Opinions

Weird. Aparte ervaring deze film, maar op één of andere manier wel boeiend. Er heerst een heerlijk mysterieus en angstaanjagend sfeertje in die kamer, begeleidt door de sterke, onheilspellende score van Angelo Badalmenti.

Drie konijnen geteisterd door een groot gevaar en een (letterlijk) verknipt script. Een vraag in de ene aflevering - het antwoord in de volgende, of die daarna. Als je alle vragen, opmerkingen en antwoorden van de konijnen op een goede volgorde legt wordt het misschien wat duidelijker allemaal, maar ik heb geen idee wat Lynch hiermee probeert te zeggen. Ik denk eigenlijk helemaal niet zoveel. In ieder geval minder dan sommige mensen beweren. De schreew op het einde is geweldig trouwens.

Er zijn veel theorieën te vinden, waarvan ik ''de wachtkamer naar de hel'' wel interessant vindt. Leuk om eens gezien te hebben (wie weet nog een keer), maar de 43 min. die ik zag waren eerst precies goed om de hele tijd geboeid te blijven kijken.

Dwayne Johnson. Geniaal figuur gewoon, ook één van de leukste dingen aan deze Race to Witch Moutain. Vermakelijk, ietwat kinderlijk avontuur, maar wat wil je ook met Disney aan het roer.

Het verhaal stelt weinig voor, plottechnisch loopt het niet altijd even jofel, maar de film is zo uitgezeten. Aardige effecten, prima muziek en Dwayne Johnson zorgt in z'n eentje voor de humor. Daar heb ik alleen maar één van de vele gezichtsuitdrukkingen van de man voor nodig. Nogal wat cliché's, foutjes en de enorme voorspelbaarheid bederven de pret niet eens zo erg eigenlijk. Ook wel te verwachten bij ''zo'n'' film.

De twee kinderen doen het aardig, het kleine meisje is wel veel beter dan die jongen. Gugino doet leuk mee, jammer van die vreselijke scéne waar ze iedereen uit het lab met het ruimteschip stuurt. Typisch van die momenten die ''de kids'' wel zullen waarderen. Mjah, 2,5 lijkt me wel op z'n plek hier.

Anne Hathaway steelt de show in deze belabberd lelijke film. Ik blijf het toch helemaal niks vinden, dat gedoe met die digitale camera's. Ook in deze film een grote smet op het geheel.

Ondanks dat Kym steeds verassend switcht, van een irritant wijf, tot een grappenmaker, tot iemand die me zo nu en dan zelfs nog redelijk wist te ontroeren beviel me dit uitstekend. Geweldige prestatie van Hathaway, maar eigenlijk doet het grootste deel van de cast het gewoon prima. Voor de rest vond ik het niet zo bijzonder. Buiten Hathaway's personage om wist de film me geen moment te raken en zat ik me eerder te ergeren aan tenenkrommend irritante scénes, of dat oerlelijke uiterlijk van de film zelf, met ook nog eens muziek op de achtergrond, waardoor ik op een gegeven moment neigingen had om het volume maar even op minimaal te zetten. Voor de rest vond ik de afwasscéne, een paar scénes van Kym met haar zus en de ruzie van Kym met haar moeder maar erg matig. Owh jah, laat ik de auto ook nog maar even tegen de boom (rots, steen?) rijden, brrr.

Njah, voor de rest vond ik de dialogen zo nu en dan wel aardig, waren de speeches en gesprekken, gebeurtenissen op de bruiloft ook erg leuk en vond ik het erg leuk dat Mather Zickel (Kieran) ook bij de meetings aanwezig was en tegelijkertijd op de bruiloft. Ik zat steeds te wachten op een stukje overtuigende chemie tussen Kym en hem en op het laatst werd ik een beetje gerustgesteld gelukkig. Opzich geen slechte film dus, maar wel één met te grote dieptepunten en een paar lichtpuntjes.

Ondanks dat ik dit een leuke film vond was het voor mij toch een beetje een tegenvaller. Zoals eerder aangegeven zit de film vol met clichés. De acteerprestaties van zowel Ford als Allen vind ik matig en alles is zo voorspelbaar en ongeloofwaardig, maarjah: dat kan natuurlijk niet de gehele pret drukken! De cinematografie is mooi en de score van John Williams is leuk. Leuke humor afgewisseld met goede actiescenes zijn in dit mooie verhaal toch wel pluspunten.

* * *

Prima film van Coppola. Matt Damon doet het uitstekend en ook de bijrollen worden prima vertolkt. Het is inderdaad - zoals eerder aangegeven - aardig voorspelbaar en cliché, maar dat stoorde me niet echt. Deze film heeft me van het begin tot het eind vermaakt, kent een paar sterke scénes, de spanning blijft er redelijk in en het wat mij betreft heeft Coppola het romantische zijplotje prima in het verhaal toegepast. De film komt eigenlijk niet echt tot een écht hoogtepunt, zelfs niet op het eind, maar toch wist de film met constant te boeien. Dikke voldoende voor deze film.

