Opinions

Tsjah, dat gedoe met die taal blijft ik toch wel een beetje over struikelen. Maar, opzich lost Zwick dat allemaal aardig op. Het is in ieder geval beter om er een accentje overheen te smijten, dan ze zonder accent gewoon hun ''eigen'' Engelse taaltje te laten spreken.

Voor de rest, ongeveer wat ik had verwacht van deze film. Het verhaal boeit, verveelt geen moment, kent een aantal hoogtepunten in allerlei soorten en maten en wist mijn aandacht in ieder geval de volledige speelduur vast te houden. Niks aan te merken op de acteerprestaties van eigenlijk gewoon iedereen. Craig speelt sterk, maar Schreiber is toch ook wel helemaal fantastisch. Geweldige vent, met een heerlijk charisma. Het begin is mooi, het middenstuk wordt op een gegeven moment wat eentonig en naar het einde toe krijgen we weer behoorlijk wat uitstekende dingen te zien. Het ''echte'' einde vond ik niet helemaal geweldig trouwens.

De muziek is goed en ondersteunt de scénes prima. Visueel is alles prima in orde. Het uitstekende camerawerk zorgt ervoor dat alles mooi en bij vlagen indrukwekkend in beeld wordt gebracht. Zo nu en dan ligt het er wel wat té dik op allemaal. Het moment dat Craig ''zijn'' volk toespreekt op het paard is leuk gejat, maar paste wat mij betreft totaal niet in deze film. Daarnaast zijn er de nodige cliche's, al stoorden die mij nooit. Net als de muziek, waar de treurige deuntjes het allemaal wat aandikken. Mjah, dit was bij Zwick te verwachten en toevallig vind ik dit niet zo snel een probleem, dus maak ik die er ook niet van

Ik heb me meer dan vermaakt bij deze eigenlijk toch wel uitstekende film. Een aantal mindere punten, maar over het algemeen steekt de film toch nét even iets boven de middenmotor uit wat mij betreft. Dikke drie en een halve sterrren dan maar.

Fijne film, met een geweldige Ryan Reynolds en Isla Fisher. Daarnaast waren ook Elizabeth Banks en Abigail Breslin uistekend bezig, maar viel Weisz me nogal tegen. Niet zozeer omdat ze het slecht deed, maar vooral omdat ze niet echt in het totaalplaatje thuishoorde. Althans, dat vond ik. Voor de rest een film die vooral dankzij de mooie muziek en uitstekende chemie tussen de hoofdrolspelers prima geslaagd is voor mij.

Strakke film van Scott. Heb even moeite gehad om in de film te komen, maar na een tijdje was dit toch echt genieten geblazen. Wat een geweldige film zeg. Washington doet het weer prima, de muziek is geweldig verzorgd en ondanks dat het soms ongeloofwaardig word is het lang geleden dat ik zo op het puntje van mijn stoel heb gezeten, geweldig! Tony Scott levert weer een goede film af wat mij betreft. Ik ga de film niet afrekenen op de vele gaten die er in zitten, want daar was ie' simpelweg veel te vermakelijk voor.

* * * *

Beetje aparte, maar wel leuke film. Mooie sfeer, een paar leuke visuele vondsten en een aantal memorable scénes. Vooral de overstroming op het laatst was erg leuk, maar ook de ''piepende bed'' scéne, wanneer iedereen op de maat meedoet Voor de rest wel grappig, al was de humor (nog) niet echt altijd aan mij besteed. Ik lees wel dat deze film bij een 2e kijkbeurt vaak beter is, dus dat zullen we dan zien. Voor nu eerst drie sterren.

