Opinions

Een lekker tempo, een paar leuke scénes en Michelle Monaghan maken deze film de moeite waard, maar eigenlijk slaat deze film echt helemaal nergens op. Een vreselijk ongeloofwaardig, voorspelbaar, clichématig verhaal die zichzelf veels te serieus neemt. Eerlijk is eerlijk; de film kent een paar oogstrelende momenten, waar de special effects verbluffend goed zijn, maar die redden de film niet, omdat de voorgaande - minder positieve - punten duidelijk overheersen. Shia LaBeouf komt er wel in de filmwereld en speelt prima net als Monaghan, maar Billy Bob Thornton had beter thuis kunnen blijven. De film kijkt wel lekker weg en vermaakt opzich wel, maar veel stelt het niet voor.

Leuke en interessante documentaire die dankzij subliem camerawerk een aantal erg indrukwekkende beelden weet te tonen. Sommige van deze beelden wisten in combinatie met prachtig bijpassende muziek voor het nodige kippenvel te zorgen. Jammer dat deze indrukwekkende beelden afgewisseld worden met beelden die op een gegeven moment een beetje eentonig worden, maar over het algemeen vond ik Earth toch zeker geslaagd. Dikke voldoende dus!

Niet zo goed als Gluck's 'Fired Up', maar toch zeker best vermakelijk. Emma Stone is een leuke meid, niet altijd even solide wat humor en acteren betreft, maar wel capabel om een film als deze te dragen.

Nou is deze Easy A op geen enkel vlak een hoogvlieger, soms zelfs wat flauw, maar regelmatig toch best scherp, met een aardige lading droge humor. Bijrollen van o.a. Tucci (wat heeft die vent een charisma; ge-wel-dig) en Gigandet doen de film goed. Laatstgenoemde is één keer ultra-grappig, met de beste quote uit de film. Leuk van Don't You Forget About Me, jammer van de versie tijdens de credits.

Het verhaaltje zelf is niet om naar huis te schrijven, maar regisseur Gluck heeft de touwtjes goed in handen en maakt er gewoon een vermakelijk geheel van. Best leuk voor een keer. Voldoende.

Neh! Neh! Neh! Fuh! Fuh! Fuh! Indians.

Geweldig stukje, wanneer Nicholson op de vroege morgen een slok uit zijn Jim Beam fles neemt. Mooie, sterke prestatie ook van hem trouwens. Net als Fonda en Hopper, die ook precies goed hun werk doen. Het lijkt in het begin wat houterig allemaal, vooral de dialogen, maar dit went vlug en na een tijdje ''hoort het gewoon zo'' en is het eigelijk gewoon helemaal geweldig.

De film begint pas echt wanneer we Steppenwolf met Born to Be Wild horen, geweldig! Toen zat ik direct in de film. Fonda en Hopper scheuren - onder begeleiding van de muziek - door Amerika naar Mardi-Gras, wat een reis vol met mooie dingen wordt. De ontmoetingen met de vreemde mensen, de prachtige gebieden, uitgerekte landschappen, kilometerslange wegen en het moment dat ze in de gevangenis zitten en Nicholson's personage ontmoeten.

De sfeer is wel erg vreemd. Mooi, maar toch heeft het constant iets dreigends. De hippie-personage's die Hopper en Fonda vertolken zijn nou niet bepaald vrolijke, leuke gasten die je vaak een smile op je gezicht zullen bezorgen. Eigenlijk is het wat somber allemaal, maar dat maakt de film juist ook weer sterk. In veel films worden de beelden, karakters etc. erg verheerlijkt. Dit is een film die dat niet doet en dat kan ik wel waarderen. Toch zijn er zeker momenten die wel erg grappig zijn, vooral dankzij Nicholson. Vooral het personage van Fonda is maar saai eigenlijk, maar wie weet wat voor ellende daar allemaal achter schuilt. De drugs-scéne - met de twee vrouwen - is erg vreemd, maar ook weer fascinerend, mooi gedaan.

