Opinions

Mooie film met een prima rol van Billy Bob Thornton. Halle Berry was ook goed en mooi om te zien maar haar kind was een beetje belachelijk. Halle Berry en de vader (de rapper wiens naam ik effen niet weet) waren slank en het kind in de film is moddervet ?

Het eerste uur van deze film vond ik zeer goed maar daarna zakt het iets weg. Maar ondanks dat toch een prima film. Ook goede bijrol trouwens van Heath Ledger.

Een saaie Sciencefiction / Drama die iets wegheeft van de film "The Mist". Het verhaal was opzicht best aardig gevonden en wist ook wel te boeien maar de uitvoering ervan was matig omdat het nergens spannend werd en beide hoofdrolspelers eigenlijk maar twee saaie pieten zijn. De beelden zagen er soms best fraai uit maar dat is dan ook alles. De wezens (inktvissen) zagen er behoorlijk nep uit en waren ook nergens dreigend. Op het einde leek het effen spannend te worden (scene is min of meer gejat van War of the Worlds) maar helaas was dat maar van zeer korte duur en de film is daarna ook al na een paar minuten afgelopen.

Leuk voor de kleintjes. Mijn god wat heb ik een hekel aan dit soort films. De eerste 30 minuten gingen nog net maar daarna werd het gewoon een complete hel voor mij. Zoals kolonel Kurtz "the horror" zei, geldt dat voor mij voor deze film.

Dit was dan op de volger van het matige "Monsters (2010)" en ondanks dat dit vervolg ook niet al te best is, heb ik me er wel beter mee vermaakt. Dat komt omdat het verhaal (een soort van Jurassic Park in het Midden-Oosten) me meer wist te boeien en er dit keer ook meer actie in zat, welke soms best hard is.

Het eerste gedeelte van het verhaal is best goed (ook qua uitvoering en zelfs met wat bloot) en weet ook te vermaken en soms is het zelfs wat spannend, maar het laatste gedeelte (dan gaat de film een beetje op de emotionele en morele tour en heeft het ook wel weg van een anti Amerika film vanwege hun manier van oorlogsvoering en het doden van onschuldige slachtoffers, zoals de schoolbus met kinderen), zeg maar de laatste 60 minuten, van het verhaal vond ik saai en langdradig (het verhaal duurt dit keer ook 30 minuten langer dan de eerste film) en het raakte me ook niet hoewel ik de monsters dan wel aandoenlijk vond (zeker het baby monstertje). Het komt er in deze film eigenlijk ook op neer dat de monsters eigenlijk niet de slechteriken (doen eigenlijk wat alle dieren doen en proberen te overleven, dat werd ook duidelijk gemaakt bij het gevecht tussen een monstertje en een hond) zijn, maar juist de Amerikanen die de monsters bombarderen en het hun niet uitmaakt of daar onschuldige slachtoffers (inwoners) bij vallen. Het einde van het verhaal was best aardig, maar was wel zeer clichématig en het deed me ook weinig.

Visueel (inclusief de specialeffecten) zag het er overigens allemaal fraai uit en zeker wat betreft de monsters (soort van kruising tussen een olifant, giraffe en een inktvis), die regelmatig fraai in beeld werden gebracht. Van de cast heb ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord (m.u.v. Sofia Boutella die schittert in de film "Kingsman (2014)"), maar ze deden het wel verdienstelijk en dan vooral natuurlijk de twee Amerikaanse hoofdrolspelers Johnny Harris (in de rol van de ervaren veteraan Noah Frater die zeer vervreemd is van zijn vrouw en kind, de laatste is zelfs bang voor hem, en daarom zo min mogelijk naar huis gaat. Daardoor draait hij wel min of meer door) en Sam Keeley (in de rol van de onervaren cadet Michael Parkes, die niet verder is gekomen dan zijn woonomgeving Detroit en daar alleen wat hangt/feest/seks met zijn vrienden, die ook mee zijn gegaan en die allemaal omkomen. Dat raakt Michael Parkes erg en ook de andere verschrikkelijke dingen die hij ziet, waardoor hij van stoer persoon verandert naar een zachtaardig persoon).

Het blijft jammer dat men zowel in het eerste deel als dit vervolg zo weinig doet met de monsters (dit keer wel gelukkig wat meer) en dat het allemaal zo oppervlakkig en ook best saai blijft. Wat dat betreft is deze poster misschien ook wat misleidend, want daar lijkt het op dat de monsters zeer agressief zijn en het gemunt hebben op de mens. Gelukkig is deze Drama / Sciencefiction film in mijn ogen wel beter dan het eerste deel en heb ik me er ook best aardig mee vermaakt (vooral dan de eerste helft van het verhaal, welke gewoon goed is).

Dit is misschien niet de bekendste kannibalenfilm film, maar dit is wel de bekendste kannibalenfilm qua cast en dan doel ik natuurlijk op het meespelen van actrice Ursula Andress (die vooral bekend is als Bondgirl Honey Ryder in de eerste film van James Bond, te weten "Dr. No (1962)") en acteur Stacy Keach. De laatste haalt echter wel het einde film van niet.

In dit verhaal draait het om een vrouw, te weten Susan Stevenson (Ursula Andress), die op zoek is naar haar vermiste echtgenoot Henry in de jungle van Nieuw-Guinea. Ze wordt daarbij geholpen daar haar broer Arthur Weisser (Antonio Marsina) en de jungle expert Professor Edward Foster (Stacy Keach). Zodra ze in de jungle worden afgezet, worden ze belaagd door wilde dieren en een kannibalenstam, die haar al tot weduwe hebben gemaakt.

De eerste 70 minuten van het verhaal zijn eigenlijk flauw (het meest schokkende wat je te zien krijgt heeft te maken met dierenleed, namelijk het opofferen van een leguaan die wordt gedood, van zijn huid wordt ontdaan en dan rauw wordt opgegeten) en het gaat dan nog vooral om een avonturen. De twee hoogtepunten in de eerste 75 minuten hebben betrekken op Ursula Andress, want zij is namelijk na circa 40 minuten voor het eerst bloot (weliswaar alleen haar borsten) te zien als ze andere kleren gaat aantrekken en na circa 67 minuten wordt ze aangevallen door een wurgslang. Buiten de mooie borsten van Ursula Andress (die destijds 42 jaar was) zien we ook nog de borsten van de inheemse vrouw Sura (Akushula Selayah), die gaat vrijen met Arthur Weisser en die daarna vrij snel gedood wordt.

