Opinions

Inmiddels een behoorlijke gedateerde film en ik moet zeggen dat het best moeilijk was om door het eerste uur van de film te komen (daar heb ik regelmatig bij moeten vooruitspoelen) maar het laatste uur (vanaf het gedeelte van de koe, best zielig overigens) van de film vergoed veel en is ook behoorlijk indrukwekkend en zeker ook heftig (laat je niet ongeroerd). Daar heeft Nazi-Duitsland destijds zich behoorlijk misdragen en op het einde geeft men aan dat het bij meer dan 600 dorpen is gebeurt in Wit-Rusland ! Het laatste gedeelte is overigens ook zeer realistisch en fraai in beeld gebracht net alsof je erbij bent. Dat gedeelte heeft best indruk op mij gemaakt en enkel al daarom krijgt deze film van mij een ruime voldoende. Van de cast heb ik eerlijk gezegd nooit van gehoord (niemand uiteraard) maar ze speelden goed en overtuigend en met name dan natuurlijk het jochie Aleksei Kravchenko.

P.S. wat een vreselijke poster.

Mijn god wat een draak van een Nederlandse film was dit. Het verhaal was belachelijk voor woorden en was nergens leuk of ontroerend. De cast m.u.v. Joke Tjalsma vond ik overigens ook zeer matig. Vooral de rol van Huub Stapel, die speelde min of meer een debiel in deze film.

De Fransen hebben een jaar eerder een soort gelijke film gemaakt "Ricky", maar die was wel stukken beter dan deze.

De doelgroep voor deze film zal waarschijnlijk kinderen tot 5 jaar zijn, vandaar dat ik deze film waarschijnlijk zo slecht vindt.

Inderdaad een vervelende film over een rijke luiszoontje gespeeld door de vervelende Kieran Culkin (het zit schijnbaar toch in de familie). Het verhaal gaat eigenlijk nergens over en weet ook niet echt te boeien. Er zitten een paar aardige scenes tussen en dan heb je het ook wel gehad. Ik kon de film eigenlijk alleen uitkijken vanwege het schoon in de film in de vorm van Claire Danes, Amanda Peet en zelfs Susan Sarandon. Er spelen overigens best veel bekende acteurs en actrices in mee zoals Jeff Goldblum, Jeff Goldblum en de eerder genoemde Susan Sarandon. Deze oud gedienden redden de film nog enigszins maar veel was het niet. De film komt uit 2002 maar had meer overeenkomsten met de jaren 90.

Na het zien de choquerende Chileense Horror film "Trauma (2017)" van regisseur Lucio A. Rojas, was ik opzoek naar nog een film van hem en toen kwam ik dus uit op deze "Ill: Final Contagium", welke geregisseerd is door vier verschillende regisseurs en dus ook bestaat uit vier verschillende Horror / Fantasy filmpjes. In deze vier filmpjes draait het om een experimenteel virus, welke over de wereld verspreid wordt via besmet geld en in deze film is dat te zien via vier landen (Chili, Italië, Kosovo en Duitsland) waarbij de uitbraak begint in Chili.

1e CONTAGIUM: Dit filmpje speelt zich af in de stad Santiago in Chili en is geschreven door Lucio A. Rojas samen met de actrice Ximena del Solar, die regelmatig bijdraagt ​​aan zijn films en die ook in dit filmpje een rol heeft en daarbij wederom uit de kleren gaat (net zoals in "Trauma"), en draait om het begin van de wereldwijde pandemie die is ontstaan ​​door een macabere experiment van een wetenschapper met de naam Andres Canessa (Felipe Ríos) en waarbij de eerste twee slachtoffers twee sexy vrouwen, te weten Lily (Ximena del Solar) en Natalia (Rayloren Mata), zijn die hem verleiden in een bar, hem daar dronken voeren en met hem naar zijn woning gaan en waar ze een metalen koffer / kist van hem stelen en vertrekken. Als ze deze metalen koffer / kist open maken in hun auto treffen ze veel geld aan, maar komt er ook stof / poeder in hun gezicht, waarmee de pandemie in gang wordt gezet.

Het filmpje duurt circa 26 minuten en heeft de typische kenmerken van Lucio A. Rojas zoals o.a. twee mooie vrouwen (dragen op een gegeven moment alleen nog ondergoed), wat naaktheid (de fraaie borsten van Ximena del Solar) en een verkrachting (van Natalia als Andres zich niet meer kan inhouden). Het verhaal stelt eigenlijk niet veel voor en enkel op het einde zie je wat Horror in vorm van goor, waarbij de twee vrouwen na het openen van de koffer beginnen te transformeren en dat werd best fraai (met ook het nodige goor) in beeld gebracht (eveneens een typisch kenmerk van Lucio A. Rojas). Eén van de vrouwen wordt daarbij doodgeschoten door de wetenschapper (die dan rondloopt in een beschermingspak) en de andere vrouw wordt meegenomen door een man (zonder beschermingspak), waarna het filmpje is afgelopen.

2e GULLY: Dit filmpje speelt zich af in de stad Rome in Italië en is geschreven door Lorenzo Zanoni en begint op de 86e dag van de uitbraak en draait om een luie man, te weten Owen (Tommaso Arnaldi), die geen werk heeft (en er ook niet op zoek naar is) en de hele dag wat zit te gamen en vettigheid zit te eten op de bank (zit dan ook in de pyjama) en waarbij zijn vriendin Stella (Silvia Morigi) voor de kost zorgt. Hij redt op één dag een man nadat deze een ongeluk heeft gehad, maar steelt wel zijn portemonnee. Als hij thuis het geld uit de portemonnee haalt en begint te tellen, stopt hij zijn vingers in de mond en raakt hij besmet. Vrij snel daarna begint hij zich niet goed te voelen (o.a. flinke pijn in de keel) en begint zijn lichaam te transformeren en krijgt hij flinke eetlust. Hij krijgt ook ruzie met zijn vriendin (die hem beu is omdat hij niets doet en ze gelooft hem ook niet meer) die ook ziek begint te worden (moet overgeven) en zij verlaat hem. Owen blijft zich dan maar volproppen met eten, zijn lichaam blijft transformeren en zijn verduisterde woning ziet er inmiddels uit als een varkensstal. Stella blijkt dan niet ziek te zijn maar zwanger te zijn en keert weer terug naar Owen. Zodra ze de woning binnenkomt treft ze Owen zittend aan op de vloer, die inmiddels ook enorm vet is (hij ziet eruit zoals Kolonel Walter E. Kurtz in de Oorlog / Drama film "Apocalypse Now (1979)") en hij kan ook niet meer praten, maar maakt geluiden van een varken. Stella zegt dan tegen hem:

"I'm sorry. We'll get through this. Together."

Waarna het filmpje is afgelopen.

Dit filmpje duurt met circa 30 minuten wat aan de lange kant en vond ik ook één van de minste filmpjes. Bij de transformatie van Owen is er wel weer het nodige goor (o.a. rottende tanden die ook uitvallen en pus welke uit ogen komt) te zien, maar het verhaal stelde weinig voor en het is ook vrij saai. Het leukste in dit filmpje is als een jongetje met een masker op langskomt voor "Trick or Treat". En als hij dan Owen ziet (die er vreselijk uitzag), zegt hij tegen hem:

"I like your mask, mister !"

Als Owen tijdens het begin van het filmpje thuiskomt en aan zijn vriendin Stella (die dan ook haar hand in zijn broek stopt) vertelt wat hij heeft meegemaakt, zien we op de achtergrond een nieuwsuitzending waarbij de wetenschapper uit het eerste filmpje wordt getoond en waarover gezegd wordt:

"He is suspected of illegally spreading toxin and biochemical substances."

3e THE BODY: Dit filmpje speelt zich af in de stad Pristina in Kosovo en is geschreven door Domiziano Cristopharo en begint op de 104e dag van de uitbraak en draait om de transseksueel Laura (Chiara Pavoni) die geobsedeerd is door schoonheid en die toevlucht neemt tot goedkope cosmetische chirurgie via een vrouwelijke doctor (Arianna Bonardi), die de klanten gewoon in een hun eigen huis behandelt. Laura krijgt daarbij spuiten (met fluoriserend groen spul) gezet in haar lichaam en is daar in eerste instantie ook heel blij mee (o.a met haar dikke lippen en grote borsten). Maar al snel daarna ontdekt ze dat de behandeling ook negatieve bijwerkingen heeft (omdat ze allemaal blaren en zweren krijgt op het lichaam waar de spuiten zijn gezet) en neemt ze contact op met doctor, maar die wilt alleen maar langskomen voor veel geld. Om aan dit geld te komen werkt ze als prostitué en als dan een klant langskomt die haar lichaam ziet, vermoordt ze hem met een mes en pakt ze zijn geld. Daarna komt haar vriendin Eva B (die afkorting staat waarschijnlijk niet voor Eva Braun ) langs, waarbij Laura er inmiddels uitziet als een soort van zombie, en zegt Laura tegen haar:

"I just wanted to be beautiful."

Waarna ook dit filmpje is afgelopen.

Dit filmpje duurt circa 27 minuten en vond ik persoonlijk het leukste filmpje. Ook hierin valt er weer wat goor te zien als het lichaam van Laura begint te transformeren na de behandeling en daarbij prikt ze o.a. met een keukenmes in de blaren en zweren van één van haar borsten op de badkamer. Transseksueel Laura gespeeld door Chiara Pavoni mocht er overigens ook best wezen, want als de doctor (die er best fraai maar ook wat eng uitzag) haar badjas afdoet zie je haar naakte lichaam en dan zie je zowel grote borsten als een kleine penis (daar neukt ze naderhand ook een klant mee). Na de behandeling (die er best pijnlijk uitzag, want daarbij wordt de spuit o.a. gezet in een tepel, borst, lippen en dijen) vond ik haar overigens uitzien als Lolo Ferrari (een Franse danseres en (porno)actrice met een borstomvang van 130 centimeter) met haar blonde pruik met lange haren en haar enorme borsten (die ook regelmatig te zien zijn).

