Opinions

Een paar dagen geleden gezien en hij viel me behoorlijk tegen. Het verhaal was ook bijzonder matig en een echt begin in de film miste ik totaal. Grappig was hij ook helemaal niet (die onzin met Shrek sloeg nergens op). Op een gegeven moment was Will Smith heel blij als hij eindelijk weer eens met een echt mens kan praten maar zodra hij een echt mens ontmoette was hij meer boos dan blij ?.

Nee ik had veel verwacht van deze film maar het hele verhaal boeide niet en de film was ook zeer snel afgelopen. Snel vergeten deze film.

Van deze Thriller / Horror film had ik nog nooit gehoord, maar hij trok wel mijn interesse toen ik hem zag staan op "Film1 On Demand" en daarom heb ik hem gisteravond dan ook bekeken.

In dit verhaal draait het om de 16-jarige John Cleaver (Max Records), die moordlustige neigingen heeft en die één stap verwijderd is van een toekomst als seriemoordenaar. Gelukkig kan hij zijn fascinatie voor de dood kwijt in het mortuarium van zijn moeder April (Laura Fraser) en tante Margaret (Christina Baldwin). Ook legt hij zichzelf strenge regels op die ervoor moeten zorgen dat hij "goed" en "normaal" overkomt om zichzelf en de mensen om hem heen te beschermen. Maar als iemand anders mensen begint af te slachten in Johns kleine woonplaats Clayton, moet hij toch uit zijn veilige zone om de dader te vinden.

Het verhaal zit best leuk in elkaar en weet daarbij zowel te vermaken als te boeien. Het verhaal begint nog enigszins mysterieus maar al tijdens de eerste helft van het verhaal wordt al duidelijk hoe de verhoudingen liggen en welke rol ieder personage toebedeeld heeft gekregen. Hoe de film zal eindigen blijft echter een vraagteken en de ontknoping daarvan was best aardig en verrassend en eigenlijk ook wel leuk en dat vanwege de laatste beelden (waarbij iemand een apparaat aanzet met daarin roze balsemvloeistof) in het verhaal, waarbij je het nummer "Spirit In The Sky" van Norman Greenbaum te horen krijgt.

Verwacht overigens niet te maken te hebben met een echt spannende of super enge Thriller / Horror film, want deze vooral luchtige film bevat eigenlijk een mengelmoes van alles, zoals een beetje thriller, een beetje horror, een beetje sciencefiction, een beetje drama en een flinke dosis mysterie. De toon van het verhaal is daarbij donker, maar niet kil en met veel ruimte voor wrange humor.

Ondanks dat deze film wat low budget (de kosten waren ook maar iets van 1,5 miljoen dollar) oogt, werd alles best mooi (o.a. stoom welke opstijgt uit luchtroosters) en sfeervol in beeld gebracht en dan doel ik vooral op de scènes in het mortuarium (zo zie je o.a. tijdens de opening van het verhaal hoe een lijk van een vrouw geprepareerd wordt met de al eerder genoemde roze balsemvloeistof) en vanaf het moment dat de kleine woonplaats Clayton verkeerd in winterse omstandigheden met ijzige kou en sneeuw.

De moorden woorden overigens ook best sfeervol in beeld gebracht, zoals het doden van de zwerver tijdens het ijsvissen (daarbij wordt dan gelijk duidelijk wie de moordenaar is en dat er iets vreemds met hem aan de hand is) en het gaan doden van de kapper in de kapperszaak, waarbij ook de politie (twee agenten) binnenvalt vanwege een alarm en die dan ook worden gedood.

Het draait in deze film vooral om de cast en dan vooral natuurlijk om de twee hoofdrolspelers, te weten Max Records (in de rol van John Cleaver die samenwoont bij zijn gescheiden moeder April en hij staat onder behandeling bij therapeut Neblin en dat vanwege zijn neiging om te veranderen in een seriemoordenaar) en Christopher Lloyd (in de rol van de bejaarde buurman Bill Crowley, die samenwoont met zijn geliefde vrouw Kay Crowley. Hij is tevens de moordenaar en steelt van zijn slachtoffers de organen en dat om verder te kunnen leven. In zijn lichaam schuilt overigens een buitenaards wezen, welke je pas op het einde eventjes te zien krijgt), die in dit verhaal op hun eigen manier worstelen met impulsen waar ze niet voor gekozen hebben.

Met name de inmiddels 79-jarige Christopher Lloyd speelt heel sterk, maar ook Max Records (John Wayne Cleaver) staat zijn mannetje tegenover de bekende professor uit de "Back to the Future" films. Verder hebben nog Laura Fraser (als moeder April Cleaver), Christina Baldwin (als tante Margaret), Dee Noah (als Kay Crowley), Karl Geary (als therapeut Neblin, die verder een vogelspotter is en die uiteindelijk ook wordt vermoord en waarvan de moordenaar zijn hart wilt hebben), Raymond Brandstrom (als Max die de schoolvriend is van John Cleaver en de laatste wordt ook door iemand op school gepest) en Anna Sundberg (als Lauren Cleaver, die de zus is van John Cleaver en die niet meer thuis woont) een rolletje in het verhaal en ze deden het best leuk.

Al met al is dit best een leuke en vermakelijke luchtige Thriller / Horror film om eens gezien te hebben en omdat de film maar iets van circa 95 minuten duurt, kijkt hij best lekker weg.