Na circa 70 minuten ontstaat er een verrassende wending (die helaas al wordt prijsgegeven bij de filmomschrijving) in het verhaal, als blijkt dat Susan niet echt op zoek is naar haar vermiste echtgenoot Henry (die haar bedroog en bij haar weg wilde) maar op zoek is naar uranium in een berg. Zodra ze dat vinden, worden ze gelijk overvallen door een kannibalenstam, die de broer van Susan doden en die Susan en Manolo (Claudio Cassinelli), die Susan is komen helpen bij de zoektocht, meenemen naar hun grot.

Vanaf dan verandert het verhaal naar een horrorfilm met een seksueel ondertoontje. En dat laatste omdat de kannibalenstam op een gegeven moment geil (ik vermoed door het eten van mensenvlees) wordt en je dan twee kannibalen met elkaar ziet neuken. Verder zie je dat een kannibalen vrouw zichzelf liggend begint te strelen en te vingeren (dat had wel iets pornografisch) en zie je een kannibaal een varken neuken Ook probeert een kannibaal Susan te verkrachten, maar dat loopt slecht voor hem af als de andere kannibalen hem te grazen nemen, waarna ze zijn penis eraf snijden en waarna hij gedood wordt. Zo'n soort scène zit overigens ook in een andere kannibalenfilm, namelijk "Mangiati Vivi! (1980)".

Echt veel schokkende beelden die met Horror te maken hebben valt er eigenlijk ook niet te zien, want alleen het verwijderen van de organen uit Arthurs lichaam, die daarna wordt opgediend als maaltijd voor de kannibalenstam, was een beetje goor en verder zie je een slang die levend wordt gevild en opgegeten wordt tijdens een onsmakelijk eetfestijn. En dan was het dan eigenlijk ook.

Gelukkig is Ursula Andress ook nog een keer bloot te zien en dat als ze volledig bloot (je ziet dan zelfs een paar seconden lang een blond / bruin tapijtje tussen haar benen) aan een paal wordt vastgebonden met haar handen (zoals op de filmposter te zien is), waarna haar lichaam door twee andere inheemse vrouwen (die topless te zien zijn) wordt ingesmeerd met een bruin goedje en die twee vrouwen hebben er zichtbaar veel plezier in.

Uiteraard weten Susan (die het opperhoofd van de kannibalenstam weet te doden) en Manolo (die ook nog een irritante lilliputter kannibaal doodt) uiteindelijk te ontsnappen via de rivier met een boomstam.

Al met al een matige Avontuur / Horror film, die kinderachtig zou zijn zonder de doorzichtige, maar bloederige kannibalen taferelen. Zowel de locatie-opnamen in Maleisië als het fraaie lichaam van Ursula Andress (haar gezicht blijft wel continue in de plooi), zijn eigenlijk de enige kwaliteiten in deze film.

Deze film heb ik voor het eerst ergens in de begin jaren 80 op de TV gezien (ik meen op BRT1) en vond het destijds een geweldige film. Het verhaal stelt natuurlijk niet veel voor maar de sketches zijn geweldig en zeer grappig. Ook de muziek (liedjes die ze zingen) is geweldig. Ik vind dit persoonlijk de beste Monty Python film die ze gemaakt hebben. Dit is misschien wel de beste Engelse Humor film die ze ooit gemaakt hebben.

Ik heb ook de versie gezien van 105 minuten en wel op de televisiezender Film 1. Ik moet zeggen dat die versie voor mij voldoende is want op een versie 360 minuten of zelfs 463 minuten zit ik niet echt te wachten want dat is voor mij gewoon veel te langdradig.

Opzicht was dit wel een aardige documentaire waarbij ieder Monty Python uitgebreid aanbod komt inclusief de inmiddels al overleden Graham Chapman (via archiefbeelden). Zowel de begin periode wordt leuk uitgelicht als wel hun bekende films. Uiteraard zie je ook regelmatig beelden daarvan. Ook kom je via de interviews leuke weetjes te weten over ieder Monty Python lid en ook waarom ze gestopt zijn.

Opzicht vond ik vroeger de Monty Python's Flying Circus serie (volgens mij zond de VPRO hem destijds geregeld uit) altijd leuk om te zien als ook hun Monty Python films. Met name dan de legendarische film "Monty Python and the Holy G..." en "Life of Brian (1979)".

Echt hoogstaand is deze film helaas niet, wat eigenlijk wel jammer is met zo'n sterrencast. Maar ondanks dat is deze film me veel beter bevallen dan wat ik van te voren had gedacht en erover heb gelezen hier.

Ik vond dit eerlijk gezegd wel een redelijk oorlogsdrama (met een heel klein beetje actie) waarvan het verhaal wist te boeien en zeker interessant is. Met kunst heb ik eerlijk gezegd wel weinig op. Het verhaal wordt op een relatief luchtige (ook een paar keren tragisch) wijze uitgevoerd, met hier en daar wat leuke droge opmerkingen (vooral van Bob Balaban die ook lekker droog speelde). Visueel zag het er ook allemaal aardig uit en de sterrencast deed het verdienstelijk. Maar ja wat wil je ook met sterren als o.a. George Clooney, Matt Damon, Bill Murray en Cate Blanchett.

Helaas is de film wel wat langdradig en saai en had er van mij ook wel meer mogen gebeuren en zeker ook meer spannende dingen. Alleen het einde is een heel klein beetje spannend en dat is het dan ook. Maar al met al is deze film me niet slecht bevallen.

P.S. de scene waarbij Nazi officier Viktor Stahl (kunstrover) ontdekt werd, was wel sterk en geinig.

Film die wel wist te boeien maar nooit echt spannend werd. De eerste 30 minuten van de film zijn zelfs ronduit saai daarna wordt het beter maar iets verrassends gebeurt er helaas niet in. Ik vond hem wel origineel en de beelden zagen er soms aardig uit. Kevin Spacey als robot was overigens een slechte keus van de regisseur.

