Opinions

Jezus, wat was dit vervolg op het nog best vermakelijke "Wonder Woman" uit 2017 tenenkrommend slecht en het zit ook vol met clichés en met name hoe kinderen (in de slachtoffer rol), vrouwen (als lustobjecten) en mannen (als slechteriken, idioten en smeerlappen) stereotype werden neergezet.

In dit vervolg wordt er een tijdsprong gemaakt naar 1984 en staat Diana Prince / Wonder Woman (Gal Gadot) tegenover twee geheel nieuwe vijanden, te weten: Max Lord (Pedro Pascal) en Barbara Minerva (Kristen Wiig) oftewel "The Cheetah", waarbij het flauwe en kinderachtige verhaal (draait om wensen) niet eens de moeite waard is om verder uit te verdiepen.

De film begint met een ruim tien minuten durende en grotendeels overbodige proloog (een wedstrijd) die zich afspeelt tijdens de kindertijd van Diana (wederom dan gespeeld door Lilly Aspell), waarin de thema's "waarheid versus verlangen" worden vastgesteld die in de rest van de film zullen voorkomen. Daarna verschuift het verhaal naar de jaren 80 en is er een korte en flauwe actiescène te zien met Wonder Woman in een winkelcentrum die een overval voorkomt en een kind redt. Dan gaat er ongeveer een uur voorbij voordat er weer een actiescène (die best aardig was) te zien is en dit keer in Caïro in Egypte, waarbij Wonder Woman wederom kinderen redt. Vanaf dan wordt het verhaal wel leuker.

Daarvoor worden Barbara Minerva, Max Lord en Steve Trevor geïntroduceerd en Steve's herintrede in dit verhaal was heel flauw, namelijk via een wens van Diana. Dat wensen (in eerste instantie via een steen / kristal en naderhand via Max Lord) heeft ook betrekking op Barbara Minerva en Max Lord en hun wensen waren nog flauwer dan die van Diana. Barbara wordt in deze film na circa 20 minuten geïntroduceerd als een stereotype nerd vrouw (inclusief bril) die niet op hoge hakken kan lopen en waar mannen niet geïnteresseerd in zijn (behalve een oudere dronken en dakloze man in een park, die wel heel erg stereotype werd neergezet) en die omgaat met Diana (ze vindt o.a. haar hoge hakken met Jachtluipaard print mooi) die ze bewondert en zij wenst zich na circa 30 minuten dan ook het volgende:

"To be like Diana. Strong, sexy, cool. Special."

Die wens was wel heel erg flauw en vanaf dan verandert Barbara in een mooie vrouw (begint in eerste instantie hoe ze kleding opeens draagt en naderhand doet ze ook haar bril af) waarin alle mannen geïnteresseerd in zijn en dat precies op de manier zoals "CAsanova89" dat eerder op een leuke manier omschreef. Ze wordt ook sterk (levert een paar komische scenes op, zoals het openen van een koelkast en als ze naar de sportschool gaat) en komt dan natuurlijk ook weer de eerder genoemden dronken en dakloze tegen, die ze dan min of meer gebruikt als een voetbal (schopt ook al zijn tanden uit zijn mond).

In eerste instantie is Barbara ook bevriend met Diana en Steve, maar als die de wensen ongedaan willen maken, keert ze zich tegen hun (vecht dan ook tegen hun) en sluit ze zich aan bij Max Lord en verandert ze uiteindelijk (uiteraard ook weer via een wens, want ze wenst dan namelijk "An apex predator" te worden, oftewel een roofdier) dus in "The Cheetah". Max Lord, die ook een kind heeft, als slechterik vond ik een aanfluiting en hetzelfde geldt voor zijn wens, namelijk:

"I wish to be you. The Dreamstone itself."

Daarmee wordt hij natuurlijk wel super machtig (vooral na circa 100 minuten als hij aankomt bij de Amerikaanse president in het Witte Huis) en maakt hij de wereld tot chaos en dat leidt zelfs tot een nucleaire oorlog, die op het laatste moment teniet wordt gedaan door Wonder Woman (schakelt dan ook "The Cheetah" uit) en Max Lord en de laatste vanwege zijn Aziatisch kind Alistair (Lucian Perez) die om hulp vraagt en waarbij Max Lord dan zegt:

"I renounce my wish !".

Misschien vinden sommigen dit een mooi en ontroerend einde (zoals sommige journalisten in Amerika), maar ik vond het vooral flauw.

Gal Gadot is natuurlijk een zeer mooie vrouw om naar te kijken, maar in deze film vond ik dat regisseur Patty Jenkins haar best preuts afschilderde (zelfs de bijna 50 jaar oude Kristen Wiig was op een gegeven moment sexyer dan haar) en ze had naar mijn inziens vaak veel te veel kleren aan (zeker als Diana). Dit keer vond ik haar ook erg tegenvallen als Wonder Woman en i.p.v. haar zwaard uit de originele film, gebruikt ze nu een magisch lasso op een miljoen verschillende manieren, slingerend zoals "Spider-Man" zijn web gebruikt om door Manhattan te zweven, meerdere slechteriken tegelijk vastbinden en zelfs door de lucht te vliegen door op wolken of vliegtuigen te grijpen. Het is moeilijk om iets aan te merken dat een magisch lasso dat doet (het is immers magie !), maar het heeft wel de neiging om Wonder Woman er minder uit te laten zien als een god en meer als een stripfiguur in de echte wereld.