Het einde van de film komt onverwacht. Eigenlijk is het gewoon een klap in je gezicht. Maar, toch ben ik blij met dit einde, het past precies in het American Dream plaatje, die van het één op het andere moment ineens omslaat. Over het algemeen dus een mooie film, waar ik naar herziening waarschijnlijk nog wel meer uit ga halen. Dikke voldoende.

Geweldige film. Wat me nog het meeste verraste was de rol van Johnny Depp. Zonder twijfel één van mijn favoriete acteurs, maar in deze Ed Wood had ik een leuke, maar niet al te bijzondere rol verwacht. Blijkt het juist één van z'n beste rollen te zijn.

Geweldig hoe hij de hele film ronloopt met z'n vrolijke smoel en optimistische kijk op alles; ''and cut - perfect!'' Terwijl er vanalles en nogwat misgaat. Ook de rol van Landau als Bela Lugosi is geweldig. Erg interessant om deze vreselijk slechte regisseur te volgen en in het ene na het andere avontuur te belanden. Heel leuk.

De sfeer is heerlijk, prachtige zwart-wit beelden en een prima score van Howard Shore. Op een gegeven moment zakt het wat in (was zelf ook érg moe), maar voor de rest vond ik dit een heerlijke film. Ik ga de film snel in fitte(re) omstandigheden herzien.

Wat Will Grigg op dit moment voor Noord Ierland is op het EK 2016, was Eddie 'The Eagle' Edwards voor GB op de Olympische Spelen in 1988. Dat was de eerste gedachte die in me opkwam na het kijken van deze film. Beide heren zijn sportief gezien niet de uitblinkers, maar qua populariteit kan niemand aan hen tippen. Geinig. Regisseur Fletcher slaagt erin een komische, maar ook oprecht aandoenlijke film te maken over dit waargebeurde verschijnsel in Calgary toentertijd. Heb me goed vermaakt. Leuke rollen van Egerton en Jackman in een goed geregisseerd geheel - ondersteund door frisse filters, typische jaren 80 synths en voorspelbaar (beetje geforceerd), maar toch prima werkend melodrama. Dikke voldoende.

Erg vervelend filmpje.

Fassbender en Reilly zijn uitstekend bezig en de film kent een paar spannende scénes, maar daar blijft het dan ook wel bij. Voor de rest kan ik hier echt niks mee. Wat een irritante film.

Het begint allemaal prima, maar zodra die vreselijke kutkinderen in beeld komen is het eigenlijk afgelopen. Wat een vreselijke gedrochten zeg. Reilly speelt overigens goed, maar wat een belachelijk dom personage. Die bluetooth-scéne. Eigenlijk is de hele film gewoon een nare, zieke fantasie van de regisseur waar een groep irritante kinderen een stelletje vermoorden, natuurlijk nét nu ze willen gaan trouwen, want dat versterkt het drama element. Dat velen dat leuk vinden, oké, ik kan er echt helemaal niks mee. Vind het vooral érg irritant dat een groepje sneue kinderen wat achter één zo'n grootbek aanloopt, die ook nog eens met zo'n vreselijk tenenkrommende Tony Montana uitspraak komt. Best wel irritant ja...

Voor de rest nogal veel scénes waar ik m'n vraagtekens bij zet. Wanneer de jongeren hun auto jatten, gaan ze kilometers lopen om de auto terug te halen, begint ze eenmaal aangekomen te zeuren dat ze maar weer terug moeten. Tsjah, daar heb je het hele eind voor gelopen natuurlijk. Fassbender maakt die hond af, begint ie ook nog eens zo zielig te doen. Erg vervelend allemaal, aanpakken die rotkinderen. En dan ook nog zo'n scéne in die container, een beetje geforceerd spannend proberen te doen. Nee, ik kan hier echt helemaal niks mee. Was ook aardig gefrustreerd dat niet al die kutkinderen zwaar afgemaakt werden op het eind. Wel een paar keer gelachen, vooral wanneer dat domme wijf overreden wordt. Het einde met die kuttokkies was dan weer vreselijk ergerlijk.

