Opinions

Films over horror poppen zijn er genoeg, van "Chucky" (uit de "Child's Play" franchise) tot "Billy the Puppet" (uit de "Saw" franchise), van "Annabelle" (uit de "Annabelle" en de "The Conjuring" franchise) tot "Billy" (uit "Dead Silence") en van de "Clown Doll" (uit "Poltergeist") tot "Baby Oopsie Daisy" (uit de "Demonic Toys" franchise). Het is daarom niet makkelijk om het genre weer wat te vernieuwen, maar dan heb je nog regisseur James Wan, de vader van het hedendaagse horrorgenre, die het verhaal schreef van "M3GAN" en welke de levensgrote AI pop M3GAN (wat staat voor Model 3 Generative Android) bevat die een gevaarlijk draadje los heeft. Het is min of meer de light-variant van Chucky (en dat met een vrouwelijke Chucky) en dat met een zeer voorspelbaar en clichématig verhaal.

Nadat haar ouders Ryan (Arlo Green) en Nicole (Chelsie Florence) verongelukken in de auto tijdens een winterse storm, komt de negenjarige Cady (Violet McGraw) terecht bij haar alleenstaande tante Gemma (Allison Williams), een briljante technologische speelgoedontwerpster. Omdat tante Gemma het te druk heeft met haar carrière bij het bedrijf "Funki", de fabrikant van de populaire "Purrpetual Petz" (een Furby-achtig knuffelbeest, met als reclameslogan "Een vriend aan je zijde die langer leeft dan jij."), biedt haar nieuwste uitvinding uitkomst, namelijk de levensgrote AI pop "M3GAN", die het aan haar gekoppelde kind ten allen tijde vermaakt, opvoedt en beschermt!

Maar omdat dit een horrorfilm is, loopt dit natuurlijk gruwelijk in de soep. Iedereen kan aan zijn theewater aanvoelen dat M3GAN haar taak om Cady te beschermen wel heel letterlijk neemt. M3GAN is namelijk een AI pop met menselijke eigenschappen en door meer tijd te spenderen met het kind waaraan ze gekoppeld is, in dit geval dus Cady, evolueert ze langzaam mee. Ze leert, past zich aan en trekt soms zelfs haar eigen conclusies. Cady beschermen is haar voornaamste taak, maar dat wordt soms te letterlijk genomen. Hier komt natuurlijk het horror aspect vandaan, aangezien ze steeds meer kwaadaardige daden uitvoert en uiteindelijk iedereen uit de weg ruimt die haar ook maar een beetje dwars zit, zoals de hond (die zowel "M3GAN" beetpakt en bijt alsook Cady) van buurvrouw Celia (Lori Dungey), die natuurlijk ook uit de weg wordt geruimd (met zowel een hogedrukreiniger als een spijkerpistool.

De film komt rustig op gang en in het begin lijkt de band tussen Cady en M3GAN goed te verlopen totdat dus M3GAN de neiging krijgt om Cady tot het uiterste te beschermen. En haar drang om Cady te beschermen zal door niets en niemand worden gestopt. In dit opzicht heeft de film wel iets weg van de Chucky reboot welke in 2019 uitkwam. Hoewel deze film behoorlijk clichématig is en een zeer voorspelbaar verloop heeft, weet het toch nog enigszins te vermaken en duurt het ook maar circa 90 minuten. Als de pop haar mond open doet is de film op zijn best.

Wat de film opzicht ook redelijk doet, zijn de grappige en een paar meer emotionele momenten, hoewel dat laatste wel zeer clichématig was. Zo zet komiek Ronny Chieng (ik ken hem vooral van "The Daily Show" als David, de eigenaar van het speelgoedbedrijf "Funki", zijn rol erg satirisch neer en hij laat je meerdere keren (glim)lachen. Hij is ook degene die eerst niets van het illegale project M3GAN wilde weten, maar 100% bijdraait als hij uiteindelijk het resultaat ziet als Gemma en haar team er toch stiekem mee doorgaan. Dit is natuurlijk ook zeer clichématig.

Waar de film helaas tekortschiet is de daadwerkelijke horror en daar heb ik hem eigenlijk voor gekeken (gelukkig niet in de bioscoop, maar gewoon lekker thuis). De film heeft namelijk de neiging om niet de complete impact van de gruwelijkere scènes te laten zien en in plaats daarvan knippen ze altijd te vroeg weg om door te gaan naar de volgende scène. Zo pakt M3GAN na circa 38 minuten de hond van de buurvrouw, maar je ziet niet hoe deze gedood wordt M3GAN. Naderhand hoor je wel van haar dat ze de hond diep onder de grond heeft begraven.

En naderhand als Cady naar een schoolkamp gaat met andere kinderen en M3GAN op aandringen van Cady mee mag, rekent ze af met het ettertje Brandon (Jack Cassidy), die Cady pijn doet met een kastanje en "M3GAN" meeneemt en slaat in het bos. "M3GAN" trekt dan een stuk van zijn oor eraf en als Brandon dan wegrent, achtervolgt ze hem op handen en voeten zoals een roofdier, waardoor Brandon uiteindelijk struikelt en op de weg belandt, waar hij dan overreden wordt door een auto. Maar ook daar krijg je eigenlijk niets van te zien, behalve dat je bloed op de weg ziet en ook een schoen van hem ziet liggen.

Daarna rekent M3GAN nog af met de buurvrouw en met David en Kurt (de assistent van David gespeeld door Stephane Garneau-Monten, die belangrijke bedrijfsinfo van "Funki" steelt en doorspeelt naar de concurrent) en de laatste twee dood ze in de speelgoedfabriek in een lift met een zwaard en daar krijg je ook weer nauwelijks iets van te zien. "M3GAN" is dan ook in mijn mening geen enge of echte horrorfilm. Horrorliefhebbers die emmers bloed en enge jumpscares gewend zijn, komen er sowieso bekaaid vanaf. Het blijft allemaal wat braaf en echt eng wordt het ook nergens. Hooguit wordt het hier en daar een klein beetje spannend. Ook het einde van de film als M3GAN naar het huis van Gemma gaat om met haar af te rekenen en daar verandert in een soort van "Terminator", weet niet iets bijzonders toe te voegen en is behoorlijk clichématig. Natuurlijk wordt er uiteindelijk door zowel Gemma als Cady en ook robot Bruce (een andere robot creatie van Gemma, die we in het begin van de film zien, die bedient wordt door Cady) afgerekend met M3GAN (ze wordt in tweeën getrokken en wordt uiteindelijk doodgestoken met een schroevendraaier door Cady).

De cast in "M3GAN" valt eigenlijk ook tegen en eigenlijk alleen de AI pop M3GAN (een uit de kluiten gegroeide barbiepop die o.a. kan zingen, dansen en pianospelen) weet daarin te overtuigen. Ze is geen volledige CGI creatie, maar gewoon een kindactrice (Amie Donald) met een plastic / CGI masker op (wat vrij makkelijk is te zien wanneer ze loopt) en de stem is van Jenna Davis. Haar plastic / CGI gelaat en overgrote ogen, brengen overtuigend M3GAN's verontrustende gedachten over. Eng is ze eigenlijk niet, maar ze kan wel griezelig en serieus overkomen.

Violet McGraw in de rol van kind Cady was vooral irritant en ze rouwt eigenlijk ook niet echt om de dood van haar ouders (ze rouwt meer om M3GAN als deze haar ontnomen wordt) en Allison Williams in de rol van Gemma kon me niet overtuigen en ook niet qua schoonheid. Zoals eerder gezegd deed Ronny Chieng het als baas David leuk en zorgt hij ook voor de humor. Voor de rest zitten er nog wat personen in het verhaal die eigenlijk totaal overbodig zijn zoals therapeute Lydia gespeeld door Amy Usherwood, assistent Kurt gespeeld door Stephane Garneau-Monten en de twee hulpjes van Gemma, namelijk Tess gespeeld door Jen Van Epps en Cole gespeeld door Brian Jordan Alvarez. De laatste wordt op een gegeven moment ook te grazen genomen door M3GAN in de speelgoedfabriek (waar ze M3GAN hebben vastgebonden en zo dom zijn om haar los te maken), maar wordt daarbij niet gedood.

Als je een Sciencefiction / Horror film wilt zien die je gewoon lekker kan wegkijken, dan zit je met "M3GAN" goed. Ik zou "M3GAN" met name aanraden voor mensen die niet heel erg van de gruwelijke horrorfilms houden en in plaats daarvan gewoon een leuke horrorfilm willen kijken zonder diep te hoeven na te denken. Helaas biedt "M3GAN" niet iets meer dan dat. Dit is oprecht jammer, want met iets meer werk had dit de introductie kunnen zijn van een nieuw horroricoon.

Mooi verhaal over het leven van generaal Douglas MacArthur. Hij wordt zeer goed vertolkt door Gregory Peck. De film duurt vrij lang maar verveelt niet.

Vond de serie persoonlijk beter. Deze film is best te kijken maar ik vindt het meer iets weghebben van Indiana Jones dan van een lange MacGyver aflevering.

Kom net terug van de bioscoop (totaal niet druk) en ik moet zeggen dat ik genoten heb van deze film. De film is super overdreven maar wel op een heerlijke en leuke manier. De film begint geweldig en Danny Trejo hakt er letterlijk in. De toon van de rest van de film is hiermee gelijk gezet.

Het verhaal is simpel maar eigenlijk best wel leuk. Zeer regelmatig zijn er schitterende geweld scenes (soms best grof maar zeker ook zeer hilarisch) te zien en ook valt er zeer regelmatig te lachen. De oneliners in deze film (vooral die van Danny Trejo) zijn geweldig ook en bepaalde dialogen (vooral die met Cheech Marin) vond ik zeer grappig (sommige waren overigens ook saai).

