twee films welke ik gezien heb van hem, kregen respectievelijk een 1,0* (bij de Actie / Thriller film "Everly (2014)") en 1,5* (bij de Horror / Komedie film "Wrong Turn 2: Dead End (2007)") van mij en deze krijgt nu maar liefst 4,0* van mij.

"The Great Escape" maar dan voor Duitse gevangenen. Deze film is overigens een stuk minder spannend en boeiend dan de "The Great Escape" maar blijft aardig om te zien. Ze zenden deze film nu regelmatig uit op MGM.

De eerste keer dat ik deze film zag vond ik er niet veel aan. Maar na hem na de 2e keer gezien te hebben vond ik hem best goed.

Jim Carrey speelt voortreffelijk als een gespleten figuur in deze film. Vooral als hij in Hank verandert is de humor dik in orde. Deze humor film verveelde me eigenlijk totaal niet en ik heb er soms hard om moeten lachen. Dit is niet Jim Carrey's best film maar t.o.v. andere recente films van hem zoals Bruce Almighty is dit een absolute verbetering.

Zeer voorspelbare film. Beetje een 13 in een dozijn film. De overtreding van Jason Statham op het eind was eigenlijk het hoogtepunt van de film.

Ik vond dit toch wel de matigste film van de Monty Python films welke ook niet echt een film is, maar bestaat uit losse sketches. Zeg maar gerust een extra lange aflevering van de Monty Python serie welke men vroeger op de televisieuitzond. Opzicht zijn een aantal sketches nog wel leuk (o.a. de eet scene met de enorm dikke Terry Jones), maar het merendeel is echter wat aan de flauwe kant.

Deze film is ook pure uit commerciële bedoelingen gemaakt en dat is ook duidelijk aan de cast te zien die gewoon plichtmatig hun ding doen, maar er zichtbaar niet echt veel plezier meer in hadden.

Meer dan leuk om eens gezien te hebben is deze film dan ook niet. Ik neig deze film dan ook een nipte onvoldoende te geven, maar uit eerbetoon aan wijlen Graham Chapman geef ik hem toch nog een nipte voldoende.

Toch wel een redelijke Actie / Thriller deze remake. Hoewel het verhaal vrij eenvoudig is en het verloop ook zeer voorspelbaar is, wist deze film me toch enigszins te boeien en keek hij zich ook lekker weg. De film bevat de nodige actie die er ook best aardig uitziet en de film duurt gelukkig ook niet lang, waardoor het nergens echt saai of langdradig wordt. Sterker nog, het tempo was behoorlijk hoog en er gebeurde dan ook voldoende. Jason Statham deed het wel aardig, maar een echte fan van hem zal ik nooit worden. Al met al leuk om eens gezien te hebben, maar meer ook niet.

Over dit tweede deel uit de "Mechanic" reeks (zullen ongetwijfeld nog wel een paar volgen) film valt eigenlijk niet zoveel te schrijven, want het is niet meer dan een dertien in een dozijn clichematige Actie / Misdaad film, welke zich vanwege de vele actie (al tijdens de opening) en de vele prachtige omgevingsbeelden (o.a. van Brazilië, Thailand, Maleisië, Australië en natuurlijk ook het landschap van Jessica Alba met haar twee rotsen ) zich nog wel lekker wegkijkt. Om deze film te bekijken hoef je overigens niet eerste het eerste deel uit de "Mechanic" reeks gezien te hebben, want daar heeft hij geen raakvlakken mee.

In dit eenvoudige verhaal (ik vond het een soort van mix tussen "James Bond" en "Mission: Impossible" films, waarbij duidelijk hier en daar wat van is afgekeken) draait het om huurmoordenaar Arthur Bishop (gespeeld door Jason Statham), die drie onmogelijke huurmoorden moet plegen voor een zekere Crain (gespeeld door Sam Hazeldine), om zodoende zijn Gina (gespeeld door Jessica Alba) terug te krijgen, waarop hij verliefd is geraakt en die nu gevangen genomen is door Crain.