Erg goede film, maar er had meer uitgehaald kunnen worden! Het verhaal dat we voorgeschoteld krijgen is niet bijzonder, maar de uitwerking ervan is meesterlijk. De spanning wordt goed opgebouwd en kent een paar onverwachte wendingen. Voordat ik de film zag dacht ik dat vooral de natuur voor de spanning moest zorgen, maar ook de mensen die tegenover de ''vier vrienden'' staan op een gegeven moment hebben daar een groot aandeel in! Een paar minpuntjes kent de film wel: op een gegeven moment zie je dat een van de vrienden met een gebroken been gewoon niet meer in de kano ligt bij de opnames van een ruige helling! Terwijl deze daar gewoon had moeten liggen. Dit had beter gekund wat betreft het camerawerk. Het camerawerk vond ik uberhaupt niet sterk, want de prachtige omgeving waar deze film is opgenomen krijgen we veel te weinig van mee. Hier had veel meer uitgehaald kunnen worden als het camerawerk beter verzorgd had geweest en da's jammer! In films als The Bridge over The River Kwai is de cinematografie beter verzorgd, en dat voor deze film een pluspunt kunnen zijn, maar helaas. Voor de rest is dit natuurlijk een geweldige film met meesterlijke acteerprestaties van alle vier hoofdrolspelers! Ook dat jochie op zijn banjo is redelijk angstaanjagend, wat een lelijk kind zeg!

* * * *

- This is unbelievable. Who put the fuckin' cameras in this place?
- Who the fuck are you?
- I'm the guy who does his job. You must be the other guy.

Geweldig, die Mark Wahlberg. Wat een heerlijke acteerprestatie en wat een fantastisch personage. Vandaag de film voor de derde keer gezien (geloof ik?) en hij bevalt me nog steeds uitstekend. Makkelijk één van de betere films van de laatste jaren. Njah, met een Martin Scorsese aan het roer en zo'n sterrencast vol acteerkanonnen kan het ook bijna niet misgaan natuurlijk.

Scorsese zorgt er toch elke keer weer voor dat alle scénes boven het gemiddelde uit weten te steken. Elke dialoog is meesterlijk, vooral de manier waarop er wordt gesproken is prachtig. Het verhaal is meeslepend, spannend, sterk en bij vlagen hilarisch. De quotes van vooral Nicholson en Wahlberg zijn onderdeel van dat hilarische. Tsjah, een fantastisch script, geweldig camerawerk, sublieme montage en een score die alles een meer dan goede ondersteuning weet te bieden. Scorsese pakt alles, gooit het in zijn toverdoos en het resultaat is magistraal. De Ierse muziek is dan écht de kers op de slagroom, geweldig.

Vaak zitten denken om hier - de laatste - halve punt bij op te doen, maar daar wacht ik nog even mee. Eén ding is zeker: de Oscar voor Scorsese is allesbevalve compensatie voor zijn andere gemiste Oscars, die volgens velen eerder het beeldje hadden verdiend. Oké, wat mij betreft had Scorsese al een stuk of vier op zak voor zijn eerdere meesterwerken, maar deze film verdient het ook zeker. Wederom een mijlpaal in de filmgeschiedenis en één van de beste films van de laatste jaren. Petje af, ook na deze derde kijkbeurt weer. Dat er nog maar vele mogen volgen.

Owh jah, de eindscéne is ook geweldig. Die rat die over het balkon loopt

Vermakelijke thriller. Het eerste uur vond ik niets bijzonders, maar naarmate de eerste twist een feit is begint het erg leuk te worden. Ik zag 'm niet helemaal aankomen moet ik eerlijk zeggen. Aniston speelt erg goed, maar vooral Clive Owen overtuigd wat mij betreft. Cassel daarintegen vond ik maar matig. De film bevat een paar leuke scénes, waar de wraakscene van Owen echt geweldig is, maar de film bevat ook echt wel mindere momenten zoals Cassel in het huis van Owen. Dat gedoe met z'n dochtertje, triest. Maar oké, ik heb me goed vermaakt met deze film. Voldoende dus.

Mijn laatste Kurosawa ('Rashômon') was alweer van een tijdje geleden, dus het werd weer eens tijd voor een filmpje uit zijn oeuvre; de keus viel op deze Dersu Uzala.

Uitstekende film - geweldig (soms aandoenlijk) personage die Dersu! Een simpel, maar treffend verhaal, schitterende locaties, fraai geschoten en de chemie tussen Dersu en de Kapitein is gewoon érg mooi. Helaas is de film soms ietwat traag...

... en duurt het wat te lang, maar voor de rest heb ik best genoten. Het einde - de dood van Dersu is droevig, al had ik direct vrede met z'n dood. Misschien was het beter zo. De scéne met Dersu en de kapitein in dat gekapte hoge gras is trouwens ook groots én spannend.

