Opinions

Had toch wat meer van deze 'kamer in Rome' verwacht. Vooral met (daarin) twee vrouwen die niet van elkaar af kunnen blijven. Dat belooft veel, maar lost wat minder in. Helaas.

Het deed me zo weinig. Regisseur Medem laat het allemaal nogal sentimenteel overkomen, maar dit werkte voor mij niet helemaal. Twee vrouwen die hun hart wat luchten, tussendoor wat seks hebben - ondersteund door steeds weer dezelfde muziek. Bij vlagen érg sfeervol, zo'n hotelkamer is gewoon een prima fundament als setting, maar het verhaal is té graatmager en weinig boeiend.

Hier had toch meer mee gedaan kunnen worden (zie de schitterende poster), maar Medem doet dat helaas niet. Gelukkig vermaakt de film best prima, maar bijzonder is (/ vond) ik het niet.

Hehe, iedereen heeft zo'n beetje zitten janken bij deze film als ik het zo lees. Dat viel bij mij mee. Redelijk ontroerend allemaal, vooral op het laatst, maar nergens werd ik écht over de streep getrokken.

Gere is goed gecast en het hondje is geweldig natuurlijk. Bij ''dit soort'' films werken ze vaak met tig verschillende honden en dat is niet erg, eerder logisch. Dat was dan ook overduidelijk te zien in deze film, vooral die met die littekentjes boven z'n oog viel wat op. Maar oké, doet er ook niet echt toe voor de rest. Heb best genoten van dit vermakelijke, meeslepende verhaaltje.

Het begint leuk, grappig en lekker luchtig. Zoals verwacht wordt er naar het einde toe een andere weg ingeslagen. Mooie scénes wanneer die hond daar zit te wachten en elke dag weer terugkomt, terwijl z'n baasje er niet meer is. Prachtig die scéne dat Hachi dood gaat en hij Gere (eindelijk weer) uit de deur naar buiten ziet komen. Bijna ontroerend. Leuk ook bij dit soort filmpjes om te zien dat het om een waargebeurd verhaal gaat. Dat standbeeld op het einde deed het dan ook goed bij me.

Dikke voldoende dus voor deze film, vooral dankzij het laatste deel. Het eerste uur is niet echt bijzonder en er gebeurt weinig, maar vermakelijk is het wel. Hallström heeft de touwtjes goed in handen en levert weer een prima filmpje af.

Nu wordt het na deze 'Hail, Caesar!' wel weer tijd voor een échte Coen. Zo'n memorabele film die dagen door je hoofd blijft spoken. Met deze laatste prent imponeren de broers (wederom) niet. Slecht is het niet, maar het ontgaat me bij deze prent wat allemaal. Het ziet er prachtig uit, maar ik mis van alles; memorabele karakters, humor, to the point-scenes. Het kabbelt wat voort allemaal, zonder indruk te kunnen maken. Heb niet veel gelachen, maar vermakelijk was het bij vlagen wel. Gelukkig. Sommige scenes worden wel iets te lang uitgesponnen. Aardig voor een keer, maar dat is niet iets wat ik van een Coen wil.

Meesterwerk. Fenomenale film over drie jongeren, die alle drie hun uitzichtloze bestaan leiden, 'haat' hebben tegenover de politie, waar omstandigheden en gebeurtenissen ervoor zorgen dat het geweld en de 'haat' tussen deze twee groepen alleen maar erger en erger wordt.

Saïd, de bijdehante praatjesmaker, Hubert, de rustige 'superneger' en Vinz, de tijdbom die op het punt staat te ontploffen. Prachtig gespeeld door de drie jonge acteurs, waar vooral Cassel érg sterk is. De film is prachtig zwart/wit geschoten, kent de één na de andere sublieme shot en de realistische, grauwe sfeer van de film zorgt ervoor dat alle ellende oprecht overkomt en mij in ieder geval op het puntje van m'n stoel wist te houden, waar ik er naar het einde toe bijna af donderde.

De jongeren haten de politie en de politie haat hen. Ze hebben geen toekomst, roken maar wat hasj op het pleintje, ouwehoeren wat en een combinatie van factoren zorgt er dan al snel voor dat deze twee groepen botsen. Een actueel onderwerp, waar deze film gewoon een schokkend waarheidsbeeld schetst. La Haine kent veel prachtige, nu al klassieke scénes, zoals een Cassel voor de spiegel of de geweldige scéne wanneer de drie een auto gaan jatten, een dronken vent ineens naast het raampje staat, niemand kan rijden, de politie er aan komt en die vent ineens op die politieauto gaat springen, geweldig! Fantastische dialogen, veel humor, maar vooral ook veel spanning, want er staat iets te gebeuren. Dat weet je als kijker gewoon.