Uiteraard had ik geen hoge verwachtingen van deze film, maar heb 'm laatst eens op dvd gekocht, als kastopvulling. Hoorde bij een aanbieding en kostte bijna niks, anders had ik deze film waarschijnlijk ook nooit gezien. Maar oké, toch maar geprobeerd vanavond.

In de eerste scéne schrok ik me dood. Wat een belabberd intro zeg en wat een zwak stukje acteren van Duff. De rest van de film worden we ''verrast'' met een standaard verhaaltje, vol cliché's en de één na de andere tenenkrommend slechte scéne. Hilary Duff doet het - op een paar dikke missers na - nieteens zo slecht, maar de wisseling van kwaliteit is te groot. Het ene moment weet ze makkelijk te overtuigen, terwijl ze de scéne erna er gewoon niks van bakt.

Dat hele zingen vond ik maar niks in deze film, op de laatste voorstelling van Duff en die vriend van haar na dan. Voor de rest is dat hele zang gedoe tijdens de lessen ook dramatisch. Jammer dat ze de stemvervormer elke keer flink op Duff haar stem los hebben gelaten, klinkt natuurlijk nergens na, als je in de klas moet zingen. Het zingen vond ik dus over het algemeen maar niks en dan schieten we niet echt op, aangezien deze film daar over gaat. Verder gaat de regisseur veels te ver met de dood van Hilary haar broer. Al dat overdreven gedoe steeds, maar wel lekker makkelijk zieltjes winnen natuurlijk, want daar liegt het gemiddelde hier niet om

Voor de rest vermaakt het opzich wel en ging de tijd lekker snel voorbij. Het verhaal zelf kent jammergenoeg gewoon te veel minpunten. Die vader van Duff is erg ongeloofwaardig bezig en sowieso dat gedoe met die jongen van haar ook. De scéne dat die andere meid hem kust is dan ook weer zo voorspelbaar en zo slecht, net als de scéne dat de vader van Duff op het eind de hand van haar moeder pakt tijdens de voorstelling. Daar knijp ik mijn ogen wel even voor dicht. Owh jah, het einde is ook nog eens niet al te best.

Tussen al deze slechte momenten door, mogen we ook zeker nog genieten van leukere scénes en een geheel wat nooit verveelt eigenlijk. Zo vind ik ''Fly'' en ''Come Clean'' niet eens zulke slechte nummers van Duff. De laatstgenoemde komt niet in de film voor. Al met al goed voor twee sterretjes deze film.

Soms bekruipt je het nare gevoel dat alle goede films bijna op zijn. En dan kom je erachter dat je deze redelijk laag genoteerde prent van De Palma nog nooit hebt gezien, één van je favoriete regisseurs.

Dus ineens wist ik niet meer hoe snel ik die verdomde play knop moest vinden om te beginnen met deze 'Raising Cain'. Geweldig, ik heb eindelijk weer eens genoten van de sfeer die mij het meeste ligt. Filmerij à la Hitchock, spanning, steeds weer het ''oh fuck ja, zo zit het'' gevoel, Donaggio die nooit ophoudt, enge scenes en vooral het feit dat ik eindelijk weer eens het scherm in werd getrokken. Super.

Kan me weinig films herinneren waarin een schizo zo goed wordt uitgwerkt / geregisseerd. Lithgow is fantastisch in z'n driedubbele rol en van begin tot einde blijft dit bijster boeiend. Sfeervol feest dit weer.

Rambo

Wow! Wat een heerlijke film en toch wel een grote meevaller was dit zeg. Sylvester Stallone laat zich van zijn beste kant zien als John Rambo. Lekker een biertje erbij en laat je helemaal gaan in dit vermakelijke spektakel zou ik zeggen. Vooral voor de ''echte'' Rambo fans moet dit wel een prachtige film zijn lijkt me.

Mensen met een zwakke maag kunnen deze film misschien beter overslaan, want het is in ieder geval lang geleden dat ik zoveel vliegende ledematen heb gezien. Benen, hoofden, armen en hele (en halve) lichamen vliegen door de lucht in dit spektakelstuk. Stallone is ondanks zijn leeftijd goed in vorm. Echt respect voor die man dat hij het toch voorelkaar heeft gekregen om zo'n film te maken als echte zestiger.

Cinematografisch is de film best in orde al is het niet moeilijk om in dit soort landen mooie beelden voorgeschoteld te krijgen natuurlijk. Het verhaal is belabberd en eigenlijk amper aanwezig, maar dat weet je natuurlijk. Als je de film daarop gaat beoordelen kun je er beter niet aan beginnen. Stallone doet het goed en is supercool wat mij betreft. De film zit boordevol actie en is over het algemeen prachtig gemaakt. Vooral de keiharde scenes waarin iedereen overhoop word geschoten en waar de mijnen mensen doen laten vliegen zijn soms pijnlijk maar toch ook erg goed gemaakt.