Ik ben bang dat ik met 'Shichinin no Samurai' direct met de beste Kurosawa ben begonnen, maar ik ga vrolijk verder. Deze was ook weer mooi. Dikke voldoende.

Het niveau en de sfeer van Payne's 'Sideways' wordt nergens gehaald, maar dat is dan ook bijna onmogelijk en helemaal niet een must. Met deze Descendants doet Payne veel wat-ie ook zo goed deed met 'Sideways', alleen dan constant in mindere mate. Geen probleem.

Clooney bewijst weer een érg goede en veelzijdige acteur te zijn, maar die coole grijze man had mij al lang overtuigt van zijn kunsten. Uiteraard is dit visueel een pareltje, met het bijzonder fraaie Hawaii als fundament. Voor de rest kent de film een lekker tempo, de nodige humor en een redelijk portie drama.. helaas niet voldoende om mij in te pakken. Toch een makkelijke voldoende voor deze film.

Heerlijke horror zoals het moet. De film begint matig en zelfs bij vlagen behoorlijk slecht. De meiden zijn irritant en produceren de één na de andere ongeloofwaardige dialoog, maar zodra ze de grot ingaan is dit wel afgelopen. Een heerlijk claustrofobisch sfeertje volgt en de één na de andere spannende scene word ons voorgeschoteld. De eerste schikscene - als die mutant ineens achter het groepje meiden staat - is direct ook de beste schrikscene, geweldig!

Vanaf dat moment zat ik heerlijk in de film en kon er eigenlijk niet zoveel meer misgaan, dacht ik. Jammergenoeg beginnen de vrouwtjes zich op een gegeven moment een beetje té stoer te gedragen. Een paar gevechten met van die mutanten zijn dan ook behoorlijk ongeloofwaardig. Dan heb ik het bijvoorbeeld over het omdraaien van een nek, één trap en daarna stoer weglopen of een totaal ontoepasselijk lachje die niet goed in de smaak viel. Gelukkig blijven deze scenes beperkt en overheerst het heerlijk, enge sfeertje die je eigenlijk de gehele speelduur op het puntje van je stoel/bank/bed houdt.

Het einde - wanneer één van die meiden haar vriendin in haar poot hakt - is dan jammergenoeg wel weer erg zwak, maar wat volgt is weer goed. Toch wel een behoorlijke wisseling van kwaliteit in deze film, maar hij komt er met een dikke voldoende uit, want ik heb me meer dan vermaakt. Op naar deel twee.

3,5*

Fuckin' awesome! Dat was het wel een paar keer bij deze Descent: Part 2. Het eerste deel was geweldig en dit tweede deel is niet veel minder wat mij betreft.

De film leunt op de claustrofobische sfeer en de - goedkope - schrikmomenten (mét uiteraard de bombastische muziek), maar... het werkt wel weer. Ik ben me weer een paar keer rotgeschrokken en die nauwe, donkere gangen daar diep onderin de grond houden de spanning er goed in. Ik zou geen problemen hebben met een 3e deel.

Het is wel regelmatig erg voorspelbaar en cliché, en ook het einde viel me wat tegen, maar ik heb weer prima genoten van dit avontuur. Makkelijke voldoende dus ook.

Het idee en uiteindelijk ook echt de uitvoering om de hele begraafplaats uit 'The Good, the Bad and the Ugly' te reconstrueren. Geweldig. En vooral ook wat dit voor de groep heeft betekend. Mooi, mooi mooi. Prachtig om te zien. Een documentaire waarbij het kippenvel me constant op de armen heeft gestaan en waar ik op het einde met tranen in m'n ogen zag hoe dit echt naar een schitterend geheel is geregisseerd. Petje af.

Antonioni heeft zichzelf onsterfelijk gemaakt met 'Zabriskie Point' en 'Blowup', twee van mijn favoriete films inmiddels. Misschien beide zelfs top 10 materiaal. Het zijn wel de Engelstalige films die eruit schieten dus, want ondanks dat ik toch best genoten heb van deze 'Il Deserto Rosso' kom ik bij deze prent, net als de andere films van Antonioni niet verder dan een solide voldoende. Monica Vitti heeft wel wat in ieder geval.