Waar we in Parijs van ontelbaar prachtige scénes genieten (zoals veel visueel imponerende shots, maar ook de scéne dat Cassel die nazi maar niet kan afknallen) stevenen we langzaam af op een einde die ik totaal niet zag aankomen: mokerslag! Erg indrukwekkend. En zo zorgt zo'n gebeurtenis nog voor meer ellende dan voorheen. Het wordt erger en erger. Fantastisch gefilmd, indrukwekkend, meeslepend, rauw en ''echt''. Prachtige film.

Meh, opzich een lekker vrolijke boel, maar veelal wel wat teveel van het goede. Die Nikki Blonsky vond ik in ieder geval maar irritant, voor de rest wel een leuke cast, waar vooral Marsden en Snow er bovenuit sprongen wat mij betreft. Ook Walken, Travolta en Pfeiffer doen hun werk prima, maar dat mag ook niet anders.

De muziek vond ik maar matig, geen geweldige nummers. Het tempo zit er wel lekker in en de film is dan ook zo uitgezeten, maar dan slaat het hele verhaal van de 'moddervette' Tracy weer nergens op. Wat een held zeg... nou, hou maar op. Dat gaat nergens over natuurlijk. Kostuums, settings, kapsels, eigenlijk het hele tijdsbeeld; prima in orde. Naast dat ook nog een paar grappige momenten, maar niet genoeg voor een voldoende. Daarvoor was het vaak té vervelend, irritant en niet grappig.

Halloween: een ware klassieker in zijn genre, maar misschien ook wel niet meer dan dat! De film begint erg goed, met de heerlijke score van Carpenter zelf, maar toch weet de film eigenlijk nooit op gang te komen. Iets wat ik van een horrorfilm toch wel verwacht! De laatste twintig minuten weet de film toch een andere wending te nemen en zou de spanning om te snijden moeten zijn! Dat was jammergenoeg bij mij niet het geval: ik vond het allemaal maar matig wat Carpenter ons voorschotelde! De regie is erg matig en de acteerprestatie van Jamie Lee Curtis is erg slecht! Toch bevat de film echt een geweldige sfeer, angstaanjagende muziek en Michael Myers blijft toch spannend om naar te kijken!

Beetje een tegenvaller vond ik dit! Had er veel van verwacht, maar vooral een aantal ongeloofwaardige momenten en een beroerde Curtis halen het gemiddelde voor mij omlaag!

* * *

Vreselijke film. Totaal onnodige remake, waar regisseur Zombie het hele mysterie rond de film film Halloween en Michael Myers schaamteloos wegneemt. Erg jammer.

Daarnaast vond ik het nooit spannend worden, vond ik de sfeer maar niks en kon ik ook niks met de moorden. Vond het allemaal maar stompzinnig en zonder inspiratie gemaakt. Het eerste uur is belachelijk met Michael als klein jongetje en duurt veel te lang. Ik hoef de geschiedenis van Michael niet zo uitgebreid uitgelegd te krijgen... weg mysterie rond dit angstaanjagende karakter, die direct totaal niet meer eng is.

Het einde was ontzettend ergerlijk in dat huis. Laurie die derig keer struikelt, de domste plekken opzoekt, wat ontsnappingspogingen laat voor wat ze zijn en ga zo maar door. En ondertussen totaal geen spanning. Het naakt is wel welkom natuurlijk (vooral dat meisje uit The Virgin Suicides ), al zien we dat in elker horror tegenwoordig. Acteerwerk is zwaar onder de maat en wat sommige personages hier te zoeken hadden weet ik ook niet. Totaal overbodig.

Eén ster voor deze film. Deel twee zou ik direct hierna kijken, maar die laat ik eerst maar even voor wat het is. Daar heb ik de kracht eerst niet voor. Dan het origineel maar weer eens uit de kast halen.

Peter Berg weet ons met Hancock een geweldige superheld te schenken. Dat is het eerste wat in mijn opkomt, want Will Smith zet zijn personage gewoon geweldig neer. Een prachtige creatie dit en weer eens heel wat anders dan andere superhelden die alleen maar goed doen.

