Opinions

Tsjah, Sam Mendes, Roger Deakins, Thomas Newman, Leonardo DiCaprio, Kate Winslet en ga zo maar door met de ''grote'' namen die nogal wat in hun mars hebben om een sterk staaltje werk af te leveren. Dan mag je best hoge verwachtingen hebben van een film, al zal voor velen alleen de terugkomst van Leo en Kate als koppel maar opvallen...

...en dat werkt goed, maar daar had ik ook alle vertrouwen in. DiCaprio vind ik nog steeds één van de beste acteurs van de wereld en hij wordt alsmaar beter. Zijn samenwerking met Martin Scorsese vind ik dan ook helemaal geweldig en dat maakt van hem nog een betere acteur dan dat ie' al is. Daarnaast is Kate Winslet ook een acteerkanon natuurlijk en waren de bijrollen uitstekend ingevuld. Kathy Bates, maar vooral ook Michael Shannon die toch ook wel een belangrijke rol speelt in dit sterke drama.

Het lijkt allemaal zo mooi; een mooi huis, een goede baan, twee leuke kinderen, genoeg geld en een vrouw die altijd voor je klaar staat als je thuis komt. Toch? Njah, net als in American Beauty toont Mendes ook hier overuidelijk de problematiek in een gezin. Van buiten lijkt het leuk, van binnen is dat het niet. Maar, wat wil je ook met zo'n gestoorde vrouw? Kate Winslet haar karakter had iedereen stapelgek gemaakt denk ik, want die deugt niet helemaal. In het begin is dit gevoel over haar personage nog niet aanwezig, maar later in de film zorgen vele uitspraken, handelingen en gewoon eigenlijk haar hele gedrag ervoor dat het duidelijk is dat deze vrouw psychisch niet helemaal in orde is, net zoals John Givings, gespeeld door Michael Shannon. Nog een grotere idiote gek. Maar... wel een belangrijke pion. Hij was de eerste die hun begreep tijdens de wandeling in het bos toen er gezegd werd dat ze uit dit leven wouden verdwijnen en waarom. Daarom vond ik de scéne ook erg sterk, aan de etenstafel, wanneer DiCaprio gek wordt als hij keihard geconfronteerd wordt met de woorden van deze persoon, die precies doorheeft hoe het zit. Maar het gaat er uiteindelijk niet om of er goede of slechte beslissingen gemaakt worden, maar om het hele gebeuren wat zich hier tussenin afspeelt. Daar wordt de focus gelegd en daar is moeilijk uit te komen, zoals in deze film, maar ook zeker in het ''echte'' leven, waar mensen bijv. denken dat ze de buren kennen, terwijl dit helemaal niet zo is.

Opzich loopt het allemaal op rolletjes tijdens het kijken naar deze Revolutionary Road, maar ik mis iets. Jammergenoeg ook nog iets heel belangrijks, namelijk voldoende emotionele betrokkenheid bij de personages en hun problemen. Waarom? Ik weet het niet. Waarschijnlijk zal deze film voor velen erg confronterend zijn, omdat ze zelf bijv. in soortgelijke situaties hebben gezeten. Dan wordt je sneller emotioneel van scénes als; de abortus op het laatst, de ontbijtscéne of het moment in het bos en waarschijnlijk naast deze nog veel meer. Ook de rol van David Harbour, als Shep Campbell vond ik interessant. Hij is stapelgek op Winslet en zit thuis opgesloten in hetzelfde saaie leventje, waar hij ook wel uit wil, terwijl zijn vrouw maar niet uit de ontkenningfase lijkt te kunnen komen en hij te ''slap'' is om hier iets van te zeggen. Ja, eigenlijk wel interessant allemaal. Dan nog de uitstekende cinematografie. Degelijk, maar sterk, al is dat geen verassing met een Deakins achter de camera. Die weet toch altijd voor een paar sterke plaatjes te zorgen, zo ook in deze film. De muziek - ja het zijn wat té bekende deuntjes misschien, maar het paste wel en ik vond het prima zo.