Mooie vrouw, boeiende rol in deze film. Echter verplaatst deze prent zich tijdens haar hoogtepunt naar een totaal andere setting. Vanuit de grauwe, troosteloze sferen naar een prachtig strandje, waar een meisje heerlijk in het blauwe water rondzwemt. Totaal iets anders ineens, maar erg mooi. Antonioni stelt zeker niet teleur, komt met een boeiend verhaal, dat naar het einde toe iets aan kracht inboet. Voldoende.

Erg leuk eerste uur, erg dramatisch tweede uur. Het begint allemaal erg leuk. De sfeer is uitstekend op de lange wegen in de woestijn. Brengt een lekker beklemmend gevoel met zich mee. Ron Perlman is erg leuk als psycho agent en ik was tot dan toe toch positief verrast, want ik had minder verwacht...

... jammergenoeg kwam dat mindere dan toch. De prettige sfeer is weg, de zandvlakten worden ingeruild voor een verlaten stadje. De ommekeer komt wanneer iedereen ontsnapt uit de gevangenis en ze zich aansluiten bij ''de andere twee''. Tot dat moment was het leuk. Allergrootste minpunt vanaf dan is dat vreselijke ventje met z'n irritante preken steeds. ''Wat moeten we doen? - We moeten doen wat God wil''... tsjah, allemaal wel leuk en aardig, maar het gaat echt helemaal nergens meer over. Erg jammer.

De film kent zeker nog z'n vermakelijke momenten, maar echt spannend wordt het nooit. Ik vraag me ook af hoe die schrijver wist dat dat (prekende) jochie die kogel in z'n zak had. Die zat daar al, voordat hij in de cel kwam. Het einde is sowieso erg slecht. Maar... het was toch wel aardig voor een keertje, vooral dankzij het leuke eerste uur. Tak!

Ik kan toch vaak ook wel weer genieten van die animatiefilmpjes die de laatste jaren aan de lopende band gemaakt worden. Deze Despicable Me is daar ook weer één van. Leuk idee, leuke uitwerking, leuke stemmencast, prima animaties en geinige karakters in een vermakelijk gebracht geheel. Het is bijv. nogal voorspelbaar dat Gru - door de drie meisjes - weer een goedzak wordt en ik had liever gezien dat-ie slecht bleef, maar oké, dat past op één of andere manier wel weer in de film - niks aan te doen. De scéne in de ruimte is één van de hoogtepunten, met nog een aantal grappige scénes. Voldoende.

Soms is een film zo slecht dat het daardoor juist weer grappig word. Zelfs dat lukte bij dit gedrocht niet altijd, maar moet eerlijk toegeven dat ik toch wel een paar keer heb kunnen lachen. De mooie Hanna Verboom is een pluspunt, maar dan ook alleen maar door haar mooie verschijning. Belabberde acteerprestaties van iedereen en vooral de Nederlanders die Engels spreken waren bijzonder ergerlijk. Zonder moeite uitgekeken, maar heb me vaak moeten ergeren. De scene in het aquarium was wel erg leuk...

Leuk, leuk. Vermakelijk filmpje over het harde leventje in de modewereld. Heb deze film in eerste instantie alleen maar opgezet omdat Emily Blunt, één van mijn favoriete actrices, erin speelt. Uiteraard steelt ze de show, maar ook Hathaway en Tucci doen het erg goed. Streep vond ik al helemaal fantastisch, geweldig rol als de ultieme ''antichrist'' van het modeblad.

Lekker modern sfeertje en dankzij de veelvuldige aanwezigheid van muziek en het snelle monteerwerk is de film zo uitgezeten. Voor de rest een niet al te bijzonder, nogal moralistisch plot, maar wel vermakelijk van begin tot eind. Ik zet overigens wel een enorm vraagteken hoe Hathaway haar personage in eerste instantie überhaupt bij dat modeblad terecht is gekomen, maar dat neem ik dan maar voor lief. Het lachje van Streep op het einde is heerlijk 'des Duivels' en de prima mix tussen drama, romantiek en komedie zorgt ervoor dat ik dit (toch wel weer) voorspelbare filmpje een makkelijke voldoende kan geven.

Ook ijzersterk na herziening...

De eerste keer dat ik deze film zag werd ik er echt door omver geblazen, wat een indruk maakte de film toen op mij. Ook vandaag, bij een tweede kijkbeurt vond ik de film nog steeds zo geweldig. Ik had misschien wel gedacht dat ie' me wat minder zou gaan bevallen, maar niets was minder waar gelukkig.

