Opinions

Meevaller. Del Toro verrast me toch wel een beetje met z'n creatie 'Pacific Rim'. Heb namelijk best zitten genieten van het heerlijke spektakel wat voorbij kwam vliegen vanavond. Wat zag dit er fantastisch uit.

Zeer groots opgezet deze film. Robots tegen verschrikkelijke Monsters. Belangrijk is dat de film van de ene naar de andere grandioze actiescène overstapt, zonder overbodige zijplotjes. De film ziet er prachtig uit, op blu-ray met DTS audio is dit achterover hangen en weggeblazen worden. Pretentieloos vermaak.

Oké, het verhaal(tje), de personages en het acteerwerk bieden te weinig om lang te blijven hangen, maar als je een avondje visueel geïmponeerd wil worden zit je goed bij deze prent. Geen gezeik, beuken.

Dit vond ik een dikke meevaller. Vin Diesel is zo fout bezig dat ik het weer leuk begon te vinden eigenlijk De kinderen deden het allemaal prima eigenlijk, vooral Brittany Snow. Die zag er ook heerlijk uit overigens.

Voor de rest erg voorspelbaar en eigenlijk gaat het nergens over, maar ik vond het erg vermakelijk. Het huis is een erg leuke setting en staat garant voor een paar erg komische scénes. Makkelijke voldoende voor deze vlotte wegkijker.

Verrassend leuke familiefilm deze 'Paddington'. Het begin in Peru is al heerlijk en wanneer onze vriendelijke beer de overstap maakt naar Londen, begint het bijzonder vermakelijke avontuurtje. Het huis, de bibliotheek, noem het maar op.. het ziet er zo leuk en charmant uit en past precies in dit verhaaltje.

Verder heb ik heel veel moeten glimlachen tijdens het zien. Komische momenten worden afgewisseld met aandoenlijke scenes. Regisseur Paul King weet precies hoe je je weer een kind moet voelen. Muziek, sfeer, acteurs; alles zit goed. Fijn zondagmiddag filmpje dit. Eén die ik alle koters van harte kan aanraden.

Jammer dat Michael Bay zich de laatste jaren zo vergaapt heeft aan de Transformers reeks, een film als deze 'Pain & Gain' is namelijk iets wat ik veel liever van de regisseur zie. Heb me érg vermaakt.

Leuke cast, vooral Dwayne Johnson en Mark Wahlberg zijn heerlijk bezig. Wat een droge figuren. Johnson steelt de show voor mij in deze prent, geweldige gast. Slachoffer Tony Shalhoub is overigens ook goed bezig. Leuke rol. Verder is dit één groot onnozel avontuur vol met spieren en zonder hersens. De ene uitspraak / actie is nog onnozeler dan de ander, maar rammen kunnen de mannen wel. Het werkt goed in deze film. Heb veel moeten lachen. Wel jammer van Yolanthe.. wat een verschrikking. Belachelijk.

Verder duurt de film misschien wat te lang, maar Bay heeft er over het algemeen een zeer vlot en vermakelijk filmpje van gemaakt. Goed te doen op 1080p / DTS. Dikke voldoende voor deze spierbal.

Na het bij vlagen geweldige 'Sullivan's Travels' had ik net wat meer verwacht van deze 2e film die ik van Preston Sturges zag. 'The Palm Beach Story' kent haar leuke momenten en moet het vooral hebben van de fijne sfeer, maar op sommige momenten vond ik het zelfs wat vervelend worden - dan doel ik vooral op de te lang durende scene in de trein met die vreselijk drukke mannen. Beetje jammer. Gelukkig wordt één en ander wat bijgeschaafd, maar meer dan een solide voldoende kan ik hier jammergenoeg niet aan kwijt. Neemt niet weg dat ook deze prent zeer vlot wegkeek, maar verder dan wat glimlachjes kwam ik niet.

