Opinions

Ik begin misschien een beetje clichématig, maar ook ik - naast vele anderen - zag op tegen de vreselijk lange speelduur en dus naar het kijken van deze film. Vandaag hier nog wat berichten gelezen en bij (bijna) iedereen viel het reuze mee, dus toch maar besloten om hem vandaag te zien. En ja, ook mij viel het reuze mee, sterker nog; de film had wat mij betreft langer mogen duren.

Mijn eerste kennismaking met een film van Akira Kurosawa zit er op en ik denk niet dat ik een betere kennismaking had kunnen krijgen dan deze Shichinin no Samurai. Wat een magistraal, fascinerend, maar vooral prachtig en ijzersterk epos is dit zeg. Vanaf de eerste minuut, tot het einde genoten van deze film. Misschien moest ik er eerst even inkomen, maar dit was zo gebeurd. Hierna is het echt genieten geblazen van zowat elke scéne in dit prachtige verhaal. Misschien wel het belangrijkste en sterkste punt in deze film is het feit dat de film op zo'n beetje elk front zijn tijd ver vooruit was. Het camerawerk is verbluffend en ik heb dan ook regelmatig met een open mond zitten kijken naar degene die dit allemaal mogelijk heeft gemaakt. Hoe sommige scénes tot stand zijn gekomen dankzij het perfecte camerawerk is gewoon niet te geloven. De regen die naar beneden valt, de paarden die door de modder rennen, de spannende gevechten en alles lijkt vreselijk intens en realistisch dat je er zelf gewoon ook in zit, fantastisch. Daarnaast krijgen we gewoon de één na de andere oogstrelende shot voorgeschoteld. Prachtige gebieden, bergen, rotsen, watervalletjes en bossen. De camera neemt je mee en slingert je van het ene gebied naar het andere, waar we weer verrast worden met een andere interessante gebeurtenis, want eigenlijk bevat deze film niks anders.

De personages zijn allemaal geweldig, maar er spring er toch echt één uit voor mij: Toshirô Mifune. Wat een geweldig personage zeg, misschien wel één van mijn all-time favorieten, want ik heb genoten van elke seconde screentime die hij vult. Ik hoor veelal gemengde reacties over zijn personage en dat kan ik me voorstellen, maar ik vond hem echt meesterlijk. Die opmerkingen, dat lachje, die gekke bekken en die gekke sprongetjes steeds, simpelweg briljant. Hij brengt vreugde in een serieus verhaal. In dit verhaal maken we trouwens erg goed kennis met alle personages. Kurosawa neemt de tijd en zorgt ervoor dat elk personage zijn deel krijgt en elk personage zorgt er wel voor dat we als kijker kunnen blijven genieten. Naast al deze karakters is het verhaal zelf gewoon erg meeslepend. Naar het einde toe wordt het behoorlijk spannend en mogen we genieten van een paar adembenemende scénes, waar alles wederom perfect in beeld is gebracht. Soms lijkt het geen film, maar gewoon de werkelijkheid. Zo puur komt deze film over en dat is zeldzaam.

Nu moet ik na het zien van deze film gewoon meer films van Kurosawa zien te krijgen. Binnekort moet ik me maar eens wat meer gaan verdiepen in deze man en dan eens even kijken welke titels het verstandigste zijn om aan te schaffen. Ik kijk er in ieder geval alvast naar uit. Deze film krijgt de volle pot, vijf sterren dus en een betere film had ik me vandaag niet kunnen wensen.

Spannende film van meesterregisseur Kubrick! Jack Nicholson is briljant terwijl zijn vrouwelijke collega Shelley Duvall een minpuntje was in vele scenes in deze film. De opbouw van spanning is goed, zo wordt er perfect gebruik gemaakt van goede, spannende muziek en prachtig camerawerk! Het is wel jammer dat de versie die ik heb gezien aardig is ingekrimp in vergelijking tot de Amerikaanse versie. Zo miste ik direct de scene waarin Halloran de snow-cat krijgt! Van het een op het andere moment rijdt hij in dat ding!

De versie uit '97 vond ik toch ietsjepietsje beter denk ik! Misschien na deze een keer te hebben herzien veranderd dat, maar de miniserie van 1997 heeft mij met nog een betere indruk achtergelaten dan deze. Neemt niet weg dat dit een topfilm is!

Zeer goede klassieker, deze 'Shock Corridor'. Ben van plan om weer wat meer ouwe meuk te bekijken en deze prent was eigenlijk de 1e van een (hopelijk) hele lange reeks. Goed begin in ieder geval.

