Opinions

Niets is saaier dan een film maken voor George W. Bush. Hij was net als zijn vader een saaie president zonder enige uitstraling. Ik snap sowieso niet dat Oliver Stone een film maakt over George W. Bush terwijl hij nog president was (film komt uit 2008). En dan ook nog zo'n flut film. Dan had hij beter nog jaren kunnen wachten en ook een beter script kunnen schrijven. Ik moet wel zeggen dat een aantal personen sprekend op de echte figuren van het kabinet van George W. Bush leken. Vooral Jeffrey Wright (als Colin Powell), Thandie Newton (als Condoleezza Rice) en Scott Glenn (als Donald Rumsfeld). Als George W. Bush had men beter Timothy Bottoms uit de serie "That's My Bush!" kunnen nemen want die leek er echt sprekend op.

Mooi en fraai drama met prima rollen van de kinderen Waad Mohammed (als Wadjda) en Abdullrahman Al Gohani (vriendje van Wadjda). Normaal gesproken heb ik het niet zo op films waarin kinderen de hoofdrol spellen, maar in deze film deden ze het gewoon zeer goed en overtuigend en waren ze eigenlijk ook wel aandoenlijk. Zeker in het laatste gedeelte van het verhaal.

Het was wel schrijnend om te zien hoe vrouwen moeten leven in Saoedi-Arabië en waarbij ze volledig afgedekt (alleen ogen zichtbaar) moeten zijn als ze in het openbaar komen. Zelfs de westerse reclameposter met een vrouw die hing op een toilet welke fungeerde als pashokje voor vrouwen in een kledingwinkel was elk bloot lichaamsdeel afgedekt. Ze mogen ook nauwelijks iets doen (zelf niet eens autorijden) en zijn totaal ondergeschikt aan de man. De man wordt overigens niet negatief neergezet in deze film, ze waren zelfs aardig (o.a. de fietsverkoper).

Het verhaal zit zeer mooi in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Ook werd de relatie tussen Wadjda en haar vriendje mooi weergegeven. Dit geldt ook voor de relatie tussen Wadjda en haar moeder. De rollen van Reem Abdullah (de moeder van Wadjda) en Ahd (directrice van de school) waren overigens ook goed en ze zagen er ook niet onaardig uit. De film kijkt zich verder lekker weg en mocht er visueel ook wezen. De film eindigt overigens zeer mooi.

Best wel een aardige film. Het verhaal was goed (wel vrij standaard) en de film kwam snel op dreef. Het einde was wel voorspelbaar. En inderdaad Meagan Good zag er zeer goed uit en acteerde ook nog eens vrij aardig. Tyrese Gibson deed het trouwens ook vrij aardig.

Best een mooie film met leuke en goede rollen van de verschillende personages. Jeremy Sisto was inderdaad geweldig. Grappig om ook nog eens de oude Matlock te zien.

Al met al een matig filmpje. Het verhaal was best aardig en wist ook wel te boeien maar spannend werd het nergens. Ook de acteurs weten niet echt te overtuigen (alleen Timothy Spall deed het nog aardig) en in de film worden domme fouten gemaakt. Het eerste uur is nog het beste van de film maar daarna wordt het gewoon belachelijk en slecht. Origineel is het verhaal zeker niet want het had veel overeenkomsten met "Pet Sematary".

Opzicht was dit best een aardige Misdaad / Drama, met een goed spelende Liam Neeson die de film naar een hoger niveau tilt.

Het verhaal zat aardig in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering m.u.v. duur. Wat mij betreft had men het overbodige gedoe met zwarte jochie (vervelend en eigenwijs) eruit kunnen halen waardoor de film maar iets van 90 minuten had geduurd. Dat was meer dan genoeg geweest want nu is de film als geheel iets te langdradig (zeker vanwege het flauwe middenstuk). De film wist zeker ook te boeien (echt spannend wordt het helaas wel nergens) en het laatste gedeelte van de film is best aardig (net zoals het begin overigens). Zoals eerder gezegd tilt Liam Neeson deze film naar een hoger niveau, maar ook de andere cast deed het verdienstelijk. Het is overigens met name een film voor mannen, want vrouwen komen er eigenlijk niet echt in voor (allemaal maar een hele kleine rol) en degene die erin voorkomen overleven het vrijwel allemaal niet.

Gewoon een degelijke Misdaad / Drama die wat mij betreft wel iets korter had mogen duren.

Ik vond dit best wel een leuk luchtig tussendoortje met tevens een leuke hoofdrol van Elizabeth Banks.

De opening vond ik eerlijk gezegd tenenkromend slecht (ik stond zelfs op het punt om niet meer verder te kijken) maar zodra de zoektocht van Elizabeth Banks begint wordt het best een leuke film met ook veel leuke komische situaties waarin ze steeds onbewust terecht komt. Het is opzicht ook wel geinig hoe ze er weer steeds uitkomt en hoe steeds misverstanden ontstaan. De uitvoering is ook leuk en er valt genoeg te (glim)lachen. Elizabeth Banks draagt deze hele film en eerlijk gezegd deed ze dat goed en leuk en ze zag er natuurlijk ook nog eens zeer fraai uit in het gele jurkje. Het einde is misschien flauw en ook behoorlijk cliché, maar eerlijk gezegd vond ik het wel goed bij deze film passen.

Kortom, gewoon een leuk tussendoortje welke zich lekker wegkijkt en waar genoeg van te genieten valt (voornamelijk natuurlijk van Elizabeth Banks ).

Hoewel ik geen fan ben van Johnny Cash vond ik zijn levens verfilming zeer goed. De film boeide me vanaf de eerste minuut (vind het intro muziekje in de gevangenis zeer goed) en Joaquin Phoenix speelde meer dan voortreffelijk. Ook grappig om andere bekende zangers te zien zoals Elvis en Jerry Lee Lewis als beginnend artiest.

Deze Drama / Avontuur film zag ik gisteren voorbijkomen tijdens de "Top 1000 Project uitslag - Editie 2023" (stond daar op de 345e plaats) en leek me wel interessant vanwege het meespelen van de leuke Jenny Agutter, die me altijd is bijgebleven vanwege de Sciencefiction / Actie film "Logan's Run (1976)".

Het Britse 14-jarige tienermeisje (Jenny Agutter) en haar 7-jarige broertje (Luc Roeg) zijn alleen in de Australische wildernis. Hun vader (John Meillon) heeft net zelfmoord gepleegd en zij zijn op zichzelf aangewezen. Nu is het verlies van hun vader al verschrikkelijk, maar zien te overleven in de Australische wildernis komt daar nog eens bij. Het zijn stadskinderen en ze hebben geen idee wat te eten is en wat niet. Daarnaast is in die woestenij nergens water te vinden. Gelukkig komen zij op hun pad één van de oorspronkelijke bewoners tegen, namelijk een Aboriginal. Het gaat om een jongen (David Gulpilil) die de overgang aan het maken is naar man in een ritueel dat de "Walkabout" heet.