De film kent een perfecte opbouw, wat uiteindelijk leidt tot een onvergetelijke climax. Het begin, waar we de personage's van Keanu Reeves - die erg goed speelt - en Charlize Theron - wat ziet ze er prachtig uit - leren kennen is goed gedaan en erg interessant. Simpelweg om het feit dat er constant wel iets boeiends gebeurt. De eerste rechtzaak waar we Reeves zien schitteren, na zijn bezoek op de wc, want daar ligt een fundament voor de film. Bij deze tweede kijkbeurt had ik dat allemaal al door natuurlijk, maar weer wist de film me te verassen, schokken en vooral te boeien. De acvocaat van de duivel; de titel zegt het al. Keanu Reeves is deze persoon in kwestie, want het feit dat de beste man nog nooit een zaak heeft verloren mag toch wel wat vragen oproepen.

Vervolgens maken we kennis met het personage van Al Pacino, de duivel of hoe je hem ook maar wilt noemen. Pacino is een geweldig acteur en in deze film laat hij maar weer zien hoe geweldig ie' wel niet is. De manier van praten, gezichtsuitdrukkingen en dat geweldige lachje, simpelweg subliem en deze rol is wat mij betreft één van de betere van Pacino. In ieder geval één van mijn favorieten. Eerder al aangegeven dat ik vind dat Reeves een goede prestatie neerzet, maar dat is ook wel zo vind ik. Een geweldig acteur zal ik het nooit vinden en zijn gezichtsuitdrukkingen - in tegenstelling tot Al Pacino - zijn vaak een groot manco. Hij doet zijn best en zit prima in zijn rol, doet het goed, maar de uitdrukkingen van de man vallen niet altijd goed in de smaak. Charlize Theron ziet er in deze film, vooral in het begin, met dat blonde haar, geweldig uit. Wat een prachtige vrouw zeg en ook zij zet een goede prestatie neer.

Waar het verhaal interessant begint, boeiende momenten kent, door vooral veel dialoog, gepraat in de rechtzaal en kennismaking met boeiende personages, veranderd dit al snel in een spannend, beklemmend geheel. Theron ziet vreemde dingen en verliest totaal de zelfcontrole. Niemand geloofd haar en als kijker voel je gewoon sterk met haar personage mee. Het deed mij als kijker dat ook behoorlijk wat, wanneer ze haarzelf in haar keel snijdt - en doodmaakt - met de scherf van de spiegel. Vreselijk om te zien, maar owh, wat ijzersterk en wat indrukwekkend. Vervolgens volgt ook een prachtige scéne, wanneer Reeves uit het gebouw loopt en ziet dat er niemand of niks op straat te bekennen is. De hele stad is leeg en dankzij de geweldige ondersteuning van de prachtige score van Newton Howard maakt dat, dit ook een prachtige scéne. Hierna volgt ook een behoorlijke scéne in het kantoor van Pacino. Die muur: geweldig! Al die beelden die beginnen te bewegen en Pacino die gigantisch overtuigd in deze scéne, prachtig. Ik zag het trouwens ook niet aankomen - ondanks dat ik de film eerder zag - dat Pacino de vader van Reeves was in de film. Wel weer erg leuk gevonden, terwijl eerdere scénes met de moeder van Reeves wel een behoorlijke indruk hiervan gaven.

Verder in de kamer van Pacino zien we dat Reeves steeds in een dieper dal valt en beslist zichzelf te vermoorden. Ondanks dat ik het al wist, maakte het toch weer behoorlijk indruk. Vooral de shot van Pacino die volgt. Schreewend en al dat vuur erachter, subliem gewoon. Vanuit dit diepe dal waar Reeves in zit, maar ook ik als kijker worden we ineens weer opgelucht, omdat we weer aan het begin zijn. Wederom geweldig gevonden. Mooie scéne ook dat Reeves zijn vrouw ziet zitten en je als kijker zeker weet dat we weer terug zijn. De vuile pedo krijgt een koekje van eigen deeg, want Reeves kapt ermee in de rechtzaal, maakt dé goede keuze en loopt weg. Wederom volgt een schitterende scéne. Vanity, definitely my favorite sin. Kippenvel en een prachtig einde wat ondersteund word door Paint It Black van The Rolling Stones.