Dat men Chris Pine (Steve Trevor) heeft laten terugkeren (hem zien we na circa 45 minuten voor het eerst in beeld) in deze film kan ik nog wel begrijpen, omdat die samen met Gal Gadot leuke chemie had in het eerste deel, maar de manier waarop was wel flauw en dan ook nog eens in het lichaam van een andere man (Kristoffer Polaha). Maar omdat Diana weet dat het Steve Trevor is (vanwege wat hij tegen haar zegt), zien we vooral Chris Pine in beeld. Hij kijkt overigens ook een keer in de spiegel en dan zien we zowel Chris Pine als ristoffer Polaha in beeld. Wat ook erg flauw was, was dat hij als Eerste Wereldoorlog piloot gelijk in een straaljager (die ze stelen) kon vliegen, waarmee ze naar Caïro vliegen. In de laatste 30 minuten van het verhaal zien we hem overigens niet meer terug, want dan neemt hij wederom afscheidt van Diana / Wonder Woman, die dan de strijdt aangaat met Barbara Minerva (die dan verandert is in "The Cheetah") en Max Lord.

Kristen Wiig vind ik vooral leuk in Komedie films (zoals de vrij onbekende Komedie / Drama film "Welcome to Me (2014)") en in "Wonder Woman 1984" probeert ze ook soms grappig te zijn als de nerd-achtige Barbara, maar daarin slaagt ze niet echt. Toen "Wonder Woman" haar voor het eerst zag als "The Cheetah" zei ze "Barbara. What did you do ?" en dat had ik eigenlijk ook en het zag er ook niet bepaald fraai uit. Pedro Pascal is voor mij een vrij onbekende acteur en in zijn rol van Max Lord, vond ik hem wel wat weghebben van Donald J. Trump en ook hij vliegt rond in de Marine One (de presidentiële helikopter), maar wel niet om te golfen. En net zoals Donald J. Trump me niet weet te overtuigen als president (ook als niet als zakenman, persoonlijkheid en mens), kon Pedro Pascal dat ook niet in zijn rol van hebzuchtige en machtsbeluste Max Lord.

Omdat het verhaal zich nu in 1984 afspeelt, spat de kleurrijke jaren 80 wel van het scherm en dat is vooral te zien via de gedragen kleding (o.a. sjaals en het gympak welke Barbara Minerva in de sportschool draagt). Zo voert o.a. Steve Trevor een soort van modeshow op, als hij verschillende kleding aantrekt en uiteraard ontbreekt dan ook niet de typische jaren 80 buideltas / heuptas voor mannen (dat heb ik ook gehad, en best lang, en dat droeg ik tijdens vakanties om mijn fototoestel in te doen). Qua jaren 80 muziek komt het er wel karig vanaf, want buiten het zien van een breakdance act, horen we verder alleen kort muziek van bekende beginjaren 80 bands en artiesten als "Frankie Goes to Hollywood" (met het nummer "Welcome to the Pleasuredome"), "Duran Duran" (met het nummer "Rio", niet verwarren met leukere nummer "Rio" van het Nederlandse duo "Maywood") en "Gary Numan" (met het nummer "Cars").

Na het einde volgt er overigens nog een korte extra scène en daarin zien we nog eventjes de sterke vrouw Asteria (Lynda Carter, die in de jaren 70 in de televisieserie "Wonder Woman (TV Series 1975–1979)" Wonder Woman speelde) rondlopen, die net zoals Wonder Woman ook een "Amazone" is, en die ook tijdens het verhaal een aantal keren genoemd werd en waar Wonder Woman ook opzoek naar was (maar ze vond alleen haar harnas, welke ze gebruikt in haar gevecht tegen "The Cheetah". Deze extra scène heeft niets te maken met het inmiddels aangekondigde derde deel van Wonder Woman en is puur een eerbetoon.

Ik zou deze film van "Wonder Woman" sowieso niet in de bioscoop hebben gezien en ook het thuis bekijken op een televisie is niet echt de moeite waard. Het is sowieso een film die met circa 150 minuten veel te lang duurt (zeker het eerste uur, welke erg slecht is, had men korter moeten maken) en daarbij weet het verhaal ook niet echt te boeien (laat staan dat het ergens spannend wordt) en is het vooral allemaal flauw, clichématig en kinderachtig en zijn de meeste personages ook nog eens behoorlijk stereotype. Er zit ook best weinig actie in (zeker voor een Actie / Avontuur film) en bij de actie die er te zien is gaat ook niemand dood.

Natuurdocumentaire van Jean-Michel Cousteau, de zoon van de beroemde Jacques-Yves Cousteau, die samen met zijn dochter en zoon de oceaan op trekt om te laten zien hoe het leven onder water samenhangt en invloed ondervindt en uitoefent op de wereld waarin wij leven.

Hij duikt uitgerust met camera’s, zaklampen en ontzettend veel kennis, de wondere onderwaterwereld binnen, wat fraaie beelden (de beelden worden begeleid door een soundtrack die doet denken aan die van Peter en de Wolf en ieder zeedier dat in beeld komt heeft zijn eigen thema en sfeer) oplevert, met name van de duistere diepzeebewoners. Wel jammer van de vele interviews tussendoor.

Al met al een aangename beschrijving van de diepzee en tevens ook een lust voor het oog.

Hoogstaand is het allemaal niet en echt iets verrassends zit er ook niet in maar slecht is deze vrij onbekende horrorfilm zeker niet (gezien op MGM). De uitvoering is best fraai (lekker jaren 60 sfeertje en uitstraling en dito muziek) en hier en daar zitten er wat aardige horrormomentjes in. Ook weet het verhaal wel te boeien hoewel het nergens spannend wordt. De cast doet het redelijk en dan met name Patricia Clarkson. Dat mister Evil Dead Bruce Campbell hierin ook meespeelt is natuurlijk wel geinig. Al met al is dit best een leuke horror die zich lekker wegkijkt en nergens echt vervelend wordt.