Zoals iedereen wel weet spelen er veel bekende acteurs in mee en de meesten doen het verrassend leuk. Hoofdrolspeler Danny Trejo (het viel me overigens wel op dat hij in het echt maar zeer klein is) vond ik prima maar ook Robert De Niro, Cheech Marin, Don Johnson, Tom Savini en natuurlijk Steven Seagal vond ik zeer leuk. Tegenvallend vond ik eigenlijk de vrouwelijke acteurs. Zo vond ik Jessica Alba (wel natuurlijk een zeer mooie vrouw) eigenlijk zwaar tegenvallen (haar speech vond ik belachelijk en ik heb me meer aan haar geërgerd dan dat ik van haar genoten heb. Ze mag dan wel een mooie vrouw zijn maar acteren kan ze eigenlijk niet) en vielen me Michelle Rodriguez (die speelde in het begin vrij serieus. Wel grappig was dat ze in de film She heet met natuurlijk een verwijzing naar Che Guevara ) en 1 bit geheugen vrouw Lindsay Lohan tegen. Wel natuurlijk leuk om laatst genoemde topless te zien. De rol van Cheryl Chin sloeg eigenlijk helemaal nergens op en men had haar net zo goed eruit kunnen laten. De vrouwtjes zagen er wel natuurlijk allemaal mooi en sexy (vooral Mayra Leal ) uit maar hun rollen lieten te wensen over. Dat vond ik eigenlijk het enige minpunt van deze film want zodra de genoemde vrouwen begonnen te praten werd de film enigszins flauw en saai.

Maar al met al is het wel gewoon een heerlijke overdreven film die ongeveer hetzelfde niveau heeft als "Planet Terror" maar wel niet kan tippen aan Robert Rodriguez beste film "Desperado".

Qua verhaal (soort parodie op James Bond) was het natuurlijk waardeloos, maar qua vermaak en entertainment is het gewoon genieten geblazen. De hele uitvoering van de film is vanaf de eerste seconde tot de laatste seconde volledig over de top. Het was gewoon ruim 100 minuten kijken met een vette glimlach op mijn gezicht. Alles oogt enorm nep en goedkoop (wat ook de bedoeling is), de actie is super overdreven maar wel leuk en ook lekker hard en er zitten ook meer dan voldoende lachmomenten in. Deze film moet je sowieso beschouwen als een komedie / actie film. De cast is wederom indrukwekkend (daarvoor moet je al sowieso deze film kijken) maar niet iedereen heeft een even grote rol en men speelt ook wisselend. Zo vond ik de dames Sofía Vergara, Amber Heard en Lady Gaga (wel maar een mini rolletje) vreselijk in hun rol, maar heb ik genoten van Demian Bichir (met name hij vond ik geweldig), Antonio Banderas (ook een mini rol), Mel Gibson en natuurlijk ook Danny Trejo. Het vrouwelijk schoon is overigens ruim vertegenwoordig (helaas dit keer wel geen bloot) en zag er ook fraai uit. Ik moet zeggen dat Alexa Vega een zeer fraaie meid is geworden met mooie rondingen.

De geweldige trailer in het begin (met name hoe Justin Bieber voor lul wordt gezet) en natuurlijk ook het einde geven aan dat er nog een vervolg zal komen. Of ik daar nog op zit te wachten is een beetje de vraag maar deze film vond ik qua vermaak gewoon goed. Er zitten ook leuke verwijzingen in naar andere films. Het is waarschijnlijk de eerste keer dat ik dit zeg en voor deze film geldt het wel, namelijk "verstand op nul en genieten maar".

Leuke en snel gemonteerde documentaire welke draait om de vele goedkope films (de B-films) welke vooral in de jaren 70 werden gemaakt in Filipijnen (mede dankzij de toenmalige dictator Ferdinand Marcos) vanwege de lage arbeidskosten en weinig wetten (zoals veiligheid) die het filmmakers moeilijk maakte. De documentaire zit leuk en goed in elkaar, maar is op een gegeven moment wel een beetje langdradig. Dat komt ook omdat deze documentaire circa 80 minuten duurt, terwijl 60 minuten misschien wel meer dan genoeg was geweest.

In deze documentaire draait het vooral om films met de "3B" kenmerken, namelijk "Blood, Breasts and Babes" en dat laatste stond in het begin voor "Beasts" omdat de begin films voornamelijk als thema Horror hadden en het daarin voornamelijk draaide om gemuteerde beesten. Die films (met nodige aandacht voor de "B" van Breasts) komen in het begin aan bod gevolgd door vrouwengevangenisfilms die ik graag kijk en welke ook ruim aan bod komen zoals "The Big Doll House (1971)" (met een zeer laag budget gemaakt maar leverde uiteindelijk enkele miljoenen op), "Women in Cages (1971)", "The Big Bird Cage (1972)" (behoort tot één van mijn favorieten in dat genre ) en "Black Mama, White Mama (1973)", hoewel de laatste hoofdzakelijk niet in een gevangenis afspeelt en min of meer de vrouwelijke versie is van de klassieker "The Defiant Ones (1958)" en waarin Pam Grier dan de rol speelt van Sidney Poitier. Nadat het publiek een beetje was uitgekeken (ik niet ) op de vrouwengevangenisfilms volgden vooral de actiefilms, Kungfu vechtfilms en natuurlijk de Blaxploitation films (veel weer met Pam Grier) waarin het ook vooral draaide om de "3B's" en bij het laatste genre is er dan eigenlijk sprake van "4B's" namelijk "Black, Blood, Breasts and Babes"

In deze documentaire woorden snel beelden van de eerder genoemde films (inclusief veel bloot) afgewisseld door korte interviews met filmmakers (o.a John Landis, Joe Dante en Jack Hill), regisseurs (o.a. Eddie Romero), producenten (o.a. Roger Corman) en heel veel acteurs en actrices die destijds meespeelden in dit soort films zoals Celeste Yarnall, Marlene Clark, Margaret Markov, Judith M. Brown, Jennifer Brooks, Andrea Cagan, Gloria Hendry, Lenore Kasdorf, Patrick Wayne (de zoon van John Wayne) Weng Weng (Filipijnse lilliputter acteur, die vooral was te bewonderen in een soort van James Bond films. Hij is alleen via filmbeelden te zien omdat hij in 1992 is gestorven) en natuurlijk de twee bekendste van destijds Pam Grier (was destijds de perfectie combinatie van lang, mooi, grote borsten en intelligent) en Sid Haig die ik beiden graag samen zag spelen in dit soort films. Pam Grier natuurlijk vanwege haar fraaie uiterlijk en vooral haar grote borsten en Sid Haig juist vanwege zijn lelijke uiterlijk maar ook vanwege zijn humor. Ik vind hem sowieso een leuke en goede acteur (legendarisch is zijn rol in de keiharde Horror / Actie film "The Devil's Rejects (2005)"). Hij is veelvuldig aan het woord in deze documentaire terwijl Pam Grier maar één keer aan het woord komt en zij is ook niet topless te zien via oude film beelden (wel veel andere actrices die wel aan het woord komen en het was best leuk om ze nu op hun huidige leeftijd te zien en eerlijk gezegd mochten ze er nog best wezen).

Degene die ook soms aan het woord komt is de legendarische R. Lee Ermey, alias de drilsergeant uit "Full Metal Jacket (1987)". M.b.t. Vietnamfilms komt op het einde van deze documentaire vooral de film "Apocalypse Now (1979)" aan bod die ook in de Filipijnen is gemaakt (met de nodige tegenslag zoals de hartaanval van Martin Sheen en het flinke overgewicht van Marlon Brando) en dan met het hoogste budget. Na die film kwam eigenlijk ook het einde van het tijdperk "goedkoop films maken op de Filipijnen", want het publiek richtte zich nu vooral op de A-films gemaakt in Amerika en dat kwam mede door de films "Star Wars (1977)" geregisseerd door George Lucas en ik meen ook door "Jaws (1975)" geregisseerd door Steven Spielberg. Veel filmmakers keerden dan ook vanuit de Filipijnen terug naar Amerika waar ze echter niet meer echt succesvol waren.

Gewoon een leuke en interessante documentaire over een tijdperk van het maken van goedkope films (de B-films) in de Filipijnen, waarvan velen slecht zijn, maar er zeker ook pareltjes tussen zitten. Ik kijk ze overigens graag (voornamelijk vanwege het bloot) en de afgelopen jaren heb ik er velen van gezien, waarvan vrij recent nog de Oorlog / Actie film "The Losers (1970)", die in deze documentaire ook even aanbod komt. Omdat er in deze documentaire heel veel "3B" films aanbod komen, waarvan ik er een aantal nog niet heb gezien, biedt het ook weer nieuwe mogelijkheden voor mij om aan die films te komen en dan doel ik o.a. op "The Hot Box (1972)", "T.N.T. Jackson (1974)" en "Savage! (1973)" welke me wel interessant en leuk lijken.

Na het zien van deze zeer realistische film kan ik maar één conclusie trekken en dat is dat ik me als Bad-Ass-Motherfucker moet laten bekeren tot het Christelijke geloof en dat ik onmiddellijk naar Afrika moet gaan om daar mee te helpen het onrecht te bestrijden

Toen ik de eerste keer Gerard Butler inbeeld zag dacht ik effen dat hij zo meteen het nummer "Achy Breaky Heart" ging zingen van Billy Ray Cyrus want daar vond ik hem wel erg op lijken.

Mijn God (erg toepasselijk overigens voor deze film) wat een zeikfilm was dit. Het geloof, verwijzingen en de clichés ernaar is vrijwel continue van toepassing en is om bijna van over je nek te gaan. Door het veelvuldig toepassen van kinderen (sommigen moesten zich overigens inhouden om niet te lachen) en vooral hun leed dacht regisseur Marc Forster zeker zieltjes te winnen. Nee het sloeg echt nergens op allemaal (ook al is het echt gebeurt) en hoe verder de film vorderde hoe lachwekkender het allemaal werd. Zeker met de belachelijke speeches van Gerard Butler. Dus als komedie is deze film zeker geslaagd. Maar als Drama was deze film om van te Gelukkig redt de actie nog enigszins deze film want dat is het enige goede aan deze film.

Toch wel een tegenvallende Sciencefiction / Thriller en eigenlijk ook wel een dertien in een dozijn film.