Lang naar deze film uitgekeken en vandaag gelukkig gezien. Wat relatieproblemen tussendoor is wel even ''iets anders'' als je bezig bent om de Lord of the Rings triologie te herzien. Die heeft me aardig in de ban, maar ook deze film pakte me beet en liet me niet weer los. Echt aangrijpend werd het niet, maar boeiend was het wel. Want ja, hoeveel gezinnen zijn er wel niet die altijd maar ''mooi weer spelen'', terwijl er eigenlijk gewoon miljoenen kikkers uit de lucht moesten komen donderen om ze wakker te schudden?

Aan de ene kant weet Clint prima hoe hij buitenbeentje Jewell aandoenlijk voor de dag moet laten komen - aan de andere kant heb ik naar een film gekeken waarbij de FBI vanaf seconde 1 gewoon geen zaak heeft.

Tuurlijk gaat 't erom dat ze er dan wel één creëren, met de grote vriend de media erbij als partner, waarbij het altijd om eigenbelang draait aan het einde van de rit in zo'n zaak, maar het is gewoon allemaal te simpel om goed te laten werken. Die Olivia Wilde als journalist ook; die een keer naar die telefooncel loopt te tellen en dan ineens helemaal om is van z'n onschuld. Een advocaat niet weinig bijdraagt en Jewell die op het einde zelf met een soort van grootse epiloog komt. De film baadt in simpliciteit wat dat betreft.

Aan de andere kant; fantastisch dat die ouwe Clint dit op zijn leeftijd nog weet te maken, want filmisch zit deze 'Richard Jewell' goed in elkaar en een paar scenes zijn best goed. Helaas maakt dat nog niet de indrukwekkende film waar ik op hoopte. Beetje hetzelfde gevoel als bij 'The Mule' na het zien van deze film.

Dat nou net de grootste sukkel in deze film de heerlijkste quote op zijn naam mag schrijven. Erg leuk die Hannibal Lecter en Jodie Foster grap, nogwel uitgesproken door die halve dollar. Direct ook het enige wat die vent goed heeft gedaan in deze film. Owh jah, de scéne dat-ie voor zijn kop word geschoten is dan ook wel goed, maar vooral belangrijk dat we vanaf dat moment van hem af zijn. Lijkt me erg duidelijk dat grootheden Robert De Niro en Al Pacino dé dragende krachten zijn in deze matige film. Regisseur Avnet mag maar blij zijn met de twee, want voor de rest overtuigd de film - op een enkele scéne na - simpelweg niet.

Na het lezen van dit script moet een acteur als De Niro of Pacino toch niet echt de wil hebben om toe te happen lijkt me, maar dit was op één of andere manier dus wel zo. Wat hun hiertot gedreven heeft weet ik dan ook echt niet, maargoed... ze waren weer 'even' bij elkaar. Het script is dus wat mij betreft te vergelijken met een zeef en ook de manier waarop alles gebracht word vind ik maar rommelig. Op het einde denk je dan ook; hé dit heb ik al vaker gezien. Regisseur Avnet pakt een doos vol standaard ingrediënten, komt eigenlijk geen moment met iets nieuws en dus word de één na de andere cliché aan het licht gebracht. Visueel is de film nou ook niet geweldig te noemen, maar opzich vermaakt het wel een beetje. De beide grootheden doen het zoals eerder gezegd gewoon erg goed, al spelen ze op de automatische piloot. Ze produceren dan ook een paar erg leuke momenten. Jammer dat de climax tegenvalt en ik kreeg ook daar weer het gevoel het eerder gezien te hebben.

Heb eigenlijk nooit echt vertrouwen gehad in deze film. Wel leuk om - een keer - gezien te hebben, maar dit was nou niet echt uitnodigend voor een herziening. Toch hou ik het op twee en een halve ster, want bij vlagen heb ik me vermaakt en de tijd ging aardig snel voorbij. Ik hoop echt nog een keer te mogen genieten van een topfilm met De Niro of Pacino in de hoofdrol, want dat blijft toch genieten geblazen.

Het is me een groot raadsel waarom ik deze 'Rio Bravo' nog nooit eerder zag, maar goed. Regisseur Howard Hawks zorgt voor een fantastische kijkervaring, door een machtig mooi sfeertje neer te zetten in het typische kleine stadje. Ik hou ervan. Qua vermaak valt er ook niks op deze prent aan te merken, het tempo is rustig en relaxed, net als de uitstekende karakters. De shoot-out op het einde is heerlijk en Angie Dickinson is een bloedmooi extraatje in het wilde westen. Heb gelachen en erg genoten van de bijzonder leuke taferelen die sheriff John Wayne beleeft met de mannen. Zeer fijne film.

