Opinions

Geweldig leuke film, met een heerlijk zenuwachtig, paranoïde sfeertje. Visueel erg mooi, dankzij shots van prachtige gebieden, bergen, uitgerekte woestijnlandschappen en het beetje wat we van Palm Springs te zien krijgen.

Het verhaal is erg leuk, niet bijzonder, maar wel cool uitgewerkt. De vele bizarre personen, vreemde gebeurtenissen, lekkere humor en natuurlijk 'Ring of Fire', die we een paar keer te horen krijgen. Zo'n beetje alles gaat mis en de hoofdpersoon bevindt zich constant in situaties vol onmacht, maar alles is wel op een manier gebracht waardoor het gewoon leuk blijft. Niet echt serieus te nemen deze film dus.

Jennnifer Lopez bewijst voor mij weer eens één van de slechtste actrice's te zijn die ik ken en altijd maar weer op een voor mij onbegrijpelijke manier mee mag doen in - voor haar - veel te grote projecten. Vreselijk slecht gedaan door haar, maar gelukkig word alles een beetje gecompenseerd door een geweldige Sean Penn en de vele leuke bijrollen van bijv. Thornton, Phoenix, Danes, Voight en Nolte. Zo, behoorlijk wat grote namen nog eigenlijk. Al valt de helft maar te herkennen

Ik heb me meer dan vermaakt met deze film die vooral dankzij de setting, midden in de woestijn een heerlijk bedrijgend sfeertje bevat, waar het constant aanvoelt dat alles mis kan gaan. Het einde is eveneens geweldig en past precies in het plaatje. De muziek van Morricone was redelijk, maar vooral de vele twists, het kleurgebruik en al het voorgaande zorgen voor een dikke voldoende.

McConaughey deed nog z'n best, maar kan helaas ook niet voorkomen dat het in deze 'U-571' net lijkt of we naar een stel acteurs zitten kijken die wat proberen een toneelstukje op te zetten in een onderzeeër. Vooral Keitel en Paxton vond ik hier zeer ongeloofwaardig en misplaatst. Moest ook wel lachen toen knuffelrock-ster Bon Jovi (die we ook kennen als Jon Bovi) tevoorschijn kwam. Verder deed het orkest vermoeden dat Superman elk moment aan kon komen vliegen. Geen overtuigende film wat mij betreft. Jammer.

Beter dan bijv. The Proposal, maar dat is ook niet zo moeilijk aangezien dat echt een grote ramp is. Deze film wist me toch aardig te vermaken. Niets bijzonders, clichématig, voorspelbaar etc. etc. Maar ik vond Butler toch érg leuk spelen (hij heeft dan ook een paar leuke stukjes tekst) en ook Heigl mocht er wezen.

Jammergenoeg kent de film (en dat is vaker het probleem met ''dit soort'' films) té veel ergelijke momenten. De honkbalscéne en de klaarkomscéne in het restaurant bijvoorbeeld. Vreselijk. En zo nog wel wat momenten. Maar... al met al toch aardig vermakelijk. De tijd was zo om en de film kent genoeg grappige momenten om hier nog een redelijke score aan toe te kennen.

Mooie film weer van Vittorio De Sica, na het nog mooiere 'Ladri di Biciclette'. Al zijn beide films bijzonder. 'Umberto D' kent veel mooie scenes, vooral naar het einde toe. Flike die over het bruggetje terug komt lopen naar z'n baas toe en de afkeer van Flike na de (bijna) zelfmoordactie van Umberto daarna. Armoede, schaamte, eenzaamheid - thema's van alledag komen voorbij, thema's die altijd actueel zullen blijven. De Sica brengt alles op oprechte wijze en ik kan me voorstellen dat veel kijkers echt ontroerd worden door deze prent. Geen mooie decors en geen goedkoop sentiment, maar echte emoties. Knappe film.

Nee, ik kan echt helemaal niks met deze film (wat nou, film?). Vervelende muziek (wat nou, muziek?) en erg irritante beelden. Op een gegeven moment werd het maar saai en vreselijk eentonig allemaal. Er zitten best een paar leuke plaatjes tussen, maar het is leuker om die op een schilderij of poster te zien dan in deze Umfeld. Snel vergeten. Dit vond ik echt helemaal niks.

