Opinions

Toch weer net niet, Zhang. Jammer, had nogal wat verwacht van deze prent, maar tot m'n eigen teleurstelling moet ik bekennen dat het me bijzonder weinig deed allemaal. Ik snap dondersgoed dat de onderhuidse spanningen, intriges, leugens en wat dan ook maar onder de vrouwen bij veel mensen in het juiste keelgat schieten, maar ik had er even geen zin in. Slechte timing misschien. De film ziet er prachtig uit, is sfeervol en begon erg goed, maar na verloop van tijd had ik het wel gehad met de dames. Ik kon me even niet inleven, maar dat ligt 'm waarschijnlijk aan mezelf. Zhang heeft z'n best gedaan.

Heb het boek niet gelezen, maar volgens mij is dat wel handig voordat je aan deze film begint. De film begint sterk, maar zwakt na een klein uurtje al behoorlijk af naar een bedenkelijk niveau. Het word allemaal behoorlijk saai op sommige momenten en op de momenten dat het niet saai is worden we overgoten met vanalles en nogwat waar ik geen touw aan vast kon knopen.

Vanaf het moment dat Hanks en Tautou bij de oude McKellen aankomen gaat het weer beter met de film en word het zelfs nog behoorlijk interessant. Naast dat begint de spanning wat toe te nemen op sommige momenten, alleen vind ik de opbouw van deze spanning behoorlijk matig over het algemeen gezien. Wat mij betreft is de cast één van de grote pluspunten in deze film. Hanks, Tautou, maar vooral McKellen speelt voortreffelijk. Daarnaast heb ik geregeld om Paul Bettany moeten slikken, die zijn rol ook erg overtuigend neerzet. Nog wel een aanmerking op Tautou, die door haar gebrekkig Engels op sommige momenten nogal ongeloofwaardig overkwam.

Over het algemeen ziet de film er prachtig uit. De muziek van Hans Zimmer is voortreffelijk en past precies in de scénes. Vooral de laatse scénes met Hanks zijn hier een prima voorbeeld van. Al met al vind ik toch dat de film té veel van alles bevat om te kunnen overtuigen. Bij mij dan in ieder geval, want ik was op een gegeven moment de weg kwijt. Desondanks heb ik me vermaakt bij deze film die vooral dankzij de cast, muziek en prachtige uiterlijk een voldoende verdiend. Op naar het volgende en hopelijk betere Angels & Demons.

3,0*

Het is vaker gezegd over deze 'Dalkomhan Insaeng', maar dit is echt een uitermate stijlvol geheel. De film begint met een rustige opening, mooi geschoten, rustige muziek en een luxe hotel waar Sun-woo alles regelt. Maar dan gaat het grandioos mis, dankzij een zo simpel lijkende klus op het eerste gezicht.

Het simpele plot wordt goed gebracht. Keiharde actie afgewisseld met een sporadisch aanwezig grapje en een mooi gefilmd geheel vol met bloederige actie en zenuwslopende ongein. Het einde laat je denken dat alles maar een mooie droom van Sun-woo was. Een droom zo mooi.. dat je weet dat-ie niet uit gaat komen. De letterlijke woorden (ongeveer) uit de eindmonoloog. Zo'n einde werkt niet altijd, hier wel.

Ja ik heb me goed vermaakt met deze prent. Het geheel ziet er mooi uit en regisseur Jee-woon Kim heeft de touwtjes goed in handen. Fijne gangsterfilm met een erg cool hoofdpersonage. Dikke voldoende.

Coach! Geweldig filmpje, duidelijk met veel liefde én plezier gemaakt. Had niet verwacht dat deze zombie-film me zo zou gaan bevallen, maar dit viel precies op de goede plek allemaal. Veel humor, gore, leuke personages en een lading aan geweldige scénes. Van al die zombies die zo stoer uit hun graven springen, coach die de ene na de andere streek uithaalt, tot twee zombie-tieners die met elkaar aan het rommelen zijn in de plee. Veel leuke vondsten, totaal foute cliche's en memorabele quotes. Heerlijk.

Natuurlijk heb ik goede herinneringen aan het nummer 'My Favorite Things' van The Lennon Sisters, maar hoe die plaat hier gepresenteerd wordt, kan ik weinig mee. Net als de hele film eigenlijk.

Dat Lars Von Trier een vreemde eend in de bijt is, wist ik wel - ook na het zien van een paar andere films van de beste man. Helaas is deze Dancer in the Dark de minste die ik tot nu toe van 'm zag. Het plot is sterk, helaas kon de gemaakte uitwerking me regelmatig totaal niet bekoren.

Halverwege sloeg de film echt een weg in waar ik niks mee kon. De moord van Björk, de rechtzaak en het zwijgen, alleen maar om haar zoontje te beschermen, omdat die zogenaamd niks mag weten. Kan best, hou hem er dan buiten en vertel gewoon wat er gebeurd is. Maar misschien mis ik iets. Het beviel me niet, helaas.

Het einde is best indrukwekkend, alleen zorgde al het voorgaande ervoor dat ik niet genoeg met het hoofdpersonage meeleefde, zodat het me maar weinig deed allemaal. De liedjes zijn niet echt mijn ding, de muziek van Björk sowieso niet, maar Stormare en Morse... dat kon echt niet.