De film zelf is meer dan geslaagd wat mij betreft. Een leuk verhaal die eigenlijk steeds sterker word. Hier heb ik andere reacties over gelezen, maar die vind ik onterecht. Het eerste half uur is hilarisch natuurlijk en kent geweldige momenten, maar daarna begint het eigenlijk pas. Hancock die beseft dat alles anders moet en hier samen met zijn nieuwe vriend Ray Embrey aan gaat werken. De film verliest nooit zijn kracht. Veel grappen in het begin, afgewisseld met leuke actie terwijl we later in de film mogen genieten van een andere - gevoelige - zijde van onze superheld. En natuurlijk gaat ook dit gepaard met een heerlijke brok actie. Als de we de hele film eigenlijk ook nog mogen genieten van een grappig moment tussendoor kan het niet meer stuk wat mij betreft.

Ondanks dat ik al het één en ander over de beroemde twist in deze film had gelezen kwam het toch een beetje als een verassing. Charlize Theron die Will Smith ineens door de muur van haar huis heenramt. Een beetje onraad was al te bespeuren bij Theron een paar scenes eerder, maar deze twist is echt een geweldig pluspunt voor de film. Theron is weer supermooi en zet een prima prestatie neer, net als Jason Bateman die ook puik werk afleverd. Will Smith met zijn norse uitdrukking steelt de show en zet met zijn charismatische overkomen weer een geweldige prestatie neer. Een betere had er niet gecast kunnen worden voor deze rol wat mij betreft. Een klein minpuntje is misschien de uitleg hoe Theron en Smith aan deze krachten komen, maar daarnaast vind het feit dat ze hun krachten verliezen als ze intiem zijn weer erg geslaagd. Natuurlijk moet deze film met een korreltje zout worden genomen wat ik zeker ook gedaan heb. Ik heb gewoon heerlijk kunnen genieten van Smith's nonsens en de heerlijke stunts die hij uithaalt. Daarnaast werd het soms nog een beetje emotioneel, wat in mijn opinie totaal niet geforceerd over deed komen, maar ook prima in het geheel paste.

Mijn complimenten voor deze film die meer dan geslaagd is voor mij. Ik heb kunnen genieten en zodra de film op dvd is, staat ie' ook zeker in mijn kast. Ik ga gewoon vier dikke sterren uitgeven aan deze film, want dat is heerlijk genieten wel waard voor mij.

4,0*

Classic!

Ein-de-lijk gezien deze geweldige film. The Hangover is dit huidige gemiddelde meer dan waard wat mij betreft. Het geweldig script en de fantastisch geschreven dialogen zijn vooral punten die deze film meer dan een gemiddelde komedie maken.

En dan inderdaad ook de geweldige personages nog. Bradley Cooper is cool, Zach Galifianakis is hilarisch, Ed Helms (met z'n tand) past er precies tussen en daarnaast zijn alle bijrollen ook nog eens erg geestig en leuk gedaan. Vanaf het begin tot het eind grappig, gelukkig niet van dat gedramatiseerde gedoe naar het einde toe, maar gewoon heerlijk genieten van de drie vrienden die hun maat proberen te vinden.

Oké, er zitten wat voorspelbare scénes in, maar het merendeel is toch gewoon érg onvoorspelbaar en verassend. Ik zag veel gebeurtenissen niet aankomen in ieder geval. Geweldig bedacht ook, dat matras - en Doug - op het dak. Sowieso geweldig bedacht deze film. Er zijn inderdaad meer films over ''hangovers'' in Vegas, maar deze is toch wel geweldig. Veel originele, verassende momenten, geweldig grappige quotes, bizarre gebeurtenissen en leuke vondsten.

Ja, ik heb zeker genoten van deze film. Hoge verwachtingen, maar die zijn makkelijk ingelost. De film zakt - naar het einde toe - eventjes in, maar voor de rest is dit toch helemaal geweldig. De tijger, Mike Tyson, de baby, de politieauto, het ziekenhuis, de stun gun, Chow, de Rain Man parodie (The Belle Stars met Iko Iko, die cijfertjes), te veel om op te noemen, geweldig. De Vegas sfeer is heerlijk, de vele fantastische one-liners zijn geweldig en de foto's op het einde zijn hilarisch.

Wat mij betreft een instant classic. Deze film was een grote verassing van de zomer. Het heeft bij mij té lang geduurd voor ik deze bewonderd heb. Eén om vaker te zien en zeker om op dvd te hebben. Prachtig filmpje.