Goh dat is best lang geleden dat ik deze film gezien heb. Het verhaal was best leuk verzonnen maar de uitvoering was belabberd waardoor de film ook niet boeiend laat staan spannend werd. De special effecten zagen er overigens nog redelijk uit en dat geldt ook voor diverse beelden. De cast (zeer matig) kon helaas ook niet overtuigen waardoor deze film al met al zeer belabberd was.

Een meester in het maken van een rampenfilm is de Duitser Roland Emmerich. Hij heeft op de wereldwijde bioscooppopulatie heel wat catastrofes afgevuurd. Of het nu gaat om een buitenaardse invasie ("Independence Day (1996)"), een monster ("Godzilla (1998)"), een klimaatramp ("The Day after Tomorrow (2004)") of het einde der tijden ("2012 (2009)"), Emmerich weet er altijd wel weer hersenloos amusement uit te persen. Dat hoeft net per se een diskwalificatie te zijn.

"Moonfall" (een mix tussen "Independence Day" en "2012") is ook zo'n een typische Ronald Emmerich film, compleet met uiterst onwaarschijnlijk plot en een zoetsappig familieverhaaltje dat poogt nog enige emotie op te roepen. Alsof je daar op zit te wachten als de wereld dreigt te vergaan. Ronald Emmerich is vrij constant, want hij maakt vrijwel steeds dezelfde, bombastische, destructiefilms met veel chaos en vernietiging. Hierbij wordt amper gekeken naar een logisch verhaal of karakterontwikkeling en dat geldt ook voor "Moonfall".

In "Moonfall" komt de maan in botsing met iets mysterieus waardoor ze in ramkoers komt met onze planeet Aarde. Het is slechts een kwestie van tijd voordat de botsing het leven op onze planeet volledig zal uitroeien. Astronaut Brian Harper (Patrick Wilson) is ervan overtuigd dat hij de aarde kan redden. Samen met NASA executive Jo Fowler (Halle Berry) en complotdenker K.C. Houseman (John Bradley) vertrekt Fowler op gevaarlijke ruimtemissie om het noodlot te keren.

Ondanks dat je van te voren weet dat een Ronald Emmerich film nooit hoogstaand is (op de speciale effecten na dan), zijn zijn films meestal wel vermakelijk om naar te kijken en dat geldt ook voor "Moonfall". Op het eerste gezicht lijkt "Moonfall" een ongecompliceerde actiefilm met als thema natuurrampen. Het verhaal heeft echter een paar onverwachte wendingen in petto, die afwijken van de wegen die het meest werden bereisd door eerdere films in dit genre. Dit leidt er echter toe dat "Moonfall" soms het gevoel geeft dat het zijn eigen identiteit nog niet helemaal heeft gevonden. De film komt vaak over als een sciencefictionfilm of een natuurrampendrama en bereikt nooit helemaal de kruising tussen genres waar de film naar streeft.

Zeggen dat de maan uit zijn baan rondom de aarde is gegaan, waardoor de planeet in gevaar is, had genoeg geweest om dit verhaal nog als enigszins geloofwaardig te kunnen verkopen. Maar helaas kiest Ronald Emmerich voor de sciencefiction (bijna fantasy) kant en gaat de film voor over een buitenaardse A.I. die de mensheid wil uitroeien door de maan (die vanbinnen ook nog eens hol is) op de aarde te laten storten. Het verhaal is vrij absurd, de film is rommelig en voorspelbaar en er zijn zoveel onrealistische gebeurtenissen dat je niets anders kunt doen dan met je ogen rollen.

Ook wordt alles overdreven weergegeven, zoals twee mensen die over een meters lange, kapotte brug kunnen springen Of een auto die overal doorheen kan rijden terwijl de grond letterlijk verzakt en scheurt op verschillende plekken. De verschillende situaties zijn lachwekkend slecht en in zijn geheel slaat "Moonfall" helemaal nergens op, maar toch is het vermakelijk om naar te kijken en dat moet je wel doen door je rationele hersenhelft op standje nul te zetten en je creatieve hersenhelft op standje tien te zetten.

De cast staat op de automatische piloot, met de matige drama-scènes en actrice Halle Berry die daarin de kroon spannen. Onhandige dialogen worden vaak op de voet gered door de schijnbaar eeuwig jonge Halle Berry en John Bradley. Laatstgenoemde weet erin te slagen om de meest oprechte scènes vast te leggen. Hoofdrolspeler Patrick Wilson komt af en toe over als acteur uit vervlogen tijden. In sommige scènes dikt hij het archetype ‘norse held’ net iets te veel aan en leidt hij daardoor af van elke vorm van realisme in de film. Ook zien we nog eventjes Donald Sutherland, maar met de aanwezigheid van deze veteraan wordt dan weer teleurstellend weinig gedaan.

Bijna alle acteurs in "Moonfall" lijken op een bepaald moment zichtbaar te worstelen met de levering van hun teksten. Alsof iedereen zich er pijnlijk van bewust is dat niemand in een dergelijke situatie zo praat, zelfs wanneer buitenaardse wezens de maan aanvallen en natuurrampen de aarde overvloeden.

Heeft "Moonfall" een boodschap? Een waarschuwing tegen milieuverontreiniging? Tegen mensen die "fake news" verspreiden? Welnee, Ronald Emmerich wil gewoon lekker, pretentieloos amusement leveren. En daar is hij opzicht best goed in. Als je een fan bent van films boordevol actie met absoluut verbluffende visuele effecten (inclusief een CGI-tsunami die op de kusten van de VS inbeukt) en een meeslepend sounddesign, dan is deze film zeker een must-see voor jou. Verhaalinhoud en nét iets meer diepte zouden echter geen onwelkome toevoegingen geweest zijn.