Mijn 4,5 sterren blijven dik staan voor dit meesterwerk. Geweldige film en één die ik nog vaak ga kijken. Spanning, schrikmomenten, boeiend verhaal, geweldige personages en een aantal twists die ervoor zorgen dat je als kijker vaak word verrast. Ik ben in ieder geval weer verrast door deze film, die me direct weer beet wist te pakken en niet weer losliet tot het einde...

Op deze manier begin ik een steeds grotere fan te worden van Mario Bava natuurlijk. Superdief 'Diabolik'. Dit kan de regisseur dus ook gewoon, geweldig! Het begin met de ondergrondse basis / het huis van Diabolik - z'n hete bitch die staat te douchen in de net zo heerlijk futuristische douche. Machtig.

Die 60's sfeer, de stijlvolle vormgeving, de fantastisch bijpassende score van Morricone. Alles past precies in dit foute, maar geweldige - soms zelf spannend en grappige verhaaltje. Bava combineert en alles valt op de goede plek. En de boze look van Diabolik zelf is natuurlijk onbetaalbaar. Meesterlijke camp.

Volgens mij heb ik deze Les Diaboliques al een jaar op dvd; de film heeft echter een behoorlijke tijd (ongezien) tussen z'n vrienden gestaan. Nu had ik er wel zin in.

Het is altijd even het goede moment afwachten. De vorige film van regisseur Clouzot, 'Le Salaire de la Peur' beviel me uitstekend. Eigenlijk nog iets beter dan deze. Twee totaal verschillende films uiteraard. Van deze film had ik best hoge verwachtingen.

Misschien wat té. Oké, dit is gewoon een prima film, maar toch heb ik het idee dat het allemaal wat scherper had gekund, er meer in had gezeten en het einde wat voorspelbaar (en/of voor de hand liggend) was. Toch heb ik best genoten. De opbouw is prima, de zwart-wit geschoten plaatjes zijn bij vlagen érg fraai en vooral het laatste half uur is (grotendeels) best sterk. Het spel van de directrice beviel me wat minder.

Die overtuigt niet helemaal, o.a. kwa het uiten van haar emoties. De vertelwijze is vermakelijk, best grimmig en bij vlagen zelfs komisch; die kinderen bij (en later één in) dat zwembad terwijl je als kijker nog denkt dat dat lijk daar nog ligt. Was wel een lach waard. Voor de rest slaat de film in het laatste gedeelte een sterke weg in door dat jochie te laten vertellen dat-ie de directeur heeft gezien en die schim van de directeur op de groepsfoto (best griezelig). De film krijgt dan een (kleine) laag spanning mee en blijft onheilspellend.

Ja, toch best goed, deze film. De sfeer is mooi, veel scénes zijn best sterk (de ''moord'', de autorit, veel shots van de school en dat jochie op het einde weer). Toch had er wel meer ingezeten. Voor de rest was dit een lust voor het oog; prachtig gemaakt. Voldoende.

Grace Kelly

Wat een prachtige vrouw toch ook. Elke keer spat ze weer van het scherm, zo ook in deze Dial M for Murder. Dankzij mede-user Zinema deze film kunnen bewonderen. Was al een tijdje benieuwd, vooral na het zien van remake A Perfect Murder. Beide zijn erg goed, maar deze vind ik toch net wat beter. Wederom een uitstekende film van Hitchcock dus.

Grace Kelly - in rode jurk - is de mooiste (sowieso één van de mooiste actrices ooit wat mij betreft), maar ''de mannen'' stelen de show wat het acteren betreft. Kelly doet het aardig goed (was beter in Rear Window), maar haar rol is ietwat onderdanig aan die van Ray Milland en Robert Cummings. Vond vooral Milland fantastisch, maar ook de slimme detective was erg goed. Ja, eigenlijk waren de acteurs perfect. Net als de vele dialogen, die erg scherp en boeiend waren. En dan... die cameo van Hitchcock zelf, erg leuk en grappig De eerste helft van de film vond ik het sterkste, in de tweede helft zwakte het een beetje af.