Deze film had ik - natuurlijk - al een paar keer gezien. Ik had echter geen stem uitgedeeld omdat deze kijkbeurten net wat te lang geleden waren. Ik kon me nog wel veel herinneren, maar een definitieve stem vond ik dat niet waard. Wat ik me nog kon herinneren van deze film was alleen maar positief, misschien zelfs een beetje té, maar ook vandaag kon deze film me bekoren.

Het begin vond ik eigenlijk het zwakste van de film. We zien eerst Costner liggen op het ziekenbed en we horen twee mannen zeggen dat zijn been eraf moet. Dan lijkt de situatie toch behoorlijk ernstig te zijn, maar dit valt allemaal reuze mee, aangezien Costner doodleuk zijn laarzen weer aantrekt en terug het slagveld ingaat. De daaropvolgende zelfmoordacties waren ook wat vaag. Het begin was eigenlijk niet helemaal serieus te nemen, terwijl ik me nog kon herinerren dat dit een erg serieuze film was. Nou jah, gelukkig kwam hier na een tijdje verandering in en begon de film pas echt.

Het verhaal / plot opzich vind ik wat simpel. Hij word op een missie gestuurd (?) en vestigd zich ergens in ''the middle of nowhere'' bij een klein huisje. Niet zo bijzonder, in tegenstelling tot de prachtige beelden die we te zien krijgen. De locaties zijn gewoon superieur en zijn een dragende kracht voor de film. Toch is de grootste sleutelrol hier niet voor weggelegd. Dit is de chemie die ontstaat tussen Costner en de indianen, echt prachtig. Met bewondering zitten kijken over hoe slecht ze met elkaar comminuceerden in het begin. Dat bij de indianenstam vervolgens een gewone Amerikaanse vrouw rondloopt - die als vertaler gebruikt kan worden natuurlijk - en dat ze verliefd worden is misschien een beetje slap allemaal, maar het stoort niet. Ik vond de chemie tussen Costner en de vrouw overigens niet al te best. Zonder haar als vertaler heeft ze niet echt een toegevoegde waarde in deze film wat mij betreft.

Costner zelf speelt erg goed en heeft als regisseur de touwtjes prima in handen. Het verhaal eromheen is opzich interessant. Het lukt Costner om in vrede te leven met de indianen, wat prachtige momenten oplevert. Daarnaast zijn de meest emotionele momenten weggelegd voor heel iets anders. De prachtige band tussen Costner en de wolf. Dan heb ik het vooral over het moment dat die soldaten - irritante figuren trouwens - op dat prachtige beest gingen schieten, vreselijk om te zien.

Al met al een prachtige film die vooral dankzij de prachtige muziek van Barry en de prachtige uitgerekte landschappen een meesterwerk genoemd mag worden. Tel daarnaast nog de geweldige chemie met de indianen en de wolf op en het is helemaal feest. Ik heb in ieder geval genoten van deze film en het was al weer veel te lang geleden dat ik deze had gezien.

Wat een verschrikking. Vreselijk. Heb de laatste tijd de ervaring dat de films die ik heel erg lang links heb laten liggen, toch goed blijken te zijn. Bij deze 'Danish Girl' kan ik helaas niet hetzelfde zeggen. Verschrikkelijk oninteressante film, met een erg vervelende Redmayne. Wat een slechte rol. Dat schuwe hoofd, dat domme lachje, die handjes.. vreselijk. Wat een ergernis. En een rol die ik niet snel los kan laten bij hem ben ik bang. Dus.. jammer dat-ie ook in 'Fantastic Beasts' speelt. Had ik nou nét m'n vriendin beloofd die film te gaan zien dit weekend. Niet dus. Jammer, maar deze gast kan ik eerst niet aanzien.

Ja, dit was eigenlijk best wel geweldig. Had niet zo'n sterke film verwacht. Pacino doet 't uitstekend en Cannavale is ook een beetje een favoriete acteur van me. 'Danny Collins' weet de genres drama en komedie op een juiste manier te blenden. Een bijzonder leuk verhaal, vlot vertelt, veel komische momenten, waar het naar het einde toe steeds serieuzer wordt. Het einde zelf is werkelijk schitterend.

Ik ben best wel een fan van Wes Anderson, die man creëert altijd weer een wereldje in z'n films die je nergens anders zult zien. Totaal eigen stempel, ik hou ervan. Heb me ook weer prima vermaakt met deze 'Darjeeling Limited'. Toch wordt in deze film genialiteit afgewisseld met minder boeiende momenten.

Wat mij betreft had de hele film zich in de trein mogen afspelen. Dat geschuif met de camera door de kamertjes heen, leuke vondsten, veel grappige scenes en Wilson, Brody en Schwartzman zijn een succesvol en geinig trio. In de 2e helft vond ik het wat minder leuk soms, op 1 hoogtepunt na, de scene met o.a. de cameo van Portman en Murray. Erg leuk. Al met al weer een vermakelijk en sfeervol avontuurtje.

Het spijt me zeer, maar deze 'Dark Crystal' is voor mij geen jeugdsentiment. Misschien deed de film daarom maar zeer weinig met me. Toegegeven, het geheel ziet er mooi uit - de regisseurs hebben goed hun best gedaan, maar het kon me echt verdomd weinig schelen wat die poppen allemaal deden. Oké, een paar leuke scenes zijn van de partij, maar het geheel duurde wat mij betreft te lang om te blijven boeien.