En kappeuter geeft de film weer door aan mij. Zo rolt het balletje mooi even. 'Les Ripoux'. Echt helemaal niks op aan te merken. Wat een leuke, luchtige ''niks aan de hand'' komedie van Franse bodem. Sfeervol, veel lollige scenes en leuke personages (vooral René zelf, die op elke straathoek een zaakje heeft lopen ). Ik had best een leuke film verwacht, maar uiteindelijk overtrof dit geheel mijn verwachtingen. Tot en met het onvoorspelbare einde toe genoten.

Erg matig allemaal. Zowel Connery als Snipes spelen op de automatische piloot en het redelijk kleine rolletje van Keitel is grappig, maar geen van de heren weet te overtuigen. De gebabbel in het Japans is erg triest wat mij betreft. De film is opzich te doen en begint leuk, maar heeft voor de rest niets bijzonders te bieden. Het verhaal is matig uitgewerkt en kabbelt maar wat in een sloom tempo voort. Hoogtepunt was Sean Connery die Japans spreekt Het moet niet gekker worden!

Door de prachtige poster en dvd hoes van de film had ik me heel wat voorgesteld van Risky Business. Dat viel toch een beetje tegen. De film is in het algemeen vermakelijk, maar bevat toch ook zijn minpuntjes. Acteerprestaties zijn redelijk te noemen en het is leuk om Tom Cruise in zijn jongste jaren als acteur te zien. Jammergenoeg bevat de film te veel ongeloofwaardige, voorspelbare en slappe momenten. De Porsche die in het water valt, de leraar die tijdens het feest een intakegesprek heeft met Cruise en de gang van zaken tussen Cruise en zijn ''callgirl'' waren niet super vond ik. Ondanks dat was de film bij vlagen erg grappig en was het zeker een leuk wegkijkertje.

Heerlijk fout 80's filmpje. Prachtige sfeer en een geweldige soundtrack. Swayze is cool, Lynch past precies in het plaatje en de chemie tussen beide is uitstekend. Sam Elliot speelt een leuk personage en doet het ook uitstekend trouwens.

Dat de film nogal voorspelbaar is en uiteraard de nodige cliché's uit de kast trekt vind ik geen probleem. De nodige vechtpartijen in de bar zijn geweldig. Het is inderdaad allemaal zo lekker fout/slecht, maar ''het werkt'' gewoon Ja, ik heb me meer dan vermaakt bij deze film. Een filmpje om vaker te zien. Dikke vette voldoende.

Vanaf het moment dat McGregor in beeld komt, gaat het heel snel bergafwaarts. Jezus wat irritant en raar geacteerd. Die vent gaf deze film een verwarrende vibe en het was vanaf het begin al geen zuivere koffie. Ook qua audio etc. Matig allemaal. Had gehoopt op een ouderwetse knokfilm en het begint ook best geinig, maar uiteindelijk is dit een lege huls. Alleen Gyllenhaal mag ik graag zien altijd.

Leuke film, maar niet van het niveau wat ik verwacht had. Tom Hanks komt eigenlijk pas na een uur in zijn rol en werd verrassend overklast door Daniel Craig. Na dit uur komt daar wel verandering in en neemt Hanks het voortouw. Verhaal is leuk, maar verschrikkelijk voorspelbaar. De film komt eigenlijk nooit op gang en blijft in een slakkengangetje zijn gang gaan. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar als er dan geen alternatief verzonnen wordt om dit lage tempo te compenseren is dat jammer. Er is niks mis met de cinematografishe aspecten en de muziek die in deze film eigenlijk een pluspuntje verdienen. Er hangt een goede sfeer die ervoor zorgt dat de film (redelijk) makkelijk wegkijkt. Voor de rest verdient de film wel een voldoende, maar ik had meer verwacht van Road to Perdition....

Gister weer eens gezien voor de lol. Het blijft een leuke en vooral vermakelijke film om naar te kijken, maar dan heb je het ook wel gehad. Acteerprestaties zijn niet slecht, en vooral Sean William Scott doet het erg goed. Voor de rest is het verhaal slap, maar dat geeft niet want ik heb me opzich wel vermaakt! En wat is die Amy Smart een verschrikkelijk lekker wijf!