De "Walkabout" houdt in dat hij door de Australische woestenij trekt van de ene naar de andere kant in zijn eentje. Weet hij de andere kant te bereiken dan mag hij zichzelf een man noemen. Hij wilt eigenlijk geen interactie met de twee, maar kan het ook niet over zichzelf heen laten om ze achter te laten. Met zijn drieën trekken zij verder door het woeste landschap en merken gaandeweg dat ondanks hun verschillende achtergrond zij meer gemeen hebben dan gedacht.

Met weinig woorden, een beperkt aantal personages en een eenvoudig verhaal toont regisseur Nicolas Roeg in dit visuele, poëtische wondertje de discrepantie tussen de westerse, stedelijke civilisatie en de levenswijze van de Aboriginals in het Australische binnenland. De drie jonge hoofdrolspelers leveren prima spel en de leuke Jenny Agutter is ook een aantal keren in evakostuum (borstjes, billen en schaamstreek) te bewonderen en dat o.a. als ze na circa 60 minuten alleen aan het zwemmen (een scène die een paar minuten duurt en mooi gefilmd is) is in een waterpoel. In circa de laatste minuut van de film zien we haar weer in evakostuum bij een waterpoel en dan samen met haar 7-jarige broertje en de Aboriginal, die beiden ook naakt zijn.

De film weet opzicht wel te vermaken, vanwege de drie hoofdrolspelers (en vooral natuurlijk Jenny Agutter) en de vele natuurbeelden (die regelmatig ook wel grof zijn vanwege het doden van dieren zoals hagedissen / leguanen, kangoeroes, waterbuffels, vissen en vogels en dat o.a. met een speer en boemerang), maar is soms ook wel vaag. Zo zien we opeens een Duits groepje wetenschappers die bezig zijn met weerballonnen en de enige vrouwelijke wetenschapster (Noeline Brown) die er sexy bijloopt (of beter gezegd zit) met o.a. jarretelkousen (in de woestijn ) wordt steeds geil bekeken door de mannen (o.a. door drie mannen die aan het kaarten zijn met kaarten waarop naakte vrouwen te zien zijn) als ze haar zithouding verandert met haar benen en één van de mannen probeert steeds in haar half geopend bloesje te kijken. Naderhand vinden het tienermeisje, haar broertje en de Aboriginal ook twee weerballonnen in de woestijn en als het jongetje er één van laat ontploffen, schrikt de Aboriginal daar van.

Ook zien we op een gegeven moment de uitgebrande Volkswagen Kever in de woestijn waar de vader zelfmoord (doodgeschoten) heeft gepleegd en waarin een stam Aboriginals (met een aantal naakte vrouwen) zich aan het vermaken is. Ook zien we opeens een boerderij van een blank stel met jonge kinderen, waar ook Aboriginals aan het werken zijn (met het beschilderen van voorwerpen) en als het stel dan in het huis wil gaan vrijen wordt er gezegd:

"Will you shut the door? The kids? The window's open. I'm hot.."

Volgens mij ging het hierbij om mensen die al overleden zijn, want naderhand stuit men op een verlaten huis en worden er buiten twee graven aangetroffen (waarschijnlijk van de man en de vrouw). Ook zien we op een gegeven moment twee jagers in een zeep, die een waterbuffel doodschieten.

Waarom al die mensen opeens in beeld te zien waren, is me eigenlijk niet echt duidelijk en ook het einde vond ik wel vaag. De film opent namelijk met beelden van een stad en daarin zien we o.a. het tienermeisje op school, het jongetje op straat en een man (de vader) in een gebouw (waar hij werkt), die niet veel later naar buiten loopt en dan ergens gaat zitten te denken. Als de man dan op een gegeven moment thuis komt en zijn vrouw in de keuken bezig is met het eten, gaat hij roken en drinken op het balkon en kijkt hij naar zijn dochter en zoontje die buiten in een zwembad aan het spelen zijn. Daarna (na circa zes minuten) bevindt de vader, de dochter en het zoontje zich opeens in de woestijn (fraaie overgang trouwens, waarbij het beeld overgaat van een stenen muur naar de woestijn) in hun auto en gaat het zoontje buiten spelen (o.a. met een vliegtuig, speelgoedauto en een waterpistool), zet de dochter de picknick gereed, gaat de vader iets lezen en kijkt hij door een verrekijker, waarna hij opeens begint te schieten. De dochter en het zoontje verstoppen zich dan (de dochter trekt haar broertje dan ook achter een berg stenen), waarna de vader de auto in brand steekt met benzine en zichzelf doodschiet.

In de laatste minuten van de film zien we weer het huis, het balkon en het zwembad en zien we opeens Jenny Agutter als volwassen vrouw die het eten aan het voorbereiden (het snijden van vlees) is en waarna haar man binnenkomt die tegen haar zegt:

"Hi, doll. Well, they've made a decision. I get Graham's job when he leaves Friday, Ian takes over mine and Robby and Alan go over to accounts. Which means old Mal looks like being out of a job. Still, it's his own fault.".

Dus "old Mal" is dus de man die zelfmoord heeft gepleegd en waarom we nu Jenny Agutter (met haar mooie groene ogen in close-up) opeens als volwassen vrouw zien is me onduidelijk. Daarna zien we ook in de laatste minuut van de film het tienermeisje, het jongetje en de Aboriginal volledig naakt bij de waterpoel en horen we een mannenstem (moest dat het jongetje voorstellen als volwassene?) nog iets poëtisch zeggen, namelijk:

"Into my heart, an air that kills from yon far country blows. What are those blue remembered hills? What spires, what farms are those? That is the land of lost content, I see it shining plain, the happy highways where I went and cannot come again."

Daarna zien we in het laatste shot van de film de schooluniformen van het tienermeisje en het jongetje hangen (ze zijn immers volledig naakt) en is de film na 100 minuten is afgelopen.

Overigens zien we vlak voor het einde nog wat mafs, namelijk als de Aboriginal zichzelf beschildert heeft en begint te dansen (op vreemde wijze overigens) en zo volgens mij probeert het tienermeisje te verleiden. Maar dat niet lukt niet, want op een gegevens moment is de Aboriginal opeens weg en zien we hem naderhand aan een boom hangen als het tienermeisje en het jongetje naar een weg lopen. Daar komen ze uiteindelijk uit bij een verlaten mijnstadje, waar ze stuiten op een vreemde man en waar ze naar de mijn gaan kijken.

De cast bestaat dus eigenlijk maar uit drie hoofdrolspelers, die het alle drie gewoon goed deden. Jenny Agutter en Luc Roeg (zoontje van de regisseur) zien we geregeld in de woestijn rondlopen in hun schooluniform (het jongetje draagt daarbij o.a. een pet en Jenny Agutter loopt rond in een erg kort rokje). En ook hebben ze een radio bij zich die we regelmatig horen en daarbij zegt het jongetje dat de batterijen wel 400 uren meegaan. De cultuurverschillen en de communicatieproblemen tussen hun drieën werd leuk in beeld gebracht (is soms ook humoristisch) en gaandeweg komt er meer seksuele spanning (wat vooral berust op onbegrip) in het spel tussen het tienermeisje en de Aboriginal.

