Opinions

Toffe gozert die Cuarón, één van de grote talenten in de filmwereld op het moment. 'Children of Men' binnenkort maar weer eens zien, heb me nu eindelijk eerst aan Y Tu Mamá También gewaagd.

En ja, schitterende film. Net of je 106 minuten op vakantie bent in Mexico - wát een sfeer; prachtige locaties, de warmte straalt gewoon de hele kamer in. Erg mooi. Ware het niet dat het zo'n beetje perfecte acteerwerk van het trio het nog makkelijker maakte om me in deze film in te leven.

Eén van de sterkste staaltjes acteerwerk die ik in lange tijd heb gezien. De interactie tussen Bernal en Luna is geweldig, ijzersterk, humoristisch en ultra-geloofwaardig. Die hebben veel plezier gehad in het spelen van deze personages. Het ontmoeten van de doodzieke Luisa verandert hun leven voorgoed.

Het indrukwekkende (brok in je keel) einde, maakt veel duidelijk en sluit eigenlijk gewoon perfect aan op het uitermate vermakelijke voorgaande wat Cuarón op het scherm heeft getoverd. Veel naakt, sex, wat jointjes, drank, rondrijden in die rammelbak, het strand; schitterend allemaal.

Het heerlijke zwoele sfeertje trekt je in een rap tempo door de film. Prachtig hoe de rollen worden omgedraaid en hier niet hun reis, maar haar reis wordt. Heb érg genoten. En je moeder ook!

Gewoon een goede film. Geweldig acteerwerk van de drie hoofdrolspelers - Wahlberg, Theron, Phoenix - die echt alles uit de kast halen. Vooral Theron en Phoenix waren super. Jammergenoeg heeft de film voor de rest niet zo veel om zich heen. Het verhaal is een beetje magertjes en de film komt nooit echt op gang, maar blijft een beetje in een langzaam tempo hangen. Buiten dat is deze film zeker een voldoende waard.

* * *

Uitstekende rol van Mickey Rourke in deze zeer vermakelijke, behoorlijk sfeervolle én harde film. Heb vooral ook goed gelachen om de vele scherpe one-liners.

Cimino heeft de touwtjes goed in handen en het camerawerk is uitstekend. Zowel de plaatjes van Chinatown, als de Jungle en de rommelige, drukke restaurants, straten, etc. zijn mooi geschoten. Dat zorgt in ieder geval al voor een sfeervol fundament.

Voor de rest een paar indrukwekkende scénes, ook kwa geweld. Soms wat cliché en voorspelbaar, maar nergens storend. Eén om weer eens te zien. Dikke voldoende.

Jack Black redt de boel nog een beetje, want die gast vond ik gewoon erg grappig. Wat een enorme droogkloot. Michael Cera vond ik daarintegen pijnlijk onleuk, die kan blijkbaar maar één ding en ik heb het nu eigenlijk wel gehad met dat mietje gedoe van hem.

Daarnaast nog wat leuke cameo's van o.a. Bill Hader. Mintz-Plasse werd ik ook al niet vrolijk van, beetje hetzelfde verhaal als bij Cera. Toch nog een aantal leuke momenten, die eigenlijk allen te danken zijn aan Jack Black en daarnaast waren de settings prima in orde. Naar het einde toe wordt het eigenlijk steeds minder leuk, daarom toch maar een halfje minder dan dat ik van plan was.

Faranoush

Erg leuke, grappige film. Carrey is goed op dreef, al slaat ie' soms wel erg door met zijn gebruikelijke gekke gezichten te trekken. Zooey Deshanel heeft gewoon ''iets'' wat ik helemaal geweldig vind. Ze ziet er prachtig uit, maar is gewoon ook leuk. Prima prestatie van haar kant. Ook de bijrolletjes (Bradley Cooper en co.) doen het leuk.

Het verhaal is stompzinnig, maar dat hebben veel komedies ook wel nodig om leuk te worden denk ik. Bij deze film werkt het in ieder geval prima. De film kent een paar hilarische scénes (die Faranoush aan dat tafeltje, die vechtpartij wanneer Carrey de verkeerde ramt bijv.) en nog veel meer. Toch zijn er ook minder punten, zoals die baas van Carrey, wat een irritant figuur zeg en die oma scéne is wat té veel van het goede, maar die wordt weer redelijk goed gemaakt op het laatst. Mjah, de tijd vloog weer voorbij, ik heb me een paar keer rotgelachen en je wordt er toch altijd wel een beetje vrolijk van. Althans, ik wel Dikke voldoende voor deze film dus ook.