Chiara Pavoni speelde haar rol best goed en ik moest lachen om haar toen op het einde een klant (een oudere man) langskwam die tegen haar zegt:

"Get naked."

Waarop zij dan zegt (omdat ze er inmiddels niet meer mooi uitziet vanwege de blaren en zweren op haar lichaam, die ze ook heeft afgedekt met kleding):

"No, no, let me suck your dick."

De klant wordt dan boos en zegt:

"I paid, and I wanna see you naked."

Als hij dan uiteindelijk het lichaam van Laura ziet, zegt hij "What the fuck ?" en loopt Laura op hem af met een mes en doodt ze hem door hem o.a. te steken in de buik, in de rug, in de keel en in zijn oog en dat werd best expliciet in beeld gebracht.

4e THE CABIN: Dit filmpje speelt zich af in een bos in Duitsland en is geschreven door Kai E. Bogatzki en begint op de 913e dag van de uitbraak en draait om een vader (Max Evans) en diens geïnfecteerde zoon Connor (Justin Salowsky), die afgelegen in het bos in een hut verblijven. De vader verzorgt zijn zoon en houdt een soort van videodagboek bij en hij is op zoek naar geld om zijn geïnfecteerde zoon in leven te kunnen houden. Omdat de wereld inmiddels is verandert in een post-apocalyptisch tijdperk, is geld namelijk het enige middel waarmee geïnfecteerden in leven kunnen blijven.

Dit is het kortst durende filmpje met circa 17 minuten en het is ook het minste filmpje. Het hele verhaal speelt zich af in en rond de hut en daarbij is wat goor te zien via een amputatie als een arm van Connor wordt geamputeerd met een bijl door de vader. En ook zie je een keer Connor eten van een vos, welke echter niet expliciet in beeld wordt gebracht. Uiteindelijk zal Connor doodgaan (die min of meer zelf zijn keel doorsnijdt met de bijl) en spreekt de vader (die inmiddels ook geïnfecteerd is) een laatste boodschap in waarin hij o.a. zegt:

"I hope you get what you deserve even if I'm not there to see it. And I hope you suffer as much as we did."

Waarna ook dit filmpje is afgelopen en ook de film.

"Ill: Final Contagium" stelt de vier verhalen mooi samen om het algemene verhaal te vertellen van hoe een virus snel een pandemie kan worden en wat de nasleep ervan tot gevolg heeft. Er zijn sterkere (het 1e en 3e filmpje) en zwakkere inzendingen (het 2e en 4e filmpje), maar geen enkele stelt echt teleur in het complete plaatje. Al met leuk om eens gezien te hebben en zeker in deze tijd waarin we ook te maken hebben met een wereldwijde pandemie.

Leuk om eens gezien te hebben. Film is zoals hierboven ook al gezegd vrij standaard. Wanda De Jesus vond ik best wel aardig uitzien maar haar acteer prestaties waren niet echt super. Dat laatste geld overigens voor vrijwel alle acteurs in deze film.

Net zoals "The Prestige " vond ik dit een geweldige film met een geweldig einde. Edward Norton vond ik geweldig in deze film.

Ik verwachte niets van deze film, maar hij verraste me volkomen.

Eigenlijk best een aardige thriller (niet hoogstaand) die ook nog eens gebaseerd is op waar gebeurde feiten (best bizar). De film weet te boeien en is zeker ook spannend (lekker sfeertje). Zeker als de film na ca. 30 minuten echt goed op gang komt. Omdat de film ook maar iets van 70 minuten duurt verveeld de film eigenlijk nergens. Het einde vond ik overigens goed. De cast bestaat in feite uit twee personen te weten Michaël Cohen en Olivia Bonamy (fraai achterwerk) en beiden spelen aardig, met name dan de laatste.

P.S. de inrichting van het huis en het ondergrondse gebeuren deed me denken aan de bunker van Hitler

Helaas dit was echt bagger van de bovenste plank. Verhaal is echt intens triest en hetzelfde geldt ook voor de martelingen. Zelfs het bloot gehalte enorm tegen. Er zijn best redelijk wat vrouwen die uit te kleren gaan maar die vrouwen zijn niet bepaald aantrekkelijk (zeker die twee Afrikaanse vrouwen). Ook Dyanne Thorne gaat nauwelijks uit de kleren (1 of 2 keer maar) en dat is zeer jammer want zij draagt (ze heeft trouwens zelf enorm veel te dragen) toch min of meer deze films. Nee deze film was zo slecht dat ik hem veelvuldig vooruit heb moeten spoelen. Enkel de laatste 15 minuten zijn het aankijken nog een beetje waard en dat komt vooral omdat Dyanne Thorne in dat gedeelte uit de kleren gaat. Nee snel vergeten deze bagger.

Geweldige dialogen in deze film, als de twee russen (uiteraard heet er eentje Iwan van) de schone Dyanne Thorne aan het gangbangen zijn:

"Laten we samen graven, Samen als één". of

"Mijn lans steekt diep in je" of

"We doen we het diepste kan"

Qua verhaal is het ongeveer het zelfde als het eerste deel m.u.v. dat het zich nu afspeelt in een Russische gevangenis in 1953, althans de eerste drie kwartier van de film. Daarna maakt men opeens een tijdsprong naar Montreal in 1977 waar Dyanne Thorne totaal niet veroudert is (alleen een ander kapsel) De tijdsprong was wel goed gedaan en komt de film ten goede want het gedeelte in de gevangenis was best wel saai en flauw (niet dat het 2e gedeelte van de film nu echt veel beter was). De martelingen in deze film zijn niet echt geweldig (het toevoegen van de tijger was overigens wel leuk gedaan en hetzelfde geldt voor de sneeuwmachine) en het bloot gehalte is ook niet echt hoog omdat er minder vrouwen in meespelen en meer lelijke mannen, ook heeft men geprobeerd er meer verhaal in te krijgen (had men beter niet kunnen doen) wat ten koste gaat van bloot en geweld. Kwalitatief is het bloot gehalte best aardig omdat Dyanne Thorne meer bloot te zien is. Ondanks dat ze destijds al in de 40 was had ze een fraai lichaam.

O ja het thema van deze film is "gangbangen" want dat komt best vaak voor.

Uit eerbetoon voor de rondborstige Dyanne Thorne (dit jaar overleden) en omdat dit waarschijnlijk de bekendste "Nazisploitation" film is (overigens niet de eerste), heb ik hem gisteren nog eens herzien.

In dit verhaal welke zich afspeelt op het einde van de Tweede Wereldoorlog, draait het om Ilsa (Dyanne Thorne) die een concentratiekamp runt, te weten "Kamp 9", en waar zij medische experimenten uitvoert op gevangene vrouwen en haar nymfomane neigingen de vrije teugel laat op gevangene mannen. Na een avond seks met hun, wordt hun zaakje er af gehakt, zodat ze nooit meer met iemand anders seks kunnen hebben. De zaken veranderen als de Amerikaan Wolfe (Gregory Knoph) in het kamp wordt geplaatst. Aangezien deze een machine is op seksualiteit (hij kan namelijk zijn orgasme inhouden zolang hij wilt), kan hij ongelimiteerd seksueel plezier leveren aan Ilsa. Hierdoor mag hij zijn zaakje behouden en vaker seks met haar hebben. Deze situatie zorgt ervoor dat hij een plan kan bedenken om te ontsnappen, omdat hij Ilsa feitelijk in zijn macht heeft.

Deze film moet je natuurlijk vooral kijken vanwege de destijds 38 jarige rondborstige Dyanne Thorne, ze mocht er best wezen in haar diverse nazi outfits en haar flinke borsten zijn al gelijk tijdens de opening te zien als ze ligt te neuken met een gevangenen genomen man (die te snel klaarkomt), waarna ze een douche neemt. Voor de man loopt het slecht af, want hij wordt persoonlijk door Ilsa gecastreerd, waarbij ze tegen hem zegt:

"Als een gevangene eenmaal met mij heeft geneukt zal hij nooit meer met 'n vrouw neuken. Wie het overleeft, zal zich alleen nog de pijn van het mes herinneren waarmee ik je ga castreren."

Naderhand zien we de flinke borsten van Dyanne Thorne nog twee keer in volle glorie en dat als ze gaat neuken met de Amerikaan Wolfe. Bij de eerste keer (na circa 30 minuten) zegt ze tegen hem:

"Ik verlang naar je. Ik wil je in me voelen."

Waarop hij dan antwoordt:

"Ik zal u bevredigen."

En bij de tweede keer (na circa 50 minuten) heeft hij eerst seks met de twee blonde hulpjes (gespeeld door Rodina Keeler en Jo Jo Deville) van Ilsa (die overigens ook blond is), die genietend zit toe te kijken vanaf een stoel. Als hij de twee hulpjes inmiddels een orgasme heeft bezorgt, zegt hij tegen haar:

"Kleed je uit terwijl ik naar je zit te kijken. Langzaam. Laat alles maar goed zien. Langzaam. Je bent heel mooi, Ilsa."

Het lijkt erop dat ze het naderhand ook nog een keer gaat doen met generaal Waldecks (Richard Kennedy), die haar een blonde godin vindt, maar deze wilt dat ze alleen haar broek en broekje moet uittrekken (daarna moet ze weer haar laarzen aantrekken) waarna ze over hem heen moet plassen (hij ligt er al klaar voor) Hij zegt dan ook tegen haar:

"Kom, alstublieft. U moet het doen. Nu. Over mij heen."