* * *

Sterke film. De beklemmende, sombere sfeer en de prachtig geschoten plaatjes van de verwoeste landschappen zorgen voor een uitstekend fundament.

Een bij vlagen erg aangrijpende overlevingsstrijd, waar niemand te vertrouwen is en de 'gore' bijpersonages het soms lekker beangstigend maken. Een meeslepend verhaal, met een aantal erg indrukwekkende scénes. Zo vond ik o.a. het moment dat ze die mensen in die kelder vinden erg goed. Mortensen zet een sterke acteerprestatie neer en ook McPhee doet goed mee. Voor de rest vond ik de kleine rol van Duvall erg leuk.

Visueel dik in orde, prima bijpassende muziek en ik vond het tempo precies goed. Een mooi einde, al deed het me net te weinig om echt geraakt te worden.

Wat een maffe bedoening dit. Ik heb gefascineerd zitten kijken. Jaren lang gefilmd, 70 gewonden en gewoon doorgegaan met alle opnames etc. steeds. Dit zou in deze tijd echt nooit meer van de grond komen, zo'n project. Ik heb me kostelijk vermaakt met deze 'Roar'.

Ridley Scott heeft z'n beste tijd wel gehad, denk ik. Toch hoop ik dat-ie nog eens met een pareltje à la 'Thelma & Louise' op de proppen komt. Het blijft opzich wel goed (en vakmanschap), maar is niet meer zo bijzonder als het was. Zo ook bij Robin Hood.

De laatste herziening van 'Gladiator' viel me behoorlijk tegen, dus ik begon best een beetje te vrezen voor deze film, maar het viel me niet tegen. Gezien op 1080p en het ziet er dan ook schitterend uit allemaal. Toch duidelijk te zien dat we weer wat verder in de tijd zijn, want waar een 'Gladiator' niet werke op blu-ray, doet deze film dat wel.

Voor de rest niks aan te merken op Crowe - doet het uitstekend. Strong is weer eens geweldig bezig, alleen vond ik Blanchett nogal misplaatst. De film zelf is best vermakelijk en kent een paar érg mooie scénes; zoals die op het strand op het einde. Geweldig gemaakt, vakwerk. Dat gedoe tussen Robin en Marian (met de dood van Robert) - dat hij ''zomaar'' even de plaats inneemt vond ik wel wat vaag. Een verhaal over de ''echte'' Robin Hood is het eigenlijk (nog) niet, daarvoor zullen we moeten wachten op deel 2.

Wel leuk om te zien dat de bekende avonturen (in o.a. de bossen) nu eigenlijk pas beginnen. Zou me niets verbazen dat deel 2 dan ook leuker wordt. De film is vermakelijk, maar echt interessant, meeslepend of emotioneel bindend wil het helaas niet worden. De film moet het dan ook vooral van haar audiovisuele pracht hebben.

De film kent overigens nog best een aantal luchtig vertelde stukken. Meer dan verwacht en het werkt prima. Nu op naar een beter scenario voor je volgende film, Ridley.

Aardige film. Vooral op cinematografisch vlak meer dan geslaagd. Prachtige beelden en een prima sfeer. Jammergenoeg wordt het verhaal niet erg goed verteld. Veel punten krijgen geen aandacht en daarom lijkt het zo nu en dan wat afgeraffeld en voelt het wat rommelig aan. De film duurt niet zo lang en eigenlijk wordt er teveel vertelt voor zo'n korte speelduur, waardoor het allemaal wel erg snel gaat op een gegeven moment. Maar opzich is dat geen groot probleem. Ik heb me wel vermaakt. Niet veel bijzonders, maar toch zeker aardig om een keer gezien te hebben.

Nog redelijk vermakelijk en makkelijk uitgezeten, maar alle bekende ''rock / pop'' songs uit de jaren '80, worden veelal zonder enige overtuiging geplaybackt. Ziet er vaak niet uit, vooral bij Hough en Boneta. Typisch een film ook die alle overbekende platen gebruikt die we al 438 keer gehoord hebben.