Ook deze film herzien en ik moet zeggen dat ik toch nog steeds een zeer leuke James Bond film vindt. De ruimte en vooral de Spaceshuttle was destijds helemaal in dus daar heeft men prima op ingespeeld. Net zoals de vorige James Bond film bevat deze film ook veel actie (ook best veel spectaculaire, zoals de opening), leuke snufjes (gondel in Venetië), fraaie landschappen, fraaie vrouwen (wel een stuk minder dan in de vorige) en leuke tegenstanders (inclusief Jaws weer). Het is helaas jammer dat de belangrijkste tegenstander in deze film te weten "Michael Lonsdale" enorm tegenvalt en nergens kan overtuigen (hij had zijn uiterlijk ook niet echt mee in deze film). De humor is ook weer volop aanwezig en maakt deze film zeer prettig om naar te kijken. Het laatste half uur in de ruimte vond ik vroeger toen ik nog zeer jong was zeer gaaf en spectaculair. Nu is het natuurlijk best flauw en onnozel. Maar ondanks dat vind ik dit nog altijd een prima James Bond film.

Dat deze film afkomstig is van de regisseur welke ook de film "Fantastic Mr. Fox" heeft gemaakt is direct te zien. Visueel ziet het er allemaal fraai uit en de cast is eigenlijk ook best indrukwekkend (de beide hoofdrolspelers zijn overigens wel onbekend) en ze deden het ook goed, maar daar blijft het dan ook bij. Het verhaal was nog best leuk gevonden en met de uitvoering zat het ook wel goed maar helaas is deze film nergens echt leuk, grappig of dramatisch. Ook is de film wat langdradig (na 45 minuten had ik het wel een beetje gezien) en inderdaad ook wat te kinderachtig.

Italianen in de VS zijn luidruchtig, extravert en gepassioneerd, zo luidt het cliché, en wie de film "Moonstruck" bekijkt, ziet deze vooroordelen bevestigd.

De alleenstaande Loretta Castorini (Cher) is op zoek naar zekerheid en gaat in op het huwelijksvoorstel van de oudere Mr. Johnny Cammareri (Danny Aiello), voor wie ze niets voelt. Ze is verliefd op diens jongere broer, de wat eigenaardige Ronny Cammareri (Nicolas Cage). Haar avonturen op relatiegebied zijn voor haar familie een dankbaar onderwerp voor ruzies en discussies. Haar moeder Rose (Olympia Dukakis) tobt daarbij met een overspelige echtgenoot (Vincent Gardenia) maar heeft zelf ook sjans. Het komt allemaal door de maan !

De vertolkingen zijn fantastisch, zij het wel wat karikaturaal, en zowel Cher als Olympia Dukakis ontvingen een "Oscar". De film is een uitstekende combinatie van romantisch drama en komedie.

Echt weer een typische Hollandse kloten humor film. Te lachen valt er eigenlijk niets (alleen het parkeren van de Hummer was wel grappig) en het merendeel van de humor is weer typisch Nederlandse sex humor. Dat is volgens mij het enige onderwerp waarover men in Nederland een humor film kan maken.

Echt te triest voor woorden deze Dick Maas shit. Over de acteer prestaties zal ik het niet maar niet hebben want daar was geen sprake van. Echt zonde van de tijd dat ik deze zooi gekeken heb.

Fraaie documentaire over bijen en hoe ze door de mensen gebruikt en misbruikt worden (zeker door die kapitalistische Amerikaan die alleen maar $$-tekens zag en eigenlijk weinig gaf om het welzijn van de bijen).

De documentaire was zeker interessant m.b.t. de toekomst van de bijen omdat ze nu massaal aan het sterven zijn. De close-ups van de bijen zagen er overigens fraai uit. Bij een enkele scene waarbij de bijen opgesloten, vergast en daarna verbrand werden moest ik even denken aan Auschwitz. De reden dat dit werd gedaan (door een oude Zwitserse man) was omdat ze niet meer geschikt waren en dus overbodig waren. Zo dacht Hitler destijds ook over de Joden. Ook was de scene waarbij twee oudere Zwitserse vrouwen bijenkoningin deden kweken en daarna gewoon per post deden opsturen wel interessant. Bij die scene moest ik overigens ook wel een beetje denken aan Auschwitz en dan specifiek aan Josef Mengele die deed experimenteren met Joden.

Al met al was dit zeker een interessante documentaire om eens gezien te hebben en mochten de bijen echt uitsterven dan heeft de mens ook een probleem want die zal dan waarschijnlijk ook uitsterven. Of men moet net zoals in China doen (wat een idioot was die Mao Zedong eigenlijk door o.a. het uitroeien van de mussen omdat die het graan deden stelen van zijn volk) en de bloemen/bomen laten bevruchten door chinezen. Bij die scene moest ik wel even lachen en ook de conclusie daarbij

Deze documentaire heb ik overigens gezien op Film1

Typische beginjaren 80 videotheek Oorlog / Misdaad film, die me ook deed denken aan de veel betere Oorlog / Misdaad film "Kelly's Heroes (1970)", want ook in deze film draait het om het stelen van goud uit een bank tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het verhaal speelt zich af in het plaatje El Ksour in Tunesie op 5 april 1943, waarbij een eenheid van het Franse vreemdelingenlegioen de opdracht krijgt om goud opgeslagen in een bank veilig te stellen. De Duitsers weten echter van hun opdracht af en lokken ze in de val, waarbij na een slachtpartij uiteindelijke vier Fransen, te weten onderofficier Édouard Mahuzard, sergeant Pierre Augagneur, soldaat Boissier en soldaat Borzik, het weten te overleven. Deze zijn dan uit op wraak en een aantal van hun wilt ook het goud in de bank stelen.

Hoewel het verhaal best eenvoudig is en ook niet zoveel voorstelt, wist de film me wel te vermaken. Ook de uitvoering was niet onverdienstelijk (hier en daar wel wat saai en langdradig) en buiten sfeer valt er ook soms wat te glimlachen. Met name als bankdirecteur François Laroche-Fréon (gespeeld door François Perrot) overlijdt omdat hij per ongeluk op openliggende elektriciteitsdraden plast en diens vrouw Hélène Laroche-Fréon (gespeeld door Marie Laforêt) dan zegt:

"Dat was de eerste keer dat er een vonk van leven in zijn lul zat"

Ook moest ik wel (glim)lachen als sergeant Pierre Augagneur (gespeeld door Jean-Paul Belmondo) samen met Hélène eten gaat halen en iemand van de achterblijvers dan zegt "wat blijven ze lang weg", waarop iemand dan antwoord "Augagneur is haar aan het neuken"

Het verhaal zit eigenlijk ook wel leuk in elkaar en heeft ook een aantal verrassingen in petto en zeker naarmate het einde (wat best leuk was) nadert. Verwacht overigens niet veel van de actie, want buiten de opening (eerste 30 minuten) van het verhaal en wat wraak/afrekening, zit er verder geen actie in.