Sowieso al fantastisch het hele gegeven - het zoeken naar een moord in een gesticht, waar alleen een aantal gestoorde luitjes de moord hebben gezien. Johnny Barret denkt de Pulitzer-prijs te kunnen winnen door zo'n moord ''op te lossen''. Zijn omschakeling naar gekte is ook een fantastische scene en dan doel ik op het moment dat z'n vrouw (of toch zus ) hem een zoen geeft. Zeer sterk.

Vanaf dat moment slaat de verwarring toe, maar ook de verslagenheid dat het 'systeem' hoe dan ook zal winnen. Johnny is verslagen en langzaam aan ''gek'' geworden. De moord blijft onopgelost.

Persoonlijk zat ik er helemaal in. Meevoelend met de hoofdpersonages. 'Shock Corridor' blijkt naast een meeslepende aanklacht, gewoon een heerlijk vermakelijk, meeslepend en sfeervol geheel. Klasse.

Er zijn films die erg lang duren, maar waarvan je als kijker - ik in dit geval dan - graag zou willen dat ze gewoon nog langer duren. Dat komt niet supervaak voor, maar bij een meesterwerk als dit wel. Echt drie uur lang genieten van een film die (bijna) op alle fronten naar perfectie rijkt...

De vergelijking met Magnolia word vaak gemaakt en die film werd hier dan ook vaak genoemd. Laat dan nou mijn favoriete film zijn, dus kon ik niet achterblijven om deze film ook te gaan bekijken. De eerste keer dat ik Magnolia zag kreeg die ook (net) geen vijf sterren en datzelfde doe ik met Short Cuts. Waarschijnlijk gaat herziening vijf sterren opleveren, maar ik begin rustig. Ik zag deze film overigens zonder Nederlandse ondertitels, want volgens mij is die met Nederlandse ondertitels niet eens meer te koop hier. Vorige week kreeg ik de regio 2 versie van play.com binnen voor een schijntje en het gebrek aan ondertitels maakt helemaal niks uit. Het is even wennen, maar je zit er zo in.

Dit soort films liggen me wel. Verschillende verhaallijnen van verschillende mensen met ieder een ander karakter, een ander leven en ieder zijn eigen problemen. Naast Magnolia, maar bijvoobeeld ook Crash is dat in deze film ook het geval. Echt alle verschillende verhalen waren interessant en wisten vanaf minuut één te boeien. De casting is perfect in deze film. Alle acteurs en actrices doen hun werk voortreffelijk en daar doe ik dan ook graag mij petje voor af. Tim Robbins zet waarschijnlijk de beste rol neer die ik van hem heb gezien en Robert Downey Jr. komt steeds hoger op mijn lijstje favoriete acteurs (niet dat ik die heb overigens). Van Julianne Moore moest ik nooit wat hebben, maar heb nu toch zeker al stuk of vijf films gezien waar ze van het scherm spat, zo'n goede prestatie steeds en ook in deze film doet ze dat weer. Andere rollen van Andy MacDowell, Frances McDormand, Matthew Modine, Jennifer Jason Leigh etc. etc. etc. waren ook allemaal prima. Er was zelfs nog een klein rolletje voor Huey Lewis neergelegd.

Echt het hele geheel is prachtig gefilmd. Subliem camerawerk en in bijna elke scene een prachtige setting. Cinematografisch is deze film dan ook een pareltje te noemen wat mij betreft. De muziek is redelijk, maar dat is één van de dingen die misschien wel wat beter had gemogen. We krijgen één grote kijk te zien in het leven van verschillende mensen met hun gebeurtenissen, problemen, liefdes en andere dingen die het voor ons als kijker interessant weten te maken. Alle verhalen komen prima tot elkaar en op het eind is de puzzel compleet, echt geweldig gedaan. De aardbeving is dan ook een prachtig gegeven voor deze film. Net als in Mangolia een geweldige climax, alleen vond ik deze veel minder indrukwekkend. Magnolia overtreft deze film overigens op alle fronten, maar dat is geen probleem, want die film is simpelweg perfect te noemen (door mij in ieder geval) en het feit dat ik bij deze film toch wel een beetje hetzelfde gevoel kreeg dan als bij Magnolia zegt al genoeg.