De muziek die in de film word gebruikt is opzich erg leuk al is deze niet altijd even bijpassend in de film. Een aantal scenes worden toch wel een beetje afgeraffeld en de film is ook behoorlijk voorspelbaar wat mij betreft. Maar jah, dat is bij zoveel films in dit genre zo dus laat ik me daar maar niet al te druk om gaan maken, want over het algemeen is dit een erg leuke film die mij toch wel heeft verrast. Een dikke voldoende voor Rambo!

Zo.. Kurosawa, dat was alweer een tijdje geleden. Mooie film deze 'Ran', helaas wel met de nodige gebreken. Grootste punt is dat Kurosawa mijns inziens veel te veel tijd neemt om het verhaal(tje) te vertellen. Het duurt veel te lang. Daarentegen is dit op technisch vlak een grootse film. Machtige shots en mooi gebruik van kleuren, vooral de scene dat die ouwe naar buiten komt lopen uit het brandende kasteel is een sterke afsluiting van wat mij betreft de sterkste scene (de aanval op dat kasteel) uit de hele film.

Leuk avontuurlijk westerntje in animatievorm, met een leuke bijdrage van Johnny Depp die zo aardig was om de stem van Rango in te spreken; dat werkt prima, leuk en regelmatig vooral grappig gedaan.

Het stoffige, droge, warme, western-sfeertje is (bijna) constant aanwezig, versterkt door de prima, veelvuldig aanwezige score van Hans Zimmer. Genoeg humor, veel vermakelijke scénes, prachtige beelden, zelfs nog de nodige droom / trip-scénes en... Hunter S. Thompson; ''I knew it!''.

Voor de rest duidelijke (en leuke) verwijzingen naar de ''oude'' / klassieke westerns. Die piepende windmolen deed me direct aan 'Once upon a Time in the West' denken, al was dat misschien nog niet eens een opzettelijke verwijzing. Heb me prima vermaakt met deze film. Dikke voldoende.

Pff....Nog even bijkomen hoor. Wat een verrassing! Zelden vloog de tijd zo snel voorbij als bij het kijken van deze film! Pixar heeft met Ratatouille voor mij in ieder geval een van de beste animatiefilms ooit gemaakt! Na Aladdin en The Lion King had ik niet meer gedacht om een animatiefilm van hun klasse te mogen bewonderen, maar deze film bewijst het tegendeel! Dit is zeker een heerlijke ''feel-good'' film met een leuke portie humor, maar dat niet alleen: voor mij is het verhaal erg goed, daarbij komt ook nog eens kijken dat de animatie in Ratatouille van de hoogste plank komt!

Ratatouille is een van de betere films die ik de laatste tijd heb gezien, en dat voor een animatiefilm! Opzich vind ik animatiefilms wel leuk voor tussendoor, maar de laatste jaren werden er geen animatiefilms van dit niveau gemaakt! Dit is zeker een meesterwerk in zijn genre en zal zeker in mijn dvd-collectie komen te staan zodra hij te koop is! Een dikke 4,5*

Leuk! Ik interesseer me de laatste tijd steeds meer voor de 80's horror/komedie en ik kan best zeggen dat ik het steeds leuker begin te vinden allemaal. Leuk genre.

Ook bij deze Re-Animator is het bij vlagen weer genieten geblazen. Helaas niet altijd even solide, maar de film kent een paar briljante scénes; de kat bijv. én o.a. de scéne dat die naakte vrouw op die tafel ligt en dat hoofd en dat lichaam (geniaal!) zich even met haar vermaken. Helemaal geweldig. Voor dat soort memorabele scénes doen we het.

De combinatie tussen humor en horror is prima geslaagd, heb vaak gelachen. Helaas zakt het soms wat in, maar voor de rest vond ik dit uiterst vermakelijk. Voldoende.

Naar het einde toe duurde het me allemaal wat te lang, maar voor de rest vond ik The Reader toch wel een aardig interessante film. Ik had net wat meer verwacht, maar de film bevat genoeg voor een voldoende van mijn kant.

