Opinions

Best aardig nog. Vooral Los Angeles (grotendeels) als setting is bijzonder fijn - samen met het zomerse sfeertje. Chazelle weet visueel bij vlagen een waar kunststukje op te zetten. Goed gedaan. Leukste scene is het 'A-ha, Flock of Seagulls' moment tijdens het feest in de achtertuin. Geweldig. Verder niet altijd even interessant en de musical momentjes zijn toch echt veruit de minste momenten uit de film. Heb 't nog altijd niet zo op acteurs die vanuit het niks beginnen te zingen. Verder prima vermaakt.

Op de mooie Eva van de Wijdeven, die er hier echt op haar mooist (tot nu toe) uitziet, kon ik niet zoveel met deze Laatste Dagen van Emma Blank. Beetje matig.

De humor in deze film leek niet helemaal aan mij besteed. Terwijl ik 'Abel' en 'De Noorderlingen' echt heel leuk vond, ook kwa humor, slaat Van Warmerdam hier regelmatig de plank mis. Heb misschien één keer echt gelachen - de film kent nog een paar andere leuke momenten, waar helaas te lang op doorgetimmerd wordt.

Het eenvoudige landhuis als setting is mooi, de personages redelijk, maar ik kon helaas maar weinig met het vergezochte, vage verhaaltje en de uitwerking daarvan.

El Laberinto del Fauno: vanavond heb ik de film gezien. De score op Movie Meter was zo verschrikkelijk hoog dat ik wel erg benieuwd was naar dit sprookje. Ook de (meeste) recensies waren erg positief dus ik dacht dat het niet mis kon gaan.

Helaas kon dat dus wel. De film heeft mij zwaar teleurgesteld. Het hele verhaal boeide me totaal niet en ik heb me vaker zitten ergeren aan de personages en bepaalde scénes dan dat ik met plezier de film zat te kijken. De vele geweldadige momenten in de film vond ik totaal niet in het plaatje passen en waren wat mij betreft zwaar overdreven. Het verhaal pakte me gewoon niet. Misschien dat de film me in de toekomst meer weet te bieden, maar ik kan nu niks anders dan een lage score geven.

Als ik deze film tien jaar geleden gezien had, was het misschien wel mijn favoriete jeugdfilm geworden. Moet eerlijk zeggen dat de film me nu nog behoorlijk kon vermaken. Jennifer Connelly is prachtig en speelt behoorlijk goed. David Bowie kon me niet echt bekoren en zijn nummers waren maar matig in de film. In het begin was het even wennen met die ''wezentjes'', maar dit was zo gebeurt. Erg grappige en leuke figuurtjes. Dit alles omringt door een prachtige setting die een behoorlijk positieve sfeer met zich meebrengt wat mij betreft. Voldoende voor deze erg leuke film.

Prachtige film van Vittorio De Sica. Mijn 1e film van hem, deze 'Ladri di Biciclette' en het Italiaans neorealisme bevalt me op deze manier prima natuurlijk. Puur natuur en zeer oprecht dit. Het gegeven is simpel, maar dat is wat mij betreft juist een pluspunt. Het leven is niet altijd een bombastische rit vol wendingen, maar kan heel simpel zijn. Echter is het voor Maggiorani in deze prent niet zo simpel.

De fiets is broodnodig, anders geen baan en dus.. geen eten. Naarmate de film vorderde zat ik er steeds meer in. Het achtervolgen van de oude man is echt een grandioos stukje film. Hoe gaat dit in hemelsnaam eindigen? Niet verwacht dat er in deze prent zelfs nog zo'n spanning zou zitten. Echter blijft dit vooral een emotionele rit. Het moment van verslagenheid van de vader als de jongen met de diefstal weg komt, het moment dat de vader zo klem zit dat-ie zelf nou wel of niet een fiets moet gaan stelen en de blik van de zoon naar zijn vader toe daarna raakt je diep. Als vader en zoon, beide huilend en hand in hand weglopen en de film daar eindigt ben ik als kijker toch wel ontroerd. Veel (lichte) emotie in deze prent.