Daarna hoor je overigens plassende geluiden Die generaal Waldecks was overigens een smerig zwijn en om hem te plezieren heeft Ilsa tijdens een etentje een volledig naakte gevangene vrouw (Sandy Richman) op een blok ijs laten zetten met een strop om haar nek (als het ijs smelt, zal ze verhangen).

Dyanne Thorne is natuurlijk niet de enige vrouw die naakt is te bewonderen, want ook veel gevangenen genomen vrouwen zijn naakt te bewonderen (dat meestal van top tot teen en dat o.a. Sharon Kelly, Maria Marx, Donna Young en Jacqueline Giroux) en dat o.a. als ze door Ilsa persoonlijk worden gekeurd (daarna worden ze overigens gesteriliseerd) en verder natuurlijk de twee mooie hulpjes van Ilsa, waarbij ik vooral Rodina Keeler een opvallende verschijning vond. De eerste keer dat de hulpjes topless (daarbij zijn hun borsten geolied, oftewel bezweet) te zien zijn is na circa 25 minuten, waarbij ze een gevangene genomen man en vrouw (die samen met elkaar hebben gepraat en dat mag niet in "Kamp 9") met de zweep slaan (tot bloedens toe), waarna ze worden opgehangen als voorbeeld voor de andere gevangenen.

De vrouwen in "Kamp 9" worden overigens behoorlijk gemarteld en daarbij zien we o.a. het eraf trekken van tenen (zag er best goor uit) en vrouwen die worden gegeseld, gekookt, opgeblazen in een hoge drukkamer (de rondborstige Uschi Digard die ook te zien is in een aantal Russ Meyer films), gebrand (vuur in de vagina) en gemarteld worden met met een onder stroom gezette flinke dildo. Eén gevange vrouw, te weten Anna (Maria Marx), weet deze verschillende martelingen vol te houden en wilt op het einde afrekenen met Ilsa die met haar polsen en enkels is vastgebonden op bed door Wolfe.

In de eerste circa 85 minuten van het verhaal draait het verhaal om het bloot, martel scènes en seks scènes tussen Ilsa en de Amerikaan en de laatste circa 10 minuten draait vooral om de uitbraak en de afrekening. En de uitbraak begint met Wolfe, die iets anders wilt gaan doen met Ilsa (hij zegt dan ook tegen haar "Alles wat we hebben gedaan. Het genot, alle extase... valt in het niet bij dit."), die haar vastbindt op bed, waarna de uitbraak in het kamp begint (daarbij wordt o.a. de keel doorgesneden van een Duitser) en we belanden in een vuurgevecht (o.a. voorzien van slow-motion beelden waarbij nazi’s schietend uit hun schuilplaats komen), waarbij o.a. wordt afgerekend met de twee hulpje van Ilsa (worden geëxecuteerd).

Wolfe en een vrouw, te weten Rosette (Jacqueline Giroux), verlaten dan het kamp en de rest blijft achter, waarna er Duitse verstrekking komt die gaat afrekenen met hun. Daarbij lijkt het in eerste instantie dat de gevangene Anna gaat afrekenen met Ilsa, maar als zij haar wilt doden met een mes, bezwijkt ze uiteindelijk aan haar verwondingen tijdens de vele martelingen (o.a. levend gekookt). Maar toch wordt Ilsa uiteindelijk gedood (dat wordt wel niet in beeld getoond en daarom natuurlijk ook nog de vervolgdelen) en dat door nazi Richter (Lance Marshall), die in opdracht van generaal Waldecks het kamp komt vernietigen en daarbij bericht hij ook:

"Generaal ? Uw orders zijn uitgevoerd. Kamp 9 bestaat niet meer. U kunt de Reichsführer vertellen dat
de Geallieerden niets zullen vinden. Ze komen het nooit te weten.".

Hoewel een goede of leuke verhaallijn ontbreekt in "Ilsa: She Wolf of the SS" en het acteerwerk ook niet al te best is, heb ik me dit keer wel beter vermaakt met deze Oorlog / Erotiek film (je hoort daarin ook de nummer één uit de "Top 40" van die tijd, namelijk "Die Fahne hoch !" van Horst Wessel). En omdat Dyanne Thorne begin dit jaar is overleden, verhoog ik ook mijn stem uit eerbetoon aan haar van 2,5* naar 3,0*.

In deze documentaire laat de Oostenrijkse regisseur Ulrich Seidl (hij laat meestal zijn sombere kijk op de mensheid zien in zwartgallige documentaires) zien, wat Oostenrijkers allemaal uitspoken in hun kelders.

Zeker, er zijn ook Oostenrijkse mannen die aan fitness doen en baantje trekken in een klein zwembad in hun kelder, die onschuldige landschapjes in hun kelder hebben gebouwd om modeltreintjes in rond te laten rijden, of die spelen op een drumtoestel in de kelder. Maar die krijgen van Ulrich Seidl niet meer dan een paar seconden speeltijd. Ook al verklaarde de maker van o.a. de Paradies-trilogie (met als thema's liefde, geloof en hoop) in interviews dat hij op zoek was geweest naar normale Oostenrijkers (wat bij hem zowel sarcasme als waarheid is), maar hij lijkt vooral geïnteresseerd in excessen en dat is maar goed ook, want dat levert een aantal leuke scènes op (gelijk al bij de opening met de enorme slang en de cavia in de glazen bak en naderhand natuurlijk ook de mannelijke slaaf van een vrouw, die o.a. de vrouw schoon likt tussen de benen na het plassen op een toilet en die min of meer ook de woning moet schoonlikken ).

Zo zien we o.a. mannen van middelbare leeftijd die een ondergrondse schietbaan (eentje daarvan test ook met zijn stem de akoestiek) hebben gebouwd en elkaar met bier in de hand ophitsen met de gebruikelijke anti-islamretoriek, een jonge ietwat zwaarlijvige vrouw die haar baan bij een supermarkt heeft verruild voor die van prostituee en die werkt vanuit haar kelder (waarin o.a. een gynaecoloog stoel staat en waarin ze ook gaat zitten, waarbij ze dan gelikt wordt door een klant), twee stellen die hun sm-fantasieën (o.a. bondage, slaan met verschillende soorten zwepen op de billen, het hangen van gewichten aan het scrotum) in de kelder uitleven en waarbij ook wat pornografische beelden te zien zijn, of een uitgeblust stel die hun kelder hebben veranderd in een feestkelder (geweldig daarbij vond ik de scène waarbij het stel naar de camera aan het staren is en waarbij dan muziek, te weten het nummer "Da sprach der alte Häuptling der Indianer" uit 1972, gedraaid wordt van Gus Backus), welke al jaren lang niet meer als zodanig in gebruik is.

Verder zien we mannen die gezellig samen marsmuziek spelen, terwijl de muren (niet alleen de muren overigens, want er zijn ook poppen te zien die aangekleed zijn als nazi's) behangen zijn met nazi-memorabilia, overigens ook iemand met doodgeschoten dieren-memorabilia. En dan is er ook nog de vriendelijke uitziende oudere Alfreda Klebinger, die haar kleine kelder heeft volgestouwd met in dozen zittende griezelige levensechte babypoppen, die kunnen worden geknuffeld en getroost door haar.

Wie Oostenrijkse filmmakers de laatste jaren een beetje volgde (of de actualiteit wat dat betreft en dan doel ik o.a. op de gestoorde Oostenrijkers Josef Fritzl en Wolfgang Přiklopil en de laatste is de man die Natascha Kampusch 8 jaar lang heeft ontvoerd) weet dat die kelders soms gebruikt worden voor zaken die het daglicht niet verdragen. Ze zijn een passende metafoor geworden voor onderdrukte verlangens, pathologisch of anderszins. Maar tegelijk zijn ze ook een voor de hand liggende metafoor en misschien is dat wat "Im Keller" parten speelt.

Het is allemaal ook een beetje te gemakkelijk wat Ulrich Seidl laat zien en de eerste 40 minuten van de documentaire vond ik ook wat saai en flauw. De laatste 40 minuten waarin o.a. de prostituee en de twee sm-stellen te zien zijn (regelmatig ook hilarisch om te zien, zoals o.a. de scène waarbij er een takel aan te pas komt, die aan het scrotum van de mannelijke slaaf wordt bevestigd), vond ik persoonlijk nog het leukste gedeelte van deze documentaire.

Dit rariteitenkabinet van "zogenaamde" normale Oostenrijkers is opzicht wel leuk en vermakelijk om naar te kijken, maar zijn gebruikelijke strategie om mensen in tableau -stijl bewegingloos voor de camera te zetten (o.a. de vrouwen bij wasmachines in de kelder, waarbij je dan alleen het geluid van de draaiende wasmachines hoort), voelt hier wel een beetje als prijsschieten. Het is ook enigszins geënsceneerd en gemanipuleerd, want de plumeau in de kleuren van de Duitse vlag, waarmee een portret van Hitler wordt afgestoft, is door Ulrich Seidl zelf gekocht. En dus moet je afvragen waar je nou precies naar kijkt, naar die nationale volksaard of naar Ulrich Seidl groteske verbeelding daarvan ?

P.S. wat er op de filmposter te zien is, is in de film te zien in de laatste minuut.

Op historische feiten gebaseerde kruising tussen een historisch drama en een thriller.

De jonge Duitse advocaat Johann Radmann (Alexander Fehling) ontdekt in 1959 dat bepaalde overheidsdiensten en instituten samenzweren om de nazi misdaden in de doofpot te stoppen en werkt als een bezetene om het bewijs boven water te halen.