Hoewel het verhaal wel aardig was en de film me ook enigszins wist te boeien viel het als geheel wat tegen. Sowieso is het verhaal weinig origineel en vond ik de uitvoering ervan vrij sober (visueel zag het er overigens niet onaardig uit) en soms ook ietwat saai en langdradig. Ook was deze film zeer voorspelbaar en kon je al vrij snel raden hoe het ging eindigen. Het laatste gedeelte (met tevens actie) van de film was best aardig en hetzelfde geldt voor de fraaie Caity Lotz in de rol van Ava / The Machine. Het is inderdaad wat Barry83 ook al aangaf "ik wou dat ik zo'n robot had". De overige cast stelt eigenlijk weinig voor en de mannelijke hoofdrolspeler te weten Toby Stephens in de rol van Vincent vond ik maar een saaie piet.

Al met al leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet. De film duurt ook niet echt lang, waardoor hij wel nog goed te bekijken valt.

P.S. Pooneh Hajimohammadi (wat een naam overigens ) zag er trouwens ook niet onaardig uit.

Zeer aparte en boeiende film met een meer dan een uitstekende spelende Christian Bale (hij was op een gegeven moment broodmager). The titel van de film vind ik wel een beetje maf want de film heeft niets met treinen te maken.

Dit is zeker niet één van de betere films van Jesús Franco qua verhaal, maar het is wel een bijzondere film en dat omdat in deze Mystery / Erotiek film de opvallende transseksueel Ajita Wilson (Prinses Obongo / Tara), een soort combinatie van Giovanca Ostiana en Grace Jones, een hoofdrol heeft en ze regelmatig naakt (inclusief schaamstreek) te zien is. Oud is ze overigens niet geworden, want na een auto ongeluk is ze al in 1987 gestorven.

In dit verhaal draait het om Alice Brooks (Lina Romay), die tijdens een vakantie op de Canarische Eilanden samen met haar man en romanschrijver Novio de Alice (Antonio Mayans) in haar dromen achtervolgd wordt door een mysterieuze donkere vrouw met de naam Tara (Ajita Wilson). Op een dag wordt Alice telefonisch benaderd door haar baas, het hoofd van een groot vastgoedbedrijf, die haar informeert over een klant genaamd princes Obongo (Ajita Wilson) die geïnteresseerd is in het kopen van onroerend goed in Atlantic City. In eerste instantie is ze terughoudend om deze klus tijdens haar vakantie aan te nemen, maar haar man overtuigt haar om dit toch te doen en om princess Obongo te gaan bezoeken. Eenmaal aangekomen bij princes Obongo, ontdekt ze al snel dat het Tara is uit haar dromen.

Wat is echt en wat is een droom ? Dit zijn twee dingen die centraal staan in "Macumba Sexual", die ik vooral saai, langdradig (wordt ondraaglijk uitgerekt tot 80 lange minuten en het bevat vooral veel lange en saaie verleidingsscènes), onerotisch en irritant vond en dat laatste met name door het regelmatige maniakale gelach en geroep (het roepen van de naam "Alice") van Ajita Wilson en door het gekrijs van Lina Romay, als ze zogenaamd iets raars of engs (een beeldje met het uiterlijk van een vogel, leek op een half gesmolten rubberen kip, met een penis heeft) ziet.

De film is gevuld met opvallende beelden (o.a. het lopen door zandduinen, waar ook een keer seks plaatsvindt, en het berijden van kamelen door zowel Lina Romay als Antonio Mayans) en de meest memorabele opname (na circa 8 minuten) is die waarin Ajita Wilson als prinses Obongo een naakte man (José Ferro, die ik wel iets vond weghebben van de Amerikaanse komiek Will Ferrell) en een naakte vrouw (Lorna Green) aan de lijn houdt terwijl ze als honden naast haar lopen (zie ook de filmposter) en die dan losgelaten worden en Alice aanvallen (was overigens maar een droom van Alice). Het zijn overigens de slaven van Prinses Obongo, die Tulip en Poppy heten, en met Voodoo doordringt ze Alice dromen met vreemde seksuele verlangens, die allemaal tot leven komen zodra Alice aankomt op het eiland van prinses Obongo. Naderhand verleidt prinses Obongo ook haar man (die dan precies dezelfde reis ondergaat) en houdt hij hem gevangen (krijgt dan ook een halsband om).

De film bevat natuurlijk veel naaktheid (van Lina Romay, Ajita Wilson en Lorna Green en van alle drie worden regelmatig de behaarde schaamstreken in close-up in beeld gebracht) en seks en dat laatste grenst soms aan vulgair, want Lina Romay wordt een aantal keren gevingerd door Ajita Wilson, die haar ook neukt met een dildo in de vorm van een wit beeldje van man (welke in de zandduinen wordt uitgegraven). Ook wordt Lina Romay gevingerd en gebeft door Lorna Green tijdens een soort van gangbang en daarbij likken dan zowel Ajita Wilson en José Ferro (die best een lange tong had) aan haar borsten.

Het is niet alleen Lina Romay die seksueel bevredigt wordt, want ook Ajita Wilson wordt een keer gebeft (die daarna doodgaat) door Lina Romay en ze wordt ook bevredigd met het eerder genoemde beeldje, welke door Lorna Green in haar schaamstreek wordt geduwd (werd best expliciet in beeld gebracht) en van te voren pijpt ze ook nog even het beeldje. En Antonio Mayans wordt zowel gepijpt door Lina Romay, Lorna Green en Ajita Wilson, waarvan wel geen expliciete beelden te zien zijn, maar soms zie je wel zijn slappe penis in beeld als hij aan het rusten is.

Zoals in veel films van Jesús Franco speelt zijn vrouw Lina Romay natuurlijk weer de hoofdrol en dit keer liep ze ook opzichtelijk rond met een pruik. Uiteraard loopt ze ook rond met sexy outfits (o.a. in een zwarte bikini en in een heel kort spijkerbroekje, waar haar billen wat uithangen) en ook rent ze een keer in een sexy paarse outfit, waarbij haar borsten dan uit haar topje floepen. Jesús Franco heeft zelf ook weer een rolletje en dit keer als de krankzinnige hotelbediende Meme, die enorm geilt (staart o.a. naar haar korte spijkerbroekje) op Alice en die haar ook begluurt als ze volledig naakt ligt te zonnebaden op het balkon van haar hotelkamer (ze heeft van Meme namelijk de mooiste hotelkamer gekregen). Als Alice hem ziet, zegt hij tegen haar:

"You're simply gorgeous and a slut"

Lina Romay is overigens voor het eerst naakt te zien na circa twee minuten als ze naakt ligt te slapen op bed en een nachtmerrie (droomt dan over Tara, die het beeldje met het uiterlijk van een vogel en penis op haar schaamstreek heeft liggen) heeft en daarbij zit dan een vervelende vlieg op haar borst.

Maar het is vooral de transseksuele Ajita Wilson die de aandacht trekt als prinses Obongo, met haar ongelooflijke aanwezigheid en haar enigszins verontrustend uiterlijk. Ze zegt op een gegeven moment ook tegen Novio (als deze aankomt bij haar):

"I'm not real. I'am an unspeakable dream."

Al met al vond ik dit een matige film van Jesús Franco en ook is er niets opwindend. En aangezien er helemaal geen poging tot karakterontwikkeling is (prinses Obongo, bijvoorbeeld, staat meestal gewoon maniakaal te lachen), neemt elke interesse in het verhaal vreselijk snel af. Er is eigenlijk ook geen verhaal, want het is een levendige mix van dromen, seks, fantasie en realiteit en er is eigenlijk ook geen einde (de film eindigt met vreselijk gekrijs van Lina Romay, als ze weer eens het zogenaamde enge beeldje ziet).

"I love the smell of cheese in the morning."

De makers van "Mad Heidi" hebben zichtbaar een passie voor de "exploitation" cinema van de jaren 1970. Oftewel B-films, wat "Mad Heidi" ook is, die schaamteloos actuele popcultuur trends, niche genres en lugubere inhoud combineren. Hieruit ontstonden absurde subgenres als “Blaxploitation”, “Nunsploitation”, "Sexploitation" en “Naziploitation”. De laatste twee behoren net zoals de "Women in Prison" films tot mijn favoriete "exploitation" genres.

"Mad Heidi" is geen van deze genres, maar juist een nieuw genre, namelijk de allereerste "Swissploitation" film (wordt ook na circa 8 seconden aangegeven), waarin ook alle kenmerken van Zwitserland voorkomen, zoals kaas (waar het in de film ook om draait), chocolade (o.a. een Toblerone chocoladereep, welke gebruikt wordt als een moordwapen), zakmes, kruisboog, horloge, Sint-Bernard hond en alpenhoorn. Ook zitten er diverse verwijzingen in naar andere films zoals "Apocalypse Now (1979)" (m.b.t. de beroemde tekst), "Kill Bill: Vol. 1 en 2 (2003 en 2004)" (m.b.t. de training) en "Gladiator (2000)", de laatste film m.b.t. een gevecht (in de film noemt men dat "swingen") in een arena, waarin er o.a. gevochten wordt tegen een man in een stierachtig harnas.

Het verhaal is een soort van parodie op de nazi's (o.a. rode armband met het Zwitserse logo i.p.v. een swastika, één volk, één rijk, één leider en illegale kaasverbranding i.p.v. boekverbranding) en draait om Heidi (Alice Lucy) die in de Zwitserse Alpen woont, onder een fascistische bewind van de kwaadaardige kaastiran en Zwitserse president Meili (Casper Van Dien), met haar donkere vriend Goat (oftewel "geit") Peter en haar grootvader Alpöhi (David Schofield). Grootvader Alpöhi doet zijn best om Heidi te beschermen, maar haar hang naar vrijheid brengt haar al snel in de problemen met de handlangers van het fascistische bewind.

Peter staat namelijk Meili in de weg door zijn eigen geitenkaas illegaal te verkopen. En dat is iets wat van monopolist, dictator en fascist Meili niet is toegestaan en bestraft moet worden. Als straf wordt Peter opgepakt en voor Heidi's ogen geëxecuteerd (met een kruisboog en een granaat als pijl) door de kwaadaardige commandant Knorr (Max Rüdlinger). Heidi wordt daarna ook opgepakt en naar een vrouwengevangenis in de bergen gebracht.