Ja, een hele fijne kennismaking met Vittorio De Sica dit. Een droevige film waar we een klein jongetje binnen een paar seconden volwassen zien worden. 'Umberto D' zal snel volgen. Ben zeer benieuwd.

Ik dacht het eerste half uur echt aan de slechtste Hitchcock begonnen te zijn. 'The Lady Vanishes' komt zeer moeizaam op gang wat mij betreft. Pas vanaf het moment dat Iris die dreun op haar hoofd krijgt en in de trein stapt begint deze prent te leven. Sowieso is een trein natuurlijk altijd geweldig als setting.

Heb vanaf dat moment dus genoten. Mysterie en vooral veel droge humor en fijn vermaak. Zo'n shoot-out op het einde is echt vreselijk droog. Dat ging nergens over. Maar het past prima in deze film. Vond 't allemaal goed werken. Hoogtepunt is wel de vechtpartij met Signor Doppo. Yes, leuke Hitch toch weer.

Helaas vond ik de rare mix tussen van alles en nog wat - dat onder begeleiding van de ietwat misplaatste synths niet zo goed werken. Had hier gezien het grootste deel van de reacties best zin in, maar ondanks dat ik het havik / wolf verhaal best goed vond, kon het geheel me minder bekoren. Leuk om Hauer te zien en de scene dat hij en Pfeiffer elkaar bijna ''raken'' in de kuil is het hoogtepunt uit deze best wel aparte film.

Misprent van the Coen brothers, die met The Ladykillers hun minste film maken die ik heb gezien. Het niveau van bijv. Fargo, Big Lebowski en Raising Arizona wordt geen moment gehaald! Tom Hanks weet mij geen seconde te overtuigen in zijn rol en de enige die het ''goed genoeg'' deed was voor mij Marlon Wayans die nog een paar leuke momenten weet te produceren in deze film. Ook de plotomschrijving van de film zoals op MM beschreven vind ik niet goed. ''Ze besluiten de vrouw te vermoorden''. Dit is aan de orde in het laatste half uur en wat mij betreft niet relevant voor de plotomschrijving. Maarjah, ik ben niet van plan om het te gaan aanpassen want misschien zijn er mensen die ook vinden dat de film ''daar'' om draait.

Voor de rest is dit geen superslechte film, maar gewoon een film die in alle opzichten geen voldoende weet te behalen voor mij .

* *

Leuke, vermakelijke film met een geweldige Samuel L. Jackson. De locatie is schitterend. Daar zou ik ook wel willen wonen, zonder zo'n buurman dan De film begint erg luchtig, met veel grappige momenten, waar we steeds beter de ''echte'' buurman leren kennen. Na een tijdje slaat het om en wordt het zelfs nog een beetje spannend op het einde. Wel wat triest dat die Chris nou naar hip-hop muziek luistert, dat stond voor geen meter, maar oké. Niet veel bijzonders misschien, maar wel een heerlijke wegkijker.

Het lijkt dat Shyamalan een beetje het pispaaltje in de filmwereld is geworden. Ik wil absoluut niet zeggen dat dit een erg goede film is, maar dit gemiddelde. Kom op.

Oké, de dialogen zijn vaak nietzeggend en allesbehalve bijzonder én het verhaaltje stelt weinig voor, maar ik heb hier wel naar een kinderfilm zitten kijken. Deze Last Airbender is gewoon leuk om te zien. Fraaie effecten, niet teveel gezeik en hou het simpel a.u.b.

En dat doet Shyamalan. Katara en Sokka zijn de leukste personages, vooral Nicola Peltz vond ik prima. Noah Ringer en Dev Patel vielen tegen. Het is duidelijk te zien dat Shyamalan niet een echte actie-regisseur is en dat is hier jammer, maar toch zien de gevechten er aardig uit. De muziek is op een enkel deuntje na wel érg standaard.

Achja, ik heb me best vermaakt en vind dat er nogal overdreven wordt met de slechte reviews. De werelden en wezentjes zien er mooi uit. Best redelijke film toch wel.

