Opinions

Zeer enthousiast over deze miniserie! De Yellowstone franchise stond al een tijdje op mijn radar, maar ik wist niet waar ik zou moeten beginnen. Ik denk dat ik de juiste keuze hen gemaakt door met 1883 te beginnen, omdat ik geen idee had waar het avontuur zou eindigen en wie de reis zouden overleven.

De natuur, kostuums en acteurs maken een grote indruk. Voor mij deed de show mij het meeste denken aan Lonesome Dove, die ik ook hoog heb zitten. Het is een wat minder typische western doordat het wat dichter bij de realiteit staat. Dat is vooral te merken aan de manier waarop de natives hier neergezet worden. En Sam Elliot, wat een baas! De rest van de hoofdrolspelers kende ik eigenlijk nog niet.

Op naar 1923. Hulde voor Taylor Sheridan.

Ik kon hier vrij weinig mee. Zelf ben ik niet heel erg bekend met het werk van Agatha Christie, behalve dat ik Orient Express wel eens gezien heb, die ik overigens veel beter vond. Dit verhaal vond ik echter weinig boeiend. De moorden vliegen in een raptempo voorbij en de ontknoping stelt zeer teleur. Het motief van de moordenaar kwam gewoon niet geloofwaardig over en het achtergrondverhaal van Poirot voegde ook weinig toe. Daar komt nog bij kijken dat John Malkovich ook niet bepaald mijn favoriete acteur is.

Wel was ik enthousiast over de manier waarop deze serie in beeld gebracht is, door middel van bijvoorbeeld de kostuums, sets en locaties. De setting kwam wel geloofwaardig over. Ook grappig om Rupert Grint eens in een volwassen rol te zien. Ik had naar Harry Potter niets meer van hem gezien.

Grote tegenvaller! Helaas was dit naar mijn mening allemaal wat te mak en makkelijk voor een serie van Ricky Gervais. Het eerste seizoen had nog leuke humor en verrassende wendingen, maar dat was hier niet het geval. Niet per se slecht, maar ik had hier toch meer van verwacht. Met de hakken over de sloot een voldoende.

Een hoogtepunt voor acteerwerk op TV. Jazeker, de regie en het camerawerk zijn geweldige, maar het is het acteerwerk wat deze serie zo goed maakt. Sarah Paulson en Courtney B. Vance kunnen als de hoofdrolspelers beschouwd worden, en ze zorgen ervoor dat je als kijker moeilijk een kant kunt kiezen. De serie laat jou, net als de jury destijds, bepalen wat de waarheid is. Iets wat lastig te doen is als filmmaker.

We zien in deze serie ook een aantal grote namen die erg goed uit de verf komen: Cuba Gooding Jr., Bruce Greenwood, David Schwimmer en John Travolta. Vooral laatstgenoemde wist mij erg te verbazen. Echter was het personage dat ik het beste vond neergezet Christopher Darden, gespeeld door Sterling K. Brown. je zag duidelijk de worsteling tussen het juist uitvoeren van zijn baan en het niet willen verraden van zijn ras. Een enorm complex personage, erg goed uitgevoerd.

Qua verhaal vond ik het af en toe net iets te traag en te saai, dat ga je zeker vinden als je het oordeel van de jury al weet. Ik ben erg benieuwd wat Ryan Murphy het volgende seizoen weet neer te zetten, met waarschijnlijk Lady Gaga in de hoofdrol. Hopelijk blijft deze serie zijn kwaliteit behouden en wordt het geen tweede American Horror Story.

Voor het eerst in tijden dat ik een American Horror Story seizoen helemaal wilde uitkijken. Normaal gesproken stop ik halverwege het seizoen en kijk ik het later een keer verder, maar deze keer toch maar liefst zes afleveringen in een weekend kunnen kijken.

De serie had veel last van het feit dat het eentonig werd en dat het leek alsof de schrijvers niet wisten waar de verhalen naartoe moesten Dit keer was de verhaallijn en het camerawerk drastisch veranderd en was er een duidelijk begin en einde. Ook de acteurs leken iets minder geforceerd in de verhalen, hoewel het er toch wel enorm veel waren. Adina Porter was een leuke toevoeging.

De omslag halverwege het seizoen was leuk bedacht, maar heb uiteindelijk meer genoten van de eerste helft. De tweede helft was over the top en daardoor meer een komedie- dan een horrorserie. Ook kan ik de stem van Gooding Jr. niet serieus nemen als hij begint te schreeuwen En waarom hebben we Lady Gaga niet meer terug gezien? Had haar ook wel in het acteerclubje langs willen zien komen.

Benieuwd wat ze het volgende seizoen weer verzinnen: 3,5* voor een verrassend leuk seizoen.

Het meest consistente seizoen in jaren. Het lijkt eindelijk eens alsof de schrijvers van tevoren al een begin en een einde in hun hoofd hadden en dat niet alles gaandeweg de serie is verzonnen. Naar mijn mening wordt de serie de laatste drie jaar sowieso weer wat beter.

Dit seizoen volgt allerlei zaken: de verkiezingen tussen Trump en Hilary, de opkomst van een sekte, het leven van een lesbisch koppel, Charles Manson, angst voor clowns, een strijd tussen nieuwsreporters, de feministische beweging, de aanslag op Andy Warhol en nog veel meer.

Veel acteurs uit de eerdere series zijn weer van de partij. Bekende namen zijn Sarah Paulson, Evan Peters, Emma Roberts, Frances Conroy en Cheyenne Jackson. Grote afwezige is voor het eerst Lily Rabe. Sarah Paulson acteert weer fenomenaal, maar het is Evan Peters als sekteleider die er echt uitspringt. Een zeer griezelig personage. Ook de nieuwkomers doen het niet verkeerd: Billie Lourd (dochter van Carrie Fisher), Alison Pill, Leslie Grossman en ook Lena Dunham is van de partij. Ik heb me dit seizoen aan niemand geërgerd, zelfs niet aan Frances Conroy.

Hoewel dit niet per se een heel lang seizoen is, had het wel net iets korter gekund. Er is veel bij verzonnen om het seizoen te rekken. Daarnaast verdwijnen grote thema's uit de eerste afleveringen, zoals de angst voor clowns, in de latere afleveringen volledig. De schrijvers wilde misschien iets te veel in één seizoen stoppen, wat daardoor niet altijd even goed uitpakte.

Het was inmiddels al weer 3,5 jaar geleden dat ik voor het laatst naar American Horror Story had gekeken, en het was weer leuk om terug te keren. Zeker aangezien dit seizoen een soort terugblik is naar de voorgaande zeven seizoenen. Coven was mijn minst favoriete seizoen, maar ik vond het erg leuk om juist deze personages hier weer terug te zien. Nieuwkomer Michael is een van de meest interessante personages in de reeks. Toch was dit seizoen, net als bijna alle seizoenen, weer een puinhoop aan verhaallijnen. Het voelt nooit echt als een verhaal dat van tevoren is uigedacht.

Leuke miniserie met een voor mij vrij bekende cast. Ik ben niet bekend met het boek, maar ik kan dit soort misdaadverhalen altijd wel waarderen. Visueel zag het er dan ook nog eens prachtig uit. Uiteindelijk vond ik de ontknoping niet goed genoeg voor een beter cijfer.

Ik vond Ares niet heel bijzonder, tot aan de laatste aflevering. Die aflevering heeft er voor mij zeker een halve punt bij weten te krijgen. De serie zit goed in elkaar: zowel het camerawerk, de sets en het acteerwerk zijn van een hoger niveau dan we in Nederland gewend zijn. Het idee achter het verhaal is ook goed en deed mij denken aan de serie Dark van onze oosterburen. Toch kwam het allemaal niet heel goed uit de verf. Ook al waren het afleveringen van een klein half uur, voelde het soms alsof je een hele trage film aan het kijken was. Het deed mij allemaal vrij weinig, behalve het slot. Ik ben benieuwd of dit nu echt goed bekeken wordt.

Tip: luister de meest recente postcast aflevering van de Bingewatchers op bijvoorbeeld Spotify. Hierin wordt producent Pieter Kuijpers geïnterviewd en heeft hij het over de samenwerking met Netflix en een mogelijk tweede deel.

Nog nooit zoveel plottwist in één serie gezien. Vond de eerste afleveringen weinig aan, maar tegen het einde zat de spanning er goed in. Julien Baptiste is een fantastisch personage en Tom Hollander zette ook een zeer sterke rol neer. Jammer van die on-Nederlands ogende locaties en dat heel Amsterdam ineens Vlaams spreekt.

Dit is veruit de meest leerzame serie van Bassie & Adriaan. Waarschijnlijk heb ik dit seizoen het meeste gezien en heeft het bij mij als kind een onderdeel van mijn ontwikkeling gespeeld. Op die leeftijd had ik nog niet echt een beeld bij landen als Denemarken, Ierland en Portugal, maar daar brachten die "vervelende clown en acrobaat" verandering in. De liedjes en de inhoud daarvan zijn allemaal vrij goed blijven hangen, maar ik moet toegeven dat ik die vroeger tijdens de zoveelste kijkbeurt doorspoelde.

Mijn favoriete Bassie & Adriaan serie. Dit is waarschijnlijk waar mijn voorliefde voor Amerika is ontstaan. Ik kon als kind niet wachten om ooit op een dag naar locaties als Las Vegas, Grand Canyon en Hollywood te gaan. Vooral de ver afgelegen locaties waren in deze serie geweldig, de locaties waar het zogenaamd nog vol zat met cowboys en indianen. Dit vond ik ook het seizoen met de leukste liedjes. Dit is, samen met De Geheimzinnige Opdracht, ook één van de meest educatieve seizoenen. Zo leerde ik hier als kind voor het eerst over de Amerikaanse politiek en de Navajo cultuur.

Nu ben ik één keer in Amerika geweest, New York om precies te zijn, en is dat precies de plek waarvan ik me niet kan heugen dat Bassie & Adriaan daar zijn geweest Als ik het plot van aflevering 3 mag geloven, zijn ze daar in ieder geval wel geweest in de serie. Misschien maar eens opzoeken dan.

Goede herinneringen aan deze serie. Ik heb het Geheim van de Sleutel zeker niet het vaakst gezien van de Bassie & Adriaan Reeks, maar het heeft wel indruk gemaakt als ik de plotomschrijvingen nu weer lees. Het spookhuis, de western scène en het doorsnijden van de rem waren vrij grimmige scènes als kind.

Ik weet niet goed wat ik van de boeven, B1 en B2, in dit seizoen moet vinden. B1 was doodeng (misschien nog wel enger dan de plaaggeest op de één of andere manier) en de B2 grap (wat zeggie!?) viel teveel in herhaling.

Deze reeks is lastig te beoordelen. Na de twee meest geslaagde avonturen, de reis door Europa en de reis door Amerika, is dit eigenlijk wel een deceptie. Ik lees op de Wikipedia-pagina ook dat de omroep dit op voorhand ook niet zo zag zitten, en daarom maar drie afleveringen bestelde. Echter is dit een groot succes geworden en herinner ik mij dat ik dit als kind ook gewoon heel leuk vond. Het is overduidelijk geen hele dure productie geweest, maar het was zeer vermakelijk.

Geinig concept, waarin het achtergrondverhaal van Norman Bates zich afspeelt in het heden. Het is een feest van herkenning door de iconische locaties. Freddie Highmore speelt gaandeweg de serie een steeds betere Norman, maar het is Vera Farmiga die de show steelt.

Helaas voelt de serie soms erg aan als een MTV-tienerserie en zijn de subplots vaak alles behalve interessant.

Wederom een prima seizoen. Ik blijf deze serie niet heel geweldig vinden, maar het kijkt ongelooflijk lekker weg. Het acteerwerk van Highmore bereikt dit seizoen een hoogtepunt, maar ik vond Vera Vermiga er nu wat minder uit springen. Fijn dat personages als Romero en Dyan dit keer wat beter zijn uitgewerkt. Het was voor mij een verrassing dat we nu ineens een opstapje naar Psycho hebben en ik ben enorm benieuwd hoe ze dat komend seizoen gaan aanpakken.

A jaren is er een discussie over wie de beste Batman speelde: West, Keaton, Bale of Affleck? Daarnaast is er de vraag wie de beste Joker speelde: Romero, Nicholson, Ledger of Leto? Ik kan ze alle acht wegstrepen, want er is maar één Batman en er is maar één Joker en dat zijn Kevin Conroy en Mark Hamill!

Als kind vond ik Batman helemaal geweldig. Ik bezocht op jonge leeftijd Warner Brothers Movie World (rest in peace) in Duitsland en zag daar de hele wereld van Gotham City tot leven komen. Al snel daarna kwam ik deze geweldige serie tegen. Sindsdien kon ik geen Batman strip meer lezen zonder deze stemmen in mijn hoofd te hebben.

Verder heb ik de artstyle van deze serie altijd kunnen waarderen. Niet te cartoonesk en ook niet te kleurloos, het was precies goed. De verhalen zijn niet altijd even denderend, maar de uitvoering maakte een hoop goed.

Niet per se het beste seizoen, maar het blijft een fantastisch programma. Het concept gaat nooit vervelen. Aan het begin had ik wat moeite met de focus op Nederlandstalige nummers in deze groep, maar dat kon ik uiteindelijk wel waarderen. Als ik deze groep vergelijk met eerdere seizoenen, is dit wel een groep die op veilig speelt. Hoogtepunt van dit seizoen vond ik Milow, tegenvaller vond ik Suzan & Freek. Hoewel ze allemaal wel vrij dicht in de buurt van elkaar zaten.