Daar wordt ze mishandeld door haar medegevangenen, vooral door de celgenoten Rosie (Jacqueline Fuchs) en Flora (Julia Föry), een gemene dokter, te weten Dr. Schwitzgebel (Pascal Ulli), gevangenisdirectrice Fräulein Rottweiler (Katja Kolm) en bewakers, zoals Lutz (Rebecca Dyson-Smith), en wordt ze gedwongen de kaas van de monopolist Meili te eten, zodat ze sterk kan worden en kan deelnemen aan het brute "swing" festival. Heidi vermoordt echter gevangenisdirectrice Fräulein Rottweiler en weet te ontsnappen.

In een klooster, onder leiding van Helvetia (Andrea Fischer-Schulthess) en twee nonnen (Martina Momo Kunz en Jazmine Decaro), wordt ze getraind en ontwikkelt ze zich tot een kick-ass vrouwelijke vechtersbaas, die op pad gaat om het land te bevrijden van de krankzinnige kaasfascisten. Tijdens één van haar wraak campagnes wordt ze echter weer gevangengenomen en gedwongen deel te nemen aan het "swing" festival. Daar weet ze haar tegenstanders te verslaan en samen met haar grootvader en andere leden van de verzetsbeweging de kaasfascisten Knorr en Meili vermoorden.

Hoewel het verhaal best wel aan de flauwe kant is (bevat ook veel clichés) en ik ook niet veel gelachen heb, heb ik me er opzicht wel redelijk mee vermaakt, en dat vanwege de vele leuke verwijzingen naar Zwitserland, de naaktheid (is wel niet veel), de soms grappige dialogen en de soms grove actie (zo exploderen de hoofden van Peter en president Meili en wordt iemand uit elkaar getrokken), die ook leuk en fraai (wel met de nodige CGI effecten en dat is best nadrukkelijk aanwezig in de film, zoals de opening met de lucht, berg, kabelbaan, dorpje en Meili's kaasfabriek welke ook voorzien is van ronde gaten, zoals in een gatenkaas).

Qua naaktheid zie je o.a. twee keer langdurig de borsten (met stevige tepels) van Milo Moiré (een Zwitsers kunstschilder, model en conceptueel en performancekunstenaar, welke haar naakte lichaam gebruikt als kunst) die als topless serveerster werkt voor president Meili en die dan chocolademousse geserveerd krijgt (wordt ook in zijn mond gestopt door haar) en melk ingeschonken krijgt (wat Dr. Schwitzgebel op een idee brengt als hij de borsten en melk ziet, namelijk vrouwen gebruiken als melkkoeien), de billen van Alice Lucy als ze in het hooi heeft gevreeën met Peter en ze daarna beiden op de buik liggen, een hele korte douche, waarbij de vrouwen gedoucht worden met een waterslang, en kleding (na het douchen) scène in de vrouwengevangenis en de billen van blote vrouwen, die op handen en voeten staan, die als melkkoeien (inclusief een vacuümpomp op elke borst) worden gebruikt voor de productie van kaas.

En qua dialogen moest ik glimlachen als iemand (die lactose intolerant is) op het punt staat om gemarteld te worden met kaasfondue en commandant Knorr dan geur van kaas opsnuift en zegt:

"I love the smell of cheese in the morning."

Als de persoon gemarteld is met kaasfondue en daarna alles zegt wat commandant Knorr wilt weten, zegt Knorr tegen hem:

"How about some chocolate for dessert?"

Waarna hij hem vermoordt door een Toblerone chocoladereep in zijn keel te duwen.

En als president Meili op het einde wordt vermoordt met een (borst)melkproductie slang in zijn kont door Heidi, zegt ze tegen hem:

"Rest in cheese, bitch."

En verder was het wel leuk als een nazi een "wanted" foto van Heidi ziet en daarop zegt:

"Something's yodeling in my pants."

Waarna Heidi verschijnt en hem in zijn kruis steekt (spuit dan ook bloed uit zijn broek) en zegt:

"Yodel me this!"

En verder vond ik het wel geinig om te zien als commandant Knorr, die dan ook op zijn handen en voeten loopt en het geluid van een hond nadoet, door gevangenisdirectrice Fräulein Rottweiler geneukt wordt in zijn kont met een braadworst (die in haar bureaulade ligt, net zoals een dildo) met scherpe mosterd Ze zegt dan ook tegen hem:

"You truly are insatiable, hm?"

Hier en daar valt er natuurlijk nog wat te (glim)lachen, maar de meeste humor vond ik toch wat aan de flauwe kant en dat laatste geldt voor de hele film. Dat de film nog enigszins vermakelijk is ook te danken aan de cast, die er zichtbaar veel plezier in hadden. Hoofdrolspeelster Alice Lucy deed het opzicht verdienstelijk als Heidi (haar training in de bergen alla Uma Thurman in "Kill Bill" zag er wel leuk uit), maar ze mist wel uitstraling en persoonlijkheid om deze film te dragen.

Zodoende heb ik meer genoten van Casper Van Dien (o.a. bekend van de Actie / Sciencefiction film "Starship Troopers (1997)", die wel iets weg had van Donald Trump vermengd met de stijl van David Hasselhoff, als President Meili en Max Rüdlinger als Kommandant Knorr (die me deed denken als Ernst Röhm, oftewel de leider van de "Sturmabteilung", oftewel de "SA"). Beiden speelden hun rol van slechterik best leuk en goed en dat op een overdreven komische manier. Zo laat President Meili iemand executeren die één minuut en 52 seconden te laat komt en waarna hij dan zegt:

"This is not Swaziland. This is Switzerland!"

En verder vond ik Rebecca Dyson-Smith als gevangenisbewaakster wel een mooie verschijning. Ze heeft o.a. een leuke scène waarbij ze danst op muziek (via een gettoblaster) en daarbij steeds Heidi (die dan verblijft in een isoleercel vanwege een ruzie in de kantine waarin men alleen kaasmaaltijden krijgt) steekt met een stroomstootstok. De meeste vrouwen in "Mad Heidi" zagen er niet slecht uit, m.u.v. de twee gespierde manwijven Jacqueline Fuchs (als Rosie) en Julia Föry (als Flora), die je natuurlijk ook in de "swing" arena ziet vechten tegen o.a. Klara (Almar G. Sato), een vriendin van Heidi, en Heidi.

Die Klara zien we overigens in de laatste scène van de film samen met Heidi in een zijspan op een stuwdam en daarbij beschiet Klara dan met een groot machinegeweer de wagen waarin Dr. Schwitzgebel rijdt en die heeft een nieuw soort kaas ontwikkelt welke mensen verandert in sterke gehoorzame zombies (oftewel supersoldaten) en dat hebben ze o.a. getest op een delegatie Franssen. Daarna wordt er ook nog aangegeven:

"Heidi and Klara will return in... Heidi & Klara"!

Oftewel er zal waarschijnlijk nog een vervolg komen.

Wat mij betreft mag deze "Mad Heidi" de enige "Swissploitation" film zijn. De film is zowel goed als slecht en zowel vermakelijk als wansmakelijk en duurt misschien ook iets te lang. Leuk om een keer gezien te hebben en zeker omdat "Mad Heidi" een film is die met liefde is gemaakt. "Mad Heidi" werd namelijk gecrowdfunded door filmfans over de hele wereld en er zijn ook jaren over gedaan om de film te maken en zonder dat er studio's en bedrijven bij betrokken waren.

Hoewel ik het tweede deel wat beter vond was dit eerste deel ook best sterk. Hij is altijd wel lekker te kijken en soms ook best grof. Prima gespeeld door Mel Gibson.

Vond dit altijd de beste Mad Max film uit de trilogie. Het sfeertje past perfect bij deze film en de beelden zijn ook prachtig. Je krijgt het zelf warm van het kijken naar deze film. Met de actie en geweld zit het ook prima in deze film en het verhaal is best goed. De film is al meer dan 25 jaar oud maar gedateerd is hij nog altijd niet en iedere keer als hij op TV komt kijk ik er wel naar.

De Mad Max films zijn vaak gekopieerd (laatst nog met "Doomsday"), maar geen enkele van die films kan tippen aan een Mad Max film.

Dit was natuurlijk de meest commerciële Mad Max film en dat was ook goed te zien want er was niet veel expliciet geweld te zien wat wel aanwezig was bij deel 1 en 2. Ondanks dat was dit ook best een aardige film. Het verhaal was best goed en Mel Gibson was weer aardig op dreef in deze film.

Master Blaster

Gewoon een heerlijke Roadmovie/Actie film, welke je absoluut moet zien in de bioscoop. Qua verhaal (min of meer een vervolg na het laatste Mad Max deel welke in 1985 uitkwam) stelt het natuurlijk weer weinig voor, maar visueel (3D heeft zelfs toegevoegde waarde) is deze film een lust voor het oog en qua geluid is deze film een lust voor het oor.

Ondanks dat het verhaal weinig voorstelt zat het met de uitvoering wel goed en is de vaart zeer hoog en zit er ook veel actie (niet bloederig overigens) in welke ook best spectaculair was. Ook wist het verhaal me vanaf de eerste minuut tot de laatste minuut te boeien en vooral ook te vermaken. De gebruikte locaties (woestijnachtig), de indrukwekkende voertuigen (vooral die met de gitaar en de vier trommels, oftewel de "The Doof Wagon". Zeg maar gerust de rijdende geluidsinstallatie) de aankleding en de decors waren een genot om naar te kijken en wat betreft het geluid wordt je vaak voor lange tijd (tijdens de actie scenes) uit je stoel geblazen (soms best oorverdovend).

De cast in de vorm van de hoofdrolspelers Tom Hardy (kan wel niet tippen aan Mel Gibson uit de vroegere Mad Max films) in de rol van "Max Max" en Charlize Theron in de rol van "Imperator Furiosa" deden het best leuk en verdienstelijk en met name dan de laatste (ze moet het in deze film ook totaal niet hebben van haar uiterlijk). Ook de slechterik "Immortan Joe" in deze film gespeeld door Hugh Keays-Byrne, deed het aardig.