Erg mooi filmpje. Dustin Hoffman speelt de pannen van het dak en de chemie tussen hem en Thompson is geweldig. De film gaat nét wat over de streep wat de cliché´s betreft, maar kent wel prachtige, ontroerende momenten. Tsjah, die toespraak tijdens de trouwerij. Dat doet me wel wat. Voor de rest een simpel verhaaltje, maar de ontwikkeling tussen beide hoofdpersonen is wel genieten geblazen. Dikke voldoende, erg fijne film.

Aan de ene kant is deze film best indrukwekkend, sfeervol, meeslepend en kent-ie een paar érg sterke scénes - aan de andere kant vliegt de film (in de 2e helft) regelmatig bijzonder vreemd uit de bocht.

Vooral de knullige, komische scénes met die twee agenten vond ik niet altijd even passend in het geheel, al kon ik er (eerlijk is eerlijk) best wel om lachen. Met de scénes later in het huis, bij Mari haar ouders, kon ik ook weinig; vooral omdat het gewoon wat stompzinnig, makkelijk en niet geloofwaardig oogde (die zelfmoord gaat mijns inziens bijv. nergens over, net als die ouders die veel te makkelijk zijn met de moordenaars). Maar oké, op een ''aparte'' manier bleef het toch best vermakelijk allemaal.

Craven scoort punten met de realistische, grauwe manier waarop-ie de gruwel regelmatig in beeld brengt; de scénes in het bos met de twee meiden zijn bijv. érg sterk. Jep, voldoende voor deze film.

Bij deze. Het plot gaf inderdaad veel te veel weg. Daarnaast ook de unrated versie toegevoegd bij de speelduur, want die heb ik gezien en staat ook op IMDb.

Ik vond het wel een prima filmpje. Redelijk spannend en vermakelijk. Mooie hoofdrolspeelster, maar dat is tegenwoordig een must natuurlijk in horror- en/of thrillers. Een paar best wel heftige scénes, zoals Mari die verkracht wordt. Wel jammer dat de film echt een behoorlijke stapel cliché's uit de kast haalt; een afgelegen huis, geen telefoonbereik, sleutels (in dit geval van de boot) die natuurlijk nooit te vinden zijn, etc. etc. Daarnaast is de vader wel erg toevallig een dokter die precies weet hoe hij z'n dochter moet behandelen. Maar... oké, buiten dat vond ik het wel prima eigenlijk. Zo nu en dan de nodige spanning, prima score van John Murphy en een paar erg sterke scénes. Ook wel wat mindere trouwens, die de vaart er wat uit halen, maar over het algemeen toch een makkelijke voldoende. Ik heb me goed vermaakt.

Sterke film met een (hier komt een cliché) erg sterke Forest Whitaker. In het begin lijkt het allemaal nog zo leuk en aardig tussen de dokter en Amin, maar later is het vooral de enorme onvoorspelbaarheid van zijn karakter die de film een behoorlijke dosis spanning weet mee te geven.

Ook James McAvoy vond ik erg goed acteren. Zijn personage wordt al snel meegesleept in het psychopatische wereldje van Amin. Op een gegeven moment voelt het ook echt beklemmend aan, want er lijkt echt geen weg meer naar buiten. De manier waarop dit dan wél gebeurt vind ik wat makkelijk gedaan, al is de ''marteling'' ervoor erg indrukwekkend. Visueel is deze film behoorlijk te genieten, prachtige beelden en een mooie, sterke sfeer. Het zijplotje met Gillian Anderson vond ik niet helemaal onnodig, want het geeft toch aan met wat voor jongen we te maken hebben. Hij wil graag mensen helpen in Uganda, maar is jong, naïef en wil ook van het leven genieten. Wel een beetje voorspelbaar - en ongeloofwaardig - dat hij de vrouw van Amin dan zwanger maakt, maar dat mag de pret niet drukken, want het brengt toch weer de nodige spanning met zich mee. Langzamerhand komen we als kijker in een steeds grimmiger wordende sfeer terecht, uitstekend gedaan.

