Opinions

Aardig, maar ook niet meer dan dat. Qua sfeer en tijdsbeeld zit het wel goed met deze 'J. Edgar', maar het is verder allemaal zeer degelijk en niet altijd even interessant. Eastwood heeft z'n beste tijd gehad.

Misschien heeft het ermee te maken dat we steeds sprongen maken in de tijd; heen, terug, heen terug, etc. De film kent best wat aardige scénes, maar nooit een hoogtepunt. Je blijft wel kijken, maar nergens wordt het bijzonder.. op geen enkel vlak. Leonardo DiCaprio speelt zeer goed, maar dat ben ik wel van hem gewend. Ook Hammer doet het prima, al ziet die make-up er niet uit van z'n oude hasses, verder vond ik de rol van Watts er maar wat met de haren bijgesleept. Geen probleem verder.

Het is 't allemaal nét niet en wat braaf.. volgens mij heeft een verhaal over J. Edgar Hoover veel meer te bieden dan wat Eastwood ons ''schenkt''. Gran Torino had de perfecte afsluiter geweest voor zijn carrière, maar goede oude Clint kan maar geen afscheid nemen van het vak. Wat wel begrijpelijk is.

Deed me helaas maar weinig. Een paar dagen geleden gezien, maar er is me (te) weinig bijgebleven. Knap dat Xavier Dolan dit op 19-jarige leeftijd wist te maken, maar er is dan ook duidelijk te zien dat-ie qua cameravoering, muziek, etc. veel afgezien heeft van andere films / regisseurs.

Het thema zelf is redelijk uitgewerkt; acteerwerk is zeer goed, maar ik kon maar weinig met het feit dat moeder en zoon op het ene moment elkaar wel wouden afmaken en daarna weer vreselijk klef waren en zoveel van elkaar hielden.. en dat geintje maar bleven herhalen. Het zal allemaal wel.

Toch mooi om zoiets op jonge leeftijd al te kunnen maken. De film ziet er prima uit en is redelijk goed gemaakt, maar ik kon er niet écht iets bijzonders in ontdekken. Zowel qua vorm als inhoud.

Die tagline op de poster; 'Never Give in, Never Give Up, Never Go Back'? Laten we alsjeblieft snel Russische Roulette gaan spelen met een compleet volgeladen revolver. Bij de beesten af.

Wat een foute meuk. 1e deel was nog wel leuk. Dit is gewoon troep. Cruise is zo'n beetje het enige aan deze film wat boven de middelmaat uitkomt en zelfs die lijkt er geen zin aan te hebben. Smulders, die zogenaamde dochter; alle tenenkrommende scenes die die twee dames produceren zijn niet op weet ik veel hoeveel handen te tellen. Het verdere verhaaltje wat die Edward Zwick (waar heeft die z'n navigatie uitgezet!?) probeerde te vertellen was ook zo slecht als de gemiddelde scheidsrechter uit de Premier League. Bah, wat een ongeïnspireerd slecht stukje film was dit zeg.

Jackie Brown is een film die net niet tegen Pulp Fiction en Reservoir Dogs op kan. Toch is dit een prachtfilm die zeker alle lof verdient! Prachtige rol van Pam Grier, maar ook De Niro en Samuel L. Jackson zijn geweldig in dit ijzersterke werkje van Tarantino! De Film bevat, zoals we van Tarantino gewend zijn briljante dialogen, heerlijke humor en een meesterlijk verhaal......Jackie Brown is zeker een aanrader!

* * * * 1/2

Prachtige, angstaanjagende en zeker een briljante film wat mij betreft! Ik had zonet een post van hier tot Tokio geschreven over deze film. Kom ik er ondertussen achter dat hetgene wat ik had geschreven niet klopt. Onder het schrijven van de post is mijn totaalbeeld over deze film op zo'n manier veranderd dat ik een kwartier in de war ben geweest en goed heb moeten nadenken voordat ik alles op een rijtje had. En dat terwijl mij de hele tijd al bekend is geweest dat Jacob (Tim Robbins) de hele film droomt tijdens het doodgaan in een ziekenhuistent in Vietnam. Eigenlijk is alles zo simpel, maar tegelijkertijd ook weer niet omdat je steeds weer op het verkeerde been wordt gezet zowel voor als na de film. Nou jah, zo was het bij mij in ieder geval.