De 1e blijft de beste; 'Batman Begins' dus. Neemt niet weg dat deze 3e Batman-film van Christopher Nolan weer puur genieten geblazen is. Bijzonder vermakelijke blockbuster weer, maar ik had ook niet anders verwacht. Vooral op bombastisch vlak weet de film o.a. met de muziek van Zimmer en de spetterende actie + de tot 2 keer toe terugkerende Batman in verscheidene scénes te imponeren.

Dat het één en ander qua verhaal zo simpel, clichématig en voorspelbaar als de pest is mag de pret amper drukken. Zo komt Bane veel te makkelijk aan zijn einde, zag ik het van veraf al aankomen dat Levitt onze vriend Robin is en dat er iets niet helemaal pluis was met Cotillard wist ik ook al; handig dat ze op IMDb aangaven dat ze Talia al Ghul speelde (één van de zoveel twists naar de Filistijnen). Ook vond ik Anne Hathaway weinig bijzonder in haar rol, net als haar personage zelf. De Batman zien we amper en de film kent ook nogal wat onlogische zaakjes, plotholes, onnozele dingen etc. Toch is de 'Dark Knight Rises' geslaagd...

... want ik heb me weinig tot niet gestoord aan de schaamteloosheid van het verhaaltje, want Nolan maakt zich er vies vaak ongelofelijk makkelijk van af . Ik snap ook best dat mensen dit echt niet pikken en de film daarom afbranden. Toch blijft er voor mij een achtbaanrit vol met kippenvelmomenten, dikke actie, goedkoop, maar redelijk werkend drama over in een meeslepend geheel. Ik weet niet zeker of Bruce Wayne op het einde nog leeft, het was natuurlijk Alfred zijn grote droom om hem daar zo te zien zitten op dat terrasje en hij ziet het precies zo.. dus het kan best eens een droom zijn, maar dat wordt open gelaten. Volgens mij. Puike prestaties overigens van Bale en vooral Caine. Bane is in de 1e helft van de film de ultieme, beste en meest angstaanjagende schurk, dit neemt naarmate de film vordert tot zijn povere einde af.

Nolan maakt er toch weer een mooi geheel van, de stijl bevalt me, de sfeer en de manier waarop alles gewoon bijzonder vermakelijk aan elkaar hangt doet me goed. Dat Wayne tot 3 keer toe z'n rug breekt boeit niet, wij willen spektakel zien. En dat kregen we. Op naar Batman & Robin dacht ik zo.

Wanna know how I got these scars?

Eindelijk gezien vanavond. Lang naar deze film uitgekeken en met torenhoge verwachtingen naar de bioscoop gegaan. Toen de film begon was ik toch wel bang dat mijn verwachtingen te hoog waren, maar ondank de enorme ''hype'' en mijn eigen verwachting is The Dark Knight een film die de geschiedenisboeken ingaat. De film overtreft de enorme ''hype'' zeker niet en alle scores zijn misschien wat overtrokken, maar ik heb genoten...

Dit weekend heb ik Batman Begins maar weer eens opgezet om zo goed voorbereid aan deze film te beginnen. Het totaalplaatje van deze film is zeker niet beter dan zijn voorganger wat mij betreft. Natuurlijk is deze film kwa actie gewoon geweldig en overtreft die BB makkelijk op dat gebied, maar ondanks dat BB een kortere speelduur heeft heb ik toch het gevoel dat die film meer inhoud heeft. Deze film had dan ook wat korter kunnen duren en het hele gebeuren met Two Face had weggelaten kunnen worden. Dat gezicht was overigens ook een beetje overdreven wat mij betreft.

Op naar de grote uitblinker van deze film: Heath Legder. Vergeet alle schurken die je op het witte doek heb mogen aanschouwen, want er is er maar één de beste. Daarmee doel ik uiteraard op The Joker, die op een magistrale manier word neergezet door Ledger. Ik hoop en verwacht dat hij voor deze rol ook een oscar gaat binnenslepen, want dat verdient hij zeker. Dat loopje, die stem, dat gesmak, het uiterlijk en die angstaanjagende lach, helemaal geweldig! Hij overheerst in elke scene en spat van het scherm. Natuurlijk valt hij makkelijk op door de make-up, maar Legder zet zijn rol gewoon erg overtuigend neer. Eng, grappig en soms krijg je zelfs medelijden met zijn personage. Erg knap!

Door de duidelijke overheersende kracht van The Joker komt Bruce Wayne, alias The Batman een beetje in de schaduw van de clown te staan. De prestatie van Christian Bale in Batman Begins was simpelgezegd veel beter, maar dat ligt 'm zozeer niet eens aan Bale zelf. Ik heb een beetje het gevoel dat hij niet de kansen kreeg die zijn personage nodig had om ook van het scherm te spatten zoals hij dit in het voorgaande deel wel wist te doen. Maggie Gyllenhaal doet het gewoon goed en zij is een waardige vervanger van Katie Holmes. Veel beter dat Holmes doet ze het niet, maar ook zeker niet minder. Michael Caine, Gary Oldman en Morgan Freeman zijn vertrouwde krachten. Regisseur Nolan hoeft niet veel te doen om hun de personages die ze spelen overtuigend te brengen. Alledrie heren doen het gewoon goed, net als in het voorgaande deel.