Al met al heb ik me gewoon prima vermaakt met deze nieuwe Mad Max film, maar mijn favoriete Mad Max film blijft toch nog steeds het tweede deeluit 1981.

Na het zien van twee films met een kerstthema, wilde ik ook een kerstfilm zien met als thema kerstballen en zodoende kwam ik toevallig uit op deze 50 jaar oude Duitse Komedie / Erotiek film, die niet om kerstmis draait (speelt zich juist af in de zomer), maar waarin wel één keer "Weihnachten" (oftewel "Kerstmis") wordt genoemd. Het is overigens ook niet echt toevallig dat ik deze film gezien heb, want Ingrid Steeger (zij is ook het hoogtepunt in deze film) vond ik vroeger altijd leuk om te zien (ik zag haar denk ik voor het eerst in de leuke Duitse extravagante komische televisieserie "Klimbim (TV Series 1973–1979)") en bovendien heb ik alle (maar liefst 13 stuks) "Schulmädchen-Report" (waarin o.a. de destijds minderjarige Katja Bienert te zien is) films in 2011 gezien, waaronder die geregisseerd door Walter Boos.

De film opent met een introductie over de Duitse stad München, waar in 1972 de Olympische Spelen plaatsvonden, en daarin horen we via een stem o.a. dat het statistisch bewezen zou zijn dat jaarlijks circa 15.000 vrouwen tussen de achttien en vijfentwintig jaar naar München trekken. Sommigen gaan plezier maken, sommigen gaan werk zoeken en volgens deze film trekken ze allemaal hun kleren uit en hiervan krijgen wij wat voorbeelden te zien tijdens zes korte filmpjes.

In het "eerste" filmpje maken we kennis met het Franse meisje Cecile Baron (Elfriede Payer) in het Olympiastadion van München, die haar verhaal vertelt en wat zich afspeelt bij een Duits gastgezin, oftewel de familie Kasbauer, die o.a. bestaat uit de geile vader Ernst (Gerd Arnau) en diens geile zoon Pepi (Gunther Möhner). Nadat ze München arriveert, maakt ze alle vaders en zonen wild met haar schoonheid en hierdoor zien we vier keren (2 keer een vader en 2 keer een zoon) iemand met een lader naar de kamer van de naakte Cecile klimmen, waar zoon Pepi niet blij mee is (hij heeft immers zelf een oogje op Cecile) en Cecile ook niet, want ze brengt ze allemaal weg naar een opslagplaats. Ondanks dat we Elfriede Payer regelmatig naakt (van topt tot teen) zien, is het wel behoorlijk flauw en moest ik enkel glimlachen als Cecile bezig is met de gordijnen in het huis op een lader en waarbij Pepi dan achter haar staat en die dan haar slipje omlaag trekt en haar kont kust. Niet snel daarna zien we ook vader Ernst door het sleutelgat van de slaapkamer van Cecile kijken, waarbij deze naakt turnoefeningen aan het doen is Daarna volgen er natuurlijk een aantal flauwe seksscènes met Cecile.

Het "tweede" filmpje begint na circa 17 minuten en daarbij maken me kennis met Ina Kaufmann (Ulrike Butz) uit het Ruhrgebied, die als kinderoppas in München werkt voor het rijke gezin Brüggemann, die bestaat uit moeder Katja (Marlene Rahn), vader Kurt (Harald Baerow) en hun dochtertje Cindy. Moeder Katje voelt zich aangetrokken tot Ina en geeft haar een bikini (dat vindt ze namelijk gepast met dit warme weer), waarna ze samen in de tuin naakt gaan zonnebaden (dit overigens op aandringen van Katja). Hierbij betast ze Ina, maar die moet daar niets van weten en wordt boos op haar. Als vader Kurt daarna in de tuin met haar badmintont en naderhand met haar op stap gaat in München, omdat Katja in beiden geen zin heeft, worden ze verliefd op elkaar en hebben ze seks met elkaar, waarbij ze betrapt worden door Katja. Katja gaat overigens ook vreemd en als Ina haar dan betrapt, heeft Ina het gehad met gezin Brüggemann en vertrekt ze, waarbij ze wel nog afscheidt neemt van Cindy. Daarna komen we te weten dat Ina inmiddels getrouwd is met iemand anders en dat ze nu ook zelf een kind heeft. Ondanks dat we Ulrike Butz en Marlene Rahn (best een mooie vrouw) regelmatig naakt zien (van top tot teen), stelt ook dit verhaal weinig voor.

Het "derde" filmpje begint na circa 28 minuten en was enigszins moeilijk te volgen, omdat daar regelmatig een oude man (die het verhaal vertelt vanuit een biergarten), te weten Adolf Gründl (Ludwig Wühr), met een typisch Zuid-Duits accent aan het woord is. Maar het verhaal gaat over de Duitse vrouw Ellinor Grünewald (Dorit Henke), die voor het gerechtshof als secretaresse werkt en waarbij haar oudere baas (Josef Fröhlich) enorm op haar geilt. Hij probeert ook zijn zin te krijgen bij zijn secretaresse en betast haar o.a. op het werk. Als het lunchpauze is vertrekt Ellinor en hetzelfde doet haar baas, die een erotische advertentie m.b.t. een massage heeft zien staan in de krant. Hij komt dan aan bij een woning, waar op de deur staat "Mausi's Massagen sind die besten!". De zekere Mausi maakt dan de deur open en dat blijkt dan Ellinor te zijn, die haar baas dan op een leuke wijze (werd ook leuk en fraai, o.a. m.b.t. benen en borsten van Dorit Henke, in beeld gebracht) een erotische massage geeft en waarbij hij ook geregeld een stijve krijgt (ook leuk in beeld en geluid gebracht via zijn onderbroek). Als de lunchpauze voorbij is, nemen ze afscheid van elkaar en zeggen ze elkaar zo weer te zien op kantoor, waarna we de oude man in de biergarten weer zien (dan dan weer iets nauwelijks verstaanbaarst zegt) en het filmpje afgelopen is. Hoewel Dorit Henke een mooie vrouw was om te zien (ze had ook mooie borsten), stelt ook dit verhaal weer weinig voor (was wel leuker dan de vorige twee filmpjes).

Het "vierde" filmpje begint na circa 42 minuten en is met circa 5 minuten ook het kortste filmpje. We zien daarbij de vrouw Anja (Christina Lindberg, die ook te zien is in de Actie / Drama film "Thriller - En Grym Film (1974)") uit Hannover die typiste was en die nu in München mannen rondleidt als een escort voor geld. Christina Lindberg zien we helaas niet naakt, maar wel zien we een andere vrouw (Marianne Koddermann) naakt als Anja samen met een vadsige en vrouwonvriendelijke man (hij wilt namelijk steeds de vagina van een vrouw, Marianne Koddermann, zien die optreedt op het podium), te weten de zekere Brettschneider (Joachim Hackethal), naar een "nudi bar" gaat in München. Daarna krijgen we te horen dat de man wilt trouwen met Anja (omdat ze veel voor hem betekent heeft) en krijgt ze ook een vliegticket om naar hem te komen. Anja levert echter het vliegticket in op het vliegveld in ruil voor geld, waarna het filmpje is afgelopen. Mede omdat we geen naaktheid van Christina Lindberg zien, was dit veruit het slechtste filmpje.

Het "vijfde" filmpje begint na circa 47 minuten en draait om de jonge vrouw Irma (Karin Götz), die haar vriendin Annette (Erika Binder) opzoekt in München. Eenmaal aangekomen bij haar, vertrekt Annette en maakt Irma kennis met de schilder Karl (Gerhard Acktun), die ook in het complex woont. In eerste instantie moet Irma niets hebben van hem, maar naderhand wordt ze verliefd op hem, duikt ze met hem het bed in en trouwt ze ook met hem. Ook dit verhaal stelt weer weinig voor, maar je ziet wel veel vrouwen naakt (waaronder een mooie donkere vrouw) tijdens een feest en ook zie je wat naaktheid (borsten en billen) van Karin Götz en ook van Erika Binder en van de laatste zie je alleen eventjes de borstjes.

Het laatste "zesde" filmpje (wat tevens het beste is) zien we na circa 58 minuten en daarbij draait het om de de fantastische Ingrid Steeger, die natuurlijk niet mag ontbreken in een Duitse erotische film. In dit verhaal speelt ze het model Betty, welke via een vriendin van haar, te weten de typiste Ilse (Monica Fleischer), kennis maakt met de fotograaf Heinz (John Stone). Samen maken ze verschillende naakt fotoshoots, o.a. op een kunstwerk, op een auto, op een paard en op een beeld (dan komt ook de politie langs), en vrijen ze regelmatig met elkaar (dan zie we ook een prachtige seksscène). Betty verdient goed met de fotoshoots, maar omdat er teveel foto's van haar gemaakt zijn, neemt de interesse voor haar af en dat geldt ook voor de fotograaf, die inmiddels een ander model heeft. Betty blijft niet bij de pakken neerzitten en trouwt met een rijke oudere boer, bij wie ze o.a. de koeien verzorgt in de stal. Wie zien dan Ingrid Steeger in de koeienstal, waarbij haar borsten uit de dirndl (een Tiroler jurkje) hangen Aan haar trekken komt ze echter niet met de boer, want ze doet het namelijk in de stal met de zeer gespierde knecht (of beter gezegd dekhengst) Knut Bergedorf (Wolfgang Reinhard) en met hem zien we dan Ingrid Steeger seks hebben op het einde van het filmpje en horen we een koe loeien. Het laatste filmpje met Ingrid Steeger vond ik het leukste (niet qua verhaal) en dat omdat we hierin Ingrid Steeger meer naakt zien, dan met kleren aan en dat is natuurlijk een heel groot pluspunt.