Nog niet eens zo'n slechte komedie. Verhaal (wel lekker cliché natuurlijk) is best leuk verzonnen en de uitvoering was ook best leuk. Indrukwekkend is zeker de cast met veel sterren. Melanie Griffith vond ik zeer leuk en goed spelen en ze zag er ook zeer fraai uit. Ook Harrison Ford en Sigourney Weaver deden het best leuk.

"What was that?"
"Bluetooth."

Vorig jaar zag ik de dertien in een dozijn Actie / Thriller film "The Beekeeper (2024)" waarin Jason Statham heel eventjes als bijen imker te zien was en in deze eveneens dertien in een dozijn Actie / Thriller film, zien we hem heel eventjes als opzichter / bouwvakker.

De verschillende rollen die Jason Statham tegenwoordig in actiefilms speelt, zijn zowat op één hand te tellen. Hij is namelijk zowat altijd de 'good guy' die strijd voor de minder bedeelden, de ouderen, de goede mensen. Als zijn familie of kennissen onrecht wordt aangedaan, neemt hij wraak. Al vervaagt dan de lijn tussen good & bad guy een beetje. Want de manier waarop hij wraak neemt is dan redelijk betwijfelbaar. In "A Working Man" zit de vork niet heel anders in de steel en dat is ook niet gek, omdat net zoals bij "The Beekeeper" David Ayer wederom de regisseur is.

Levon Cade (Jason Statham) was een onderscheiden militair betrokken bij geheime operaties, maar heeft die carrière opgegeven voor een eenvoudig leven als bouwvakker. Als de dochter, te weten Jenny Garcia (Arianna Rivas), van zijn baas Joe Garcia (Michael Peña), die hij als familie beschouwt, ontvoerd wordt door mensenhandelaars, gaat hij naar haar op zoek en stuit hij op een onvoorstelbaar grote wereld vol corruptie.

De film is simpel van aart en extreem voorspelbaar en als je de trailer één keer bekeken hebt, kun je het verhaal eigenlijk al zo goed als zelf schrijven. Als Statham eenmaal in de rol van de jager is gekropen, vrij snel overigens, kun je per scène zowat invullen welke tegenstander als eerst het loodje legt via o.a. klappen, schieten, messteken of verzuipen. Wel hebben ze behoorlijk wat moeite gedaan om de hele opzet van de Russische mensenhandelaars wat ingewikkelder te maken, waardoor Statham steeds op zoek moet naar een andere persoon die weer hoger in rang is om bij de officiële leider te komen. Toch is het allemaal dertien in dozijn en clichématig.

Het verhaal is te langdradig (duurt ook iets te lang), de onderlinge relaties zijn niet echt uitgediept en de dialogen die tussendoor plaatsvinden van de tegenstanders voegen weinig toe aan het geheel. Je zit eigenlijk alleen maar te wachten tot Statham over gaat tot actie en Jenny vindt en naar huis brengt. En dat eerste is regelmatig te zien en het laatste gebeurt natuurlijk ook. De actie mocht er opzicht best wezen en werd ook fraai in beeld gebracht en vooral natuurlijk de vechtscènes. Tijdens de actie wordt ook moderne technologie gebruikt en als Statham iemand doodschiet (zonder dat Statham zijn schietende tegenstander ziet) via een camera / beeldscherm , wordt er daarna mijn openingszin gezegd door Jenny en Statham.

Wat opzicht ook aardig is, is de vijandelijke maar tegelijkertijd vriendelijke relatie die Statham opbouwt met een donkere tegenspelers genaamd Dutch (Chidi Ajufo), dus Nederland is ook een beetje vertegenwoordigd in deze film , en dat omdat ze beiden in het leger hebben gediend.

Het acteerwerk laat zo nu en dan wat te wensen over en de scènes van de ontvoerde dochter zijn soms ongeloofwaardig en soms zelfs vreemd. De kidnappers proberen namelijk intimiderend over te komen, maar het vormt allemaal een vaag geheel. Het ene moment ligt dochterlief als een mak schaap op de achterbank van een auto te bidden en het volgende moment spuugt en bijt ze haar ontvoerders zowat in het gezicht of levert ze een hele strijd (ze doodt zelfs op het einde een vrouwelijke ontvoerder met haar benen, terwijl ze met haar armen vastgeboeid is). Een beetje tegenstrijdig wat dat betreft. Zelfs de reünie met Levon en vervolgens met de familie is weinig overtuigend.

"A Working Man" is een typische Jason Statham film waarin hij uiteraard strijd voor de goeden. De uitwerking is mager, voorspelbaar en emotieloos, oftewel een dertien in een dozijn film. Wel vond ik het allemaal net iets beter dan "The Beekeeper".

Eigenlijk is de lange en zeer spectaculaire openingsscène het beste van deze film, die was echt zeer goed. Daarna wordt de film wat minder alhoewel er nog steeds voldoende actie in zit. Het concept van deze film had beter gepast in deze tijd.

Veel te Amerikaans en zeer saai, tevens was hij zeer voorspelbaar. De film pakte me ook totaal niet en ik vond Nicolas Cage totaal ongeschikt voor deze rol. Het enige goede in deze film was Maggie Gyllenhaal.

Er zullen ongetwijfeld meer films komen over het World Trade Center en dan mag ik toch hopen dat die een stuk beter en boeiender zijn dan deze.

Dankzij Maggie Gyllenhaal krijgt de film nog een 1.

Was vroeger in de begin jaren 80 op TV (ik meen Veronica) als een mini-serie in 3 delen. Als kind vond ik het destijds best allemaal boeiend en spannend. Het einde waarbij de Amerikanen zich verdedigde in een soort zag-zag formatie in oliepijpleidingen was best aardig gedaan. Cast deed het inderdaad goed. Is bijna 30 jaar gelden dat ik deze voor het laatst gezien heb en volgens mij is het daarna ook nooit meer uitgezonden op de Nederlandse TV.