Bijzonder vermakelijke film. Het concept blijft leuk, maar je moet er nog wel goede dingen mee doen. Dat is hier meer dan gelukt. Samberg is heerlijk op dreef. Palm Springs is een bijzondere plek in CA, echter is deze film daar niet opgenomen. Wat zo vaak gebeurt natuurlijk. Ook nu, fijne sfeervolle locaties, veel lol en interessant tot het einde. Topvermaak wat mij betreft.

Heerlijke film. Prachtige setting op dat ruimteschip, wat een erg claustrofobisch sfeertje met zich mee brengt. Het is érg donker gefilmd allemaal, wat goed uitpakt. Veel spanning, een paar leuke schrikmomenten en een interessant verhaal. Volgens mij erg origineel met die creepy wezens, op zo'n ruimteschip, naar een andere planeet 'verhuizen' en de hele tijd al onder water liggen, terwijl ze denken onderweg te zijn. Leuk gevonden, ook een prima twist nog tussen het karakter van Gigandet en Quaid die één en dezelfde blijken te zijn. Ja, érg vermakelijk deze film. Eerste uur erg sterk, daarna zakt het even in, maar naar het einde toe herpakt de film zich weer. Hele dikke voldoende.

Meuk. Met veel filtertjes en bombastische muziek aangekleed, maar verder een lege huls. Cast is matig, bijpersonages zijn beter dan de twee leads. De ontwikkelingen naar het einde toe worden steeds clichématiger en dommer. Het einde zelf is ook een grote farce. Had er sowieso niet veel van verwacht.

Uitstekende film. Verrassend goed, deze 'Paperboy'. Vanaf minuut één werd ik meegesleept in deze warme, sfeervolle en bijzonder vermakelijke trip. Regisseur Lee Daniels wist me de film in te trekken en dat bleef tot het einde zo. Uitstekende acteerprestaties, ook van Efron. Niks op de cast aan te merken. Daniels smijt een fijn filter over het geheel heen, waardoor alles sfeertechnisch nog beter tot z'n recht komt. De gebeurtenissen zijn bij vlagen echt fantastisch; lekker bizar en geweldig. De trips door het moeras, McConaughey die flink te grazen wordt genomen, etc. Een opstapeling van puur vermaak. Heerlijke film.

Nog nooit op deze 'Papillon' gestemd. Heel vroeger al eens gezien, maar kon me er niet zoveel meer van herinneren. Heb genoten. Wat een prachtig sfeervol avontuur, waar ik helaas nét geen vier sterren aan kwijt kan. Dit komt echt door het laatste half uur. Naar het einde toe verliest deze prent haar kracht.

Best jammer, want ik zat grotendeels gekluisterd aan het scherm. Hoogtepunt is natuurlijk de weergaloos geacteerde isoleerscene. McQueen toont z'n kunsten. De hereniging met Hoffman daarna is best emotioneel. Vriendschap in gevangenschap. Erg mooi. Ja goede klassieker, spannend en meeslepend.

Jaren op de plank gelegen, eindelijk gezien. Het is alweer een aardige tijd terug dat ik deze 'Papurika' heb mogen aanschouwen, maar vind 't toch nog wel een vermelding waard, want ik heb best genoten van deze prent. Prachtige balans tussen droom en werkelijkheid. Fantastisch geanimeerde werelden en vermakelijk van begin tot eind. Een trip waar ik ingezogen werd. Tel daarbij de bombastische muziek op en ik ben meer dan tevreden over het resultaat wat regisseur Satoshi Kon heeft geleverd. Dikke voldoende.

Whooh, spooky. Ja, dat was het zeker. Geweldig goed filmpje eigenlijk wel. Erg leuk concept, uitstekend uitgewerkt. Vond deze beter dan een Blair Witch Project, al weet ik niet of ik daar nog eens op terug ga komen, maar deze vond ik bij vlagen toch echt wel eng eigenlijk... en dat heb ik bijna nooit.

Minste punt is het acteren, vooral van Katie Featherston. Momenten waar zij écht haar emoties moet uiten lopen regelmatig in het honderd, wat zwakjes. Haalde de geloofwaardigheid op sommige momenten iets weg. Daarnaast zijn een paar discussies tussen de twee belabberd en onovertuigend, maar wordt het soms ook weer erg grappig: die gast met z'n 'Ouija Board' of deze quote; ''Go hang out with your friend upstairs, i'll be down here''. Geweldig, zelfs op dat vlak slaagt de film.