Na het laatste filmpje zien we gedurende circa 20 seconden jongeren met een Volkswagen Kever (met open dak) door München rijden en horen we weer de stem van het begin en is de film na circa 72 minuten afgelopen. De 87 minuten versie (oftewel de "originele versie") heb ik niet gezien en ik heb dus helaas de "bewerkte versie" gezien, waarin men in het filmpje van de mooie Christina Lindberg behoorlijk heeft geknipt. Dat is ook de reden waarom we haar in de "bewerkte versie" niet naakt zien (dat vond ik al vreemd) en dat haar filmpje maar circa 5 minuten duurt. In de "originele versie" is ze schijnbaar wel naakt te zien en heeft ze een paar rare scènes, waaronder eentje met een wannabe nazi en in andere scène moet ze een oude perverseling berijden als een paard en "huppelt" ze rond voor het geld.

Qua verhaal (of beter gezegd verhaaltjes) stelt "Mädchen, Die nach München Kommen" natuurlijk niets voor en het belangrijkste doel van dit soort films is om zoveel mogelijk vrouwen naakt te laten zien en daarin voldoet deze film zeker, met voor mij als hoogtepunt de bekende Ingrid Steeger (zie ook de leuke filmposter). Wat de titel betreft, de Olympische Spelen werden gehouden in Duitsland in het jaar dat deze Komedie / Erotiek film werd uitgebracht en dat is vrijwel ook het enige dat deze film met het evenement te maken heeft, want buiten een leeg Olympiastadion, zie je er verder helemaal niets van.

Aardig waargebeurd kostuumdrama (met een komische ondertoon) over het leven van de aparte Engelse koning George III, die inmiddels al honderden keren is vertoond op de televisiezender AMC. Maar omdat ik deze film nog nooit heb gezien, heb ik hem mooi even bekeken op deze televisiezender.

Ondanks dat het maffe verhaal interessant en boeiend is en er hier en daar wat te glimlachen valt, moet deze film het vooral hebben van de dialogen (niet altijd even interessant) en natuurlijk van de fraaie locaties, decors, kostuums en pruiken. Dus visueel ziet het er allemaal fraai uit. De rol van koning George III wordt overigens goed en overtuigend vertolkt door Nigel Hawthorne en ook Helen Mirren in de rol van Queen Charlotte laat van zich horen, hoewel het zeker niet haar sterkste rol is in een film en haar rol is ook wat beperkt. Wat voor mij ook enigszins plezierig was om deze film te bekijken, was het meespelen van Amanda Donohoe (in de rol van Lady Pembroke) die ik vroeger altijd een mooie vrouw vond (met name van haar rol in de voor de rest matige film "Castaway (1986)" heb ik genoten). Hier en daar is de film wel wat saai en misschien ook wel langdradig.

Hoewel ik het zeker geen hoogstaande film vond, heb ik me er wel aardig mee vermaakt en keek hij opzicht ook wel lekker weg.

P.S. de rol van Ian Holm als Willis, was ook zeer verdienstelijk.

Ondanks dat het verhaal behoorlijk clichématig en flauw is, is deze Komedie / Drama (met vooral de nadruk op Drama) nog wel vermakelijk om naar te kijken en dat komt vooral door de leuke en fraaie geografie bij de vele mannelijke stripper acts die steeds verschillend waren (o.a. met als thema cowboy en leger) en die steeds geweldig werden aangekondigd door Matthew McConaughey (als de baas van het mannelijke stripper team). Ook de solo stripper act van Channing Tatum (verdienstelijke rol als stripper Magic Mike) en Alex Pettyfer (in de matige rol van stripper Adam, die onder de hoede wordt genomen door Magic Mike) als politiemannen op een studentenfeest was leuk. Vanaf daar kantelt (vanwege drugs) eigenlijk het verhaal naar puur drama, want alles van te voren was behoorlijk zoetsappig. Ondanks dat het einde zeer voorspelbaar was, vond ik het wel nog mooi.

De uitvoering van het verhaal was leuk en dat kwam vooral zoals eerder gezegd door de visueel fraai uitgevoerde mannelijke stripper acts. Daarbij valt overigens geen bloot te zien van de mannen, want ze houden allemaal hun slip aan (er zijn wel wat billen te zien). Wel zit er wat vrouwelijk bloot in het verhaal van o.a. de fraaie Olivia Munn en dat gelijk al in de opening van het verhaal. Sowieso zitten er wel een paar mooie vrouwen in deze film, zoals de eerder genoemde Olivia Munn (soort van vriendin van Magic Mike, die hem uiteindelijk links laat liggen) en Riley Keough die fraaie ogen had. De laatste heeft wel maar een kleine rol en zegt ook niets. Ook Mircea Monroe mocht er wel wezen en ook zij had fraaie ogen en dan doel ik bij haar op de borsten

De cast doet het overigens leuk en verdienstelijk en dan vooral Channing Tatum en Matthew McConaughey. Beiden zorgden ook voor de humor in het verhaal en vooral natuurlijk de laatste, hoewel zijn rol in het verhaal wel wat beperkt was. Het verhaal draait eigenlijk vooral om Channing Tatum, Alex Pettyfer en Cody Horn (in de rol van Brooke die de zus is van Adam en waar Magic Mike verliefd op wordt). De laatste mocht er ook wel wezen, maar helaas acteerde ze wel heel erg sober en saai.

Al met al gewoon een vermakelijke Komedie / Drama die leuk is om eens gezien te hebben. En dan vooral vanwege Channing Tatum en Matthew McConaughey in een niet alle dagelijkse rol.

Dit zijn niet echt mijn type films waarbij het draait om een gezin (in dit geval alleen de moeder) met kinderen en waarbij het sentimentele ook nog een belangrijk aspect heeft. Zowel op het gebied als komedie en drama vond ik de film nergens echt geslaagd. Het is dankzij Morgan Freeman en Virginia Madsen (altijd leuk om te zien) dat ik deze film nog heb kunnen uitkijken. De rest van de cast kon me niet bekoren met als dieptepunten alle kinderen. Omdat deze film werd uitgezonden op Film 1 heb ik hem toevallig gekeken.

Dit was misschien wel de "The Expendables" uitvoering (en dan ook beter) van de jaren 60 met veel grootheden van die tijd met o.a. de veel te vroeg overleden Steve McQueen en misschien ook wel Yul Brynner. De enige ster van destijds welke helaas afwezig is en ik eigenlijk ook wel miste, is John Wayne die juist perfect zou zijn geweest om een rol te vervullen in dit verhaal. Men had dan wel de titel moeten aanpassen naar "The Magnificent Eight"

Ik heb deze film vroeger als klein kind gezien op een Duitse zender en vond hem destijds helemaal te gek. In de jaren 60 en 70 waren Cowboy films zeer populair en zeker als je actie wilde zien op TV. Gisteren zond men hem weer zeer laat uit op een Duitse zender (ARD) en toen heb ik hem gelijk maar weer eens bekeken.

Hoewel het verhaal eigenlijk niet groots is (zeker ook niet slecht), zat de uitvoering wel goed in elkaar en valt er meer dan genoeg te genieten van de fraaie western beelden en natuurlijk de sterren. Het verhaal weet ook te boeien en er zit redelijk wat actie in (zeker op het einde) die nu wel oubollig en flauw/kinderachtig oogt (geen bloed en men sterft in schoonheid). Een goed voorbeeld daarvan is het sterven van Charles Bronson op het einde. Hoewel de film lang duurt verveelde hij me eigenlijk geen moment. De vaart had in het begin wel wat hoger mogen zijn. Maar geen hond die daar om maalt bij het zien van sterren als Yul Brynner, Steve McQueen, Charles Bronson, Eli Wallach en James Coburn.

Al met al is dit gewoon een klassieker en zeker ook één van de betere Cowboy films.

Aardige ietwat EO-achtige remake van de The Magnificent Seven Western film uit 1960 (welke ik een paar jaar geleden nog heb herzien), die je ook wel kan omschrijven als de "The Expendables" in het Western tijdperk.

Het eenvoudige, clichematige en voorspelbare verhaal (draait om wraak, hulp en gerechtigheid) weet wel te vermaken en zit opzicht ook wel aardig in elkaar (inclusief de sfeer), maar het duurt wel erg lang voordat de climax (het gevecht) nadert op het einde (laatste 30 minuten van het verhaal) en er dan ook eindelijk actie (lees heel veel pief poef paf schiet actie en o.a. met een Gatling machinegeweer) in voorkomt. Daarvoor worden de The Magnificent Seven één voor één (inderdaad politiek correct gekozen met o.a. een Mexicaan, Chinees, Indiaan en Neger, die het ook bijna allemaal overleven op eentje na) op een leuke manier geïntroduceerd en zie je hoe het stadje Rose Creek wordt getraind om de slechte goudbaron Bartholomew Bogue (gespeeld door Peter Sarsgaard) en zijn mannen te bestrijden, die dit stadje in hun wurggreep hebben. Eerlijk gezegd vond ik dat gedeelte wat langdradig en saai en is ook wat EO-achtig.

Overigens zit er behalve op het einde van het verhaal tussendoor ook wat actie in en o.a. als de The Magnificent Seven voor het eerst in het stadje Rose Creek aankomen en daar de aanwezige slechteriken (zogenaamde hulp-sheriffs) uitschakelen. Slecht is deze remake zeker niet en het verhaal weet zeker ook te vermaken en kijkt zich ook lekker weg. Ook met de uitvoering van het verhaal zit het wel goed en het werd ook visueel fraai in beeld (o.a. de landschappen) gebracht en zeker wat betreft de laatste 30 minuten van het verhaal, waarbij ook de The Magnificent Seven iets meer dan gehalveerd worden.

De cast die bestaat uit een aantal bekende acteurs, doet het overigens wel verdienstelijk en vooral natuurlijk Denzel Washington in de hoofdrol van Sam Chisolm (die zeg maar de leider is van de The Magnificent Seven), die persoonlijk ook nog een appeltje te schillen heeft met Bartholomew Bogue en dat vanwege wat hij hem en zijn familie (moeder en twee zussen) heeft aangedaan in het verleden (maar dat krijg je pas op het einde te horen tijdens het eenzijdige gevecht tussen hem en Bartholomew Bogue). Vanwege hun manier van vechten, was het ook vooral genieten van Byung-hun (in de rol van de Chinees Billy Rocks, die zeer goed overweg kan met messen) en Martin Sensmeier (in de rol van de Indiaan Red Harvest, die zeer goed overweg kan met pijl en boog).