Jezus, wat een hyperactieve stressvolle film. Wel vermakelijk. Sandler speelt misschien wel de rol van zijn leven. Al vind ik die in 'Punch-Drunk Love' nog nét wat beter. In ieder geval - hij doet het goed! De film begint direct al fraai met de beelden uit Ethiopië, de steen en de hypnotiserende synths eronder. Zeer knap geregisseerd door de Safdie broers, die me bij vlagen echt een zenuwachtig gevoel wisten aan te smeren.

Wat mij betreft één van de beste films van de laatste jaren. Sam kleurt de betekenisloze maatschappij waarin we leven op zijn eigen manier in, door overal boodschappen en mysterieuze verbanden te zien. Dit moet ook wel, want die helpen hem te zoeken naar de mysterieuze Sarah. Geïnspireerd door Hitchcock, De Palma, Lynch, Altman, etc, schept regisseur Mitchell een eigen moderne vertelling van de ontsnapping uit het zinloze leven, naar de eigenlijk al net zo lege popcultuur (en toch ook weer niet), waarin we al snel verzuipen in sfeer (LA, beter wordt 't niet), mysterie, spanning en creatieve vondsten. Kinderen op hun hasses slaan, een uilenvrouw, een rare grot die leidt tot een supermarkt, een Playboy cover die doodgeschoten wordt, blaffende mensen en een aai over James Dean z'n hoofd. Niks is te gek in dit fabelachtige meesterwerk.

Zeer bijzondere prent, met een aantal verbluffende scénes. Hoogtepunten zijn toch de momenten dat Johannson de mannen meeneemt de donkere ''ruimte'' in en er op een gegeven moment 2 in het oneindige donkere ''zweven''. Erg bevreemdend en beklemmend gevoel. Verder kent deze 'Under the Skin' eigenlijk constant een erotisch ondertoontje, maar dan ook weer op een vage manier. Wat regisseur Glazer verder allemaal van plan was of bedoelt met dit project.. geen idee, maar mooi is het wel. Dikke voldoende.

Geweldige film van Huston, vol met briljante quotes. Albert Finney speelt de rol van z'n leven als zware alcoholist op zoek naar de diepste bodemloze put in Mexico. Fantastisch broeierig en deprimerend sfeertje, veel (zwarte) humor - gecombineerd met uitstekend drama in een meeslepend en naar het einde toe totaal ontsporende trip. Ik moest er even inkomen de eerste 15 / 20 minuten, maar wat was dit geweldig zeg.

Kusturica kan me helaas weer niet bekoren, na eerder al het tegenvallende Black Cat, White Cat. Dit is gewoon mijn ding niet echt denk ik. Waar het nog meer dan aardig begint, mondt het allemaal uit in een deceptie. Het duurt naar het einde toe echt veel te lang allemaal.

Maffe personages kunnen leuk zijn, maar dat zijn ze in deze film veelal niet voor mij. Ik heb best een paar keer kunnen lachen, maar dan houdt het ook snel op. De 'Underground' sfeer is wel uitstekend en de ondergrondse delen zijn uitstekend gefilmd. Jammer dat we het grootste deel van die tijd geteisterd worden door die vreselijk tetterende kleremuziek. Daar had ik op een gegeven moment echt helemaal genoeg van.

Veel scénes worden jammergenoeg onnodig lang uitgerekt en zijn totaal niet interessant of boeiend. Dit, zoals eerder vermeldt, vooral naar het einde toe. De humor is vaak overdreven geforceerd en de balans met het drama-gedeelte werkte ook absoluut niet voor mij. De rol van de vrouw vond ik een ook erg vaag. Dan weer dit, dan weer dat, dan weer ja en dan weer nee (zoiets?) van haar kant. Beetje vervelend eigenlijk. Wat wel leuk was, vond ik het gevoel dat ze daar ondergronds nog dachten dat er nog een oorlog bezig was, terwijl dit helemaal niet meer zo is. De scénes van de ontsnapping van de filmcrew daar buiten dan vond ik dan ook erg leuk. Beetje vreemd eigenlijk dat zo'n chaotische film, met zoveel karakters en bizarre gebeurtenissen niet echt boeiend en veel te veel saaie momenten kent.