Een interessant verhaal, verteld vanuit het oogpunt van een Shotse arts, die niet weet waar hij terecht komt. Erg mooi, een paar minpunten misschien, maar over het algemeen een sterke film, die dankzij een uitstekende sfeer, fantastische Whitaker en een paar indrukwekkende scénes constant boeit. Dikke voldoende.

Leuk, maar niet echt bijzonder eigenlijk. Zach Braff is wat mij betreft duidelijk niet de juiste persoon om hoofdpersoon Michael te spelen. Opzich een goed acteur, maar niet in zo'n rol. Het leek net of het 'm allemaal niet zoveel kon schelen. Totaal geen uitdrukking van z'n emoties, wat nou juist zo belangrijk is in zo'n film. Ja, eigenlijk gewoon wat miscast, jammer. Voor de rest acteert (bijna) iedereen prima eigenlijk.

De film kijkt wel lekker weg en de soundtrack is ook erg goed. Daarnaast vond ik de scéne dat Braff een paar dagen op de verranda zit - onder begeleiding van Coldplay - wel erg mooi. Dát deed me dan wel weer wat. Vond dat hysterische gedoe van Affleck en Braff's vrouwtjes nogal irritant op een gegeven moment en naast het hoofdverhaal - tussen Michael en Jenna - ''hing de rest er maar wat bij eigenlijk''. Nou jah, nu wil ik niet erg negatief zijn, want opzich wist de film me toch wel aardig mee te slepen, al sprongen een paar mindere punten er duidelijk uit. Toch drie sterren.

Prima docu. Had n.a.v. veel positieve commentaren wel wat meer verwacht moet ik eerlijk zeggen. Bij vlagen adembenemende beelden van de natuur in Botswana - aan de andere kant vond ik het soms jammer dat regisseur Joubert zo'n dik filter gebruikte in veel scenes. Werd er visueel niet beter op.

De achterliggende gedachte is natuurlijk verschrikkelijk. Dat er nog maar zó weinig leeuwen in het wild zijn is zorgwekkend. Joubert speelt aardig in op de emoties van de kijker. Het moment dat dat kleine leeuwtje (met gebroken rug) achter wordt gelaten door de moeder is vreselijk. Die gier had niet gehoeven. En een klein beetje voorspelbaar, maar ook zo mooi is de terugkeer van dat kleintje naar het einde toe.

Al met al mooi aan elkaar geregisseerd hoor. Goede opbouw, meeslepend. Ik had soms wel het gevoel dat ze er een te mooi verhaaltje van probeerden te maken (en dat de realiteit wat anders was), maar nergens werd het té. Ik heb me aardig mee laten voeren. En wat zijn het toch mooie beesten.

Leuke film met een flinterdun verhaaltje wat toch leuk is uitgewerkt. Bruce Willis is cool, maar soms een beetje te gemaakt wat mij betreft. Hij is overigens wel de enige personage die wist te overtuigen, want de meeste andere personages waren betrekkelijk ongeloofwaardig in hun rol. Leuke en soms heerlijke over the top scenes, goed camerawerk, goede score, leuk sfeertje en een redelijk geheel maken deze film toch wel te pruimen.

'Last Night in Soho' trapt direct swingend af met Peter and Gordon. Uiteindelijk grotendeels een film naar mijn hart dit. Het beeld wanneer Eloise voor het eerst tript en het grote 'Thunderball' bord in beeld komt is het begin van een fantastische film. Veel 60s muziek, mysterieus, uitermate sfeervol en bijzonder fraai geregisseerd door Wright. Tot in detail zijn we echt terug in de 60s; van de algehele aankleding tot de vintage Dunhill aansteker. Dat dit inhoudelijk vervolgens niet magisch blijkt is geen probleem. Al het andere in de film was dat wel.

Prima film (weer) van regisseur Dahl, al blijft 'Red Rock West' zijn beste werk. Maar damn, wat is die Fiorentino vre-se-lijk sexy in deze film zeg. Sterke rol ook, net als Peter Berg's prestatie.