Al met al vond ik "Walkabout" leuk om eens gezien te hebben. Ondanks dat het verhaal eigenlijk heel eenvoudig is, is het ook complex (vanwege het einde en de andere personen die opeens in beeld verschijnen). Het is vooral de combinatie van de wijze van filmen, de vele prachtige Australische natuurbeelden, de sfeervolle muziek (van veteraan John Barry) en de cast, die deze film het kijken waard maken. En dat je de leuke Jenny Agutter (ze was destijds pas 18 jaar oud) ook nog eens in evakostuum te zien krijgt, is natuurlijk ook mooi meegenomen.

Tenenkrommende flauwe romantische muziekfilm, waarbij ook nog eens zeer regelmatig mijn oren werden verkracht door het zingen van bekende jaren 80 liedjes (zoals Cyndi Lauper, Cher, The Bangles, Roxette, Wham!, Billy Idol, George Michael en natuurlijk ook Katrina & The Waves met de filmtitel nummer "Walking On Sunshine") door vooral onbekende acteurs en actrices die niet kunnen zingen.

De uitvoering van sommige liedjes was wel nog aardig (zoals de "The Wild Boys" van Duran Duran) en hetzelfde geldt voor de beelden van het Italiaanse kustdorpje en de omgeving. Wat dat betreft verheug ik me wel al op de vakantie in Italië (de hak), voor ik volgende week naar toe gaan. Een paar vrouwelijke hoofdrolspelers deed de pijn om naar deze film te kijken en vooral te luisteren ook verzachten (vanwege hun uiterlijk) en dan doel ik op de vrouwen Annabel Scholey en Hannah Arterton en in iets mindere maten Leona Lewis . Deze film heb ik bij toeval gezien op de televisiezender HBO.

Nee deze flauwe romantische muziekfilm met een zeer cliché verhaal was duidelijk niet aan mij besteedt (ik ben ook niet de doelgroep voor deze film, want dat zijn toch vooral vrouwen) en dat geldt eigenlijk voor de meeste muziekfilms die zijn gemaakt.

Dit was meen ik het film debuut van Johnny Knoxville en ik dacht een combinatie van Dwayne Johnson en Johnny Knoxville kan best wel eens leuk zijn, maar helaas was dit een tegenvaller. Dit was een Old School film zoals Dwayne Johnson hem omschreef (zonder special effects en alles puur natuur). Het verhaal stelde echter weinig voor en het debuut van Johnny Knoxville (vond hem zeer irritant en overdreven acteren in deze film) viel ook tegen. Dwayne Johnson houdt deze film nog enigszins overeind en daar is dan ook alles mee gezegd.

Visueel zag het er best allemaal fraai uit, maar helaas is deze film bedoeld voor de kleinste onder ons en de toon wordt gelijk gezet in het begin als opeens een vogel begint te praten tegen de jongen die achterbleef. Ik had toen gelijk zoiets van "WTF".

Kinderfilms zijn niet echt mijn ding meer en dus bleef alleen nog het visuele aspect over voor mij. Gelukkig voldoet hij daaraan ruimschoots (ik heb hem wel maar gezien in 2D) en neem ik het kinderverhaal maar met een korreltje zout. De film duurt met circa 80 minuten ook gelukkig niet lang.

P.S. sterke rol overigens van Karl Urban

Hoewel de Sciencefiction / Fantasy film "Bright (2017)" de laatste film is welke ik bekeken (afgelopen nacht) heb in 2017, had ik deze Drama / Oorlog film van te voren (gisteravond) nog gezien. Hoewel het in deze film draait om de fictieve Joodse persoon Elek Cohen (Jonas Armstrong), is deze film is geïnspireerd op de moed van de bestaande Joodse persoon Pinchas Rosenbaum, wiens paspoorten en reddingsmissies duizenden levens hebben gered van Joden in Hongarije. Zijn familie werd echter vermoord in Auschwitz, samen met 500.000 Hongaarse Joden.

In dit verhaal, welke zich afspeelt in de lente van 1944 in Boedapest te Hongarije gedurende de Tweede Wereldoorlog, draait het dus om de Joodse persoon Elek Cohen, die gescheiden raakt van zijn familie en zich daarom vermomt als SS-officier om meer te ontdekken over de verblijfplaats van zijn familie en om duizenden anderen te redden. Al snel leert hij meer dan hem lief is.

Het verhaal (uitermate geschikt voor een televisiezender als "RTL" of "SBS") dat min of meer opent met het einde, weet zeker te boeien en is eigenlijk ook best interessant (bepaalde dingen wist ik namelijk nog niet), maar is eigenlijk de zoveelste verfilming van iemand die Joden beschermd (wat natuurlijk wel mooi en dapper is) tijdens de Tweede Wereldoorlog. Afgelopen week zag ik nog de matige Drama film "The Zookeeper's Wife (2017)" en die ging daar ook over en speelde zich af in Polen. Dus waarschijnlijk hebben de filmmakers zich tegenwoordig een beetje gericht op de voormalige Oostbloklanden (voor mij een beetje een grijs gebied), qua films over de Tweede Wereldoorlog.

Het meest interessante in deze film vond ik nog de personen die echt hebben bestaan en waarvan de gebeurtenissen in dit verhaal ook echt gebeurt zijn en dan doel ik o.a. op de Duitse SS-functionaris Adolf Eichmann (krijgt de leiding over de Joden in Hongarije) die uiteindelijk ontsnapte naar Argentinië waar hij werd gevangen genomen door Israëlische agenten en werd veroordeeld en opgehangen in 1962 voor misdaden tegen de mensheid, de Oostenrijkse SS-Standartenführer der Waffen-SS (klinkt zo lekker ) Otto Skorzeny (de persoon die hem speelde in dit verhaal, te weten Burn Gorman, hadden ze ook voorzien van een groot litteken op zijn gezicht) die zich uiteindelijk overgaf aan het Amerikaanse leger en na berechtiging en vrijspraak stierf hij in 1975 en regent van het koninkrijk Hongarije, te weten Miklos Horthy (die werd gespeeld door de bekende acteur Ben Kingsley), die samen met zijn zoon na de oorlog vastzat in Duitsland en die vanwege de Russische bezetting ook niet meer terugkeerde naar Hongarije (hij stierf in 1957).

Verder vond ik het ook best interessant om te weten, dat je destijds in het verdeelde Hongarije (Hongarije gaat op een gegeven moment akkoord met de overgave aan Rusland, maar de Duitsers accepteren dat niet en plegen dan een bloedige staatsgreep) de zogenaamde "Pijlkruisers" had (ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord), die bestonden uit een verzameling van diverse extreem antisemitische en fascistische bewegingen, die ook regelmatig flink te keer gingen in dit verhaal tegen de Joden (met name Pijlkruisers-kapitein Emil Kovarcz, verdienstelijk gespeeld door Andrew Brooke, die in 1946 ook is opgehangen voor oorlogsmisdaden) en hun graag executeerde.