Nee, een paar spannende scénes en een sterke Fassbender en Reilly kunnen deze film niet redden. Weer zo'n filmpje waar de zieke fantasie van een schrijver/regisseur op hol slaat. Velen kunnen dat erg waarderen, maar als ik me constant wat zit te irriteren kan ik niets anders doen dan hier een lage beoordeling voor geven.

Deze Eden Log kon me vanaf het begin tot het einde totaal niet boeien eigenlijk. Opzich is de film best knap gemaakt op audio-visueel vlak, maar ook dat vond ik niet bijster interessant (te donker). Een paar spannende scénes, leuke vondsten en het (redelijk mysterieuze) en fraai gemaakte einde met die boom halen hier nog twee sterren uit.

Ik blijf het geweldig vinden om Mel Gibson aan het werk te zien. In het dagelijks leven een behoorlijk aparte vent, maar aan de andere kant een fantastisch acteur. Eén van mijn favoriete acteurs zelfs en ik heb er dan ook tijden naar uitgekeken om hem weer bezig te zien.

Nu in deze Edge of Darkness. Niet echt een memorabele rol, maar dit doet Gibson op z'n slofjes. Sterk gespeeld en gewoon een rol die perfect bij hem past. Ik heb de originele (mini-)serie nooit gezien, was ook totaal niet bekend met het verhaal, dus ik wist niet echt wat ik kon verwachten. Vond het wel vermakelijk, maar niet echt bijzonder.

De film wijkt eigenlijk nooit af van de standaard ingrediënten en kent amper een écht hoogtepunt. Natuurlijk zijn er wel een paar sterke scénes, zoals het moment dat die vrouw na haar gesprek met Gibson in de auto wordt aangereden. Ook de beginscéne met Gibson en dochter vond ik erg sterk en daarnaast heb ik o.a. nog een paar sterke dialogen en enkele one-liners op kunnen merken, die wel aardig in de film thuis pasten.

Vond het naar het einde toe wat makkelijk en snel gaan allemaal. Neemt niet weg dat het moment wanneer Gibson bad-guy Huston flink te grazen neemt met dat middeltje wel heerlijk was. Sowieso kent de film een paar lekker harde scénes. Heb me wel vermaakt dus. Blij dat Gibson weer terug is.

Leuke film. Veel grappige momenten en een boeiend verhaal. Ik kan er niets aan doen, maar Jenna Elfman is ongelovelijk. En dan bedoel ik dat positief. Prachtige vrouw in deze film en wat een lieve, onschuldige en geweldige uitstraling heeft zij in de film zeg. Daarnaast is Woody Harrelson heerlijk op dreef en ook McConaughey doet het prima als de hoofdpersoon. Leuke wegkijker voor de zondagavond.

* * *

Prachtig sprookje! Johnny Depp vertolkt zijn rol als vlijmscherpe Edward subliem! Wat een prestatie van Depp, ongelovelijk! Het verhaal is prachtig, de locaties zijn subliem en de muziek is prachtig! De sfeer die in het dorpje heerst pakt je direct, met op de achtergrond de ''mansion'' van Edward op de berg! Een film om meerdere malen te bekijken, wat een plaatje!

* * * * 1/2

Na de hele dag zo'n beetje in de zon doorgebracht te hebben had ik wel zin in wat ''verkoeling''. Een koude douche, koude drankjes en een film die in dat straatje past. Had deze al lang klaarliggen, maar nooit echt lokte de film me eigenlijk. Had een beetje het idee dat de film nogal overgewaardeerd was.

En dat is deze Eight Below ook. Maar toch wel een vermakelijk, avontuurlijk filmpje. Grootste pluspunt zijn de honden. Mooie beesten, maar ook een hele klus om zo'n film met ze klaar te krijgen. Goed werk. De acteurs waren matig en Jason Biggs was bij vlagen behoorlijk irritant. De beelden zijn daarintegen prachtig en de film kent een paar aardig spannende momenten, zoals die met dat zeeluipaard. Echt geraakt werd ik nooit, al was dat vaak wel de bedoeling van regisseur Marshall.