Kortom we hebben te maken met een totaal niet origineel verhaal, welke ook nog eens een zeer voorspelbaar verloop heeft. Hoewel ik regelmatig heb moeten lachen vanwege de vele onzin welke getoond werk bij actie scenes (o.a. tijdens de opening in Brazilië, waar Arthur Bishop op een gegeven moment van een restaurant, gelegen op een berg/rots, op een gondel van een kabelbaan springt en daarna op een voorbijkomende deltavlieger), was de actie opzicht best vermakelijk om naar te kijken (het hoogtepunt daarbij vond ik scene met het beklimmen van een hoog gebouw van buitenaf in Australië, om zodoende iemand te vermoorden die zit te zwemmen in een zwembad, welke uitsteekt bovenop het gebouw) en is deze ook zeer ruimschoots aanwezig en dat eigenlijk van de eerste tot de laatste minuten van het verhaal. De actie werd ook best fraai in beeld gebracht (m.u.v. explosies die er best nep uitzagen) en dat geldt zeker ook van de omgevingsbeelden van de verschillende landen waar het verhaal zich afspeelt.

Het fraai in beeld weergeven geldt ook voor Jessica Alba (haar onderwater zwem scene in Thailand deed me denken aan de serie "Baywatch" en haar bikini scene aan het strand en als ze gaat zwemmen, deed me denken aan de eerste James Bond film "Dr. No (1962)"), die er regelmatig luchtig bijloopt. Ze werd op gegeven moment ook door Arthur Bishop, getrakteerd op een Donald Trump actie, namelijk "Grab her by the pussy", waarbij het dan wel ging om haar kont. Omdat het verhaal en het verloop ervan zeer voorspelbaar is, weet deze film wel natuurlijk niet boeien (laat staan dat het ergens spannend wordt), maar vermakelijk is het wel allemaal wat vertoond wordt en daarom kijkt deze film zich ook best lekker weg (zeker met een hapje en een drankje erbij). Daarbij duurt de film met circa 90 minuten ook niet lang.

De cast doet het opzicht best verdienstelijk en ze zijn vooral goed in waarvoor ze betaald worden in deze film, namelijk Jason Statham voor de actie, Jessica Alba voor het visuele gedeelte en Tommy Lee Jones voor de goede slechterik, te weten Max Adams (de derde persoon die Arthur Bishop moet vermoorden), die wel pas na circa 70 minuten in het verhaal voorkomt. De echte slechterik in het verhaal, te weten Crain, die gespeeld werd door Sam Hazeldine, kon me niet echt bekoren.

Gewoon een vermakelijke dertien in een dozijn Actie / Misdaad film, welke zich vanwege de vele actie en prachtige omgevingsbeelden, zich toch nog best lekker wegkijkt.

Mooie natuurdocumentaire welke leuk en fraai is verfilmd en soms zelfs wat ontroerend is. De meerkatten zien er aandoenlijk uit en zijn grappig om te zien (ze maken ook leuke geluiden), ook de capriolen welke ze uithalen. De beelden van de natuur zijn natuurlijk ook prachtig om met zien. De scene met de cobra slang was mooi verfilmd en zelfs wat spannend. Uiteraard loopt het niet altijd goed af met de meerkatten zoals bij de scene met de arend. Maar ja, dat is nu eenmaal de natuur. De documentaire duurt maar iets van 80 minuten en kijkt zich daarom ook lekker weg. Toch alweer een fraaie natuurdocumentaire verfilming van de BBC.

Ik heb deze film gezien met helaas een Nederlandse saaie stem i.p.v. die van Paul Newman die vlak overleed voordat deze film werd uitgebracht. De film is uit eerbetoon wel opgedragen aan hem.

Eindelijk weer eens een Eddie Murphy film die het kijken waard was en dan met name het eerste gedeelte van de film. Eddie Murphy speelde goed en was geregeld zelfs grappig. Maar ook de schoonheden Elizabeth Banks en Gabrielle Union vond ik het leuk doen in deze film.

Het begin van de film was eigenlijk best wel leuk en toen heb ik ook regelmatig moeten lachen om een aantal geweldige cynische opmerkingen (met name van het jochie Kenny). Na het gedeelte in de stripclub slaat de film eigenlijk om van komedie naar drama en is het ook over met de humor en wordt het min of meer een serieuze bedoeling. Dit gedeelte is zeker niet slecht vanwege het goede spel van Kim Cattrall en ook van Dustin Ingram. Het rolletje van Brian Dennehy was overigens ook wel aardig . Al met al leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

P.S. Geweldig toen Dustin Ingram een film (Star Wars Parodie) van Monica Velour helemaal was aan het ophemelen en het jochie Kenny (leuk gespeeld door Daniel Yelsky) cynisch zei "You are crazy, this movie sucks"

Het eerste deel was leuk maar dit deel slaat nergens op en was ook niet grappig. Streisand en Hoffman vond ik vreselijk in deze film en ze waren ook totaal niet grappig. Alleen De Niro doet het nog aardig in deze film.