Ik vond de film toch ook aardig onvoorspelbaar. Ik zag bijv. niet aankomen dat Ray Milland gepakt zou worden, omdat hij zich met zijn scherpe praatjes steeds weer overal goed wist uit te praten. Alles leek mogelijk dus. De commisaris leek daarom ietwat té slim. Hij zuigt op een gegeven moment zo de hele zaak uit zijn duim, waardoor Milland toch gepakt wordt. Het laatste gedeelte oogde daarom wat te gewoon en een beetje makkelijk. Maar... het plot is bijzonder ingenieus, is van het begin tot het eind erg boeiend en toch ook redelijk spannend. Dikke voldoende dus ook.

Uitstekende film, vooral op visueel vlak. Beelden van prachtige landschappen zoals in deze film kan ik altijd erg waarderen en daar ligt ook dé grote kracht van de film. Maar, ook zeker de reis van de twee mannen is meer dan geslaagd. Geweldig, dat gedoe met die motor steeds. Die eerste keer dat ze in de sloot rijden Maar ook de keren erna, erg leuk. Daarnaast gewoon mooi wat ze allemaal beleven. De verschillende mensen die ze op hun pad tegenkomen, de voor- en tegenslagen, alle ervaringen die ze opdoen, maar ook vooral de nodige humor die de twee op de been blijven houden.

Ik ben niet echt bekend met Ché Guevera eigenlijk. Ik heb de film 'Che' gezien, met Benico del Toro, maar dat is heel andere koek. Dit is een vermakelijke, avontuurlijke schets uit de jeugdjaren van de revolutionair. Een film waarbij je niet in je achterhoofd hoeft te houden, dat het hier om Ché Guevara gaat, maar gewoon een avontuur van iemand, die iedereen had kunnen zijn. Althans, zo heb ik de film gezien. Naas Che zelf, is er natuurlijk ook Alberto. Een persoon die ik eigenlijk niet minder interessant vond. Soms vond ik bepaalde dingen van Che's karakter ietwat geforceerd overkomen, terwijl Alberto's handelingen meer in mijn straatje liggen.

Het eerste uur vond ik het mooist, terwijl de film in het tweede uur wat inzakt op sommige momenten. De muziek is erg goed en biedt een paar scénes echt perfecte ondersteuning. De sfeer was ook geweldig en eigenlijk vloog de tijd gewoon voorbij. Prachtige acteerprestaties van Bernal en De la Serna. Dikke voldoende.

Heb goed gelachen om deze totaal onnozele film. Dat Cohen een geniaal acteur is, bewijst zijn prestatie in deze 'Dictator' wel weer. Die gast weet dingen echt op zo'n geniale manier te brengen, prachtig. De film kent haar flauwe stukjes, maar Cohen en een aantal bijzonder fraaie, smakeloze, geestige creatieve hoogstandjes maken veel goed. Heb me prima vermaakt.

Terwijl ik toch echt een groot voetbal liefhebber ben, heb ik deze goed aangeschreven docu nu pas gezien. Het overlijden van Maradona was natuurlijk de trigger hiervoor. Kleurrijk persoon, met een typische carrière. Wat hij met Napoli en het nationaal elftal van Argentinië gedaan heeft is natuurlijk prachtig.

Maar.. ik kan nooit zo goed tegen dat emotionele overdreven gedoe. Maradona is gewoon niet de beste voetballer ooit. Sowieso is dat een totaal overschatte uitspraak altijd. De beste ben je nu. Niemand van vroeger kan zich meten met wat Messi en Ronaldo in dit tijdperk geflikt hebben en in de toekomst komt er vast en zeker weer 1 die nog beter is. In Diego zijn tijdperk, zal die ongetwijfeld de beste geweest zijn, maar zoiets is net als alles in het leven, tijdelijk.

De aanstekelijke soundtrack, de fijne jaren 50 / 60 sfeer en de leuke cast maken van 'Diner' een erg vermakelijke film over een stel ''jongeren'' die het jeugdige leven los laten en keuzes maken voor het grote mensen leven. Leuk om de jonge acteurs aan het werk te zien. Grootse hoogtepunten laat Levinson voor wat het is, maar de film vermaakt prima. Zo'n diner straalt toch altijd sfeer uit, heerlijk. Als ik in de USA ben zoek ik altijd eerst zo'n ding op. Jammer dat de jaren 60 sfeer niet terug te halen valt.