Respect dat je met zo'n budget zo'n sterke film kan afleveren. Ik zag deze film helemaal alleen, 's nachts, groot beeld, hard geluid, en ik denk dat dat sowieso wel een vereiste is voor deze film. Het werkt dan allemaal wat beter in ieder geval. En ja, ik vond de film (vooral naar het einde toe) een paar keer goed eng en ben ook zeker een paar keer geschrokken. De eerste keer - eerder in de film - is het ook al een keer schrikken geblazen, alleen maar door een dreunend geluid en later de wiebelende lampenkap onder in de huiskamer. Spooky hoor. Het voelt soms ook behoorlijk écht aan. Mensen die echt deze gebeurtenissen opnemen, waar de slaapkamer een onheilspellend en vreselijke plek is. Geweldige scénes wanneer die deur keihard wordt dichtgeklapt, het slaapwandelen van Katie, de dekens die bewegen en elke keer dat je langzaam iemand (of iets) de trap op hoort lopen en het stel slaapt. Eén van de hoogtepunten is toch wel het moment dat Katie van haar bed wordt gesleurd de slaapkamer uit, daar viel m'n mond echt van open. Geweldig. Zo wil ik horror zien.

Ik las dat er verschillende eindes zijn voor deze film. Ik zag het einde wanneer Katie door de politie wordt afgeschoten, maar hoopte op een gegeven moment toch écht op een ander einde; Katie en Micah zijn beide naar onder gestommeld, schreewen het uit (wat gebeurt er?!) en Katie komt met een koksmes weer boven. Dát was ook één van de engste momenten, wanneer je na het geschreew onder ''iets'' de trap op hoort komen. Het was Katie, maar ik had echt gehoopt dat het ''het'' was, dat langzaam de trap op kwam en op een gegeven moment echt de camera invloog o.i.d. Dat mocht niet baten helaas. Maar ook met dit einde kan ik leven. Aan de ene kant wat flauw, maar oké. Ik vond trouwens die scénes met die foto op zolder en die met die Linda Blair wannabe ook prima aan de spanning (en het mysterie) meewerken.

Overdag een boekje lezen, even een duik in het zwembad nemen, wat ouwehoeren, de beelden van 's nachts bekijken en dan 's avonds weer terug naar die onheilspellende plek. Erg goed gedaan allemaal. Mijn hart ging in ieder geval steeds sneller kloppen als de twee op bed gingen. Eén van de betere horrors die ik zag, dikke voldoende, dicht tegen een halfje verhoging aan nog.

Bij vlagen best wel érg mooi deze Paris, Texas. Aan de andere kant had ik het gevoel dat het vaak wel wat onnodig langdradig en saai was, maar dat ervaart ieder op zijn/haar eigen manier natuurlijk. Toch kent de film genoeg goede punten.

Het begin is vooral mooi geschoten, prachtige landschappen, prima muziek en een Stanton die een mysterieus sfeertje weet te scheppen als de 'mute'. Maar... het deed me allemaal niet zoveel en ik vond ook dat het allemaal maar niet echt ''van de grond kwam''. Door het rustige tempo kon ik m'n aandacht er niet altijd even goed bij houden.

Tot (ongeveer) het laatste half uur, waar zowel Stanton als Kinski geweldig bezig zijn. Ik vond de laatste scéne met het gesprek tussen de twee (en de spiegel tussen hun in) dan ook het hoogtepunt uit de film. Beetje onevenwichtig dus. Soms wat saai, soms érg sterk.

Mooi. Erg sfeervolle plaatjes. De wind, de zon, de warmte, de schaduw onder een kersenboom, gebakken vis, een prachtig shot van de schommelende dochter en natuurlijk... het platteland van vroeger. Met een bootje over de rivier en het dreigende onweer. Leuk om bij de personages zowel de nodige filosofische gesprekken te horen, als de ondeugendheid (van natuurlijk vooral de twee jonge mannen). Het verlangen en uiteindelijk het gevoel gevangen te zitten in een relatie die misschien alleen praktisch iets van waarde heeft, doet de film redelijk treurig eindigen, ondanks de schoonheid van alles eromheen.