Ten eerste is het acteerwerk erg sterk. Kate Winslet, Ralph Fiennes, maar ook zeker mijn complimenten voor David Kross. Daarnaast vond ik het tijdsbeeld wat getoond wordt prima gedaan en wist het verhaal (hoe vreemd ook) me prima te boeien. Hoe vreemd ook? Tsjah, misschien heb ik het verkeerd, maar volgens mij laat Hanna zich (onterecht) veroordelen, omdat ze zich schaamt dat ze niet kan lezen of schrijven. Wat behoorlijk idioot is natuurlijk. Daarnaast vond ik het niet altijd even plezierig om te zien dat Michael het mooie meisje uit zijn klas liet staan voor Hanna, of zich in ieder geval totaal niet met haar inlaat om Hanna. Natuurlijk is hij totaal geobsedeerd door Hanna, maar het is denk ik niet vreemd dat ik me daar totaal niet in kan vinden. Wat wel een sterk punt was, is het feit dat de affaire tussen Michael en Hanna zo'n effect heeft gehad op de rest van Michael's leven, dat hij dit altijd voor zichzelf heeft gehouden en eigenlijk nooit een normaal leven heeft kunnen leiden. Iets wat hij altijd verborgen heeft gehouden en gelukkig op het laatst kwijt kan aan zijn dochter. Dankzij het sterke spel van Fiennes, vallen de littekens over zijn jeugd duidelijk af te lezen aan zijn gezicht. Fiennes is dan ook de reden dat het laatste deel van de film nog te doen was, want het werd wat mij betreft echt te lang uitgerekt naar het einde toe.

Over het algemeen toch zeker een prima film. Het ziet er allemaal mooi uit. Prima sfeer, redelijke - ietwat onopvallende - score, uitstekend camerawerk en een topcast. Veel deed het me echter niet en vooral op dat gebied had ik meer verwacht. Toch kom ik uit op drie sterren, ondanks het stupide gedoe rond het analfabetisme, waar ik niet helemaal bij kan, maar oké.

Bijna vijf jaar geleden zag ik deze 'Rear Window' voor het eerst. Sindsdien heb ik de film volgens mij één keer herzien en ik had ineens zin om deze film vannacht voor een 3e keer op te zetten.

Woorden schieten tekort om dit meesterwerk van Alfred Hitchcock te omschrijven. Dit was de 1e film die ik ooit van de beste man zag.. en het blijft z'n allerbeste. 'Rear Window' is in alle opzichten geniaal. De setting is een briljant fundament, de sfeer die Hitchcock hier schept is ongeëvenaard en de cameravoering niet minder dan meesterlijk. Ik hou van Jefferies z'n appartement, want wat vanuit daar wordt geschept is één van de mooiste filmervaringen die ik ooit heb gehad. Puur genieten.

Hitchcock is een meester in het scheppen van een portie heerlijk duistere humor, terwijl er allemaal morbide dingen aan de hand zijn. Zo ook in deze film; het is lachen geblazen, terwijl je eingelijk wel weet dat de overbuurman z'n vrouw in stukjes heeft gezaagd.. en ondertussen voel je als kijker (ik in ieder geval) dat de spanning en het mysterie met de seconde stijgen. Ontzettend knap gemaakt.

Knap ook dat Hitchcock de twijfel er eigenlijk de gehele speelduur ook nog eens in weet te houden. Je weet niks zeker, tot het tegendeel is bewezen, daar zorgen o.a. een aantal verklaringen van Detective Doyle wel voor. Toch ben je bang en je weet dat er iets aan de hand is.. het moment dat overbuurman Lars Thorwald dan de trouwring om Kelly haar vinger ziet en vervolgens recht in de ogen (lens) van Stewart kijkt is angstaanjagend en gaf me wéér de bibbers. De scéne die hieraan vooraf ging is trouwens ontzettend spannend en meeslepend. Je verplaatst je als kijker in de schoenen van Jefferies en je zit machteloos toe te kijken hoe Kelly aan de overkant in Thorwald z'n appartement rondsneupt.. en gepakt wordt. Kippenvel en genieten van die spanning met open mond.

Humor, spanning, romantiek.. 'Rear Window' heeft het. De chemie tussen Kelly (mooiste vrouwelijke rol ooit) en Stewart is bijzonder, de humor is (ongeacht de spanning) van de eerste tot de laatste minuut aanwezig en de film kent een ontknoping als geen andere; op het puntje van de bank. Wederom. Het moment dat Jefferies naar beneden valt uit z'n raam vind ik altijd nog één van de meest memorabele scénes ooit. De spanning heeft op dat moment zo'n hoogtepunt bereikt dat zoiets op je netvlies staat gebrand. Eigenlijk best bijzonder dat de film wederom zo'n indruk achterlaat. En dat een film van bijna 60 (!) jaar oud, één van de spannendste en meest sfeervolle films ooit voor me is.

En dat is deze 'Rear Window' uit 1954 niet alleen; dit is (voor mij) één van de allerbeste films ooit gemaakt. De sfeer, setting, alles wat achter de raampjes en in de tuintjes gebeurd.. alle mensen, ieder is met z'n eigen ding bezig.. werkelijk fenomenaal. Schitterend gebracht door Hitchcock. En dan Jefferies, z'n gebroken been, Lisa en het mysterie. Suspense van het hoogste niveau. Briljant!