Aan originaliteit absoluut geen gebrek en daar mijn complimenten voor. Maar dit was niet echt mijn ding en als totaalplaatje vond ik het maar rommeling, onsamenhangend en werkte het gewoon niet. Slecht was het zeker niet en ik heb het gevoel dat dit na herziening misschien wel eens beter kan worden, maar ik kan er nu eerst niet veel mee.

Lekker luchtig drama die heerlijk wegkijkt, maar aargh: waarom Jennifer Lopez? Eén van de slechtste actrices die ik ken. Gelukkig doen Redford en Freeman hun werk wel goed om dat een beetje te herstellen. Een echt hoogtepunt bereikt de film nooit, maar dankzij de samenhang van prima muziek, mooie beelden en een leuk verhaal verdiend deze film zeker een voldoende.

3,0*

Unforgiven is een film met een steengoed scenario en prachtige cinematorgrafie. De acteerprestaties zijn erg goed en vooral Clint Eastwood en Gene Hackman maken in deze film een steengoede indruk. De dialogen zijn echt zo goed! Vooral de climax met Clint Eastwood en Gene Hackman.....Maar ook op de manier dat Clint Eastwood de eigenaar van het cafe omlegt......De eigenaar was niet gewapend maar Eastwood schiet met een prachtige reden de man toch zonder pardon dood. De eigenaar had eerst maar eens goed moeten nadenken voordat hij het cafe versierde met Eastwood's beste vriend.....! Het verhaal houdt je ondanks dat er weinig actie in voor komt de hele tijd bezig. Het verleden van Will Munny en hoe de drie premiejagers ''eindigen''.

''Unforgiven'' is wat mij betreft een stukje historie bij de westernfilms, die tot Once Upon A Time In The West en The Good, The Bad and The Ugly gerekend mag worden. Prachige film die je vanaf het begin beetpakt en niet meer loslaat....!

* * * * *

Hmm, waarschijnlijk ben ik dan één van de weinigen die het einde niet zag aankomen als ik hier snel wat reacties lees. Kan me ook niks schelen, ik vond het behoorlijk verassend eigenlijk. Daarnaast vond ik de film lekker vermakelijk, hoewel niet erg hoogstaand en niet vreselijk eng (op een enkel schrikmoment na), maar toch zeker de moeite waard.

Er wordt aardig geacteerd door de cast en de uitstekende score van Christopher Young is ook een mooi pluspunt. Voor de rest, veel clichés en wat voorspelbare stukjes, maar vervelend werd het nooit. Dan blijf ik het einde toch erg sterk vinden. Misschien denk ik daar bij een 2e kijkbeurt anders over (als die er al komt), maar voor nu ben ik toch aardig positief over deze film. Dikke voldoende dus ook.

Manchester United is voor mij de enige club, als sinds ik een klein jochie was. Ik volg ze op de voet, kijk alle wedstrijden en voel me niet goed als het slecht gaat met deze club. 'United' is een film die ik al tijden wou zien en ik heb vanavond genoten van dit indrukwekkende, mooie en emotionele verhaal. Koude rillingen.

Dougray Scott als Matt Busby en David Tennant als Jimmy Murpy - heb genoten van beide heren. Prachtige acteerprestaties. Bobby Charlton is daarnaast een rode draad in dit verhaal natuurlijk. Elke keer weer machtig om die man tegenwoordig op Old Trafford te zien tijdens een wedstrijd. Om dan deze film te zien, waarin uitermate sterk wordt getoond wat Charlton heeft meegemaakt toentertijd, zorgt toch weer voor brokken in m'n keel en rillingen over m'n rug. Dat doet natuurlijk wel wat met mij, als grote fan.

'United' heeft me anderhalf uur aan het beeld gekluisterd laten zitten. Een prachtige club, met een bijzondere historie. Clint Mansell zorgt met prima muziek voor een mooie score. Ik heb veel passie en emotie gezien vanavond bij de acteurs. Ik als fan heb uiteraard zeer genoten in ieder geval. Klasse film.

Verrassend leuke film. Had niet veel verwacht, maar gelukkig viel het mee. Jet Li doet het goed en Morgan Freeman is zoals altijd een rustgevende kracht. Leuk - wel wat vreemd- verhaal en een goede uitwerking ervan. De gevechten zijn prima en zeker een groot pluspunt voor de film. De muziek is goed en de film kijkt lekker weg. Toch is alles wel behoorlijk voorspelbaar. Toen ik achter op de hoes het verhaaltje had gelezen wist ik al precies wat me te wachten stond, maar dat geeft niet zo veel. Ik heb me wel vermaakt.