Maar oké, Tom Cruise is best geinig en de film kent wel wat leuke scénes.. toch zal deze 'Rock of Ages' mede dankzij het slap en veel te gepolijst vertelde verhaal niet lang bijblijven. Want dit was echt geen rock, 80's, of wat dan ook maar. Die ''echte'' sfeer voel je hier nergens. Kreeg soms ook kromme tenen als er weer iemand uit het niets begon te jodelen. Maar heb wel een paar keer gelachen.

Lock, Stock en Snatch waren twee fantastische films van Guy Ritchie. Ook deze RocknRolla is erg leuk, maar kan lang niet opboksen tegen de twee genoemde titels. We hebben alles al zo'n beetje eerder gezien, alleen gooit Ritchie bijv. nu wat nieuwe acteurs in het spel. Vermakelijk is het allemaal zeker wel en ik heb dan ook een paar keer goed kunnen lachen om de situaties die we weer voorgeschoteld krijgen.

Lekkere humor, een beetje actie, veel rondvliegende kogels, dat heerlijke Britse taaltje en een uitstekende sfeer. De dialogen en one-liners zijn ook leuk, maar in Snatch of Lock, Stock waren ze van een veel hoger niveau, net als de personages trouwens. Die rijke rus vond ik maar matig en zo waren er meer. Een uitstekende Mark Strong en Tom Wilkinson maken in dat opzicht dan wel weer veel goed. Voor de rest erg leuke muziek en genoeg positieve dingen om een voldoende te geven, wat ik ook ga doen. Toch lijkt Ritchie's volgende project - Sherlock Holmes - mij weer een film die hem écht terug op de rails gaat brengen.

Niet echt mijn ding gebleken. Was wel benieuwd; de 70's en het musical genre zouden voor een prima fundament moeten zorgen. Dat viel jammergenoeg wat tegen.

Toch kent de film wel wat leuke liedjes, een prima sfeer en een leuke rol van Tim Curry. Echt bijzonder vond ik het nooit. Nog maar eens proberen; dan wél in fitte toestand.

Suck it, "Reindeer Games"!

Geweldig, dat kleine zwarte mannetje met z'n opmerkingen. Fuck dit, fuck dat, Ben Affleck dit, boobies dat, heerlijk Njah, een film met Sean William Scott en Paul Rudd in de hoofdrollen kan al niet meer stuk eigenlijk. Althans, dat vind ik. Beide erg leuke acteurs, die niet garant staan voor een meesterwerk, maar wel voor een lekker potje vermaak.

Christopher Mintz-Plasse was in Superbad erg goed gecast, maar hier kon hij me minder bekoren. Opzich wel een aardige rol, maar totaal niks bijzonders. Maarjah, als Elizabeth Banks dan zo nu en dan nog even tevoorschijn komt, kan het gelukkig helemaal niet meer stuk natuurlijk. Leuke vrouw, met een prachtige uitstraling. Het verhaal stelt uiteraard niet veel voor, maar is uiterst vermakelijk. De manier waarop Kiss erin betrokken wordt is erg leuk. Daarnaast gewoon erg veel grappige scénes: Why do drugs? Because it's cool! Geweldig wanneer Rudd van die takelwagen probeert af te rijden, heerlijk wanneer Scott naakt wakker wordt midden in het kamp en ook het eindgevecht was erg leuk, al sloeg het totaal nergens op. Natuurlijk zijn de nodige cliche's, zoals het ongelovelijk voorspelbare einde onvermijdelijk, maar dat geeft allemaal niet.

Ik heb me wederom erg vermaakt met een komedie uit de US. Die blijf ik toch erg leuk vinden. De ''nieuwe'' generatie, met een Rudd, Scott etc. etc. mogen wat mij betreft nog lang doorgaan. Erg coole acteurs. Dikke voldoende ook voor deze prent.

Matig, maar leuk wegkijkfilmpje! Michael Douglas is altijd wel cool en doet het weer leuk in deze film! Hij speelt erg goed met Turner! Het verhaal is matig en er wordt veel te weinig uitgehaald vind ik. Er gebeurt te weinig terwijl ik een groot avontuur had verwacht. Er waren zeker een aantal leuke scenes bij, maar het voldeed niet helemaal aan mijn verwachtingen. Soms is de film ietwat ongeloofwaarig, maarjah....dat geeft niks! Redelijk filmpje voor tussendoor, maar niks speciaals.......