Geen hoogstaande film van Shyamalan, maar de score hier is toch behoorlijk triest. Zo'n score als deze verdient de film simpelweg niet. Als iedereen nou gewoon een realistische stem neer zou zetten in plaats van hun Syamalan haatgevoelens - of wat dan ook maar - te uiten zou de score hier zo rond de drie sterren staan. Ik zeg natuurlijk niet dat iedereen dat doet, maar veel reacties hier zijn wat mij betreft nogal ongeloofwaaridg. Drie sterren gemiddeld, dat was terecht geweest, maar dit niet, ondanks dat het geen hoogstaande film is waar meer uitgehaald had moeten worden...

De hele film reizen we mee met een heerlijk mysterieus sfeertje die Shyamalan gedurende de hele speelduur op een prima manier in het spel weet te houden. Daarnaast gebeurt er vanalles wat misschien wat moeilijk te bevatten is. Iedereen maakt zichzelf wat af en de precieze oorzaak komen we te weinig over te weten. De kritiek op Wahlberg en Deschanel vind ik onterecht. Beide spelen goed en hun rol past precies in deze film. Ze gedragen zich dan een beetje vreemd misschien, maar de dingen die er om hun heen gebeuren zijn allesbehalve normaal. Wat mij betreft passen die twee prima in het totaalplaatje. Echt eng word de film nooit en schrikmomenten zijn ook niet echt te ontdekken, maar dat is de bedoeling ook niet geweest. De spanning word steeds prima constant aangehouden en dat is een prima gegeven voor deze film, waar je jezelf als kijker toch steeds meer vragen begint te stellen. Wat gebeurt er, wat is de reden, hoe komt dit, hoe komt dat? Redelijk gedaan, maar dan is het toch jammer dat we niet precies te weten komen hoe alles nou eigenlijk zit terwijl we daar zo op hadden gehoopt. Nou jah, misschien ook niet. Het houdt je wel een beetje bezig op deze manier natuurlijk...

Over het algemeen verdient de film een voldoende. Een heerlijk sfeertje en constante spanning plus het feit dat we in een steeds mysterieuzer web worden gelokt. Goede muziek, prima camerawerk en twee goede hoofdrolspelers. Alleen Leguizamo vond ik wat miscast, maar zo'n grote rol had die nou ook weer niet. Heb me overigens niet aan het einde gestoord, ondanks dat dat wel wat beter had gekund. Maarjah, dat is al zovaak gezegd...

3,0*

Wat een leuke film. Origineel, grappig en apart. De soundtrack doet er nog een schepje bovenop; van Tim Capello tot OMD. Heer-lijk. Heb me erg vermaakt.

Heb de film net gezien en is me goed bevallen! Happiness laat toch een aantal zoals eerder gezegd gewaagde dingen zien! Dat is ook het enige waar de film op kan bouwen vind ik. Punten als pedofilie en masturbatie dragen de film gedurende de hele speelduur! Het begint bij deze twee onderwerpen en de laatste zin in de film duidt: i came! Nou, dat zegt genoeg lijkt mij!

Philip Seymour Hoffman laat zich van zijn sterkste kant zien door een verschrikkelijk ziek en vies mannetje te spelen. Hij presteert het beste van alle acteurs in deze film en verdient zeker alle lof voor zijn rol! Daarnaast doet onze ''pedo'' het ook erg goed en zie je dat zijn twee verschillende levens elkaar afwisselen. Een leuke vader en man voor zijn vrouw en ondertussen een vieze vent die het liefst kleine jongetjes uuuhhh jah, dat laat ik in het midden! De sfeer in de film is erg goed en wisseld zich af van donkere tijden tot erg lichte scenes!

Realiteit is ook een belangrijk punt in deze film natuurlijk, toch vind ik dat regisseur Solondz de realiteit soms een beetje te maakt! Een aantal momenten gaan wat mij betreft de realiteit te buiten en schaden de film toch een beetje. Niet dat ik het te pervers of goor vond maar dat sommige conversaties onderling niet meer realiteit waren! Dat was een beetje jammer, maar neemt zeker niet weg dat het overgrote deel van de film gewoon ''klopt''! Goede acteerprestaties, steengoed verhaal, goede sfeer, leuke verschillende personages en een redelijke soundtrack!

Ik dacht dat ik misschien wel weer eens vijf sterren uit kon delen voor het zien van deze film, maar dat ga ik niet doen! Misschien nadat ik de film vaker gezien heb, misschien ook niet. De toekomst zal het zeggen......