Televisieacteur Giulio Ricciarelli maakt met deze film een mooi debuut als regisseur en scenarioschrijver. Hij gebruikt geen sensationele beelden om het sensationele verhaal en het tijdsbeeld van de jaren vijftig effectief over te brengen. Het liefdeslijntje dat door het goedgemaakte, maar net iets te zwaarwichtige drama is vervlochten is een tikje larmoyant, en Johann Radmann is aan het begin van zijn obsessionele zoektocht wel erg naïef.

Al met al aardige Duitse Drama / Thriller film, over een belangrijke, nog altijd relevante geschiedenis.

De televisiefilm "All Quiet on the Western Front (1979)" (heb ik vijf jaar geleden nog eens herzien), die zowel een Golden Globe als een Emmy won, vond ik altijd al indrukwekkend (zowel als kind als volwassene) en hetzelfde geldt voor het origineel uit 1930 (die kreeg vier Oscarnominaties en wist er daarvan twee te verzilveren). Dus ik was daarom zeer benieuwd naar deze verfilming, is tevens de Duitse inzending voor de 95ste Oscars, welke te zien is op Netflix, maar je kan hem ook gewoon pindakazen en dat laatste heb ik gedaan.

"All Quiet on the Western Front" vertelt het aangrijpende verhaal van een jonge Duitse soldaat, te weten Paul Bäumer (Felix Kammerer), aan het Westelijk Front van de Eerste Wereldoorlog. Paul en zijn kameraden ervaren hoe de aanvankelijke euforie van de oorlog omslaat in wanhoop en angst terwijl ze vechten voor hun leven, en elkaar, in de loopgraven.

Deze film van de Duitse regisseur Edward Berger is gebaseerd op de gelijknamige wereldberoemde boek / roman van de Duitse oorlogsveteraan Erich Maria Remarque uit 1928, maar wijkt daar in deze verfilming behoorlijk vanaf t.o.v. de twee eerdere films. Zo is o.a. de opening en het einde anders en zie je o.a. in deze verfilming niet de opleiding (zowel op school als in het leger) van Paul, maken we geen kennis met de sadistische korporaal Himmelstoss (die Paul en zijn kameraden alleen maar onzinnige manoeuvres leert en een oneerlijk beleid voert) en kom je niets over Paul's achtergrond te weten m.b.t. zijn familie. Opzicht vind ik dat niet zo erg, want dan krijg je tenminste een ander soort film te zien dan de twee eerder verfilmingen (een derde dezelfde verfilming zou ook niets toevoegen) en een ander soort film is deze "All Quiet on the Western Front" zeker.

Bepaalde dingen in deze verfilming zijn wel hetzelfde gebleven zoals o.a. het door Paul doden van een Franse soldaat tijdens een man-tegen-mangevecht met een mes in een bomkrater en waar Paul naderhand spijt van krijgt, het dood gaan (bloedvergiftiging na het raken van de lever door een geweer schot) van Paul's beste vriend, te weten Stanislaus Katczinsky (Albrecht Schuch) die vooral Kat wordt genoemd, vlak voor de wapenstilstand door een noodlottige gebeurtenis na het stelen van voedsel op een Franse boerderij en natuurlijk de dood van Paul eveneens vlak voor de wapenstilstand.

Maar er zitten ook een aantal nieuwe dingen in die ik interessant vond, zoals het onderhandelen over de wapenstilstand (ondertekend in een treinwagon in het Bos van Compiègne) die uiteindelijk zal plaatsvinden op 11 november 1918 om 11:00 uur en het gedoe omtrent generaal Friedrichs (Devid Striesow), die vlak voor het ingaan van de wapenstilstand (waar hij het niet mee eens is) nog doorgaat met de oorlog d.m.v. een veldslag, om zodoende alsnog de oorlog te kunnen winnen voor Duitsland.

Deze "All Quiet on the Western Front" bevat vooral veel drama (de geniale minimalistische muzikale composities van Volker Bertelmann zinspelen hier al op) en is visueel gezien een verbluffende oorlogsfilm. Al in de indrukwekkende openingsminuten wordt duidelijk dat deze "All Quiet on the Western Front" geen heldhaftig oorlogsepos wordt, maar eerder een tragedie, gespeend van oorlog heroïek. Een jonge Duitse soldaat, te weten Heinrich Gerber (Jakob Schmidt), bevindt zich midden in de loopgravenstrijd en ziet de ene na de andere medesoldaat sneuvelen. Een montage volgt waarin uniformen van de dode soldaten (inclusief Heinrich) worden verwijderd, vervolgens worden gewassen, gerepareerd, weggebracht en uiteindelijk worden doorgegeven aan een nieuwe lichting soldaten. De gruwelijke oorlogsmachine is dan in volle gang.

Eén van die nieuwe soldaten is de 17-jarige Paul Bäumer (hij krijgt ook het uniform van Heinrich), die in de lente van 1917 vol enthousiasme naar het front wordt gestuurd. Dat enthousiasme blijft echter niet lang duren eens hij en zijn vrienden kennismaken met de harde realiteit van de loopgraven. We volgen Paul en zijn vrienden tijdens de laatste maanden van de Eerste Wereldoorlog, terwijl de ene na de andere verschrikking zich voordoet en ze wanhopig moeten vechten om te proberen te overleven. Het levert visueel verbluffende actiescènes op, waarbij met name de aanval van de Franse met tanks en vlammenwerpers zeer indrukwekkend was, maar tegelijkertijd voelt "All Quiet on the Western Front" als een formule-achtige oorlogsfilm. Zoals veel van zijn voorgangers, wordt je als kijker deelgenoot van de horror in de loopgraven en laat die de nutteloosheid ervan zien. Op het einde van de film, krijg je dan na 140 minuten ook de onderstaande tekst in beeld te zien:

"Kort na het begin van de gevechten in oktober 1914, werd het westfront een loopgravenoorlog. Tegen het einde van de oorlog in november 1918, was het front nauwelijks opgeschoven. Meer dan drie miljoen soldaten sneuvelden, voor hooguit een paar honderd meter terreinwinst. De Eerste Wereldoorlog heeft aan bijna 17 miljoen mensen het leven gekost."

Hoewel deze "All Quiet on the Western Front" ook indrukwekkend is moest ik in het begin wel even wennen dat we de opleiding van Paul niet te zien krijgen, met daarin een hoofdrol van de sadistische korporaal Himmelstoss. Ook moest ik enorm wennen aan de cast, waarbij ik in eerste instantie geen band kreeg met de hoofdrolspelers Paul Bäumer en Kat en ook vond ik de eerste circa 50 minuten van het verhaal wat saai en langdradig. Maar na de aankomst van generaal Friedrichs per auto, waarin ook Matthias Erzberger (Daniel Brühl) zit, wordt het allemaal beter en kreeg ik ook een band met Paul en Kat.

Matthias Erzberger is overigens als Duitse politicus de leider van de Duitse delegatie, die op het einde van de Eerste Wereldoorlog met de de geallieerde mogendheden probeert te onderhandelen over een wapenstilstand. Hij werkt ijverig en wanhopig achter de schermen om een wapenstilstandsovereenkomst te bereiken. De onderhandelingen tussen Matthias Erzberger en zijn Franse opponent Maarschalk Foch (Thibault de Montalembert), die geen duim toegeeft, in de treinwagon in het Bos van Compiègne vond ik zeer interessant om te zien (mede ook omdat het echt gebeurt is) en geven deze verfilming ook iets extra's.

De zinloze veldslag die generaal Friedrichs nog doet, hij kan niet wachten om al zijn mannen de glorieuze dood in te sturen, vlak voor het ingaan (15 minuten voor het ingaan) van de wapenstilstand, is natuurlijk wel fictief. En bij die veldslag wordt dan Paul tijdens een gevecht met een Franse soldaat enkele seconden voor het ingaan van de wapenstilstand gestoken door een bajonet, waarna we Paul nog even zien lopen en hij uiteindelijk dood wordt aangetroffen door een Duitse soldaat die naamplaatjes (kleine metalen plaatjes, met daarop de persoonsgegevens, die Duitse soldaten droegen om hun nek) aan het verzamelen is van gesneuvelde soldaten. Iets wat Paul zelf ook al eerder deed in de film en waarbij hij een dode vriend vond.

Buiten de al eerder genoemde hoofdrolspelers, maken we verder ook kennis met Paul's kameraden / vrienden, te weten Albert Kropp (Aaron Hilmer), Franz Müller (Moritz Klaus), Adrian Grünewald (Ludwig Behm) en Tjaden Stackfleet (Edin Hasanovic), die allemaal noodlottig om het leven komen. Zo wordt o.a. eentje gedood in de loopgraven door een granaat tijdens een aanval van de Franssen, wordt eentje gedood door een vlammenwerper en steekt eentje zich uiteindelijk dood in de hals met een vork nadat deze zwaargewond aan zijn been (welke waarschijnlijk geamputeerd moet worden) is geraakt. Dat laatste werd best tragisch in beeld gebracht terwijl Paul en Kat soepen zitten te eten. De cast deed het overigens goed en dan vooral natuurlijk de twee hoofdrolspelers Felix Kammer (als Paul Bäumer) en Albrecht Schuch (als Stanislaus Katczinsky), waarbij het wel even duurde voordat ik een band met hen kreeg.

Ondanks dat deze "All Quiet on the Western Front " geen letterlijke remake is van de twee eerdere verfilmingen uit 1930 en 1979 (die ik nog steeds de beste verfilming vindt). Heb ik me ondanks de lange duur van 140 minuten er goed mee vermaakt. Net zoals de verfilmingen uit 1930 en 1979 is ook deze verfilming indrukwekkend en bevat het ook nieuwe dingen (o.a. de wapenstilstand). Regisseur Edward Berger laat in ieder geval goed de horror, nutteloosheid en ellende van oorlog zien en gezien de huidige situatie in Oekraïne, doet hij ons ook beseffen dat er misschien wel nooit genoeg anti-oorlog cinema kan zijn.