Voor de rest weet deze Last Seduction nooit echt bijzonder te worden, al slaagt de film er regelmatig in om de kijker al verbazend naar het scherm te laten kijken; zei het om één of andere wending, of om weer eens een actie van Fiorentino of Berg's (op een gegeven moment) bijna ongeloofwaardig wordende volgzaamheid in haar acties. Maar oké, het levert best een paar leuke scénes op.

Het tempo is lekker vlot, de film is sfeervol, kent aardig wat humor en kijkt lekker weg. De Wendy Kroy ontcijfering is wel wat ongeloofwaardig. Mja, prima film, met een ijzersterk fundament; Fiorentino.

Wat een vre-se-lijk stukje voorspelbaar melodrama was dit zeg. Maar ik ben erin getrapt! Ja, eerlijk is eerlijk; ik heb best genoten van deze The Last Song. Leuk.

Het einde zie je al van mijlenver aankomen, de cliché's vliegen je om de oren, de film wrikt zich soms in wat vreemde bochten om naar het einde toe te werken (die domme reacties van Cyrus tegenover haar vriend), maartoch... ik ben zo nu en dan wel te porren voor een lekker oversentimenteel filmpje. Vanavond dus ook wel. Blijkbaar.

Cyrus doet het goed, was niet echt bekend met haar, maar het beeld wat ik van haar had is bij deze wat aangepast - in positieve zin. Kinnear, Hemsworth en Coleman doen het ook goed en er is een fijn staaltje chemie aanwezig tussen de vier. Het werkte hier allemaal prima. Een aantal emotionele momenten wisten zélfs (bijna) te ontroeren.

Jammer dat het kwa scenario, verhaal, etc. totaal niet bijzonder is; eigenlijk gewoon door de mand valt. Gelukkig is het allemaal érg mooi en meeslepend gemaakt.

Had hier niet veel van verwacht, maar verdomd.. dit was best vermakelijk. Schwarzenegger is prima op z'n plek. Het sfeertje is lekker in Sommertown Junction en regisseur Kim heeft de touwtjes goed in handen. 'The Last Stand' kijkt gewoon heerlijk weg. Lekkere harde actie en veel leuke humor. Opa Schwarzenegger is uiteraard lekker fout, maar bijzonder geinig in z'n rol. De meeste bijrollen zijn ook erg leuk. Voldoende voor deze prent.

Maar weer eens een film van (held) Martin Scorsese gezien. Mooi gemaakt, een uitstekende rol van Dafoe en best interessant. Maar het duurt wel lang allemaal.

En daarvoor is het - bij vlagen - net wat te niet boeiend. Een beetje een fluctuerend geheel; boeiend, niet boeiend, boeiend, niet boeiend, etc. En dat komt zo'n lange speelduur niet helemaal ten goede. Gibson's 'Passion' is op dat vlak beter.

Best wel een interessant uitgangspunt; wel / niet de zoon van God. De muziek van Peter Gabriel is mooi en op cinematografisch vlak mag de film er ook zijn. Voldoende.

Apart, maar erg mooi. Mijn complimenten gaan vooral naar Lina Leandersson, die echt alles en iedereen van het scherm speelt, wat een prachtige, intense en ijzersterke prestatie van zo'n jong meisje. Veel beter dan Kåre Hedebrant, die doet het aardig, maar overtuigt niet echt. Een uitstekende mix van horror en (jeugd)drama, deze film.

Visueel imponeert de film behoorlijk. Het camerawerk is uitstekend en de prachtige shots van de ondergesneeuwde binnenplaats, bossen en het ijs zorgen ervoor dat je het zelf bijna koud zou krijgen. Daarnaast wordt het jaren '80 tijdsbeeld uitstekend weergeven en ondersteunt de score alles prima. De film kent genoeg indrukwekkende scénes, zoals het eerste moment dat Eli haar slachtoffer te grazen neemt, het moment dat ze bij de muur opvliegt, de scéne dat Oskar haar begluurt in de douche en ziet dat haar vagina dichtgenaait is, het moment dat ''de man'' zichzelf verminkt in de sportschool, maar vooral de wonderschone scéne in het zwembad op het laatst. Oskar wordt onder water gehouden en ondertussen zie je die voeten verderop door het water vliegen, erg mooi gedaan, adembenemend. Dit is geen volbloed horror, maar de focus ligt vooral op relatie tussen de twee kinderen. Eli, die walgt van haar eigen daden, maar niet anders kan en Oskar die het liefst het bloed van die pestkoppen ziet. De achtergrond van Eli blijft eigenlijk een raadsel, maar dat maakt het alleen maar mysterieuzer en beter allemaal. Regisseur Alfredson zorgt voor veel scénes met een minieme aanwezigheid van dialoog zodat de kijker zelf zijn/haar interpretatie kan geven, of gewoon kan genieten van de cinematografische pracht.