Gotham City is de perfecte setting voor deze film natuurlijk. Wat een heerlijk donker sfeertje hangt er gedurende de hele film eigenlijk. We krijgen prachtige shots voorgeschoteld, zoals de keren dat Batman op die hoge gebouwen staat en wanneer we hem door de stad zien vliegen om vervolgens door een raam ergens naar binnen te stormen. De muziek van Zimmer en Howard is minder dan in BB, maar zeker weer goed. Ik vind dat de muziek veel scenes minder weet te ondersteunen dat in het voorgaande deel eigenlijk. De motor van Batman is wel geweldig en de scene dat hij langs de vrachtwagen - met de Joker erin - veegt en dat we vervolgens zien dat de vrachtwagen kantelt is een genot voor het oog. Zoals vele scenes trouwens. De vele memorabele scenes zijn alleen al een reden om tot herziening over te gaan. De potloodscene is briljant, maar eigenlijk zijn alle scenes met de Joker erin memorabel. De scenes dat hij in het ziekenhuis een verpleegster voorstelt is ook geweldig.

Twee en een half uur lang weet Nolan de kijker op het puntje van zijn of haar stoel te houden en alleen dat is al een compliment waard. In een razendsnel tempo vliegt de film voorbij en krijgen we de één na de andere geweldige scene voorgeschoteld. Het verhaal is misschien minder dan Batman Begins, maar Nolan maakt met dit deel dan ook heel iets anders dan de voorganger. Heath Legder is de dragende kracht en een onmisbaar sleutelfiguur in deze film. Een volgend deel zal zeker komen en ik ben benieuwd wat dat gaat opleveren.

4,5*

Aardig filmpje dat lekker wegkijkt, maar nooit écht leuk/grappig wordt. Carell en Fey kennen best een schaars leuk moment (vooral de 1e), maar overtuigen doen ze niet. De aanwezigheid van Wahlberg pakt positief uit, net als die van Franco en Kunis, in mindere mate. Hoogtepunt is de scéne met dat bootje denk ik. Aardig vermaakt, mede dankzij het lekkere tempo. De cast heeft in ieder geval wel lol gehad.

Uiterst vermakelijke, stoere film dit. Nu ben ik ook wel benieuwd naar het origineel, maar ik denk wel dat die veel ''houteriger'' zal zijn dan deze. Gratis bij de FIlmvalley gekozen omdat ie' me wel geinig zou lijken. Dat was Dawn of the Dead dus zeker.

De film begint al lekker in het huis van de vrouwelijke hoofdrolspeelster. Ondanks dat het klaarlicht is, wordt het toch redelijk spannend. Wat volgt is een reeks vermakelijke, coole, spannende en bloederige scénes die - bijna - allemaal goed in de smaak vielen. De hele cast doet het prima wat mij betreft, al zijn er natuurlijk altijd mensen die - of het nu dankzij een niet altijd even goed script is of niet - hier een stokje voor steken. De zwakste schakel was het jonge meisje. De eerste jankscéne van haar is zwak en dat gedoe met die hond begon me op mijn zenuwen te werken. Simpelweg slecht, maar gelukkig bleven die momenten redelijk schaars. Niet alles is altijd even logisch en dat gedoe met die baby had er uit kunnen blijven wat mij betreft. Voegt niet veel toe en was behoorlijk triest naar mijn mening.

Oké, zwakke punten gehad; op naar de goede punten. Eigenlijk is de hele film verder prima. Coole soundtrack, gruwelijke zombies, zo nu en dan even lekkere humor en goede actie gecombineerd met horror. De film wordt nooit écht eng, maar kent genoeg spannende momenten. Vooral naar het einde toe nemen deze wat af en word het meer een actiefilm. De zombies zijn erg goed gedaan en zijn soms ook wel om te lachen. Ik heb me een paar keer goed bescheurd in ieder geval. Ach, over het algemeen gewoon een lekker filmpje van een regisseur die beter nog iets in dit genre had kunnen maken, want zijn volgende film is jammergenoeg een groot gedrocht. Deze maak mijn beeld over de beste man dan weer wat positiever.

3,5*

Nooit gedacht dat ik nog eens een aap zou zien lurken aan een fles Johnnie Walker Blue Label en daarna met een machinegeweer twee mensen kapot knalt. Fantastisch! Zeer goed vervolg deze 'Dawn of the Planet of the Apes'. Voor zover ik me kan herinneren niks minder dan het eerste deel.

Kon m'n lachen eerlijk gezegd niet inhouden soms, wanneer ik zo'n aap op een paard zag rijden of met een geweer zag knallen. Maar ja, eenmaal gewend aan de gigantische slimheid van deze figuurtjes is dit gewoon een uitstekende blockbuster. De film ziet er fantastisch uit en de apen zijn prachtig geanimeerd.

De openingsscene is al zeer sterk. Ik zat er direct (weer) in. Oké de film / het scenario kent haar gebreken en het verhaal is alles behalve bijzonder, maar dat kon me eigenlijk maar weinig schelen bij deze prent.

Toch nog wel een aardige film, misschien ook omdat mijn verwachtingen vreselijk laag waren. Het begint allemaal erg leuk, de film heeft een interessant uigangspunt en alles gaat toch wel lekker eigenlijk. Tot het op een gegeven moment in een té lage versnelling blijft hangen allemaal.