Jezus wat een flauwe zeikfilm was dit. Het eerste uur is echt tenenkrommend slecht en pas op het laatste wordt het een beetje leuke vanwege de Mogs (die hadden ook nog humor) en de wezens. Het verhaal is flauw en barst van de clichés en heeft veel weg van de Twilight Saga (ook vreselijk). De cast (m.u.v. Timothy Olyphant) bakt er ook nog eens weinig van en overtuigt nergens. De beste acteur was eigenlijk nog de hond en dat zegt genoeg over de rest.

Ik ben duidelijk te oud voor deze onzin en zoals "b00ts" hierboven ook al aangeeft is deze film vooral bedoeld voor personen in de leeftijd van 12 - 18 jaar. Op het vervolg zit ik in ieder geval niet te wachten of Teresa Palmer moet al uit de kleren gaan Maar omdat deze film al enorm preuts was zal dat er zeker niet inzitten.

Best wel een mooi en aangrijpend drama met een prima spelende Sean Penn als psychisch gehandicapte. Ook Michelle Pfeiffer en Dakota Fanning deden het zeer goed in deze mooie en boeiende film.

Jezus, wat een slappe, slaapverwekkende (dat is me na een uur dan ook letterlijk gebeurt, toen ik deze film gisteravond omstreeks 22:30 uur aan het bekijken was), saaie, goedkope (speelt zich alleen af in een landhuis) en wazige Netflix Horror / Thriller film was dIt, waarbij er eigenlijk ook helemaal niets gebeurt wat met Horror en/of Thriller te maken heeft. Het genre "Mystery", is naar mijn mening meer van toepassing op deze film. Het verbaasd me eigenlijk ook, dat de meeste berichten boven mij, juist positief zijn over dit gedrocht van een film, maar gelukkig is dat niet van toepassing op de meeste stemmers

In dit verhaal draait het om de snel bang wordende Lily (gespeeld door de onbekende Ruth Wilson), die een jonge verzorgster is en die wordt ingehuurd om voor een oudere en tevens stervende dame, te weten Iris Blum (gespeeld door Paula Prentiss) die vroeger een succesvolle griezelverhalen schrijfster was, te zorgen in haar landhuis tot haar dood. Daarbij ontdekt Lily dat er iets vreemds aan de hand is met het landhuis en daar draait het dan om in dit verhaal.

Het vage en onduidelijke verhaal stelt werkelijk helemaal niets voor en weet ook totaal niet te boeien of te vermaken, laat staan dat het ergens spannend wordt. Dat laatste komt mede omdat er gewoon geen schrikmomenten inzitten en tevens heeft deze film eigenlijk maar weinig met Horror te maken, of je moet het al eng vinden als er opeens aan het snoer van de telefoon getrokken wordt, of als je de reflectie van een geest ziet in een uitschakelde beeldbuis van een televisie. Ook ontbreekt het aan enige vorm van sfeer en alles oogt ook zeer goedkoop (zeer beperkte cast en het verhaal speelt zich volledig af in een kaal en kil antiek landhuis), waardoor deze film waarschijnlijk dan ook gemaakt is voor een appel en een ei (in dit geval de Netflix abonnees, waar ik gelukkig nog geen deel van uitmaak). Nadat ik rond een uur kijken dus in slaap ben gevallen werd ik circa een kwartier later weer wakker van het geschreeuw van Lily (ze was best een goede wekker voor mij), die zich letterlijk doodschrikt (ze was van nature toch al zeer bang aangelegd) van iets (de geest van Polly) wat ze ziet. Daarna volgen nog circa 10 wazige en saaie minuten, waarna de film gelukkig is afgelopen en je dan zoiets hebt van "waar heb ik in hemelsnaam naar zitten te kijken".

De cast in deze film is zeer beperkt, waarbij het eigenlijk ook vrijwel alleen draait om Lily (die het verhaal ook min of meer verteld), die gespeeld wordt door Ruth Wilson en die me totaal niet kon overtuigen. Dat laatste geldt overigens ook voor Paula Prentiss (in de rol van amper pratende Iris Blum, die Lily steeds Polly noemt en waarop Lily dan steeds zegt "Polly wants a cracker" ) en daarbij is haar rol in het verhaal ook nog eens zeer beperkt. Het was wel leuk om Bob Balaban (in de rol van Mr. Waxcap die alles regelt voor Iris Blum) weer eens terug te zien in een film, maar ook zijn rol is maar zeer beperkt in dit verhaal.

Al met al gewoon een nietszeggende Horror / Thriller film, die ook totaal niets te bieden heeft behalve dan veel saaiheid. De film duurt weliswaar maar circa 80 minuten, maar kijkt zich ondanks de korte duur niet lekker weg en is ook behoorlijk langdradig en dat zelfs tot het slaapwekkende (bij mij dus letterlijk) toe. Wat dat betreft is het eigenlijk wel jammer dat ik niet gelijk al in de eerste minuut van het verhaal in slaap ben gevallen, want dan was mij tenminste 80 minuten saaiheid bespaard gebleven en mijn droom was waarschijnlijk ook nog spannender geweest.

Eenvoudige maar leuke komedie. Er zitten een aantal leuke scènes in en er wordt leuk in gespeeld door Michelle Pfeiffer. Verder zitten er redelijk wat bekende B-acteurs in die het aardig deden. Saoirse Ronan, de dochter van Michelle Pfeiffer, speelde ook best aardig.

Typische Jim Carrey film met al zijn typische grappen. Het was niet geweldig maar wel leuk om eens te zien. De zwendel en de ontsnappingen van Jim Carrey waren de hoogtepunten van de film en daar viel ook het meest om te lachen. De rol van Ewan McGregor stelde weinig voor en hij speelde ook overdreven.