Ik ben er nog niet achter waarom, maar ik vond dit seizoen iets minder dan het vorige seizoen. Dat gedoe met Chuck en HHM is wat mij betreft wel een beetje klaar. Ik mis de confrontaties met het carrel en de dealers. Verder is het acteerwerk en zijn de dialogen nog steeds geweldig. 3,5* lijkt me een prima cijfer.

Was nooit zo'n fan van deze serie, vooral door die vervelende lachband. Nu het op Netflix staat heb ik het een keer chronologisch kunnen kijken en het was toch eigenlijk wel geinig. Vooral Howard zorgt voor komische momenten.

Leuk laatste seizoen van nu toch wel een van mijn favoriete sitcoms allertijden. De kwaliteit is enorm omlaag gegaan sinds de komst van Bernadette (Amy heb ik altijd wel geinig gevonden), maar dit seizoen was alweer een stuk beter. Mooi einde en de meeste verhaallijnen zijn netjes afgerond.

Wederom een erg sterk seizoen waarin we de mogelijke gevaren van technologische innovatie leren kennen. Ik had, nog sterker dan bij het eerste seizoen, het gevoel dat ik naar drie zeer onderhoudende, losstaande films aan het kijken was. Mijn favoriete aflevering was dit keer de tweede aflevering, die Purge-liefhebbers erg zal aanspreken. Minder vond ik, zoals de meeste mensen zo te lezen, de derde aflevering. Deze was net iets te flauw en te ongeloofwaardig. Ik snapte de symboliek, die helaas in de afgelopen jaren werkelijkheid is geworden in een aantal westerse landen.

Wellicht dat de kerstspecial nog voor een halve ster extra kan zorgen.

Wederom een erg sterk seizoen. Je merkt duidelijk dat de serie ditmaal in handen is van een Amerikaans team. Alles is net iets grootschaliger en minder Brits. Op zich helemaal niet erg voor de veranderingen. De afleveringen zijn allemaal goed tot uitstekend, met als hoogtepunt de aflevering San Junipero. Wat een heerlijke sfeer hing daar, had ik ook graag in de vorm van een film willen zien. De aflevering Playtest vond ik veruit de minste. Fijn dat er dit keer weer goed afgewisseld werd tussen echt pure science-fiction (ver in de toekomst) en verhalen die eigenlijk nu al kunnen gebeuren, zoals die in Shut Up and Dance.

Laat maar komen dat vierde seizoen!

Wisselend seizoen, waar geen echte uitschieters in zitten, behalve misschien naar onderen. Dit seizoen heeft vooral geen eigen stijl meer, zoals de Britse variant (lees: de eerste twee seizoenen) dat wel had. Wat mij betreft is dat totaal niet erg. Op deze manier kunnen alle filmmakers het verhaal in hun eigen stijl vertellen en dat zie je hier goed terug, hoewel het niet altijd goed uitpakt. Dit ligt vooral aan de ideeën zelf. Er komen veel technologieën terug die we al in eerdere afleveringen of andere films en series ongeveer hetzelfde terug hebben zien komen. Dat absurde ideeën vond ik dan ook een stuk interessanter.

Ik heb de cijfers van de eerste drie afleveringen ook maar iets aangepast na het zien van de rest:

USS Callister 4*: leuke, unieke aflevering die echt alle kanten op gaat.

Arkangel 3*: het concept was niet echt boeiend en niet geloofwaardig in deze setting.

Crocodile 2,5*: erg brave aflevering. Dit concept kennen we al uit een eerder seizoen.

Hang the DJ 3,5*: mooi verhaal, maar wel redelijk voorspelbaar,

Metalhead 4*: Dit mogen ze wel uitwerken als een complete film. Snap de kritieken totaal niet.

Black Museum 4*: Dit voelde als een echte Black Mirror aflevering. Goed uitgewerkt.

Geen fantastisch seizoen, maar dat komt voornamelijk omdat we dit allemaal wel eens hebben gezien. Een AI met een grote bek, een hyperrealistisch VR-spel, social media verslaving... niet heel vernieuwend.

Voor mij was de tweede aflevering het sterkst, ook al ligt daar wat minder de focus op het Black Mirror thema. De personages en het acteerwerk spraken mij erg aan. De minste aflevering vond ik de eerste, voornamelijk omdat ik het niet zie gebeuren dat de makers van Street Fighter er later voor gaan zorgen dat hun personages seks met elkaar kunnen hebben, en het dan als vechtspel gaan labelen.

Het feit dat er maar 3 afleveringen zijn, waarbij er geen één echt uitspringt, is zonde.

Prachtige serie, die het op dit moment vooral moet hebben van de exotische locaties en mooi in beeld gebrachte actie. De personages weten me echter nog niet volledig te boeien, maar ik zie dat nog wel gebeuren. 8 afleveringen waren er net te weinig om het verhaal goed te starten. Benieuwd naar de volgende seizoenen na deze slotaflevering.

Het wordt steeds beter! Ik blijf ook dit seizoen de afleveringen te langdradig vinden en sommige personages gewoon te oninteressant. Zo kwam Eleanor bijvoorbeeld nauwelijks aan bod, terwijl zij in het eerste seizoen juist één van de sterkste personages was. Daarnaast blijf ik Silver een irritant mannetje vinden. Flint en Vane waren daarentegen wederom geniaal neergezet.

Qua schrijfwerk wordt de serie steeds beter. De verhalen worden verder uitgediept en we zien ook het verleden van Flint voorbij komen. De focus ligt iets minder op de actie, maar de actiescènes die we voorgeschoteld krijgen zijn erg knap gemaakt. Vooral de actiescènes in de laatste aflevering komen in de buurt van de seizoensfinales van bijvoorbeeld Game of Thrones en The Walking Dead.

Het kan nog allemaal net iets beter, maar ik verwacht dat ik komende seizoenen niet teleurgesteld ga worden.

Het heeft wat maanden mogen duren, maar ik heb het weer afgerond.

Het seizoen kabbelt wederom rustig voort, maar de laatate twee afleveringen zorgen voor een halve ster erbij. Wat een indrukwekkende actiescènes! Eigenlijk zien we die zelden op deze schaal in series. Wat mij betreft stelen Captain Vane (zoals altijd) en nieuwkomer Blackbeard de show in dit seizoen.

Erg benieuwd naar het vierde seizoen.

Ik heb er een paar jaar over gedaan, maar inmiddels heb ik Black Sails helemaal afgerond, met een dubbel gevoel. Allereerst ben ik zeer te spreken over de productiewaarde van dit seizoen. Dat lag bij voorgaande seizoenen ook al hoog, maar door de nieuwe locaties komt alles nog beter tot zijn recht. De kostuums zijn prachtig, de veldslagen voelen realistisch aan en de kleuren spatten van je scherm af.

Helaas gaat dit gepaard met een verhaal dat maar heel langzaam voortkabbelt. Er gebeurt eigenlijk vrij weinig dit seizoen. De dialogen zijn soms eindeloos, met als bijzonder een dialoog tussen Flint enSilver in de laatste aflevering. Als je nagaat wat er uiteindelijk gezegd wordt, had dat wel met wat minder woorden gekund.

Met Black Sails heb ik altijd een haat/liefde-verhouding gehad, maar aangezien ik ieder seizoen met 3,5* heb beoordeeld en het toch af wilde zien, heb ik weinig te klagen.

Een vrij onzinnige serie, aangezien dit net zo goed een onderdeel van The Mandalorian 3 had kunnen zijn. Ik heb zelf nooit iets met het Boba Fett personage gehad, en vind hem op basis van deze serie ooo niet interessante geworden. Dan heb je als schrijver in mijn ogen gefaald. Dat neemt niet weg dat er in deze serie ook veel hele toffe personages en momenten zaten, die ik dan ook niet zag aankomen. Vooral de voorlaatste aflevering is geweldig. Hopelijk gaat Disney voor de volgende series ook wat andere genres en stijlen proberen.

Leuke realistische versie van een wereld waarin superhelden leven, zoals Watchmen en Kick-Ass dit in het verleden ook al eens geweldig gedaan hebben. The Boys doet er nog een schepje bovenop door ook hedendaagse thema's te behandelen. Er zijn na 1 seizoen voor mij helaas nog geen personages die een grote indruk op mij hebben achtergelaten. Visueel is de serie enorm sterk, maar verhaaltechnisch vind ik het allemaal niet heel bijzonder.

The Boys is een zeer vermakelijk superheldenverhaal, dat inspeelt op de politieke en sociale issues die momenteel spelen. Dit zorgt voor bizarre situaties. Het eerste seizoen vond ik goed, maar blies mij niet echt omver. Eigenlijk doet het tweede seizoen hetzelfde. Het is een unieke draai aan een bekend genre, maar de personages vind ik niet altijd interessant genoeg. Kijkend naar de castlist van volgend seizoen, ga ik het derde seizoen zeker nog een kans geven!

De tweede ronde!

Drie en een half jaar geleden, vlak voor het einde van de serie, begon ik aan Breaking Bad en het is tot op de dag van vandaag een van de beste series die ik gezien heb. Na Lost is dit de tweede serie die ik voor de tweede keer kijk, dit keer samen met mijn vriendin. En nog steeds vind ik dit een geweldig eerste seizoen.

Wie had ooit gedacht dat de vader in Malcolm in the Middle deze rol zou kunnen neerzetten? Bryan Cranston is hier de Don Corleone van de seriewereld en ook Aaron Paul acteert subliem. In mijn herinnering waren Skyler en Marie echt vreselijk, maar ik vond het in dit seizoen nog wel meevallen. De opbouw van het verhaal is goed, de personages zijn goed en het camerawerk is prachtig. Wellicht net iets te kort om de volle vijf sterren uit te delen. Op naar seizoen 2!

Toch wel het minste seizoen maar nog steeds welverdiende 4*

Dit seizoen gaat verder met de confrontatie tussen Walt en Jesse en drugsbaron Tuco. Wanneer Tuco echter dood is, neemt de serie een stapje terug van al het geweld. Het seizoen leunt daarom ook meer richting de persoonlijke problemen van de familie White (en Jesse) en iets minder naar de drugshandel. Niet per se een slecht iets, maar ik denk dat dit wel de reden is dat dit seizoen bij de meeste mensen iets minder in de smaak valt. De kwaliteit is nog steeds torenhoog.

Dit seizoen kent de introductie van een aantal zeer geliefde personages: Gus, Mike en natuurlijk Saul Goodman. Op laatstgenoemde na blijven deze personages nog vrij ver op de achtergrond. Leuk om bij een tweede kijkbeurt te zien hoe deze personages langzaam werden geïntroduceerd.

Grootste minpunt is het einde van het seizoen, waar al vanaf aflevering Seven Thirty-Seven naartoe wordt gewerkt in een flashforward. Jane is dood, haar vader rouwt en laat precies een vliegtuig boven Walt zijn huis exploderen... serieus?

Na een tweede kijkbeurt was dit seizoen toch iets minder dan ik me herinnerde. Het duurt lang voordat het seizoen op gang komt en Gus is hier nog niet heel angstaanjagend. Vooral de latere afleveringen zijn erg bijzonder en wat hierboven al werd gezegd: dit is het seizoen waarin Walter enorm verandert qua personage. Ik vond het echter nooit ongeloofwaardig. Een minpunt vond ik wel de mindere screentime tussen Walt en Jesse. Hun chemie (hehe) is wel het sterkste punt van de hele serie.

Ik probeer altijd wat te wisselen in genres, maar ik had na twee seizoenen The Missing erg zin in nog een Britse detective. Broadchurch stond na alle positieve geluiden al lang op mijn lijstje. Dit seizoenen stelde niet teleur. De opbouw van het mysterie was goed en de onthulling zat weer vrij goed in elkaar. Ik had pas aan het begin van de laatste afleveringen een juist vermoeden van wat er gebeurd kon zijn. Het achterwerk was erg wisselend. Olivia Colman steelt hier overduidelijk de show en weet elke scène te stelen. De rest, met in het bijzonder de Latimer familie, vond ik toch wat minder. Grootste pluspunt is de locatie. Wat een prachtig dorpje is dat Broadchurch, dat overigens niet echt bestaat.

Niet de beste Britse detective die ik gezien heb, maar zeker de moeite waard.

Een kleine 3,5*, omdat ik de mysterie in het eerste seizoen toch wat interessanter vond dan de rechtszaak in het tweede seizoen. Daarnaast vond ik het verhaal rondom Lee en Claire ook niet zo heel boeiend. Het acteerwerk is wel weer van een zeer hoog niveau. Olivia Colman steelt wederom iedere scène, maar David Tennant vond ik nu ook sterker. Nieuwkomers Charlotte Rampling, Eve Myles en James D'Arcy doen het prima. Hetzelfde geldt voor Marianne Jean-Baptiste, die bijna een soort schurkenrol neerzet.

Benieuwd waar het volgende seizoen over zal gaan.

Ongeveer hetzelfde niveau als het eerste seizoen. Dit seizoen was wederom genieten: leuke hoofdpersonages, een goede opbouw en een mooie setting. De serie wordt vooral geprezen vanwege de chemie tussen Saga en Martin en dat werd in dit seizoen alleen maar beter. De relatie tussen deze twee personages is enorm realistisch neergezet. Het zijn collega's, maar willen meer zijn dan dat. De complexe karakters van deze personages zorgen ervoor dat hun band altijd een beetje instabiel blijft.