Apart, vooral omdat het mijn eerste (echte) ''stomme'' film was die ik zag. Heb Metropolis en Sunrise ook klaarliggen, maar ben maar met deze begonnen.

En opzich is deze film me goed bevallen. Grootste pluspunten zijn het schitterende gezicht (en de uitdrukkingen) van Maria Falconetti en de - bij vlagen - prachtige muziek. Bombastisch, maar érg mooi. Het verhaal, wat me soms erg deed denken aan de kruisiging van Jezus, kon me echter nog niet helemaal boeien, maar dat komt vooral ook omdat het ''even wennen was'' denk ik. Naar het einde toe werd ik meer meegesleept en leefde ik wel mee met haar karakter, maar ik werd nergens echt ontroerd/geraakt.

Een begin heb ik gemaakt met de stomme film, nu maar op naar de volgende. Deze zal ik zeker nog wel eens zien en wie weet hoe het dan bevalt, nu ik weet wat ik kan verwachten. Deze Jeanne d'Arc krijgt een voldoende in ieder geval.

Woorden schieten tekort om één van de meest indrukwekkende films ooit - voor mij - te beschrijven. Deze film heeft mij behoorlijk weten raken, maar ik weet niet hoe ik een verhaal over deze film moet gaan schrijven hier. Dat ga ik ook niet doen, want ik zou niet eens weten waar ik moet beginnen. Als ik zie hoeveel onzinnige, nietszeggende en belachelijke berichten hier geplaatst zijn, heb ik geen zin om hier wat neer te zetten. Ik hou deze film liever voor mezelf...

Mijn diepe respect gaat uit naar de maker Mel Gibson, maar ook vooral naar de fenomenale Caviezel, die één van de betere acteerprestaties ooit neerzet voor mij. Indrukwekkender dan zijn prestatie hier heb ik weinig gezien. Vanaf het begin, tot het eind heeft deze film - hoe vreselijk en hoe pijnlijk het ook is - me meermaals diep weten raken en het einde van deze film zal ik nooit vergeten.

Het blijft toch fascinerend en bijzonder om te zien hoe Stanley Kubrick van elke film die-ie gemaakt heeft (en die ik tot nu toe zag) met een speciaal eindresultaat op de proppen komt. Echt elke film van 'de meester' heeft gewoon iets meer over zich dan de ''normale'' film, zo ook deze Paths of Glory.

Ten 1e is deze film op visueel vlak gewoon ver z'n tijd vooruit; de manier van filmen, de locaties, camerastandpunten en een paar bijzonder fraai gefilmde scénes, zoals de long take(s) door de loopgraven. Daarnaast breng Kubrick het anti-oorlogsverhaal bijzonder indrukwekkend. Soms moeilijk om enige geloofwaardigheid te ontdekken, gewoon omdat het zó vreselijk krankzinnig is allemaal.

Het verhaal(tje) is redelijk simpel, maar uitermate effectief uitgewerkt. Geen enkele scéne is overbodig en elke dialoog staat in dienst van de sterke opbouw naar het indrukwekkende einde toe. Eén van de sterkste scénes vond ik toch wel de monoloog van Kirk Douglas, wanneer-ie de drie mannen die voor de krijgsraad moeten komen op een bijzonder indrukwekkende manier verdedigd en probeert duidelijk te maken hoe onmenselijk de oorlog (én op dat moment, die figuren daar) zijn. Kippenvelscéne.

De aanval zelf én uiteraard de uiteindelijke executie van de drie mannen zijn ook sterk en imponerend. Mijn medeleven met de drie mannen was behoorlijk - vooral extra pijnlijk om te zien dat ze gewoon uit de ''stapel'' gepakt zijn en er evengoed een ander persoon in hun schoenen zou kunnen staan.