Eigenlijk de zoveelste tiener komedie over een nerd die verliefd is op het populairste en mooiste meisje van de school. Uiteraard heeft dat meisje ook een vriend die het niet zo heeft op de nerd. Tjonge jonge wat een lekker origineel cliché verhaal ! De humor is verder best flauw en de acteurs en actrices stellen ook weinig voor (met name hoofdrolspeler Paul Rust) met uitzondering van Jack Carpenter (nerd vriend die best grappig was) en Hayden Panettiere. De laatste speelde best goed en zag er fraai uit. Vooral dankzij haar heb ik deze flauwe tiener komedie nog kunnen uitkijken.

Best wel een leuke romantische komedie met een goede cast. Vooral Paul Rudd (dat kotsen in het begin na de bierwedstrijd was hilarisch) en Jason Segel waren goed op dreef. Rashida Jones was natuurlijk een schatje om te zien en Jaime Pressly ook min of meer. Verhaal is best aardig (wel natuurlijk cliche) en er zitten ook regelmatig leuke grappen in zoals die Galaxy fan met zijn idiote stem of de scenes bij Jason Segel's garage en natuurlijk dat gedoe met de Hulk

"I See You" is zo'n typisch film waarover je maar beter zo min mogelijk kunt weten van tevoren (wat ik gelukkig gedaan heb), want dat neemt anders een groot deel van het kijkplezier weg. Deze film staat betiteld als een Thriller film (wat het overigens ook is), maar vanwege het meespelen van Helen Hunt is het toch min of meer een Thriller / Horror film (en eigenlijk ook een familiedrama) geworden, want wat zag ze er eng uit met haar kat-achtig gezicht. Dat eng uitzien vond overigens ook iemand anders in deze film, want nadat deze persoon een foto van haar ziet, zegt die:

"Creepy mom"

De plastische chirurgie, botox, liposuctie en meer middelen die de veroudering dienen te camoufleren, hebben Helen Hunt duidelijk niet goed gedaan (net zoals Melanie Griffith overigens) en het was dan ook behoorlijk schrikken toen ik haar voor het eerst in beeld zag. Helaas had ik dat de hele film en kon ik maar niet wennen aan haar nieuwe onnatuurlijk gezicht. Ik vond haar vroeger zeker niet de mooiste vrouw, maar nu ziet ze er gewoon verschrikkelijk uit.

In "I See You" staat het gezin Harper centraal. Jackie (Helen Hunt) doet haar best om haar relatie te redden met Greg (Jon Tenney). Hij en zoonlief Connor (Juda Lewis) zijn echter nog niet klaar om haar te vergeven, nadat zij overspel heeft gepleegd. Tussen de familieproblemen in gebeuren er binnenshuis vreemde dingen. Spullen verdwijnen of worden verplaatst, muziek begint te spelen, de televisie gaat ineens aan en er klinken geluiden die er niet horen te zijn. De gezinsleden bekijken elkaar met hele andere ogen en de vreemde gebeurtenissen zorgen voor een dreigende sfeer in het huis. Alsof dat nog niet genoeg is, verdwijnt er een jochie, te weten Justin Whitter (Riley Caya), uit hun woonplaats. Greg werkt voor de politie en krijgt de leiding over deze zaak die verdacht veel overeenkomsten heeft met een zaak uit het verleden.

"I See You" is een mysterieuze, boeiende en spannende (mede door het geluid en hoe het allemaal gefilmd is en het zorgt ook voor een fantastische enge sfeer) film, waarin de ene wending de andere opvolgt en het opent direct met een intrigerend beeld, namelijk een jochie van een jaar of twaalf fietst over een sfeervol bospad op weg naar huis, wanneer hij door een onzichtbare kracht ineens de lucht in wordt getild en verdwijnt. Hebben we hier met een bovennatuurlijk fenomeen te maken ? Als kijker krijg je veel wendingen (soms behoorlijk heftig) voor de kiezen, die je steeds op het verkeerde been weten te zetten. Net als je denkt te weten hoe het zit en wat er gaat gebeuren, loopt het toch allemaal weer net even anders.

"I See You" moet het vooral hebben van zijn onvoorspelbaarheid en de verrassende onthullingen in de tweede helft (na circa 45 minuten). Wat begint als een standaard thriller, eindigt toch enigszins op een originele manier en dat allemaal door met de verwachtingen van de kijker te spelen. Door het gebruik van verschillende perspectieven krijgt het verhaal ineens een compleet andere draai, en worden sommige rollen omgedraaid om zo de context van bepaalde scènes te veranderen. Pas op het einde krijg je als kijker nog een scène, die alle overgebleven vragen weet te beantwoorden. Door deze aanpak mag "I See You" als een bovengemiddelde (en geen bovennatuurlijke) thriller bestempeld worden.

Ondanks dat Helen Hunt er niet uitzag (ik snap niet dat regisseur Adam Randall haar gecast heeft), is het acteerwerk van eigenlijk de hele cast meer dan goed. Daarbij vond ik het leuk dat Sam Trammell (als Todd waar Jackie mee is vreemdgegaan) ook een klein rolletje heeft en hem kan ik vooral van de leuke televisieserie (althans de eerste paar seizoenen) "True Blood (TV Series 2008–2014)". Hij zorgt ook ongewild voor een beetje humor en dat als hij een beker op zijn hoofd krijgt. Overigens moest ik ook wel lachen toen Greg lag te slapen en er dan iemand over hem heen plast (als hij wakker wordt denkt hij dat hij in bed geplast heeft ).