De cast in deze film deed het best verdienstelijk en vooral natuurlijk hoofdrolspeler Jean-Paul Belmondo (in de rol van sergeant Pierre Augagneur, die het goud wilt stelen). Maar ook Matthias Habich (in de rol van de Duitse Luitenant Karl Brenner van de 21e Tank Divisie die verliefd is op Hélène) en Marie Laforêt (in de rol van Hélène Laroche-Fréon, die iedereen met haar schoonheid misleidt) deden het leuk.

Al met al een leuke en vermakelijke Franse Oorlog / Misdaad film, welke zich ook lekker wegkijkt. Met iets meer dan 100 minuten, is het wel iets aan de lange kant (90 minuten zou voldoende zijn geweest).

Geen hoogvlieger maar dankzij de cast die er zichtbaar zin in had is dit toch nog best een leuke luchtige komedie geworden met een licht randje drama eromheen. Van de cast deden vooral de hoofdrolspelers Rachel McAdams (fraaie meid overigens) en de norse Harrison Ford het leuk. Het was ook leuk om Diane Keaton weer eens te zien alleen was haar rol iets te overdreven en eigenlijk ook niet echt grappig. Het verhaal stelt natuurlijk niet veel voor en is verre van origineel maar het keek zich wel lekker weg en soms viel er ook nog wat te lachen.

Overigens wel een grappige titel deze film voor mannen

Dat Fantasy niet echt mijn genre is, bewijst deze dertien in een dozijn Star Wars-achtige Sciencefiction / Fantasy film maar weer eens, want het kon me eigenlijk allemaal niet echt boeien (zo had ik ook totaal geen band met de vlakke personages in het verhaal), vermaken of interesseren en het is ook allemaal zeer flauw, clichématig en voorspelbaar en dat bijna 120 minuten lang.

Ook de cast vond ik maar zeer magertjes acteren en met name beide hoofdrolspelers, te weten Hera Hilmar (als Hester Shaw) en Robert Sheehan (als Tom Natsworthy), waar ik eerlijk gezegd ook nog nooit gehoord van had. En de bekende acteur Hugo Weaving in de rol van Thaddeus Valentine, speelde zijn rol van slechterik wel zeer clichématig. Het enige personage wat een nog beetje interessant was, was het geanimeerde personage Shrike (met de stem van Stephen Lang) en Leila George (als Katherine Valentine) vond ik best een mooie jonge vrouw.

Visueel gezien mocht deze film er zeker wezen (zo zag de rijdende stad Londen er fraai uit) en hetzelfde geldt voor de eerste 10 minuten van het verhaal (zelfs nog een beetje spannend), welke nog best aardig zijn en helaas geldt dat nauwelijks voor de overige 110 minuten. Met het geven van 2,0 sterren voor deze film ben ik eigenlijk nog best mild.

Armoedige kopie van "Young Adult" reeksen als "The Hunger Games" en "The Maze Runner", waarin de Nederlands-Noorse regisseur Harald Zwart het onsamenhangende script bedelft onder een lawine van belabberde computereffecten.

De "Schaduwjagers" behoren tot een geheime orde van speciaal begaafde strijders die de aarde beschermen tegen krijgsheren, vampiers, weerwolven, demonen en andere kwaadwillige wezens. Clary Fray (Lily Collins) uit New York, ontdekt dat ze over dezelfde krachten beschikt als deze " Schaduwjagers" en belandt meteen in het gevecht.

Wie het subgenre van de "Young Adult Fantasy" kent, wacht weinig verrassingen, maar het is fijn om er eens eentje te zien die zichzelf niet zo bloedserieus neemt. Verder is het leuk dat de mooie Lena Headey ook een rol heeft in deze Actie / Fantasy film, als de moeder van Clary Fray, die ontvoerd wordt door kwaadaardige demonen en die natuurlijk ook een "Schaduwjager" is.

Niet meer dan een matige en flauwe Actie / Komedie film en dat ondanks het meespelen van een sterrencast bestaande uit Johnny Depp, Gwyneth Paltrow en Ewan McGregor. Dat deze film vooral tegenvalt komt op conto van hoofdrolspeler Johnny Depp (in de rol van Mortdecai), die wederom een irritant typetje speelt met een overdreven accent/stemmetje en uiterlijk (dit keer een snorretje) en bovendien is hij ook maar zelden grappig.

Het verhaal (draait om een gestolen gestolen schilderij die een toegangscode bevat tot een nazi rekening) was opzicht wel leuk gevonden en ook de uitvoering was niet onaardig, maar echt boeiend vond ik het nergens en te lachen viel er maar weinig. En dat kwam vooral dus door de eerder genoemde Johnny Depp die door zijn manier van spelen eigenlijk alle humor om zeep hielp. Het enige personage in deze film welke ik wel leuk vond was Jock (gespeeld door Paul Bettany), die de helper is van Mortdecai en die hem regelmatig ook uit de nood red. Visueel gezien werd alles wel aardig in beeld gebracht en omdat de film gelukkig ook niet al te lang duurt, kijkt hij nog wel aardig weg.

Al met al dus gewoon een matige Actie / Komedie film en dat komt dus vooral door Johnny Depp.

Deze film heb ik in eerste instantie gekeken vanwege het meespelen van de fraaie Matina Garcia (in de rol van buitenlandse huishoudster Ana), die ik laatst heb zien spelen in twee films. Ondanks dat ze er nu ook weer fraai uitziet (en ook weer bloot is te bewonderen) en zeker ook verdienstelijk speelde, speelt ze nu meer op de achtergrond.