Hmm, moeilijk te peilen, deze film. De hoes van de dvd geeft duidelijk aan dat we een visueel meesterwerk mogen verwachten. Na het zien van deze film ben ik het daar zeker mee eens. Luhrmann weet, net als in Moulin Rouge! voor prachtige plaatjes te zorgen, ondersteund door prima muziek. Wel erg druk gefilmd, maar dat houdt de vaart er tenminste mooi in. De film was dan ook zo voorbij en dat kan al nooit een slecht teken zijn.

Het verhaal zelf zal opzich allemaal wel. Jongen en meisje kennen elkaar een paar minuten en besluiten te trouwen, yeah right. Tsjah, dat gaat toch wat te ver wat mij betreft en ook hoe ze beide hun levens opofferen op het eind staat me niet helemaal aan, maar oké. Daarnaast vond ik de manier van spreken eigenlijk totaal ongeloofwaardig overkomen. Welke eikel - in deze tijd - gaat nu zo'n taaltje opzetten? Opzich leuk en niet eens zo slecht gedaan, maar toch hou ik hier gemengde gevoelens aan over.

Het acteerwerk van Leonardo DiCaprio is fenomenaal. Hier bewees hij al verschrikkelijk goed te zijn in zijn vak en dat heeft hij hierna eigenlijk alleen maar vaker bewezen. Eén van de beste acteurs die ik ken, zonder twijfel. Claire Daines vond ik niet super bijzonder, maar haar aangename verschijning hielp dan weer wat mee. John Leguizamo vond ik dan weer helemaal niets, irritant mannetje. Toch is het op de minpunten na, wel genieten geblazen.

Luhrmann pakt het allemaal origineel aan. De decors zijn mooi, net als de kostuums, veel felle kleuren, flitsend gemonteerd, uitstekend gefilmd allemaal en de ondersteuning van de muziek is ook meer dan goed. Tsjah, op visueel vlak had ik ook totaal geen twijfels bij een Luhrmann film en dat is dan ook de dragende kracht van deze film. Misschien haal ik hier bij een herziening meer uit, voor nu zeker wel een makkelijke voldoende.

Prima film. Ik ben (helaas) niet zo overdonderd dan veel van mijn MovieMeter vrienden, maar ik heb me goed vermaakt. De film maakt indruk, tot op zekere hoogte. Mooiste scene is het moment dat kleine Jack achter in de auto ligt en voor het eerst in de buitenlucht naar de bomen en lucht kijkt. Heel erg mooi.

Gelukkig zonder enige voorkennis gekeken, dankzij de tips hier, waardoor deze 'Room' nogal wat verrassende elementen uit de kast haalt. Geen film die me lang bezig zal houden, daarvoor deed het nét wat te weinig met me, maar ik heb verder weinig op deze prent aan te merken. Dikke voldoende.

Fantastische film van Hitchcock. Twee vrienden die het op één of andere manier gewoon leuk vinden om iemand te vermoorden, vervolgens in dezelfde ruimte een feestje houden en al het eten op de kist serveren waar de vermoorde persoon in ligt, geweldig. Natuurlijk is dit plot gewoon stupide eigenlijk, maar dat geeft niet wat mij betreft. Hitchock weet wederom op een meesterlijke manier alles tot op de puntjes uit te werken en het was weer genieten geblazen...

Het sterkste punt van de film is de setting. Net als in Rear Window heeft Hitch één of andere gave hiervoor, want ik was weer helemaal verkocht door de locatie waar alles is gefilmd. Eén huiskamer is genoeg om een geweldige film te maken, prachtig. De sfeer in de kamer is net als in Rear Window meesterlijk. De twee vrienden John Dall en Farley Granger zijn twee geweldige personages. Vooral Dall vond ik erg goed, terwijl Granger zo nu en dan een beetje de mist in gaat, maar dat geeft niet. James Stewart is een geweldenaar en ook in deze film was ie' weer geweldig. Het geweldige script zorgt er ook voor dat de acteurs bij mij goed in de smaak vielen.