"I See You" is, zeker gezien het beperkte budget en het meespelen van Helen Hunt, heel aardig gelukt. Bekijk deze degelijke maar vermakelijke Thriller film zonder verwachtingen tegemoet en laat je daarbij verrassen door de inventieve vertelstructuur, de verrassende wendingen en de meeslepende intriges in een slaapstadje in Ohio.

Origineel was het allemaal niet (zeker al tig keer verfilmd zulke verhalen) en de film barst ook van de clichés. Een knap meisje, afgelegen huisje in de bossen, een aantal rednecks, de dorpsidioot en een sheriff en je hebt je cliché verhaal Het verhaal was gelukkig wel boeiend en de uitvoering uitvoering was best goed. Ook deed de cast het goed en dan met name Sarah Butler die er ook best mooi uitzag en Andrew Howard . De film is geregeld best grof en het einde met boontje komt om zijn loontje was sterk (wel natuurlijk ook cliché). Het duurt overigens wel lang eer dat laatste gebeurt maar het was wel heerlijk en zeer grof/wreed en het vergoedde veel van het cliché verhaal.

Lekkere brute en grove wraakfilm welke ik persoonlijk beter vond dan het vorige matige cliché deel. Het verhaal van deze film is vrij simpel maar het was wel boeiend en dan met name in het eerste uur. De wraak die daarna volgt vond ik persoonlijk wat minder en te gemakkelijk maar is wel lekker bruut en grof, zeker bij de laatste (dat laat je als man zijnde niet ongeroerd ). Hoofdrolspeelster Jemma Dallender speelde overigens aardig (ze had wel wat minder kunnen schreeuwen maar wat men haar aandeed in het eerste uur kan ik het wel goed begrijpen) en ze zag er ook fraai uit. Al met al toch wel een positieve verrassing dit tweede deel die ook nergens verveelde.

Dit is het letterlijke vervolg (je ziet ook de nodige flashbacks) op het redelijke vijf jaar geleden uitgekomen eerste deel en ook wordt weer de hoofdrol vertolkt door de niet onaardig uitziende Sarah Butler in de rol van Jennifer Hills (in deze film noemt ze zich overigens bewust Angela). In deze film is ze echter geen slachtoffer meer en is ze alleen uit op wraak en gerechtigheid (althans in haar ogen). Ze is in deze film eigenlijk ook een naar persoon (ze kijkt ook nooit blij), terwijl je in de vorige film nog sympathie en medelijden met haar had. Helaas is dit vervolg wel niet al te best en is het verhaal flauw en wederom clichématig (zo zijn vrijwel alle mannen in deze film slecht en hebben ze alleen maar seksistische bedoelingen met vrouwen).

In deze film draait het dus zoals gezegd om wraak van Angela en zij doet dat in eerste instantie omdat haar vriendin Marla Finch (irritant gespeeld door Jennifer Landon), die ze ontmoet heeft tijdens een slachtoffer praatgroep, halverwege het verhaal wordt vermoord. We hebben hier dus weer te maken met een dertien in een dozijn cliché verhaal. Het verhaal komt enorm traag opgang en de eerste 45 minuten van het verhaal zijn tenenkromend slecht (o.a. zeer flauw en vol met clichés). Pas als Angela begint met de wraak, wordt de film enigszins genietbaar en gaat het er ook lekker grof aan toe zoals bij het eerste slachtoffer van Angela.

Bij dit slachtoffer (met seksuele bedoelingen, hoewel Angela het ook bewust uitlokt), de ex-vriend van Marla, wordt namelijk zijn penis doormidden gesneden en opengetrokken en daarna krijgt het slachtoffer nog een aantal messteken te verwerken in zijn schaamstreek. Om het geheel af te maken spuugt Angela ook nog de kop van zijn penis uit (het slachtoffer dwingt haar namelijk om hem oraal te bevredigen en dan alleen de kop van zijn penis). Die scene werd best gedetailleerd in beeld gebracht. Uiteindelijk wordt het slachtoffer nog afgeslacht met een breekijzer. Ook de stiefvader van de minderjarige Cassie (de stiefvader misbruikt haar) moet het flink ontgelden bij Angela, want hij krijgt een behoorlijke lange stalen buis (wel een stukje ingesmeerd met glijmiddel) in zijn kont gestoken en daarna wordt die met een flinke hamer er verder ingeslagen totdat hij overlijdt

Na deze wraakacties van Angela gaat het verhaal weer verder op de flauwe en clichématige manier waarop de film begon en wordt het eigenlijk ook best belachelijk (het verhaal ontspoort volledig). Vooral clichématig omdat de politie opzoek is naar de dader en iedereen in de praatgroep is dan een verdacht persoon is voor de politie. De politie komt er uiteindelijk vrij snel achter dat Angela de dader is en ze komen ook met haar verleden op de proppen en dat ze eigenlijk Jennifer Hills heet. Ze wordt echter door toeval weer vrijgelaten, want iemand anders, waarvan de dochter is verkracht, bekend namelijk de moorden terwijl hij het niet heeft gedaan (hij doet dat bewust omdat Angela hem goed geholpen heeft). Wat er daarna nog gebeurt is volkomen belachelijk en slaat ook nergens meer op en daardoor eindigt deze film op zijn zachtst gezegd ook best waardeloos. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de gewelddadige fantasieën die Angela heeft in dit verhaal en soms verwarrend zijn.

