Opinions

Redelijk eerste seizoen, van een komedieserie die vooral erg op The Office lijkt qua stijl en setting. Gelukkig lees ik overal dat dit het minste seizoen is, want dit voelt vooral als een uitprobeersel. Chris Pratt en Rashida Jones zetten vooralsnog hun personage het beste neer. Amy Poehler is nog erg zoekende. Leuk om op deze manier te zien hoe het er bij dit soort gemeenteprojectjes aan toegaat.

Na een geweldig vierde seizoen, vond ik dit seizoen toch wat minder. Oswals Mosley was een goede toevoeging, maar als tegenstander toch minder imponerend dan Adrien Brody in het vorige seizoen. Ook de nieuwe rivaliserende bende viel mij wat tegen. Verder is dit natuurlijk nog steeds een zeer onderhoudende serie. Vooral Cillian Murphy blijft sterk spelen.

Wisselend seizoen.

Hoewel de verhaallijnen van Miss Ives en Ethan Chandler weer goed waren, wisten de verhaallijnen van Mr. Claire, Frankenstein en Dorian mij wederom vrij weinig te boeien. Dat was in dit seizoen meer te merken, omdat de personages elkaar veel minder vaak tegen het lijf liepen dan in de voorgaande seizoenen.

Zoals bijna iedereen hier zegt, moet ik mijn complimenten aan Eva Green geven. Wat een fantastische actrice is dat toch. Hetzelfde geldt voor Dalton. De overige acteurs spelen prima, maar niet heel bijzonder.

Doordat ik dit seizoen wat later ben gaan kijken, wist ik al dat dit het laatste seizoen zou zijn. Die frustratie heb ik dus gelukkig niet bij de aftiteling gehad. De serie werd wat mij betreft erg sterk, maar misschien iets te somber, afgesloten. Wat ik me wel afvraag: waarom hebben we helemaal niet gezien wat er met Dracula is gebeurd? De makers wisten toch dat dit het laatste seizoen zou zijn, dus waarom bleef zijn lot nog zo vaag?

Sterke serie. Ik zou willen dat meer zenders er voor kozen om het bij 3 seizoenen te laten. Niet zoals The Walking Dead en Supernatural, die zo lang doorgaan dat het op een gegeven moment niet meer boeit hoe het gaat eindigen.

Ik ben niet per se een heel groot fan van afvalraces met BN'ers, maar dit is erg leuk. In plaats van domme spelletjes doen, moeten de kandidaten hier hun creativiteit en technieken laten zien. Tijl doet het leuk als komische noot. Wel is hij als presentator erg houterig. De mix van kandidaten is dit seizoen zeer goed. Vergeleken het momenteel lopende seizoen zijn de afleveringen hier iets korter. Dat bevalt mij iets beter.

Ik ga erg hard door dit programma heen. Het is leuk, leerzaak, grappig en creatief. Ook dit seizoen hebben ze toch weer prima BN'ers op weten te trommelen en zijn de opdrachten veelzijdig. Hoogtepunt is de finale in Costa Rica, maar ook het brandende vliegtuig was een toffe shoot.

Het minste seizoen tot nu, ondat de kandidaten een wat mindere chemie hadden. De opdrachten hadden teveel details, waardoor de kandidaten wat minder creativitiet mochten laten zien. De finale was dan wel weer geweldig.

Prima winnaar van een sterk seizoen. De opdrachten waren leuk en veelzijdig, en de deelnemers waren beter dan die uit de voorgaande seizoenen. De 'grote reis' in de finale was ondanks corona toch nog zeer spectaculair. Mooi om te zien dat ons eigen land ook nog van dit soort prachtige locaties heeft. Wel het het seizoen wat mij betreft wat korter gemogen. Een dubbele finale is prima, maar doe dan geen afleveringen waarin niemand hoeft te vertrekken.

Aangezien ik deze ontwikkelingen destijds niet gevolgd heb, was dit voor mij een zeer interessante en verrassende documentaire. Goed dat dit soort issues een podium krijgt. Door de lange speelduur kwamen de twee afleveringen wel eerder over als een Evan Rachel Wood biografie dan een documentaire over huiselijk of seksueel geweld. Hierdoor zwakte de boodschap wat mij betreft enigszins af.

Heerlijke documentaireserie, waarin ik dieren en situaties heb gezien die ik nooit eerder op mijn beeldscherm gezien heb. Scènes die mij vooral bijgebleven zijn: de hagedis die achtervolgd wordt door tientallen slangen, een kikker die haar eitjes beschermt en een gigantische sprinkhanenplaag. De makers weten de dieren mooi in beeld te brengen en de spanning goed op te bouwen. Wat The Oceanic Six al zegt, is dat de afleveringen wel heel erg heen een weer vliegen, er geen rode lijn is en sommige scènes net iets te lang of juist te kort zijn.

Toen ik las dat de zesde aflevering zich in de steden zou afspelen, kon ik mij er weinig positiefs bij voorstellen. Laat dit nou een van de betere afleveringen van de serie zijn. Geweldig om mens en natuur in sommige steden zo dichtbij elkaar te zien. Ook de boodschap van David Attenborough aan het einde was mooi: omarm de natuur in de steden en het zal de wereld een stuk mooier maken.

Vergeet niet de making of specials te kijken van alle afleveringen, vooral die van de eerste aflevering over de pinguïns.

Hoogtepunt van mijn jeugdseries. Ik zat op de kleuterschool toen de serie populair werd in Nederland, nog voor ik de games ging spelen en kaarten ging verzamelen. Leuk dat de theme song dit jaar nog een mooi plekje in de Radio 2 Top2000 heeft gekregen.