Drie uur lang genieten en dan nog niet tevreden zijn omdat ik zo graag had gezien dat de film nog een uurtje langer had geduurd. Geweldige film, waar ik met deze beoordeling erg rustig van start ga. Overigens heb ik slap gelegen in één van de eerste scenes van Robert Downey Jr. wanneer hij goedemorgen ofzo zegt tegen dat kussen of kleed op de bank en er daarna een ram tegenaan geeft, geweldig. Beetje vreemd misschien, maar dat wou ik toch even kwijt

Leuk filmpje weer, voor zover ik me kan herinneren zelfs beter dan deel één. De intrede van Puss in Boots is erg leuk en ook Donkey was weer geweldig. Shrek en Fiona zelf vind ik helemaal niet zo geweldig eigenlijk, daarom deed het me ook niet echt veel allemaal. Veel grappige momenten, waar vooral de stemmen van Banderas en Murphy hun aandeel in hebben, leuke gebeurtenissen, aardige muziek (maar zeker niet altijd) en het verhaal vond ik eigenlijk gewoon leuker dan die van deel één. De scéne met Pinokkio zijn vrouwenondergoed is geweldig trouwens Het ziet er allemaal erg mooi uit en ik heb me vermaakt, maar bijzonder vond ik het niet allemaal. Wel grappig dat Donkey ''One'' van Aimee Mann zingt de eerste keer dat we 'm weer zien.

Minste van de drie. Een enkele keer heb ik echt kunnen lachen, maar voor de rest vond ik het maar dom, flauw en totaal niet lollig. Donkey en Puss stelen de show weer, net als in de voorgaande delen, al heeft Shrek ook één leuke grap; Someone had better be dying - I'm dying...

Visueel is ook dit deel weer prima in orde, al kan er natuurlijk nooit aan Pixar getipt worden wat dat betreft. Prins Charming en Artie waren niet leuk en die prinsessen waren waardeloos. De flashback scéne van het koekje was dan wél weer grappig en ook Pinokkio was aardig met z'n stemmetje. De vele accenten zijn sowieso wel geinig. Het verhaal stelt niks voor en kent eigenlijk te weinig grappen en leuke, avontuurlijke momenten om te kunnen overtuigen. Ik zit niet te wachten op een Shrek met kinderen. Dat zullen pijnlijk veel slechte poep en plas grappen worden, waar ik een hekel aan heb. Mjah, dat moeten we dan maar afwachten met het volgende deel.

Scorsese is gewoon een held; die man kan niks slechts maken in mijn ogen en deze Shutter Island is ook weer geweldig. Niet helemaal iets wat we van Marty gewend zijn, maar ik heb weer genoten. Een film die bij herziening misschien een hogere beoordeling krijgt. Voor nu vier sterren.

DiCaprio is sowieso één van mijn favoriete acteurs en dit vond ik toch ook wel weer een ijzersterke rol hoor, vooral op het einde wanneer hij z'n kinderen dood vindt laat hij een sterk staaltje acteerwerk zien in mijn ogen. Sowieso een sterke cast; Ruffalo doet z'n ding, Kinsley is goed bezig en vooral ook de kleine bijdrage van Jackie Earle Haley is geweldig. Fantastisch acteur.

Robert Richardson toont wederom z'n klasse. Prachtig geschoten deze film. Heerlijke sfeer, klasse muziek en veel spanning. Vooral de scénes dat DiCaprio door de gangen van 'Ashecliffe' loopt met z'n lucifer zijn prachtig en lekker creepy. Over het einde is veel gezegd. In eerste instantie wist ik bijna zeker dat Teddy Daniels NIET gek was geworden, maar na wat gelezen te hebben kan het eigenlijk gewoon beide kanten op. Scorsese laat het op een mooie manier open (of niet, maar daar moet ik nog het nodige over lezen dan). Het eindshot (vuurtoren) met de geweldige muziek is een klasse afsluiting van deze film.

Ja, ik heb genoten van deze film. Scorsese flikt het weer en ik kijk nu alweer uit naar een herziening. Het deed me niet altijd evenveel (al wist de scéne van Daniels en z'n kinderen me op het einde wel te pakken), maar over het geheel gezien vond ik dit een meeslepend, spannend, sfeervol en visueel uitstekende film.