Wat ik minder vond aan dit seizoen, is het feit dat er te veel verhaallijnen waren. De meeste kwamen uiteindelijk wel samen, maar dat geldt niet voor alles. Zo zijn er bijzonder veel personages waar veel aandacht aan besteed worden, maar waarvan hun story arcs waarschijnlijk nooit afgerond gaan worden. Denk aan het broertje van Niklas en de relatie tussen Laura en haar vader (die ik overigens geheel onterecht het hele seizoen als hoofdverdachte in min hoofd had).

Binnenkort maar beginnen aan het derde seizoen. Ik vraag me nog wel af bij dit seizoen waarom dat schip ook weer precies tussen Zweden en Denemarken strandde. Was dat weer heel geforceerd door de makers bedacht om de hoofdpersonages bij elkaar te brengen of had dat verhaaltechnisch ook nog een goede reden?

Wat was dit weer een heerlijk seizoen. Wat mij betreft is dit ook het meest geslaagde seizoen qua spanning en karakterontwikkeling. Het grootste verschil is het feit dat Martin is ingeruild voor nieuwkomer Hendrik. Een personage dat eigenlijk net zo verknipt is als Saga zelf, en dat werkt uitstekend. Ik heb de dader in geen enkel seizoen door gehad, maar ik vond de ontknoping dit keer wat logischer en spannender neergezet. De acteur die Freddie Holst speelt was ook goed.

Erg veel zin in het volgende seizoen. Met dit einde en alle veranderingen in het leven van Saga zit er nog genoeg verhaal in om een mooi einde neer te zetten.

Hier blind, maar toch na goede verhalen gehoord te hebben, aan begonnen. Ik moet zeggen dat het een tijd duurde voordat ik het echt leuk en goed begon te vinden. Inmiddels ben ik voldoende overtuigd en ga ik ook zeker verder met het volgende seizoen. Wat vooral indruk maakt zijn de totaal verschillende personages en die chemie tussen hen. Vooral Andre Braugher weet te verrassen. Het personage Gina schrijven ze hopelijk snel uit, aangezien deze totaal mislukt is.

Weer een klein stapje omhoog vergeleken het vorige seizoen. De personages zitten steeds beter in elkaar, maar het zijn vooral de verhaallijnen die nu veel interessanter zijn. Hoogtepunt wat bij betreft is Andre Braugher als Holt. Echt een enorm sterke rol. Personages als Rosa en Gina irriteerden mij ook minder en vond ik in enkele gevallen zelfs leuk uit de hoek komen. Hopelijk volgend seizoen weer een tandje beter!

Wederom een erg leuk seizoen, dat het niveau van het vorige seizoen vast weet te houden. Grote verbetering is dat Gina langzaam in een leuk personage verandert. Hiermee is Hitchcock nu officieel mijn minst favoriete personage. De serie valt soms wel wat in herhaling met terugkerende thema's.

Brooklyn blijft wederom op een hoog niveau hangen. De verhalen duren nu soms wat langer (meerdere afleveringen), maar dat zorgt wel weer voor wat extra diepgang. Wel worden er wat personages vervelender. In mijn vorige recensie schreef ik nog dat Gina steeds leuker werd, maar dat kan je nu wel weer vergeten. Hitchcock, Scully en verrassend genoeg Boyle zijn ook vervelende personages dit seizoen. Gelukkig compenseren Holt en Jake dit volledig. Op naar de volgende!

Veel comedy series zwakken rond het vijfde seizoen behoorlijk af, maar niet Brooklyn Nine Nine. Ik ben zelfs van mening dat dit seizoen nog op het hoogste niveau zit. Boyle en Terry worden helaas wel steeds wat minder, maar daarentegen worden Jake en Amy steeds grappiger samen. Ook Rosa krijgt een steeds leukere rol. Maar waarom ontbreekt Gina ineens verschillende afleveringen?

Tot nu tio het minste seizoen. De serie valt nu behoorlijk in herhaling, wat misschien veroorzaakt kan zijn door de wisseling van zender. Het schrijfwerk is wat minder en zelfs de heist vond ik niet zo boeiend. De personages blijven wel geweldig.

Dit was misschien wel het leukste seizoen van de serie. Lastig te zeggen, aangezien ik er twee jaar op heb moeten wachten en er veel minder afleveringen zijn. Ik heb echter enorm veel gelachen dit seizoen, vooral om Holt en Jake. De schrijvers zijn creatief geweest met Holt, waardoor ze hem in hele nieuwe situaties kunnen brengen. Hopelijk gaan we nog zien wat Wario Jake heeft aangedaan. Ik ben nu toch wel benieuwd.

Aangezien veel mensen in mijn omgeving laaiend enthousiast zijn over deze serie, heb ik besloten om dit ook maar eens een kans te geven. Ik ben aangenaam verrast. Spaanse films wisten mij altijd al goed te boeien, omdat zij meesters zijn in spanning op de juiste manier neer te zetten. Dit kwam ook hier goed naar voren.

Ik moet zeggen dat de eerste afleveringen mij nog niet heel erg wisten te boeien. Wellicht omdat ik een wat serieuzere 'Europese' stijl had verwacht. Deze serie, of althans dit seizoen, heeft wel een vrij hoog Hollywood-gehalte. De dramascènes zijn soap-achtig en we krijgen de ene na de andere actiescène voor onze kiezen. Niet per se iets negatiefs. Qua acteerwerk is de Professor toch wel de uitblinker. De kalmte die hij uitstraalt en de transformatie die hij ondergaat zijn mooi om te zien. Ook Raquel en Berlin spraken mij aan. De rest heeft nog niet echt een bijzondere indruk op mij achtergelaten.

Kortom, een zeer spannende serie, die wat mij betreft net iets te overdreven gedramatiseerd is.

Wat mij betreft mag deze studio gaan werken aan meer franchises, zoals Game of Thrones en Batman. De tekenstijl kijkt erg prettig weg en het is allemaal veel volwassener dan de meeste andere animatie (incl. Anime) series. De potentie is er zeker.

Helaas zijn het maar vier afleveringen en is het verhaal daardoor flinterdun. Zonde, met een paar afleveringen meer was ik op een hoger cijfer uitgekomen.

Het is allemaal niet echt hoogwaardig, maar toch heb ik deze serie altijd met plezier gekeken. Toch moet ik toegeven dat ik er nu wel klaar mee ben. De seizoenen duren vrij lang en aan de preview aan het einde te zien komt het vierde seizoen er ook snel aan. Buiten de corona-uitbraak op het chateau gebeurde er eigenlijk weinig nieuwe dingen.

Zeer onder de indruk van deze miniserie. HBO had de lastige taak een verhaal te presenteren met behoorlijk veel personages met lastige Russische namen, en moest een verhaal over kernenergie begrijpelijk zien uit te leggen. Ik ben geen seconde in verwarring geweest. Het script is daarom nagenoeg perfect uitgewerkt.

Jared Harris ken ik alleen van wat kleinere filmrollen, en meestal vind ik hem vrij irritant. Hier zet hij absoluut een Emmy-waardige rol neer. De andere acteurs doen het ook meer dan prima.

Geen 5* omdat ik graag meer had willen zien over de nasleep van de ramp. Eigenlijk vond ik dat alleen in de scènes met de jongen die de rondzwervende dieren moest afmaken goed uitgewerkt.

Het is vrij zeldzaam, maar toch iets leuks op SBS gevonden. Hoewel dit natuurlijk een aangekocht en 1 op 1 gekopieerd concept van VTM is. Leuke escape rooms en verrassend leuke deelnemers. De presentatoren zijn soms wat irritant als zij door elkaar heen aan het praten zijn.

Wat ik hier ook al wel meer lees: het duurt even voordat alles op zijn plaats valt. De personages maken in de eerste afleveringen niet heel veel indruk, maar zo tegen het einde ga je toch steeds meer voor hen voelen. Ik houd van platte humor, dus Pierce en Chang zijn voor nu mijn favoriete personages. De filmreferenties zijn ook geweldig. Nog niet omvergeblazen.

Dit seizoen is net weer een stukje beter dan het vorige seizoen, zeker ook dankzij de dubbele aflevering aan het einde. Zoals met de meeste andere komedieseries weten de personages mij in het eerste seizoen nog niet heel erg te boeien, maar pas in het tweede seizoen. Alleen Britta blijft nog wat achter en vind ik tot nu toe vrij irritant. Pierce is ook iets minder grappig aan het worden, maar daarin neemt nu Dean de leiding. Ook valt het enorm hoge productieniveau op. Het niet er allemaal geweldig uit voor een komedieserie.

Mijn favoriete seizoen van wat ik tot nu toe heb gezien. Vooral aan het begin en helemaal aan het einde zitten de uitblinkers. Een aflevering die mij bijvoorbeeld bijblijft is die waarin Abed zich de verschillende tijdlijnen verbeeld. Sommige afleveringen zijn heerlijk over the top, zoals de kerstaflevering en de aflevering die zich in een game afspeelt. In het midden zitten de wat mindere afleveringen. Ook Cheng begint, en dat had ik nooit zien aankomen, enorm vervelend te worden. Tot nu toe is Troy mijn favoriete personage, maar ik las ik al dat zijn beste tijd in het verleden ligt.

Dit is een flinke tegenvaller vergeleken de voorgaande seizoenen. Het seizoen is korter, wat niet per se een probleem is, maar de afleveringen zijn ook veel minder bijzonder. Dean en Chang behoorden tot de leukste personages, maar zijn nu ronduit irritant. Ook Pierce is bijna niet meer in beeld. De overige personages blijven gewoon erg leuk, en dat zorgt toch voor veel leuke momenten.

Veel beter dan het vierde seizoen. De verhalen zijn weer wat origineler en een aantal personages is veel minder irritant, zoals bijvoorbeeld Britta, Chang en de Dean. Hickey stelt als vervanger van Pierce wel teleur, maar is wel een prima personage. Ik heb mij hier wel weer mee vermaakt.

Niet het slot waar men op had gehoopt, maar er zijn toch steeds meer geluiden dat er nog een film komt. Het seizoen was zeker niet slecht, maar haalt het niet bij het niveau van de eerdere seizoenen doordat de cast zo ontzettend veranderd is. De verhaallijnen zelf waren wel prima dit seizoen. Ook vond ik Keith David wel een leuke toevoeging. Wederom moet ik even benoemen hoe irritant Britta (eigenlijk de hele serie) en Chang (laatste seizoenen) zijn. Gewoon echt niet grappig. Hopelijk gaan we de groep nog eens terugzien!

Een van mijn favoriete Cartoon Network series. Dit vond ik als kind echt fantastisch. Heerlijke grimmige sfeer en personages. Eigenlijk was het hondje Courage zelf helemaal niet zoveel aan, maar meer alles wat er om hem heen gebeurde.

Ik heb mij toch laten meesleuren in de hype bij de komst van het vierde seizoen. De lovende kritieken zijn wat mij betreft volledig terecht. Hoewel ik vrijwel niets met koningshuizen heb, voldoe dit meer als een politieke thriller in de stijl van House of Cards en Game of Thrones. Claire Foy, Vanessa Kirby en Jared Harris spelen uitstekend, maar het is John Lithgow als Churchill die er voor mij uitspringt. Wat een sterk personage zet hij neer. Sommige verhaallijnen zijn wat mij betreft te soapy om te boeien, vandaar ook geen perfecte score.

Uitstekend seizoen, maar het is simpelweg niet zo aan mij besteed. De serie kabbelt rustig voort en weet eigenlijk nergens te verrassen. Dat is het nadeel van waargebeurde en welbekende verhalen. Los daarvan is alles aan deze serie van een ontzettend hoog niveau: het acteerwerk, de sets, kostuums, muziek... Hoewel ik het zelf niet zo op Claire Foy als Elizabeth heb. Waarschijnlijk was dit het laatste wat ik van de serie gezien heb, maar wellicht geef ik het derde seizoen ook nog eens een kans.

Niet verwacht ooit een Vlaamse serie te gaan kijken, maar dit vond ik echt geweldig. Ik ben totaal geen bingewatcher normaal gesproken. Deze serie heb ik echter binnen een aantal dagen gezien. Het concept van de verschillende perspectieven per aflevering pakte zeer goed uit. Daarnaast vond ik de acteurs sterk spelen en de muziek versterkte de spanning.

Een enorme mindfuck. Ik heb Twin Peaks nooit gezien, maar ik denk dat je deze serie beter daar mee of met Lost kunt vergelijken dan met Stranger Things. Op laatstgenoemde lijkt het namelijk totaal niet.

Het eerste seizoen is mij zeer goed bevallen. Ik hou altijd wel van films over tijdreizen en wetenschappelijke theorieën, maar dat heb ik niet eerder goed uitgewerkt in een serie gezien. Ik zou adviseren om dit niet alleen te kijken. Niet omdat het eng is, maar omdat je eigenlijk constant met iemand wil speculeren over wat er gaat gebeuren en wil natrekken of je het verhaal nog wel volgt.

Dat is misschien ook het minpunt van deze serie: het wil te veel in het eerste seizoen. Zo worden er gelijk drie tijdsperiodes (of eigenlijk vier, als je de laatste scène meerekent) uitgediept. Ik zou er dan zelf voor kiezen om met twee periodes te beginnen en er misschien aan het einde van het seizoen een derde bij te halen. Dit zorgde ervoor dat je de eerste afleveringen constant naar nieuwe personages aan het kijken was en het was lastig bij te houden wie nou wie was.

Verder zat de serie zeer goed in elkaar. Het camerawerk en de muziek waren top, de acteurs kwamen geloofwaardig over en blijf niet met echte plotholes zitten. Ja, er zijn nog veel onbeantwoorde vragen, maar ik ben ervan overtuigd dat deze in de volgende seizoenen beantwoord gaan worden.