In het verhaal gebeurt best veel en gebeuren ook best heftige dingen (zoals Joden die worden neergemaaid met een machinegeweer en de Joodse jonge vrouw Hannah Schoen, die bijna verkracht werd door twee SS-agenten, van hun wordt ook de uniformen gepakt, in het bijzijn van haar familie en ook zie je heel even de gaskamers), maar helaas wordt het allemaal wel niet echt aangrijpend en schokkend weergeven (wel tragisch), waarbij je ook geen spatje bloed te zien krijgt.

Het einde van het verhaal was best mooi en houdt je ook een beetje in spanning of Elek Cohen nu wel of niet is omgekomen door een typische Duitse hoge SS-officier (nadat een Joodse jongen, wiens moeder geëxecuteerd is, zich verspreekt omtrent Elek Cohen) die hem neerschiet en waarbij van te voren (als dezelfde hoge hoge SS-officier Joden wilt laten executeren) gezegd wordt "Ik volg de orders op van kolonel Eichmann", waarop een andere enigszins sympathieke Duitse hoge SS-officier zegt "Eichmann ? Eichmann heeft ons verlaten, dwaas"

Maar als we ons daarna 13 jaar later begeven in New York en de zonet genoemde Joodse Jongen aan het trouwen is en daarbij een mooie toespraak houdt, zie je uiteindelijk dat Elek Cohen niet dood is, want hij is gewoon aanwezig op de bruiloft en hij is zelfs de vader van de jongen geworden, omdat hij deze na de oorlog geadopteerd heeft.

De cast speelt zeker niet hoogstaand, maar ze deden het wel verdienstelijk en vooral natuurlijk hoofdrolspeler Jonas Armstrong (in de rol van de Jood Elek Cohen, die werkt in een platenwinkel), waar het in dit verhaal vooral om draait. Mark Wells (in de rol van de Jood Ferenc Jacobson, die op een gegeven moment in de gevangenis belandt en die Elek Cohen dan als eerste bevrijdt, hij is namelijk een goede vriend van hem, vermomd als SS-officier) deed het het ook best verdienstelijk en hetzelfde geldt voor de al eerder genoemde Ben Kingsley, die eigenlijk altijd wel minimaal verdienstelijk speelt.

Van de vrouwen deden Hannah Tointon (in de rol van de Joodse Hannah Schoen, die werkt in de kledingwinkel van haar vader en waar Elek Cohen verliefd op is en uiteindelijk ook mee getrouwd is) en Flora Spencer-Longhurst (in de rol van de Joodse Rachel Schoen, welke de zus is van Hannah Schoen en welke uiteindelijk wordt geëxecuteerd door een Pijlkruiser) het best verdienstelijk en daarbij zagen ze er ook nog eens leuk uit.

Al met al is dit best nog een aardige en interessante Drama / Oorlog (Actie komt er zeker in voor zoals een fraaie Russische aanval, maar ik vond dit verhaal meer gericht op "Drama" i.p.v. "Actie") film om eens gezien te hebben, maar films omtrent personen die Joden hebben beschermd tijdens de Tweede Wereldoorlog, begin ik langzamerhand wat beu/moe te worden en deze film springt er ook niet echt eruit. Toch krijgt deze film van mij 3,0* en dat omdat ik er iets van geleerd heb als Tweede Wereldoorlog liefhebber.

Behoorlijk tegenvallende film. Het verhaal was saai en flauw en komt totaal niet op gang en het einde vond ik zeer zwak. De cast is best indrukwekkend maar alleen Michael Douglas (komt er eigenlijk ook veel te weinig in voor) deed het aardig. Shia LaBeouf (normaal vind ik hem vreselijk) ging eigenlijk ook nog wel maar Josh Brolin (totaal niet overtuigend) en vooral Carey Mulligan (Winnie) waren dramatisch. De laatste zag er overigens ook niet uit en het leek wel of ze continue stront aan haar linker mondhoek had hangen.

Wel grappig dat Oliver Stone ook een hele kleine rol in deze film had, hetzelfde geldt voor Charlie Sheen. Het begin (de eerste 5 minuten toen Michael Douglas uit de gevangenis) en de beelden van New York waren voor mij de hoogtepunten van deze film.

Heb deze film 3 keer (altijd wel in stukken) moeten zien om hem te waarderen. Ik hoe niet zo van animatiefilms maar deze wist me toch op de een of andere manier te raken. De robot WALL·E was leuk en ontroerend. Het eerste uur vond ik nog het beste van de film, zodra de mensen erin voorkomen wordt het wat minder.

Soms zie ik op MovieMeter nog films voorbij komen die ik vroeger als kind/tiener zijnde geweldig vond en waar ik helaas nog geen review over heb geschreven inclusief het verdiende punt.

Dat geldt ook voor dit fraaie drama, welke in 1979 samen uitkwam met een soortgelijke film "The Warriors (1979)" die ik persoonlijk misschien iets beter vond (rauwer en spannender). Deze film mocht er zeker ook wezen en is geregeld luchtig (o.a. de scene op de brug met het touw/steen om de ballen, de scene met de grote vrouw, de gladde werving man van het leger en de strippoker scene) maar ook geregeld dramatisch (en dan doel ik vooral op de gevechten tussen de verschillende bendes, waaronder een soort van skinheads genaamd "The Baldies" met de imponerende reusachtige Erland van Lidth in de rol van "Terror", die wel zachtaardig was en eigenlijk ook de rest van zijn bende), zeker als een dubieus bendelid "Turkey" wordt vermoordt door andere dubieuze bendes en ook de moord op president John F. Kennedy (begeleidt met mooie passende muziek) en natuurlijk het einde.

Het verhaal zit verder goed in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering inclusief de fraaie jaren 60 muziek (met natuurlijk ook de bekende titelsong "The Wanderer") waar het verhaal zich ook in afspeelt. Visueel mocht de film er ook wezen en en met name de felle kleuren spatten van het scherm en natuurlijk ook de beelden van het altijd prachtige New York (in dit geval het beruchte "The Bronx" welke natuurlijk uitermate geschikt was voor deze film). Ook de cast doet het meer dan verdienstelijk en vooral natuurlijk Ken Wahl die ik me vooral kan herinneren in zijn rol als "Vinnie Terranova" in de jaren 80 serie "Wiseguy". Karen Allen die na circa 40 minuten in beeld komt, deed het ook verdienstelijk en ze zag er destijds ook best leuk uit. Een echte grote rol heeft ze eigenlijk niet.

Het einde van de film mocht er best wezen en vooral het gedeelte op het American Football veld met alle bendes was fraai en mede ook omdat een gespierde ietwat aparte vader (gespeeld door William Andrews) van één van de Wanderers meedeed aan het harde gevecht welke daar ontstaat en welke prachtig in beeld werd gebracht. Al met al is dit gewoon een fraaie jaren 70 klassieker, welke zich heerlijk wegkijkt.