In deze inktzwarte Komedie / Drama draait het om een apart gezin bestaande uit moeder Alica (goed gespeeld door Emma Suarez die er ook best leuk uitzag), vader Miquel (goed gespeeld door Eduard Fernández) en zoon Luís (verdienstelijk gespeeld door Marcos Franz), waarbij de gedeprimeerde zoon Luís zo zijn problemen heeft (o.a. zelfmoordneigingen) en ook veel dieren (honden, katten en zelfs een duif) mee naar huis neemt en de vader Miquel en zorgzame moeder Alica een midlifecrisis hebben en eigenlijk niet meer van elkaar houden. Dat resulteert dan dat vader Miquel een affaire aangaat met hun huishoudster Ana en de moeder Alica gaat een affaire aan met Sergi (gespeeld door Alex Batllori) die de beste vriend is van haar zoon Luís. Met name die affaire levert een aantal geweldige scenes (pikant, beschamend maar tevens ook komisch) op zoals het moment dat ze met elkaar neuken en zij dan tegen hem zegt "Ik ben je hoer, ik ben je hoer, ik doe alles wat je me vraagt". Hij vat dat iets te letterlijk op en gaat haar dan vernederen/misbruiken zoals bij de scene in de hotelkamer waarbij ze hem moet pijpen op een speciale manier met haar mond (lippen naar binnen gezogen zodat hij haar tanden niet voelt) Ook de scene in de auto waarbij zij een heel verhaal begint af te steken dat ze logischerwijze ermee moeten stoppen en hij dan zijn broek naar beneden doet en met zichzelf begint te spelen. Op het moment dat ze dat ziet, is ze gelijk weer om

Buiten het aparte gezin draait het in deze film ook nog om de alleenstaande moeder Raquel (verdienstelijk gespeeld door Anna Ycobalzeta) en haar dochter Susanna (goed gespeeld door Noa Schinnerling), waarbij Raquel die beste vriendin is van Alica. Die Raquel heeft ze ook niet allemaal op een rijtje want ze straft (haren afknippen en sigaret op hand) en vernedert (gedwongen ijs opeten, waardoor ze misselijk wordt en moet overgeven) haar dochter continue om eigenlijk niets. En als laatste hebben we nog de ouders van vader Miquel, waarbij de moeder alzheimer heeft en niet praat en de vader juist met twee stemmen (voor haar en hem) praat en zelfmoord wilt plegen voor hem en haar.

Persoonlijk heb ik me eigenlijk goed vermaakt met deze aparte maar leuke film en verbaas je je ook steeds bij veel situaties die aan de ene kant best bizar (gaat misschien zelfs soms te ver) zijn en aan de andere kant juist humoristisch. Een goed voorbeeld daarvan is het aanrijden van een wildwijn die uiteindelijk niet dood blijkt te zien en als men het dier uit zijn lijden wilt lossen (Ana vindt dat namelijk terecht heel zielig), rijdt Miquel er met de auto bewust overheen, maar in eerste instantie onbedoeld alleen over zijn poten waardoor het dier nog steeds niet dood is

Deze film is zeker niet voor iedereen weggelegd, maar ik heb me er in ieder geval vanaf de eerste tot de laatste minuut goed mee vermaakt. Dat laatste mede ook door Emma Suarez die ik gewoon goed vond spelen en haar situatie vond ik persoonlijk ook het leukste en meest interessante in deze film.

Prima avonturenfilm met op het einde toch ook wel een hoog drama gehalte. Het verhaal is best goed en weet ook te boeien. Het eerste gedeelte van de film is best mooi en leuk maar op het einde wordt het allemaal somber en duister. De beelden zien er overigens vaak fraai uit en de hele cast deed het prima met als hoogtepunt Harrison Ford die langzaam maar zeker alle realiteit uit het oog verliest met alle gevolgen van dien.

Bij deze Misdaad / Drama film had ik een "The Revenant (2015)" déjà vu gevoel, namelijk saai en langdradig. Waarbij deze film wel gelukkig 30 minuten korter duurder, maar twee uren is eigenlijk al veel te lang voor deze film.

Deze film speelt zich af in 1981 (de jaren 80 werden overigens fraai weergegeven met o.a. aankleding en haardracht) in New York en dat was het jaar met de hoogste criminaliteitscijfers uit de geschiedenis van de stad. In de winter van dat jaar proberen Abel Morales (goed gespeeld door Oscar Isaac) en zijn vrouw Anna Morales (goed gespeeld door de altijd mooie Jessica Chastain, dit keer rondlopend met een blonde pruik i.p.v. haar eigen rood haar) hun brandstofbedrijf uit te breiden door een gewild stuk grond te kopen van Joden en al het omringende gevaar, waaronder corruptie en criminaliteit, te omzeilen met het risico alles te verliezen wat ze hebben opgebouwd en daar draait het dan om in deze film.

Ik kon maar niet in de ban van het verhaal komen en het eerste uur waar nauwelijks iets gebeurt en er veel gepraat wordt, vond ik maar saai (tot het slaapverwekkende) en langdradig. Na circa een uur komt de film dan eindelijk een beetje opgang en gebeurt er ook wat (o.a. tankwagen overval en tankwagen achtervolging) in het verhaal met als hoogtepunt het einde met de doorgedraaide (wat ik opzicht wel kan begrijpen, met wat hij heeft meegemaakt) ex-werknemer van Abel Morales. Maar veel stelt het allemaal niet voor en nergens wordt het boeiend of spannend. Het beste van deze film is misschien nog wel het visuele gedeelte (o.a. de beelden van de altijd prachtige stad New York) ervan inclusief de fraaie uitziende rondborstige Jessica Chastain.

Maar al met al vond ik dit gewoon een saaie en langdradige (had makkelijk gemaakt kunnen worden in 90 minuten tijd) Misdaad / Drama film en heb ik me er ook weinig mee vermaakt en daarom krijgt ook deze film net zoals de film "The Revenant", van mij maar een 2,0 als punt.

Deze film is me eigenlijk best tegengevallen, want ik vond het allemaal maar vaagjes en als geheel was het eigenlijk ook allemaal best saai.