Bij het einde met de zingende Duitse vrouw had ik eerst een klein moment nodig om daar in te komen, maar uiteindelijk is de boodschap gewoon prachtig en erg sterk. Heb genoten van dit meesterwerk.

Ik heb niet zoveel met nerds, stripboeken of sci-fi verhalen, maar als er een filmpje gemaakt wordt waarin we op avontuur gaan met een zuipende, rokende, vloekende Alien, die ook nog eens een goed gevoel voor humor heeft ben ik van de partij. Leuke film, toffe gozert die Mottola... flikt het weer.

Loopt-ie op z'n slippertjes hoor, geweldig! Voordat ik aan de film begon wist ik niet eens dat deze een R-rating had. Nooit op gelet, doet de film érg goed. Lekker veel dom praat en dat komende van zo'n Alien. Gaat nergens over, leuk is het wel. Seth Rogen spreekt 't bijzonder leuk in allemaal.

De film moet even op gang komen in het begin (Pegg en Frost zijn vreemd genoeg niet echt grappig), maar wanneer we kennis maken met Paul komt deze Paul ( ) in een stroomversnelling terecht. Veel hilarische situaties, leuke vondsten en klasse bijpersonages. Dikke voldoende fucknuts!

Niet veel verwacht, niet veel gekregen. Een winkelcentrum als setting is goed en is ook één van de sterkste punten in deze film, maar er wordt veel te weinig uitgehaald. Daarnaast is de film - op een glimlach na - niet grappig. Ik heb het wel eens gehad met een dikke hoofdrolspeler die zichzelf voor lul zet om zijn gewicht, of voor lul gezet wordt door anderen om zijn gewicht. Niet grappig.

Voor de rest klopt de film van geen kanten, is eigenlijk te stupide voor woorden, maar kijkt ie' nog wel aardig weg, vooral dankzij de leuke setting. Jammer dat de regisseur daar zo slordig mee om gegaan is. Vaak pijnlijk ongrappig en kwa drama slaat de film al helemaal de plank mis. Twee erg kleine sterretjes dan maar.

Ietwat simpel en standaard wraakplot, maar gelukkig is deze Payback érg leuk uitgewerkt en is Gibson weer geweldig. Dat ik deze als Gibson-liefhebber nu pas zag.

Het blijft (voor mij) toch een held hoor, die Mel Gibson; wát een charisma heeft die vent. De rest van de cast is ook prima. De film kent een paar heerlijk stoere scénes, een mooi duister sfeertje en regelmatig een uitstekend passende komische noot.

Bijzonder wordt het echter nooit echt, maar vermakelijk is het wel. De film deed soms wel wat aan 'Max Payne' denken. En ach ja, die $70,000,- Wat een grap.

Redelijke film van Woo. Het begint allemaal erg goed, maar al snel zwakt alles wat af. Affleck doet het redelijk, Thurman ook en Eckhart en Giamatti doen het nog nét iets beter. Het verhaal kent de nodige clichés, maar alles kent een leuk tempo en vermaakt aardig. Owh, jah; de o zo bekende duif kon niet missen natuurlijk

Ik had wel graag de eerste stem willen plaatsen, maar oké; de 2e is ook prima. Aardig filmpje, al had ik wel wat meer verwacht. Best wel een bizar verhaal, met een érg sterke rol van Cillian Murphy, maar de uitwerking vond ik niet altijd even goed.

Visueel redelijk, maar nogal saai, de muziek is wel prima en de film kijkt aardig weg. In het begin moest ik even over het punt heen stappen dat niemand vreemd zag toen ze naar John of Emma keken, van; hmm, jij komt me bekend voor. Voor de rest vond ik de dood en het gedoe met de begravenis van John nogal dubieus. Bij zo'n gebeurtenis en officiële gelegenheid komt het één en ander natuurlijk gewoon boven water.

Bijrollen waren niet zo bijzonder. Ben niet zo'n fan van Ellen Page en Josh Lucas en Susan Sarandon krijgen bijv. ook niet de kans om uit te blinken. Cillian Murphy is dé dragende kracht in deze Peacock, die schommelt tussen 2,5 en 3,0 sterren.