Zeer flauwe komedie met eveneens een achterlijk verhaal. Op Paul Rudd en een paar komische momenten na stelde deze komedie bitter weinig voor. Dat Jennifer Aniston toch maar besloot om haar borsten niet te laten zien in deze film was achteraf gezien wel goed van haar want in deze film wil je haar absoluut niet naakt zien want ze speelt werkelijke vreselijk slecht en ik heb haar ook wel eens qua uiterlijk beter gezien. Nee deze film kun je beter overslaan want ondanks de best bekende cast stelt deze film enorm teleur.

Leuke film om eens gezien te hebben. De actie is best goed en de speciale effecten zelfs nog beter. De film is echter niet echt realistisch en het verhaal vond ik ook niet echt bijster.

Angelina Jolie zag er zeker niet slecht uit maar ik heb haar wel eens beter gezien. James McAvoy zie ik steeds vaker in films verschijnen. Ik ken hem vooral van de serie Shameless maar ik heb hem onlangs nog gezien in " Last King of Scotland". Hij is dus een acteur in opkomst. Hij deed het zeker niet slecht in deze film.

Beetje 13 in een dozijn film met wel veel actie erin. Einde was wel onverwacht maar was tevens zeer plotseling en eigenlijk ongeloofwaardig. Leuk om eens gezien te hebben (ze zenden hem nu uit op Film 1).

Ik weet zeker dat ik deze film al eens eerder heb gezien, maar schijnbaar ben ik vergeten om te stemmen. Maar vanmorgen zag ik hem voorbijkomen op "Film1" en heb ik hem nog eens gekeken, want films over de Eerste en Tweede Wereldoorlog vind ik altijd interessant en zeker als het gaat om waargebeurde films zoals deze.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt een groep Britse mijnwerkers, onder leiding van William Hackett (Sam Hazeldine), gerekruteerd voor het leger om een tunnel te graven (vaak met de blote handen om geen enkel geluid te maken) onder niemandsland en bommen te plaatsten onder het Duitse front. Dit alles in de hoop om de dodelijke "Slag om Mesen" te overwinnen.

Het is zeker geen hoogstaande, actievolle of echte spannende Drama / Oorlog film, maar toch wist deze film mij te interesseren en te vermaken. Echt veel gebeurt er eigenlijk niet (het is een beetje een saaie film) en de film speelt zich ook gedeeltelijk ondergronds af. Helaas wel zonder claustrofobische sfeer. De film is hier en daar ook wat voorzien van drama. Zo pleegt een jonge mijnwerker, te weten Charlie Macdonald (Sam Clemmett), zelfmoord in "niemandsland" nadat hij een brief van zijn vriendin heeft ontvangen (hij ontvangt hem overigens tijdens het spelen van een spelletje cricket) die hem gedumpt heeft voor een andere man.

En op het einde valt er nog een beetje actie en spanning te beleven in de tunnel, als de Duitsers erop stuiten (die zijn namelijk ook bezig met het graven van tunnels). Hierdoor blijft ook één van de mijnwerkers, te weten William Hackett, achter in de tunnel als de enorme explosie plaatsvindt. De mijnwerker die achterbleef in de tunnel om de explosie te laten plaatsvinden, heeft ook een tinnen soldaatje van zijn zoontje Peter (James Watts) bij zich voor geluk en dat tinnen soldaatje komt op het einde weer terug bij het zoontje. Daarna is de film ook afgelopen.

De explosie bij de "Slag om Mesen" moet de grootste explosie ooit zijn geweest en de schok voelde aan als een aardbeving. Volgens sommige verslagen kon men deze voelen tot in Parijs en kon men het horen in Londen. Het was tevens ook de laatste keer dat men hiervoor Britse mijnwerkers gebruikte, die in het begin geen respect kregen van het leger, maar naderhand wel. Dat krijg je ook te zien in de film en dat o.a. via een officier, te weten de ingenieuze kolonel 'Hellfire Jack' Norton-Griffiths (Tom Goodman-Hill), die begaan is met de mijnwerkers en een lul van een officier, te weten Colonel Fielding (Andrew Scarborough), die hen totaal niet moet. Ze krijgen o.a. respect van de soldaten nadat iemand van hen, te weten William Hackett, een soldaat heeft gered in "niemandsland", die voor hen de coördinaten voor de explosie ging controleren.

De mijnwerkers krijgen in eerste instantie een opdracht van twee maanden om een boerderij met daarin een Duits mitrailleursnest op te blazen via een tunnel. Dat krijg je in het eerste gedeelte van de film te zien. Nadat dat gelukt is, mogen ze eigenlijk naar huis, maar besluiten ze toch om te blijven en verder te gaan om mogelijk de oorlog te beslissen en gaan ze een tunnel graven m.b.t. de "Slag om Mesen". Van het graven krijg je eigenlijk geen beelden te zien, maar wel krijg je regelmatig beelden te zien hoe men in de tunnel afluistert naar de Duitsers die ook druk aan het graven zijn. Om gas te detecteren in de tunnels gebruiken ze ook kanaries en dat gaat één keer mis als er een explosie in de tunnel plaatsvindt, waarbij wel niemand omkomt. Als het leger geen kanaries meer heeft, wordt er een rat gebruikt

De relatief onbekende cast springt er niet echt uit, sommigen hadden wel prachtige snorren, maar hoofdrolspeler Sam Hazeldine als mijnwerker William Hackett, die ook de leiding heeft onder de mijnwerkers, deed het verdienstelijk. De overige cast is behoorlijk clichématig.

Al met al is "The War Below" een redelijke Drama / Oorlog film om eens gezien te hebben, maar een soortgelijke film zoals de hier al genoemde "Beneath Hill 60 (2010)" is toch wat beter en kan je dus beter kijken.

Vroeger toen ik mijn examen had gedaan op de middelbare school in 1987, was dit de eerste film die ik huurde op mijn eerste vrije maandagmiddag (lekker een film kijken terwijl de overige kinderen, van de lagere klassen, nog naar school moesten) Het was meen ik ook mooi weer, dus ik kon mooi met de fiets naar de videotheek in ons dorp (die bestaat nu allang niet meer). Destijds hield ik graag van actiefilms (o.a. van Chuck Norris, kun je nagaan hoe naïef ik destijds nog was) en oorlogsfilms en dit leek me wel een leuke combinatie en ook de VHS Videocover in de videotheek sprak me wel aan. Tevens keek ik ook even stiekem naar de VHS Videocovers die op de bovenste plank stonden, als niemand het zag

Ondanks dat het verhaal met de oude gele schoolbus weinig voorstelt (was destijds voor mij ook niet echt van belang), viel de uitvoering nog enigszins mee en heb ik me ook wel redelijk vermaakt met deze onnozele Actie / Oorlog film omdat hij vol zit met actie. Eigenlijk al vanaf het begin tot het einde. De actie is wel vrij standaard en ook best saai (gewoon veel geschiet). Dit komt natuurlijk ook omdat deze Italiaanse (wist ik destijds niet) film niet meer is dan een B-film en dus gemaakt is met minimale middelen. Dat was tevens te merken aan de onbekende dertien in een dozijn cast die weinig voorstelt en ook niet bepaald imponerend was. Daniel Stephen en Romano Kristoff moesten dan zogenaamd de Rambo's van deze film voorstellen. De film duurt met circa 90 minuten gelukkig niet lang, maar ondanks dat is hij toch regelmatig saai en langdradig.