Leuk, leuk, ja.. maar van Boyle en schrijver Curtis had ik meer verwacht. 'Yesterday' vermaakt en flitst lekker voorbij, maar hier had gewoon meer ingezeten. Dat liefdesgebeuren is echt vreselijk slap en er zitten te veel flauwe personages in. De scene met Robert Carlyle (als John Lennon) is dan weer prachtig. De film kent een zeer fijn concept, maar weet maar deels te overtuigen en eindigt ook niet groots. Leuk en jammer tegelijk.

Billy Idol maakte ooit een prima plaat met de soortgelijke titel, verder was ik niet bekend met de titel 'Eyes Without a Face'. Paar maand terug kwam deze prent op één of andere manier voorbij vliegen en ben direct op zoek gegaan. Met zo'n plot en poster hier op MM was ik natuurlijk direct geïnteresseerd.

Bijzondere film. Sfeervol, prachtige plaatjes en een klasse score van Jarre. Het verhaaltje roept van alles op bij de kijker. Een emotieloze vader, dochter met een verminkt gezicht waarvan je dus niet kan zien hoe ze haar voelt, de mensen eromheen en de slachtoffers. Bij vlagen meeslepend, vooral vanaf de 1e operatie werd het best sterk allemaal. Niet gedacht dat het zó expliciet in beeld zou worden gebracht. Heel goed.

Ja interessante film. Moet eerlijk zeggen dat ik bij bepaalde scenes aan de kant van doc. stond en hoopte dat z'n experiment op dochterlief zou lukken. Slecht he. Nou ja, aan de andere kant vond ik het einde ook weer schitterend. Het gaat bij deze prent alle kanten op. Heb zelfs goed kunnen lachen een paar keer.

Een paar prachtige beelden, maar voor de rest maar een leeg, overgewaardeerd filmpje, met een enorm flutverhaal. Had hier toch veel meer van verwacht, maar dat mocht niet baten. De toepassing van de verschillende kleuren is leuk en ziet er mooi uit, net als een paar gevechten. Jammergenoeg beginnen die op een gegeven moment wat eentonig te worden en had ik dat ook wel gezien na een tijdje. Daarnaast vond ik het bij vlagen maar saai eigenlijk. De dialogen/monologen zijn ook saai en soms zelfs lachwekkend slecht. Vooral die toespraak van die oude man (wanneer de pijlen op hun af komen vliegen) is dramatisch.

Ik vind het allemaal wat te gemakkelijk eigenlijk. Kom, we geven alles een leuk kleurtje, laten de acteurs wat door het beeld vliegen en een hoge score is geboren. Njah, het zal allemaal wel. Voor mij maken die dingen echt nog geen goede film. Het gevecht in de herfst (?) vond ik de mooiste en die op het water was ook wel geinig, voor de rest kon het me allemaal niet echt boeien. Twee sterren lijkt me wel op zijn plaats.

Ondanks het flinterdunne verhaal(tje), vond ik deze 'Yip Man' zeer te genieten. Donnie Yen heeft een mooie, rustige rol en ramt er heerlijk clichématig op los. Niks mis mee. Bepaalde vechtscénes zijn adembenemend en erg stoer. Over-the-top, ja.. vooral de 1 tegen 10 scene, maar leuk is het wel.

Qua sfeer en tijdsbeeld erg geslaagd. Het begin; het mooie, lichte, rustige en vredige dorpje waar Ip Man lekker geniet van alles is heerlijk. Wanneer regisseur Wilson Yip het duistere filter er overheen gooit, verandert één en ander. Maar het blijft genieten. Hopelijk haalt deel 2 hetzelfde niveau. Ben benieuwd.

Na het flitsende 1e deel is ook deze 2e 'Yip Man' erg vermakelijk. Echter ligt het niveau op zo'n beetje alle gebieden wat lager. De gevechten zijn nét wat minder indrukwekkend, het acteerwerk is hilarisch slecht bij vlagen en qua verhaal.. oké laat maar. Daar kijk je dit niet voor. Ik heb me in ieder geval weer erg vermaakt.

Regisseur Wilson Yip brengt alles erg leuk. Op veel vlakken schiet dit 2e deel compleet uit de bocht, maar aangezien alles toch zo over-the-top als de pest is, neem je dat makkelijk voor lief. Had bij het eindgevecht verwacht dat ouwe Yip Man 'm wel in 1 keer knock-out zou slaan, maar dat mocht niet baten. Geinig dat Bruce Lee ook nog even langs kwam. Dat gedeelte wist ik niet eens, zo leer je ook nog wat.