Reeves is in ieder geval prima gecast als de meesterlijke ''droogkloot'' Klaatu. Hij kan geen emoties tonen, maar is buiten dat toch een aardig acteur. Precies geknipt voor deze rol dus. Het begin met hem is interessant en zijn entree op ''onze'' planeet ziet er erg mooi uit en de muziek ondersteunt alles ook nog eens aardig. Ik was eigenlijk wel tevreden met al die bombastische interessantdoenerij in het begin. Uiteindelijk is het allemaal veels te karig natuurlijk. Een Alien komt de wereld redden, mensen moeten het ontgelden, nee nee asjeblieft; doe het niet - oké, ik denk er even een paar minuten over na en het voorspelbare einde wordt er op een ongeloofwaardige manier aangebreid. Ondertussen zijn er ook nog Connely en de kleine Smith die hoofrollen spelen in de film. Ze doen het prima, al is het niks speciaals. Jammer dat ik veelal hoor dat Smith ''slecht'' zou acteren. Grote onzin natuurlijk. Oké, zijn handelswijze is niet altijd even logisch, leuk en geloofwaardig, maar dat ligt 'm niet aan hem. Zijn optreden vond ik toch meer dan voldoende, alleen is het beroerde script totaal geen hulp voor hem.

Ik heb me opzich wel vermaakt. De special effects zijn prima in orde, dankzij het interessante verhaal is het allemaal aardig te doen, alleen kent de film een te laag tempo, is het op een gegeven moment wat teveel van hetzelfde en is het te voorspelbaar. Niet hoogstaand, maar wel wat beter dan verwacht. Twee en een halve ster moet wel op z'n plaats zijn denk ik.

De 3e film van Malick die ik zag en bij vlagen best mooi (weer) - dan heb ik het vooral over de cinematografische pracht, want voor de rest is het helaas niet zo bijzonder.

Toch kijkt het, ondanks het niet al te hoge tempo, best lekker weg. De scénes met de grote brand en die sprinkhanen zijn behoorlijk fraai en de muziek van Morricone is prima, net als dit nummer die ik al wel kon, maar nooit wist dat-ie uit deze film kwam.

Het weinig bijzondere verhaaltje kon me minder boeien en de personages deden me niet zoveel. De acteerprestaties zijn wel prima. Al met al een prima film. Voldoende.

Laag gewaardeerde film zie ik. Ik vond de film zelf uiterst vermakelijk. Tom Cruise is redelijk op dreef en collega's Robert Duvall en Nicole Kidman (heerlijk wijf) doen het ook goed. Ook leuk dat één van mijn favorieten John C. Reilly ook nog een klein rolletje heeft in deze film. Erg goede score wederom van Hans Zimmer en genoeg actie, vermaak en leuke momenten zorgen er toch echt wel voor dat deze film van mij een voldoende krijgt!

* * *

"That's what I love about these High School girls, man. I get older, they stay the same age. Yes they do. Yes they do."

Prachtige quote van Matthew McConaughey. Geweldige film dit. Een film die alleen maar een stel rondhangende jongeren volgt en voor de rest geen pretenties heeft. De jongeren, samen met wat drugs, wat drank, een serie verschillende gebeurtenissen en uiteindelijk een heerlijk feest met de nodige herkenbare dingen.

De ene fantastische scéne na de andere komt voorbij vliegen. De gehele cast doet het uitstekend, leuke rollen voor Affleck en McConaughey, maar Rory Cochrane is toch ook wel hilarisch. Steeds knetterstoned en de meest onnozele dingen weet ie te zeggen. Vooral zijn ''serieuze'' preek op het feest is geweldig. De film kent sowieso genoeg geweldige quotes. De bovenstaande van McConaughey is daarvan de beste.

Voor de rest een erg fijne soundtrack en een heerlijk tijdsbeeld. Ik blijf toch een enorm zwak houden voor films uit deze periode. Uiteindelijk totaal geen drukte, maar gewoon lekker achterover hangen en genieten van een stel jongeren en hun gebeurtenissen uit één dag. Prachtig hoe Linklater dit allemaal zo leuk heeft weten te brengen.

Paar dagen geleden Schoenaerts in actie gezien in 'Rundskop'. Aardig geïmponeerd, vandaar dat deze 'De Rouille et d'Os' niet lang op zich heeft laten wachten. Prima film, fijn samenspel met Cotillard. Bij vlagen best indrukwekkend deze film; de Orka, Cottilard haar benen en vooral ook de laatste scene met Schoenaerts z'n zoontje onder het ijs. De film kent een paar erg sterke scenes. Als geheel deed deze prent me echter niet zoveel. Vond 't soms nogal een bedacht geheel. Niet echt overtuigend - dat geldt ook voor de interesse van Ali in Stéphanie. Hoe, wat, waarom? Ik geloofde het niet helemaal. Nergens storend, maar dit zorgt er wel voor dat ik helaas niet verder kom dan een solide voldoende. Prima prent verder.

Leuke thriller om een keer gezien te hebben. Erg mooi gemaakt op zee en erg spannend op sommige momenten. Acteerwerk is niet van de bovenste plank wat mij betreft. Vooral Billy Zane had wat mij betreft een beetje meer zijn best mogen doen. Voor de rest is de film wel erg voorspelbaar en zie je het eind van veraf aankomen natuurlijik. Maar dat mag de pret opzich niet drukken want dit is toch zeker een bovengemiddelde thriller. Knap gedaan van Phillip Noyce.