Vanwege de leuke herinnering aan deze film geef ik hem toch nog een nipte voldoende, maar tegenwoordig zou ik deze film nooit meer kijken.

Bij het zien van deze vermakelijke Komedie / Drama film, moest ik ook regelmatig denken aan de film "Lord of War (2005)", die ook draait om wapenhandelaars (weliswaar eentje) . Die film vond ik persoonlijk ook beter en heeft o.a. een geweldige introductie.

Hoewel deze film (begint in 2005) over twee in Miami wonende twintigers, die wapenhandelaars gaan worden, ook gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, vond ik de film qua uitvoering niet echt bijzonder. Daarvoor kiest men in de film inderdaad te vaak voor de gemakkelijk voor de hand liggende weg, zoals "james_cameron" dat al aangeeft, waardoor het verhaal een voorspelbaar verloop heeft en eigenlijk ook wat clichématig is. Desondanks is dit zeker geen slechte film en heb ik me er ook best aardig mee vermaakt en vond ik de film op bepaalde momenten ook wel interessant (zeker als men zelf wapens gaat brengen, per vrachtwagen, van Jordanië naar Irak en ook het gedoe met de illegale Chinese AK-47 munitie, opgeslagen in Albanië). Ondanks dat deze film mede betiteld staat als een "Komedie" en het hele verhaal ook best luchtig wordt weergegeven, heb ik wel eigenlijk nergens om moeten lachen (hoogstens wat glimlachen). Het einde was best aardig, maar zat er natuurlijk ook aan te komen (oftewel voorspelbaar).

Het hele verhaal wordt gedragen door de twee hoofdrolspelers Miles Teller (in de rol van jonge wapenhandelaar David Packouz) en Jonah Hill (in de rol van jonge wapenhandelaar Efraim Diveroli) en ze deden dat best leuk en verdienstelijk en Jonah Hill, die wel eens een aantal kilo's aan lichaamsgewicht mag gaan kwijtraken. Hoewel ik nog nooit gehoord had van Ana de Armas (in de rol van Iz, die de vriendin/vrouw is van David Packouz), deed zij het ook best verdienstelijk, maar zij was vooral mooi om naar te kijken. Vanwege haar ben ik nu ook al inmiddels de Thriller / Mystery film "Knock Knock (2015)" aan het pindakazen, omdat ze daar zelfs bloot is in te bewonderen. Bradley Cooper (in de rol van wapenhandelaar Henry Girard) speelt ook mee in dit verhaal, maar zijn rol is eigenlijk maar beperkt (wel een belangrijke rol m.b.t. het verhaal) en hij komt ook pas na circa één uur voor het eerst in beeld (tijdens de Las Vegas scene)

Al met al een vermakelijke op waarheid gebaseerde Komedie / Drama film (duurt circa 110 minuten) om eens gezien te hebben, maar meer ook niet. Daarvoor is deze film qua uitvoering eigenlijk nergens bijzonder voor, op de mooie Ana de Armas na

Gezien de filmtitel en filmposter (die is echt misleidend) zou je denken dat je te maken krijgt met een spectaculair en actievol einde van de trilogie. Maar dan kom je bedrogen uit, want buiten de best aardige visuele (waarbij je o.a. op helmen teksten ziet staan zoals "Monkey Killer", "Bedtime for Bonzo" en "Endangered Speces") opening en het best aardige einde, bevat deze film verder nauwelijks actie en is het vooral een langdradige (is met circa 130 minuten ook het langste deel in de trilogie), sobere en duistere bedoeling, die vooral inzoomt op de ethiek van een oorlog en in dit geval tussen de apen en de mensen (hoewel die in dit verhaal ook zelf tegen elkaar vechten).

Wat dat betreft zouden de genres Drama / Avontuur film (Avontuur in de eerste helft van het verhaal en Drama in de tweede helft van het verhaal) beter passen dan de nu gehanteerde genres Actie / Avontuur film. Verder deed deze film me ook regelmatig denken aan andere films zoals "Schindler's List (1993)", "Apocalypse Now (1979)" (daar werd in deze film overigens wel leuk naar gerefereerd, met op een muur de tekst "Ape-calypse" ), "The Passion of the Christ (2004)", "The Great Escape (1963)" en "The Ten Commandments (1956)".

In deze film draait het om Caesar en zijn apen, welke gedwongen worden in een dodelijk conflict met een leger aan mensen, geleid door de meedogenloze Kolonel McCullough (Woody Harrelson). Nadat de apen onvoorstelbare verliezen lijden, worstelt Caesar met zijn duistere instincten (waarbij hij geplaagd wordt door herinneringen aan zijn voormalige vriend en verrader Koba) en begint hij een mythische queeste om zijn soort te wreken. Als de reis hem eindelijk tegenover elkaar brengt, nemen Caesar en de Kolonel het tegen elkaar op in een episch gevecht dat het lot van zowel hun soort als de toekomst van de planeet zal bepalen.

Visueel gezien zag het er allemaal zeer fraai uit qua decors, landschappen (vooral besneeuwd) en geanimeerde apen (schitterende CGI-effecten, waardoor ze er levensecht uitzagen), maar het hele verhaal (waarbij de thema's wraak, afrekening en gerechtigheid centraal staan) kon me nauwelijks boeien en vermaken en dat is best jammer, omdat ik het vorige deel "Dawn of the Planet of the Apes (2014)" juist goed vond.

Het grote manco van deze film is dat het allemaal te langdradig (misschien ook wel saai) is en misschien ook wel te serieus en dat langdradige komt o.a. ook door een aantal nieuwe personages in het verhaal, welke eigenlijk niets toevoegen zoals het gevonden (waarvan de waarschijnlijke vader wordt doodgeschoten door de apen, omdat die op hun wilt schieten) jonge meisje Nova (gespeeld door Amiah Millerm, die inderdaad wel wat wegheeft van een jonge Dakota Fanning) welke niet kan praten en de flauwe uit het niets verschijnende sprekende aap "Bad Ape" (Chimpansee gespeeld door Steve Zahn). Met name de laatste voegt helemaal niets toe aan het verhaal en vond ik vooral ook irritant en niet grappig.

Wel is het mooi gedaan dat deze film min of meer aansluit op de eerste originele Planet of the Apes film, namelijk "Planet of the Apes (1968)". Want in deze film beginnen de mensen hun verstand te verliezen en ook hun spraakvermogen en heeft de jongste zoon van Caesar als naam Cornelius (die speelt in Planet of the Apes uit 1968 een hoofdrol). Verder komt uiteindelijk alles uit waarvoor kolonel McCullough vreesde (mensen als vee voor de apen) en bang is. Wat dat betreft is deze trilogie net zo eentje zoals ze met de eerste drie delen van Star Wars hebben gedaan, die daarna ook aansluit op de originele eerdere delen.