De eerste 10 minuten waren best goed en beloofde veel en visueel zag het er ook goed uit maar qua verhaal viel het toch zwaar tegen en was het geregeld zeer saai en flauw. Het was helaas Heath Ledger's laatste film maar helaas ook een van zijn zwakste films. Lily Cole (had ik nog nooit van gehoord) zag er overigens fraai uit met haar mooie lichaam. Met pijn en moeite heb ik deze film kunnen uitkijken.

Nadat ik vorige week de leuke en vermakelijke Komedie / Horror film "Benny Loves You (2019)" had gezien met een Elmo-achtige knuffel in de hoofdrol, wilde ik deze politiek correcte (een donkere stiefmoeder en een blanke vader) Horror / Mystery film met een knuffelbeer ook een kans geven, hoewel ik er geen hoge verwachtingen van had.

Wanneer kinderboekenillustrator Jessica (DeWanda Wise) met haar kersverse man Max (Tom Payne) en twee stiefdochters, te weten Alice (Pyper Braun) en Taylor (Taegen Burns), terug verhuist naar haar ouderlijk huis, vindt jongste stiefdochter Alice (Pyper Braun) tijdens het spelen van verstoppertje een teddybeer in de kelder waar ze een hechte band mee opbouwt en die ze Chauncey noemt. De spelletjes die ze met Chauncey de beer speelt beginnen onschuldig, zoals een theekransje, maar nemen al snel een sinistere wending. Terwijl het gedrag van Alice steeds zorgwekkender wordt, ontdekt Jessica dat Chauncey meer is dan een denkbeeldig vriendje in de vorm van een onschuldige teddybeer. Chauncey is namelijk niet denkbeeldig en hij is niet je vriend!

Het is natuurlijk best een leuk concept dat een zogenaamd denkbeeldig vriendje in werkelijkheid een kwaadaardige entiteit is die de boel op stelten wilt zetten. Het is niet nieuw, maar een denkbeeldig vriendje, dat ook nog eens de vorm van een teddybeer heeft, dat ook echt een demon is, zie je niet zo vaak. Het is dan ook jammer dat het verhaal niet heel erg goed is uitgewerkt en dat is zeker niet het enige minpunt van "Imaginary".

Regisseur Jeff Wadlow maakt zich namelijk schuldig aan alle horrorclichés die je maar kan verzinnen. Met als resultaat dat de film geen spanning heeft, er slechts één dode valt en dat de schrikmomenten ook niet heel bijzonder zijn. Je ziet ze eigenlijk al van mijlenver aankomen. Een beetje liefhebber weet ook al vrij snel hoe de film gaat eindigen en er lijkt weinig ruimte te zijn voor leuke plotwendingen en verrassingen, zelfs de ex-vrouw, te weten Samantha (Alix Angelis), van manlief Max (Tom Payne) zorgt niet voor een leuke verrassing. "Imaginary" is dus geen goede horrorfilm.

En omdat het gedrag van Alice steeds zorgwekkender wordt, komt er natuurlijk ook een kinderpsycholoog op bezoek, te weten Dr. Soto (Veronica Falcón), en dat was best lachwekkend om te zien. Vooral wanneer ze aan Jessica vraagt of Alice misschien buikspreken (omdat Chauncey ook praat) als hobby heeft opgepikt De leukste scène in de film was nog de hitsige buurjongen Liam (Matthew Sato) die na circa 43e minuten op zijn lazer krijgt van Chauncey. Dat was tenminste ook nog een klein beetje spannend.

Maar niet veel later wordt duidelijk dat het hele bovennatuurlijke aspect van de film alleen speelt in het brein van de direct betrokkenen, zo zien alleen Jessica en Alice de teddybeer, en niet de rest. Die zien alleen een onzichtbaar denkbeeldige vriendje. Logica is dus ver te zoeken, maar dat valt "Imaginary" niet aan te rekenen. Voor een film als deze is een waterdichte plot geen noodzaak. Hoewel de eerste helft van de film al niet al te best is, is dat eigenlijk wel nog het beste gedeelde van de film. Zodra je namelijk als kijker wordt meegenomen naar het fantasierijk na circa 75 minuten, begint de film als een wankel kaartenhuis in elkaar te vallen.

Het fantasierijk is namelijk een denkbeeldig doolhof, welke doet denken aan de set van de Familie / Fantasy film "Labyrinth (1986)", waar geen regels lijken te gelden. Een plek waar personages in paniek dingen bedenken die dan opeens kunnen, en monsters opeens opduiken op een moment dat het script erom vraagt. Maar als er geen regels zijn, dan kan simpelweg alles. Hierdoor verdampt al snel dat beetje spanning wat een film over een teddybeer kan bewerkstelligen en blijven we achter met een wat schreeuwerige, geforceerde en flauwe ontknoping vol met clichés.

En dat deze film vol met clichés zit, dat krijg je gelijk al te zien bij de horror-achtige opening (met o.a. een spinnenwezen) en daarbij weet je gelijk al dat het om of een droom gaat of dat er daarna een sprong in de tijd wordt gemaakt. In dit geval was het het eerste en daarna maken we gelijk kennis met hoofdrolspeelster Jessica. Daarna maken we ook snel kennis met de rest van de cast zoals de 15-jarige stiefdochter Taylor, stiefdochtertje Alice, de ex-babysitter van Jessica toen ze nog 5-jaar was, te weten Gloria (oude horrorster Betty Buckley) en de vader van Jessica, te weten Ben (Samuel Salary), die opgenomen is in een verzorgingshuis.

De cast is net zoals de film niet al te best, want niemand weet te overtuigen en met name Pyper Braun (als Alice) vond ik regelmatig irritant. Hoofdrolspeelster DeWanda Wise als kinderboekenillustrator Jessica (ze heeft een succesvol kinderboek over Simon de spin) deed het nog het beste en ze wil niet als valse stiefmoeder gezien wil worden en ze probeert een band op te bouwen met de twee stiefkinderen en vooral met Alice.

Al met al is "Imaginary" gewoon een matige Horror / Mystery film die gelukkig met circa 100 minuten niet al te lang duurt.

Sterk waargebeurd Drama / Oorlog over de homoseksuele Britse wiskundige en informaticus Alan Turing die er mede voor gezorgd heeft dat Nazi-Duitsland niet de oorlog heeft gewonnen door het kraken van de Duitse Enigma-codes, die bestonden het miljoenen mogelijkheden (de code werd ook iedere dag verandert). Mede hierdoor is de oorlog zeker ingekort met twee jaren en heeft het dus ook miljoenen doden voorkomen (dat wordt ook aangegeven op het einde).

Het verhaal omtrent Alan Turing (ik had eerlijk gezegd nog nooit van hem gehoord en door deze film wordt ook duidelijk waarom, want homoseksualiteit lag destijds zeer gevoelig en was ook ongewenst in de maatschappij) wist me van de eerste minuut tot de laatste minuut te boeien en was zeker ook interessant. Zo komen aanbod o.a. zijn jeugdjaren op school (waar hij werd gepest en één vriendje had die uiteindelijk ook nog doodgaat), zijn oorlogsperiode met het kraken op een indrukwekkende wijze (ook overigens met toeval en door domheid van Nazi-Duitsland) van de Duitse Enigma-codes (krijgt uiteraard de meeste aandacht in deze film) en zijn naoorlogse periode. Wat er uiteindelijk is gebeurt met Alan Turing (hij pleegde zelfmoord vanwege zijn homoseksualiteit die niet gewenst is in de maatschappij en waarvan hem wilt laten genezen middels een hormonenkuur, chemische castratie, die hem zeer beperkt in zijn wetenschappelijk denken) is natuurlijk behoorlijk triest. De uitvoering van het verhaal is ook goed, hoewel hij hier en daar wat langdradig is en soms ook een tikkeltje saai, en dat is mede te danken aan de uitstekende cast die allemaal goed acteerden en dan vooral natuurlijk Benedict Cumberbatch in de rol van Alan Turing. Ook Keira Knightley in de rol van Joan Clarke speelde prima en hetzelfde geldt voor Matthew Goode in de rol van Hugh Alexander.

Gewoon een uitstekend waargebeurd oorlogsdrama, met tevens een interessant en boeiend verhaal.

In de jaren 60 en 70 kwamen Exploitatiefilms op en een subgenre daarvan is Nunsploitation, waarbij het draait om de uitbuiting (vooral op seksueel gebied) van nonnen. Deze "Immagini di un Convento" van de bekende exploitation regisseur Joe D'Amato (van wie ik al een aantal films gezien heb) is volgens mij mijn eerste Nunsploitation film en het is ook nog eens een vermakelijke film. Ik heb de 93 minuten (ongecensureerde versie) durende versie gezien, wat inhoudt dat ik de versie heb gezien waarin ook wat hardcore porno te zien is.

In dit verhaal draait het om gravin Isabella (Paola Senatore), die in het klooster van Santa Floria terecht komt nadat ontdekt is dat ze een affaire heeft met haar oom. In het klooster ontdekt ze dat de nonnen bezweken zijn onder de verleidelijke invloed van de duivel. De bedlegerige nonnen houden zich namelijk non-stop bezig met masturbatie en lesbische handelingen en daar is de vrome moeder-overste (Nana Aslanoglu) bepaald niet blij mee. Op een dag wordt op het terrein van het klooster een gewonde jonge knappe man, te weten Guido (Angelo Arquilla), gevonden die naar binnen wordt gebracht om te worden verzorgd. Hij wordt het middelpunt van de verlangens van de nonnen en iedereen wil deze jonge man proberen te bezoeken, inclusief Isabella. Maar samen met hem is ook de kwade kracht van de duivel gekomen, waardoor moeder-overste genoodzaakt is om non Marta (Marina Hedman) erop uit te sturen om de plaatselijke priester (Donald O'Brien) te halen voor hulp. Deze moet namelijk met een exorcisme in het klooster de duivel uit te bannen, zodat de rust weer terugkeert. Maar in plaats daarvan drijft hij de nonnen tot seksuele waanzin.