Ik heb me wel vermaakt met deze film. Veel cliché's (Bloodgood en Walker op het einde bijvoorbeeld, tsjah), nogal ongeloofwaardig allemaal en veel dingen zijn erg voorspelbaar. Mjah, het is een Disney filmpje, dus dan valt dat wel een beetje te verwachten. Al met al drie sterren, dus een makkelijke voldoende.

Poeh, dat was even doorbijten vanavond. Erg slechte film is dit zeg. Ik heb één keer mogen lachen om die donkere man met zijn radiostation, maar voor de rest word de film geen moment grappig. Serieus kan ik zo'n gedrocht al helemaal niet vinden, want de ongeloofwaardige, slechte en voorspelbare momenten stapelen zich al snel op. Scarlett Johansson is een groot pluspunt, maar die weet deze film bij lange na niet te redden. Wat is die Arquette toch ook een slecht acteur zeg....

* *

Wat lijkt Robert Redford hier toch veel op Brad Pitt, nu laatstgenoemde wat ouder wordt. Super leuke film. Fijn sfeertje, mooie locaties in Utah, één van m'n favoriete staten in de US en twee fijne hoofdrolspelers, vooral Redford is weer goed op dreef. Verder gewoon een heerlijk luchtig, avontuurlijk filmpje. Heb genoten.

Prachtige film. De openingsscéne - van de slecht rijdende vader - kon ik me nog herinneren op één of andere manier. Die had ik eens eerder gezien, volgens mij een jaar terug toen de film op tv was, maar meer ook niet.

Deze film voelt echt levensecht aan. Je kijkt niet naar de film, nee; je zit er zelf in en dat is erg knap gedaan, want dat voel ik niet zo snel. Ondanks de vele personages leren we ze goed kennen en voel je wat de personages ook voelen. We krijgen veel lange shots te zien. Vaak volgen we alle stappen van een leerling van de één na het andere lokaal of wat dan ook maar. Nooit gedacht dat zoiets zo mooi kon zijn. Opzich doen alle (jonge) acteurs het goed, maar overtuigd eigenlijk niemand echt. Een paar keer per ongeluk in de camera kijken, leerlingen op de achtergrond die erg slecht hun paar seconden screentime vullen en niet altijd overtuigende dialogen. Maar, toch voelt het echt aan en is het interessant en dat vond ik overheersend in deze film. Geweldige scéne overigens dat die ene jongen piano zit te spelen, prachtig. Geweldig stukje muziek en een hilarisch volgende scéne als hij zijn middelvinger opsteekt naar het notenboekje op de piano.

We zien ook een aantal keer dezelfde scénes terugkomen. Volgens mij wel drie keer de scéne dat de jongen - hier op de hoes - op de foto word genomen. Eén keer zien we dat een meisje (het buitenbeentje) er achterlangs loopt. Weet niet zeker of het klopt, maar de eerste (en tweede) keer zag ik haar niet terwijl ze bij een derde keer er toch echt langs loopt. Hmm, vreemd of zit hier wat achter? De shoot-out die volgt is erg intens. De luchtige high-school sfeer word vervangen door een beklemmend gevoel. Niet altijd had ik het gevoel dat de acteurs zich goed konden inleven in de scénes op dat moment, maar op één of andere manier bleef het geheel toch werken.

Over het algemeen een geweldige film die ik nog vaak zal zien. Hij duurt niet lang, dus een herziening kan zo komen als ik weinig tijd heb. Deze film blijft me denk ik wel even bij. Dikke vier sterren voor nu, maar wie weet wat er in de toekomst gebeurt.