Zit nu wel te denken om deze naar de vier sterren te doen eigenlijk. Hoe meer ik hier over nadenk, hoe beter deze film wordt. De laatste scéne is ook weer mooi. Neemt Oskar de klus over van de man die eerst bloed voor Eli regelde? Mooi dat zoveel mysterie niet echt ontrafeld wordt, zo weten we ook niet wie die man nou eigenlijk was, al kom je daar in het boek wel achter geloof ik. Als op een gegeven moment Flash in The Night van Secret Service ook nog te horen is (al is het wat onduidelijk), krijg ik als 80's liefhebber zelfs kwa muziek nog iets leuks te horen. Ja, erg mooi filmpje. Dikke 3,5 voor nu, maar ik neig naar een hogere score.

Net als The Killer, kon ook deze film van Woo me niet volledig bekoren. Aardig vermakelijk is het wel, maar dan houdt het op wat mij betreft. Het kon me allemaal niet echt boeien. Het verhaal is erg ongeloofwaardig en de film kent nogal wat schoonheidsfoutjes.

Maar, natuurlijk is de film gemaakt voor de actie en die krijgen we dan ook genoeg te zien, vooral de tweede helft van de film - in het ziekenhuis - is leuk en het beste deel van de film. Deze actie word jammergenoeg (bijna) nooit echt spectaculair. Iedereen staat zowat de hele film maar wat te schieten wat resulteert in één van de meeste gewelddadige en bloederige actiefilms die ik heb mogen zien. Leuk, maar ik had liever wat mooiere gevechten, achtervolgingen en spanning gezien. Die rondvliegende kogels konden me op een gegeven moment gestolen worden.

Geef mij het latere werk van Woo maar. Net als The Killer vond ik dit geen slechte film, maar aan een Face/Off kunnen ze nooit tippen naar mijn mening.

Zeer fijne noir, deze 'Laura'. Als kijker ga je net als rechercheur McPherson op zoek naar de moordenaar en zie je dat verschillende figuren zich toch wel érg verdacht maken. Tot het moment dat je als kijker wordt overdonderd door het feit dat Laura niet eens dood is, maar gewoon even binnen komt lopen. Hierdoor verandert alles. Het doet de film goed en geeft deze prent net even wat extra's.

Aan het begin van de film maakt Lydecker zich dermate verdacht dat mijn focus vooral bij hem lag de hele film. Als ik haar niet kan hebben, dan niemand - dat gegeven spookte ook in mijn gedachte rond de hele film. Wat dat betreft is 'Laura' geen hoogstaand meesterwerk. De uitwerking ervan maakt echter veel goed. Natuurlijk gaat het dan om de verrassende plottwist, maar ook om alles wat erbij komt kijken.

Zoals rechercheur McPherson en zijn obsessie naar Laura toe. Hij wil haar geen moment beschuldigen, terwijl ze toch wat mij betreft ook als 1 van de hoofdverdachten kan worden aangewezen. Sowieso zijn de karakters interessant uitgewerkt, waardoor je als kijker toch met vraagtekens blijft kijken. Qua sfeer slaat Preminger de plank raak, mooi zwart-wit, lekker roken en drinken en mooie luxe locaties. Klasse.