Omdat er in dit verhaal zeker wat tragische gebeurtenissen zitten (zo worden o.a. de vrouw en oudste zoon van Caesar al vrij snel gedood door de mens tijdens een aanslag welke bedoeld is om Caesar te doden en gaat Caesar op het einde ook dood aan zijn verwonding tijdens het eindgevecht), probeert deze film je op het emotionele en sentimentele vlak te raken, maar daar slaagt deze film naar mijn mening toch niet echt in, omdat het allemaal te aangedikt is en eigenlijk ook te clichématig is. Ik heb er in ieder geval geen traantje bij gelaten.

De laatste circa 15 minuten van het verhaal mochten er best wezen en zijn ook best spectaculair met o.a. "Apocalypse Now"-achtige actie (vanwege de helikopters) en een allesvernietigende sneeuwlawine die het mensenleger wegvaagt en zodoende de apen redt. Het einde zelf had wel iets bijbels-achtig en was best mooi, maar is tevens door de dood van Caesar natuurlijk ook tragisch.

De cast (beter gezegd de geanimeerde apen) deed het best verdienstelijk en met name de apen Caesar (chimpansee gespeeld door Andy Serkis), Maurice (sympathieke orang-oetan gespeeld door Karin Konoval), Luca (gorilla gespeeld door Michael Adamthwaite), Rocket (chimpansee gespeeld door Terry Notary) en Lake (chimpansee gespeeld door Sara Canning). Overigens vond ik het wel geinig dat één van de Gorilla apen, te weten Red Donkey (die vanwege Koba is overgelopen naar de mensen en daar als een soort van slaaf voor hun werkt) genoemd werd naar Donkey Kong.

Van de mensen deed Woody Harrelson als de slechte kolonel McCullough (die uiteindelijk op het einde ook zijn verstand en spraakvermogen verliest en daardoor zelfmoord pleegt) het best verdienstelijk, maar hij is natuurlijk niet meer dan een slap aftreksel (inclusief kaal hoofd, welke hij ook scheert) van Kolonel Walter E. Kurtz, uit de al eerder genoemde legendarische Oorlog / Drama film "Apocalypse Now (1979)". De overige mensen hebben eigenlijk geen noemenswaardige rol in het verhaal, buiten het al eerder genoemde meisje Amiah Miller en misschien ook wel Chad Rook (als soldaat Boyle, die Caesar uiteindelijk dodelijk verwondt).

Al met al een tegenvallende afsluiter (wel een passende) van de trilogie "Planet of the Apes", waarmee ik me nauwelijks vermaakt heb en die ik vooral ervaren heb als een langdradige, sobere en duistere bedoeling. Gezien de vele verwijzingen naar de film "Apocalypse Now (1979)", is regisseur Matt Reeves waarschijnlijk een groot fan van die film (ik kan het hem wel niet kwalijk nemen, omdat ik die film ook fantastisch vindt).

Als volwassenen heb ik deze film nog net tenenkrommend kunnen uitkijken. Maar wat was dit toch een flauwe, kinderachtige en ook zeer clichématige waardeloze film. Ook was de film zeer voorspelbaar want je wist al toen de oorlog begon hoe het zou eindigen. Het hele verhaal was zo flauw als maar wat en de 1e wereldoorlog werd zo kinderachtig weergegeven dat het pijn deed aan mijn ogen. De 1e wereldoorlog was gewoon verschrikkelijk en de ergste in zijn soort maar van al die ontberingen was niets te zien. Geen druppeltje bloed geen verminkingen gewoon niets. Men viel gewoon dood neer en dat was het. Het paard waar het om ging vond ik ook totaal niet special want wat heeft het paard nu gedaan ? Het paard was aandoenlijk en dat was het dan ook. Voor kinderen en vrouwen is dat natuurlijk al meer dan voldoende voor deze film. Het paard bracht trouwens ook bepaald geen geluk want vrijwel iedereen die in aanraking kwam met het paard stierf. Nee ik vond dit een zwaar teleurstellende film van Spielberg, de beelden zagen er best vaak fraai uit en de gans in het begin van de film vond ik best leuk maar de rest was niet aan mijn besteedt. Het was ook inderdaad triest dat de Duitsers gewoon allemaal Engels praten. Maar ja omdat het hier om een kinderfilm gaat valt dat best nog te begrijpen want de kinderen in Amerika verstaan geen Duits en hebben ook geen zin om ondertitelingen te lezen tijdens een film.

Wel een leuke en goede zwarte komedie met een prima eerste uur. Vond Michael Douglas en vooral Kathleen Turner uitstekend spelen in deze film. Het verhaal was goed gevonden en de uitvoering was ook dik in orde. Heerlijk om te zien hoe Michael Douglas en Kathleen Turner elkaar door het slijk haalden.

Van deze film had ik erg hoge verwachtingen, zeker omdat hij ook nog eens geregistreerd werd door Steven Spielberg. De film kent ook een heel goed begin en de effecten en bijbehorende beelden zijn schitterend.

Maar daarna als hij op de vlucht slaat met zijn beide kinderen wordt het allemaal wat minder en te Amerikaans. Het verhaal draait dan eigenlijk alleen maar om de kinderen bij de moeder te brengen en dat vind ik jammer. Er zitten wel nog een aantal schitterende stukken in zoals de brandende trein en de boot scene maar het verhaal wordt minder en is ook niet echt spannend.

Het einde is wat abrupt en te Amerikaans (ook heel voorspelbaar trouwens).

Het origineel van War of the Worlds wat jaren eerder is gemaakt is naar mijn mening stukken beter. Het verhaal is tenminste boeiend en ook spannend. Bepaalde onderdelen van die film heeft Steven Spielberg ook overgenomen in zijn film (vooral het stuk met Tim Robbins in dat huis).

De verfilming van Steven Spielberg is best aardig maar ik had er wat meer van verwacht.

De film mag dan wel al heel oud zijn maar het blijft gewoon een goede film. Het verhaal is uitstekend en spannend en blijft boeien tot de laatste minuut. Persoonlijk vind ik het origineel beter dan de remake van Steven Spielberg. De effecten in Steven Spielberg's film zijn natuurlijk veel beter (is ook meer dan 50 jaar verschil in) maar het origineel heeft een beter verhaal en is ook spannender.

Het is een klassieker onder science-fiction de films.

Nadat vorige maand Kirk Douglas overleed op 103 jarige leeftijd (hij was de laatste gigant uit het oude Hollywood), besloot ik nog eens om een film van hem te zien. De meest voor de hand liggende films waren natuurlijk "Spartacus (1960)" en "The Vikings (1958)", maar ik koos dus voor deze Actie / Western film (met best veel humor) en dat is mede door het meespelen van John Wayne.

In dit verhaal draait het om Taw Jackson (Kirk Douglas) die onschuldig in de cel zat terwijl een schurk, te weten de zakenman Pierce (Bruce Cabot), zijn land en ranch afpakte. Hij besluit na zijn vrijlating wraak te nemen op de boosdoener en plant een overval op de gepantserde wagen (wordt bewaakt door 35 bewakers, 28 te paard en 5 in de wagen, en is voorzien van een "Gatling gun"), waarmee Pierce zijn goud laat vervoeren. Daarbij krijgt Taw hulp van een aantal bijzondere snuiters, waaronder revolverheld Lomax (Kirk Douglas).