Het verhaal was opzicht best aardig gevonden en was ook wel interessant, maar de uitvoering valt gewoon tegen ondanks het visuele aspect (iets waar regisseur Anton Corbijn goed in is) en de goed spelende cast. Het probleem met het verhaal is dat het enorm langdradig en saai is en ook zit er niets verrassends (misschien nog een beetje het einde) in. Sterker nog er gebeurt eigenlijk maar bitter weinig en het verhaal kabbelt ook rustig naar het einde, welke ik eigenlijk ook maar matigjes vond. Het geheel weet ook nauwelijks te boeien, laat staan dat het ergens spannend wordt. Dankzij de goed spelende cast (m.u.v. Grigoriy Dobrygin in de rol van "Issa Karpov", die werkelijk een aanfluiting was) blijf je gelukkig wel kijken en ook natuurlijk omdat het de laatste hoofdrol was van de helaas veel te vroeg overleden goede acteur Philip Seymour Hoffman. Rachel McAdams, Willem Dafoe en Nina Hoss speelden overigens verdienstelijk.

Al met al is deze film me dus tegengevallen en vond ik het ook een te lange zit van bijna twee uren. De cast redt in mijn ogen deze film nog enigszins.

Uitstekend drama welke ook nog eens best realistisch oogt. Het verhaal draait om drie vrouwen (gespeeld door Annette Bening, Naomi Watts en Kerry Washington) die allemaal opzoek zijn naar geluk maar tevens ook allemaal hun eigen problemen hebben. Het verhaal zit zeer mooi in elkaar (visueel trouwens ook) en is ook best interessant en eigenlijk ook wel ontroerend. De drie vrouwen kennen elkaar niet maar uiteindelijk hebben ze allemaal een band met elkaar. Het einde van de film was trouwens zeer mooi maar eigenlijk ook wel tragisch.

De drie hoofdrol spelers doen het uitstekend en dan vooral Annette Bening (speelt een verbitterde veeleisende vrouw en op haar 14e heeft ze haar kind afgestaan voor adoptie) en de verleidelijke Naomi Watts (is wees, heeft een doel in haar leven en zoekt geregeld genegenheid bij mannen). De laatste zag er ook nog eens wonderschoon uit en de balkonscène was gewoon Kerry Washington (speelt een vrouw die een kind wil adopteren omdat ze zelf geen kinderen kan krijgen) speelde trouwens ook gewoon goed. Dit mag dan misschien een vrouwenfilm zijn maar als man zijnde vond ik het prachtig om te zien en heb ik ervan genoten. Ik had het soms ook een beetje moeilijk om het droog te houden (en dan doel ik niet op de balkonscène)

Buiten de drie hoofdrolspelers doet de rest van de cast het ook uitstekend en het is best een zeer indrukwekkende cast met o.a. Samuel L. Jackson (speelde zeer sterk) en Jimmy Smits (eveneens een sterke rol). Ook leuk om Elizabeth Peña weer eens terug te zien (weliswaar maar een hele kleine rol).

Deze film was voor mij een onbekende, maar omdat het ging om een Drama / Horror (van horrorfilms ben ik een liefhebber) film, waarin ook nog eens een sterrencast in meespeelde, was ik wel benieuwd en nieuwsgierig en daarom heb ik deze film zonder enige voorkennis afgelopen nacht bekeken.

In dit verhaal draait het om een stelletje gespeeld door Javier Bardem en Jennifer Lawrence, wiens relatie op de proef wordt gesteld wanneer ze onverwachts bezoek krijgen en waardoor hun rustige leven flink verstoord wordt.

Normaal gesproken is het een goed idee om een film zonder enige voorkennis te bekijken, maar bij deze film kan je dat misschien wel beter doen, want nu snapte ik er eerlijk gezegd weinig van en was het voor mij gedurende twee uren vooral een een mysterieuze, bizarre, rare en irritante (m.b.t. alle personen die naar het huis komen en zich raar gedragen) film om naar te kijken. Ook was de eerste minuut van het verhaal me niet helemaal blijven hangen, waardoor ik na het einde deze eerste minuut nog eens bekeken heb en waardoor me wel het één en ander duidelijk werd.

De meeste duidelijkheid heb ik overigens verkregen na het lezen van een aantal berichten hier en tijdens het bekijken van de film had ik al een vermoeden dat het wel eens betrekking kon hebben op de bijbel (o.a. Kaïn en Abel) en het verhaal zit ook vol met symboliek. Ik ben dan wel katholiek (inclusief gedoopt), maar met het geloof heb ik niets en alleen vroeger op de basisschool (in de jaren 70 en begin jaren 80) heb ik daarin wat lessen gehad (toen kwam ook steeds een pastoor in de klas) en dan vooral rond Kerstmis, Pasen, Hemelvaart, Pinksteren en natuurlijk de eerste communie en daarvan is me vooral bijgebleven dat je dan cadeaus kreeg (Kerstmis en eerste communie) en vrij had en dat is binnenkort (vanaf volgende week) weer van toepassing

Nu weer terug naar het verhaal. Het verhaal begint min of meer als een klassieke horrorfilm, over een stelletje in een groot huis in de middle of nowhere, waarbij Jennifer Lawrence (ze heeft in het verhaal geen naam) alleen ontwaakt (daarbij is het belangrijk dat je het shot vooraf opmerkt en onthoudt, wat ik dus niet deed) in bed. Al snel kom je te weten dat ze samenwoont met haar liefje Javier Bardem (heeft ook geen naam in het verhaal), die een schrijver/poëet is met "writer’s block" en zij is druk bezig met het opknappen van het familiehuis van zijn familie, als ineens een vreemdeling aanbelt.

Ondanks dat ik het hele verhaal mysterieus, raar en bizar vond, wist het hele verhaal me wel te boeien, te vermaken en te interesseren en was ik ook benieuwd hoe nu de vork precies in de steel zat en dat laatste is me dus vooral duidelijk geworden na het lezen van een aantal berichten hier. De cast (ondanks dat ze bijna allemaal behoorlijk irritant zijn in deze film) tilt deze film naar een hoog niveau en het was natuurlijk vooral genieten van de hoofdrolspelers Javier Bardem (scène in de stoel waarbij hij Jennifer Lawrence continue aankijkt was ijzersterk) en Jennifer Lawrence, waarbij de laatste veel moest incasseren en er ook flink van langs kreeg. De camera is ook steeds gericht op Jennifer Lawrence en wijkt zelden meer dan een meter bij haar vandaan.