Vermakelijk tussendoortje. 'The Lavender Hill Mob' doet eigenlijk niks verkeerd. Guinness en Holloway zijn leuk in de hoofdrol, het verhaaltje komt lekker vlot voorbij schieten en de film verveelt geen seconde, omdat regisseur Crichton constant weer met iets leuks, grappigs of spannends komt. Nergens écht hoogstaand, maar dat zullen de intenties ook niet geweest zijn. Gewoon lekker achterover hangen en je laten vermaken door dit doldwaze avontuurtje. Hoogtepunt is de achtervolging in / op de Eiffeltoren en de scene op de politie-exhibitie. De speelduur is daarnaast ook nog eens precies goed. Geinig filmpje.

''It's gonna be biblical.''

Na zo'n uitspraak verwachtte ik behoorlijk wat. Butler komt sowieso een paar keer heerlijk uit de hoek met z'n stoere one-liners, maar weet deze jammergenoeg maar half waar te maken. Een geweldig eerste uur wordt opgevolgd door een wat minder tussenstuk, met gelukkig wel weer een strak einde.

Na de 'biblical' uitspraak van Butler dacht ik dat we echt helemaal los gingen. Er was net een heerlijk mysterieus, spannend sfeertje opgebouwd, Butler had alle touwtjes in handen en leek onverslaanbaar met z'n eisen en zelfverzekerde houding. Heerlijk. Dit mocht jammergenoeg niet baten, want i.p.v. dat we even lekker los gingen zakte het wat in. Sterke rol trouwens van Butler, beter dan Foxx, die doet het redelijk, maar vond 'm wel wat wisselvallig. Paste niet helemaal thuis in deze rol denk ik.

Ik vond het érg vermakelijk allemaal. Een paar verrassende wendingen, brute scénes en een interessant en boeiend kat-en muisspelletje, verteld in een rap tempo. Vond het daarom ook wat jammer dat het naar het einde toe zo snel ging, met Foxx die ineens de touwtjes in handen had. Beetje een domper ook, die gangen en de makkelijke manier waarop ze Butler te pakken krijgen. Je zorgt er na 10 jaar nadenken wel voor dat je niet onder je ''eigen'' gebouwen dit soort dingen gaat bouwen, of dit in ieder geval goed verborgen houdt, vooral voor een 'meesterbrein' als Butler. Maar oké, dat is niet anders.

De burgemeester (die zwarte vrouw) was wel verschrikkelijk irritant trouwens. Beetje jammer dat ze Foxx de schuld gaf van alles etc. Sloeg nergens op. Mjah, dat vond ik dan gewoon even ergerlijk. De film kent overigens wel een paar geweldige scénes; de dood van de rechter (schrik!), de dood van Bibb, de dood van z'n celmaat en de dood van Butler zelf (hmm, wat een doden). Geweldig om te zien dat hij er wel vrede mee heeft. Dat lachje, die armband van z'n dochter en dan die vlammen en... de ontploffing. Erg strak gedaan. Stuk voor stuk geweldige scénes. De laatste shots van de film kan ik dan weer niet zoveel mee.

Nou niet echt bepaald een geloofwaardige film, maar wel een érg vermakelijke, bij vlagen stoere en keiharde film die vanaf het begin tot het einde boeit. Een paar (jammergenoeg te grote) minpunten belemmeren de film van een erg hoge beoordeling, maar ik heb best genoten. Dikke voldoende.

Lawrence of Arabia:

Dat (bijna) drie en een half uur naar zand kijken zo boeiend kan zijn heb ik nooit mogen dromen. Wat een prachtige beelden krijgen we te zien in deze film zeg. Inmens grote woestijnvlakten, prachtige bergen, rotsen en zo nu en dan een oase met palmbomen in het midden van de grote woestijn. Jah, op dit gebied is Lawrence of Arabia niet of nauwelijks te overtreffen wat mij betreft. Combineer deze prachtige beelden met een boeiend verhaal en je hebt een geweldige film.