Mooi. Afgelopen jaren in verschillende landen in Azië geweest, o.a Japan en dit soort fijne animatie films doen mij direct weer verlangen naar meer. Het eerste verhaal is wat mij betreft het absolute hoogtepunt. Die noodles, het sfeertje, de voice-over die het verhaaltje precies genoeg inhoud geeft om je op de perfecte manier in te leven in het personage en de levensgebeurtenissen die voorbij komen. Erg fijn. 2e en 3e verhaal qua inhoud wat minder, maar vooral dankzij de prachtige animaties blijft deze prent een constant genot.

Uitstekende prent van Villeneuve. Het verhaal(tje) is ietwat ondergeschikt aan de fantastische onderhuidse spanning - ondersteund door de sterke score en het gevoel dat je (vooral in het begin) hebt; in welke ellende ben ik gedropt? Hetzelfde gevoel wat Blunt heeft. Eigenlijk weet ze de hele film maar half waar iedereen mee bezig is. Als kijker krijg je, net als haar, steeds meer te weten. Villeneuve regisseert dit op een uitstekende manier, waardoor het nergens rommelig of oninteressant wordt hierdoor.

Integendeel. 'Sicario' blijft boeien, van het begin tot het eind. Benicio Del Toro steelt de show als ietwat mysterieuze, koelbloedige man die tussen twee werelden zweeft. Josh Brolin speelt z'n rol met veel overtuiging en Emily Blunt (één van mijn favoriete actrices) doet prima mee. Roger Deakins z'n camera bereikt weer menig hoogtepunt - dit samengevoegd met de personages, de score en het intrigerende geheel zorgen voor een klasse eindresultaat. Villeneuve blijft toch prima films afleveren. Erg goed.

Wow, wat een prachtige film is dit zeg. Geen minpuntje te ontdekken in deze heerlijke reis van de twee vrienden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik behoorlijk overdonderd ben door deze film. Alles klopt gewoon, simpelweg briljant. Twee acteurs die de hoofdrol op zich nemen en - voor een groot deel - verantwoordelijk zijn voor het succes van deze film. Paul Giamatti overtreft Thomas Haden Church wat acteren betreft in deze film. Wat een prestatie zet hij neer zeg. Church is vooral briljant als het gaat om de komische momenten, want die komen in deze film vooral van zijn kant. Virginia Madsen is erg goed gecast voor haar rol, maar als enige tegenvaller moet ik Sandra Oh noemen, want daar was ik niet helemaal tevreden over. Opzich doet ze het goed, maar als Church haar zo'n lekker ding vind mag ie' wel snel even naar Hans Anders toe wat mij betreft.

Op cinematografisch gebied is deze film een pracht. Geweldige gebieden krijgen we te zien waar de twee maten doorheen rijden in hun auto. De heerlijke muziek die veelal op de achtergrond te horen is maakt elke scene perfect af wat mij betreft. Dialogen van een hoger niveau dan in Sideways krijg je niet snel te zien denk ik. Elke dialoog spat over van emotie, overtuiging en realiteit. Naast dat is het ook nog erg interessant allemaal wat ze zitten te bekletsen. Hoe regisseur Payne van zoiets simpels zo'n meesterwerk kan maken verdient alle lof natuurlijk. De regie is van de bovenste plank, echt super. Heerlijke humor afgewisseld met emotionele momenten en landschappen die een lust voor het oog zijn, mooier kan het gewoon niet.

Ik heb genoten van deze film. Misschien dat herziening voor de volle score kan zorgen. Wijn zal in ieder geval nooit meer hetzelfde zijn als na het zien van deze film...

* * * * *

Super leuke film. Heerlijk sfeertje, fijne effecten en een leuke mix van humor en ''spanning''. Die weerwolf (heerlijke transformaties trouwens) en scheurmonster 'Silver Bullet' zorgen voor méér dan genoeg vermaak in deze nostalgische en sprookjesachtige rit van Stephen King.

Fijne film. Uitstekende rollen van zo'n beetje de gehele cast en een prachtige mix tussen drama, komedie en romantiek. Al is het einde ietwat voorspelbaar en weinig verrassend, op één of andere manier werkt het allemaal prima in deze 'Silver Linings Playbook' en weet de film daarbovenop ook nog eens lichtelijk te ontroeren. En... leuk om Robert De Niro weer eens zo'n sterke (bij)rol te zien spelen.

Sterke film. Had na een aantal berichten al een soort van Fargo verwacht en die vergelijking is niet vergezocht natuurlijk. Heb me uitstekend vermaakt met deze film.