Enkel en alleen gezien omdat ik dacht dat (held) Art Garfunkel een grote rol zou hebben. Staat bij de eerste 3 acteurs hier, maar z'n aanwezigheid viel tegen. Geen grote rol. Verder best door te komen deze 'The Rebound', met een paar hoogtepunten (het moment dat die kleine gast staat te kijken als moeders en oppas aan het wippen zijn) en wat mindere momenten. Had niks hoogstaands verwacht en dat was het ook niet. Toch makkelijk door te komen. Heb me redelijk vermaakt. Zeta Jones zag er goed uit verdorie.

Prima film van Craven, waar Rachel McAdams de show steelt. Sowieso is ze mijn favoriete actrice en zag ik deze film in eerste instantie alleen maar om haar. Dikke meevaller dus dat de rest in de film ook goed in orde is, want dat had ik niet helemaal verwacht. Cillian Murphy doet het goed en is vooral op het laatst lekker creepy, met die pen in zijn keel. Het verhaal is leuk verzonnen, maar ook prima uitgewerkt. Zo nu en dan lekker spannend, met een paar geweldige scénes. Vooral McAdams wordt een paar keer goed op de proef gesteld en laat echt zien dat ze een klasse actrice is. Jammergenoeg zwakt alles op het eind wat af en haalt dat de film wat naar beneden, maar over het algemeen is deze film gewoon meer dan geslaagd.

Bijna helemaal geweldig deze Red Rock West. Eigenlijk is de film dat ook wel, ware het niet dat de film soms ietwat ongeloofwaardige trekjes vertoont en zich soms in wat vreemde bochten weet te manoeuvreren. Maar ik heb me érg vermaakt met deze sfeervolle thriller, die dankzij de uitstekende cast, het spannende en meeslepende verhaaltje én de sterke score behoorlijk boeit.

Cage kan ik altijd waarderen en Hopper is (weer eens) geweldig. Dit moet, samen met zijn rol in 'Blue Velvet', wel één van zijn sterkste prestaties zijn. Boyle is mooi en zet een interessant karakter neer. De locaties zijn mooi, de film is goed geschoten en het verhaal kent nogal wat twists en wendingen waardoor het vanaf het begin tot het eind uiterst interessant blijft. Het einde zelf vond ik een (kleine) tegenvaller - ik had liever gezien dat Cage er met de poen vandoor zou gaan, maar daarmee zou de film ook weer een beetje in tegenstrijd zijn met zijn eerlijke persoonlijkheid die we eerder in de film zagen.

Voor de rest past J.T. Walsh perfect in het totaaplaatje en vult-ie als gestoorde sherrif de rest van de personages mooi aan. De film kent een lekkere dosis (zwarte) humor dat mooi in het mysterieuze sfeertje past en het bleef geweldig te zien hoe moelijk het voor Cage was om uit Red Rock te ontsnappen, aangezien we het bord tig keer passeren. Dikke voldoende voor deze sterke film.

Prima film, met een uitstekende Sandler en Cheadle. De gebeurtenissen rond 11 september vind ik altijd wel interessant en na een aantal rampenfilms was het ook zeker leuk om deze te zien, die een andere kant toont. En een hele belangijke kant, want wat zijn er veel mensen die familieleden, vrienden etc. hebben verloren.

Het verhaal rond het personage van Sandler is opzich prima, maar toch mis ik een aantal dingen. Het lukte me eigenlijk niet om echt met zijn personage mee te leven. Hij doet het prima, dat zeker, maar echt ontroerend word het eigenlijk nooit. Daarnaast kabbelt het verhaal te makkelijk en te simpel door. Cheadle is een geweldig acteur en kon ook deze rol gemakkelijk aan. Jammergenoeg kent de film ook een aantal momenten die eigenlijk nergens op sloegen. Dat gedoe met Saffron Burrows was gewoon totaal misplaatst en ongeloofwaardig wat mij betreft. Ook het moment dat Cheadle iedereen in zijn praktijk even de waarheid verteld en één van de laatste scénes in de rechtbank vond ik maar matig. Het stoorde niet echt, maar ze hadden er wat mij betreft uitgelaten kunnen worden.

Voor de rest vermaakt de film gewoon erg goed. Zo nu en dan een dikke glimlach, afgewisseld met de wat meer emotionele scénes. Echt uit de verf komen ze beide jammergenoeg niet. Had misschien wat meer verwacht, maar de film is eigenlijk te standaard om echt het verschil te kunnen maken. Toch zeker een dikke voldoende.

Heerlijk tussendoortje, deze 'Relatos Salvajes'. De zes kortfilmpjes vlogen voorbij. De eerste met dat vliegtuig is direct raak. Leuk laatste shot ook. Kneep toch m'n ogen maar even een beetje dicht.