Ondanks dat Jennifer Lawrence ijzersterk acteert in deze film, wordt ze ook flink op haar nummer gezet en vooral door de gerenommeerde acteur en actrice Ed Harris (die als eerste persoon bij het huis aanbelt en een zwaar rokende orthopedische chirurg speelt, maar natuurlijk volgens de bijbel Adam moet voorstellen) en Michelle Pfeiffer (die de vrouw speelt van Ed Harris en volgens de bijbel Eva moet voorstellen), die min of meer gehakt van haar maken en dwars door haar heen kijken.

Vooral Michelle Pfeiffer haalt het bloed onder de nagels bij haar vandaan (ook bij mij overigens) en ze is ook bepaald niet vriendelijk tegen haar. Hoewel ze inmiddels op leeftijd is, vond ik haar op bepaalde momenten wel enigszins sensueel overkomen en vooral toen Jennifer Lawrence bij hun in de slaapkamer keek (waarbij ze dan aan het neuken is met Ed Harris op een stoel) en er naderhand nog eens aanklopte (waarbij Michelle Pfeiffer dan te zien is met alleen een BH aan). Overigens vond ik Stephen McHattie (als een soort van profeet) ook wel heerlijk irritant spelen.

Het hele verhaal speelt zich af in het grote huis van het koppel (afgezien van een enkel shot dat het huis vanuit de verte toont) en desondanks werd alles visueel zeer mooi in beeld gebracht (inclusief Jennifer Lawrence), waarbij je met de camera dwalend en vluchtend door de gangen, kamers, kelder en trappen van het huis wordt geleidt (inclusief onaangenaam krakend geluid). Het huis is voor Jennifer Lawrence in eerste instantie zeer vertrouwd (onderhoudt ze ook zelf), maar door de vele personen die langskomen en die tevens zorgen voor veel bizarre gebeurtenissen (zeker in het laatste gedeelte van het verhaal) in het huis, wordt ze met de seconde minder vertrouwd met haar huis en ook met haar man.

Na circa 70 minuten in het verhaal vindt er een tijdsprong plaats van een aantal maanden en daarbij is Jennifer Lawrence dan ook inmiddels hoog zwanger en staat ze op het punt om te bevallen. Vanaf dan gebeuren er heel veel bizarre en extreme dingen in het huis (het huis wordt dan min of meer gesloopt, misbruikt, erin gefeest, bezet en ook valt de politie binnen met veel geweld, wat waarschijnlijk allemaal refereert naar de zondvloed in de bijbel) en vooral als Javier Bardem klaar is met een nieuw boek/gedicht en er dan opeens heel veel fans van hem langskomen voor hem, wat Jennifer Lawrence niet leuk vindt, want ze wilt alleen zijn met Javier Bardem. Door alle gebeurtenissen in het huis en de vele irritante mensen, staat Jennifer Lawrence ook op het punt van instorten.

Buiten dat het einde zeer bizar is, ging het er ook zeer heftig aan toe (misschien niet voor iedereen geschikt) waarbij o.a. mensen worden geëxecuteerd (o.a. door Kristen Wiig, die de uitgever is van Javier Bardem), vrouwen worden opgesloten achter draad, de pas geboren baby van Jennifer Lawrence wordt ritueel vermoordt en geofferd en Jennifer Lawrence zelf wordt daarbij in elkaar geslagen en geschopt, waarbij haar kleren van het lijf worden getrokken (daarbij zijn zelfs eventjes volledig haar beide borsten te zien) en waarbij dan tegen haar gezegd wordt "Sterf, kut, vuile hoer, slet, trut, dik varken, uitschot en vermoord dat varken". De film eindigt (waarbij het huis en iedereen in het huis in vlammen opgaat) zoals de film begon, maar dan weer met een andere vrouw die ontwaakt in bed, waardoor de hele cirkel weer opnieuw kan beginnen.

Ondanks dat deze Drama / Horror (i.p.v. Horror is Mystery meer op zijn plaats) film me na het einde achterliet met veel vragen en ik het ook allemaal maar mysterieus, bizar, irritant en raar vond, vond ik het wel een goede film (hier en daar misschien wel wat langdradig) en valt er ook voldoende om over na te denken en te praten. Schijnbaar heeft regisseur Darren Aronofsky (vormt inmiddels met Jennifer Lawrence ook een stelletje) iets met geloof en religie, want ook zijn vorige film, te weten de Drama / Avontuur film "Noah (2014)", draait daar om.

Heerlijke rauwe thriller die zeer boeiend is en ook wel spannend. De cast deed het uitstekend en dan vooral Rebecca De Mornay als gestoorde moeder, de rest van haar zogenaamde familie deed er overigens niet voor onder. Het verhaal zit best aardig in elkaar ondanks wat schoonheidsfoutjes en is geregeld keihard en sadistisch. Medelijden en vergiffenis was duidelijk niet aan de orde in deze film want eigenlijk werd niemand gespaard en eerlijk gezegd hield ik daar wel van. Het enige minpunt van de film vond ik het overbodige cliché einde maar van de rest van de film heb ik genoten. O ja er had ook wel wat bloot in gekund want de mogelijkheden daarvoor waren legio en de dames waren zeker niet onaantrekkelijk.

Als man zijnde kon ik er in ieder geval niet om lachen. Misschien dat hectische vrouwen in dezelfde situatie dat wel kunnen.

Film is overigens niet heel slecht en is ook nog wel te bekijken maar als totaal plaatje stelt het weinig voor. Verhaal is flauw en de muziek is inderdaad vreselijk en totaal niet toepasselijk. Uma Thurman en Minnie Driver doen het best leuk en redden de film enigszins.

Toch wel een boeiende thriller die soms ook wel spannend werd. Het einde vond ik erg goed en was zeer mooi verfilmd.