* * * 1/2

Geweldige low budget horror-komedie. Interessant concept, zeer fijne uitwerking, met een verrassend eind. Niks aan te merken op deze prent. Ray Wise is natuurlijk een held. Waar ik in het begin veel kon lachen om zoonlief met z'n opmerkingen, kwamen moeders en co. daarna steeds meer uit de verf. Fijne rolverdeling. En er komt maar geen einde aan die bosweg! Fantastisch. Al het gestress, gezeik en de (spannende / grappige) gebeurtenissen onderweg, heel vermakelijk. Heb bijzonder genoten. Fijne speelduur ook.

- Who are you travelin' with?
- Uhm... Nobody.

Vreemde, maar geweldige film van Jim Jarmusch. Visueel is deze film een pareltje, maar het is vooral de briljante humor die ik erg kan waarderen in deze film. Ik heb me een paar keer doodgelachen in ieder geval. De scéne dat Johnny Depp de man neerschiet, nadat hij met die zijn ex-vrouw heeft geslapen is bijvoorbeeld briljant. De shoot-out is intens, terwijl het moment erna, wanneer hij uit het raam donderd gewoon briljant hilarisch is. Althans, dat vond ik. De film zit trouwens vol met dit soort scénes, ook wanneer Dickinson binnenkomt om de drie mannen de opdracht te geven om Depp te vermoorden is geweldig; hoe hij binnen komt lopen, gewoon rechtdoor Misschien vreemd, maar ik heb me bescheurd.

Johnny Depp zet een prima prestatie neer, net als Gary Farmer, als Nobody. He Who Talks Loud, Saying Nothing. Geweldig, net als de vele uitspraken van hem en Depp die er elke keer geen bal van snapt. Ook Lance Henriksen als ''psycho'' is goed op zijn plaats. Hij en zijn twee collega's staat eveneens garant voor geweldige scénes. De openingsscéne van de film is al prachtig en het eerste half uur weet de film dit makkelijk vol te houden. Daarna zakt het op sommige momenten wat in, maar krijgen we toch zeker genoeg ''interessants'' te zien. Niet dat ik het altijd evengoed snapte, maar fascinerend was het wel. De scéne wanneer Depp die vrouw ontmoet vind ik ook erg mooi trouwens. De prachtige beelden worden op een, misschien ietwat vreemde, maar wel prachtige manier ondersteunt door een geweldige score van Neil Young. Ik lees dat niet iedereen zijn bijdrage helemaal kan waarderen; ik kon het wel. Geweldige deuntjes, die blijven nog wel even in mijn hoofd zitten denk ik.

Binnenkort maar wat meer werk van Jarmusch opzoeken. Deze was geweldig en is volgens mij echt een film die bij herziening alleen maar beter wordt. Die herziening gaat er ook zeker komen. Voor nu een dikke voldoende, voor deze vreemde, fascinerende film.

Altijd als ik een zwik dvd's koop, komt er sowieso wel één uit die bult direct daarna op tv, zo ook deze Dead Man Walking. Maar dat geeft voor de rest niet. Dit zou voor mij toch sowieso een must-have geweest zijn.

Prachtige, indrukwekkende film. Wat een ongelooflijk indrukwekkend laatste half uur zeg. Zou de film bijna naar 4,5 sterren helpen, wie weet komt dat nog eens. Ik kreeg tranen in mijn ogen bij zowel de bekentenis van Penn tegenover Sarandon, als bij deze quote: ''I want the last face you see in this world to be the face of love, so you look at me when they do this thing. I'll be the face of love for you.'' Vooral het eerstgenoemde moment. Prachtig, erg emotioneel allemaal en ik hou ervan. Sean Penn is een held, magistraal acteur en zelfs één van mijn favorieten aan het worden. Sarandon is ook een ijzersterk actrice altijd weer, zo ook in deze film.

Naast het verhaal van Penn zijn ook de rollen van de ouders van de slachtoffers prachtig uitgewerkt in dit drama. Sarandon die zich tussen verschillende vuren bevindt en zich behoorlijk betrokken voelt bij Penn, net als mij als kijker. Erg knap dat een regisseur er voor zorgt dat ik zo'n sympathie voor een moordenaar krijg naar het einde toe. Petje af voor Robbins. Ik kan me best voorstellen dat het religieuze gehalte in de film als storende factor gezien wordt, bij mij viel dat redelijk mee, al balanceerde dat soms ook op het randje. Maar daar draaide de film dan ook gedeeltelijk om natuurlijk.

Ja, ik heb genoten. Fantastische film, die ik zeker vaker zal kijken. Muziek (o.a. ook van Eddie Vedder) was ook prima in orde, de flashback's zijn uitstekend in de film verwerkt en als een film het mij naar het einde toe - op emotioneel gebied - zó moeilijk weet te maken kan ik bijna alleen maar vol lof spreken.

Sicke scheisse! Heb me prima vermaakt met deze 'Deadgirl'. Film fluctueert nogal qua niveau, zo is de setting sterk en kent de film een paar érg leuke scénes, zoals de hilarische stop bij het tankstation, of een JT die op een geinige manier de twee stoere mannen even vertelt hoe die meid van SM houdt - voor de rest gebeuren er sowieso genoeg grappige dingen in die kelder. Maar de film is niet alleen maar grappig.

Want er is ook een gestoorde kant en een zeer zwakke kant. Vond het scenario zeer matig en het niveau van de dialogen was regelmatig niet om aan te horen. Het idee is best goed, maar er wordt te weinig mee gedaan; een beetje dat wijf wippen, wat dom praat hebben; ''you can't do that, man..'', wat geouwehoer met de grote liefde op school, etc. Het stelt niet veel voor. De gestoorde kant beviel prima, vooral naar het einde toe. Sowieso vond ik het einde wel prima zo. Voldoende voor deze film.