Zo, dat was een flinke trip! Ik heb zelden iets zo boeiend gevonden wat ik zo slecht kon volgen. Het is echt allemaal briljant geschreven, maar het ging mij dit seizoen net iets te ver met twists en alternatieve realiteiten. Wat al hierboven benoemd wordt: de acteurs op verschillende leeftijden zijn perfect gecast en het einde is prachtig, ook al had ik een wat uitgebeeider einde niet erg gevonden. Net wat minder dan de vorige seizoenen.

Wat een heerlijke docu-serie! Deze stond al een tijdje in mijn kijklijst, maar had er eigenlijk nauwelijks over meegekregen. Om he te proberen, heb ik heel veilig de 'Verenigde Staten' afleveringen als eerste bekeken en dat was mij goed bevallen. Hoogtepunt van deze reeks is de presentator: David Farrier. Ik kende de beste man niet, maar hij weet alle onderwerpen zowel inhoud als humor mee te geven. De perfecte presentator voor dit programma. De variatie van onderwerpen was prima. Je had echt horror-elementen, maar ook veel geschiedenis en cultuur. Wel vond ik het onnodig dat er twee keer een stralingsgebied bezocht werd.

Volgens mij is het nog niet 100% zeker dat er een seizoen 2 komt, maar ik hoop het echt van harte. Zo zou hij bijvoorbeeld Auschwitz en de Catacomben van Parijs nog kunnen bezoeken. En er zijn vast nog honderden andere verboden, gevaarlijke en controversiële locaties.

Stop the pigeon!

Vroeger erg vaak gezien en ik had eigenlijk geen idee dat er maar één seizoen gemaakt was. Als je de geniale openingsvideo hebt gezien, heb je eigenlijk de hele serie al wel gezien Het was niet de beste serie uit de koker van William Hannah en Joseph Barbera, maar het was zeker vermakelijk.

Aangename verrassing. Ik las op een gegeven moment overal dat dit de 'next best thing' was rondom het einde van Game of Thrones, en ik heb de gok toch maar eens gewaagd. Christina Applegate is mooi mijn favoriete actrice, maar wat zet zij hier een goede rol neer! Ze weet perfect de balans tussen komedie en drama te vinden. Dat balans weten de schrijvers ook te vinden, want de hele serie switcht heel natuurlijk tussen deze twee genres. Linda Cardellini vind ik dan over het algemeen wat leuker door haar rol in Freaks and Geeks, maar zij zet hier juist een vrij irritant personage neer.

Leuk, maar een ietswat onnodig seizoen. Christina Applegate laat wederom zien hoe je drama en komedie op de juiste manier combineert. Ook de andere acteurs leveren prima werk. Over het algemeen vond ik dit seizoen qua verhaal en spanning wat minder sterk dan het eerste seizoen.

Briljante rol van Ricky Gervais. Derek is niet per se een hele grappige serie, maar is vooral enorn sympathiek. Personages als Kev zorgen voor de nodige flauwe humor, terwijl Hannah en Derek zelf de humor op een veel subtielere manier brengen.

Voor wie van Britse humor en Ricky Gervais houdt, is dit zeker een aanrader. Wie een hilarische sitcom verwacht, kan deze beter overslaan.

Ik wist vrijwel niets van de serie Dexter, op het beruchte einde na, maar besloot toch maar om hier eens aan te beginnen. Dit is precies wat ik leuk vind: een case die een heel seizoen duurt, twists, een anti-hero als hoofdpersonage en een goede afwisseling tussen spanning en drama. Uiteraard is de serie niet perfect. Zo vind ik Rita en haar hele verhaallijn zwaar irritant en weet ik na een heel seizoen nog steeds de meeste namen niet. Wilde dit om de zoveel tijd gaan kijken, maar ik ben ondertussen alweer met het tweede seizoen bezig.

Seizoen 1 viel al zeer in de smaak, maar dit tweede seizoen was nog veel sterker. De spanning was tegen het einde om te snijden, dat het bijna een serie finale had kunnen zijn. Zoals hierboven al te lezen is, was Lila echt een bloedirritant personage. Gelukkig speelt haar personage wel een essentiële rol in het verhaal. De side characters zijn dit keer keer veel interessanter en ook Dexter zelf wordt een complexer personage.

Iets minder dan de twee voorgaande seizoenen. Net wanneer je denkt dat Dexter zich niet verder in de problemen kon werken in het vorige seizoen, gaat het nu nog een stap verder. Een leuk gegeven, maar dit pakt in mijn ogen niet helemaal goed uit door het vervelende personage Miguel. Vooral halverwege het seizoen is het ontzettend irritant als hij Dexter weer voor de zoveelste keer op een dag belt. De hele Freebo zaak is wat minder dan we gewend zijn.

Een goede verandering is de ontwikkeling van Debra. Zij begon als het vervelende personage van de serie, maar is nu ontzettend interesssant. Quinn is een leuke en mysterieuze toevoeging aan het team, die ik dan ook wel vaker wil terugzien. De serie heeft als productie nog steeds een ontzettend hoog niveau, maar dit seizoen sprak mij wat minder aan.

Na een wat minder derde seizoen is Dexter terug met het beste seizoen tot nu toe. Zoals hierboven al eerder benoemd is, komt dat grotendeels door de geweldige acteerprestatie van John Lithgow. De schrijvers hebben er goed aan gedaan dit gastpersonage net zo complex als Dexter zelf te maken. Hoogtepunt is de confrontatie tussen Dexter en Trinity op het politiebureau. De enige personages die ik dit seizoen wat irritanter dan normaal vond zijn Rita, Batista en LaGuerta. Wel jammer dat iedereen dit het beste seizoen noemt. Nu weet ik dat ik nog naar vier mindere seizoenen ga kijken.

Na een enorm sterk vierde seizoen, vond ik dit seizoen wat minder. Het seizoen kwam in mijn ogen te langzaam op gang. Hierdoor duurde het soms dagen voordat ik weer een nieuwe aflevering opzette. Lumen vond ik ook niet altijd even geslaagd. De laatste paar afleveringen, waarin alles ineens samenkomt, waren wel zeer sterk. Voorgaande seizoenen vond ik de familiedrama het minpunt van de serie, en dat is hier helaas ook nog her geval. Eens zien in welke scenario's de schrijvers Dexter volgend seizoen weer kunnen krijgen.

Op het slot na, vond ik dit toch wel één van de mindere seizoenen van Dexter. De grootste oorzaak hiervoor zijn de twee teleurstellende slechterikken. Buiten het feit dat het enigszins over the top was voor deze serie, vind ik de personages matig neergezet. Met name Colin Hanks overtuige mij niet. Debra ontwikkelt zich langzaam als mijn favoriete personage.

Spannend van van het begin tot het einde. Deze documentairereeks is vooral interessant wanneer je geen enkel detail weet over dit waargebeurde verhaal, zoals ik dat had. Ik had geen idee of de dader opgespoord zou worden en of hij opgepakt werd. Als je dat allemaal wel in detail weet, is de serie wellicht ook niet zo boeiend. Enige minpunt vind ik dat het allemaal iets te overdreven opgezet is, zoals we met Amerikaanse documentaires gewend zijn.

Geinige serie, maar ik ben er niet per se kapot van. De eerste twee afleveringen zijn wat mij betreft het sterkste, als we veel flashbacks zien en de twee hoofdpersonages net leren kennen. Daarna verandert het van een roadtrip komedie naar een standaard detectiveverhaal. Complimenten voor de twee hoofdrolspelers, Jessica Barden en Alex Lawther. Ze hebben veel chemie en zetten twee gestoorde personages neer. Heerlijk dat accent van Jessica Barden.

Ik weet niet of ik per se een tweede seizoen hoef te zien, maar we gaan kijken waar dit verhaal heen gaat,

Heerlijke wegkijkserie, vooral dankzij de heerlijk cynische personages en de mooie soundtrack. Dit seizoen vond ik qua verhaal en spanning nog net iets beter dan het eerste seizoen. Zou er vrede mee hebben als dit het laatste seizoen was, maar een vervolg zou de serie ook niet misstaan.

"With our unique aerial view we are able to show..." Het begon mij een beetje te irriteren dat verteller deed alsof zij de eerste documentairereeks maakten met dronebeelden. Al moet ik toegeven dat ik een aantal mooie beelden voorbij heb zien komen en in zes afleveringen een heel divers Europa gezien heb. De onderwerpen waren niet altijd even boeiend.

Dit was het eerste seizoen van Expeditie Robinson dat ik in zijn volledigheid gekeken heb, en wat voor een seizoen. Twee afleveringen per week was eigenlijk wel teveel van het goede. Tegen het einde was ik er wel klaar mee. Toch zat je op die manier wel veel beter in de serie en leerde je de deelnemers goed kennen. Ik heb weinig vergelijkingsmateriaal, maar er zaten toch behoorlijk wat leuke plottwists in dit seizoen.

Dit was wel een beetje een tegenvaller, vooral omdat het verhaal voor 6 afleveringen vrij saai was. Het hoogtepunt was de transformatie van Sam naar Captain America, maar ik had eigenlijk al wel verwacht dat dit gelijk na Endgame zou gebeuren. Daarnaast vond ik de bad guys en de uiteindelijke leider niet zo boeiend.

Gelukkig waren er ook genoeg leuke elementen. De actiescènes waren prachtig in beeld gebracht, het was leuk om Zemo terug te zien en ook het verhaal van de nieuwe captain was best interessant ondanks de haatberichten richting de acteur.

Iets minder dan WandaVision, maar ik kijk sowieso meer uit naar Loki deze zomer.

Ik had met deze serie een soort 13 in een dozijn detectiveserie verwacht. Dat is het in ieder geval niet. Wat vrij origineel is, is het feit dat je gelijk weet wie de dader is en dat je het verhaal vanuit zowel zijn perspectief als die van het politiecorps ziet. Wat mij enorm tegenviel is het feit dat de personages van Dornan en Anderson beide vrij vervelend zijn. De afleveringen zijn ook wat te lang, maar dat is een kwestie van smaak. De serie biedt echter genoeg spanning en een zeer 'fijne' sfeer. Dit soort verhalen liggen mij altijd goed.

Veruit het minste seizoen in de reeks, maar zeker niet slecht. Het verhaal dwarrelt een beetje vooruit en is eigenlijk nergens spannend. McGregor en Winstead doen het leuk, maar het is wat mij betreft David Thewlis die iedere scène steelt als Varga. Het is misschien iets te veel een typetje, maar ik vond het een briljante schurkenrol. Wat is dit seizoen vooral miste was de typische Coen Brothers humor. Seizoen 1 had dat heel erg, seizoen 2 al wat minder, maar dit seizoen was een stuk serieuzer.

Leuke documentairereeks, die wel erg in herhaling valt. Zelf ben ik niet zo wantrouwend richting de overheid, maar het is goed dat tegengeluid in een democratie ook de een podium krijgt. Dan is het goed om te zien dat niet alle tegenstanders 'wappies' zijn (ze komen ook hier wel weer voorbij) maar dat de mensen ook wat te vertellen hebben. Ik vind Filemon niet per se een fantastische documentairemaker, maar hij geeft mensen wel de ruimte. Wel blijkt al snel dat al deze mensen dezelfde beweegredenen (wantrouwen, burnouts, faillissementen) hebben en zijn de afleveringen daardoor veelal hetzelfde.

Leuke 'talentenjacht', waarbij iedere aflevering een andere keuken in de schijnwerpers staat. Leuk om te zien hoe je gaandeweg het programma favoriete chefs gaat krijgen. Prachtig om al dat vakmanschap en die passie bij de kandidaten te zien. Minpunten: het is zoals vaker in Amerika weer veel te groots opgezet en het had soms iets educatiever gemogen.

Doodzonde dat deze serie ooit gecanceld is. Waarschijnlijk om het feit dat deze serie te ver vooruit liep op zijn tijd of het feit dat FOX de chronologische volgorde van de serie heeft verpest. Wat was die combinatie tussen science-fiction en western toch heerlijk. De personages, onder leiding van Nathan Fillion, waren na 13 afleveringen al meer dan prima uitgewerkt. De humor voelde nooit geforceerd en dat intronummertje, wat Madeliefje hierboven al aangeeft, bracht je gelijk in de aflevering.

Een zeer vermakelijke serie van en met Phoebe Waller-Bridge. Ik kende haar eigenlijk niet zo goed, maar kan haar cynische humor wel waarderen. Het blies mij niet zo omver als sommige recensies deden vermoeden. 6x 25 minuten is wel een heerlijk tussendoortje hoor!

Een (nog) leuker seizoen vergeleken de eerste. De personages zijn net wat leuker en de rode draad is veel interessanter. Ik was vooral onder de indruk van Andrew Scott, die een goede chemie met Waller-Bridge had. Jammer dat het bij twee seizoenen blijft.

The Flintstones behoorde tot één van de programma's die ik als kind iedere avond op Cartoon Network keek. Een heerlijk simpele serie die tot een een heel nieuw genre heeft geleid: de cartoons voor volwassenen. Zo zouden The Simpsons en Family Guy waarschijnlijk nooit hebben bestaan zonder de komst van The Flintstones. De Hanna-Barbera tekenstijl kijkt erg prettig weg en de stemacteurs zijn hier briljant gekozen. De idioterie van Fred en Barney is wat mij betreft het hoogtepunt van deze serie.