* * * *

Wat een vreselijke film. Ik bedoel; zingende en dansende pinguins. Ik had een heel ander filmpje verwacht, wist niet echt wat ik moest verwachten. Dit was echter niet best.

Het ziet er allemaal wel mooi uit, dat zeker, maar voor de rest vond ik hier weinig aan te genieten. Vreselijke nummers, belabberd ingezongen, dramatisch dat dansje steeds en dan dat vreselijke moralistische, politiek correcte verhaaltje.

Die Spanjaarden (volgens mij?) waren nog wel leuk en soms zélfs een glimlach waard, maar dat was het dan ook wel eigenlijk. Erg vervelende film. Dikke onvoldoende dus.

Onnozele film die vooral ook dankzij Ellen Page de één na het andere dieptepunt kent. Vre-se-lijk, wat een vervelende blaag zeg. Totaal ongeloofwaardig ook.

Ik ben absoluut geen fan van Page (hopelijk wordt ze geen smet op 'Inception'), maar ik had toch best hoge verwachtingen van deze film. En het begint ook best wel leuk, totdat ze in het huis van Wilson zijn. Slaat ook nergens op dat Wilson de lip van Page likt in het openbaar - klein puntje, maar wel gewoon totaal onnodig en dom, zoals zovaak.

Wilson zelf vond ik ijzersterk acteren; die haalt de score eigenhandig nog met een halfje omhoog, maar voor de rest kent deze film veel te veel onlogische, ongeloofwaardige, irritante en totaal domme momenten. Daarnaast heb ik gewoon een hekel aan kleine kindertjes in films met dit gedrag - domineren en praten als een wijze 50er.

Dat gedoe met die buurvrouw gaat nergens over en het einde is totaal belachelijk. Daarnaast blijft het veel te braaf en vlak, vooral op ''pedo-vlak''. Dikke onvoldoende.

Erg matige film, die voor mij vooral te pruimen was door de uitstekende setting. Een hele stad onder water, zo erg zelfs, dat je met een boot overal doorheen moet scheuren, erg mooi. Jammergenoeg is de rest van de film eigenlijk gewoon matig, tot vreselijk slecht.

Christian Slater doet het prima, maar Morgan Freeman maakt toch wel een beetje duidelijk dat hij eigenlijk maar goed is in één ding: een wijze, vriendelijke man spelen. Deze rol vond ik nou niet echt geweldig gespeeld door hem, maar oké. Het verhaal is simpel, standaard, zit vol cliche's en ongeloofwaardigheden. Daarnaast bevat de film ook nog een aantal vreselijk ergerlijke dingen, zoals die oude vrouw. Irritant rotmens en totaal niet grappig.

Het script is ook maar matig en de score stelt ook niet veel voor. De constante regen is prachtig, maar volgens mij klopt er op een gegeven moment ook niks meer van dat waterpeil. Soms lijkt het stil te staan, terwijl een paar minuten later het water met de seconde stijgt. Beetje triest eigenlijk, net zoals veel handelingen van personage's. Die drie agenten waren erg slecht, maar vooral die kneus en die chagerijnige vent waren doodirritant. Ook erg ongeloofwaardig, wanneer die kneus op het ene moment zijn baas neer wil knallen en zijn idee maar niks vind, terwijl ie' later vrolijk met 'm staat mee te knallen. Ook een aantal wendingen met Freeman en Slater waren maar ongeloofwaardig.

Hier had veel meer ingezeten, in deze film. Vooral deze water-setting is gewoon een geweldig fundament voor een film. Jammergenoeg stelt de rest niks voor en bevat het teveel slechte, ergerlijke en ongeloofwaardige dingen dat ik hier zeker geen voldoende aan kwijt kan. Kleine twee sterren dan maar.

Prachtige film. Geweldige settings op het schitterende Molokai, maar ook vooral.. vrouwen, dikke tieten en rondvliegende kogels! Ik heb echt ontzettend genoten van deze film. Ik weet niet of de rest van het oeuvre van regisseur Andy Sidaris soortgelijk is, maar dan zoek ik ze per direct op. Wat een plezier. Ron Moss met z'n bazooka, een dikke vette nep-slang, lachwekkende actie om van te smullen en de één na de andere geweldige quote; ''You can sit right here on my face! - Why? Is your nose bigger than your dick?''. Machtig dit.