Beter dan dit wordt het niet snel voor Marvel. Het universum dat - tot op zeker hoogte - op de been wordt gehouden door (vooral) deze Deadpool. Heerlijk om zo'n idioot te hebben, tussen al die zogenaamde serieuze, stoere en eigenlijk gewoon treurige volwassen mannen, in hun vieze apenpakjes. Deadpool, pakt het als enige echt goed aan. Totaal onnozel, nergens serieus, zeker flauw, maar ook messcherp tegelijkertijd. Vol met hilarische quotes en erg vermakelijke actie. Heb echt heel erg kunnen lachen om deze prent. Een held die z'n eigen universum tot op het bot op de hak neemt. Heerlijk. En beter dan deel 1.

Een meesterwerk, deze documentaire. Eén lange achtbaanrit vol emoties, waarbij vele mensen het niet droog zullen houden. De opbouw is fantastisch en gaat gepaard met uitstekend monteerwerk. In de eerste helft van de documentaire word je meegesleurd in een emotioneel verhaal, waar vele mensen - op een erg indrukwekkende manier - hun zegje doen over Andrew. Wat hierna gebeurd is onbeschrijvelijk. Je wordt ineens in een diep dal gedonderd, waar geen weg meer naar buiten lijkt en waar de één na de andere emotionele, indrukwekkende wending voorbij komt. Wat begint als een film, gemaakt voor een zoon wiens vader op brute wijze is vermoord, eindigd als een film voor de ouders van Andrew en de grootouders van Zachary. De dood van Zachary was - inderdaad zoals eerder gezegd - hartverscheurend en een klap recht in je gezicht. Vooral deze bizarre wending maakt de docu zo sterk. Justitie (in ieder geval de verantwoordelijken daar) zal deze film niet kunnen zien, zonder zich tot in de diepste plaats van hun hart te schamen, vreselijk dat ze zo'n vrouw hebben laten lopen, haar kind teruggaven en een ramp veroorzaakten, voor familie, vrienden, maar vooral voor de ouders van Andrew, wat een fantastische mensen. Dat dit echt zo indrukwekkend in beeld is gebracht allemaal, verdient mijn grootste complimenten.

Death Proof; vandaag voor de derde keer gezien en deze film blijft toch één van mijn grote favorieten van de afgelopen jaren.

De film begint super. Tarantino's fetish voor voeten word ons ook in deze film voorgeschotelt en dat zien we dus ook in de eerste scene. De heerlijke muziek in de eerste scenes en het prachtige camerawerk door Tarantino zelf zorgden ervoor dat ik gelijk perfect in deze film zat.

De sfeer die heerst in het eerste deel van deze film is overweldigend wat mij betreft. Naast deze erg belangrijke factor zijn de drie meiden super. Alledrie zien ze er goed uit en vooral Vanessa Ferlito is een lust voor het oog. De acteerprestaties vond ik bijzonder goed. De drie meiden hebben veel plezier in het maken van deze film en dat is ook duidelijk te zien wat mij betreft. Dan komen we natuurlijk al snel op het punt waar Tarantino's films bekend om staan en waar hij in deze film ook vooral op is afgerekend: de dialogen. Wat mij betreft kon het in het eerste deel van deze film niet beter. De drie meiden die met hun heerlijke taalgebruik gewoon de dagelijkse dingen doornemen en daarbij het woord ''fuck'' maar al te graag gebruiken. Ik kan het niet helpen, maar ik vond het helemaal geweldig. Zelden zulke heerlijke dialogen gezien en wat mij betreft flikt Tarantino het op dat gebied zeker weer. Natuurlijk is het moeilijk om je niveau op dat gebied hoog te houden omdat voorgaande films als Pulp Fiction en Reservoir Dogs vooral bewonderd worden om hun magistrale dialogen. De twee voorgaande titels zijn op dat gebied ook onverslaanbaar wat mij betreft.

Eenmaal aangekomen in de bar terwijl het verschrikkelijk hard regent maken we voor de tweede keer kennis met ''stuntman Mike''. De manier waarop hij de meiden voor de eerste keer benaderd is briljant naar mijn mening. Kurt Russel bewijst in deze film ook zeker weer een acteur van topklassen te zijn. Ook de sfeer die heerst in deze bar is prachtig. Leuke muziek, mooie meiden en erg leuke dialogen zorgden ervoor dat ik me echt super heb vermaakt tijdens deze scenes. Als dan op een gegeven moment meneer Tarantino zelf ook weer een klein rolletje begint te spelen in deze film zwakt dat al snel af. De beste man kan beter achter de camera blijven wat acteren kan hij simpelgenoeg niet wat mij betreft. De beste scene uit het eerste deel van deze film is het moment dat alle meiden onder het afdak zitten terwijl het regent. Dan komt Mike die het voorelkaar krijgt om een lapdance te krijgen van Vanessa Ferlito. Ongelovelijk, wat een lekker wijf zeg en wat zijn dat ook een heerlijke scenes.