Knap dat (bijna) elk filmpje toch bepaalde gevoelens oproept en dan heb ik het vooral over woede, of medeleven. Een kleine mate van herkenbaarheid zorgt er regelmatig voor dat je je makkelijk in de karakters kan verplaatsen. Tussendoor valt er genoeg te lachen natuurlijk. Dat filmpje met de twee gasten die langs de weg ruzie krijgen, of de man die het aan de stok krijgt met de sleepdienst zijn toch wel hoogtepunten.

Niet constant geweldig, soms wat teveel van het goede en het filmpje van de tuinman (die het auto-ongeluk probeert op zich te nemen) vond ik wat snel eindigen. Toch leuk. Zoals elk filmpje. Heb me erg vermaakt.

Ik wordt altijd wat zenuwachtig van Pattinson, zo ook weer in deze Remember Me. Wat een aparte gast, op acteervlak. Voor de rest vond ik deze film verrassend goed...

... vooral het einde slaat als een vliegtuig in. Schitterend. Echt even slikken geblazen toen 11 september op het schoolbord stond en we erachter komen dat Pattinson in één van de Twin Towers staat. Best emotioneel ook. Prachtig geschoten ook die scénes, vooral de keus om het niet te laten zien is goed en werkt. Ja, prachtig einde van de film dus.

Wel vermakelijk voor de rest - niet veel bijzonders. Het zijplot met z'n zusje (én vader Brosnan) is wel sterk overigens. Maakt het einde nog indrukwekkender. Voldoende.

'Repo Man' is heerlijk onzinnig vermaak. Emilio Estevez past precies in dat foute plaatje. Heerlijk om die gast alleen al te zien lachen, dan ga ik zelf ook al. Charlie Sheen heeft dat ook bij mij. En ja, Stanton erbij en qua hoofdrolspelers zit je goed. Het verhaaltje zelf is niet zo interessant, maar regisseur Cox brengt alles sfeervol en vol met grappige details en onnozele gebeurtenissen. En het werkt prima. Leuke film.

Best wel een behoorlijk geinig filmpje, deze Repo Men. Het verhaaltje is bijzonder matig en voorspelbaar uitgewerkt, maar met het concept is genoeg leuks gedaan.

Jude Law vond ik echt helemaal geweldig als hoofdrolspeler en ook bijrollen van o.a. Whitaker en Schreiber zijn prima; alledrie uitstekende acteurs. De actiescénes zijn wisselvallig; die scénes van Remy naar het einde toe (pink door!) zijn geweldig. Heerlijk bruut - dat voor een US film. Ook de daarop volgende scénes zijn indrukwekkend...

... vooral ook dankzij de expliciete aanpak en de soundtrack, die sowieso vaak als uitstekende ondersteuning fungeert. Het lijkt wel net of de film niet echt kan kiezen tussen bizarre hilariteit en een serieuze aanpak, maar toch werkte het wel voor mij.

Jammer van de clichés, maar ik heb me vermaakt. Lekker tempo, visueel best in orde en er valt van het begin tot het einde genoeg boeinds te zien. Makkelijke voldoende.

Berhoorlijke film (weer) van Roman Polanski. Die man stijgt en stijgt op mijn lijst van favoriete regisseurs. Heb genoten van deze Repulsion, erg spannende film...

...bij vlagen dan. Niet altijd, want de film heeft vooral in de eerste helft wat opstartproblemen, maar dat is niet erg, want visueel is dit van het begin tot het einde een pareltje (schitterend geschoten zwart-wit plaatjes, uitstekende belichting en fraai camerawerk) en Deneuve is een prachtige verschijning in deze film. Als de eerste 45 min. om zijn wordt het écht goed. Laat de 'aftakeling' van Carol dan maar beginnen.

Ik ben me een paar keer rotgeschrokken. Oké, misschien waren een aantal schrikmomenten wat 'makkelijk' door de wel ineens érg harde muziek die in de scéne werd geramd, maar het werkte wel. De spiegelscéne en de scéne dat Deneuve ineens gepakt wordt door zo'n hand zijn voorbeelden van die heerlijke schrikmomenten. Het moment wanneer al die handen uit de muur komen en naar haar grijpen is ook lekker creepy. Ja, op dat vlak in ieder geval geslaagd. Daarnaast is de prestatie van Deneuve gewoon ijzersterk...

...met die enge, lege blik in haar ogen. Wat spookt er allemaal in haar hoofd rond? Meer dan geslaagd, deze psychologische thriller(/horror), vooral ook op audiovisueel vlak.

Sterke film van Aronofsky! Goede prestaties van Jared Leto en Jennifer Connelly, maar vooral Ellen Burstyn is ijzersterk. Een verrassende rol trouwens voor Marlon Wayons die het ook erg goed doet. Op een prachtige manier word het verhaal verteld van de hoofdpersonene die steeds in een dieper dal vallen. Visueel echt prachtig op sommige momenten. Het is misschien geen gemakkelijke film, maar wel een film die velen aan het denken weet te zetten. Dikke voldoende!