Zeer leuke komedie met een zeer leuk verhaal. Ben Stiller speelde zeer goed maar Owen Wilson en Robert De Niro deeden het ook voortreffelijk. Heb regelmatig moeten lachen om de hilarische situaties waarin Ben Stiller belande. Einde is natuurlijk stereotype Amerikaans maar dat drukt de pret niet.

De meeste parodies vind ik vreselijk en deze was natuurlijk ook niet geweldig maar echt slecht vond ik hem ook weer niet. Dat was vooral te danken aan Carmen Electra die er mooi uitzag en ook redelijk vaak in de film voorkwam (in de meeste parodies is ze maar effen te zien). Ook Sean Maguire vond ik best redelijk. Verhaal is natuurlijk een 100% kopie van het origineel maar werd wel soms leuk op de hak genomen. Omdat deze film ook niet lang duurt (ik meen iets van 70 minuten) is hij best te kijken als opwarmertje voor een goede film

Best wel een verrassend goede thriller. Ik verwachtte eigenlijk een beetje een dertien in een dozijn film maar dat was hij zeker niet. Het verhaal (begint spontaan en eigenlijk ook wel vreemd, maar daar blijkt een goede reden voor te zijn) zit goed in elkaar, weet ook te boeien en is op bepaalde momenten zelfs spannend. Hetzelfde geldt voor het sterke einde wat ik best verrassend (hoewel het er achteraf wel dik in zat) vond en ook goed.

Degenen die deze film naar een hoger niveau tillen zijn Samuel L. Jackson en zeker ook Leslie Bibb. Samuel L. Jackson speelt de rol van psychopaat gewoon geweldig maar Leslie Bibb verraste me het meest met haar goede rol als echtgenote die zeker niet op haar mondje was gevallen. Ze zag er trouwens ook fraai uit. Luke Wilson speelde misschien een beetje sullig maar hij was wel geknipt voor de rol. De duur van de film is best aan de korte kant maar voor deze film was het zeker perfect want hij verveelde daardoor nergens. Sterker nog, ik heb me vanaf de eerste tot de laatste minuut prima vermaakt met deze film.

Het enige smetje op de film vond ik een punt van de uitvoering. De film barst namelijk van het geweld maar daar laat men helaas bitter weinig tot niets van zien. Had men dat wel gedaan dan had ik deze film helemaal geweldig gevonden.

Als komedie is deze film best geslaagd maar als actie/Sciencefiction is het natuurlijk allemaal diep triest. Tja wat wil je ook met zo'n belachelijke titel. Het verhaal (vergelijkbaar met o.a. Godzilla Vs King Kong) slaat natuurlijk nergens op en de uitvoering is om te huilen ze slecht. Maar wat echt triest is zijn de special effecten inclusief de haai en de krokodil. Dit zijn volgens mij de slechtste special effecten welke ik ooit gezien heb en we hebben het dan ook nog over het jaar 2010 waarin deze film gemaakt is. De film oogt ook zeer goedkoop want diverse beelden werden meerdere keren hergebruikt en alles is gewoon zeer nep in de film. De dialogen in de film zijn trouwens ook van een zeer bedenkelijk niveau (wel vaak om te lachen).

Ondanks dat eigenlijk alles gewoon waardeloos is in deze film keek hij wel lekker weg (je bent gewoon benieuwd naar wat voor belachelijks er nog allemaal komt terwijl het einde van de film je totaal niet interesseert) en was de cast eigenlijk nog het hoogtepunt van de film en dan eigenlijk alleen Gary Stretch als Nigel Putnam (min of meer een mislukte Indiana Jones) waar ik regelmatig om heb moeten lachen. Of het bewust bedoeld was denk ik eerlijk gezegd van niet. Waar ik ook om heb moeten lachen was dat mislukte Jay-Z figuur met zijn vissenogen die zogenaamd een wetenschapper moest verstellen. Nog nooit heb ik zo'n achterlijke wetenschapper gezien. De rol van Sarah Lieving als Agent Hutchinson was ook eentje om te lachen zo slecht. Op het einde trok ze haar jasje maar uit zodat de kijkers zich konden focussen op haar borst en niet meer afgeleid werden door de belachelijke slechte special effecten. Hannah Cowley vond ik trouwens best een schoonheid maar helaas was ze niet meer dan een snack voor de krokodil waardoor haar rol zeer beperkt was.