Deze zombierampenfilm (tenminste weer wat nieuws op zombiegebied) is me beter bevallen dan dat ik van te voren had gedacht. Ik dacht altijd dat deze film vooral draaide om het hele gezin en dat me dat zou tegenstaan (vanwege de kinderen). Dat is bij deze film gelukkig niet het geval want het gezin speelt met uitzondering van het begin maar een beperkte rol.

Qua verhaal (best origineel) is deze film me prima bevallen en was hij zeker ook boeiend en zelfs geregeld spannend. De vaart in de film is overigens enorm hoog (er gebeurt zeer veel) en gelukkig is de inleiding van het verhaal zeer kort. Visueel mocht de film er zeker ook wezen (vond het regelmatig best indrukwekkend uitzien, met name het gedeelte in Israël) en de zombies waren leuk gevonden. De cast deed het overigens ook goed. Het enige kleine minpunt van deze film vond ik eigenlijk het einde. Maar al met al heb ik me prima vermaakt met deze film in de bioscoop (gezien in 2D).

Ik vond deze film wel iets weghebben van de komische film "Shaun of the Dead" (ook van regisseur Edgar Wright) waarbij het verhaal draaide om vrienden, bars en zombies en in deze film draait het om vrienden, bars en blauwe robots. Deze film is overigens wel wat minder dan "Shaun of the dead".

Het verhaal is eigenlijk te belachelijk voor woorden, maar ondanks dat is de uitvoering nog redelijk (wel geregeld flauw, saai en langdradig) en dat terwijl er niet echt veel te lachen valt. De wending na circa 40 minuten vond ik overigens wel goed dan, want daarvoor vond ik het maar een flauwe bedoeling. Met name de gevechten die na de wending plaatsvinden zijn wel leuk in beeld gebracht en zijn misschien ook wel het grappigste in deze film.

Qua cast pakt men best groot uit met o.a. de altijd fraaie Rosamund Pike en Pierce Brosnan (komt weliswaar na precies een uur voor in het verhaal en heeft ook geen grote rol). Echt geweldig wordt er overigens niet geacteerd en Simon Pegg vond ik best vervellend en soms ook wel irritant (dat was wel min of meer de bedoeling, maar ik vond het niet geslaagd). De enige die het nog leuk deed en ook wel grappig was, was Nick Frost in de rol van Andy. De scene in het laatste gedeelte van het verhaal, waarbij een robot vrouw tegen hem zegt "Andy, ik wil je in me hebben" en waarop hij zegt "oké" en daarna een vuist (nee het was niet fisten ) door haar heen sloeg was wel geinig. Net zoals "Shaun of the Dead" eindigt ook deze film min of meer in een bar maar is het einde wel heel flauw en ook behoorlijk langdradig.

Leuk om eens gezien te hebben, zullen we maar zeggen, maar al met al is dit eigenlijk gewoon maar een matige bedoeling.

Uitstekende zwarte komedie (met trouwens een leuk verhaal) met een prima rol van Robin Williams die op een geweldige manier misbruik maakt van zijn zo'n zoon tragische gebeurtenis. De zoon gespeeld door Daryl Sabara vond ik trouwens zeer goed. Heb regelmatig om zijn absurde sex verslaving moeten lachen (ook hoe hij zijn vader steeds afzeikte was leuk) en ik had hem graag iets langer in de film gezien. Het einde van de film was helaas zeer voorspelbaar maar was ondanks dat toch nog vrij aardig. Alexie Gilmore vond ik trouwens een leuke en een mooie verschijning in deze film.

"You alright Dave? Or did you make poo-poo?"

Deze Actie / Thriller film zag ik gisteravond voorbijkomen op "Film 1" en omdat Jason Statham (altijd leuk om te zien in een film) erin de hoofdrol speelt, trok de film mijn aandacht. Na "Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998)", "Snatch (2000)" en "Revolver (2005)", werken Guy Ritchie en Jason Statham voor de vierde keer samen in deze actiefilm. Daar bleef het overigens niet bij, want in 2023 werkten ze weer samen in de Actie / Komedie film "Operation Fortune: Ruse de Guerre".

Een mysterieuze nieuwe werknemer, te weten "H" (Jason Statham), begint te werken voor een geldtransportbedrijf genaamd "Fortico Security". Hij vervoert (veel) geld en goederen van de ene plaats naar de andere, een baan waarvan hij snel te horen krijgt dat het hem een prooi maakt en geen roofdier. Maar nadat "H" een poging tot overval verstoort en iedereen vermoordt die een geweer vast heeft, wordt het duidelijk dat hij niet zomaar een werknemer is. H heeft een lang verleden… maar wat voor een?

Cash Truck speelt zich af over verschillende tijdslijnen en vanuit verschillende perspectieven. Je springt op de meest onmogelijke momenten terug in de tijd. Dan een paar weken… dan een paar maanden… zie dan de logische verhaallijn er nog maar eens in te houden! Toch weet de film je vast te houden aan het scherm, al is het niet veel meer dan dat. Het is een heftige actiefilm, maar wel eentje die je snel weer vergeten bent. Het is een vrij rechttoe rechtaan verhaal over wraak, van een vader die terugslaat tegen degenen die zijn zoon Dougie (Eli Brown) hebben vermoord tijdens een overval. Er zit een zelfverzekerde branie in, maar ook een verfrissend gebrek aan zelfvoldaanheid. Guy Ritchie koos ervoor om vooral komische accenten te vermijden en zich te concentreren op de negatieve emoties.