Eem wisselende documentairereeks. Ik heb nooit heel veel met Formule 1 gehad, maar sinds mijn werk Max Veratappen sinds kort sponsort, ben ik mij er wat meer in gaan verdiepen. De reeks wert het Formule 1 seizoen mooi samen te vatten. Door het niet meedoen van enkele grote spelers aan deze reeks mis je toch wat belangrijke details. Verder is de spanningsopbouw wel erg goed en biedt deze serie behoorlijk wat inzichten in de behind the scenes van de Formule 1 wereld.

Uiteraard veel herhaling, maar inhoudelijk net wat beter dan het eerste seizoen. Netflix weet dit keer de drama's en competitie binnen de teams veel beter in beeld te brengen. De opbouw van de afleveringen is ook fijn: eerst even de focus op een specifiek team, daarna alle hoogtepunten in beeld brengen.

Wederom een seizoen wat erg prettig wegkijkt. Eens met de kritiek dat het erg gedramatiseerd is en een aantal zaken niet kloppen qua volgorde. Het was dan ook wel erg lastig, aangezien alle belangrijke gebeurtenissen (transfers, records, crashes) vanwege het korte seizoen zo dicht bij elkaar plaatsvonden. Knap dat de makers alsnog iedere aflevering een team centraal kan zetten.

Voor mij boeien de racebeelden wat minder, maar geniet ik vooral van wat er achter de schermen afspeelt. Inderdaad de scènes met Vettel. Hoe het communicatieteam van Ferrari blijft aandringen dat de dag van ontslag toeval is, en dat we vervolgens de reactie van Horner ziet die daar terecht een hele andere visie op heeft.

Zeer vermakelijk programma, waarin we vele uitersten van de Verenigde Staten te zien krijgen. Ik heb de serie ook voornamelijk gezien omdat ik een liefhebber ben van de Amerikaanse cultuur, niet van Frans Bauer. Toch vond ik Frans en Mariska hier erg sympathiek overkomen en hebben ze een redelijk programma neer weten te zetten. Het nadeel vond ik dat ze soms te lang bij hetzelfde onderwerp bleven hangen, vooral het hele Rocky verhaal. Dit werd over twee afleveringen uitgesmeerd, maar vond ik totaal niet interessant. Daarnaast kregen we voornamelijk te zien wat Frans leuk vond en niet zo zeer wat er in Amerika nou echt speelt. Dat maakt de reeks misschien ook wel weer uniek. Van mij mogen ze dit duo nog wel een keer op reis sturen (Azië, Zuid-Amerika o.i.d.). Het is een leuk tussendoortje.

Wat betreft het belastinggeld kan het me eerlijk gezegd weinig schelen, zo lang de focus maar wel op inhoudelijke programma's blijft. Deze serie vind ik, in vergelijking tot het gemiddelde RTL programma, nog van een acceptabel niveau.

Geweldig om bijna 20 jaar later te zien wat een klassieker deze serie is geworden en wat een toptalenten Freaks & Geeks heeft afgeleverd. Naast de bekende namen James Franco, Seth Rogen en Jason Segel komen ook de jonge Ben Foster, Lizzy Caplan, Jason Schwartzman en Shia LaBeouf langs.

De serie wordt terecht geprezen om de volwassen onderwerpen die voorbij komen. De personages zijn misschien soms een beetje stereotype, maar ik denk dat de meeste mensen zich er zeker wel mee kunnen identificeren. Het personage wat er wat mij betreft het meeste uitspringt is Lindsay. Wta een ontzettend goed geschreven personage. Minder vond ik dan weer haar broertje Sam, die constant super irritant was.

Het zijn voor mij de eerste afleveringen Friends die ik ooit gezien heb, maar het eerste seizoen heeft mij positief verrast. De humor is goed, de personages zijn leuk en ook de verhaallijnen wisten te boeien. Mijn favoriete personage is Chandler, een mooi cynisch personage. De serie heeft wel, net als veel andere oudere series, last van zwak geschreven vrouwelijke personages. De mannen zijn hier enorm grappig, terwijl de vrouwen vooral irritant zijn.

Ik sta niet per se te popelen om het volgende seizoen gelijk te kijken, maar ik denk wel dat het er een keer van gaat komen. Lekkere wegkijk-serie.

Jaren geleden al eens aan Friends begonnen toen het net op Netflix stond. Destijds na twee seizoenen niet verder gegaan omdat er andere series doorheen kwamen. Intussen wel weer helemaal opnieuw begonnen en drie seizoenen verder. Dit is de ultieme wegkijkserie. Het is niet per se de sitcom waar ik het hardste om moet lachen, maar het verhaal is gewoon oprecht boeiend. Geen vervelende personages, maar Phoebe blijft in mijn ogen wel wat achter. Snap op zich ook wel de kritiek op Ross, al heel wat fat/bald shaming voorbij zien komen. Maar om daar nu ineens moeilijk over te gaan doen...

Nog steeds heb ik Chandler als favoriet, gevolgd door Monica.

Het sterkste seizoen tot nu toe. Een tijdje geleden ben ik begonnen met het kijken van alle seizoenen op chronologische volgorde, omdat ik slechts kleine gedeeltes gezien had. De personages beginnen een steeds positievere indruk op mij te maken. Alle 6 zijn ze perfect gecast.

Een aantal verhaallijnen vond ik dit seizoen, zoals eerder genoemd, wat minder. Dat zijn bijvoorbeeld de zwangerschap en het personage Emily. Maar ook dat levert uiteindelijk wel weet komische momenten op. Na dit seizoen vind ik nog steeds Chandler het leukste personage. Verder wordt Ross irritanter en Rachel steeds leuker.

Voor mij was dit veruit het beste seizoen tot nu toe. De verschillende relaties tussen de personages komen steeds beter uit de verf en vooral de komische situaties zijn in dit seizoen beter geschreven en ook beter geacteerd. Ik wist op voorhand al wel dat Chandler en Monica samen zouden eindigen, maar niet hoe die relatie ontstaan is. Leuk om nu eens te zien!

Iets minder dan de voorgaande seizoenen. De serie begint, zoals hierboven al meermaals is benoemd, wat minder scherp en verrassend. Hoogtepunt dit seizoen is de relatie tussen Monica en Chandler. Ik had ooit wel eens wat van Friends gezien, maar had nooit door dat deze relatie net zo interessant is als die tussen Ross en Rachel. Phoebe was dit seizoen wel zwaar irritant, en Monica leek wat meer op de achtergrond te staan dit keer. Een ander hoogtepunt voor mij was de cameo van een zeer grote Hollywood-acteur, die zag ik niet aankomen. Overigens ben ik ook geen fan van de compilatie afleveringen.

Wederom een fantastisch seizoen, waarin zelfs Phoebe leuk begint te zijn. Ik ben het 100% eens met bovenstaande opmerking dat de verhaallijn waarin Joey uit het niets smoorverliefd is op Rachel, en dat het na de cliffhanger ook na een aflevering weer weg is, echt volkomen belachelijk is. Daarnaast irriteerde ik mij aan het aantal 'Chandler vertoont vrouwelijk gedrag' grappen. Los van dat blijft dit voor mij de ultieme sitcom. De manier waarop verhalen samenkomen en de chemie tussen de karakters is ongekend en nooit overtroffen.

Het minst beoordeelde seizoen hier op MovieMeter, en ik snap heel goed waarom. Voor mij is dit ook een iets minder seizoen, los van dat ik het nog steeds een fantastische show vind, vanwege Chandler. Hij is uitgegroeid van de clown van de groep naar het lulletje van de groep. De herhaalde grappen over zijn vrouwelijke kant werden erg irritant. Hopelijk corrigeren zij dat volgend seizoen. Daarentegen vond ik Phoebe, Joey en Ross juist veel leuker dan voorgaand seizoen.

Het kijktempo ligt hoog aangezien Friends over twee weken van Netflix verdwijnt, maar waarschijnlijk ga ik het laatste seizoen nog net redden.

De afgelopen maand heb ik in een zeer hoog tempo Friends af moeten kijken, omdat de serie aanstaande vrijdag van Netflix verdwijnt. Gelukkig heb ik het net op tijd gered. En wat een fantastisch laatste seizoen. De laatste twee afleveringen had ik al jaren geleden eens gezien, maar het is vele malen leuker om het nu nog eens te zien nadat ik alle afleveringen op chronologische volgorde gezien heb

Dit seizoen is een stuk grappiger dan de voorgaande twee. Chandler is eindelijk weer de cynische grappenmaker die hij in het eerste seizoen was en Phoebe is uitgegroeid tot een geweldig personage (hoewel zij voor mij de minste Friend blijft).

Fijn dat de verhaallijnen, op 1 personage na, zo mooi afgesloten worden. Ik ga Friends enorm missen!

Na maanden kijkplezier heb ik dan eindelijk de special gezien. Ik ben blij dat ik gewacht heb, en deze niet voor de die tijd gezien heb. De emotie die de acteurs voelden kwam nu veel beter aan. Verder heb ik een dubbel gevoel bij deze special. James Cordon, de onnodige beroemdheden en de slappe interviews met fans halen het kijkplezier wel wat naar beneden. De table reads vond ik vooral leuk, omdat je echt het plezier bij alle acteurs weer naar boven zag komen.

Hoogtepunt: Janice!

Ik heb het lang uitgesteld, maar ik ben nu eindelijk begonnen aan het opnieuw kijken van Game of Thrones. In aanloop naar het achtste en laatste seizoen wil ik de zee van informatie in deze serie weer goed op een rijtje hebben. Dit keer kijk ik het met mijn vriendin, die de serie nog nooit heeft gezien. Leuk om te zien hoe zij hele andere gedachtes heeft over waar bepaalde verhaallijnen naartoe gaan. In de tussentijd heb ik ook het eerste boek gelezen, wat mij nieuwe achtergrondinformatie over bepaalde personages in de serie bood.

Wat is dit nog steeds een fantastisch seizoen. Toen ik jaren geleden aan de serie begon (volgens mij een paar maanden voordat S2 uitkwam) heb ik dit seizoen in een paar dagen verslonden. Ook ditmaal heb ik er slechts een week over gedaan. De personages, ondanks dat ze relatief weinig in beeld zijn, stuk voor stuk interessant en het spannende schrijfwerk zorgt ervoor dat je constant wil weten hoe het verder gaat. Leuk om nu alle verwijzingen te zien naar gebeurtenissen in latere seizoenen en om je meer te focussen op personages die pas later een grotere rol hebben.

Wat mij opvalt is dat de personages eigenlijk vanaf het begin al goed neergezet worden. Dat geldt ook zeker voor de kinderen in de serie, wat toch altijd even afwachten is. Qua acteerwerk springt Jack Gleeson er voor mij het meeste uit. Je hebt gelijk een bloedhekel aan die jongen, maar wat speelt hij dat goed. Ook Kit Harington en Michelle Fairley vind ik er door hun acteerwerk gelijk uitspringen.

Het enige dat mij stoort, en wat in de vorm van een boek eigenlijk niet stoort, is het feit dat er enorm grote stappen in de tijd gemaakt worden. In films en series komt dat toch altijd wat minder fijn over. Ook vond ik in dit seizoen het productieniveau een tikje lager liggen dan in de andere seizoenen. Vooral de soldaten in Kings Landing kwamen soms een beetje knullig over.

Inmiddels heb ik ook het tweede seizoen voor een tweede keer gekeken. Ik moet zeggen dat ik er wat langzamer in kwam dan bij het eerste seizoen. Er worden dit seizoen enorm veel personages geïntroduceerd: Stannis, Melisandre, Margaery, Brienne, Ser Davos, Yara en nog veel meer. Dit wordt op een prima manier gedaan, maar houdt het tempo wat laag. Zo heb je sommige kampen maar in drie of voer afleveringen voorbij zien komen.

De productie is duidelijk duurder geworden. In seizoen 1 werd de grote veldslag volledig buiten beeld gelaten, maar kunnen we deze in volle glorie aanschouwen. Het doet niet onder bij de gemiddelde historische films. In dit seizoen steelt, zoals de gehele eerste helft van deze serie, Tyrion wederom de show. Een erg leuk uitgewerkt personage, vertolkt door een briljante acteur.

Ook dit seizoen heb ik een een vrij hoog tempo voor een tweede keer gezien. Inmiddels kan ik wel concluderen dat wat mij betreft het derde en het vierde seizoen van Game of Thrones de hoogtepunten zijn. Ik betwijfel of de laatste drie seizoenen daar nog verandering in gaan brengen, maar we gaan het zien. Het vierde seizoen heb ik ook verhoogd van 4,5 naar 5 sterren.

Het seizoen opent met een vrij rustige, opbouwende aflevering. Wat volgt is een tweede aflevering die bijna net zo intens is als een finaleaflevering en gelijk de toon zet voor het complete seizoen. Vanaf dat moment blijft de spanning constant aanwezig en vroeg ik mij, vooral natuurlijk de eerste kijkbeurt, constant af hoe dit af zou gaan lopen. Normaliter eindigt het seizoen dan met een heftige negende aflevering en een afbouwende tiende aflevering. Dat is hier absoluut niet het geval. De laatste drie afleveringen blijven met verrassingen en heftige scènes komen.

Dit seizoen zijn mijn favoriete personages wederom Tyrion, Tywin, maar ook The Hound. Zijn chemie met Arya is uitstekend. Het was daarnaast leuk om eindelijk iets over de regio Dorne te horen, een regio die tot aan dit seizoen behoorlijk achterwege werd gelaten.

Seizoen 5 zojuist voor de tweede keer gezien en ik blijf bij mijn mening: dit is het minste seizoen van de serie. De voornaamste reden is het overschot aan irritante personages: Vrijwel iedereen in Dorne, The Waif, Olyvar, Olly, The High Sparrow en Lancel Lannister. Stuk voor stuk personages waar ik mij aan heb lopen ergeren. Daarnaast zitten bepaalde scènes, zoals hierboven al eens is benoemd, gewoon niet goed in elkaar. De dood van een aantal personages heeft ook minder impact gehad dan het had moeten doen (Jon, Myrcella en vooral Stannis).