* * * *

Gratis bij de nieuwe Filmvalley van deze maand gekregen en na het zien had ik misschien wel geen betere keuze kunnen maken. Heel andere verwachtingen had ik van deze film, maar ik ben blij dat die verwachtingen die ik had niet helemaal juist waren. Wat ik vanavond heb gezien is echt groots in bijna alle opzichten...

Het begint al prachtig met de prachtige score van Klaus Badelt die we in het begin te horen krijgen. Een paar leuke, grappige scenes volgen waarna we direct het minste van de film zien. De vliegtuigrit van Dieter Dengler terwijl hij neerstort in vijandelijk gebied. Beetje goedkoop in beeld gebracht allemaal. Vanaf het moment dat hij bij het vliegtuig weggaat en de wildernis betreed begint een overweldigend en beklemmend avontuur. Christian Bale is een klasse acteur, maar in het begin leek hij toch wat moeite te hebben met zijn rol. Na een tijdje begon hij op dreef te komen en met de minuut werd Bale beter en zijn prestatie rijkt uiteindelijk tot perfectie, want over het geheel gezien zet Bale hier simpelweg een buitenaards goede rol neer. Waarom er in deze film voor Steve Zahn is gekozen is me vanaf minuut één niet duidelijk geweest en dat is het steeds nog niet. Hij doet het niet slecht, maar het klikt gewoon niet.

Cinematografish is deze film een pracht. Geweldige gebieden krijgen we te zien en dit maakt het totaalplaatje natuurlijk veel mooier. De bergen, watervallen, rotsen en alle planten waar Bale en co. zich doorheen moeten worstelen dragen veel bij aan een beklemmende en ijzersterke sfeer die je laat denken niet eerder rust te mogen hebben totdat je in die helicopter stapt en terug bent op de basis bij je landgenoten. De scenes in het kamp zijn ijzersterk, maar ook de dialogen tussen de Amerikanen zijn geweldig en worden elke keer beter. Je voelt gewoon wat zij voelen en denkt wat zij denken. Herzog weet alles op een geweldige en indringende manier over te brengen op de kijker.

Het einde is prachtig en geeft de film een halve punt extra wat mij betreft. Ik hoor hier dat de scene met het karretje niet gewaardeerd kan worden. Ik vond het geweldig. Langzaam naderd het einde en als Bale dan terug op het vliegdekschip uit de helicopter stapt is het ook echt even slikken geblazen. De overtuiging die Bale brengt in deze scenes zorgen voor het nodige kippenvel en brengen de kijker het zoveelste hoogtepunt wat deze film te bieden heeft. Ik ben erg tevreden met deze film. Bale op zijn best!

* * * *

Reservoir Dogs: vandaag de film voor de zoveelste keer gezien en elke keer weer genieten geblazen. Prachtig!

De beginscenes zijn heerlijk. Tarantino weet ongeveer tien minuten lang de kijker te vermaken met ijzersterke dialogen. ''Like a Virgin'' was nog nooit zo vermakelijk, het gedoe met het boekje is hilarisch en we komen te weten dat Mr. Pink een hekel aan fooien heeft. Briljante scenes als je het mij vraagt. Als ''Little Green Bag'' van George Baker word opgezet begin je pas echt in de film te komen. Heerlijk nummer dat prachtig is toegepast in de film. De gangsters die samen over straat lopen en we hebben kennis gemaakt met Reservoir Dogs...

Echt alle dialogen zijn zo verschrikkelijk goed in deze film. Net als Pulp Fiction weet Tarantino alles en iedereen op dat gebied te overtreffen. Perfectie bestaat misschien niet, maar Tarantino streeft hier met zijn uitzonderlijke dialogen wel na en er moet toegegeven worden dat de man erg dicht bij het perfecte komt wat de dialogen betreft. De manier waarop het verhaal verteld word is net als in Pulp Fiction briljant. Stukje bij stukje komen we van alles en iedereen het nodige te weten.

Misschien is Michael Madsen wel niet een supergoed acteur, maar in sommige films is de man toch echt onoverschrijdbaar. Dan heb ik het natuurlijk ook over Reservoir Dogs. De psychopatische en erg rustige rol die hij neer weet te zetten is heerlijk en de scene dat hij aan zijn eind komt is echt briljant. Vooral het camerawerk in de scene dat ''Blondie'' word afgeschoten is prachtig. Het nummer ''Stuck in The Middle With You'' is prachtig in de bizarre, misschien voor sommigen hilarische, maar vooral een geweldige scene dat Mr. Blonde het oor van de agent afsnijdt. Dat dansje van Madsen, heerlijk! De achtervolgingscene van Mr. Pink is trouwens ook erg cool gebracht en dan vond ik vooral de schietscene geweldig. Over het algemeen heeft de film een prachtige lichte sfeer. Combineer dat met een stel rokende gangsters, een lading dom praat, (bijna) alleen maar sterke scenes, een briljant verhaal, script en je hebt een wereldfilm!