Inmiddels (bijna) alles van Crowe wel gezien. De man die natuurlijk vooral z'n stempeltje drukt op de muziek die hij in z'n films gebruikt. Meestal prima in orde, zo ook in deze 'Elizabethtown'. Een fan van Bloom ben ik absoluut niet, ook hier is-ie niet zo bijzonder. Het is vooral Dunst die de show steelt. Leuke rol hoor. Verhaaltechnisch leuk, geinige ontwikkelingen - soms had er wat meer uitgehaald kunnen worden (vooral Bloom en Dunst samen), maar al met al kijkt dit gewoon lekker weg. Prima film voor een keer.

Mooie film en vooral ook érg vakkundig gemaakt. Christian Bale schittert in zijn eerste ''echte'' rol, uitstekende rol. Prachtig ook om te zien hoe weinig hij veranderd is...

... want die lach en bepaalde andere uitdrukkingen zorgden ervoor dat ik echt het gevoel kreeg dat ik naar de Bale van nu zat te kijken. Grappig. Het verhaal - en de avonturen van Jim - zijn van de eerste tot de laatste minuut vermakelijk en meeslepend.

Het camerawerk is van de bovenste plank en we krijgen enkele schitterende shots te zien, vooral een aantal van de vliegtuigen in de lucht. De muziek van John Williams ondersteund de scénes prima en de settings zijn érg fraai gemaakt.

De film kent best een aantal redelijk aangrijpende momenten, al werd ik nooit echt ontroerd. Maar dat hoeft ook niet; de scéne van Bale op het dak tijdens alle ontploffingen en knallende vliegtuigen vond ik prachtig - vanaf dat moment ook echt te zien dat hij steeds verder ''wegzakt'' in de waanzin van de oorlog. Sterk coming of age verhaal.

Leuke bijrollen ook, vooral Malkovich doet het uitstekend en zijn relatie met Bale is leuk om te zien. Ja, heb best genoten van deze Empire of the Sun. Dikke voldoende.

Deze film viel me behoorlijk mee. De supermarkt werkt erg goed als setting en is een belangrijk fundament voor de film. Daarnaast staat deze garant voor erg leuke scénes en een plezierige sfeer. Die lounge van de inpakkers, geweldig

De personages vond ik ook leuk, al is het erg stereotyp allemaal. Jessica Simpson ziet er prachtig uit, vooral die oren, heerlijk Ja, de nodige cliché's worden uit de kast gehaald, het is erg voorspelbaar en het plot is te onzinnig voor woorden, maar ik heb me eerlijk gezegd prima vermaakt. Voldoende dus ook voor deze film.

Het blijft toch een grote ergernis; die Mexicanen met hun achterlijke stoere (straattaal) praatjes. Ook deze 'End of Watch' kent de stereotype bad-guys (en girl) uit Mexico. Neerhalen die hap. Bah.

Verder.. uitstekende film, waarbij de manier van filmen écht een grote meerwaarde is. Klasse prestaties van Gyllenhaal en Peña, de twee vrienden en collega's die elke dag de straat weer op moeten in South Central L.A. Dat moet je echt niet willen. Maar daar kom je als kijker wel achter.

'End of Watch' wordt steeds harder; het begint bij een aantal serieuze arrestaties, maar we bevinden ons als kijker al snel in een stel zeer gruwelijke omstandigheden; scénes als het moment dat collega-agent een mes in het oog heeft en de vrouwelijke agent achter in een steeg nog even keihard in elkaar wordt geramd komen hard aan. Maar ook de ledematen-scéne daarna. De manier van filmen zorgt ervoor dat je écht goed in de film zit en je soms echt bijna in de schoenen van de agenten staat. En dat is op bepaalde momenten best intens. Het einde - de dood van Peña is zeer indrukwekkend. Wederom keihard.

Ja, ik vond dit een goede film. Mooi geschoten, rauw, sfeervol, meeslepend en bijna constant spannend. De verplichte lol tussendoor werkt en de soundtrack is ook prima. Dikke voldoende.