Prima dit! Lekker sfeertje in dat vieze onderwereldje daar in LA. Veel neon, gore hokjes, losgeslagen meiden, geslenter over straten en een zoektocht die je steeds dieper de treurnis in trekt. Had 'm bij nader inzien toch liever laat in de avond gezien met een borrel erbij. Maar heb me ook prima vermaakt met een kop koffie. Scott die als conservatieve, stijve lul langzaam maar zeker loskomt met z'n zonnebril en sleazy shirtje is lekker bezig wat mij betreft. Boyle is alleen om z'n kapsel al geinig om erbij te hebben altijd.

'Hardcore Henry' scoort direct punten met de opening, ondersteund door 'Let Me Down Easy' van The Stranglers. Heerlijk. Deze film is me verder echt vies meegevallen. Heb me uitstekend vermaakt met deze chaotische, actievolle ongein. Humor, leuke Jimmy's en een origineel concept wat tot mijn verbazing de gehele speelduur werkte. Leuk soundtrackje verder. Ja, prima vertier dit. Dikke voldoende.

Het eerste deel zag ik al een tijd geleden en was wel grappig. Ik denk dat ik dit vervolg zelfs nog leuker vind dan het eerste deel. De humor is gewoon heerlijk van de bovenste plank. Denk je dat je een hoogtepunt hebt gehad, worden we weer verrast met een ander geweldig moment. Het houdt maar niet op in deze film. Penn en Cho zijn nog steeds een goed duo en uitermate grappig. Natuurlijk is het allemaal vreselijk stompzinnig en slaat het nergens op, maar ik heb genoten van de heerlijke humor.

Wat me wel opviel was dat de film een paar keer behoorlijk gewaagd uit de hoek kwam. George Bush, Al Quaida en de KKK worden op een manier neergezet waarvan je mag verwachten dat niet iedereen dat op prijs zal stellen. Vooral na de gebeurtenissen van 11-09. Maarjah, ik vond het geweldig. Het kan mij niet grof genoeg gaan in ieder geval. Zo zijn er ook weer vele geweldige scenes. Als H&K bij het huis van hun vriend aankomen in Miami, met al die lekkere wijven bijvoorbeeld, geweldig. Wanneer die vent zijn lul laat zien: That looks like Osama Bin Laden's beard! Wanneer de ouders van H&K verhoord worden is ook geweldig trouwens en die broer en zus met hun kind, niet te geloven, maar het hoogtepunt is het moment dat Kumar samen met zijn vriendin een trio heeft met een 2 meter grote zak wiet, prachtig. Ach, eigenlijk zijn (bijna) alle momenten heerlijk in deze film, ondanks dat het nergens op slaat.

Ik wist niet wat ik hoorde toen Kenny Loggins met het nummer Danger Zone voorbij kwam in het vliegtuig dat die agent z'n koptelefoon op heeft. Cool nummer, en dan moet ie' net in deze film gedraaid worden. Het word wat mij betreft nergens flauw en het gaat nooit echt té ver met alles. Op naar het volgende deel zou ik zeggen, als die al komt. Ik ga 'm dan weer zien in ieder geval.

Wat een mooie en bijzondere film (weer) van regisseur Hal Ashby. 'Harold and Maude' zijn een schitterend duo. Zelden een film gezien die humor op zo'n subtiele manier verweeft in drama. Hartverwarmend.

De neppe zelfmoordpogingen, de tattoo van Maude, de scenes met de politieagent en het einde zijn momenten die me allemaal lang zullen bijblijven. Erg grappig en ontroerend. Hele mooie klassieker dit.

Inderdaad, 'Harper' kent echt een heerlijke opening. Technicolor en 'Filmed in Panavision' maken me dan nog eens extra vrolijk. Wat me vervolgens direct opviel was dat het 'Sampson Estate' met die lange oprit hetzelfde huis is wat ook in o.a. 'Fletch' gebruikt wordt (die ik toevallig laatst zag). Prachtig huis in Beverly Hills, ook achter 't huis met die palmbomen en dat zwembad. Heerlijk, vooral nu met deze temperaturen.

Dat de rest van de film niet meer kan tippen aan het begin, maakt niet veel uit. 'Harper' kent genoeg leuke scenes, is sfeervol en Newman is uiterst charismatisch. Naar het einde toe wordt het een beetje minder allemaal, de ontknoping zelf valt ook ietwat tegen, maar het zonnig gefilmde geheel daar in Californië vermaakt meer dan genoeg op een warme zomeravond. Natuurlijk met een paar ijskoude potten bier.