Vooral de prachtig geschoten plaatjes van de besneeuwde, witte, uitgerekte landschappen zijn érg mooi. Deze sfeer zorgt voor een sterk fundament. Vond de cast uitstekend, met als uitschieter Thornton. Grappig en onvoorspelbaar karakter. Leuk ook om jezelf in de situaties van de hoofdpersonages te verplaatsen, die steeds dieper wegzinken in de ellende. Die moord op de vrouw van Lou is fantastisch en het drama naar het einde toe uitstekend. En waarvoor allemaal? Het had zo makkelijk kunnen/moeten zijn.

Het scenario zit uitstekend in elkaar, de muziek ondersteund alles prima en naar het einde toe wordt het een paar keer behoorlijk spannend. Dikke voldoende.

Beste prent van Carney tot nu toe. Geweldig. Na 'Begin Again', een vreselijk teleurstellende film, is dit echt werkelijk een verademing van de man die ik leerde kennen via het mooie 'Once'. Vanaf het moment dat The Riddle of the Model langs komt was ik meteen verkocht. Machtig! De mysterieuze Lucy Boynton, zo'n beetje de rode draad, is geweldig gecast. Mooie meid. Eigenlijk is dat hele bandje gewoon super. Ze toveren een lach op je gezicht, spelen wat muziekjes, zorgen voor vertier en ondertussen zorgt Conor dat de rode draadjes aan elkaar geknoopt worden. Een feel good, soms 'sad' film met een groot hart. Heel mooi.

Heerlijk vind ik dat, zo nu en dan zo'n angstaanjagend filmpje die je echt alleen moet zien. Deze 'Sinister' lag al een tijdje voor me klaar op blu-ray en vanavond was het eindelijk het moment om deze film te zien. M'n verwachtingen lagen best hoog en ja.. deze prent wist me de stuipen op het lijf te jagen.

Oké, we zitten steeds wel érg in het donker en die laatste scéne was echt té veel van het goede, maar dit heeft deze nachtmerrie geen nare nasmaak bezorgd. Sterker nog, dit is één van de beste horrorfilms die ik in tijden heb gezien. De sterke sfeer (in dat kamertje / de super 8 filmpjes / de zolder), de muziek, de spanning.. damn, dit was echt één angstaanjagende trip. Het begin met de familie die in die boom hangt, ondersteund door de geweldige score van Christopher Young, is direct een heerlijk visitekaartje.

Ethan Hawke speelt geweldig, uistekend acteur. Het kan me weinig schelen dat deze film zo nu en dan de bekende wegen bewandeld, dit was gewoon ''genieten'' geblazen. Mr. Boogie is echt fucked up! Damn!

Heerlijke film van Brian de Palma deze 'Sisters'.. hij blijft toch een favoriet van me deze regisseur. Wederom inspiratie opgedaan van een andere favoriete regisseur van me, Alfred Hitchcock - die scene dat die gast in die bank ligt opgeborgen is zo à la Hitchock, maar echt fantastisch. Ik hou van die suspense.

De 1e helft van de film is heerlijk in haar opbouw naar het steeds geschifter wordende einde. De Palma werkt dit idee heerlijk uit. Fijne sfeer, mooie spanningsopbouw, een paar klasse scenes - vooral die in het appartement waar de moord plaatsvond en goede bombastische muziek. Ik heb weer genoten.

Als dit in Hollywood gemaakt zou zijn, ben ik bang dat al dit flauwe gedoe me al snel op m'n zenuwen zou gaan werken. Die Aziaten komen er echter makkelijk mee weg. Dat droge gedoe werkt prima hier. Dit in combinatie met het totaal over the top gebrachte voetbalfeest en Chow zorgt voor prima vertier. De bijzonder matige effecten nemen we ook voor lief natuurlijk. Past prima. Ja, lekker vrolijk filmpje.

Na 'Persona' is dit mijn 2e Bergman (pas) en ik weet nu al dat ik veel meer van deze regisseur moet gaan zien. Moeilijk te beoordelen dit, maar erg fascinerend weer.

Eerlijk is eerlijk; veel heb ik nog niet begrepen, maar ik vind het ook altijd mooi om dingen te lezen over een film als deze, na het zien ervan. De film gaat diep, érg diep, nog dieper zelfs. Hoe zit het met Antonius en De Dood? Det Sjunde Inseglet roept zóveel vragen op en kent veel mooie, enge en komische scénes, schitterend.

De filosofische gesprekken zijn best interessant en de humor werkt uitstekend. Dat alles verpakt in veel mooi geschoten plaatjes en ik ben weer tevreden, Bergman.