Daarnaast zijn er ook verhaallijnen en personages die mij bijzonder veel wisten te boeien: Jorah heeft zijn beste seizoen, Tyrion heeft wederom de beste dialogen, Jon en Tormund hebben een zeer spannende verhaallijn, Bronn zorgt wederom voor de komische noot en Cercei laat eindelijk eens een andere kant van haarzelf zien. Vooral aflevering 8 en 9 zijn zeer spannend en het is ook goed te zien dat de kwaliteit van de special effects flink is gestegen ten opzichte van de eerdere seizoenen.

Op naar seizoen 6. Dat is in mijn herinnering wel één van de beste seizoenen.

Het zesde seizoen voor de tweede keer gezien en mijn waardering aangepast naar de volle vijf sterren. Er zitten drie afleveringen in dit seizoen die wat mij betreft gewoon het hoogtepunt van de serie vormen. Alles is verrassend, filmisch en episch. Dit niveau heb ik nooit eerder op het kleine scherm mogen aanschouwen. Vooral de grote veldslag dit seizoen is bijna mooier dan welke veldslag in films dan ook. Miguel Sapochnik, de regisseur van de laatste afleveringen, is hier geniaal en ik ben blij dat hij ook voor het slotseizoen teruggekeerd is.

Eén opvallend minpunt dit seizoen: dit is verreweg het minste seizoen voor Tyrion, die normaal fungeert als leukste personage.

Ik loop een beetje achter met reviews schrijven, maar Game of Thrones mag natuurlijk nooit achterblijven. Het is waarschijnlijk één van de weinige seizoenen, van welke serie dan ook, waar ik zo erg naar uit heb gekeken. Het is daarnaast ook het seizoen waar ik het meeste met andere over gesproken heb en het meeste over gelezen heb.

Laat ik allereerst zeggen dat ik de reacties op dit seizoen ontzettend overdreven vind. Het is zeker geen hele hoge scores waard en ik begrijp de meeste kritiek wel, maar zo erg is het nu ook weer niet. Uiteraard heeft het voornamelijk te maken met de 'trollen' die ervoor zorgden dat de afleveringen al een negatieve IMDb score hadden, voordat ze werden uitgezonden. Daarnaast zal RR Martin het echt niet heel anders gaan schrijven, maar uiteraard wel gedetailleerder en uitgebreider.

Iedereen is het er mee eens dat het schrijfwerk dit seizoen het grote minpunt is. Voor de rest zit alles zeer goed in elkaar: het camerawerk, de acteerprestaties, de sets, de effecten, de muziek... allemaal niveautje speelfilm. Het is alleen goed te merken dat er wat afleveringen ontbreken. De keuzes die gemaakt zijn door de schrijvers vind ik op zich prima, maar ik had graag willen zien hoe de personages zich naar dat moment hebben ontwikkeld. Het was een soort overzicht van de hoogtepunten van de personages in deze periode, maar het zijn juist de kleine momenten die Game of Thrones goed maken. De achterkamertjespolitiek, het verraad, de dronken conversaties... het hoeft allemaal niet zo bombastisch.

Na het zien van de laatste afleveringen heb ik mijn stem verhoogd. De serie laat niet alleen zien grappig te zijn, maar ook dat het enorm sterke personages heeft. Hoogtepunt is voor mij toch wel Kees Hulst als Hendrik Groen. Hij zet het personage geweldig neer. Ook dan andere acteurs acteren sterk.

Er zit zeker nog wel een volgend seizoen in, maar het hoeft voor mij geen 8 seizoenen door te gaan.

Ik twijfel tussen 3,5* en 4*, maar geef dit seizoen toch het voordeel van de twijfel, omdat ik blij ben een keer een Nederlandse serie met dit hoge niveau te zien. Een erg ontroerend slotstuk van deze serie. Kees Hulst is perfect als Hendrik Groen, maar ook André van Duin en de andere castleden spelen overtuigend. Het minpunt was voor mij de lengte van het seizoen. Er zaten vooral aan het begin iets teveel filler-episodes tussen. 8 of 10 afleveringen was beter geweest.

The Good Place is een behoorlijk originele komedieserie met uiteenlopende personages. Vooral Kristen Bell en Ted Danson spelen interessante en vaak komische karakters. De overige personages vond ik regelmatig vervelend. Het slot van dit seizoen is zeer verrassend, dus ik bwn benieuwd wat het volgende seizoen zal brengen.

Wederom een leuk seizoen van The Good Place. De insteek van dit seizoen is totaal anders dan het eerste seizoen, wat dit seizoen een leuke toevoeging maakt. Nog steeds draait het wat mij betreft om Eleanor en Michael, en zijn de overige personages niet heel interessant. Vooral Jason is geen leuk personage.

Leuk seizoen! Aan de ene kant wordt het concept wat te lang uitgerekt, maar aan de andere kant weet men de kijker toch nog af en toe flink te verrassen. De bijrollen zijn ook wat interessanter aan het worden, alleen is Jason nog steeds te overdreven. Benieuwd naar het slotseizoen.

Mooi einde van een prima serie! Het is meer dat het concept van deze serie enorm leuk is, maar het had niet per se 4 seizoenen door hoeven gaan. Echter is het op geen enkel vlak een slechte serie. De slotaflevering had niet veel beter gekund dan dit, een van de betere season finales die ik gezien heb.

Keek enorm uit naar deze serie, maar ben al vrij snel afgehaakt. Dat krijg je als je als studio zo nodig 22 afleveringen in een seizoen moet stoppen. Als ze 10 a 13 afleveringen hadden gemaakt, hadden ze er veel meer uit kunnen halen. Die bendeoorlog en het verhaal van The Penguin waren op zich wel interessant, maar er gebeurde gewoon teveel onzin eromheen.

Het houdt niet op met goede nieuwe series dit jaar. Na Mindhunter en The Sinner, die ik allemaal na de zomer nog gezien heb, is dit het weer zo'n serie waarvan ik niet kan wachten op het volgende seizoen. Dat heeft vooral te maken met de heerlijke cinematografie van deze serie. Alles is prachtig in beeld gebracht, vooral de kleurcontrasten springen eruit. Daarnaast is het acteerwerk van Moss ongekend in deze serie.

Het verhaal doet denken aan de vele andere Young Adult verhalen van de afgelopen jaren, zoals The Hunger Games en Maze Runner. Dit verhaal voelt echter veel volwassener en realistischer aan. Ik las ergens dat alles wat we in deze serie zien of lezen in het boek, ergens in de wereld is gebeurd of zelfs nog speelt. Dat maakt de serie extra griezelig.

Bijzonder dat het eerste seizoen ophoudt bij het einde van het boek en er nog meer gaat komen. Ze hebben de wereld in de serie in ieder geval goed genoeg uitgediept om ermee door te gaan. Zo zou ik graag nog meer willen weten over het ontstaan van deze dystopie en de achtergronden van enkele minder grote personages.

Niet helemaal tevreden over dit seizoen van The Handmaid's Tale. het begon allemaal wat zwak en overdreven traag. Zoals hierboven al is genoemd, werd ik wel een beetje moe van alle ontsnappogingen en de terugkeer naar de familie Waterford. Daarnaast kende andere afleveringen, vooral in de tweede helft, een aantal zeer spannende scènes.

Het acteerwerk was hier net een tandje beter dan in het eerste seizoen. Elisabeth Moss en Ann Dowd wisten in het eerste seizoen al te overtuigen, maar dit keer is er ook meer ruimte voor Alexis Bledel, Joseph Fiennes en vooral voor Yvonne Strahovski, die wat mij betreft het meest interessante personage van dit seizoen neerzet.

Kortom, dit seizoen scoort op veel vlakken helaas voor mij minder dan het eerste seizoen, maar het blijft kwalitatief nog steeds een sterke serie.

1. Seizoen 1

2. Seizoen 3

3. Seizoen 4

4. Seizoen 2

Dit seizoen begon indrukwekkend, was als vanouds weer ontzettend traag in het middenstuk, en eindigde bijzonder spectaculair. Daarmee vond ik het seizoen beter dan het tweede seizoen. Wat vooral verfrissend is, is de nieuwe setting, hoewel het wel weer allemaal erg uitgerekt werd. Voor Elizabeth Moss was dit qua acteerwerk weer een hoogtepunt, maar leuk om te zien dat zij ook een aantal keren zelf achter de camera gekropen is. Een bijzondere vermelding voor Joseph Fiennes, die zijn rol tot een hoogtepunt weet te brengen en de boeken in kan als één van de 'slechtste' (in de positieve zin) tv villains allertijden.

Tegenvaller. Het eerste seizoen vond ik ontzettend sterk, omdat het iets anders deed dan alle andere horrorverhalen die ik gezien had. Bly Manor gaat voor de veilige route, en is daardoor veel minder interessant. De personages hebben mij ook nooit veel gedaan. Vooral de laatste twee afleveringen waren vrij saai. De prachtige shots en sfeer zorgen er daarentegen voor dat je blijft kijken.

Ik was in eerste instantie niet van plan om deze serie zo snel na de release al te gaan kijken, maar door de goede recensies en mijn haat/liefde met het horrorgenre kon ik het toch niet laten. Wat mij betreft is dit een zeer geslaagde serie. De sfeer was uitstekend, de productiewaarde lag hoog en het acteerwerk was verrassend goed. Ik hoor mensen zeggen dat Huisman wat minder was dan de rest, maar dat heb ik zelf niet zo ervaren. Het grootste pluspunt van deze serie is wat mij betreft het camerawerk. Fantastisch om te zien dat series, die toch meestal vluchtig geschoten worden, ook van die filmische long-takes kan bevatten.

Het minpunt van de serie vond ik de toon. Het wisselende tussen horror en tussen een familiedrama, wat in principe niet fout is, maar de verdeling was niet altijd even prettig. Er zaten afleveringen tussen waar het hele horrorelement is weggelaten en waar we enkel naar een aantal (goed gebrachte, dat wel) dialogen aan het luisteren zijn.

Flanagan bevestigt dat het tweede seizoen niet over dezelfde familie zal gaan en dat lijkt mij een hele verstandige keuze.

Van de vier Marvel series die vorig jaar zijn uitgekomen, keek ik het minste uit naar Hawkeye. Het is gewoon geen interessant personage in de Avenger films. Pas toen ik de geruchten hoorde dat Yelena, een van de leukste nieuwe Marvel personages, prominent in deze serie zit, heb ik besloten het toch een kans te geven. Geen spijt van!

Hawkeye is gelijk ook de makkelijkste te volgen serie. Het tempo ligt vrij hoog en er zijn weinig scifi/fantasy elementen zoals in WandaVision en Loki. Wel raad ik aan Endgame en Black Widow te kijken voor je hier aan begint. Renner was zeer goed in deze serie, en heeft het Hawkeye personage eindelijk wat goeds gebracht. Ook Steinfield is een prima toevoeging aan de MCU. Kortom, positief verrast!

Leuke educatieve serie van de Van Rossems. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen het niet zo op Maarten van Rossem hebben door zijn jury-rol in De Slimste Mens, maar dit is het programma waar hij echt uitblinkt. Feitenkennis en droge humor. Leuk om te zien hoe de familie, met allemaal een ander vakgebied, elkaar altijd goed aanvult. Daarnaast is het interessant om meer te leren over de wat minder bekende steden van ons land. Moet wel zeggen dat het soms weer heel erg 'slow tv' is. Een beetje een niveautje Heel Holland Bakt en Boer Zoekt Vrouw.

Voor de Slimste Mens fans: naast Maarten van Rossem in de hoofdrol, verzorgt Philip Freriks het commentaar bij deze serie.

Leuk en leerzaam seizoen. Ik denk dat de Van Rossems nog wel een seizoen of twee door kunnen gaan met het ontdekken van de Nederlandse en omliggende steden. Zelfs een stad als Enschede weten ze nog in een interessante aflevering te vormen. Niet dat er iets mis is met Enschede.

Je merkt wel duidelijk dat Maarten de meeste ervaring heeft met televisie. Hij maakt bepaalde opmerkingen en lokt conflicten uit, puur om het programma boeiend te houden. De andere twer reageren er vervolgens weer heel oprecht op.

Ik ben benieuwd of er meer seizoenen komen. Er zijn nog genoeg mooie steden om te ontdekken: Utrecht, Leeuwarden, Groningen, Amersfoort, Vlissingen, Antwerpen etc. zijn nog niet aan bod gekomen.

Wisselend seizoen. Ik moet bekennen dat ik me de eerste afleveringen echt dood heb verveeld en dat ik het allemaal maar lastig kon volgen. De laatste afleveringen zijn daarentegen wat mij betreft een van de hoogtepunten van de serie. Briljant hoe de makers de actualiteit zo snel in de serie hebben weten te krijgen. Berlijn is wat dat betreft een zeer geschikte locatie om de strijd tegen terrorisme te tonen.

Saul en Quinn waren dit seizoen wat minder interessant, maar de rollen van Claire Danes en zeker ook nieuwkomer Miranda Otto maakten het seizoen een stuk boeiender. Minpunt aan het slot van het seizoen: Carrie die in haar eentje de hele aanslag weet te voorkomen, was net iets te onwaarschijnlijk voor een serie zoals deze.

Gedeeltelijk eens met aburefan: het is nu wel klaar zo. Er mag wat mij betreft nu wel een slotseizoen komen.

