Opinions

Dit was wel een beetje een tegenvaller, vooral omdat het verhaal voor 6 afleveringen vrij saai was. Het hoogtepunt was de transformatie van Sam naar Captain America, maar ik had eigenlijk al wel verwacht dat dit gelijk na Endgame zou gebeuren. Daarnaast vond ik de bad guys en de uiteindelijke leider niet zo boeiend.

Gelukkig waren er ook genoeg leuke elementen. De actiescènes waren prachtig in beeld gebracht, het was leuk om Zemo terug te zien en ook het verhaal van de nieuwe captain was best interessant ondanks de haatberichten richting de acteur.

Iets minder dan WandaVision, maar ik kijk sowieso meer uit naar Loki deze zomer.

Ik had met deze serie een soort 13 in een dozijn detectiveserie verwacht. Dat is het in ieder geval niet. Wat vrij origineel is, is het feit dat je gelijk weet wie de dader is en dat je het verhaal vanuit zowel zijn perspectief als die van het politiecorps ziet. Wat mij enorm tegenviel is het feit dat de personages van Dornan en Anderson beide vrij vervelend zijn. De afleveringen zijn ook wat te lang, maar dat is een kwestie van smaak. De serie biedt echter genoeg spanning en een zeer 'fijne' sfeer. Dit soort verhalen liggen mij altijd goed.

Veruit het minste seizoen in de reeks, maar zeker niet slecht. Het verhaal dwarrelt een beetje vooruit en is eigenlijk nergens spannend. McGregor en Winstead doen het leuk, maar het is wat mij betreft David Thewlis die iedere scène steelt als Varga. Het is misschien iets te veel een typetje, maar ik vond het een briljante schurkenrol. Wat is dit seizoen vooral miste was de typische Coen Brothers humor. Seizoen 1 had dat heel erg, seizoen 2 al wat minder, maar dit seizoen was een stuk serieuzer.

Leuke documentairereeks, die wel erg in herhaling valt. Zelf ben ik niet zo wantrouwend richting de overheid, maar het is goed dat tegengeluid in een democratie ook de een podium krijgt. Dan is het goed om te zien dat niet alle tegenstanders 'wappies' zijn (ze komen ook hier wel weer voorbij) maar dat de mensen ook wat te vertellen hebben. Ik vind Filemon niet per se een fantastische documentairemaker, maar hij geeft mensen wel de ruimte. Wel blijkt al snel dat al deze mensen dezelfde beweegredenen (wantrouwen, burnouts, faillissementen) hebben en zijn de afleveringen daardoor veelal hetzelfde.

Leuke 'talentenjacht', waarbij iedere aflevering een andere keuken in de schijnwerpers staat. Leuk om te zien hoe je gaandeweg het programma favoriete chefs gaat krijgen. Prachtig om al dat vakmanschap en die passie bij de kandidaten te zien. Minpunten: het is zoals vaker in Amerika weer veel te groots opgezet en het had soms iets educatiever gemogen.

Doodzonde dat deze serie ooit gecanceld is. Waarschijnlijk om het feit dat deze serie te ver vooruit liep op zijn tijd of het feit dat FOX de chronologische volgorde van de serie heeft verpest. Wat was die combinatie tussen science-fiction en western toch heerlijk. De personages, onder leiding van Nathan Fillion, waren na 13 afleveringen al meer dan prima uitgewerkt. De humor voelde nooit geforceerd en dat intronummertje, wat Madeliefje hierboven al aangeeft, bracht je gelijk in de aflevering.

Een zeer vermakelijke serie van en met Phoebe Waller-Bridge. Ik kende haar eigenlijk niet zo goed, maar kan haar cynische humor wel waarderen. Het blies mij niet zo omver als sommige recensies deden vermoeden. 6x 25 minuten is wel een heerlijk tussendoortje hoor!

Een (nog) leuker seizoen vergeleken de eerste. De personages zijn net wat leuker en de rode draad is veel interessanter. Ik was vooral onder de indruk van Andrew Scott, die een goede chemie met Waller-Bridge had. Jammer dat het bij twee seizoenen blijft.

The Flintstones behoorde tot één van de programma's die ik als kind iedere avond op Cartoon Network keek. Een heerlijk simpele serie die tot een een heel nieuw genre heeft geleid: de cartoons voor volwassenen. Zo zouden The Simpsons en Family Guy waarschijnlijk nooit hebben bestaan zonder de komst van The Flintstones. De Hanna-Barbera tekenstijl kijkt erg prettig weg en de stemacteurs zijn hier briljant gekozen. De idioterie van Fred en Barney is wat mij betreft het hoogtepunt van deze serie.