Fijne Kurosawa weer. Vooral visueel weer erg sterk. Die smerige poel, de huizen erom heen, de straatjes daar in het verdorven gedeelte van Tokyo.. qua sfeer weet Kurosawa weer te imponeren. Verder brengt Kurosawa de moeizame relatie tussen de Shimura en Mifune goed. Later wordt het zelfs een spannend drieluik, met de terugkeer van de gangster. Hoogtepunt is (zoals eerder genoemd) de scene waar Mifune een nachtmerrie heeft en zichzelf in een kist ziet liggen. Erg sterk gebracht. Voor nu een solide voldoende voor deze prent. Ik zal meer blijven zien van Akira Kurosawa, dat is zeker.

Akira Kurosawa's Seven Samurai is een meesterwerk en echt een geweldige film. Mijn verwachtingen voor deze Yojimbo waren minder hoog en terecht, want deze film was ook minder dan de eerste film die ik van Kurosawa zag. Vermakelijk is het wel, vooral het eerste uur vond ik erg leuk. Spannend wordt het echter nergens en de film duurt eigenlijk wat te lang voor het magere verhaaltje wat we te zien krijgen.

Toshirô Mifune is een geweldig acteur en ook in deze film vond ik 'm erg goed. Lekker rustig, vergeleken met zijn rol in Seven Samurai. Jammergenoeg waren vele andere acteurs erg slecht. De sfeer is wel geweldig, waar het zwart-wit veel aan bijdraagt. De film bevat veel komische momenten en ik heb dan ook een paar keer goed kunnen lachen om Mifune zelf, maar ook om die reus bijvoorbeeld Een leuke film om eens gezien te hebben, zo vond ook Sergio Leone. Die maakte er zelfs nog eens zijn eigen feestje van, maar dat is al tig keer gezegd, al is het wel overduidelijk te zien natuurlijk.

Leuk filmpje, wel vreselijk flauw, maar opzich heb ik me wel vermaakt. Sandler is bij vlagen vreselijk grappig en heeft een hilarisch accent. Hij is wat mij betreft dan ook de dragende kracht, want de grappen van Turtorro en Schneider konden niet aan die van Sandler tippen. Desondanks hadden ook hun heerlijke momenten. Jammergenoeg kent de film een paar saaie momenten en zijn ook een aantal grappen niet leuk, maar gelukkig blijven die beperkt. Over het algemeen heb ik me lekker vermaakt met deze film; ''schmell it, schmell it, now take it''

Tsja, weer zo'n Allen. Aan de ene kant vind ik alle Allen's gewoon altijd érg leuk - aan de andere kant valt er ook weer niet zóveel bijzonders te ontdekken, waardoor de films van de beste man eigenlijk nooit écht bijzonder / geweldig worden voor mij. Zo ook bij deze (leuke) film (weer).

De cast is enorm en eigenlijk doet iedereen het wel prima. Geen echte uitschieters, maar een solide performance van alle bekende (en een paar minder bekende) namen. Het gaat eigenlijk nergens over, vooral omdat er voor geen enkel verhaaltje een ''echte'' climax bedacht is en het einde ook nogal uit de lucht komt vallen. Maar het kijkt weer zo lekker weg allemaal. Veel leuke grapjes, droge humor, leuke personages, het luchtige sfeertje, leuke locaties en het is best leuk om te volgen allemaal.

Ik vond vooral Josh Brolin leuk in z'n rol; niet direct een personage wat je bij hem zoek, maar wel iets wat in deze film prima werkt, vooral dat gedoe met Watts haar moeder levert wat leuke momenten op. Ook niet altijd grappig, maar grotendeels met een glimlach zitten kijken. Voldoende.

Redelijk, vermakelijke film. Owen Wilson vind ik altijd wel een coole vent en in deze film is hij het grootste pluspunt wat mij betreft. Kate Hudson ziet er uiteraard erg goed uit, doet het ook prima, maar zij, samen met Matt Dillon? Drie keer nee, asjeblieft dat werkte voor geen meter. Voor de rest weinig bijzondere rollen van Douglas en Rogen, had ik toch wat meer van verwacht, maar oké.

Het verhaal is slecht, ongeloofwaardig en voorspelbaar. Het slaat allemaal nergens op eigenlijk, maar het vermaakt wel aardig. Vaak wel net wat té veel van het goede en op een gegeven moment slaat het wel heel snel om, met bijv. Owen Wilson die ineens de held blijkt te zijn. De scéne op de boot (droom) was wel leuk trouwens Coldplay op het eind was nog wel even geinig en opzich heb ik me wel vermaakt op een paar irriterende momenten na. Kom ik uit op een 2,5 ofzo.