De overige cast vond ik eigenlijk te clichématig spelen zoals Chris Pratt (in de rol van Josh Faraday, waarvan ik eigenlijk wel verwachtte dat hij het zou overleven), Ethan Hawke (in de rol van Goodnight Robicheaux, die enigszins laf is geworden) en Vincent D'Onofrio (in de rol van Jack Horne). De laatste moest eigenlijk ook zorgen voor wat humor, maar eerlijk gezegd vond ik dat nergens geslaagd. Ook vond ik zijn persoonlijkheid en die van Ethan Hawke, de minst leuke van de The Magnificent Seven. Degene waar ik me regelmatig aan stoorde was de irritante Haley Bennett in de rol van Emma Cullen, die hulp vraagt aan Sam Chisolm om hun te helpen.

Al met al een aardige en vooral vermakelijke remake van The Magnificent Seven uit 1960, maar qua niveau kan deze film daar net niet aan tippen en dat komt door het EO gehalte in dit verhaal en ook door een aantal leden van de The Magnificent Seven, die ik niet echt leuk vond. Zij gingen gelukkig dan ook allemaal dood tijdens het gevecht op het einde.

Wat een geweldige opening heeft deze film met al die bizarre dodelijke ongelukken met toevalligheden. Vooral die met de duiker was hilarisch

Het begin vond ik overigens eigenlijk ook het beste van deze hele film en ook wel het meest luchtige. De rest van het verhaal is zeker goed en datzelfde geldt ook voor de opbouw ervan. Alleen vond ik het soms te langdradig (zoals de stukken met de stervende man) en duurde de ontknoping(en) (wel goede, m.u.v. de belachelijke kikkers) ook veel te lang want na circa. 2 uren was ik wel toe aan de ontknoping(en). En dan is nog ruim een uur best een lange zit. Dat het misschien ook wat te langdradig was had te maken dat dit eigenlijk puur een drama is (erg serieus en ook wel allemaal sober/duister) en er weinig vrolijke/leuke momenten inzitten (alleen het begin met Tom Cruise die overigens prima speelde). Voor een film die drie uren duurt had dat er voor mij best meer ingemogen. De verschillende samenhangende verhaaltjes waren best goed en ook wel boeiend en de vele verschillende figuren met al hun eigenaardigheden deden het in het algemeen ook best goed hoewel ik niet iedere persoon even boeiend vond (zoals William H. Macy). Al met al is dit wel een goed sober drama maar had het voor mij makkelijk een uur korter gekund.

Qua verhaal kun je deze film misschien nog het best vergelijken met de film "Short Cuts" maar die kijkt zich beter weg en bevat ook veel meer leuke momenten waardoor de duur van ook 3 uren beter uit te zitten is.

Heerlijke jaren 70 film met een uitstekend spelende Clint Eastwood. Heb deze film al een hele tijd niet meer gezien maar vandaag zenden ze hem weer uit (vanwege het late tijdstip neem ik het laatste uur op). Gewoon een heerlijke ouderwetse Clint Eastwood film met een goed verhaal, typische Clint Eastwood humor en vaak mooie beelden.

De Aziatische landen brengen de laatste jaren op zeer fraaie wijze indrukwekkende oorlogsfilms op het toneel. Ook deze film (dit keer uit Zuid-Korea) mocht er zeker wezen en zat zeer fraai in elkaar. Het verhaal (gebaseerd op een waargebeurd verhaal) weet te boeien van de eerste tot de laatste minuut en de oorlogsbeelden zijn op zeer indrukwekkende wijze inbeeld gebracht. Hier en daar zat er misschien wel een schoonheidsfoutje in (Normandië waar het zogenaamd tijdens de invasie goed weer was) maar dat terzijde. Het tempo in de film is enorm hoog en de vele oorlogsbeelden (vaak keihard) zijn in overvloed aanwezig. Ook het best aangrijpende einde mocht er wezen en hetzelfde geldt voor de ijzersterke cast in de vorm van Dong-gun Jang (als Jun-shik Kim) en Jô Odagiri (Tatsuo Hasegawa) die prima en zeer overtuigend speelden.

Met sommige stukken in de film had ik wel een déjà vu gevoel want zo was min of meer de opening van de film "Enemy at the Gates" regelrecht overgenomen in deze film. Wel trouwens vrijwel even indrukwekkend. Maar al met al is deze Drama / Oorlog film van een behoorlijk hoog niveau en zeer fraai allemaal inbeeld gebracht.

Deze Komedie / Romantiek film is een moderne update van het Assepoestersprookje.

In dit verhaal speelt Jennifer Lopez de rol van Marisa Ventura, die in het exclusieve Beresford Hotel de lakens uitdeelt. Letterlijk dan, want ze is een kamermeisje. Wanneer ze in een gekke bui de dure designerkleren van een gast aantrekt, wordt ze aangezien voor een rijke dame. Senaatskandidaat Christopher Marshall (Ralph Fiennes) is op slag verliefd op haar, maar hij weet niet dat Marisa in werkelijkheid een arme alleenstaande moeder is.

De film is een romantische komedie, maar zowel Jennifer Lopez aks Ralph Fiennes zijn niet grappig. Daarbij komt Ralph Fiennes zijn rol ook niet uit de verf. Al met al een vrolijke film die nergens verrast, maar die wel nog enigszins vermakelijk is.

Gewoon een aardige drama maar meer ook niet. Normaal speelt Jim Carrey altijd komische rollen maar hier speelt hij toch min of meer een serieuze rol en hij deed het best aardig. Het verhaal is best leuk gevonden maar helaas bevat het ook ook veel clichés en is het te voorspelbaar waardoor het allemaal net niet is. Slecht is de film zeker niet en hij kijkt ook lekker weg. De cast deed het best aardig en Laurie Holden zag er niet slecht uit.

Vindt dit altijd een heerlijke komedie om naar te kijken. Verhaal is gewoon zeer leuk en is nergens saai en Tom Berenger, Wesley Snipes en Charlie Sheen (Wild Thing) spelen prima.

Qua verhaal lijkt deze film trouwens erg veel op "Slap Shot" met Paul Newman. Enige verschil is dat die film gaat over een ijshockey team.

Ondanks de vrijwel dezelfde cast (helaas ontbreekt Wesley Snipes) kon deze film niet tippen aan het leuke eerste deel. Zowel de humor en het verhaal zijn minder en hetzelfde geldt ook voor de uitvoering. Dankzij de cast en dan met name vooral Charlie Sheen is deze film nog enigszins te bekijken maar een teleurstellend gevoel blijft toch achter want men heeft er gewoon een dertien in een dozijn vervolg van gemaakt. Alison Doody was overigens een fraaie verschijning in deze film en misschien wel het enige echte lichtpuntje.

Alweer het derde deel in de Major League komedie film en gelijk ook het slechtste deel. Het tweede deel was al niet bijster maar dit deel spant toch wel de kroon. Het flauwe en kinderachtige verhaal is zo achterlijk als maar wat en met komedie heeft deze film weinig te maken want het neigt meer naar drama van dramatisch slecht. Het grote manco van deze film is natuurlijk het ontbreken van de bekende figuren uit de eerste twee delen. Nu blijft alleen nog Corbin Bernsen (kon natuurlijk het geld wel goed gebruiken) over en dat is natuurlijk niet meer dan een B-acteur. Gelukkig heeft men na deze film de stekker uit de Major League en heeft regisseur John Warren waarschijnlijk zelfmoord gepleegd want daarna heeft hij gelukkig geen films meer gemaakt

Hoewel "Malabimba" bestemd staat als een Erotiek / Horror film, bevat deze film geen bloed (wel bloot ) of goor en ook zie je geen demonen of wezens die op de loer liggen om mensen aan te vallen. In plaats daarvan hebben we een rare mix van sexploitation en soap-drama (met veel gepraat) en dat met een demonische bezetenheid die het allemaal met elkaar verbindt. Het is ook min of meer een combinatie van de films "The Exorcist (1973)", "The Entity (1982)" en "Poltergeist (1982)" en dan in een soap vorm.

De familie Caroli verzamelt zich in het familiekasteel voor een seance, in de hoop contact op te nemen met Andrea's (Enzo Fisichella) vrouw Daniela, die onlangs overleden is. Het medium (Elisa Mainardi) bij deze seance voelt een geest onder hen, maar zodra het door haar begint te spreken, weet iedereen dat het niet Daniela is. Al snel vliegen voorwerpen van de muren, scheuren kleren open en raast er een boze lustige geest door het kasteel. Na de deelnemers van de seance te terroriseren, gaat de geest naar boven en valt het daar zuster Sofia (Mariangela Giordano) aan (dwingt haar om zichzelf aan te raken) op haar kamer, waarna het naar de kamer van Bimba (Katell Laennec), de 16-jarige dochter van Andrea, gaat en daar bezit van haar neemt. Snel daarna begint Andrea zich ook vreemd te gedragen en is ze ook vrijwel continue hitsig.

"Malabimba" is best een plezierige film om naar te kijken en zeker voor iedereen die seks verkiest boven bloed en goor in Horror films. Naaktheid, seks en porno (tijdens drie scenes te zien, waarbij je wel nooit de gezichten in beeld ziet) is er voldoende te zien en dat ook nog eens van een drietal mooie vrouwen, te weten Patrizia Webley (in de rol van Nais), Katell Laennec en de destijds 42-jarige Mariangela Giordano (die ik vorig jaar nog naakt zag in de Muziek / Horror film "Killer Barbys (1996)" en toen al bijna 60 jaar oud was).