Net zoals de film matig is, is dat ook van toepassing op gehele cast inclusief hoofdrolspeelster Sarah Butler. Gewoon een zeer matige bedoeling dit vervolg (duurt gelukkig ook nog net geen 90 minuten) en buiten de twee zeer brute wraakacties, heeft deze flauwe Misdaad / Thriller film verder weinig te bieden.

Erg genoeg destijds in de bioscoop gezien. Cliché Verhaal stelt weinig voor en boeiend of spannend wordt het nergens. De cast bakt er ook niet veel van maar Jennifer Love Hewitt en Jennifer Esposito waren wel leuk om naar te kijken.

Ik heb helaas de eerste 25 minuten van deze film gemist maar de rest wat ik ervan gezin heb vond ik geweldig. Ik snap daarom ook niet waarom deze film zo'n laag gemiddelde heeft. Ik vond de film zeer hilarisch (het viagra geval vond ik geweldig), realistisch en zelfs romantisch. Ik ben absoluut geen Chris Rock fan maar in deze film vond ik hem geweldig. Geweldig hoe hij steeds in bizarre situaties belande en hoe hij een moeilijke beslissing moest maken op het einde . Gina Torres als zijn vrouw vond ik ook geweldig spelen, ze had steeds direct door dat er wat aan de hand was en trapte nooit in Chris Rock's smoesjes. Kerry Washington die probeerde om Chris Rock's hart te veroveren vond ik ook geweldig. Ze zag er niet alleen bloedmooi (vooral op het einde in de lingerie en schoenen) uit, ze speelde ook nog eens met volle overtuiging.

Het einde vond ik overigens wel verrassend (en dan heb ik het niet over het zingen wat inderdaad overbodig was) want ik had verwacht dat Chris Rock een ander besluit zou nemen. Achteraf gezien vind ik het wel heel dapper en moedig van hem.

Steve Buscemi speelde overigens ook een leuke bijrol in deze film. De eerste 25 minuten zal ik zeker nog eens zien (ze zenden hem uit op Film 1 dus ze herhalen hem regelmatig). Ik vond het in ieder geval een prima romantische komedie die me geen minuut verveelde (bij veel van dit soort films is dat juist wel vak het geval).

Ik geef deze film dan ook 5 punten (2 punten voor het verhaal, 1 punt voor Chris Rock, 1 punt voor Gina Torres en 1 punt voor Kerry Washington).

Aan Frankenstein vond ik vroeger als kind zijnde in de jaren 70 en 80 weinig aan en mijn favoriet was duidelijk Dracula. Na het zien van deze film zal dat zeker ook blijven.

Het flauwe dertien in een dozijn verhaal (had veel overeenkomsten met de "Underworld" films) stelt eerlijk gezegd weinig voor en echt boeiend is het ook allemaal niet. Visueel zit het er allemaal wel zeer fraai uit en het tempo is best hoog, waardoor de circa 80 minuten snel voorbij vlogen. Ook zit er meer dan voldoende actie in, waardoor het genre Actie / Fantasy zeker gerechtvaardigd is. Maar meer dan leuk om eens gezien te hebben vond ik deze film zeker niet.

Het is ook jammer is, is dat Frankenstein geen uitgebreide introductie krijgt. De introductie werd heel snel afgedaan en toen zag je opeens Aaron Eckhart inbeeld die de rol van Frankenstein vertolkte. Hij deed dat niet onaardig, maar hij zag er eigenlijk veel te menselijk uit (je zag eigenlijk alleen wat littekens op zijn gezicht) i.p.v. de lelijke Frankenstein die ik van vroeger kon. Degene die het verhaal overigens opfleurde was de zeer fraaie Yvonne Strahovski (ik vond haar wel iets weghebben van Rosamund Pike) die een genot was om naar te kijken. Mede dankzij haar geef ik deze film toch een nipte voldoende.

Zag er best wel allemaal mooi uit en het verhaal en de actie was ook goed maar het einde vond ik maar matig gevonden. Will Smith vond ik soms overdreven acteren.

Ik vond dit in de jaren 80 als tiener een leuke Thriller / Misdaad en vooral natuurlijk vanwege Barbara Carrera die ik destijds een fraaie verschijning vond. Dat ze dan ook in deze film van top te teen bloot (na circa 60 minuten) is te bewonderen, was natuurlijk mooi meegenomen en was destijds als tiener natuurlijk ook genieten geblazen.

Het verhaal is best aardig (weet ook wel te boeien) en zit ook leuk in elkaar en er gebeurt best veel (inclusief actie welke soms best hard is). Zo vond ik o.a. de scene met de taxi en de persoon die wordt meegesleurd (omdat zijn jas bewust wordt vastgeklemd in de deur) wel hilarisch en de scene met de Aziatische kok aan de tafel (die ineens een vrouw vermoord met een mes terwijl hij er eerst nog voedsel mee aan het voorbereiden is) wel leuk gevonden. Ook wat er daarna gebeurt met de Aziatische kok. Verder zat het met de uitvoering wel goed en Armand Assante speelt de rol van Mike Hammer leuk en luchtig. De overige cast (met toch een aantal bekende acteurs zoals Geoffrey Lewis) doet het verdienstelijk. Het einde was misschien wel voorspelbaar en ook behoorlijk cliché, maar was toch wel aardig en dan vooral omdat Barbara Carrera daar nog eens topless is te bewonderen

Al met al leuk om eens gezien te hebben (hier en daar wel wat langdradig en hij duurt misschien ook iets te lang) en zeker destijds als tiener.