Sam Mendes en Roger Deakins mogen bij de volgende Bond weer van de partij zijn wat mij betreft. Die twee zijn namelijk (grotendeels) verantwoordelijk voor een bijzonder fraai exemplaar in de geschiedenis van 007. Deze 'Skyfall' is (ook) wat mij betreft één van de beste films uit de reeks.

Daniel Craig bewijst zich wederom als een uitstekende James Bond en de intrede van Javier Bardem als bad-guy is minstens zo aangenaam; mooi personage om te spelen voor de Spanjaard; lekker fout, maar toch beangstigend.. zeer goed. En wat die 50 jaar oude fles Macallan betreft: inleveren die hap. Een beetje om ouwehoeren met zo'n dure fles whisky.. homo. Wel een goede scéne overigens.

Ja, vond het allemaal best goed eigenlijk. Toen Silva z'n verminkte gezicht liet zien, kwam bij mij heel even het Dark Knight gevoel omhoog, maar verder bleef dit beperkt. Bardem geeft er in ieder geval een lekker naar en creepy gevoel bij. En oké, de film kent wat onlogische momenten en bepaalde punten worden wat makkelijk weggewaaid, maar vervolgens zien we bijv. Deakins z'n kunsten weer vertonen in een heerlijk geschoten scéne. Zeer goed camerawerk. Verder is het grotendeels puur vermaak.

Lekkere actie, humor, sfeervol.. één van de ''mooiste'' scénes; de vechtscéne in Shanghai, met die blauwe kwal op de achtergrond. Mooi! Heb me prima vermaakt.. en we zijn weer bij het begin van alles. Erg leuk allemaal. Moet eerlijk zeggen dat ik niet rouwig was toen 'M' het hoekje om ging; die ouwe begon wat vervelend te worden. Verder leuk dat Fiennes erbij is. De vrouwen waren niet zo bijzonder in deze prent.

Benieuwd waar ze de volgende keer mee aan komen zetten. Hopelijk blijft Bond.. James Bond wat op dit niveau bungelen, want het niveau à la Quantum of Solace zie ik niet graag terug. Dit is hoe het hoort, een échte Bond-film. In de volgende wil ik wel weer wat krokodillen, haaien en piranha's zien ofzo. De Varaan was in ieder geval een ''stapje'' in de goede richting. Zowel van Bond, als de makers.

Een paar leuke momenten kunnen de film niet redden. Jason Schwartzman heeft me een paar keer aan het lachen kunnen maken, maar hij was over het algemeen behoorlijk irritant. Jaime King is toch wel een mooie meid, maar kan echt niet overtuigen net als Devon Sawa. Beiden spelen behoorlijk zwak, produceren matige en ongeloofwaardige dialogen en het einde tussen die twee was om niet goed van te worden. Echt drama, maarjah. Opzich heb ik me redelijk vermaakt, maar een voldoende is de film niet waard.

* *

Geinige film. Toch aardig verrassend, want ik had echt een rotfilm van hier tot Tokyo verwacht. De mix tussen horror en komedie is erg goed. Echt eng word het nooit, maar volgens mij ben ik wel een keer geschrokken en was het (heel) soms nog wel een beetje spannend. Eigenlijk is de film wat mij betreft toch iets meer geslaagd op het grappige gebied, want ik heb me toch een paar keer doodgelachen. Vooral die burgemeester is geweldig Ach jah, voor de rest is dit niet zoveel soeps, maar ik heb me wel aardig vermaakt.

Ja, fijne film. 'Slow West' zal me vooral bijblijven om haar visuele aspect. Het ''echte'' wilde westen gevoel blijft achterwege, maar wat zag dit er mooi uit. Schitterende plaatjes van de uitgerekte landschappen. Prima muziek, leuke rol van Fassbender, niet bijzonder, maar genoeg om deze film te dragen.

Verder vergeet ik een paar scenes niet zo snel denk ik; Smit-McPhee die de pijl in z'n hand krijgt en de indianen die daarna van de paarden afdonderen. Heerlijk. Droge humor afgewisseld met geweld en de nodige dramatische elementen, vooral naar het sterke einde toe. Voldoende, met kans op verhoging.

Wow!

Als je in staat bent om van het televisie spel Weekend Miljonairs zo'n film te maken ben je een magiër. Dat is Danny Boyle dus bij deze ook, want wat een magistrale, wonderschone, meeslepende, ontroerende, avontuurlijke, maar vooral onvergetelijke film maakt hij met deze Slumdog Millionaire.