Interessant. Vooral het einde is zeer goed, ondersteund door 'After the Lights Go Out' van The Walker Brothers. Het gegeven dat (leraar) Jake zich probeert te ontdoen van z'n innerlijke 'enemy', moet afrekenen met z'n affaire en terug wil naar z'n zwangere vrouw doet het prima op deze manier. Echter hou ik het op een gemiddelde score voor nu. Misschien een film om vaker te zien, voor nu vond ik het een beetje te afstandelijk qua emoties. Visueel prima in orde, (veel) leuke details waar op gelet moet worden - en regelmatig gemist zullen worden - en een prima Gyllenhaal weer.

Na het geweldige Part 1, zo snel mogelijk dit tweede deel opgezet. Wel wat minder dan het eerste deel, maar nog steeds geweldig. Cassel steelt in ieder geval echt de show weer in élke scéne, geweldige vent die Mesrine.

De film kent één groot punt waarin het deel één zwaar overtreft; de humor. God, wat heb ik me regelmatig dood gelachen om Mesrine. Het moment dat hij een Duitser nadoet in z'n hotelkamer, terwijl ie omsingelt is door de politie, dat totaal niet lukt en daarom daarna met z'n stropdasje en champagne klaar staat. Geweldig! Hij blijft ook gewoon cool. De enige reden dat ie niet al die agenten heeft afgeknalt is omdat z'n vrouwtje erbij is en... ''ik ontsnap toch wel weer''. Hij blijft toch echt geweldige gast die Mesrine. Ook de vele vermommingen zijn fantastisch. De scéne in het politiebureau is erg grappig. Cassel met z'n praatjes.

Net als het eerste deel springt de film van de hak op de tak en worden we dankzij de hyper-montage van de ene gebeurtenis in de andere geslingerd. Het vrouwelijke bijpersonage was dan misschien wel mooier, maar wel wat minder dan in het eerste deel. Eén keer met haar naar bed - als betalende klant - en daarna is ze niet meer bij hem weg te deken. Daar mis ik toch iets, want... waarom? Mjah, voor de rest geen probeem. Amalric doet het aardig, maar weet ook nét niet het gevoel naar boven te halen wat deel één wel had. De ontsnapping van de twee is wel weer erg vermakelijk trouwens, net als vele scénes erna. Almaric, de stille chagerijn en Cassel de grappenmaker. Het levert in ieder geval wel leuke scénes op.

Het einde van de film is erg indrukwekkend. Uiteraard hadden we het eerder gezien aan het begin bij Part 1. Ontsnapt ie nou weer, of komt er nu echt een einde aan. Dat laatste dus. Erg sterke scéne en een prima afsluiter voor deze gave film. Net als deel één zal ik ook deze op dvd aanschaffen en zeker weer zien. Drie en een half eerst voor deze.

Wow!

Gaspar Noé is / was voor mij niet zo'n bijzondere naam, vooral omdat 'Seul contre Tous' en 'Irréversible' niet écht geweldig waren, al heeft de laatstgenoemde een herziening nodig - die zou nog wel eens positief uit kunnen pakken. Maar oké, ik was (erg) benieuwd naar deze Enter the Void.

Dit was gewoon een geweldige en uiterst bijzondere ervaring. Ik heb nog niet eerder een film gezien waar ik op zo'n manier werd meegenomen in een trip. De meeslepende, briljante cameravoering en de visuele hoogstandjes laten je meevoeren door kamers, wegen, straten, door muren, daken en wat dan ook maar. Op een gegeven moment lijkt het zelfs dat je een half uur naar één shot aan het kijken bent.

Constant dreigende muziek, prachtige (drukke) settings, geweldig hoe Noé met het (het vele!) licht werkt. Aan sfeer ontbreekt het niet in deze Enter the Void. Daarnaast is het verhaal(tje) gewoon uiterst meeslepend, vooral omdat het zo visueel imponerend gemaakt is. Oscar wordt neergeschoten en we vliegen samen met zijn geest op een prachtige manier mee, door de film heen.