* * *

Dat epische heen en weer gezwaai met de camera - ook als er totaal niks gebeurt - gaat echt helemaal nergens over, vre-se-lijk. Gelukkig is het redelijk vermakelijk, maar voor de rest kon ik weinig met het voorspelbare, clichématige, nergens bijzondere plot en de uitwerking daarvan. Misschien ontspoort de film nog wel eens in mijn beoordeling, voor nu houdt ik het op een magere 2,5.

Gregor Jordan, regisseur van het magistraal ondergewaardeerde 'The Informers'. Die had wel een (klein) stapje voor. En ja, ik vond deze Unthinkable ook best goed.

Vermakelijke en bij vlagen toch ook wel behoorlijk brute film. Samuel L. Jackson speelt heerlijk en brengt vooral een lekkere scheut humor in dit meeslepende verhaaltje, waar we op een redelijk schokkende manier zien wat er in dit soort situaties allemaal achter de schermen gebeurt. Sheen doet het ook uitstekend.

Ik begrijp de beweegreden van Sheen die zich laat pakken niet helemaal (kan me er niet in vinden iig), maar voor de rest heb ik me goed vermaakt. Sterk einde ook.

Ik had eerlijk gezegd nét wat meer verwacht van deze film, maar ondanks dat weer een prachtig Pixar. Grappig, ontroerend, maar het ziet er vooral weer prachtig uit allemaal. ''Adventure is out there!''

De animatie is weer van de bovenste plank (what else is new) en van het begin tot het eind is deze Up een lust voor het oog. De ballonnen, de wolken, de bergen, de watervallen, de natuur, ongelovelijk mooi allemaal.

Ondanks dat de film echt wel grappig en ontroerend was werd ik nooit écht geraakt en heb ik ook nooit echt in een deuk gelegen van het lachen. Het bleef mooi binnen de lijntjes allemaal. De personages zijn weer erg leuk. Vooral het begin met Carl en Ellie was erg grappig; ''You know, you don't talk very much ... I like you!'' Ook Russell en de vogel (Kevin ) waren best leuk, al vond ik het niet de beste personages van Pixar.

Het middenstuk kent erg mooie momenten, die vooral visueel indrukwekkend zijn, maar het zakt toch ook een paar keer wat in. Het avontuurlijke einde maakt dit dan weer wat goed en is ondanks zijn voorspelbaarheid en cliché's erg genietbaar.

Ja, erg mooie Pixar dus weer, al blijft Ratatouille mijn favoriet denk ik. Ghibli heeft nog steeds mijn favoriete animatiefilm op haar naam staan, maar wat blijven de Pixars toch ook érg leuk. Dikke voldoende.

Geinige film van 'Cheech & Chong'. Vooral de kennismaking van de twee en de rit daarna is hilarisch! Met name ook heerlijk gespeeld door Cheech Marin. Verder heb ik me prima vermaakt, veel onnozele avonturen, niet alles is even grappig, maar heb toch vaak kunnen lachen. Voldoende.

Heerlijke 'airmovie'. George Clooney is zonder twijfel dé perfecte man om Ryan Bingham te spelen, wat een geweldige rol. Ik krijg steeds meer bewondering voor Clooney, fantastisch charismatisch acteur.

Maar... ook Anna Kendrick en Vera Varmiga doen het uitstekend. Eerstgenoemde zit heerlijk in haar rol als een ambitieuze wijsneus. Varmiga ziet er weer eens mooi uit en de chemie tussen haar en Clooney is geweldig. Daarom slaat het ook als een bom in - op het einde - als we te weten komen dat ze helemaal niet vrolijk met z'n tweetjes verder gaan, maar Varmiga al een gezin heeft. Voor de rest kijkt dit echt fantastisch weg. Zelden films gezien waar de tijd zo snel voorbij vloog.

Leuke locaties (en we krijgen er veel te zien), interessante en vlotte dialogen en leuke humor afgewisseld met luchtig drama. Reitman raakt je als kijker en laat je lachen (beide meermaals). Ik vond dit helemaal geweldig. Vier sterren.

''What's the world coming to, when you gotta bribe your own dog.''