Wel moest ik een keer lachen om onderstaande dialoog, waarbij "H" een overvaller (Post Malone) doodschiet.

H: Who do you work for?
Overvaller: Suck my fucking dick!
H: What did you say?
Overvaller: I said suck my fucking dick!
H: Suck your own dick.

Waarna "H" de overvaller doodschiet. En ook is het leuk hoe "H" regelmatig Boy Sweat Dave (Josh Hartnett), eveneens een werknemer die voor het geldtransportbedrijf werkt, afzeikt.

Jason Statham doet in Cash Truck wat hij doet, efficiënt en bedreven, maar hoe zou een echt rouwende man reageren? Zou hij misschien iets meer laten zien dan een incidentele frons? Daarnaast zijn de actiemomenten ook niet altijd even spectaculair en vaak ook niet Statham-waardig. Hij speelt het ene moment een koele killer, het andere moment wacht hij te lang. Het is vooral veel schieten, veel geweren en veel dreigend gevaar. Dat maakt de film nooit echt saai, maar de flashbacks halen wel een groot deel van het tempo uit de film. In chronologische volgorde had de film waarschijnlijk meer impact gehad, hoewel er een subtiel verrassingselement verloren zou zijn gegaan.

Buiten Jason Stratham, zien we verder o.a. de bekende acteurs Andy Garcia (als Agent King) en Josh Hartnett (als de ietwat laffe Boy Sweat Dave). Beiden zijn ook grote namen, maar ze hebben wel maar kleine rollen. Ze zijn slechts bouwsteentjes in het grillig kunstwerk waar H aan werkt. Omdat Andy Garcia’s rol klein is, kan weinig worden gezegd over zijn acteerwerk. Dat is ook niet nodig omdat iemand zoals hij zichzelf niet meer hoeft te bewijzen. Josh Hartnett, ook een acteur van groot kaliber, is het enige element met een tikkeltje humor. Hij vormt daardoor een schril contrast met H die duidelijk op een donkere missie is.

De grote antagonist, het onvoorspelbare element binnen dit verhaal, wordt vertolkt door Scott Eastwood als Jan. Alhoewel hij niet veel schermtijd heeft, speelt hij zijn rol wel goed en hij heeft dezelfde "Pale Rider" kalmte van zijn vader geërfd en dat is een mooie toevoeging aan het karakter dat hij vertolkt. Verder vond ik Niamh Algar (als Dana) wel een aardige vrouw om naar te kijken en dat vond Jason Statham ook, omdat hij namelijk met haar naar bed gaat. Hij haalt haar overigens ook weer uit bed (maar dat om andere redenen).

"Cash Truck" is een echte dertien in een dozijn Actie / Thriller film, waarmee je je bijna twee uren kunt vermaken, maar daarna weer kunt vergeten. Jason Statham past prima in de rol, maar krijgt niet bepaald veel diepgang in zijn personage. Hij sukkelt wat voort en neemt langzaam wraak. De flashbacks en het gegoochel met tijd is geen pluspunt, in tegendeel. Het zorgt voor een rommelig effect dat niet past bij de rest van het niveau van de film.

Qua verhaal vond ik dit vervolg op "Clash of the Titans" een stuk minder. Visueel is deze film echter weer een stap voorwaarts want het zag er best indrukwekkend uit en ook 3D was een toegevoegde waarde. Het verhaal is wat flauwtjes (komt nooit op gang) en de hoofdrolspelers komen niet echt tot hun recht en overtuigen eigenlijk ook nergens. Zeker Sam Worthington en vooral Rosamund Pike. De laatste is een fraaie vrouw, maar meer dan wat onnozel uit haar ogen kijken deed ze niet. Dankzij Toby Kebbell als Agenor zit er nog een beetje humor in en hij geeft het verhaal ook nog een heel klein beetje kleur. Zoals gezegd zit deze film wel visueel uitstekend in elkaar en zit er ook meer dan genoeg spektakel in. Al met al toch een ietwat teleurstellend vervolg maar als entertainment is deze film nog best te doen.

Frisse Animatie / Komedie film (toevallig afgelopen donderdag gezien op de televisie via SBS9) met allerlei personages uit klassieke computerspellen als "Pac-Man", "Q*Bert" en "Sonic the Hedgehog", maar ook uit het modern ogende "Hero's Duty". De actie speelt zich af in, vaak vrolijk gekleurde, gamewerelden.

In een speelautomatenhal ontmoeten personages uit videospellen elkaar na sluitingstijd om de dag door te nemen. Ralph (stem van John C. Reilly, die precies de juiste intonatie weet te gebruiken en dat zorgt ervoor dat je Ralph binnen de eerste tien minuten van de film zal gaan waarderen) is de 291 kilo zware heetgebakerde slechterik, die in het spel "Fix-It Felix Jr." (dat doet denken aan het originele "Donkey Kong") alles vernietigt. Hij wordt daarom door de andere personages van het spel met de nek aangekeken en vooral door Gene (stem van Raymond S. Persi). Om zijn imago op te krikken besluit Ralph nu zelf maar eens de heldenrol in een ander spel, te weten "Hero's Duty", te vervullen en dat met onverwacht gevolg.

"Wreck-It Ralph" heeft, zoals het een goede animatiefilm betaamd, qua humor meer dan genoeg in petto. Eigenlijk begin je de film al met een glimlach te kijken en die blijft de volle honderd minuten aanwezig. Of het nu de opening is met een leuke psychologische sessie met Ralph en zijn collega slechteriken, de triomftocht in "Hero’s Duty" (daar maakt Ralph kennis met de stoere vrouwelijke sergeant Calhoun, met de stem van Jane Lynch, met een verleden) of de kartrace in "Sugar Rush" (daar ontmoet Ralph de jonge Vanellope von Schweetz, stem van Sarah Silverman, die zo haar eigen problemen ondervindt en met veel pijn en moeite ontstaat er uiteindelijk een mooie vriendschap tussen de brede Ralph en de kleine en oh zo schattige en grappige Vanellope), alle werelden bieden genoeg vermaak en worden fraai in beeld gebracht en geregeld bevat het verhaal ook aandoenlijke en hartverwarmende momenten.