De relatie tussen hem en zijn zus is interessant, de historie met zijn ouders mooi in de film verwerkt en het auto ongeluk is schitterend / angstaanjagend en schrikbarend mooi gemaakt. Oscar die als dolende geest steeds weer het licht (in de vorm van o.a. een lamp) opzoekt, is langzaam op weg naar het einde waar-ie herboren lijkt te zijn. Of het nou bestaat of niet; de manier waarop Noé de reïncarnatie in beeld brengt hier is uiterst uniek, meeslepend en gewoon schitterend gemaakt.

Ik vond het eerlijk gezegd nergens te lang duren. Oké, naar het einde toe valt de film wat in herhaling, maar als een trip zó meeslepend is, maakt dat voor mij niet uit. Dat is graag hoe ik films wil zien en daar slaagt Noé bijzonder fraai in. Ik heb genoten, waarschijnlijk wordt de herziening nog beter.

Een o-zo rustige Denzel Washington die op een heerlijk harde manier alles en iedereen aan gort ramt en trapt, mét de nodige valstrikken.. damn, dit leek bijna een goede ouderwetse Steven Seagal film. Daar moest ik toch een paar keer aan denken tijdens het kijken naar deze 'Equalizer'. Vermakelijke prent.

Denzel zijn samenwerking met regisseur Fuqua zorgde eerder al voor vuurwerk met het sterke 'Training Day'. Zo goed is deze film niet, maar ik heb lekker ontspannen zitten kijken naar een rustige prent, met hard geweld, veel Russen (alweer), spijkerpistolen en boren uit de bouwmarkt. Fuqua raadpleegt de slowmo-knop net even wat teveel, maar dat mag de pret niet drukken. Lekker wat bier en hangen maar.

Prima film, met een uitstekende Christian Bale. De film ziet er mooi uit, de decors zijn prima gemaakt. Het verhaal is leuk en boeit de gehele speelduur, de muziek is ook erg goed en ook de sfeer die heerst is prima. De gevechten zijn uiteraard veel te veel van het goede, maar ik vond het erg mooi gedaan. Christian Bale die even 50 man - dankzij allemaal vette moves - in de pan hakt, geweldig. De vergelijking met The Matrix, die ik veelal hoor snap ik opzich wel, maar vind ik niet helemaal terecht overigens.

Bijzonder vermakelijke film over onze welbekende ome Adolf. Heb me uitstekend vermaakt - van het afschieten van de hond, tot veel lollige uitspraken en de scherpe, serieuzere toon naar het einde toe. Tuurlijk is het makkelijk om Hitler ''ineens'' zonder enige uitleg verder weer te laten verschijnen, maar regisseur David Wnendt brengt het geheel op een manier waardoor dit niet veel uitmaakt. De boodschap en diepere ladingen zijn duidelijk aanwezig en zullen bepaalde mensen zeker aan het denken zetten. Ik vond dit vooral (qua toon en humor) een geslaagde prent, waar ik me erg mee geamuseerd heb.

Wat een draak van een film. Een enorm flutverhaal die elke vorm van diepgang mist en al vanaf minuut één de cliché's opstapelt. De relatie tussen de draak en Eragon is vreselijk slecht en wordt ook geen moment uitgediept, de acteerprestaties zijn belabberd en ik heb geen fatsoenlijke dialoog kunnen ontdekken.

Dan hoop je op een paar leuke actiescénes, maar die zijn ook niet te ontdekken. Ik viel na een uur echt bijna in slaap, zo saai vond ik worden allemaal. Het kon me op een gegeven moment dan ook totaal niet meer schelen wat er ging gebeuren in dit oninteressante zootje met een lading aan voorspelbare en totaal onlogische momenten. Een paar leuke beelden zijn te ontdekken, maar die doen me ook niet veel als de film voor de rest op geen front weet te overtuigen.

Ja, een Inland Empire gevalletje deze 'Eraserhead'. Met beide films kon ik namelijk helemaal niks bij een 1e kijkbeurt. Maar de wonderen waren de wereld nog niet uit. Lynch is een absolute grootmeester.