Als stuntman Mike het toch voorelkaar krijgt om een blonde stoot mee te krijgen in zijn auto zien we al snel dat zijn persoon behoorlijk ziek is in deze film. Op een gruwelijke manier komt de lifster aan haar einde, maar ik vind zeker dat ook die scenes erg goed zijn. Tarantino's keuze voor muzieknummer is zijn films is eigenlijk altijd wel goed. Net zoals in Pulp Fiction en Reservoir Dogs heeft Death Proof ook weer een paar heerlijke nummers in petto. De laastse scenes met de eerste meidengroep word ondersteund door zo'n heerlijk nummer: Dave, Dee, Dozy, Beaky, Mick and Tich met het nummer ''Hold Tight''. Kon het nummer zelf ook en vond het erg leuk om in deze film weer terug te horen.

Het tweede deel van de film is ook erg leuk en word weer met leuk camerawerk tot stand gebracht. De actrices zijn weer goed gecast wat mij betreft en Rosario Dawson is de grote uitschieter wat mij betreft. Ze is gewoon de beste van de tweede groep naar mijn mening. De dialogen zijn minder dan in het eerste deel en ook minder vermakelijk. Neemt niet weg dat ook dit deel van de film nog heerlijk wegkeek.

Zodra Zoë Bell in beeld word gebracht gaat het mis. Ik vond haar acteerprestatie erg slecht en een aantal dialogen werden eigenlijk grandioos verpest door haar aanwezigheid. Naarmate de film leek ze een beetje beter in haar rol te komen, maar erg goed word ze nooit. En terwijl ik lekker aan het wegkijken was werd er langzaam naar de laatste race toegewerkt. Het hoogtepunt uit dit tweede deel van de film. Kurt Russel is als stuntman Mike nog steeds het zieke mannetje en dat word ons weer erg duidelijk gemaakt in deze laatste scenes. Het gedoe van Zoé Bell op de motorkap is wel geinig, maar een beetje overtrokken wat mij betreft. Zo werd het een beetje ongeloofwaardig op een gegeven moment omdat de meiden nooit eens de moeite namen om even de auto te stoppen en haar in ieder geval van die doodsbedreigende motorkap te krijgen. Maarjah, alles komt toch goed op het eind en stuntman Mike word eens lekker inelkaar gemept. Als de aftiteling verschijnt horen we het nummer ''Chick Habit'' van April March en met zo'n heerlijk nummer kon het einde van de film eigenlijk niet meer stuk.

Het eerste deel van deze film geef ik vijf sterren en het tweede deel geef ik vier sterren. Misschien is Zoë Bell wel de boosdoener, maar wie weet is zij met een volgende kijkbeurt beter te pruimen en word mijn stem verhoogd. De stem blijft overigens op hetzelfde steken; een dikke 9! Vier en een halve ster dus....

Redelijke film. Erg vermakelijk, dat zeker, maar veel stelt het niet voor. Statham is cool, zoals altijd en is één van de grootste pluspunten in de film. Daarnaast is de sfeer uitstekend, maar waren de races wat te braaf. Een paar keer werd er één leuk vermoord of geramd, maar over het algemeen had ik toch wel wat meer willen zien wat dat betreft. Njah, voor de rest weer de nodige cliché's, voorspelbaarheid e.d. De film kijkt lekker weg, maar het einde doet dan weer wat afbreuk aan het geheel. Leuke film voor een keer, maar ook weer één die me waarschijnlijk niet lang bijblijft.

Aardige film, die je toch aardig op het puntje van je stoel weet te houden. Opzich is dat bij een film als deze één van de belangrijkste dingen, maar de film weet voor de rest dan ook niet te overtuigen en dat is jammer.

Kevin Bacon is een prima acteur en doet het goed, maar zo'n beetje elke acteur had deze rol kunnen spelen. Weinig dialoog bijvoorbeeld, waarin Bacon echt de kans krijgt om zich te onderscheiden en het flinterdunne plot is niks nieuws onder de zon. Dat - laatste - hoeft opzich geen probleem te zijn, maar regisseur Wan bakt er ook niet zoveel van. Daarnaast is het script gewoon slecht. Een paar scénes zijn gewoon ver onder de maat, slecht geschreven, maar ook slecht uitgevoerd. Het moment wanneer Bacon belt met die - enorm slecht spelende, ongeloofwaaridge - gangster en die vertelt dat zijn familie eraan gaat. Die politievrouw was al helemaal een drama. In die scéne thuis bij hem, maar al helemaal in het ziekenhuis, wanneer Bacon wakker wordt, nadat zijn vrouw is afgemaakt en zijn zoon in kritieke toestand ligt te creperen. Ja, begin direct maar te vloeken. Bacon's personage ligt halfdood in bed en zijn familie is net afgemaakt, maar een tikkeltje medeleven; ho maar. Ook de scéne daarna, wanneer Bacon bij het bed van zijn zoontje zit en hij ontsnapt. Dat stoere loopje, de slow-motion, de overdreven muziek. Allemaal net wat teveel van het goede.

Maar, de film kent ook een paar prima scénes, zoals die in de parkeergarage, het gaat allemaal in een lekker tempo en visueel is de film ook wel aardig in orde. De kleine rol van Goodman voegt niks toe en slaat eigenlijk helemaal nergens op. Buiten Bacon om, vond ik niemand eigenlijk goed acteren, met die - hoofd - badguy als dieptepunt. Voorspelbaar, ongeloofwaardig, cliché, maar wel aardig vermakelijk. Hier had met een goede regisseur veel meer ingezeten. Wan is wat mij betreft duidelijk een ééndagsvliegje.