Hoewel bovenstaande beschrijving m.b.t. het verhaal best uitgebreid is, is er niet al te veel verhaal, maar wel genoeg om de zaken in beweging te houden en dat begint al met de vreemde opening (deze herhaalt zich namelijk op het einde) waarbij we non Marta in beeld zien lopen (begeleidt met mooie muziek) en die komt uiteindelijk aan bij tuinman Cesco (Pietro Zardini) en vraagt dan aan hem:

"Where is the fruit, Cesco ? Your Eminence will be here soon."

Waarop hij dan antwoordt:

"I am sorry Sister Marta, it has happened again. It was him."

Hij wijst dan naar een groot beeld van de duivel en dat beeld speelt een belangrijke rol in de film en zien we ook regelmatig in beeld. Vlak daarna zien we Isabella aankomen in het klooster en daagt ze onmiddellijk de vrome moeder-overste uit door haar borsten te tonen (dan zien we dus voor het eerst de mooie borsten van Paola Senatore en dat al na circa zes minuten) in haar nonnen-outfit, die ze heeft gekregen en welke ze moet dragen in het klooster. Als ze naderhand op bed ligt te slapen en een erotische droom heeft over haar oom, komt non Lainia (Sylviane Anne Marie Plard) haar kamer binnen en begint zij Isabella uit te kleden, te strelen (o.a. haar borsten) en te likken (haar schaamstreek) terwijl ze nog slaapt !

Vervolgens zien we dat de sluipende non Lainia betrapt wordt door non Marta op de gang als ze de kamer van Isabella verlaat en door haar wordt ze gestraft. Ze wordt namelijk half ontbloot (dan zien we voor het eerst de eveneens mooie borsten van Sylviane Anne Marie Plard, die behoorlijk grote tepels had) geslagen met een soort van zweep. Onmiddellijk daarna heeft Marta er al spijt van en begint ze de wonden te kussen en te likken en daarna kust en betast (de borsten) ze Lainia. Niet veel later trekt ze de witte onderbroek (de nonnen hadden best aparte onderbroeken aan) van Lainia uit en begint ze haar te beffen en te vingeren.

De nonnen in deze film mochten er zeker wezen en ze hebben allemaal strakke en fitte lichamen. Normaal gesproken zijn nonnen meestal oud en hebben ze geen strakke en fitte lichamen, maar bij deze nonnen zal je geen overdreven dikke of door cellulitis geteisterde dijen aantreffen (ook geen spataderen op de benen) en de meeste nonnen zijn ook nog eens jong op moeder-overste en non Veronica (Veronica) na dan (maar heel oud zijn die ook niet). Deze film is echter gemaakt in de jaren 70 en harsen en trimmen was destijds niet de norm, dus sommige nonnen hebben erg volle bossen haar op hun schaamstreek. Maar dat heeft opzicht ook wel wat en het is ook niet erg omdat ze andere aantrekkelijke eigenschappen hebben (o.a. hun borsten). In feite zijn er twee bijzonder aantrekkelijke vrouwen / nonnen met prachtige gezichten en natuurlijke lichamen, namelijk Paola Senatore (ze is ook te zien in Mangiati Vivi! (1980), die ik een paar jaar geleden zag) als de rebelse en onrustwekkende non Isabella met haar perfecte borsten en strakke ronde kont en Marina Hedman (haar zag ik gisteren ook al in "Play Motel (1979)") als de zorgzame non Marta, die eveneens een mooi gezicht heeft en ze is betrokken bij misschien wel de meest controversiële scène in de film.

Als namelijk de gewonde Guido (In sommige scènes beweert hij een atheïst te zijn, terwijl hij in andere duidelijk de vermomde duivel is) is aangekomen in het klooster, waar hij al snel oog heeft voor de nonnen, loopt het in het klooster uit de hand. Zo zien we non Lainia masturberen op een stoel en heeft ze wederom lesbische seks met Marta (dan zien we Marina Hedman ook voor het eerst naakt) en daarbij zien we o.a. zoenen, strelen, betasten (elkaars borsten), beffen, standje 69 en vingeren. Verder neukt Guido met non Giulia (Maria Rosaria Riuzzi) waarvan hij denkt dat het Isabella is (maar het is opgezet spel van Isabella en Lainia) en zien de nonnen en met name moeder-overste steeds vaker het beeld van de duivel (die dan soms het gezicht heeft van Guido), als deze verschijnt in hun kerk ontstaat er ook paniek, en vergrijpt Guido zich ook aan haar. Daarom besluit moeder-overste om Marta erop uit te sturen voor hulp. Ze moet namelijk de plaatselijke priester halen naar het klooster.

Terwijl ze het klooster verlaat en door het bos loopt, wordt ze opgemerkt door twee manen die haar overvallen en bewusteloos slaan. Ze willen haar beroven, maar omdat ze geen geld heeft hebben ze het voorzien op haar en zeggen ze o.a.:

"Nice tits. Let's see what she has in here, she is like any other woman. Not bad. Look at her legs. Tell me, have you ever screwed a nun ? Let's look how she is down there."

Ze trekken dan haar witte onderbroek uit, waarna één van de mannen een vinger in haar schaamstreek stopt en zegt:

"She is a virgin, a virgin. She must be a recent nun. We really have to fuck her, or it will be bad for our reputation."

De mannen halen dan hun geslachtsdelen (die best groot was van één van de mannen) uit hun broek en beginnen non Marta te verkrachten die het daarbij uitschreeuwt (ze zegt ook "Leave me" en "Stop"). De man met het grote geslachtsdeel penetreert Marta dan kortstondig, waarna de mannen elkaar afwissen en de man met het grote geslachtsdeel stopt dan zijn geslachtsdeel in de mond van Marta en zegt dan tegen haar:

"Be quiet, here, take this."

We zien dan non Marta met het geslachtsdeel in haar mond (het werd expliciet in beeld gebracht en het duurt ook een paar minuten), terwijl de andere man haar neukt. Als de mannen klaar zijn weet Marta aan hun te ontkomen en daarbij rent ze volledig naakt weg.

Ze wordt uiteindelijk naakt liggend in het bos gevonden door de plaatselijke priester en die brengt haar terug naar het klooster, waar de priester praat met moeder-overste. Na dat gesprek besluit hij een exorcisme uit te voeren in het klooster en dat loopt niet bepaald zoals gewenst, want i.p.v. de duivel uit te bannen wordt iedereen enorm geil. Want zodra hij aan het exorcisme begint gaat Isabella naar Guido en neuken ze met elkaar, andere nonnen beginnen zich te masturberen op hun kamer (waaronder moeder-overste, non Giulia en non Consolata gespeeld door Paola Maiolini) en twee andere nonnen spelen met een houten dildo (en ik meen dat deze werd ingebracht bij non Veronica), waarbij alles expliciet in beeld werd gebracht. Terwijl de priester door de gang loopt waar de slaapkamers van de nonnen liggen, staan deze geil in de deuropening te staren naar de priester, waarbij ze hun borsten en schaamstreken tonen en aanraken. Uiteindelijk lopen de nonnen achter de priester aan en vergrijpen ze zich ook aan hem (pijpen hem) en Isabella doodt dan de slapende Guido met een dolk, waarna we weer het begin van de film zien met non Marta en tuinman Cesco en er wederom gezegd wordt:

Marta: Cesco, the cardinal will be here soon. Where is the fruit ?
Cesco: It has happened again, it was him.
Marta: Cesco, when will you stop with those superstitions ?

Daarna is de film afgelopen na 93 minuten en zien we nog het beeld van de duivel in beeld, waarover de aftiteling gaat.

De productiewaarden zijn best hoog in deze low budget aangelegenheid (alleen een klooster en een cast) van regisseur Joe D'Amato en alles wordt serieus behandeld en het acteerwerk is ook nog eens redelijk goed. Maar de echte aantrekkingskracht zijn natuurlijk de nonnen die heet zijn (vooral Paola Senatore en Marina Hedman) en de seks (vooral lesbische seks). De seks is explicieter, met o.a. close-ups van de schaamstreek van de vrouwen, en over het algemeen is de film enigszins vergelijkbaar met een pornofilm, maar echt veel porno (o.a. bij de verkrachtingsscène en verder zie je wat vingeren en het spelen met een houten dildo) valt er eigenlijk ook niet te zien. Maar al met al heb ik me net zoals "Fransman" prima vermaakt met deze Nunsploitation film.

De opening was best leuk gedaan met de natuur en de moderne man. Behalve de man die bij de introductie (en ook tussendoor bij de film) vertelt wordt er voor de rest niet meer gesproken tijdens de film. Het is dus min of meer dan ook een "stomme film". Het verhaal van de vertegenwoordiger (komt alleen maar sexy dames tegen) was best komisch (zeker met de begeleidende muziek, had wel iets weg van Tirolermuziek met de accordeon en de klarinet) en voor een uurtje ook goed te doen. De beelden van van eind jaren 50 zagen er best fraai uit en dat geldt ook voor de schaars geklede dames zoals de tandartsassistente (werkt beter als een verdoving ), de fraaie koffiebar medewerkster (sowieso wel een komische scene en ook wel herkenbaar), receptioniste en de dame op het strand (had wel iets weg van Marilyn Monroe). Het einde met de drie dames (drie van de hiervoor genoemde dames) aan de oever was visueel het hoogtepunt van de film

Het was de eerste film van Russ Meyer en natuurlijk niet zijn beste maar omdat het toen best revolutionair was (is toch min of meer een van de eerste erotische getinte kleuren films) kon ik het zeker waarderen.