Vanaf het begin tot het eind wist deze film me uit mijn stoel te blazen, geweldig. De hele film door mogen we genieten van een perfecte mix tussen beelden en muziek in een meeslepend verhaal. Dit moet gewoon de film van het jaar worden, dat kan niet anders wat mij betreft. De film bevat de één na de andere scéne die op alle fronten boven het gemiddelde uitstijgen, prachtig. Vaak mogen we op het einde genieten van een scéne die de hele film wat extra's geeft. Deze film kent die scénes in het begin, midden en einde. De avonturen zijn geweldig spannend en de acteurs zijn perfect gecast. De kleine Jamal, Salim en Latika, alledrie spatten ze van het scherm. Het camerawerk is in elke scéne subliem en de beelden die we te zien krijgen zijn een lust voor het oog. Daarnaast weten de drie kleintjes met de nodige, erg leuke humor hun avonturen een extra impuls te geven. Bij dit alles gooit Boyle er nog een festijn van prachtige kleuren op, die een eindresultaat leveren waar je mond regelmatig van open valt.

Elk hoofdstuk in zijn verhaal is een wonderbaarlijke sleutel naar het antwoord op elk van de vragen; een zin uit het plot en Boyle heeft dit tot in perfectie uitgewerkt. Het grootste deel van de film graven we in het verleden van Jamal, die precies laat zien hoe hij op een wonderbaarlijke manier aan al zijn antwoorden komt. Maar natuurlijk gaat het allemaal maar om één ding: zijn grote liefde Latika. En dat maakt het nou allemaal zo bijzonder, want hoe Boyle en de andere makers dit allemaal hieromheen hebben opgebouwd is simpelweg prachtig. Alle drie hoofdpersonages worden vertolkt door twee andere acteurs, omdat we in verschillende tijdsperioden terugkijken. Alledrie doen ze het prachtig. Het is gewoon wonderbaarlijk om te zien hoe de kleine kinderen je beetpakken en je niet meer los laten. Daarnaast is de chemie tussen Latika en Jamal in alle tijdsperioden geweldig, maar is het einde er één om nooit te vergeten. De twee bijekaar, de flashbacks en de fantastische muziek die alles ondersteund, geweldig en prachtig ontroerend. Tsjah, en dan de eindaftiteling nog, die er nog een dikke schep bovenop doet. Dat dansen en die muziek, eveneens prachtig.

Danny Boyle levert met deze film één van de sterkste films op die ik in lange tijd heb gezien. Hij gooit een mix van prachtige kleuren, fantastische beelden, subliem camerawerk, geweldige muziek en uitstekende gecaste acteurs bij elkaar die ervoor zorgen dat deze prent van mij de volle vijf sterren krijgt. Hoe heeft Boyle dit in hemelsnaam geflikt, respect.

Beste deel van het nieuwe seizoen. Ik snap echt niet waarom gezegd wordt dat dit qua stijl o.i.d. geen zgn. ''typische'' Black Mirror is. Dat is-ie juist wel wat mij betreft. 'Smithereens' toont ons (wederom à la BM) in wat voor een doorgeslagen onpersoonlijke maatschappij m.b.t. technologie, social media, etc. we leven + daarbij opgeteld wat menselijke zaakjes die met alles in verband staan. Dit is wat mij betreft alles behalve een kidnap-verhaaltje. Ja, spannende episode, goed uitgevoerd, mooie locaties en klasse geacteerd.

Op één of andere manier was ik al tijden erg benieuwd naar deze film. Bij toeval hier op MM aangeschaft en vandaag dan maar gezien. De film lag er al een paar maanden volgens mij, dus het werd ook wel tijd.

Over het algemeen een prima film die de gehele speelduur - ondanks het ietwat trage tempo - weet te boeien. Een aantal leuke personages, prima acteerprestaties van Keitel, Hurt, Whitaker en Perrineau, interessante en redelijk boeiende verhalen, maar het deed me allemaal bijzonder weinig. Sterkste momenten zijn de scénes dat Whitaker erachter komt wie zijn zoon is en het laatste ''verhaal'' van Keitel. De dialogen zijn van een hoog niveau, de setting en sfeer zijn prima en volgens mij zijn er wel tien slof sigaretten doorheen gejast tijdens het filmen van Smoke. De titel zegt het dan ook al natuurlijk. De laatste scéne is erg leuk (tijdens de aftiteling), maar jammergenoeg word dit ondersteund door een oervreselijk nummer, die de schoonheid van die scéne weer een beetje om zeep helpt.