Ben ongeveer bij de derde serie afgehaakt, maar dit seizoen had het meeste tempo en de meeste originaliteit. Vond Ash zelf nooit zo heel bijzonder, vooral omdat hij nooit echt goed is geworden en alles met geluk heeft gered. De supporting characters waren interessanter. Ook complimenten voor de Nederlandse stemmencast.

Als kind vond ik alles wat met Pokémon te maken had geweldig, maar ook toen vond ik dit seizoen al tegenvallen. De setting van het seizoen was leuk, maar de gelijkenissen met de games zijn wat de serie leuk maakt. In dit seizoen bezoeken de hoofdpersonen een regio die niet in de games zit.

Brock, een van de meest geliefde personages van het eerste seizoen, wordt ingeruild voor de minder interessante Tracey. Als Brock dan eindelijk terugkeert, hangt er een interessant mysterie rond zijn terugkeer, die nooit wordt uitgelegd. Jaren later ontdekte ik pas het ware verhaal. Een zelfde soort teleurstelling als met de GS Ball in het derde seizoen.

Het hoogtepunt zit wel in de laatste afleveringen, als we eindelijk de Elite Four leider Drake te zien krijgen. Uiteraard was het voor het eerst zien van de Pokémons van de volgende generatie ook erg indrukwekkend als kind/fan.

Vanaf dit seizoen heb ik waarschijnlijk niet alle afleveringen meer gezien, maar dit seizoen heeft wel een van de meest hartverscheurende afleveringen. Dat is aflevering 6, waarin Team Rocket op vervelende wijze afscheid moet nemen van Arbok en Weezing, die sibds de eerste aflevering al meededen. De rest van het seizoen is gewoon prima. Een dappere keuze om afscheid van Misty te nemen en May is daarnaast een prima toevoeging aan de groep. Max is wat irritanter. Aangezien Ruby, Sapphire en Emerald mijn favoriete delen uit de gamereeks zijn, draag ik dit seizoen toch een warm hart toe.

Ik volg de serie al jaren niet meer, maar als liefhebber van de franchise en vanwege de nostalgie kijk ik altijd de eerste aflevering als er een nieuwe regio wordt geïntroduceerd. Zo ook bij seizoen 20, waarin de regio Alola uit de Sun & Moon games centraal staat.

Dit seizoen lijkt een soort reboot te zijn, maar ook weer niet. Ash woont weer bij zijn moeder (zo kwam het op mij over), de stijl is anders en Ash begint weer met enkel zijn Pikachu. Er zijn nog wel verwijzingen na eerdere seizoenen (Ash vertelt bijvoorbeeld dat hij een groep Tauros bezit), dus het is niet helemaal een reboot.

Ik vond de eerste aflevering in ieder geval prettig wegkijken. De Alola regio is totaal iets anders en ik denk dat de makers met het feit dat Ash dit seizoen op een school zit en niet constant rondreist iets heel anders willen neerzetten. Met bovenstaande link is de serie hier in ieder geval makkelijk te volgen, dus wellicht in de toekomst proberen de serie verder te kijken.

Net als Pokémon Origins probeert Generations een iets volwassener en realistischer beeld van de Pokémon wereld te geven. Voor fans van de games, waaronder ikzelf in mijn jeugd, is het een feest van herkenning. Helaas ben ik na de vierde generatie van de games afgehaakt en sprak deze miniserie mij vanaf aflevering 13 een stuk minder aan.

Een minpunt van Generations is het feit dat de fleveringen maar 5 minuten duren en daardoor weinig inhoud hebben. Wat had ik deze verhalen graag uitgewerkt gezien in plaats van die flauwe serie met Ash en Pikachu in de hoofdrol. Geef mij maar een serie die echt naar de games heeft gekeken, hoewel mijn voorkeur nog wel naar de Pocket Monsters: The Origin (2013) miniserie gaat, die helaas te kort is om op deze site te plaatsen.

Leuke mini-serie, die in tegenstelling tot de reguliere serie wat meer trouw is aan de originele Pokémon games. Bepaalde scènes komen letterlijk uit Red, Blue en Green. Het is ook allemaal iets meer volwassen dan de reguliere serie, voor zover je dat zo kunt noemen. Het is alleen jammer dat er zo weinig afleveringen zijn. Tussen Pallet Town (aflevering 1) en Lavender Town (aflevering 2) zitten toch behoorlijk wat uurtjes speelplezier in de games.

Dit vond ik als kind één van de leukere Cartoon Network series. Him was echt het meest creepy personage in de gehele seriegeschiedenis. Leuk voor de volgende generatie dat er binnenkort een nieuwe serie komt.

Erg onder de indruk van de vier finalisten. Het winnende doek had niet per se mijn voorkeur, maar met Sebas als winnende kunstschilder heb ik geen moeite. Leuk programma, alleen jammer dat het soms dan weken niet wordt uitgezonden door andere programma's tussendoor.

Weer een prima seizoen van Project Rembrandt. Mooi om te zien dat ze er ondanks corona toch nog een mooi programma van hebben weten te maken. De talentvolle amateurschilders zijn allemaal weer leuke en bijzondere persoonlijkheden, met in het bijzonder Alfredo. De nieuwe coach moet nog wel wat groeien in zijn presentatie. Het jammere van het programma vind ik dat aan de ene kant gestimuleerd wordt een eigen stijl te ontwikkelen, maar dat de finalisten bij de laatste opdracht toch weer een Rembrandt 1 op 1 moeten naschilderen. Dat blijf ik tegenstrijdig vinden.