Leuk! Maar... eerlijk is eerlijk; ik had er toch even wat meer van verwacht. Neemt niet weg dat ik me goed vermaakt heb met deze Your Highness. Veel gevloek, naakt, drugs, onnozele personages, totaal idiote gebeurtenissen en een leuk avontuur in een middeleeuwse setting. Erg geinige mix.

Danny McBride is vooral in vorm, leukste personage in deze film. Portman ziet er heerlijk uit en ook Franco en Theroux doen hun werk goed. De film kent genoeg leuke vondsten en grappige scénes, met onder andere de neuk-scéne van die stier en Courtney of Julie die lulloos is; ''Julie has no dick''. Hihi.

De geschreven dialogen door o.a. McBride zelf zijn bij vlagen heerlijk droog, scherp en uiteraard vooral humoristisch. Misschien niet altijd even sterk, maar oké. Helaas. Voor de rest ziet het er redelijk uit allemaal, veel nepbloed (beetje jammer) en groots opgezette - leuke - CGI-settings.

Jep, lekker filmpje om met wat potten bier te zien. Veel onzin, geen stress, leuk vermaak. Misschien op naar deel twee, ik vind het prima. Leuke lul-ketting heeft die Thadeous ook trouwens.

Wat een werkelijk beeldschone film. Sorrentino zorgt ervoor dat de prachtige beelden zó mooi samenvloeien met de schitterende muziek en het krachtig geschreven scenario dat ik wel kan janken, zo mooi. Dat zijn direct wat superlatieven, maar 'Youth' verdiend ze stuk voor stuk. Meesterwerk.

Caine en Keitel, de twee oudjes lopen naar het einde van het leven toe. Iets wat steeds dichterbij komt. Sorrentino laat het je voelen en je waant je als kijker bijna al in een soort Hemel. De rondzwevende camera, het tempo, het licht en de betoverende beelden. De mannen bereiden zich voor. Zo voelt het.

Toch houdt Sorrentino het redelijk luchtig. Paul Dano (prachtig dat hij in deze film zit trouwens, past precies in het totaalplaatje) die ineens als Adolf Hitler aan komt lopen. Of Keitel die z'n zoon even de waarheid over de nieuwe liefde vertelt. Schitterend. Sowieso heeft Sorrentino dit met z'n gouden pen geschreven. Alles komt binnen, van de dialogen tot het gemompel.. en de stiltes. Ook Maradona loopt daar met z'n zuurstoffles rond. De scene dat hij die tennisbal hooghoudt is zó mooi. Ik heb daar zo van genoten. Nergens wordt 'Youth' te sentimenteel, maar het werkt allemaal gewoon uitstekend.

Caine, Keitel.. strompelend naar het einde. Een indringende, enge gedachte die hier raak op het scherm getoverd wordt. Een film die barst van de schoonheid - van de prachtige naakte vrouwen, tot de koeien in de Alpenweide. Een film om van na te genieten en één die ik graag weer zal zien. Meesterwerk.

Fijne film met een lekker tempo, leuke personages, genoeg leuke scénes en een heerlijk sfeertje. Cera herhaalt z'n kunstje, maar het werkt; z'n tegenspeelster is een leuk en onvoorspelbaar karakter en van de bijrollen vond ik Justin Long (met o.a. de paddoscénes) vooral geinig. Nooit écht bijzonder, maar wel erg vermakelijk.

Lang geleden dat ik een Japanse film had gezien, dus heb me maar weer eens aan één gewaagd; deze 'Go, Go Second Time Virgin' kwam ik tegen en sprak me direct aan. Toch anders dan verwacht.

En dat bedoel ik positief, want wat een indrukwekkend, meeslepend, donker en uiterst bevreemdende film zeg. Ik zat er direct in. Had niet zoveel seks, naakt en moord verwacht, maar dat kreeg ik wel. Op een zeer effectieve, indrukwekkende manier gebruikt door regisseur Wakamatsu.

De setting is machtig, wát een sfeer, mooie beelden en een zeer apart verhaal wat zich hier afspeelt. Twee ongelofelijk getroebleerde tieners, die beide ernstige littekens hebben opgelopen uit het verleden. Tsukio heeft zelfs net nog lopen slachten. Gek genoeg kent de film ook nog een redelijke portie zwarte humor. Het past precies in deze intrigerende belevenis. Speelduur is ook precies goed.

Het is apart allemaal, enige logica is ver te zoeken, het stel wil dood, vooral het meisje, groeien de twee nou naar elkaar toe, of niet.. uiteindelijk eindigt het allemaal net zo duister als het begint. Zeer sterk.