Mariangela Giordano (die er zeer fraai uit zag in een volledig wit zuster uniform) zie je overigens pas voor het eerst (dan tel ik wat schaamhaar wat uitsteekt boven een slipje niet mee) wat naaktheid na circa 92 minuten in de vorm van haar borsten en één minuut later is ze zelfs volledig naakt te bewonderen, waarna ze gebeft wordt, aan haar borsten gezogen wordt, gevingerd wordt en zelfs gefist (daarna wordt zij bezeten door de geest) wordt door Bimba. De andere twee vrouwen zijn regelmatig naakt te zien en Patrizia Webley (ze heeft ook een rolletje in de Naziploitation film "Salon Kitty (1976)") zelfs al tijdens de opening bij de seance, waar na circa vier minuten haar zwarte jurk (waaronder ze geen BH draagt) naar beneden wordt getrokken door de geest en waarbij dan haar mooie en grote borsten te zien zijn. Sowieso vond ik Patrizia Webley een mooie verschijning (lange blonde haren, opvallende ogen, een grote mond, en een groot en mooi volslank figuur). Als ze op een gegeven moment haar mooie lichaam toont aan Andrea (die haar steeds afwijst vanwege de dood van zijn vrouw Daniela) die haar niet aanraakt en wegstuurt, zegt ze tegen hem:

"Take a good look. Long for my body. It can be yours. If you get aroused in bed, try not to masturbate. You'd make me feel guilty. Good night."

Ze gaat daarna ook weg, maar uiteraard zal Andrea haar niet blijven afwijzen, want als ze later nog eens haar lichaam toont (ze zegt dan ook "What do you think of my body ?") aan Andrea, houdt deze het niet meer uit, waarna ze gaan vrijen en neuken met elkaar op bed. Nadat Nais overigens voor het eerst is afgewezen door Andrea, gaat ze daarna naar haar slaapkamer, waar ook Giorgio (Giancarlo Del Duca), de broer van Andrea, aanwezig is. Als Nais dan op bed gaat liggen. zegt ze tegen Giorgio:

"You'll have to do better if you want to fuck me."

Deze begint haar dan met de vlakke hand vol in het gezicht te slaan (Nais vindt dat ook nog lekker), waarna ze met elkaar gaan neuken en daarbij zie je dan ook wat pornobeelden (waarschijnlijk niet van Patrizia Webley en Giancarlo Del Duca, want hun gezichten zie je dan niet). Die scène was mooi om te zien (en dan doel ik niet op de pornobeelden) en dat vanwege Patrizia Webley, die dan ook volledig naakt is te bewonderen.

Naderhand (na circa 80 minuten) zien we Nais nog een keer neuken (dan zijn er wederom wat pornobeelden te zien) met Andrea en die scène was best geinig, want daarbij kijken Bimba en zuster Sofia stiekem vanuit een deurspleet toe en zien we zuster Sofia zelfs geil worden. Daarna volgt ook snel de scène waarbij we Sofia (oftewel Mariangela Giordano) voor het eerst naakt gaan zien. Nais vond ik ook het meest interessante personage en dat als een zorgeloze en promiscue vrouw, die vertrouwen heeft in haar acties en volhardend is in haar doelen (zo weet ze Andrea uiteindelijk toch te veroveren). Het is ook interessant dat haar gedrag ongestraft blijft en dat ze vrij is om te doen wat ze wil

Katell Laennec, die destijds 19 jaar oud was, mocht er ook wezen en dit is helaas ook haar enige film waarin ze heeft meegespeeld. Katell Laennec speelde haar rol best leuk en ze kraamt ook regelmatig vunzige en grove taal uit en zegt o.a. tegen haar oma (Pupita Lea Scuderoni) tijdens een familie-etentje:

"When you were my age, you were already screwing all your father's friends. Ain't that right, Gran ?"

Als haar vader dan tegen haar zegt "Bimba, how dare you !", antwoord zij daarop:

"Mind your fucking business, I'll say anything I want. Got it ?"

Ook drukt ze tijdens dat etentje haar hand op de broek van een butler (die samen met serveerster Maria werkt voor de familie Caroli), die het eten aan het opscheppen is, waarbij ze tegen hem zegt:

"When will you stop fucking Maria with this dirty cock of yours, huh ?"

Als ze daarna weggestuurd wordt door haar vader en naar haar kamer gaat, wordt ze daar getroost door zuster Sofia, die door Bimba wordt bespuugd (als Sofia Bimba afwijst nadat deze haar borsten heeft aangeraakt). Als Sofia dan zegt "But... Why ? Why have you done this ?", antwoordt zij daarop:

"To shit on you, whore !"

Ze is in haar rol als bezetene ook enorm nieuwsgierig en bespioneert (o.a. door ramen en deuren) dan ook de anderen en vooral op de momenten als die seks hebben (zo ziet ze o.a. haar vader neuken met Nais en ook ziet ze Nais neuken met Giorgio). Door al dat kijken naar anderen, wordt ze enorm geil en daardoor gaat ze na circa 40 minuten masturberen met een grote knuffelbeer (die wrijft ze o.a. over haar schaamstreek en naderhand steekt ze er ook een kaars in, zodat het lijkt op de piemel van de knuffelbeer) en dan zien we Katell Laennec ook voor het eerst naakt. Dit masturberen doet ze overigens regelmatig, want behalve met een knuffelbeer, masturbeert ze ook met een rode smurf (duwt o.a. de muts van de smurf tegen haar schaamstreek), met zichzelf tijdens onweer en met zichzelf voor een grote spiegel (er zit daarna dan ook condens op de spiegel bij haar mond en bij haar schaamstreek), zie ook de filmposter, en al die scènes waren best geinig om te zien. Ook was het wel apart om te zien dat ze haar vader opeens in de tuin vol op de mond zoent en tongt en daar was hij niet bepaald blij mee

De rol van Katell Laennec deed me regelmatig denken aan de rol van Linda Blair in "The Exorcist" en zeker als ze op een gegeven moment (na circa 45 minuten) in de avond in haar nachthemd en sokken naar beneden loopt waar een feest plaatsvindt en dan tegen iedereen zegt:

"Pigs ! You're nothing but a bunch of filthy pigs ! You hypocrites ! Look ! Look !"

Ze trekt daarna haar nachthemd omhoog en toont dan haar schaamstreek (flink behaard overigens) en borsten en maakt daarbij ook obscene bewegingen. Ze wordt daarna ook onderzocht door een dokter, maar die vindt het niet ernstig en vindt dat het bij haar leeftijd past.

Tot de familie behoort ook de zekere Adolfo, de vader van Andrea, en die heeft waarschijnlijk een beroerte gehad (kan ook niet meer praten) en hij wordt o.a. verzorgt door zuster Sofia. Als Adolfo op een gegeven moment (na circa 60 minuten) in bed ligt te slapen op zijn rug, loopt Bimba naar zijn slaapkamer en begint ze zich uit te kleden, waarbij hij toekijkt. Ze zorgt er ook voor dat Adolfo een stijve krijgt (werd opzicht wel geinig in beeld gebracht) en ze begint hem daarna ook te pijpen (dan zijn er ook pornobeelden van te zien). Ze zuigt dan ook letterlijk zijn leven uit hem, want als hij tijdens het pijpen klaarkomt, sterft hij omdat hij geen spanning meer kan verdragen.

Het verhaal opzicht stelt niet zoveel voor (er wordt best veel in gepraat) en speelt zich ook volledig af in en rond het kasteel, maar er hangt wel een lekkere sfeer die o.a. hitsig is en dat laatste komt vooral door Patrizia Webley (het was een genot om haar voor het eerst in de slaapkamer van Andrea te zien, na circa 25 minuten, waarbij ze ook op zeer sensuele wijze in een stoel gaat zitten en met zichzelf gaat spelen om Andrea op te winden) en in zekere mate ook Mariangela Giordano als zuster Sofia. Ze mag dan wel pas heel laat uit de kleren gaan, maar die hele scène (inclusief het vooraf waar ze bij Bimba in bed gaat liggen, met haar witte zusteruniform aan, om Bimba gerust te stellen) was wel enorm hitsig om te zien en zeker als Bimba (oftewel Katell Laennec) volledig naakt naar de kamer van Sofia gaat en dan tegen haar zegt:

"Your god has abandoned you because I've finally showed you the truth. And you broke your promise to Bimba.You said you'd help her, but you left her languishing in bed alone !"

Daarna begint Sofia zich ook uit te kleden, waarbij ze haar witte zusterjurk uitdoet en we haar borsten voor het eerst te zien krijgen (ze heeft daarna alleen nog een witte slip en witte lange kousen aan). Bima trekt daarna haar slipje uit (raakt eerst nog haar hoofd, gezicht, borsten en lichaam aan), waarna Sofia op bed gaat liggen en Bimba haar al snel begint te beffen. Bimba zuigt ook aan haar borsten (duwt ook haar eigen borsten tegen de borsten van Sofia) en zoent haar daarna, waarna ze Sofia begint te vingeren (beter gezegd, wrijft met haar hand over de schaamstreek van Sofia). Ze stopt daarna opeens haar vuist in haar schaamstreek, waarna Sofia het uitschreeuwt van de pijn.

Als Sofia in de ochtend naakt wakker wordt in haar bed (ze ligt dan op de buik) is ze inmiddels bezeten door de geest (deze is namelijk van Bimba overgegaan naar Sofia). De geest is overigens de zekere Lucrezia en zij was het zwarte schaap van de familie Caroli. Het is ook onbekend of ze zelfmoord heeft gepleegd of dat ze vermoord werd door één van haar vele minnaars. We zien daarna Sofia in haar witte zuster uniform rondlopen boven op het kasteel, waarvan ze op een gegeven moment afspringt en waarbij Bimba en Andrea het zien gebeuren vanuit de tuin. Als ze op de grond ligt, sterft ze daarna vrij snel en zegt ze nog tegen Bimba:

"You're safe now, my child..."

Andrea zegt dan nog tegen Bimba "Get away, dear...", waarna de film is afgelopen na circa 98 minuten.

"Malabimba" is rijk aan sfeer en bevat ook veel naaktheid, erotiek en zelfs wat porno. De mooie vrouwen Katell Laennec, Patrizia Webley en Mariangela Giordano zijn ook nog eens genot om naar te kijken en vooral natuurlijk Patrizia Webley. Het verhaal stelt opzicht weinig voor, maar weet door een groot aantal bizarre scenes en de flinke hoeveelheid zwarte humor wel te vermaken. Kortom, ik heb me prima vermaakt met deze Italiaanse Erotiek / Horror film.

P.S. knap dat "Fransman" deze film nog niet gezien heeft