"YOUR NEW OBJECTIVE IS TO TAKE CONTROL OF THE ISS. BY ANY MEANS NECESSARY."

Hoewel het concept van "I.S.S." leuk gevonden is, valt het resultaat uiteindelijk toch wat tegen omdat regisseur Gabriela Cowperthwaite geen keuzes durft te maken.

Paranoia zet de Amerikaanse en Russische wetenschappers aan boord van het Internationale Ruimtestation (I.S.S.) tegen elkaar op nadat er een nucleaire oorlog uitbreekt tussen hun landen op aarde.

Het verhaal is vrij simpel, want nadat er een nucleaire oorlog uitbreekt (overigens fraai en origineel in beeld gebracht vanuit de ruimte) krijgen zowel de Amerikaanse als de Russische wetenschappers, beiden zijn elk met drie personen vertegenwoordigd, vanaf de aarde de opdracht om de controle over het I.S.S. over te nemen en dat op eender welke manier. Vanaf dat moment zou de film dan boeiend en spannend moeten worden, maar dat lukt eigenlijk niet echt.

De Amerikaanse en Russische wetenschappers, die o.a. experimenteren met muizen en stralingsziekte (wat natuurlijk na het uitbreken van de oorlog zeer waardevol is) zijn eigenlijk ook behoorlijk clichématig en ieder team bestaat uit één vrouw, één goede man en één slechte man en op het einde zullen zowel van beide landen één vrouw en een goede man gezamenlijk terugkeren naar de aarde via de Soyuz-raket, die astronauten van de aarde naar het I.S.S. vervoert (dat zien we ook in het begin van de film als er via de Soyuz-raket twee Amerikaanse wetenschappers worden gebracht naar het I.S.S.). Daar bedoel ik tevens mee dat de regisseur geen keuzes durft te maken.

Hier en daar is het verhaal best aardig en zeker als één van de wetenschappers het I.S.S. verlaat om buiten een antenne te repareren die zogenaamd niet meer werkt. Vanaf dan begint ook eigenlijk het kat en muis spel tussen de Amerikaanse en Russische wetenschappers, waarbij er ook twee (een Rus met een Amerikaan) een relatie met elkaar hebben. Maar echt spannend en boeiend wilt het maar niet worden, ondanks dat vier wetenschappers het I.S.S. niet levend zullen verlaten. Ééntje wordt doodgeslagen, twee vechten met elkaar en doden elkaar dan met een boor en een mes en eentje wordt op het einde uitgeschakeld (gewurgd met een cadeau) door de twee overlevers.

Omdat het hele verhaal zich afspeelt in het I.S.S. zou je ook een claustrofobische sfeer verwachten, maar daar wordt eigenlijk geen gebruik van gemaakt. Visueel gezien valt het ook allemaal wat tegen en alleen de verwoesting van de aarde vanuit de ruimte werd aardig in beeld gebracht. Ook de cast valt eigenlijk tegen en niemand weet echt te overtuigen. Twee van de drie Russische wetenschappers komen ook echt uit Rusland en mede daarom wordt er hier en daar ook wat Russische gesproken. Masha Mashkova (als de Russische wetenschapper Weronika Vetrov) vond ik overigens wel een mooie vrouw.

Al met al is "I.S.S." niet meer dan leuk om eens gezien te hebben, maar deze film zal me niet lang bijblijven omdat hij geen indruk op me heeft gemaakt.

Ik vond deze Misdaad / Thriller film (gemaakt door Netflix) eerlijk gezegd behoorlijk flauw, clichématig en voorspelbaar en ik heb me er dan ook niet echt mee vermaakt (de doelgroep voor deze film is ook vooral jongeren en daar val ik niet meer onder) en dat ondanks dat deze film maar iets van circa 90 minuten duurt.

Het verhaal (met als thema's wraak en verliefdheid) omtrent de de 16-jarige Tom (gespeeld door Bill Milner), die wordt neergeschoten en waarbij dan stukjes van zijn smartphone in zijn hersens zijn gekomen en waardoor hij opeens superkrachten (m.b.t. elektronica die hij kan uitlezen en manipuleren met zijn hersens) heeft, was op zijn zachts gezegd best belachelijk en het verhaal kon me eigenlijk ook niet echt boeien. Hoewel het er visueel nog niet eens slecht uitzag (ik vond met name bepaalde beelden van Londen, waar het verhaal zich afspeelt, best fraai in beeld gebracht), vond ik de uitvoering van het verhaal tegenvallen en dat komt vooral omdat ik het allemaal behoorlijk clichématig, voorspelbaar en ook best flauw vond.

De film staat dan wel mede betiteld als een Thriller, maar spannend wordt het gewoon nergens. Hier en daar zitten er een paar leuke scenes in, wat Tom o.a. doet met de elektronica (o.a. een criminele klasgenoot van school vernederen, door van hem een masturbatie scene te laten zien op een groot scherm tijdens een toespraak van de schooldirecteur, waarbij iedereen van school aanwezig is), maar dat is het dan ook en "superkrachten" moet je dan ook met een korreltje zout nemen. Je moet dan ook niet verwachten dat er veel actie in deze film zit en actie die in het verhaal voorkomt, zit vooral op het einde, waarbij ook nog eens de baas, te weten de zekere Ellman (gespeeld door Rory Kinnear), van de criminele jongeren in het verhaal voorkomt.

Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en wat mij betreft mag dat ook zo blijven, want beide hoofdrolspelers, te weten Bill Milner (in de rol van Tom) en Maisie Williams (in de rol van Lucy, waar Tom verliefd op is), konden me niet overtuigen en de laatste was ook niet bepaald een schoonheid om naar te kijken. Degene die misschien nog wel het beste speelde was Miranda Richardson in de rol van de oma van Tom, waar Tom ook bij woont. Zij had zelfs ook wat humor en vooral tijdens het moment dat ze naar iemand van de criminele jongeren gaat (die ook bevriend was met Tom) en dan een andere jongere tegen haar zegt:

Jongere: Ben je op zoek naar klandizie ? Ik heb nog een tientje. Je mag me best afzuigen.
Oma: Als jij dat tientje nou eens in je reet steekt, schat. Ik heb je opa nog gekend, We noemden hem "de potlood". Vat je me ?

Al met al gewoon een flauwe, clichematige en voorspelbare Misdaad / Thriller film (sciencefiction is inderdaad ook van toepassing), waar ik me buiten de visuele beelden van Londen, nauwelijks mee vermaakt heb.

De titel van de film vond ik goed. De rest is om snel te vergeten.

Best wel een aardige komedie/misdaad film met een leuke rol van Billy Bob Thornton en waar Connie Nielsen er heerlijk uitzag. Het verhaal is grappig gevonden en de uitvoering was ook wel leuk. Film is zeker geen hoogvlieger maar kijkt zich wel lekker weg.

Nadat ik me gisteren nog enigszins vermaakt had met een soort gelijke film "2-Headed Shark Attack" was dit toch een aanfluiting van jewelste. En dan ook werkelijk op alle gebieden. Het hele verhaal sloeg nergens op inclusief de uitvoering en de cast. Nee deze aanfluiting kun je beter mijden.

Doctor: I'm gonna write you two prescriptions, one for anxiety and something to help you sleep if needed.
Mike: Yes to the literature, no to the drugs.

Bij terugkomst van vakantie in Elzas, wilde ik een no-brainer film zien en toen ik op "Prime Video" keek, zag ik deze Actie / Thriller film voorbijkomen, welke de opvolger is van "The Ice Road (2021)" en welke ik een tijdje geleden gedeeltelijk gezien heb op "Film1", en waarbij ik halverwege de film ben afgehaakt. Bij dit vervolg had ik dit eigenlijk ook, maar in plaats van afgehaakt heb ik de film halverwege gedeeltelijk vooruit zitten te spoelen.

Waar de eerste film draaide om vrachtwagens die over bevroren meren moesten rijden om levensreddende apparatuur te vervoeren, kiest deze sequel voor een totaal ander decor en setting, namelijk de Himalaya’s en een bus. Liam Neeson keert terug als Mike McCann, een man die getekend is door verlies. Na de dood van zijn broer Gurty (Marcus Thomas) reist hij naar Nepal om diens as uit te strooien op de Mount Everest en zo eindelijk afscheid te nemen. Maar eenmaal aangekomen en op weg in een bus met zijn berggids Dhani Yangchen (Bingbing Fan), pelgrims en reizigers, raakt hij verzeild in een gijzeling van Vijay Rai (Saksham Sharma) en in een strijd met huurlingen, onder leiding van Rudra Yash (Mahesh Jadu), en staat alles in het teken van overleven.

"Ice Road: Vengeance (2025)" is niet meer dan een dertien in dozijn, clichématige en voorspelbare Actie / Thriller film, die wel nog redelijk weet te vermaken en vooral in de eerste helft. De film heeft mooie berglandschappen en een emotionele ondertoon rond verlies, maar valt flink tegen door matige CGI, een clichématig plot en het bijna ontbreken van de “ice road”-elementen die in de eerste film te zien waren.

Op het gebied van actie is "Ice Road: Vengeance" een gemengd succes. Er zijn enkele vermakelijke achtervolgingen en steile afdalingen met de bus door smalle bergwegen en ook een aantal schiet- en vechtpartijen. Toch kampen de scènes vaak met zwakke CGI en houterige montage. Vooral de grotere setpieces, zoals een vallende bus en een lawine, ogen eerder goedkoop dan spectaculair. Dat is jammer, want juist de setting had zich uitstekend geleend voor spannende, fysieke actie.

Ook de cast is een gemengd succes. Liam Neeson doet wat hij de laatste vijftien jaar al vaak gedaan heeft, namelijk met norse blik en trage tred een groep slechteriken te slim af zijn. Zijn acteerwerk is degelijk, maar voorspelbaar. Toch geeft hij zijn personage hier iets meer emotionele lading door het constante verdriet om zijn broer, welke te zien zijn via flashbacks.

Een positief element is de aanwezigheid van Fan Bingbing, die de rol van de Nepalese gids Dhani Yangchen vertolkt. Zij brengt wat broodnodige energie en variatie in de dialogen. Haar samenspel met Neeson is niet sprankelend, maar biedt af en toe een welkome afwisseling op de stoere-mannenactie. Helaas krijgen andere bijfiguren, zoals Starr Myers gespeeld door Grace O'Sullivan, nauwelijks kans zich te ontwikkelen, ze zijn er vooral om gegijzeld, gedood (zoals de vader van Starr Myers) of gered te worden.