In deze Avontuur / Fantasy televisiefilm welke zich afspeelt in 1592, nemen Spaanse en Britse zeevaarders het tegen elkaar op in een zoektocht naar mythische schatten in verre exotische landen, waar ze hachelijke obstakels en ongevraagde gevaren tegenkomen.

Deze televisiefilm, welke afgelopen zaterdagavond op de televisie te zien was via de televisiezender SBS 9, heeft fraaie locaties en paar goede gevechten, al stellen de speciale effecten wel teleur. De gigantische kreeft is bijvoorbeeld erg nep. Het gevecht tussen de twee kapiteins Francis Drake (Adrian Paul) en Don Sandovate (Temuera Morrison) op de Noordpool is daarentegen best knap in beeld gebracht. Degene waar "knap" ook betrekking op had, was Sofia Pernas in de rol van Isabella Drake.

Veel stelt het allemaal niet voor, maar al met al is deze Avontuur / Fantasy televisiefilm nog enigszins vermakelijk en kijkt hij ook nog enigszins lekker weg (duurt met circa 80 minuten ook niet lang).

Inderdaad een soort van Clash of the Titans, meets 300 en Lord of the Rings maar wel een fraaie. Visueel (zeker in 3D) zag het er werkelijk schitterend uit. Het verhaal zat best goed in elkaar en was ook wel boeiend. Er zitten ook wat saaie stukken in en dan vooral de gedeeltes met de fraaie Freida Pinto als Phaedra. Met de uitvoering zat het gewoon dik in orde en de cast deed het ook best goed en dan met name de oudgedienden Mickey Rourke (zag er imponerend uit) en John Hurt. Al met al deden de oudjes het best goed en ging het wel met de jongeren. De goden zagen er best fraai uit maar ze werden in mijn ogen door te jonge acteurs gespeeld waardoor ze een beetje ongeloofwaardig waren. De rol van een Zeus zou bijvoorbeeld perfect zijn geweest voor Gerard Butler. De dames in de films mochten er wel wezen met Phaedra en Isabel Lucas. De film staat betiteld als o.a. actie en dat is ook ruimschoots aanwezig en is best keihard/grof en ziet er soms ook zeer pijnlijk uit (o.a. de Ball crusher Voor de heren in de zaal was het best effen slikken en voor de dames in de zal vooral lachen). De actie is ook zeer mooi verfilmd. Al met al een film die het vooral moet hebben van het visuele en de actie en daar is deze film prima in geslaagd. Ben dan ook zeer benieuwd naar het vervolg.

De film begint eigenlijk al direct lekker hard (zielig voor het hondje overigens) en houdt dit vol tot het einde. Verhaal is uiteraard niet origineel maar zit wel goed in elkaar en is ook boeiend. Dankzij de ijzersterke cast (vooral de bad guys vond ik zeer goed) en de vele actie (soms best spectaculair en ook wel grof) blijft deze film stevig overeind. Van de cast deed Jean Reno het natuurlijk prima maar zeker ook Kad Merad als Maffia baas. Film technisch (veel mooie opnames) zag het er overigens ook allemaal fraai uit. Gewoon een heerlijke misdaadfilm die nergens verveeld. Het einde was trouwens best goed.

Verhaal is best aardig en de film weet ook wel te boeien maar de special effects zijn vaak een lachertje met als dieptepunt het schip wat in de lucht ging. Er staat boven vermeld dat het een miniserie is van 180 minuten. Ik heb deze film net zoals de personen hierboven gezien op Film 1 en daar duurt de film iets van 120 minuten. Schijnbaar heeft Film 1 deze film met 60 minuten ingekort. Maar eerlijk gezegd mis ik de 60 minuten niet want 120 minuten is voldoende voor deze vermakelijke film.

Film (in een soort van documentairestijl) die me vooral zal bijblijven vanwege een aantal fraaie scenes (o.a. met de webcams) en ook een aantal fraaie dialogen zoals:

"Stop een vingen in je kont, STOP een vinger in je kont"

en

"Ze is 19 en heeft al een uitgerekte kut"

Qua verhaal vond ik eigenlijk alleen het gedeelte m.b.t. Olga (goed gespeeld door Ekateryna Rak en ze zag er ook niet onaardig uit) boeiend en interessant. Had men alleen gefilmd vanuit haar oogpunt dan had de film ook maar iets van 70 minuten geduurd i.p.v. nu 130 minuten wat eigenlijk veel te lang is en waardoor de film ook geregeld langdradig is.

Van het verhaal omtrent Paul (wel goed gespeeld door Paul Hofmann) vond ik eigenlijk alleen het laatste gedeelte met het 19 jarige hoertje interessant en dat kwam eigenlijk niet eens door Paul maar door de stiefvader van Paul (goed en leuk gespeeld door Michael Thomas) en natuurlijk het oekraïense hoertje welke best een mooi lichaam had met ook de juiste proporties.

Hoewel de film eigenlijk niet echt een einde had, was het best aardig en zeker het gevecht tussen Olga en de jaloerse verpleegster.

Al met best een aardige film / documentaire, maar hij had van mij wel een stuk korter gemogen.

Toch wel een indrukwekkend en vooral meeslepend drama (zeker het eerste uur) welke je niet geheel onberoerd laat. De film oogt heel realistisch en de beelden zijn ook nog eens vaak aangrijpend waardoor deze film je geregeld bij de strot pakt. Sowieso was deze film in zijn geheel visueel sterk en dat geldt zeker ook voor de cast. Met name Naomi Watts en Tom Holland speelden zeer sterk en overtuigend. Uiteindelijk heeft deze waargebeurde film best een goed einde maar voor vele andere gezinnen was dit zeker niet het geval.

Hoewel dit zeker niet één van de betere korte Horror films is uit de vermakelijke TV-serie "Masters of Horror", wist het verhaal me wel te boeien en te vermaken tot het einde en dan pas (best verrassend en ook maf) wordt duidelijk hoe de vork in de steel zit.

In dit verhaal draait het om Christopher (gespeeld door de saaie Billy Drago), die een Amerikaans journalist is, die opzoek is naar naar de vrouw van zijn dromen, te weten het Japanse hoertje Komomo (gespeeld door Michié die ook een paar keren topless is te zien), die hij mee naar Amerika wilt nemen en die vermist is. Hij vindt haar spoor terug en gaat dan naar een Japans eiland, waar alleen demonen en hoeren wonen. Hij ontmoet daar dan een misvormd (aan de rechterkant van haar gezicht) hoertje (gespeeld door Shihô Harumi), die Komomo kent en zij verteld dan aan Christopher wat er volgens haar is gebeurt met Komomo. Wat Christopher te horen krijgt maakt hem kwaad en verdrietig, maar verteld het misvormde hoertje wel de volledige waarheid ?

Het sfeervolle verhaal zit aardig in elkaar en weet zeker ook te boeien en bevat ook een paar lekkere horror scenes met de nodige goor erin. Zeker vanaf de 30e minuut als Komomo wordt gemarteld (ze wordt namelijk verdacht van het stelen van een ring) en daarbij met vuurstokjes in de oksels wordt gestoken, met naalden door de vingernagels wordt gestoken en met naalden in het tandvlees wordt gestoken. Na het martelen wordt Komomo ondersteboven opgehangen, waardoor ze zichzelf onder plast. Die hele scene werd overigens fraai en pijnlijk in beeld gebracht. Ook de abortus (moeder van misvormd hoertje doet namelijk aan abortussen) scene, naarmate het einde van het verhaal vordert , mocht er wel wezen en de ongeboren kindjes die door moeder in de rivier werden gedumpt waren ook geen prettig aanblik.

Omdat het misvormde hoertje vaak niet de volledige waarheid vertelt, is pas op het einde van het verhaal duidelijk wat er met Komomo (gewurgd door misvormd hoertje) is gebeurt en welke rol het misvormde hoertje speelt in het verhaal. Dat was best verrassend, omdat ze een tweeling zus (die houdt van mooie glittertjes en haar zus dwingt om een ring te stelen, waarvan Komomo dus onterecht beschuldigd wordt) heeft die vastzit aan haar hoofd, onder haar lange haren zodat niemand het ziet, in de vorm van een hand met een gezicht erin bestaande uit twee ogen en een mond met drie tanden, die ook de ring uitspuugt Het hoertje haar gezicht is overigens misvormd omdat haar vader (steeds dronken van de alcoholische drank sake, waardoor hij ook zijn gezin mishandeld) en moeder, broer en zus waren.

De cast is vrij onbekend, op de Amerikaanse acteur Billy Drago (in de rol van Christopher die opzoek is naar het hoertje Komomo) na. Hij had zijn naam voor deze film beter kunnen aanpassen naar "Billy Draak" want hij speelde zijn rol als een draak. Op Billy Drago na, deed de Aziatische cast het best verdienstelijk en zeker Shihô Harumi in de rol van misvormd hoertje, die ook wel "freak" wordt genoemd. De kleine Aziatische Shinichi Tanaka in de rol van pooier, zag er wel apart uit en ik moest even lachen toen hij tegen Christopher zei:

Je bent hier om hem bij een meisje tussen haar benen te steken, nietwaar ?

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze korte Aziatische Horror film van de eveneens Aziatische regisseur Takashi Miike, die voor mij een onbekende is, maar wel al 74 films op zijn naam heeft staan en dat terwijl hij pas 55 jaar oud is.