"Wreck-It Ralph" is met zijn vele verwijzingen naar de tijd van de arcadehallen uit de jaren 80 (zo zie je o.a. de spelpersonages Ryu en Ken uit "Streetfighter II" na een lange werkdag samen een biertje drinken in de bar van arcadeklassieker "Tapper") nostalgisch genoeg voor oudere kijkers en daarnaast vrolijk en grappig genoeg voor het jongere publiek (daar wordt ook slim op ingespeeld, door het toevoegen van liedjes van popsterren als Rihanna met "Shut Up And Drive").

Al met al is "Wreck-It Ralph" een knap en origineel staaltje werk van Disney. Misschien dat ik ooit ook nog eens het vervolg "Ralph Breaks the Internet (2018)" ga bekijken, maar Animatie films zijn niet bepaald mijn favoriete genre.

Mooie en realistische drama met een schitterende rol van Mickey Rourke. Marisa Tomei was ook leuk om te zien als stripper.

Niet slecht maar ook niet echt super. Film soms soms spannend maar weet niet echt te overtuigen. Hoogtepunt vond ik toen ze in het huis terecht kwamen van die freaks. Het einde was zoals gewoonlijk in dit soort films (er blijft altijd wel iemand over voor een vervolg film).

Inderdaad een zeer voorspelbare film en er zat ook totaal niets origineels in. De acteer prestaties waren zeer slecht en het verhaal had weinig wol. Er zat wel soms grof geweld in maar dat heeft deze film niet kunnen redden. Spannend was deze film al zeker niet, op een gegeven moment begon hij me zelfs te irriteren. Snel vergeten deze film.

Het beste van de film was nog eigenlijk het begin vanwege de leuke kills en natuurlijk ook de meid met de mooie borsten

De rest van de film is zeer matig. Het verhaal is best leuk gevonden maar de uitvoering is stukken minder (de kannibalen zager er zeer nep en goedkoop uit), zeg maar gerust beroerd. Het zelfde geldt voor de zeer zwakke onbekende acteurs.

Kortom kijk gewoon de eerste 5 minuten en zet hem daarna af.

"Let's kill her, we can better fuck her before"

Gezien de samenstelling van het groepje jongeren moet je de enorme hoeveelheid clichés en de standaard domme fouten die ze maken op de kop nemen want anders gaat deze film je automatisch al snel tegenvallen. Van het verhaal moet je ook niet veel verwachten want dat is ook al tig keren uitgevoerd. Meer dan een vermakelijke slasher-film is het dan ook niet. Omdat het al tig keren is uitgevoerd weet je natuurlijk hoe het een en ander gaat verlopen waardoor de film nergens boeiend of spannend wordt. Buiten een paar aardige goor scenes een paar tietjes (de lesbo scene was wel geinig) en een best wel aardig einde (over stomheid gesproken ) heeft deze film weinig te bieden. De film duurt gelukkig niet lang waardoor het wel allemaal goed te bekijken valt, zeker voor een druilerige zondagmorgen.

Min of meer het letterlijke vervolg op deel 4 want precies dezelfde Hillbillies spelen er weer in mee en ook wordt de opmerking gemaakt "je leeft niet meer in een verdomd ziekenhuis in niemandsland. Je leeft dichter bij de beschaving" in het begin van de film.

Qua niveau doet deze film weinig onder t.o.v. deel 4 want ook deze film stelt weer weinig voor, is niet vernieuwend, zit weer vol met clichés en achterlijke fouten en ook hier is weer sprake van geen enkele spanning. Sterker nog deze film is nog belachelijker en onnozeler want de humor heeft inmiddels de bovenhand genomen in het verhaal.

Nee dit is toch verreweg de slechtste film in de reeks en zelfs de slashes (bij een enkele werd zelfs blues gitaar muziek toegepast ) zijn flauw en saai (m.u.v. die met de ploeg en de boobytrap).

P.S. wel grappig om Doug Bradley bekend om zijn "Pinhead" rollen in de "Hellraiser" films weer eens terug te zien. Hij was trouwens weer lekker opdreef.

Alweer het 6e deel uit deze povere reeks waarvan ik alle vorige delen matig tot slecht vond. Wat voor "Elineloves" geldt, geldt ook voor mij want als liefhebber van het genre "Horror" kijk ik vrijwel alles van dit genre wat ik kan vinden.

Voor dit vervolg waren mijn verwachtingen natuurlijk al laag (zeker omdat ik de voorgaande vier delen allemaal een punt lager heb gegeven dan een 2,5), maar omdat er werd aangegeven dat er regelmatig bloot in was te zien werd ik toch dwangmatig geprikkeld om ook deze film te bekijken. Wat bloot betreft in deze film zit je al in de eerste paar minuten op de eerste rij want daarin kun je een fraaie vrouwelijke mountainbiker (gespeeld door Talitha Luke-Eardley) zien die in recordtempo uit de kleren gaat en daarna ook in recordtempo (wel helaas) snel aan haar einde komt (dat was overigens wel een fraaie kill). Misschien was dat ook gelijk het beste van deze film, want wat daarna komt is het aankijken eigenlijk niet meer waard.