Ik snap al dat negatieve commentaar niet echt hoor! Ik vind Pearl Harbor gewoon een prachtige film! Het enige wat zich te wensen overlaat zijn de acteerprestaties van Affleck en Hartnett, maar voor de rest is dit toch een spektakel! Prachtige special effects en een prachtige score van Hans Zimmer! Vooral de aanval van de Jappen op Pearl Harbor is zo goed gedaan! Het verhaal vertoont zo nu en dan een paar gaatjes, maar wat verrekt dat!

Leuk. 'Peeping Tom' voldeed aan mijn verwachtingen. Nergens eng, schokkend of écht spannend, maar vermakelijk en sfeervol. Daarnaast is Mark best een intrigerend personage - die gast mankeert vanalles en nogwat. Verknipt door z'n verleden. Een niveau à la Hitchcock wordt absoluut nergens gehaald, dat mocht ik gister alleen dromen, maar de opbouw kent genoeg elementen die dit tot een geslaagd geheel maken. Mark, de (blinde) moeder, de zoektocht van de politie en de vraag wanneer Mark weer toeslaat.

Deze pinguïns konden m'n aandacht niet de volledige anderhalf uur vasthouden. Naar het einde toe viel ik bijna in slaap. De film kent best aardige animatie en enkele leuke settings + grappige scenes, maar het geheel is veel te slap, voorspelbaar, clichématig en simpel. Eigenlijk niks bijzonders gezien in deze prent.

Geweldige film over een man die Amerika een paar keer goed op haar kop heeft weten zetten. De film snijdt een erg interessant onderwerp aan en kent zowel hilarische als dramatische momenten. Het ene moment lig je dubbel van het lachen terwijl de scene erna je een brok in de keel bezorgd. Erg knap gedaan van Milos Forman.

Woody Harrelson zet werkelijkwaar en briljante rol neer als Larry Flynt en hij produceerd dan ook een paar onvergetelijke scenes. De hilarische scenes in de rechtbank wanneer hij met het legerpakje en de legerhelm de zaal binnenrijdt, geweldig gewoon. Hij gooit met sinaasappels naar de rechter en gooit ook de ene na de andere ''fuck'' eruit naar die man. Flynt heeft ook een keer een prachtig t-shirt aan tijdens een zitting; ''fuck this court'' staat er geloof ik, geweldig gewoon. Naast deze memorabele scenes in hilarische vorm kent de film ook een keerzijde en vooral de scene dat Flynt zijn vrouw Althea in bad ziet liggen nadat ze zelfmoord heeft gepleegd is ongelovelijk. Overal kippenvel en een brok in mijn keel.

Ook Courtney Love speelt een supersterke rol als Althea; de vrouw van Flynt. Hoewel ik haar echt een angstaanjagend wijf vind kon ik toch van haar acteerprestatie genieten en vooral wanneer het bergafwaards gaat met haar komen haar sterke momenten het meest tot uiting. Edward Norton; daar hoeven we het niet over te hebben denk ik. De man acteert altijd goed en ook in deze film is er niks mis met zijn bijdrage.

Van de opkomst, tot ondergang en weer een kleine opkomst volgen we Flynt. Hij word rijk, maar ook neergeschoten en vanaf dat moment van zijn middel verlamd. Het begin van de film was goed, maar vanaf het moment dat het eigenlijk bergafwaards gaat en Flynt in een rolstoel terechtkomt word de film pas echt sterk. Een film met een prima verhaal dus, goede opbouw, erg sterke acteerprestaties en een regisseur die zijn werk voortreffelijk heeft gedaan. Milos Forman verdiend ook voor deze film een dikke pluim!