Eem wisselende documentairereeks. Ik heb nooit heel veel met Formule 1 gehad, maar sinds mijn werk Max Veratappen sinds kort sponsort, ben ik mij er wat meer in gaan verdiepen. De reeks wert het Formule 1 seizoen mooi samen te vatten. Door het niet meedoen van enkele grote spelers aan deze reeks mis je toch wat belangrijke details. Verder is de spanningsopbouw wel erg goed en biedt deze serie behoorlijk wat inzichten in de behind the scenes van de Formule 1 wereld.

Uiteraard veel herhaling, maar inhoudelijk net wat beter dan het eerste seizoen. Netflix weet dit keer de drama's en competitie binnen de teams veel beter in beeld te brengen. De opbouw van de afleveringen is ook fijn: eerst even de focus op een specifiek team, daarna alle hoogtepunten in beeld brengen.

Wederom een seizoen wat erg prettig wegkijkt. Eens met de kritiek dat het erg gedramatiseerd is en een aantal zaken niet kloppen qua volgorde. Het was dan ook wel erg lastig, aangezien alle belangrijke gebeurtenissen (transfers, records, crashes) vanwege het korte seizoen zo dicht bij elkaar plaatsvonden. Knap dat de makers alsnog iedere aflevering een team centraal kan zetten.

Voor mij boeien de racebeelden wat minder, maar geniet ik vooral van wat er achter de schermen afspeelt. Inderdaad de scènes met Vettel. Hoe het communicatieteam van Ferrari blijft aandringen dat de dag van ontslag toeval is, en dat we vervolgens de reactie van Horner ziet die daar terecht een hele andere visie op heeft.

Zeer vermakelijk programma, waarin we vele uitersten van de Verenigde Staten te zien krijgen. Ik heb de serie ook voornamelijk gezien omdat ik een liefhebber ben van de Amerikaanse cultuur, niet van Frans Bauer. Toch vond ik Frans en Mariska hier erg sympathiek overkomen en hebben ze een redelijk programma neer weten te zetten. Het nadeel vond ik dat ze soms te lang bij hetzelfde onderwerp bleven hangen, vooral het hele Rocky verhaal. Dit werd over twee afleveringen uitgesmeerd, maar vond ik totaal niet interessant. Daarnaast kregen we voornamelijk te zien wat Frans leuk vond en niet zo zeer wat er in Amerika nou echt speelt. Dat maakt de reeks misschien ook wel weer uniek. Van mij mogen ze dit duo nog wel een keer op reis sturen (Azië, Zuid-Amerika o.i.d.). Het is een leuk tussendoortje.

Wat betreft het belastinggeld kan het me eerlijk gezegd weinig schelen, zo lang de focus maar wel op inhoudelijke programma's blijft. Deze serie vind ik, in vergelijking tot het gemiddelde RTL programma, nog van een acceptabel niveau.

Geweldig om bijna 20 jaar later te zien wat een klassieker deze serie is geworden en wat een toptalenten Freaks & Geeks heeft afgeleverd. Naast de bekende namen James Franco, Seth Rogen en Jason Segel komen ook de jonge Ben Foster, Lizzy Caplan, Jason Schwartzman en Shia LaBeouf langs.

De serie wordt terecht geprezen om de volwassen onderwerpen die voorbij komen. De personages zijn misschien soms een beetje stereotype, maar ik denk dat de meeste mensen zich er zeker wel mee kunnen identificeren. Het personage wat er wat mij betreft het meeste uitspringt is Lindsay. Wta een ontzettend goed geschreven personage. Minder vond ik dan weer haar broertje Sam, die constant super irritant was.

Het zijn voor mij de eerste afleveringen Friends die ik ooit gezien heb, maar het eerste seizoen heeft mij positief verrast. De humor is goed, de personages zijn leuk en ook de verhaallijnen wisten te boeien. Mijn favoriete personage is Chandler, een mooi cynisch personage. De serie heeft wel, net als veel andere oudere series, last van zwak geschreven vrouwelijke personages. De mannen zijn hier enorm grappig, terwijl de vrouwen vooral irritant zijn.

Ik sta niet per se te popelen om het volgende seizoen gelijk te kijken, maar ik denk wel dat het er een keer van gaat komen. Lekkere wegkijk-serie.

Jaren geleden al eens aan Friends begonnen toen het net op Netflix stond. Destijds na twee seizoenen niet verder gegaan omdat er andere series doorheen kwamen. Intussen wel weer helemaal opnieuw begonnen en drie seizoenen verder. Dit is de ultieme wegkijkserie. Het is niet per se de sitcom waar ik het hardste om moet lachen, maar het verhaal is gewoon oprecht boeiend. Geen vervelende personages, maar Phoebe blijft in mijn ogen wel wat achter. Snap op zich ook wel de kritiek op Ross, al heel wat fat/bald shaming voorbij zien komen. Maar om daar nu ineens moeilijk over te gaan doen...