"In A Violent Nature" (waarover op MovieMeter laatst in het forum stond "Veelbesproken horrorfilm die mensen liet flauwvallen en overgeven krijgt een vervolg die mensen liet flauwvallen en overgeven krijgt een vervolg" en waardoor ik nieuwsgierig werd) is min of meer wat "james_cameron" aangeeft, namelijk een saaie Slasher film waarin vooral veel wordt gelopen door de ondode Johnny (Ry Barrett), die veel weg heeft van Michael Myers en Jason Voorhees uit de vele "Halloween" en "Friday the 13th" films. Vanwege het vele saaie geloop (heb ik zonet zelf ook 42 minuten gedaan in mijn dorp, natuur en kerkhof) in een bos (waar het hele verhaal zich in afspeelt), heb ik de film regelmatig zitten vooruit te spoelen op 1.5x en 2.0x snelheid, waardoor ik de film in circa 70 minuten heb gezien i.p.v. 91 minuten.

Wanneer een oud medaillon in het bos wordt gevonden en meegenomen door een groep kamperende tieners, ontwaakt het rottende lijk van Johnny. Hij komt weer tot leven als een soort van ondode zombie, met maar een enkel doel, namelijk het medaillon koste wat kost terug te brengen naar het bos. Johnny heeft het dan ook gemunt op de groep tieners die verantwoordelijk zijn voor de diefstal. Hij plant ze één voor één af te slachten, samen met iedereen die hem in de weg komt te staan.

De film opent met een circa vier minuten durende scène van een vervallen houten chalet in het bos, waarbij de camera gefocust is op een medaillon aan een ketting. Op de achtergrond zijn de stemmen van enkele mannen te horen en dan neemt één van de mannen het sieraad mee. Dit blijkt een noodlottige beslissing die de gebeurtenissen in "In A Violent Nature" snel in gang zetten, want door deze daad wordt een gigantische en ondode man (gehuld in een masker) tot leven gewekt, die vanuit zijn graf uit de grond kruipt. Vanaf dat moment is niemand meer veilig voor zijn wraak.

Dat is ook het enige wat je te zien krijgt, want een verhaal is er eigenlijk niet en boeiend en spannend wordt het eigenlijk ook nergens. Dus het is geen spannend kat-en-muisspel wat je te zien krijgt. Het enige wat je vooral te zien krijgt is een een lopende ondode Johnny die zijn slachtoffers uitzoekt (bekijkt ze meestal ook eerst vanaf afstand) en afslacht en dat afslachten wordt wel een aantal keren fraai in beeld gebracht en zeker na circa 43 minuten als Johnny komt aangelopen (dan hoor je ook een tak breken) en Aurora (Charlotte Creaghan) gaat afslachten, die yoga aan het doen is bij een klif (en waardoor ze dus niet kan vluchten).

Die scène was voor mij het hoogtepunt van de film, want het afslachten van Aurora werd zeer fraai en grof in beeld gebracht en was ook zeer uniek. Want als Johnny voor haar staat, ramt hij met zijn hand vanachter een haak aan een ketting door haar rug die dan uit haar buik steekt. Als Aurora zich dan omdraait en Johnny aankijkt, trekt hij de haak uit haar buik en slaat deze dan in haar hoofd, waarna hij haar weer omdraait. Hij trekt dan hard aan de ketting (zet ook een voet tegen haar rug) waardoor haar hoofd naar voren breekt en door het gat van haar buik gaat en waarna het dan via haar rug weer naar buiten komt. Dat werd echt fraai in beeld gebracht. Daarna verwijdert hij weer de haak en trapt hij het levenloze lichaam van Aurora van de klif af.

Verder is het ook nog grof om te zien, hoe Johnny na circa 65 minuten afrekent met een Ranger (Reece Presley) via een houdbewerkingsmachine , jammer genoeg was de Ranger al min of meer dood, want bij het afzagen van zijn arm en hoofd maakt hij helaas geen geluid. En verder mocht het in tweeën delen van het hoofd van kampeerder Ehren (Sam Roulston) via een boom (waartegen Ehren staat en naar muziek luistert via een hoofdtelefoon) er ook best wezen. Dat is ook de eerste afslachting die je expliciet in beeld te zien krijgt. Van te voren slacht Johnny nog iemand af, te weten Chuck (Timothy Paul McCarthy) die vluchtend in een berenklem trapt, na circa 13 minuten, maar dat wordt niet expliciet in beeld gebracht.

Verder verdrinkt Johnny na circa 40 minuten kampeerster Brodie (Lea Rose Sebastianis) in een meertje waar ze aan het zwemmen is, dood Johnny na circa 53 minuten kampeerder Troy (Liam Leone), die het vriendje is van Kris, met een bijl die hij naar hem gooit en verpulvert hij na circa 54 minuten het hoofd van kampeerder Evan (Alexander Oliver) door er een zware kei op te gooien (ik moet zeggen dat het hoofd heerlijk uit elkaar spatte)

En verder slaat Johnny na circa 70 minuten Colt (Cameron Love), de enige overlevende samen met Kris (Andrea Pavlovic) die het medaillon draagt, helemaal tot moes (beginnend met zijn hoofd. Kris kijkt daarbij dan geshockeerd toe, waarna ze op een gegeven moment het medaillon afdoet en achterlaat (welke Johnny uiteindelijk pakt) aan een jerrycan en vlucht in het bos in het donker. Ook zij trapt dan in een berenklem, maar kan toch strompelend verder en wordt dan na circa 77 minuten langs een bosweg geholpen door een vrouw (Lauren-Marie Taylor) in een Pick-up truck, waarna de film eigenlijk is afgelopen ondanks dat die dan nog circa 14 minuten duurt. Maar in die circa 14 minuten gebeurt gewoon helemaal niets meer en hoor je vooral de vrouw tegen Kris praten om haar gerust te stellen. Opzicht was het geen clichématig einde, maar men had het ook kunnen afhandelen in circa 4 minuten i.p.v. 14 vooral saaie minuten.

Hoewel het verhaal van "In A Violent Nature" geen zak voorstelt, is het qua uitvoering wel vrij origineel, want de film neemt een ongebruikelijke wending door het perspectief te verleggen naar de moordenaar zelf. De camera volgt zijn verwarde tocht door het bos (waarbij de moordenaar vooral van achteren wordt gefilmd), waarbij hij op gruwelijke wijze slachtoffers maakt en zijn bloederige spoor voortzet. Helaas is dat volgen (of beter gezegd wandelen) van de moordenaar wel enorm saai, omdat het niet spannend is. Want je ziet gewoon iemand minuten lang lopen door het bos opzoek naar het medaillon en slachtoffers.

Ondanks zijn trage tempo, dat afwijkt van de gebruikelijke snelheid van een Slasher film, weet A Violent Nature toch nog enigszins te imponeren met een aantal indrukwekkende en gruwelijke scènes (die wel vaak een herhaling van zetten zijn), die subliem vastgelegd worden, zoals de eerder beschreven scène na circa 43 minuten. Maar het zijn geen scènes waarbij je zou moeten flauwvallen of overgeven. Om de slachtoffers in deze film geef je overigens geen ruk, want je krijgt er geen band mee omdat ze niet worden uitgediept en ze eigenlijk alleen fungeren als slachtvee voor Johnny, waar je eigenlijk ook maar weinig over te weten komt. Je krijgt enkel wat verhalen bij het kampvuur over hem te horen en ook krijg je wat zogenaamde flashback beelden van hem te zien. Omdat je geen band met de cast krijgt, weet ook niemand te overtuigen en het zijn ook allemaal onbekende acteurs en actrices.

Al met al is "In a Violent Nature" (regiedebuut van Chris Nash) niet bepaald een Slasher film die veel indruk weet te maken op mij. De film kenmerkt zich door rauwheid en meedogenloosheid, waarbij de cinematografie een duistere atmosfeer toevoegt. Ondanks dat er een aantal gruwelijke scènes te zien zijn, is de film toch vooral saai en langdradig.

Het plot (een moeder zonder kind en een kind zonder moeder) van deze Nederlandse Drama film voelt een beetje geconstrueerd aan, maar voor wie erin kan meegaan wordt beloond met een spannende, ongemakkelijke en meeslepende filmervaring, die afwisselend rauw (o.a. de leefomstandigheden van de Roemeense jongen Nicu in Boekarest en ook hoe hij aan geld komt) en teder is. Het camerawerk, de muziek en beide hoofdrolspelers zijn gewoon goed en vooral hoofdrolspeelster Maria Kraakman is een fijne actrice om naar te kijken.

Verrassende sterke komedie waar ik regelmatig dubbel heb gelegen van het lachen. Vooral Colin Farrell vond ik geweldig spelen in deze film. Ik heb deze film altijd links laten liggen omdat ik er eigenlijk niets van verwachtte, maar dat was dus een vergissing want het is gewoon een prima film.

Ietwat tegenvallend oorlogsdrama waarvan al meerdere films zijn gemaakt en ook betere. Het verhaal was opzicht niet onaardig maar de uitvoering vond ik wat povertjes. Zo is het verhaal eigenlijk niet echt pakkend of aangrijpend (op een paar momenten na, met name in het eerste gedeelde en het laatste gedeelte van het verhaal) en is het geheel ook sober en vooral vrij donker verfilmd. Dat laatste komt natuurlijk omdat het verhaal zich grotendeels afspeelt in het riool. Ook is het verhaal veel te langdradig (en soms ook wel saai) en het makkelijk afgedaan kunnen worden binnen 2 uren. Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar ze deden het niet onaardig. Het einde mocht er overigens wel wezen en was op een bepaald moment zelfs eventjes spannend. Wel tragisch om te lezen na einde wat er met Leopold Socha is gebeurt.

P.S. Goede rol overigens van Najib Amhali als Leopold Socha

Zeer matige duikboot film. Het verhaal is niet boeiend en er wordt ook niet al te best in geacteerd, met als dieptepunt William H. Macy. Het meest positieve van deze film is dat de Duitsers ook echt Duits praten.