* * * *

Redelijk goede western van grootheid Sergio Leone. Ondanks dat de film wel te doen is moet ik zeggen dat hij me toch lichtelijk is afgevallen. Morricone produceert een redelijke score, Eastwood is aardig op dreef en het verhaal kijkt opzich aardig leuk weg. De sfeer is weer geweldig en in cinematografish opzicht is de film ook prachtig. Leuke personages en ook erg goed camerawerk. Jammer dat het verhaal me lang niet altijd kon boeien en dat het tempo vaak te laag lag naar mijn mening, maar al met al geeft ik deze ook zeker een voldoende.

* * *

'The dead can be very useful sometimes'. Fantastisch die Clint. Zorgt toch weer voor een aantal onvergetelijke momenten in dit eerste deel waarin hij de man zonder naam speelt. Vermakelijke film.

Tja, ik schrok er zelf een beetje van. Kwam er ineens achter dat ik deze nog nooit gezien had. Vreselijk. Direct gedaan dus. Leone start de trilogie goed. Net als 'A Few Dollars More' is ook deze prent sfeervol en vermakelijk.. en uiteraard met een coole Clint. 'The Good..' blijft echter met afstand de allerbeste.

Vond de film mooi geschoten, heerlijk sfeertje altijd weer - je voelt de hitte, de wind en het zand bijna. Het verhaal is niet zo bijzonder, maar de uitwerking kent een aantal leuke scenes. Fijne spaghetti.

Erg vermakelijk, avontuurlijk filmpje. Vooral mijn complimenten voor de fotografie. De natuur op Hawaï is prachtig in beeld gebracht, wat er natuurlijk ook voor zorgt dat de film makkelijk wegkijkt.

Olyphant steelt de show, erg leuke rol. De spanning wordt er lekker ingehouden, wie zijn nou de moordenaars? Prima allemaal, tot de flauwe twist. Ik vraag me nog steeds af waarom Zahn en Jovovich zo'n paniekerige discussie voeren in de tent, terwijl ze gewoon zelf de daders zijn. Klopt geen bal van natuurlijk. De humor is leuk, vooral afkomstig van Olyphant's personage. Die scéne dat hij in z'n hoofd geschoten is, op z'n stalen schedel. Geweldig. Zahn vind ik niet zoveel soeps, Jovovich en Sanchez doen het prima en zijn beide ook nog eens leuk om te zien.

Prachtige beelden, prima muziek en een vermakelijk avontuur met een lekkere dosis spanning en een goed 'whodunnit' gehalte, dat jammergenoeg om zeep geholpen wordt door de twist. Maar... voldoende voor deze film. Ik wil ook naar Hawaï!

Erg goede film. Dial M For Murder heb ik nog niet gezien, maar dat wil ik wel graag na het zien van deze film. Eén van de sterkste films van Andrew Davis die voor een klasse staaltje regie zorgt in deze film. Een goed verhaal, sterk script en een paar klasse plotwendingen die deze film echt goed maken. Net zoals het acteerwerk van Michael Douglas. Die vent is echt geweldig zeg, wat een prestatie van hem in deze film. Paltrow is wel mooi, maar kon me niet overtuigen en Mortensen speelt ook niet al te overtuigend, maar een beetje op de automatische piloot. Jammer, maar misschien verbleken die twee ook wel bij de meesterlijke Douglas.

Het kat en muisspel tussen Douglas en Mortensen is prima uitgewerkt. Steeds worden we in een dieper dal gegooid en steeds worden we weer verrast met een nieuwe wending die onze aandacht weer weet te trekken. De film blijft dan ook de gehele speelduur boeien en wist mij in ieder geval gekluisterd aan het beeld te houden. Het einde vind ik dan weer een beetje goedkoop afgeraffeld. Net of er geen tijd meer was om alles toch in dezelfde klasse te laten eindigen als die waarin de film constant verkeerde. Had Douglas nou gewoon laten leven en zijn vrouw onwetend gelaten, dan had het wat mij betreft meer geslaagd geweest. Maarjah, voor de rest zijn muziek, camerawerk e.d. ook prima in orde in deze film. We mogen zelfs nog genieten van enige grappige momenten en een paar heelijke quote's, waaronder:

- Agent: something wrong?
- Douglas: aside from a dead man lying in my kitchen?

3,5*