Tarantino zijn eigen rol in deze film is verreweg het slechtst van die van iedereen, maar hij kon er nog mee door. Laat hem dit in de toekomst overigens niet al te veel meer doen, want de laatste tijd zijn de beste man zijn (kleine) rollen dramatisch. Alle acteurs zijn voor de rest prima gecast. Een strakke Harvey Keitel, grappige Buscemi, sterke Roth, coole Madsen en de rest is ook prima verzorgd. Dikke pluim voor Tarantino dat hij met een miniem budget één van de meest bekende films allertijden wist te maken. Voor mij niet zo goed als Pulp Fiction, maar ook Reservoir Dogs is super. De film al zo'n tien keer gezien inmiddels en hij blijft briljant, daarom volgen er ook nog wel tien kijkbeurten hoop ik!

De eerste twee delen heb ik niet gezien en ik denk dat die twee delen nogal wat vragen kunnen beantwoorden, want volgens mij kan je beter die twee wel gezien hebben voordat je aan deze begint. ik had in ieder geval wel het gevoel dat ik de nodige info miste. Desondanks, zeker een vermakelijke film.

Hoofdrolspeelster Milla Jovovich ziet er prima uit en doet het goed, met de lekkere 'moves' die ze zo nu en dan uit de kast haalt. Veel actie, lekkere schietscénes en een paar spannende momenten voor de afwisseling. Cinematografish is de film ook wel in orde en de zombies waren cool. Toch had ik steeds een beetje het gevoel iets te missen en viel het einde wat tegen. Het einde staat denk ik wel garant voor een volgend deel.

Kwam er tijdens de openingscredits pas achter dat dit een vervolg is op 'Attack of the Killer Tomatoes' én dat George Clooney hier in speelde. Een beetje blind deze tomatenfilm ingestapt dus.

Heb me redelijk vermaakt. Regelmatig gigantisch flauw, maar ik heb soms ook wel kunnen lachen om de vreselijk onnozele en droge momenten die deze film te bieden heeft; die reclame steeds - of de momenten achter de schermen. Vreselijk. Die tomatenmeid is wel een leuke uitvinding trouwens.

De film is voor mij helaas regelmatig wat te dom en flauw dat-ie niet op een voldoende uitkomt, maar ik heb me wel vermaakt en toch ook wel kunnen lachen om dit idee en deze ongein. Best aardig.

Met 'Birdman' leverde Iñárritu een film af die voor mij zulke hoge verwachtingen voor z'n volgende prent creëerde, dat die eigenlijk alleen maar tegen kon vallen. Dat mocht deze 'The Revenant' zijn. En viel-ie tegen? Nee. Oké, stiekem had ik weer een buitenaardse film verwacht, maar deze prent levert dan ook een paar scenes af die die hoogtes bereiken. Ik heb genoten, wederom flikt Iñárritu het weer.

Wat vooral knap is, is dat Iñárritu, mede dankzij de cinematografie, je als kijker midden de woestenij mee insleurt, je het gevoel geeft dat je erbij bent - dat ook dankzij een paar bijzonder fraaie long-shots. Natuurlijk is de vechtscene met de beer onvoorstelbaar goed, damn.. wat zat ik mezelf op te vreten. Vreselijk. Niet de hele film is van dat niveau, maar dat is bijna onmogelijk. Neemt niet weg dat ik heel erg van dit geheel heb genoten. Leonardo DiCaprio verdient de Oscar, punt.. wat mij betreft. En altijd fijn om Hardy erbij te hebben. Door weer en wind, berg en vlakte avonturieren ze beestachtig. Geweldig.

Iñárritu heeft toch een bijzondere visuele stijl - trommels op de achtergrond en je weet dat het goed zit. Eén van de weinige regisseurs die zo'n sterke herkenbare stijl heeft. Jep, op audiovisueel vlak - meesterlijk. Het verhaal is te doen, maar hoe het geregisseerde geheel gebracht wordt en hoe alles erom heen geknipt en geplakt zit.. dát maakt deze 'The Revenant' juist die belevenis die ik graag wou zien.

Na het begin, en nadat ik nerd Robert Carradine de eerste paar keer zag lachen, dacht ik echt dat dit een totaal kansloos, ongrappig en vreselijk irritant filmpje ging worden.

Dat viel redelijk mee, gelukkig. Echt grappig wordt het dan misschien nooit, maar ik heb best een paar keer stiekem zitten lachen. Daarnaast is het sfeertje leuk en kent de film een paar vermakelijke scénes; die camera's en dat feestje met die joints bijvoorbeeld.

Vond de twee hoofdrolspelers wel het minst leuk. Ach, uiteindelijk kijkt het allemaal wel aardig weg en wordt het naar het einde toe steeds beter. Echt goed wordt het niet.