"Ice Road: Vengeance" is gewoon een matige Actie / Thriller film, die wel nog redelijk weet te vermaken door het landschap waarin de film zich afspeelt en natuurlijk Liam Neeson. De film biedt namelijk enkele mooie plaatjes van de Himalaya en een handvol momenten waarin Liam Neeson zijn gekende gravitas toont. Maar de actie is middelmatig, de CGI pover en de titel misleidend. Voor trouwe Neeson-fans en wie simpele actie zoekt kan "Ice Road: Vengeance" nog wat vermaak bieden, maar wie spanning, originaliteit of sterke actie verwacht zal teleurgesteld worden.

Aardige en spannende film die ze nu en dan nog wel eens uitzenden op TCM. De film is nu 40 jaar oud maar er valt nog goed naar te kijken.

Mooie film met een hoop bekende acteurs (een aantal van hun zijn een paar jaar naar deze film definitief doorgebroken). Het verhaal zit mooi in elkaar en de sfeer past perfect bij deze film.

Deze muzikale erotische film uit 1970, stelt qua verhaal natuurlijk niet veel voor maar was qua uitvoering best goed te doen. Dat komt mede door de vele muziek (veel typische jaren 70 psychedelische muziek en ook Rock & Roll) die best aardig was, maar ook vanwege het meespelen van het destijds Duitse seksicoon Ingrid Steeger. Deze is leuk om naar te kijken en ze heeft ook een fraai lichaam welke zeer regelmatig bloot te bewonderen is (ook van andere vrouwen trouwens). We hebben dan natuurlijk ook met een erotiek film te maken.

Het verhaal (een soort van Roadmovie) speelt zich grotendeels af in Londen, Amsterdam, Zürich en Berlijn en draait om Vicky (gespeeld door Ingrid Steeger) die samen met haar vriendin Vivian (gespeeld door Vivian Weiss die er ook niet onaardig uitzag) groupies worden. Buiten de nodige seks, drugs (heel veel en ze laten in een bepaalde scene specifiek zien hoe Vivian drugs voorbereidt voor in een spuit en deze daarna inbrengt bij Ingrid Steeger en haarzelf. Die hele scene duurde best lang en was zeer gedetailleerd) en rock n roll, maken ze op hun reis (o.a. via de trein) ook avonturen mee. Zo zwemt Ingrid Steeger op een gegeven moment bloot in het water en wordt ze lastig gevallen door een groepje Hells Angels uit Zwitserland, een vriendin schiet te hulp maar in principe worden beiden verkracht door de Hells Angels. In de daarop volgende scene zie je beide dames opeens poedelnaakt achterop bij de Hells Angels op de motoren zitten die hun brengen naar een winkel waar ze kleding krijgen Op het einde gaan Vicky en Vivian (met drugs op) nog vrolijk een bootje lesbisch doen. Iets wat Vicky schijnbaar niet zo goed bevallen is, want daarna moet ze kotsen en rent ze ook verward poedelnaakt het huis uit en rent ze blindelings over de straten. Omdat ze onder invloed van drugs zit, denkt ze dat ze ergens in de bergen rent (de poster verwijst daarna). Het wordt haar echter fataal want op een gegeven wordt ze dodelijk overreden door een auto.

Moraal van het verhaal "gebruik geen drugs"

Hoewel het natuurlijk geen hoogstaande film is die soms ook wat langdradig is, is het wel een vermakelijke film die zich leuk en lekker wegkijkt en ook niet lang duurt (iets van 75 minuten). Visueel zag het er in alle aspecten allemaal wel aardig en lekker typisch jaren 70 uit.

P.S. fraaie poster trouwens met de bergen op de achtergrond en de bergen van Ingrid Steeger op de voorgrond

Hoewel de film inderdaad veel toevalligheden bevat (ook wendingen), was dit best een aardige Europese thriller waarbij Nederland ook nog een groot aandeel had in de vorm van diverse acteurs (die gewoon Nederlands praten) en de locatie Rotterdam. De film begint lekker mysterieus en houdt dit min of meer vast tot het einde. Ook is de film best boeiend en hier en daar een beetje spannend. De vele wendingen en toevalligheden zijn misschien iets te veel van het goede, maar eigenlijk passen ze wel goed bij het verhaal. De cast deed het best aardig en dan met name natuurlijk hoofdrolspeelster Tuva Novotny maar ook onze landgenoot John Buijsman (wel geen echte grote rol).

P.S. wel grappig in Frankrijk zag Tuva Novotny er nog witjes uit en eenmaal in Denemarken liep ze erbij als een gebraden kippetje (dat zag er eigenlijk niet uit)

Destijds in de bioscoop gezien en ik moet zeggen dat ik best een boeiende thriller vond met een zeer apart maar goed uiteinde. Het regenachtige sfeertje past perfect bij deze film. Het leuke aan deze film waren vooral de veel verschillende figuren.

Prima drama annex thriller met een goed en boeiend verhaal en zelfs ook een realistisch verhaal (inderdaad met een vette knipoog naar de Monica Lewinsky en Bill Clinton affaire). Ook de opbouw van het verhaal is goed en het einde zelfs sterk. Van mij had de film eigenlijk wel wat langer mogen duren want amper 100 minuten is niet echt lang voor een verhaal als dit. Het meest sterke punt van deze film vond ik persoonlijk de cast die ijzersterk en overtuigend speelde en met name dan Ryan Gosling om wie het verhaal ook eigenlijk draait. Maar ook George Clooney, Philip Seymour Hoffman en Paul Giamatti waren een genot om te zien spelen. Trouwens over genot gesproken, Evan Rachel Wood