Dat Hitchock altijd de ''magic touch'' heeft voor alles wat met spanning te maken heeft is ook in deze film weer te voelen. Het eerste uur is lekker luchtig, bevalt de één na de andere komische scéne en hier heb ik me dan ook geweldig mee vermaakt. Vervolgens is hierna de spanning om te snijden in sommige momenten. Wat het is, weet ik niet, maar de warme, vertrouwde uitsraling van het appartement maakte plaats voor een beklemmend gevoel, waarin de twee vrienden steeds dieper in een diep dal werden gegooid. De manier waarop Steward met de twee omgaat en vervolgens alles weet te ontrafelen is erg goed gedaan. Het camerawerk vond ik geweldig, terwijl ik hier ook andere dingen heb gelezen. Oké, dat gedoe met de camera die zo nu en dan achter een jas verschuilt gaat is misschien wat onnodig, maar stoorde me echt niet. Sterker nog; ik vond het wel leuk werken. Voor de rest vind ik dat hele één shot gebeuren gewoon erg goed gedaan.

Ik heb me meer dan vermaakt met deze film. Gelukkig heb ik nog een stapel liggen met andere film van Hitch, die ik nog moet zien, want ze blijven me maar verassen. Het eindshot in deze film is trouwens een erg mooie afsluiter van deze geweldige film. Wederom petje af.

Prachtige film. Wel wat anders dan verwacht, maar daardoor zeker niet minder. Fascinerend werkje van Polanski die met de tijd alleen maar beter gewaardeerd zal worden denk ik.

Ik hoor nogal gemengde reacties over de acteerprestaties, deze vond ik meer dan goed. Geweldige prestatie vooral van Farrow ook. De locatie - vooral het appartement waar de film zich afspeelt - werkt uitstekend en zorgt voor een sterke sfeer. Mooi dat veel scénes niet helemaal uitgelegd worden, maar dat Polanski vooral de kijker laat suggereren hoe het allemaal zit. Veel mysterie. De droomscéne dat Rosemary behekst wordt is (naast het einde) een absoluut hoogtepunt, prachtig, spannend en eng gedaan. Hierna wordt het alsmaar mysterieuzer.

Zo begin je je verschillende dingen af te vragen, waardoor de film voor mij absoluut geen moment saai werd. Wordt Rosemary nou gek? zit haar man (samen met haar buren) in hetzelfde schuitje? Daarnaast heb je nog die dokter en het gewichtsverlies etc. etc. Prachtige dingen om over na te denken, terwijl de film rustig doorgaat en op een geweldige manier naar een meesterlijke climax toeklimt. ''What have you done to his eyes, you maniacs!'' En wat gebeurt er nu? Dat mag je als kijker zelf bepalen. Heerlijk om daar verschillende interpretaties op los te laten.

Uitstekende film van Polanski dus. Hoe meer ik hier over nadenk, hoe meer zin ik heb om deze nu al te verhogen, maar dat moet herziening maar uitwijzen. Voor nu een dikke 4 sterren.

Had meer verwacht. Toch goed, deze 'The Rover'. Goed gespeeld door Pattinson en hondenliefhebber Pearce. Voor de één een zoektocht naar z'n auto, voor de ander een zoektocht naar z'n broer. Visueel dik in orde, prima ondersteunende muziek en een fijn (ietwat apocalyptisch) sfeertje. Een fundament is gelegd in een wereld waar het allemaal niet zoveel meer uitmaakt verder. Een paar sterke, harde scenes en van begin tot einde boeiend genoeg. Nergens weet de prent echter bijzondere hoogtes te bereiken.

Zo, nu 'Bottle Rocket' nog en dan zijn alle Wes Andersontjes aan de beurt geweest. Eerst heb ik me weer prima vermaakt met 'The Royal Tenenbaums'. Wederom creëert Anderson een sprookjesachtig wereldje, met z'n totaal eigen stempel. Prachtig. Qua personages, verhaal, etc.. droog, leuk en vermakelijk. Nergens echt fantastisch, op een enkele scene na, maar eigenlijk constant met een glimlach zitten kijken. Vond Ben Stiller de minste van het stel, Hackman en Paltrow stelen de show. Anderson stelt weer niet teleur.

Bijzondere en érg mooie film. Heerlijk sloom en dromerig sfeertje, met een ietwat mimimalistische, maar uiterst effectieve score en twee klasse hoofdpersonages.