Niet alleen de scenes in de woestijn zorgen voor mooie plaatjes, maar ook in de steden zelf - Caïro geloof ik - worden we verwend met prachtig beelden van al die witte gebouwen omringd met palmbomen. De sfeer die daar heerst is gewoon geweldig. Dit alles zorgt er dan ook voor dat de film eigenlijk geen seconde verveeld. Sommige dialogen zijn misschien op een gegeven moment niet meer erg interessant te noemen, maar dan hebben we altijd nog de prachtige cinematografie.

De rollen zijn prima ingedeeld wat mij betreft. Peter O' Toole is erg goed als Lawrence, maar ik vond Omar Sharif ook geweldig in zijn rol. De eerste kennismaking met Lawrence is dan ook direct raak, wanneer hij op zijn motor over de weg raast. Prima camerawerk overigens in die scene. De terugblikken na zijn dood - op deze motor - is het begin van een prachtige film. Vanaf minuut één heb ik me vermaakt in een interessant verhaal die door de prachtige beelden constant blijft boeien. Op een gegeven moment krijg je gewoon zelf het gevoel dat je in die enorme woestijn loopt. Alle bijrollen zijn trouwens ook prima ingedeeld. Alec Guiness als Feisal is erg goed, ondanks dat je duidelijk ziet dat de beste man een lading make-up op heeft om zijn ware persoon te verbergen. Maar dat geeft niet, want Guiness komt erg geloofwaardig over naar mijn mening.

De muziek van Maurice Jarre is prachtig. Simpelweg één van de beste scores die er gemaakt is. Ik had heel andere muziek verwacht en het was eerst wel even wennen, maar na een tijdje zit je er zo in dat deze muziek eigenlijk niet anders had gemoeten. David Lean weet alles tot een prachtig geheel te smeden in deze film. En dat zonder vrouwen. Ik dacht er niet eens bij na onder de film, maar las het net toevallig. De beelden lijken trouwens echt zo echt te zijn en ik was er ook van overtuigd dat alle beelden echt in de woestijn waren geschoten, maar dat is dan helaas niet zo. Ach, het maakt ook niks uit, want Lawrence of Arabia is simpelweg een groots meesterwerk.

* * * * *

Heerlijk, stoer misdaadfilmpje. Het begin was direct raak met She Sells Sanctuary van The Cult. Toen kon het niet meer misgaan dacht ik, en dat ging het eigenlijk ook niet. Een lekker vlot tempo, vlijmscherpe dialogen, veel humor, lekkere actie en dat alles gehuld in een cool gangstersfeertje.

Daniel Craig is heerlijk op dreef en ook de rest van de cast doet z'n werk prima. De vocals van Lisa Gerrard zijn eveneens prachtig en de hele soundtrack is op een erg strakke manier onder de beelden gemonteerd. We krijgen zelfs nog Ordinary World van Duran Duran te horen. Ik bedoel, wat wil je nog meer?

Hmm, nou een normaal einde misschien? Echt wel een domper vond ik dat. Ik had het gepaster gevonden dat Craig lekker met Miller wegging en ze leefden lang en gelukkig speelden enzo... Mjah, dat mocht niet baten helaas. Voor de rest erg stijlvol gefilmd filmpje, die heerlijk wegkijkt. Dikke voldoende.

Aardig grappig, onderhoudend filmpje die het vooral moet hebben van zijn leuke, vermakelijke dialogen en scherpe one-liners. Zelfs Renée Zellweger weet deze op een uitstekende manier te brengen. Normaliter ben ik niet zo'n fan van haar, maar in deze film doet ze het prima. Net als Clooney overigens, die ook in de regiestoel zit. Blijft een cool, grappig figuur die het bij mij niet snel slecht zal doen.

De film kon me jammergenoeg niet altijd boeien. Dat hele football gedoe doet me niet zoveel en al helemaal niet als dit zich in de jaren '20 afspeelt. Daar ben ik na deze film wel achtergekomen. Daarnaast had Clooney het tempo best eens wat op mogen schroeven. Pluspunten zijn de prima sfeer. De muziek en prima setting neemt je automatisch mee naar de jaren '20 en hier is de film dus ook ruimschoots in geslaagd wat mij betreft. Over het algemeen een luchtig, vermakelijk filmpje. Niet veel bijzonders.