Geweldige quote uit deze heerlijke film. Perfect om dit, op een zondagmiddag, met een (lichte) kater te bewonderen. Blij dat ik deze érg grappige film eindelijk heb gezien.

De hele jaren '80 sfeer is overduidelijk aanwezig, kleding, kapsels, muziek; geweldig. Eigenlijk is dit zo'n filmpje die zó fout (bijna slecht) is dat-ie gewoon weer behoorlijk goed wordt. Althans, voor mij wel. Het barst in deze Up the Creek echt van de hilarische quotes en onnozel grappige scénes. Die hond, die dikke gast, dat leger, etc.

Stuk voor stuk erg geestig. Dan nog het vrouwelijk schoon, veel borsten en uiteraard de geniaal slechte overwinning nog op het laatst. Ja, ik heb genoten. Dikke voldoende.

Zo, Shane Carruth heeft weer anderhalf uur van m'n leven naar de Filistijnen geholpen. 'Primer' vond ik al totaal oninteressante kost, maar toch was ik redelijk benieuwd naar deze prent. Blijkt dat-ie er hier nog even een schepje bovenop doet. Zó, liet deze film mij even koud. Het zal voor velen vast heel interessant wezen wat Carruth hier op het scherm tovert. Op audio-visueel vlak is er ook niks mis mee, maar het kon me - op een enkel moment na - verder helemaal niks schelen wat-ie probeerde te vertellen.

Heb de gok toch maar genomen om deze film te gaan zien. Had er meer van verwacht na de toch wel positieve recensies hier. Wat mij betreft is dit echt een waardeloos stuk prul. Acteren is er bij Seagal niet meer bij, het lijkt wel of de beste man de hele tijd verschrikkelijk moe is en totaal geen zin meer heeft in zijn werk. De ongeloofwaardigheid spat er af in deze film, waar met name de verschrikkelijk slecht acterende gangsters hun steentje aan bijdragen. Wat een lachertje zeg. Denk je dat je het gehad hebt, krijg je ook nog te zien dat Eddie Griffin de grote gangsterbaas is. Echt te slecht voor woorden. De film heeft me overladen met slechte, on-interessante en saaie dialogen. Daarbij probeert Seagal met zijn woordenschat echt stoer over te komen, maar het woord ''fuck'' word op zulke slechte momenten gebruikt dat zijn one-liners echt slecht zijn. De vechtscenes van Seagal zijn echt niet goed meer. Je ziet Seagal stilstaand zijn tegenstanders uitschakelen. Die tegenstanders vliegen alle kanten op terwijl echt duidelijk te zien is dat Seagal na elke move even pauze nodig heeft. Het verhaal is erg standaard aloewel dat geen slecht punt is voor de film, maar ook zeker geen pluspunt.

Het is pijnlijk om te zien dat Seagal echt aan het aftakelen is. De man is verschrikkelijk dik en niet meer zo stoer als in zijn vroegere films. Gelukkig heb ik alle film van Seagal die voor mij de moeite waard zijn (alles tot 2000 en een paar erna), want ik vind het heerlijk om te zien hoe hij vroeger tekeer kon gaan. Marked for Death, Hard to Kill, Under Siege, Out for Justice en nog vele films meer van hem zijn voor mij toppers, maar de beste man mag nu wel kappen, want wat mij betreft kan hij het simpelweg niet meer.....

- Hand me the keys, you cocksucker

- In English, please?

- Excuse me?

- In English.

- Hand me the fucking keys, you cocksucker, what the fuck?

Natuurlijk een memorabel en geweldig moment uit de film. Vandaag heb ik deze dan maar weer eens uit de kast gehaald en hij beviel me beter dan de vorige keren dat ik 'm zag. Toch mist de film bepaalde dingen die er voor zorgen dat dit voor mij geen echte topper is. Gabriel Byrne vind ik bijvoorbeeld een klein minpuntje. Matige prestatie van hem en zonder al te veel overtuiging speelt hij zijn - toch o zo belangrijke - rol. De rest van de cast is fantastisch, vooral Spacey, maar ook Del Toro met zijn weird accent is geweldig. Op de geniale ''cocksucker'' scene en de eindscenes na vind ik de film niet superbijzonder. Sterk plot, maar zwaar overgewaardeerd wat mij betreft.