Sowieso krijg je een inhoudsloos achterlijk verhaal (draait om familie) voorgeschoteld wat zeer slecht is en ook behoorlijk langdradig en saai is. De uitvoering van het verhaal is zeer beroerd en boeiend of spannend (dat moet je eigenlijk ook helemaal niet meer verachten bij een 4e, 5e, 6e, etc deel uit een reeks) wordt het uiteraard nergens. Sterker nog het is best allemaal slaapverwekkend en vervelend om naar te kijken. De film komt ook behoorlijk traag opgang want na de aardige kill in de opening moet je circa 50 minuten wachten op de volgende fraai kill (inclusief bloot). Qua actie en kills valt deze film overigens ook behoorlijk tegen (de scene met de brandslang in de kont was wel geinig) en hetzelfde geldt voor het flauwe cliché einde. Van de cast heb ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en dat is maar goed ook want acteren kunnen ze allemaal niet en ze waren ook nog eens allemaal zeer irritant in deze film. Van de vrouwelijke cast gaat vrijwel iedereen uit de kleren m.u.v. Aqueela Zoll in de rol van "Toni". Achteraf gezien klopt dat niet, want ook zij gaat namelijk uit de kleren.

Al met al was dit 6e deel weer een aanfluiting van jewelste, maar mocht er nog een 7e deel komen dan zal ik die waarschijnlijk ook weer gewoon kijken.

Leuke film die met uitstek geschikt is om in Duitsland te draaien vlak voor een WK of EK. De beelden zien er regelmatig fraai uit maar het is zonde dat het verhaal vooral draait om het jongetje Matthias. Het verhaal had in mijn ogen een betere verfilming verdient maar slecht is het zeker niet.

Begin dit jaar heb ik twee verdienstelijke Taiwanese zombiefilms gezien en vandaag was deze Australische zombiefilm aan de beurt.

Deze film begint eigenlijk al direct met de zombie uitbraak (oftewel de zombie-apocalyps) en in het begin van het verhaal worden ook de drie hoofdrolspelers (Jay Gallagher in de rol van Barry, Bianca Bradey in de rol van Brooke en Leon Burchill in de rol van Aboriginal Benny) op een fraaie wijze geïntroduceerd. Ondanks dat de film eigenlijk geen echt verhaal (draait wederom om het overleven van zombies) heeft, zitten er wel een aantal leuke zombie nieuwtjes in en was het eerste uur ook best aardig. Het eerste zombie nieuwtje was wel geinig, want het gas wat de zombies uitademden werd gebruikt als brandstof (zombie-PK's ) voor de auto omdat gewone brandstof niet meer werkte. Het andere zombie nieuwtje is dat het bloed van zombies uiterst ontvlambaar is, dat werd dan ook natuurlijk op een handige manier gebruikt. Opzicht was dit best leuk gevonden en voegde het ook weer eens wat nieuws toe aan het bijna uitgemolken zombiegenre.

De uitvoering (ook geregeld best luchtig met de nodige droge en zwarte humor) van het verhaal was eigenlijk wel leuk gevonden (een soort van Mad Max vs Zombies en ook met wat Resident Evil erin) en het verhaal wist ook wel te boeien. Het laatste gedeelte waarbij Brooke telepathische krachten (verkregen via een gestoorde wetenschapper) heeft om de zombies te controleren (soort van afstandsbediening), was wel een beetje flauw en ook wat te ver gezocht. Maar het einde was wel aardig en biedt ook de mogelijkheid om er een vervolg op te maken. Op zich keek deze film zich ook lekker weg en zagen de zombies er best aardig uit en reageerden ze geregeld ook razendsnel. Ook zit er meer dan voldoende actie en goor in, waarbij de nadruk met name ligt op actie. Omdat deze film natuurlijk niet met een hoog budget is gemaakt, moet je wel niet al te hoge verwachtingen hebben van de special effecten. Slecht ziet het er overigens ook allemaal niet uit en soms wordt er ook een overheersende kleur zoals rood en blauw gebruikt. De cast in deze film is redelijk beperkt en het waren voor mij ook allemaal onbekende acteurs en actrices. Hoogstaand acteren doen ze natuurlijk niet, maar wel verdienstelijk.

Al met al gewoon een leuke zombiefilm, met ook weer eens wat nieuws erin. Vanwege dat laatste krijgt hij van mij ook een ruime voldoende.

In 2015 zag ik de vermakelijke Australische Actie / Horror (Zombie) film "Wyrmwood (2014)" en op die film zou men makkelijk een vervolg kunnen maken en dat is dus in 2021 uiteindelijk dan ook gebeurt met deze "Wyrmwood: Apocalypse".

"Wyrmwood Apocalypse begint kort na de gebeurtenissen van het eerste deel. Broer Barry (Jay Gallagher) en zus Brooke (Bianca Bradey), die ook al in het eerste deel te zien waren, hebben hun krachten gebundeld met mede rebellen, te weten de zussen Maxi (Shantae Barnes-Cowan) en Grace (Tasia Zalar). Brooke en Grace zijn zogenaamde "hybrides" (half zombie en half mens), die hun zombiekant kunnen kalmeren door bloed te drinken.

In de door zombies geteisterde woestenij, woont de stoere en vindingrijke soldaat Rhys (Luke McKenzie) van Mad Max-niveau, wiens broer in het eerste deel gedood is geworden door Brooke. Rhys zijn taak is om burgers (al dan niet besmet) te vangen en af ​​te leveren aan wat er nog over is van het leger. In dit geval bij een bunker bij "The Colonel (Jake Ryan)" en zijn gemene leider "The Surgeon General" (Nicholas Boshier), die experimenten doet op de gevangenen in de zoektocht naar een geneesmiddel om de apocalyps te kunnen beëindigen. Wanneer Rhys Grace gevangen neemt, gaat hij geloven dat zij de sleutel is tot het beëindigen van de apocalyps, totdat Maxi besluit hem een ​​bezoek te brengen om zodoende haar zus Grace terug te kunnen krijgen.