Sinitta Boonyasak is mooi en bij vlagen zelfs aandoenlijk, terwijl Tadanobu Asano op een redelijk vreemde manier een mix van vanalles en nogwat is wat geweldig werkt. De sfeer en settings zijn bijzonder fraai, het camerawerk uitstekend en een aantal scénes best wel geweldig; het huis (de rotzooi) wat door de lucht vliegt en zichzelf opruimt, de cameo van Miike, de eetscénes, de bezoekjes (in het begin) bij Asano thuis, Asano die die ene gast een stomp verkoopt en nog veel meer. Grappig, fascinerend en vooral erg mooi.

Heb best genoten van deze film, die waarschijnlijk nog wel even door m'n hoofd blijft spoken. Dikke voldoende voor nu, met kans op verhoging - deze ga ik vaker zien.

Verrassend leuke film. Had niet superveel verwacht van deze film, maar heb me toch meer dan vermaakt. Het lage gemiddelde hier snap ik dan ook niet helemaal. De setting is geweldig en brengt een lekker beklemmend sfeertje met zich mee. Echt eng word de film nooit, maar dat maakt niet zoveel uit. De spanning is te voelen, de acteerprestaties zijn meer dan voldoende en het verhaal is toch wel origineel en behoorlijk goed uitgewerkt.

Een paar mindere momenten zijn jammergenoeg wel aanwezig. Het moment dat die student besluit dat de benen van die Duitser er maar af moeten en dat ze dat dan ook nog echt gaan doen is een aardig dieptepunt in de film. De ontsnappingspoging is dan weer erg leuk en het einde wanneer Jena Malone in de auto weet te ontsnappen is ook een pluspunt. De eindshot van haar hoofd - waar we beweging in zien - is erg goed wat mij betreft.

Voldoende voor deze film. 3*

Vandaag herzien en met een half puntje verhoogd. Fantastische film. Echt helemaal mijn ding dit, net als de andere Ellis verfilmingen trouwens, met uiteraard 'American Psycho' als absolute hoogtepunt. De split-screen scéne blijft geweldig, net als Van Der Beek als hoofdpersonage. Dick (de homo - met zonnebril) is hilarisch. Heb me wederom bescheurd tijdens de scéne aan de etenstafel. Jammer dat z'n rol zo klein is.

Voor de rest gewoon veel drank, sex, drugs en dom praat. Helemaal geweldig. Leuke en vlotte vertelstijl, érg grappige bijpersonages (die Franse gast bijv. op Sean z'n kamer; ''merde!''. En dan dat-ie 'ligt' te slapen, gaat nergens over ), leuke muziek, een aantal memorabele scénes en een behoorlijk meeslepend en indringend beeld van verschillende personages en hun relaties, problemen en ga zo maar door.

Heb me wederom uitstekend vermaakt. Misschien dat er in de toekomst zelfs nog wel een hogere score in zit voor deze Rules of Attraction. Momenten als de zelfmoord van de 'stille aanbidder' van Sean zijn echt keihard en indrukwekkend. Vooral wanneer het nummer ''I Can't Live...'' een totaal andere toon aanneemt en je het meisje dood voelt gaan is ijzersterk. Binnenkort maar weer eens voor 'The Informers' gaan zitten. Ondergewaardeerd hier, maar niet geheel onbegrijpelijk. Mijn ding is het wel. Erg blij met de aankoop van de dvd.

Werkelijk schitterende film van Francis Ford Coppola, deze 'Rumble Fish'. De 1e vechtscéne is direct zeer indrukwekkend en prachtig in beeld gebracht. Dit zorgde ervoor dat ik direct in de film zat.

Vanaf dat moment werd ik meegesleurd in een zeer sfeervolle achtbaanrit vol met prachtige zwart-wit beelden, briljant camerawerk en een meeslepend verhaal vol met fantastisch spelende acteurs en schitterende - soms - surrealistische vondsten. Diane Lane in haar lingerie op de kast, de zweefscéne van Dillon, de mysterieuze Rourke en sterk spelend met rook / mist, licht en schaduw.. echt genieten geblazen.

Mooi om zo nu en dan zo'n verrassing tegen te komen. Verder een goede soundtrack en een lading aan aparte camera standpunten die perfect bijdragen aan het sfeervolle totaalplaatje. Meesterwerk.