Best een aardige prent van Nederlandse bodem. Jacob Derwig valt op met een aantal cynische hoogtepunten waar ik een paar keer prima om heb kunnen lachen. Qua opbouw en structuur is 'Het Diner' redelijk te doen, echter wordt de spanning aan tafel wel regelmatig onderbroken door flashbacks etc. Voor de verandering vond ik Daan Schuurmans prima acteren trouwens. Ik hou wel van de sfeer die zo'n restaurant met zich mee brengt, veel dialoog, weinig locaties en goede acteerprestaties. Prima film.

Grotendeels gevuld met een bijzondere opstapeling van ergerlijke momenten is deze Dinner for Smucks voor mij gewoon een film waar ik totaal niks met de humor kan. De aaneenschakeling van momenten worden zó dramatisch doorgedrukt dat het vaak niet de scénes zelf zijn die het zo'n ergernis maken, maar de ongeloofwaardige aanloop daar naartoe. Want dit ging echt nergens over.

Zo'n moment dat Rudd geconfronteerd wordt met zijn vrouw tijdens het etentje met die potentiële zakenpartner, terwijl-ie z'n stalker net het ja-woord geeft is een goed voorbeeld. Nee, hier kan je je niet uitpraten, nee de aanloop naar dit ''hoogtepunt'' toe is zó over-the-top en ongeloofwaardig dat ik het gewoon niet leuk kan vinden. Helaas. Een schaars lachje zorgt nog voor 2 sterren.

Mwah, toch wel wat een tegenvaller na al die behoorlijk positieve reacties hier. Geef mij maar Face/Off van Woo, want ondanks dat velen dit de beste film van de man vinden viel hij me toch wat tegen. Opzich wel vermakelijk, maar daar is het meeste mee gezegd wat mij betreft.

Grootste pluspunt is uiteraard de actie. Het gaat totaal nergens over, is behoorlijk ongeloofwaardig en over-the-top, maar is grotendeels toch een lust voor het oog. Het camerawerk is prima verzorgd, al vind ik dat de montage soms wél wat slordig was. Daarnaast vond ik de muziek maar helemaal niks. In het begin steeds dat rotnummer van die (blinde) vrouw en later de ietwat mislukte dramatische muziek. Ook vond ik dat de muziek maar matig ondersteuning biedde aan de scénes. Het paste soms voor geen meter.

Het verhaal is opzich te doen en lekker te volgen, maar kent echt weer een paar slechte scénes hoor. Vooral de momenten - en uitspraken - tussen Yun-Fat en die politieagent zijn zowat allemaal mislukt. Yun-Fat wordt de hele film op zijn hielen gezeten door die vent, schiet zijn collega dood en ze zijn de grootste vijanden, maar nee hoor; een paar minuten later zitten ze bij elkaar om te kwijlen wat voor goede vrienden ze wel niet van elkaar zijn. Mede daarom vond ik de eindscéne niet helemaal gelukt, ondanks de puike actie weer.

De acteerprestaties zijn prima in orde. Yun-Fat is redelijk cool en ook zijn mannelijke collega doet het goed. Die (blinde) vrouw vond ik dan weer minder. Mwah, voor de rest heb ik me wel vermaakt. De film kijkt lekker weg, maar kent toch wat te veel minpunten vind ik. Ik hou het op 2,5 sterren eerst...

Behoorlijk leuke film. Eastwood zet een prima prestatie neer en produceert een paar heelijke quote's. Het verhaal is prima, is goed uitgewerkt en kent een paar geweldige scenes. Heb zelf slap gelegen toen die psychopaat dat kleine jochie een ram voor zijn kanis gaf, geweldig! Alles is prima gefilmd en ondanks dat het soms een beetje ongeloofwaardig is heb ik me heerlijk vermaakt. Dikke voldoende!

Erg leuke film dit. Ik zag de reclame van de film en ondanks dat ik morgen weer vroeg aan het werk moet, moest ik deze toch echt even zien. Opzich niet veel bijzonders, maar ik heb me goed vermaakt. Beide heren doen het goed. Michael Caine was soms wat irritant, terwijl ik eerder had gedacht dat Steve Martin dat zou zijn. De laatstgenoemde is geweldig. Veel grappige momenten en het ziet er allemaal prachtig uit. Voldoende voor deze leuke film.

* * *