De plot is misschien niet ongelooflijk sterk, maar er is nog steeds meer dan genoeg om kijkers te laten genieten van "Wyrmwood: Apocalypse's" en dit vervolg is een soort van "Mad Max" meets "The Evil Dead". De film weet opzicht te vermaken en heeft met de "The Surgeon General" een apart karakter, want hij is een mix van van Dr. Strangelove (Peter Sellers) uit "Dr. Strangelove (1964)" en Dr. Logan uit "Day of the Dead (1985)" en hij heeft een zombie-arm. die Ash uit "The Evil Dead" reeks nachtmerries zou bezorgen. Ook de half mens / zombie hybriden zijn opzicht aparte karakters, omdat ze met bloed kalm kunnen worden gehouden en ze kunnen ook hun soortgenoten telepathisch controleren en dat zelfs tot het punt dat ze ze als zelfmoordterroristen kunnen worden gebruikt.

Het resultaat is een bijna non-stop spervuur ​​van achtervolgingen (inclusief versnelde achtervolgingen), gevechten (inclusief een gevecht met een terminator-achtige cyborg-zombie, die bestuurd wordt door "The Surgeon General"), vuurgevechten, explosies, zombiebloed en gore. "Wyrmwood: Apocalypse" is best een bloederige film, waarin allerlei bloedbaden te zien zijn, van ontploffende hoofden tot het openbreken van de ingewanden en het steken van een soort van vleesvork in de neus om een onderdrukkend serum te kunnen maken als je geïnfecteerd bent. Het wordt allemaal weergegeven met een mix van praktische en CGI-effecten, die meestal behoorlijk overtuigend zijn. Een deel ervan gaat ver genoeg over de top dat het slapstick nadert, maar dat hoort gewoon bij "Wyrmwood" met o.a. zombie aangedreven voertuigen die grommen als hondsdolle wezens

Wyrmwood is ook een typische "Actie / Horror" film met de nodige humor erin en dat is gelijk al te zien bij de leuke opening (na het zien van de filmtitel in beeld), waarin Rhys de zombies misbruikt voor verschillende praktische redenen. Rhys woont alleen in een mooi ontworpen kleine compound, waarvan de stroom wordt geleverd door zombiescheten. De zombies verzamelen zich rondom zijn draadomheining, kreunend en nutteloos proberend om erin te komen. Hij rekent vanuit zijn compound af met zombies die willen binnenkomen en gevangen genomen zombies gebruikt hij om zijn platen water te geven, zijn huis van stroom te voorzien en om ermee sparren door met ze te boksen. Maar het is vooral leuk om te zien hoe men de zombies gebruikt als brandstof voor auto's.

De cast doet het leuk en ze hadden er zichtbaar ook veel plezier in en vooral hoofdrolspeler Luke McKenzie als Rhys. De scène waarbij hij gevangen wordt genomen en zombievoer dreigt te worden, was best aardig. Dat levert ook een spannend moment op als een zombie, die wanhopig op zoek is naar eten, in zijn teen dreigt te bijten als voorproefje. En nieuwkomer Shantae Barnes-Cowan, die de show steelt als de stalen Maxi, is er zeker één om in de gaten te houden.

Hoewel "Wyrmwood: Apocalypse" zeker niet bedoeld is voor de serieuze horrorliefhebbers, vond ik het wel een vermakelijke films met een hoog tempo en men gaat ook vindingrijk om met de zombies als gebruiksvoorwerpen. Een vals einde en de daaropvolgende scènes, wijzen in de richting van een derde film en hopelijk hoeven we er niet zo lang op te wachten als op dit vervolg.

Al met al is "Wyrmwood: Apocalypse" een must-see voor zombie fans, die met circa 84 minuten ook niet al te lang duurt.

Matige Sciencefiction/Horror film die draait om een draak. Dat laatste woord is wel geinig, want behalve dat het draait om een draak is het eigenlijk ook gewoon een draak van een film

Het verhaal is natuurlijk te belachelijk voor woorden en hetzelfde geldt eigenlijk voor de matige uitvoering (zit wel nog redelijk veel actie in en de locatie waar het verhaal zich afspeelt was ook best knus. Zeker omdat het zich vooral afspeelt in een soort van restaurant/bar, van waaruit de draak vooral bestreden wordt). Te boeien weet deze film niet echt, laat staan dat het ergens echt spannend wordt. Omdat het in deze film maar draait om één draak (wel best een slimme), viel het met de special effecten nog mee (is vaak bij dit soort films juist heel beroerd) en de draak zag er ook nog best redelijk uit. Het was wel soms lachwekkend hoe men zich beschermd tegen de draak (o.a. door zich te verschansen achter een tafel of met een bestek mes in de hand. Dat laatste was overigens vooral komisch bedoeld). De cast (aangevuld met redelijk bekende personen zoals Nick Chinlund, Don S. Davis en Barry Corbin) speelt niet geweldig, maar voor een film als deze deden ze het best nog verdienstelijk. Wel waren de meeste dialogen van hun tenenkromend slecht. Ik vond Erin Karpluk overigens wel een leuke verschijning (ze deed me wat denken aan "Mary Padian" uit de reality-serie "Storage Wars Texas") en hetzelfde geldt in mindere mate voor Tinsel Korey.

Nee, veel soeps is deze film niet en gelukkig duurt hij ook niet al te lang. Ik heb deze film overigens gezien op de televisiezender SyFy die veel van dit films uitzendt.

P.S. van deze regisseur kun je beter de "I Spit on Your Grave" films bekijken en vooral het tweede goede deel ervan.