Dip Huet Seung Hung (1989)

Deze eens meegepikt en het was geen slechte film, maar echt waw vond ik hem ook niet. Het was toch iets minder m'n ding. De film biedt wel wat meer dan een gewone actiefilm, maar echt wild werd ik er wel niet van. Goed voor een keertje, maar hoef deze niet meer terug te zien.

Best wel stijlvolle John Woo film waar ik veel Face/off momenten in herken maar wellicht ook de nodige inspiratie voor Nicolas Winding Refn met zijn Only God Forgives in zie. Hoewel mooie vermakelijke film niet helemaal overtuigd van het geheel. Het geweld en de schietscenes zijn uitmuntend te noemen, jammer is wel dat het geluid bijzonder slecht is en de geluidskwaliteit tijdens de schietpartijen afgeknepen klinkt. Ondanks dat het allemaal wel eens wat naar overacting neigt en bepaalde dingen te dramatisch heeft de film ook de nodige humor en sfeer. Een aantal keren wordt de spanning uitmuntend opgebouwd. Vooral de scene op het strand, na de speedboot achtervolging, is van grote schoonheid en overigens een scene die ik me kan herinneren van een filmprogramma destijds, of Goderie of Mioch, dat durf ik niet te zeggen. De schietscene op het einde is prachtig vormgegeven doch het incasseringsvermogen van de mannen is wel wat overdreven. Desondanks is Dip Huet Seung Hung, mits het je genre is, een bijzonder stijlvolle en vermakelijke film die een drie en een half krijgt. Was het geluid beter geweest had ik de film zomaar een vier kunnen geven.

Alweer een flink aantal jaren geleden dat ik deze John Woo klassieker voor het laatst zag. Destijds was Dip Huet Seung Hung ( in het Engels, The Killer) uit 1989 er medeverantwoordelijk voor dat de regisseur uit Kanton, China (maar hoofdzakelijk opgegroeid in Hong Kong) niet lang hierna zijn opwachting in Hollywood zou maken. Iets wat onder meer zou resulteren in de succesvolle Blockbuster Face Off. Hoewel Dip Huet Seung Hung (The Killer) al ruim dertig jaar oud is heeft de film op zijn belangrijkste kenmerken de tand des tijds goed doorstaan. Zowel de choreografie als de camera shots bij de actie scenes, en dan met name de shoot-outs zien er nog steeds verbluffend uit. Die aspecten weten me zelfs nog meer te imponeren dan tijdens mijn eerste kijkbeurt. Een mooi voorbeeld daarvan is als huurmoordenaar Jeff (Chow Yun-Fat) na een opdracht aan de politie probeert te ontsnappen en daarbij op een strand oogcontact heeft met een klein, spelend meisje. Door enkele magnifieke close ups wordt er, zonder al te veel te willen prijsgeven informatie uitgewisseld zonder tekst en ontstaat er een briljante en zelfs ontroerende scene. Dat het verhaal over een huurmoordenaar die bij een schietpartij een zangeres verwond, haar vervolgens probeert te helpen terwijl meerdere partijen jacht op hem maken niet al te hoogstaand is valt door dergelijke fragmenten dan ook nauwelijks op. Regisseur Woo houdt het tempo vrijwel constant hoog en propt de film vol met elkaar snel opvolgende actie. Het gebrek aan diepgang valt hierdoor nauwelijks op, net als het soms wat twijfelachtige acteerwerk. Dat geldt overigens niet voor Chow Yun-Fat, een misschien niet al te veelzijdige acteur maar hier perfect gecast in de hoofdrol. Wat overblijft is gewoon heerlijke grimmige actie flick die ik in de loop der jaren steeds meer ben gaan waarderen. Zeer goed.