Inland Empire is, na de stroeve start, inmiddels alweer wat jaartjes een absolute favoriete film van mij en de herziening van deze debuutfilm van Lynch moest gaan bewijzen dat alle herzieningen (op Dune na) voor 2 keer (ff geen 3) is scheepsrecht zouden gaan zorgen. En ja, het is David Lynch weer gelukt om mij na een herziening van één van z'n films in te pakken. Nu dus met deze 'Eraserhead'. Wat een verschrikkelijk vage, vieze, maar sfeervolle, fascinerende en meeslepende film. Niet gedacht dat ik zoiets ooit over deze prent zou gaan zeggen na de 1e dramatische kijkbeurt een paar jaar geleden.

Die hele industriële setting, dat constant onheilspellende geluid (machtige score) en de opstapeling van sfeervolle, maar bizarre gebeurtenissen zorgden ervoor dat ik m'n ogen niet van het scherm kon houden. Lynch zoomt in, belicht bepaalde dingen zomaar (maar wat werkt het goed) en vanuit het niets kom je zomaar terecht in één of andere ruimte waar kermisgeluiden te horen zijn en waar een vrouwtje met een heel raar hoofd ons op een gegeven moment vertelt dat het in de Hemel allemaal wel goed is.

Owh ja.. en de film suggereert dat het allemaal om een baby draait die meer op een monster lijkt dan op een mensje. Dat is ook wel zo, maar 'Eraserhead' gaat veel verder dan dat. David Lynch probeert ons veel te vertellen, verschillende thema's passeren de revue en de film barst van de bijzondere ongrijpbare scénes; de vrijscéne met de buurvrouw is er zo één. Toch denk ik dat Henry's bezoekje aan zijn schoonouders mij het meest zal bijblijven. Geweldig absurd, zwartkomisch, vaag en sfeervol geschoten.

En constant die muziek. Heerlijk bevreemdend. Ja.. zat te twijfelen tussen de volle score of een halfje minder dan dat. Was redelijk moe, maar 'Eraserhead' hield me op het puntje van m'n stoel. Voor nu nog geen vijf sterren, die reserveer ik eventueel voor een 3e kijkbeurt. Het zit er voor nu iig dicht tegenaan.

Geweldige film die voor tegenwoordige toppers als The Green Mile en The Shawshank Redemption een groots voorbeeld is geweest! De klassieke status van deze film is erg hoog en dat is terecht, want dit is een steengoede film! Clint Eastwood speelt zoals gewoonlijks zijn eigen rustige rolletje die nooit verveelt. Daarnaast is de opbouw van spanning erg goed en weet de film vooral op het einde je op het topje van je stoel te houden! Echt een topper!

Vooral dankzij de schitterende poster die hier staat al tijden benieuwd naar deze film - helaas is deze Escape from New York niet zo mooi als de poster ( ), maar ik heb me prima vermaakt.

Op cinematografisch vlak best mooi en sfeervol, maar ook wel érg donker. Aan de ene kant draagt dat bij aan het totaalplaatje, aan de andere kant had het soms wel een beetje lichter gemogen allemaal. Maar oké, Kurt Russell is uitstekend bezig; ''call me Snake''. Cool personage. Daarnaast is vooral Ernest Borgnine leuk als Cabbie. Het verhaal is leuk, alleen niet altijd even interessant uitgewerkt.

Gelukkig zijn de settings sterk, is de soundtrack goed en kent de film een aantal geweldige quotes én scénes. Niet altijd even geloofwaardig, soms zelfs wat makkelijk. Maartoch, voldoende.

Het blijft toch glimlachen geblazen hoe die Schwarzenegger zich door films heen blijft manoeuvreren. Ook in deze 'Escape Plan' is hij echt een steunpilaar.. heb een paar keer goed gelachen om z'n streken. Leuk samenspel met Stallone in een erg vermakelijke film. Inhoudelijk is het allemaal erg ongeloofwaardig en zit het plot stampvol met toevalligheden etc. Maar Håfström heeft de regie prima in handen en maakt er het beste van. Ik vond de film vermakelijk van het begin tot het einde. Beter dan verwacht. Leuk.