In mijn geval, kappeuter bedankt! Ook ik heb genoten van deze prent. Harry is een man die zegt wat-ie denkt, recht doorzee is, maar ook erg lief en vol van het leven. Omdat Harry uit huis wordt gezet, gaat ie niet direct naar een nieuw stekkie opzoek, nee.. hij veegt het hele land door. Per vliegtuig, bus.. dat werkt niet, want ook Tonto heeft een stem. Dan maar een auto kopen en vanuit het sneeuwige Chicago in Arizona belanden, Vegas, Los Angeles, noem het maar op. De scene met Harry en en 16-jarige meisje is al ''bijzonder'' te noemen in het motelletje, maar even later levert-ie het echte werk door z'n laatste 100 Dollar te spenderen aan een hoer. Heerlijke humor, gecombineerd met gevoelig drama. Prachtige locaties en Harry is een personage om niet te vergeten. Ik heb 't niet zo op katten, maar Tonto hoort er ook bij.

Keihard, die ouwe. Prima film. Michael Caine steelt de show, geweldig spel van hem. Het verhaaltje is niet bijzonder en moet het van een paar indrukwekkende (en keiharde) scénes hebben.

De openingsscéne met die jongens die die vrouw door het hoofd schieten is direct al érg sterk. Wat een kutkinderen zeg. De rol van Mortimer kwam niet helemaal uit de verf en het verloop van het verhaal is wat voorspelbaar, maar regisseur Barber creëert een grauwe, kille sfeer en verdient punten voor de prachtige scénes dat Harry bepaalde gebeurtenissen van afstand bekijkt en wij het als kijker samen met hem beleven.

Hoe het in de werkelijkheid zit met de Britse jeugd weet ik niet, maar ik zag al een paar filmpjes die maar al te duidelijk willen vertellen dat het een stel rotlui zijn. Ook in deze Harry Brown. Voldoende voor deze film.

Zo. Na een paar jaartjes toch maar besloten om deze 1e film van de Harry Potter finale te gaan zien. 'The Half Blood Prince' viel tegen, sowieso valt de reeks me tegen sinds Yates aan het roer is viel me op aan de scores te zien, maar ik moet zeggen dat dit best een vermakelijke prent is geworden. Daar is het meeste - naast het feit dat ik het er wel mooi uit vond zien allemaal - wel mee gezegd. Het kijkt prima weg, terwijl er niet eens zoveel gebeurd. Dobby is waarschijnlijk het hoogtepunt in deze film. Harry blijft een slappe.

Hier had echt meer ingezeten. Ware het niet dat regisseur Yates regelmatig verzaakt om dit tot een echt episch slot te toveren. Zo'n grote beschermende bol over Zweinstein heen ziet er nog groots uit, maar de resurrectie van Harry zelf is echt een enorme flater. Wat slap geregisseerd zeg. Van zoiets moet je in zo'n grote finale één brok bombast maken. Daarnaast is de laatste scene op het station een grote grap. Sowieso Ron en Hermelien? Ik weet niet of die twee in het boek ook een stel werden, maar dat past echt totaal niet.

Maar dat is mijn gevoel. Echter wil ik niet alleen negatief zijn, want ondanks dat Yates een paar keer faalt, zorgt-ie toch weel voor een visueel imponerend geheel wat prima wegkijkt en zo nu en dan een redelijke spanning op weet te bouwen. Ik was blij om Zweinstein weer te zien en momenten zoals de flashback van Sneep + nog een aantal andere zeer fijn gemaakte scenes en de zoektocht naar de Gruzelementen en het feit dat Harry zelf ook 1 is, zorgen voor een toch wel prima afsluiter, ondanks dat er meer had ingezeten.

Erg fraai gemaakt weer. Blijft toch wel het sterkste punt van de laatste delen. Vond dit deel beter dan de vorige, al wordt het niveau van de eerste delen niet meer gehaald. Er gebeurd eigenlijk weinig wat écht boeit, maar opzich blijft het toch wel redelijk leuk allemaal. Mooi binnen de lijntjes, dat wel.

Het eerste anderhalf uur kabbelt maar wat aan met alle liefdesperikelen tussen alles en iedereen. Toch wel verassend vermakelijk eigenlijk, al snap ik dat gedoe tussen Ron en Hermelien niet echt. Radliffe blijft de minste acteur van de drie, die wordt elk deel slechter lijkt het wel. Het lijkt net of hij totaal nergens zin in heeft, zijn prestatie in deze film is dan ook gewoon slecht. Grint komt het verst denk ik, prima acteur en ook Watson kan het wel.