Het beste seizoen van de afgelopen jaren. De serie blijft enorm actueel, zeker nu het inhaakt op de Amerikaanse verkiezingen, President Trump, social media en de toenemende terreurdreigingen. Dit keer speelt het verhaal zich af in het midden van Manhattan (toevallig twee maanden geleden geweest, dus dat maakte het extra leuk om te zien).

Dit keer werkt Carrie in een soort advocatenkantoor die een jongen moet beschermen, die verdacht wordt van een terreurdaad. Daarnaast komt Quinn, die na het vorige seizoen in Berlijn compleet veranderd is, bij Carrie inwonen en moet Carrie vechten om haar dochtertje bij haar te houden. Ook de aanstaande president van de VS speelt een belangrijke rol.

Wat vooral leuk is aan het seizoen is dat niemand te vertrouwen is, zoals dat ook in het eerste seizoen het geval was. Quinn is geestelijk niet oké en tot alles in staat, de aanstaande president komt niet bepaald betrouwbaar over, Saul heeft geheime afspraken en van Dar kan je wederom moeilijk hoogte krijgen. De aanstaande president, gespeeld door Elizabeth Marvel, vond ik een mooie toevoeging aan de serie.

In mijn recensie van seizoen 5 zei ik dat de serie maar eens moest stoppen. Inmiddels ben ik een seizoen verder en weet ik dat er nog minstens twee seizoenen komen. De kans is ook zeer groot dat het volgende seizoen zich in Washington gaat afspelen en dat het verhaal van dit seizoen dus nog verder gaat. Daar heb ik in principe vrede mee, maar daarna is het in mijn ogen wel klaar.

Zeer onder de indruk. Na een wat tegenvallend derde seizoen, vond ik dit misschien wel het sterkste seizoen in de serie. Kevin Spacey is geweldig, maar het is vooral Robin Wright die in deze serie veel indruk weet te maken. Dit seizoen lijkt een samenkomst van alle gebeurtenissen uit de voorgaande seizoenen. Eigenlijk komen alle personages (levend en dood) wel even om de hoek kijken). Dat kan storend zijn, maar was hier op een zeer effectieve manier gedaan.

Ik ben benieuwd wat het volgende seizoen gaat brengen. Zeker gezien het feit dat de serie nieuwe showrunners krijgt, wat voor een frisse blik kan zorgen, maar ook voor het afnemen van kwaliteit. We gaan het zien!

Niet mega enthousiast, maar ik ben zeker niet teleurgesteld. Vooral de eerste helft van het seizoen was allemaal wat meer politiek en wat minder thriller. Het ging allemaal net wat te rustig, maar inhoudelijk was het weer bijzonder sterk. Zoals eerder genoemd komen er weer leuke nieuwe personages om de hoek kijken, met in het bijzonder het personage Mark Usher. Die Campbell Scott, ik kende hem blijkbaar uit de Amazing Spider-Man films, kan een goed potje overtuigend acteren.

Leuk dat we wederom wat meer van Claire te zien krijgen en dat ze zelfs al een keer tegen de camera praat. Ik vind het dan ook prima dat volgend seizoen de focus wat meer op haar presidentschap gaat liggen. Wat een elegante vrouw. Kevin Spacey was wederom een brute baas.

Iets minder dan vorig seizoen, maar absoluut interessanter dan het derde seizoen.

Ondanks de negatieve recensies wilde ik uiteraard wel de serie afkijken die ik jarenlang gevolgd had, zeker omdat het maar 8 afleveringen betreft en ik het personage Claire altijd wel hoog heb zitten. Met het grootste gedeelte van de serie heb ik mij zeer vermaakt. Een groot nadeel is dat er veel door de tijd wordt gesprongen en er niet echt een rechte lijn in het verhaal zit. Toch gebeurt er genoeg waardoor je verder wil kijken. Als het script wat beter was geweest, had het prima zonder Spacey gekund. Wat alles dan weer grandioos onderuit haalt is het belabberde open einde. Daar heb ik niet jarenlang voor zitten kijken... heel jammer!

Dit is precies wat ik leuk vind: een serie vol mysterie en vragen. Met niet al te veel verwachtingen aan deze serie begonnen en ben behoorlijk enthousiast. De afwisseling tussen het heden en de flashbacks zorgen voor een unieke serie en deze verhaallijnen vullen elkaar perfect aan. Moet er helaas wel bij zeggen dat de spanning er wat van af gaat wanneer de verhaallijnen bij elkaar komen rond aflevering 10. En wat een verrassende cliffhanger.

Viola Davis is echt geweldig! Helaas weten de overige acteurs (en in het bijzonder de studenten) niet echt indruk te maken. Vooral Alfred Enoch zijn personage is totaal niet boeiend. Het tempo van de serie en de beelden zorgen daarentegen voor een hoge kwaliteit serie.

Helaas staat er pas begin 2017 een tweede seizoen How to Get Away With Murder op Netflix en ben ik te lui om te downloaden, maar ik kijk enorm uit naar het vervolg. 4*

Echt fantastische televisie. Het eerste seizoen was al erg sterk, maar dit seizoen doet er nog een schepje bovenop. Elke aflevering zit vol met spanning en boeiende verhaallijnen, je blijft maar doorkijken. Het leuke aan deze serie is dat er naar een climax gewerkt wordt, die al halverwege het seizoen zit. Daarna wordt er opnieuw naar een climax toegewerkt en het stelt zeker niet teleur.

Nadeel aan dit seizoen vond ik het flashback verhaal (eerste helft van het seizoen) dit keer iets minder sterk was en vind ik Wes nog steeds een waardeloos personage en acteur.

Moet inderdaad ook bekennen dat het niveau gaandeweg het seizoen wat afneemt. Zoals ieder seizoen is de eerste helft van het seizoen het leukste. Iedere aflevering staat een interessante zaak centraal en tussendoor zien we flashforwards naar de ontknoping. Halverwege (of eigenlijk pas bij aflevering 10) is de grote onthulling en gaan de afleveringen daarna alleen nog maar daar over.

Viola Davis acteert nog steeds fenomenaal, maar ook de acteurs die de studenten vertolken zitten duidelijk steeds beter in hun rol. Helaas moeten we Wes de komende seizoenen gaan missen, hoewel dat niet het meest interessante personage van de groep is. Het had, zoals Miszmi al aangaf, beter Frank kunnen zijn die dood ging.

Pluspunten zijn de eerste afleveringen en de spannende mid-season finale, maar ik geef toch een halve punt aftrek voor die saaie nasleep, oftewel de laatste 5 afleveringen.

Eén van de fijnste wegkijk-series van het moment. Het is niet uitzonderlijk goed, maar je wil toch constant verder kijken. Dat houden ze nu in ieder geval al vier seizoenen vol. De vooruitblikken aan het einde van de afleveringen blijft een leuk gegeven Het was even wennen, maar het is goed dat de makers dit seizoen voor een iets andere setting gekozen hebben. Het studentenleven en he thuis zijn verdwenen, en dit keer gaan de personages zelf het werkveld in. Wel vond ik met name de tweede helft van dit seizoen qua verhaallijn wel echt te vergezocht.

Spannende ontknoping van het seizoen, maar blij dat we bijna bij het einde zijn. De verhalen worden nu wat ongeloofwaardig en overdreven. Toch is het acteerwerk van de 'volwassen cast' weer ijzersterk en is de opbouw van het seizoen sterk. Gabriel vond ik een wat zwakkere toevoeging aan de groep.

Uiteindelijk blij dat ik de serie heb afgekeken. Het begin was enorm taai om doorheen te komen, maar het einde was zeer spectaculair. Het voelt daarom niet als een filler seizoen. Dit is een waardige afsluiting van de verhaallijnen die in het eerste seizoen begonnen zijn. Volgens mij is het de makers niet gelukt de actrice die Hannah speelt op het laatste moment terug te halen. Je zag enkel oude footage en een kapot geschoten gezicht. Leuk om ook wat andere oud bekenden terug te zien.

Inmiddels helemaal afgekeken en ik kan deze documentairereeks zeker aanraden. Leuk voor fans van Disney en pretparken, maar vooral voor wie houdt van documentaires over hoe bepaalde creatieve ideeën tot stand zijn gekomen. Vooral de eerste afleveringen zijn interessant. Hierin zie je hoe Walt Disney zelf de nodige risico's heeft genomen en hierin niet altijd succesvol was. De laatste aflevering voelde iets teveel als een promotiepraatje voor de nieuwste projecten (Avatar, Star Wars en Marvel) en vond ik daardoor wat minder boeiend.

Ik had wel eens van The Inbetweeners gehoord, maar nooit iets voorbij zien komen. Nu het op Amazon Prime staat kan ik mooi eens aan deze serie beginnen, aangezien er ook slechts 18 afleveringen en 2 films zijn. Het eerste seizoen was al gelijk ronduit geweldig. De Britse accenten, fantastische indie rock muziek en grappige scenario's smaken naar meer. Dit is zeker een aanrader voor fans van Sex Education, waar het veel van weg heeft (andersom eigenlijk).

Bizar om op MovieMeter te zien hoe weinig mensen deze serie hebben bekeken. Echt een aanrader! Dit seizoen was dan wel weer een slagje minder dan het voorgaande. Dat komt vooral omdat de situaties waarin de jongens terecht komen iets minder grappig zijn. Hoogtepunt is voor mij nog het personage van Simon Bird, wat een topacteurs hier.

Op zich een goede samenvatting van wat de meeste mensen eigenlijk al weten, maar qua stijl is fit echt verschrikkelijk. Het is een montage van wat stockvideo's met een zeer overdreven voice-over en overdreven epische muziek. Daarnaast ben ik ook nooit zo'n fan van die zogenaamde experts die hun mening delen, maar eigenlijk allemaal hetzelfde vertellen.

De daadwerkelijke nieuwsbeelden waren wel interesssant.

En de eerste reality-serie op TvMeter is een feit!

Als 90's kid ben ik opgegroeid met zowel de Jackass serie als de films. Wat was het toch leuk om te zien hoe die jongens elkaar steeds weer probeerden te overtreffen. Uiteraard is deze formule daarna nog talloze keren herhaald (waaronder in Nederland met Try Before You Die en in de VS met Nitro Circus). Toch ga je nooit meer zulke waaghalzen vinden als die van Jackass. Helaas dat de groep door de dood van Ryan Dunn niet meer bij elkaar is gekomen voor een vervolg.

Vooral de aflevering in Mianus was leuk

Leuke documentairereeks waarin James May van het noorden naar het zuiden van Japan reist. Met May zit je uiteraard qua humor altijd goed. De onderwerpen vond ik echter niet altijd even interessant en geslaagd. Wat mij betreft had 6x 30 minuten de serie sterker gemaakt.

Prima documentaire, aangezien ik eigenlijk tot aan het nieuws in 2019 niets over Epstein wist. Ongelooflijk hoe deze man jarenlang zijn gang heeft kunnen gaan. Inhoudelijk was het wel veel van hetzelfde. Aangezien de serie 'Filthy Rich' heet had ik gehoopt te leren wat hem zo raak maakte, en niet alleen wat hem een viespeuk maakte.

Eén van de vaste series die ik als kind na het avondeten keek op Cartoon Network (samen met Flintstones, Addams Family, Powerpuff Girls en Looney Tunes geloof ik). Dit vond ik persoonlijk de minste serie van dat rijtje, maar ik heb hier wel hele goede herinneringen aan. Dat introfilmpje alleen al was geweldig. Hanna-Barbera heeft prachtig materiaal afgeleverd in de 20e eeuw.

Grappig om te zien hoe men destijds over de toekomst dacht. Een aantal uitvindingen zijn werkelijkheid geworden, maar sommige ideeën slaan natuurlijk nergens op en zijn zelfs al achterhaald. De tekenstijl is simpel Amerikaans en vind ik persoonlijk erg lekker wegkijken. Wellicht binnenkort weer eens een aflevering kijken, om nostalgische herinneringen op te halen.

Man, wat miste ik Cartoon Network toen dat ineens uit de meeste televisiepakketten in Nederland verdween...

Wat zal ik hier eens over zeggen. Ik ga het wel met Huilon, Kijkon en vooral Groeton vergelijken, omdat dit toch de bron is van het typetje Harco. Ik snap dat je daar geen hele serie mee kunt vullen, maar ik verwacht dan wel dezelfde soort humor. Dat heb ik in Joardy Season gedeeltelijk teruggezien. Alle scènes en in één geval complete aflevering met Harco zijn toch wel de hoogtepunten. De beste aflevering was wat mij betreft 'Bus Simulator 18 Gameplay', maar ook 'Daentje Visje Trailer' vond ik erg grappig.

Maar zoals wel vaker met Joardy, het wordt meestal pas later grappig. Als je de scènes nog eens bekijkt of in een situatie terecht komt waarin je aan deze typetjes denkt. Dit seizoen was leuk geprobeerd, maar kan nog veel beter.

Wat een ontzettend bizar verhaal was dit voor Nederlandse begrippen. Ik ben net iets te jong om de Jomanda hype meegekregen te hebben en ken haar enkel van archiefmateriaal en verwijzingen. In deze serie leer je in vier afleveringen haar hele geschiedenis en huidige toestand kennen. Leuke interviews en beelden. De serie had af een toe een iets te hoog Koffietijd-gehalte, waarbij de roddels de overhand hadden.

Zeer bijzonder verhaal over sekteleider Jim Jones en zijn Jonestown gemeenschap. De serie biedt een goed beeld van zowel de opkomst als de ondergang van de sekte. Qua productie vond ik deze ducumentaire echter wat minder. Te bombastisch opgezet, vooral de muziek.