Dit is typisch een ouderwetse Hollywood film waarin John Wayne en Kirk Douglas op zijn best zijn. John Wayne is groot, sterk en een tikkeltje te zwaar, maar een kerel uit een stuk met echte mannenteksten. Als hij namelijk bij een van de mannen van Pierce zijn vroegere revolver ziet, pakt hij hem af tijdens een gevecht en zegt hij daarna:

"Het is van mij. De kogels hier in zijn van hem. Zeg maar dat hij ze af kan komen pakken. Wanneer hij maar wil."

Ook Kirk Douglas is zo’n macho en als hij een handjevol muntstukken (als betaling voor de tequila) één voor één in het decolleté van een plaatselijke schone (Perla Walter) laat vallen, terwijl hij daar met zijn neus bovenop zit, geeft ze hem geen klap in het gezicht, maar begint ze bevallig te kirren bij zoveel mannelijkheid.

De stoere mannen en hun even stoere teksten zijn leuk en het verhaal is vermakelijke en spannend genoeg en het spelplezier is aanstekelijk. Het verhaal heeft best een lange aanloop voordat de overval eindelijk begint (na circa 80 minuten) en dat heeft o.a. te maken met de introductie van een aantal personages, buiten Taw Jackson, Lomax en Pierce, want die worden tijdens de eerste 20 minuten geïntroduceerd en dat o.a. in een saloon met de naam "Oriental Palace", waar Lomax rondhangt en die eigenlijk de aartsvijand is van Taw Jackson (hij heeft hem ook al een keer neergeschoten in opdracht van Pierce).

Zo wordt de ruige en sterke Indiaan Levi Walking Bear (Howard Keel) op leuke wijze geïntroduceerd (hij is namelijk gevangen genomen door een stel bandieten, waarbij men met hem speelt), die voor de overval voor een vrijgeleide door het gebied van de indianen (die het niet hebben op Pierce, omdat deze hun land heeft gestolen) moet zorgen. De achterbakse oude Wes Fletcher (Keenan Wynn), met zijn 18 jarige vrouw Kate (Valora Noland) die hij geruild heeft voor 20 dollar en een paard omdat de ouders van Kate arm zijn, die een wagen heeft waarmee het geroofde goud vervoerd kan worden. De jonge dronkenlap Billy Hyat (Robert Walker) die, als hij tenminste nuchter is, een genie is op het gebied van explosieven.

De overval op de gepantserde wagen werd best fraai in beeld gebracht (o.a. wordt een brug opgeblazen met nitroglycerine) en daarbij wordt Pierce ook gedood. Maar als je denkt dat ze uiteindelijk al het goud krijgen, kom je bedrogen uit, want de indianen strooien roet in het eten, waarbij de wagen (waarin ze het goud hebben overgeplaatst) van Wes (wordt doodgeschoten door de indianen) op hol slaat. Uiteindelijk houden ze nog maar een paar zakken goud over ter waarde van 100.000 dollar.

Al met al een lekkere en vermakelijke ouderwetse Actie / Western film, met een leuke cast.

Inderdaad maar een matige film ondanks de vrij aardige cast. Het verhaal was niet echt geweldig en de film was zelden grappig. John Cusack (die duikt de laatste tijd wel heel vaak op in films) deed het nog redelijk net zoals Marisa Tomei en Hilary Duff zag er wel aangenaam uit maar ze moet wel nog leren om te acteren.

Wel leuk was om broer (John Cusack) en zus (Joan Cusack) samen te zien acteren in een film. Wat een maffe vrouwe is die Joan Cusack trouwens. Ze speelde haar bijrol overigens zeer goed en zorgde voor de meeste grappige momenten.

De Alternatieve titel is : Warcraft: The Beginning .

Maar voor mij is het tevens Warcraft: The End, want ik ben gewoon te oud geworden voor dit soort onzin Avontuur / Fantasy films, welke gebaseerd is op een computerspel van vroeger (1994), maar welke ik nooit heb gespeeld en waarvan ik eerlijk gezegd ook niets vanaf weet (het jaartal 1994 heb ik overigens net even opgezocht via "Google"). Computerspelletjes heb ik vroeger eigenlijk alleen in de jaren 80 gespeeld in speelhallen en fritures (beiden via een arcade kast waar je dan één gulden in moest stoppen en je dan bijvoorbeeld Space Invaders, Pac-Man, Donkey Kong of Zaxxon kon spelen) en thuis op een MSX computer. Daarna heb ik alleen nog een uitzondering gemaakt voor "Command & Conquer: Red Alert 2" uit 2000. Dus wat computerspelletjes betreft, heb ik eigenlijk meer op met de film "Pixels (2015)", die qua genre wel behoorlijk verschilt.

Visueel (mooie special effecten en de met de computer geanimeerde Orcs zagen er wel fraai uit, hoewel de uitstekende twee slagtanden voor mij niet gehoeven hadden, want dat vond ik eigenlijk maar storend) gezien mocht deze film er zeker wezen, maar voor de rest kon het me eigenlijk allemaal niet vermaken, boeien en interesseren en het dertien in een dozijn verhaal (draait om Orcs en mensen, waarbij de Orcs de planeet van de mens wil veroveren via een portal, waarmee men zich kan verplaatsen) vond ik ook behoorlijk clichématig. Het verhaal wat misschien wel wat weg heeft van het "The Lord of the Rings" verhaal vond ik bovendien erg flauw, saai, kinderachtig en ook langdradig (film duurt circa 110 minuten). Gelukkig zit er wel redelijk wat actie in met als hoogtepunt het gevecht op het einde tussen de mensen en de Orcs, maar echt bijzonder is deze eigenlijk nergens en er is ook geen bloed te zien.

Ook de dertien in een dozijn cast kon me totaal niet overtuigen (ik kreeg ook geen band met de personages en het maakte me ook niet uit als er iemand doodging, sterker nog ik juichte het juist toe) en deze bestaat ook vooral uit onbekende acteurs en actrices, met misschien wel als uitzonderingen Dominic Cooper (in de rol van mensenkoning Llane Wrynn), Paula Patton (in de rol van Garona die een soort kruising is tussen een Orc en een mens, ze deed me overigens denken aan Gamora, ook nog eens vrijwel dezelfde naam, uit de film "Guardians of the Galaxy (2014)") en misschien ook wel Ben Foster (in de rol van bewaker / tovenaar Medivh). Telkens als ik de naam Anduin Lothar (gespeeld door de vrij onbekende Travis Fimmel) hoorde, die de hoofdrolspeler is in dit verhaal, moest ik denken aan de irritante Duitse ex-voetballer Lothar Matthäus, die ook wel de naaimachine werd genoemd

Nee met deze flauwe Avontuur / Fantasy film heb ik me totaal niet vermaakt (ik had er naar beter weten ook niet naar moeten kijken) en ik zal dan ook de toekomstige vervolgen niet meer gaan bekijken, want dit genre is gewoon niet meer weggelegd voor mij.