De settings zijn erg mooi en het was toch - net als elk deel eigenlijk - weer vermakelijk. Visueel regelmatig imponerend en ook de muziek vond ik prima. Ik heb Williams niet gemist in ieder geval. De tweede helft van de film is weer minder zoals bijv. ook in het vorige deel (wat hier eerder ook wordt aangegeven) en de climax valt weer eens tegen en dat is jammer. Toch makkelijk een voldoende, de tijd vloog voorbij.

Aardige film, maar toch licht tegenvallend. Bruce Willis en Colin Farrell doen het redelijk, maar kunnen veel beter. De film deed mij ook overduidelijk aan 'The Great Escape' denken, maar zo goed als die was deze niet. Bij vlagen wat saai, behoorlijk clichématig allemaal, scénes in de rechtbank vond ik niet echt overtuigend. Het ziet er allemaal wel mooi uit en een paar scénes zijn daarintegen wel goed, maar alles eindigt weer wat voorspelbaar. Redelijk, maar niet meer dan dat wat mij betreft.

Vermakelijk en leuk filmpje deze 'Hasta la Vista'. Geinige figuren die drie vrienden, al werkte die verlamde gast me soms wel vies op de zenuwen. Mja, hij heeft het ook niet makkelijk. Gecombineerd met het nodige drama zorgt deze prent voor een prima mix van leuke en minder leuke momenten, want het is niet alleen maar lachen, uiteraard. Eén en ander is ietwat voorspelbaar naar het einde toe, maar alles is prima tussen de lijntjes geregisseerd. Vond het niet hoogstaand, maar vooral erg leuk gebracht allemaal.

En.. Tarantino is terug. Met deze 'Hateful Eight' herstelt Quentin het vertrouwen weer, nadat-ie toch een wat mindere film maakte met 'Django Unchained'. Heb echt ontzettend genoten deze 8ste film van 'm.

De mooi geschoten plaatjes van Richardson zijn in het begin direct raak. De koets die door de sneeuw probeert te manoeuvreren en alles wat ondertussen gebeurt met de personages. Je krijgt al snel het moment dat je niet weet wie je nog kan vertrouwen en welk personage geheimen met zich mee draagt.

Tarantino neemt de tijd. Het duurt lang, veel dialoog en rustig wordt er voortgekabbeld naar Minnie’s Haberdashery. Eenmaal aangekomen wachten er nog meer personages die het verhaal nog interessanter maken. Weer mensen waarvan je niet weet wie je kan vertrouwen en wat er allemaal aan de hand is.

Met dat in het achterhoofd hoeft Tarantino ook absoluut geen haast te maken. Alle dingen die verteld worden lijken essentieel, de opbouw is spannend en mysterieus en de setting is heerlijk. Ik hou van films die zich op 1 locatie afspelen. Dit alles zorgde ervoor dat het tempo absoluut geen issue was voor mij.

De opbouw vond ik zelfs nog veel sterker dat het daadwerkelijke einde. Oké, ook die is leuk, maar hoe Tarantino al rustig met de camera door Minnie’s rolt, hoe alle geweldige personages hun ding doen en hoe Tarantino dit zo spannend en mysterieus scheef; dat vond ik juist het beste aan deze 'Hateful Eight'.

En alle grote namen krijgen complimenten. De cast heeft het ontzettend naar z'n zin gehad, met Russell en Jackson voorop. Morricone is van de partij en verder is dit veel typisch Tarantino wat we terug zien in deze prent. Maar dan wel op de goede manier. De man is het niet verleerd. Laat hem nog veel van dit maken.

Hayao Miyazaki toont ons met Howl's Moving Castle een wereld waarin alles mogelijk lijkt. Dit is de derde productie van Studio Ghibli die ik heb mogen aanschouwen en direct de beste! De animatie is prachtig en je wordt meegesleurd in een wereld vol wonderen en magie! Laat het alledaagse leven los en laat je helemaal gaan in deze film. Het bewegende kasteel is een prachtig idee die verbluffend goed uitgewerkt is door Miyazaki. Steeds komt het kasteel uit op andere locaties die cinematografisch bijna tot perfectie rijken. Het verhaal is dan misschien niet briljant, de uitwerking ervan wel. De beste animatiefilm die ik tot nu toe ooit heb gezien!