Leuke documentairereeks voor de afwisseling. Zoals eerder genoemd is het heerlijk om te zien hoe gepassioneerd Koolhoven over de films praat die hij heeft gezien. Fijn dat hij gekozen heeft om niet in te zoomen op de algemene genres, maar voor specifieke subgenres is gegaan. Dat zorgt ervoor dat hij een mooie selectie van ongeveer 5-10 films per aflevering kan maken.

Mijn minpunt heb ik ook eerder genoemd:je zag wel erg veel van films, waardoor spoilers niet achterbleven. Daarnaast vond ik dat de focus teveel op de verhaaltechnische aspecten lag en te weinig op bijvoorbeeld cinematografie en geluid.

Wederom een serie waar ik blanco in ging, maar wat een aangename verrassing is gebleken. Ik heb veel mensen over deze serie horen praten en wilde het dus graag eens proberen. Het meest verrassende element in de serie is hoofdrolspeelster Jodie Comer. Ik kende haar nog niet, maar wat kan zij acteren. Ze deed mij denken aan een combinatie van The Joker (The Dark Knight) en Saga (The Bridge). Ook Sandra Oh weet een goede rol neer te zetten.

De serie weet de spanning en drama te combineren met een cynische vorm van humor, iets wat ik altijd wel kan waarderen. Ik vond de eerste helft van het seizoen stukken beter, vanwege het feit dat de hoofdpersonages elkaar nog niet hadden ontmoet. Ik vraag me daarom af in hoeverre ik het tweede seizoen goed ga vinden. We gaan het meemaken!

Een wat rommelig seizoen. De serie vliegt nu alle kanten op, maar de kwaliteit blijft op niveau. Dit is vooral terug te zien in het schrijf- en acteerwerk. Jomie Comer is natuurlijk geweldig als Villanelle, maar ook Carolyn en Konstantin zijn fantastisch. Eve vind ik steeds minder interessant worden. Hoogtepunt was de ontknoping.

Wat een ontzettend tegenvallend seizoen. De eerste seizoenen van Killing Eve vielen op door de heerlijk cynische humor en stijlvolle productie. Dit seizoen is echter zeer traag en nietszeggend. Met de opbouw van de afgelopen seizoenen naar een grote climax wordt niets gedaan. Al heb ik het idee dat dit bewust gedaan is. Een gemiste kans! Zelfs Jodie kan dit seizoen helaas niet redden.

Redelijke documentaire. Het verhaal is natuurlijk enorm verontrustend voor Nederlandse begrippen, maar de documentaire maakt niet mega veel indruk. De documentaire is vooral erg rommelig gemonteerd (niet logisch) en er ontbreken belangrijke delen van het verhaal. Zo krijgen we vrijwel niets te horen over het verhaal van de andere verdachte binnen dit verhaal en leren we ook weinig van de kinderen die daadwerkelijke al die tijd opgesloten zaten. De slotaflevering vond ik het sterkste door de complexe rol die Israël moest aannemen.

Heerlijk muziekprogramma, waar ik eigenlijk voornamelijk clipjes van op YouTube kijk. Ik heb nooit een hele aflevering achter elkaar gezien (toch eens doen). De variatie die Jools Holland in de artiesten aanbrengt is echt perfect. Het zijn bijna allemaal artiesten die voor de meeste mensen nog ontdekt moeten worden. De bekende popsterren komen hier eigenlijk alleen aan het begin van hun carrière voorbij.

Hoogtepunten van dit seizoen: Interpol, The Good the Bad & the Queen en Robyn.

Interessante documentairereeks over het gebruik van kleur en camouflage in het dierenrijk. Zelf heb ik de afleveringen verdeeld over een langere periode, omdat het wel vrij eentonig is voor een natuurserie. Zeer fascinerend om te ontdekken hoeveel we als mens niet zien. De voice over van Sir David is zoals we gewend zijn weer een fijne toevoeging.

Life's Too Short is een komedieserie die zeer goed begint, maar eigenlijk iedere aflevering wat minder wordt. De eerste twee afleveringen hebben een aantal mooie scènes met topacteurs als Liam Neeson en Johnny Depp, maar ook veel meer screentime voor Gervais en Merchant. De overige afleveringen gaan wat meer over Warwick zelf en zijn niet altijd even bijzonder. Ik moest wel vaak lachen omd e accountant van Warwick, wat een vent.

Niet de beste serie van Gervais, maar ik vond het net iets leuker dan Extras.

Vermakelijke serie die qua stijl niet zo consistent is. De ene keer neemt de serie zich enorm serieus, en de andere keer zit een scène vol met flauw grappen. Het is daarom ook een totaal andere stijl dan de gelijknamige films met Bradley Cooper, die hier ook verschillende keren opduikt. Desondanks vond ik de afleveringen steeds leuker worden.

Jake McDorman kende ik nog niet, maar hij kan een serie als deze prima dragen. Jennifer Carpenter doet het prima, maar heeft geen hele bijzondere rol. Leuk om Bradley Cooper terug te zien in dezelfde rol als in de film Limitless. Wel vreemd dat hij niet meer heeft bereikt dan senator.

Dit zou ik absoluut niet leuk moeten vinden: typetjes, een lachband en flauwe, telkens terugkerende grappen. Toch heb ik deze serie al twee keer gezien en blijf ik met vrienden een aantal memorabele opmerkingen citeren. De personages zijn gewoon heerlijk naar en Brits.

Wat mij betreft de sterkste van de drie Marvel series van dit jaar, vooral vanwege het feit dat deze serie een enorme impact op het MCU verhaal lijkt te hebben. Tim Hiddleston is, zoals we gewend zijn, fantastisch als Loki. De verrassing is voor mij Owen Wilson, die een leuk en nergens vervelend personage nneerzet. De vijfde aflevering was het sterkste, hoewel de ontknoping in de laatste aflevering ook niet verkeerd was.

Ik zag toevallig een trailer van deze show voorbij komen, en had vrij lage verwachtingen. Voornamelijk vanwege het feit dat er veel comedians in dit seizoen zitten die ik niet mega goed trek (Soundos, Stefano, Nienke Plas en Tineke Schouten). Toch maar een aflevering opgezet, en gelijk de hele serie afgekeken. Wat is dit een ontzettend grappig concept. Het gaat echt helemaal nergens over, maar het is heerlijk om te zien hoe de grootste droogkloten echt volledig breken. Er valt nog wel wat winst te behalen met bijvoorbeeld de ongemakkelijke gastoptredens, maar ik hoop enorm op een tweede seizoen.

Wat is dit goed zeg! Ik had deze miniserie al jaren op blu-ray liggen, maar nooit echt tijd en zin in gehad. Deze serie heeft alles wat een western moet hebben: unieke personages, wat shootouts hier en daar, maar vooral de rustige dialogen en prachtige beelden van het Wilde Westen. Het verhaal wist mij van het begin tot het einde te boeien.

Helaas heb ik de hype nooit meegekregen en ben ik pas in 2011 (een jaar na het laatste seizoen) begonnen aan Lost. Ik kan wel met zekerheid zeggen dat ik na de eerste 10 minuten gelijk verkocht was. Wat een fantastische pilot heeft deze serie toch ook. De personages worden stuk voor stuk op een leuke manier geïntroduceerd en het blijft in het eerste seizoen nog allemaal erg mysterieus. Wat doet die ijsbeer op het eiland, wat is het mysterieuze monster en wat schuilt er onder de niet open te krijgen deur.

Hoofdpersonage Jack heeft mij altijd het minste geboeid, maar de andere personages kon ik allemaal zeer waarderen. Het leuke aan deze serie is dat je, net als later bij Orange is the New Black, elke aflevering van een ander personage zijn of haar verleden te zien. Essentiële informatie die de rol van het personage op het eiland interessanter maakt.

Ik heb de serie inmiddels twee keer helemaal gezien, maar ik denk dat er ooit op een dag wel een derde en vierde kijkbeurt gaan komen...

Een vrij teleurstellend seizoen. Ik begon een maand geleden met kijken en vergeleek de pilot met die van The Walking Dead. Een goede focus op de belangrijkste personages en de kwaliteit straalde er vanaf. Helaas volgde de rest van het seizoen ook de Walking Dead formule. Eindeloze problemen die ontstaan en geforceerde gesprekken tussen hoofdrolspelers. Het maakte de serie behoorlijk saai, hoewel er ook genoeg spannende momenten in zaten, zoals de laatste minuut van de achtste aflevering.

In de personages zat ook veel verschil. Tienerdochter Penny en voornamelijk slechterik Dr. Smith waren erg vervelend geschreven en het acteerwerk hielp daar ook niet bij. Als een personage nu al zo erg gehaat wordt, ben ik benieuwd hoe de schrijvers Dr. Smith volgend seizoen gaan behandelen.

Mooie documentaire over hoe duister bepaalde delen van de Staten zijn. Als je leeft in armoede, zijn drugs, geweld en prostitutie soms de enige opties, zo laat deze documentaire zien. Louis blijft een fantastische interviewer en documentairemaker, hoewel ik dit keer niet het gevoel had dat hij echt iets nieuws liet zien.

In één weekend uitgekeken, wat een leuke ontdekking. Idris Elba heeft zich inmiddels wel bewezen in Hollywood, maar hij is nergens zo goed als in zijn rol als DCI Luther. Het mooie aan deze serie is dat Luther zelf niet alleen buiten het boekje gaat, maar dat ook de serie zelf verrassend uit de hoek durft te komen. Het zijn geen klassiek 'who done it' afleveringen en het loopt absoluut niet altijd goed af. Erg verfrissend.

Enige minpunt is in dit seizoen voor mij het personage Alice, gespeeld door Ruth Wilson. Dit personage wordt iets te geforceerd in iedere aflevering gestopt en haalt de vaart er soms net iets teveel uit. Wilson speelt de rol verder prima.

Nog net iets beter dan de vorige aflevering. Ik vond het een goed idee om er twee dubbele afleveringen van te maken. De langlopende verhaallijnen werken wat mij betreft goed voor deze serie. Zo had Luther in beide verhalen te maken met goed ontwikkelde slechteriken en werden er benauwde situaties neergezet. Wat mij betreft was het ook een goede zet om Alice Morgan minder in beeld te brengen, wat ik een erg vervelend personage in het eerste seizoen vond. Hetzelfde geldt voor DSU Martin Schenk, maar daar had ik in dit seizoen weer absoluut geen problemen mee. Toch vind ik vier (of eigenlijk 2 lange) afleveringen net iets te kort voor een serie.

Kleine tegenvaller. Luther blijft één van de sterkste politieseries die ik ooit gezien heb, maar dit seizoen heeft toch wel wat minpunten. Dit heeft vooral met de personages te maken. Alice is mega ongeloofwaardig, Justin Ripley is ineens niet meer het leuke personage uit de eerdere seizoenen, Mary is een onontwikkeld personage en Erin Gray is misschien wel het vervelendste personage dat ik ooit in een serie gezien heb.

Gelukkig hebben we altijd nog Idris Elba als John Luther. Hij steelt wederom de show en zijn personage is de reden dat deze serie zo goed werkt. De serie weet de grenzen op te zoeken en de kijker te verrassen. Ik hoop wel dat ze in het volgende seizoen wat zaken recht gaan zetten.

Er valt niet heel veel over dit seizoen te zeggen. Zonde om een seizoen van 2 afleveringen te maken. Had dan dat jaar even overgeslagen. Daarnaast had dit seizoen ook echt niet het niveau van de vorige seizoenen. De slechterik in dit verhaal was wel interessant en iets heel anders dan in eerdere seizoenen, maar daar blijft het ook een beetje bij. Idris Elba was wat zwakker dan in de vorige seizoenen en ik vond de twee nieuwe detectives ook niet heel boeiend. Benieuwd of ze het volgende seizoen weer at sterker kunnen maken.

The Mandalorian is als scifi-western een prima uitstapje in het Star Wars universum. Hoewel het nergens perfect is, denk ik toch dat het Twin Peaks, Sopranos, Breaking Bad, House of Cards en Game of Thrones gaat volgen in het rijtje keerpunten in de seriegeschiedenis. Ditmaal als het moment waarop Disney als grote speler de seriewereld betreedt.

De sets, effecten en kostuums zien er allemaal fantastisch uit. Op niveau zelfs van de meeste films, ook al oogt de belichting soms wat goedkoper uit. Het verhaal weet te boeien door een reeks leuke nieuwe personages. Toch leefde ik nergens echt met het hoofdpersonage mee, puur omdat je constant naar een masker aan het kijken bent.

Onderhoudende serie en ik ben ontzettend benieuwd naar het vervolg.

Dit had ik niet zien aankomen. Op de valreep nog even het sterkste seizoen van dit jaar. Het eerste seizoen vond ik vorig jaar wat saai en niet bijzonder, maar wat was dit seizoen goed. Het is misschien wat makkelijk van de schrijvers om de fans the pleasen met bekende gezichten, en toch heb ik dit nog nooit op deze manier in een serie gezien. Ook zonder deze personages was dit een fantastisch seizoen. Wel geef ik toe dat ik de laatste aflevering net uitzet, nog behoorlijk onder de indruk ben, en dat zeker wel voor een halve ster extra zorgt. Net zoals vorig jaar denk ik dat ik Disney+ voor nu maar weer even stopzet. Toch denk ik dat, wanneer Disney met nog meer van dit soort series komt, dat ik op een gegeven moment blijvend abonnee ben. De zoveelste streamingdienst, so may the force be with my wallet.