Nog steeds heb ik Chandler als favoriet, gevolgd door Monica.

Het sterkste seizoen tot nu toe. Een tijdje geleden ben ik begonnen met het kijken van alle seizoenen op chronologische volgorde, omdat ik slechts kleine gedeeltes gezien had. De personages beginnen een steeds positievere indruk op mij te maken. Alle 6 zijn ze perfect gecast.

Een aantal verhaallijnen vond ik dit seizoen, zoals eerder genoemd, wat minder. Dat zijn bijvoorbeeld de zwangerschap en het personage Emily. Maar ook dat levert uiteindelijk wel weet komische momenten op. Na dit seizoen vind ik nog steeds Chandler het leukste personage. Verder wordt Ross irritanter en Rachel steeds leuker.

Voor mij was dit veruit het beste seizoen tot nu toe. De verschillende relaties tussen de personages komen steeds beter uit de verf en vooral de komische situaties zijn in dit seizoen beter geschreven en ook beter geacteerd. Ik wist op voorhand al wel dat Chandler en Monica samen zouden eindigen, maar niet hoe die relatie ontstaan is. Leuk om nu eens te zien!

Iets minder dan de voorgaande seizoenen. De serie begint, zoals hierboven al meermaals is benoemd, wat minder scherp en verrassend. Hoogtepunt dit seizoen is de relatie tussen Monica en Chandler. Ik had ooit wel eens wat van Friends gezien, maar had nooit door dat deze relatie net zo interessant is als die tussen Ross en Rachel. Phoebe was dit seizoen wel zwaar irritant, en Monica leek wat meer op de achtergrond te staan dit keer. Een ander hoogtepunt voor mij was de cameo van een zeer grote Hollywood-acteur, die zag ik niet aankomen. Overigens ben ik ook geen fan van de compilatie afleveringen.

Wederom een fantastisch seizoen, waarin zelfs Phoebe leuk begint te zijn. Ik ben het 100% eens met bovenstaande opmerking dat de verhaallijn waarin Joey uit het niets smoorverliefd is op Rachel, en dat het na de cliffhanger ook na een aflevering weer weg is, echt volkomen belachelijk is. Daarnaast irriteerde ik mij aan het aantal 'Chandler vertoont vrouwelijk gedrag' grappen. Los van dat blijft dit voor mij de ultieme sitcom. De manier waarop verhalen samenkomen en de chemie tussen de karakters is ongekend en nooit overtroffen.

Het minst beoordeelde seizoen hier op MovieMeter, en ik snap heel goed waarom. Voor mij is dit ook een iets minder seizoen, los van dat ik het nog steeds een fantastische show vind, vanwege Chandler. Hij is uitgegroeid van de clown van de groep naar het lulletje van de groep. De herhaalde grappen over zijn vrouwelijke kant werden erg irritant. Hopelijk corrigeren zij dat volgend seizoen. Daarentegen vond ik Phoebe, Joey en Ross juist veel leuker dan voorgaand seizoen.

Het kijktempo ligt hoog aangezien Friends over twee weken van Netflix verdwijnt, maar waarschijnlijk ga ik het laatste seizoen nog net redden.

De afgelopen maand heb ik in een zeer hoog tempo Friends af moeten kijken, omdat de serie aanstaande vrijdag van Netflix verdwijnt. Gelukkig heb ik het net op tijd gered. En wat een fantastisch laatste seizoen. De laatste twee afleveringen had ik al jaren geleden eens gezien, maar het is vele malen leuker om het nu nog eens te zien nadat ik alle afleveringen op chronologische volgorde gezien heb

Dit seizoen is een stuk grappiger dan de voorgaande twee. Chandler is eindelijk weer de cynische grappenmaker die hij in het eerste seizoen was en Phoebe is uitgegroeid tot een geweldig personage (hoewel zij voor mij de minste Friend blijft).

Fijn dat de verhaallijnen, op 1 personage na, zo mooi afgesloten worden. Ik ga Friends enorm missen!

Na maanden kijkplezier heb ik dan eindelijk de special gezien. Ik ben blij dat ik gewacht heb, en deze niet voor de die tijd gezien heb. De emotie die de acteurs voelden kwam nu veel beter aan. Verder heb ik een dubbel gevoel bij deze special. James Cordon, de onnodige beroemdheden en de slappe interviews met fans halen het kijkplezier wel wat naar beneden. De table reads vond ik vooral leuk, omdat je echt het plezier bij alle acteurs weer naar boven zag komen.

Hoogtepunt: Janice!