Leuke film en één om vaker te zien. Had stiekem wat meer verwacht misschien, maar ik ben niet teleurgesteld. De film weet wel te boeien en kijkt prima weg ondanks dat de film steeds maar wat in hetzelfde tempo voortkabbelt. Voor nu geef ik 'm drie sterren.

Haha, ik heb me echt kapot gelachen om die sheriff. Wat een figuur. Heerlijk filmpje, met een bijzonder rap en vermakelijk verloop. De achtervolgingen zijn gewoon erg leuk. 'Smokey and the Bandit' is als geheel soms wat té flauw en onnozel om een hoge score te verdienen, maar voor een film die zo kostelijk vermaakt heb ik graag een makkelijke voldoende over. Fijn sfeertje ook altijd in de jaren 70.

Veel bekende namen in deze film, maar niemand weet te overtuigen. De film zelf is één groot rommeltje, probeert zelfs nog emotioneel over te komen in een aantal scenes en de actie is maar weinig aanwezig. Misschien een te hoge verwachting gehad van deze film. Had één grote hoop actie verwacht, maardat heeft de film helaas niet te bieden. Veel onnodige scenes, beroerde personage's en een Alicia Keys die - vooral in de eerste scenes - een totaal onnodige toevoeging aan de cast is. Ze is gewoon erg matig en haar rol had iedereen kunnen doen en dan voor een pak geld minder. Een bekende cast geniet deze film toch al, dus waarom haar toevoegen?

Over het algemeen een grote bult gekkigheid deze film die toch zeker wel een paar leuke scenes te bieden heeft, maar helaas niet meer dan dat.

Het gaat bergafwaarts met Bergman. Nou ja, helaas heb ik na mijn 1e twee films die ik zag van de regisseur ('Det Sjunde Inseglet' & 'Persona') niet meer een film van de man gezien die zó goed was als één van die twee. Maar daarom was deze ook goed.

Vooral de 1e helft van deze Smultronstället (de 4e film die ik van Bergman zag) is érg sterk, met o.a. de schitterende droom / nachtmerrie in het begin; kippenvelscéne. Daarna vliegt de film nog wel eens uit de bocht, met bijv. wat overdreven scénes met die lifters (vooral dat echtpaar), maar de dromen waar onze oude vriend (sterke rol van Victor Sjöström) zelf doorheen loopt zijn bijzonder fraai en visueel prima in orde.

Bergman geeft o.a. door de sterke (vertel)structuur op een mooie manier een prima lading diepgang over het hoofdpersonage mee, maar of de dromen ook daarwerkelijk een reden zijn dat-ie een beter mens lijkt te zijn geworden op het eind, is twijfelachtig. Door ''echte'' ontmoetingen met mensen kan dit gebeuren, dromen zijn niet in staat om dit te doen, lijkt me. Misschien heb ik het mis; ze zorgen in ieder geval voor een mooie sfeer.

Belangrijkste is dat ik me (voor het grootste deel) weer heb kunnen laten meeslepen met een Bergman. Hopelijk volgt er nu weer een stijgende lijn in de films die ik nog van de beste man moet zien. Ik heb er in ieder geval nog veel te gaan. Voldoende.

Goede film met een ijzersterke Nicholas Cage! Het verhaal is een beetje voorspelbaar maar toch wel goed! Cage is sowieso een geweldig acteur en hij is dan ook degene die in Snake Eyes voor de pluspunten zorgt.....Brian De Palma zorgt voor een leuke sfeer in de film met zowel momenten van spanning, actie en humor (vooral van Cage). Geen topfilm, maar hij kan er zonder meer mee door!

* * * 1/2

Visueel imponerend en zeer vermakelijk. Althans, vooral de 1e helft van de film dan. Tijdens het laatste deel van de film zakt het één en ander nogal vies inelkaar en komt er meer acteer-druk op de schouders van Kristen Stewart te liggen; en dat is nou net iets wat ik niet graag zie. Echt een waardeloos actrice - die zogenaamde heroïsche speech van haar is een dieptepunt en ze haalt eigenhandig het niveau van de film dik naar beneden. Jammer. Voor de rest kent de film gelukkig best wat mooie, grappige en meeslepende scénes die er nog een voldoende uithalen.