De film kent een aantal verschrikkelijk angstaanjagende momenten. Een aantal keer zie je de ''demonen'' langs komen flitsen. Steeds weer kippenvel. Maar het grote schrikmoment lag bij mij toch in de scene dat Jacob de spiegel omdraait en de schuddende demonenhoofden in flitsen ziet. Ik had mijn home cinema set keihard aan staan, dus dan wil je wel schrikken. De muziek in de film verzorgd door Maurice Jarre is bij vlagen briljant en doet je meerdere momenten kippenvel krijgen van angst en emotie. Tim Robbins zet een geweldige prestatie neer en Jacob's Ladder is wat mij betreft een meesterwerk...

* * * * *

Jammer, maar ik kon me maar moeilijk mee laten slepen door alles wat we in deze 'Jagten' voorgeschoteld krijgen. Een klein meisje zegt amper wat en allemaal volwassen mensen (nota bene, beste vrienden) die Lucas al jaren en jaren kennen weten het ineens zeker: hij is een viespeuk. En toen begon ik me te storen aan deze film. Niet constant, maar wel regelmatig. Helaas.

Wat volgt zijn een paar scénes waar ik echt eerder om moest lachen, dan dat ik ze serieus moest gaan nemen; ''kwam er wat wits uit z'n piemel?''. Tja, op deze manier leg je de woorden wel heel makkelijk in de mond van zo'n meisje natuurlijk. En kleine kinderen spreken altijd de waarhein? Onzin, vooral bij deze ernstige materie worden de beschuldigingen jegens Mikkelsen veel te makkelijk doorgezet, zonder dat mensen volgens mij eens logisch gaan na denken. Vervolgens ben je niet meer welkom in de supermarkt, wordt je raam ingegooid en je hond afgemaakt (janken maar huisvrouwtjes). Iedereen is ineens tegen je.

Hoe goed ik ook te spreken ben over Mads Mikkelsen, sowieso over alle acteerprestaties in deze film, zo vervelend vind ik z'n personage soms. Wat een slappe zak hooi zeg. Kan jij geen weerwoord geven ofzo? Ja, een kopstoot in de supermarkt uit het niets. En dan krijgt-ie ineens wel z'n boodschappen mee. Tuurlijk. Helaas stoorde ik me gewoon te veel aan de uitwerking van dit verhaal tijdens het kijken. Opeens heeft-ie ook nog eens alle andere kinderen in z'n kelder (die niet bestaat) aangerand. Wordt er met de haren bijgesleepd en opeens horen we daar niks meer van. Vaag. Meest belachelijke is nog het moment dat die koter bij moeders aangeeft dat Lucas helemaal niks heeft gedaan, maar die uitspraak zomaar van tafel wordt geveegd. What!? Het zal in het echt allemaal wel zo kunnen gaan, maar in deze film werkt het gewoon niet voor mij.

Gelukkig is dit niet één en al armoede. Visueel valt er genoeg te genieten, Mikkelsen + de rest van de cast leveren uitstekend werk en de scéne in de kerk is erg sterk. Maar helaas is deze 'Jagten' niet zo'n goede film geworden als dat ik had gehoopt. En dit gemiddelde hier is wel érg overdreven. Damn.

''James Dean''

Echt een prachtige film over een persoon die veels te vroeg is gestorven. Ikzelf ben er van overtuigd dat James Dean misschien wel de grootste acteur allertijden had kunnen worden en na het zien van deze film versterkt dat mijn mening alleen maar.

James Franco speelt subliem als Jimmy Dean en heeft er terecht ook een Golden Globe voor gewonnen. Vol overgave speelt hij zijn rol en hij brengt zijn rol erg overtuigend wat mij betreft. Het begint natuurlijk bij de looks van Franco zelf. Hij lijkt opzich wel op James Dean en is dan ook perfect gecast voor deze rol. Ik denk niet dat iemand het ooit beter zou kunnen doen dan Franco zelf.

Omdat ik zelf een grote fan ben van James Dean deed deze film erg veel met mij. Ik snap niet wat het is, maar ik vind James Dean gewoon geweldig. Deze film maakt dat gevoel alleen maar sterker en ik vind het zelf eigenlijk vreemd dat er nog maar zo weinig is gestemd op deze film. Franco, een bekend acteur die de rol speelt van één van de grootste legendes ooit, James Dean. Vreemd dat de film zo onbekend is gebleven tot nu toe, maar ik ben blij dat de film er is in ieder geval, want ik heb genoten.

De uitstraling van James Dean is er één om nooit te vergeten. Verschrikkelijk cool persoon die tegelijkertijd barst van onzekerheid en een tragisch verleden. Deze elementen hebben van hem de persoon gemaakt wie hij is en daarom denk ik ook dat hij zonder deze achergrond misschien wel nooit zo goed had geweest. De personages die hij speelt worden vol overgave gespeeld, maar Dean voegt daar nog iets aan toe. Het lijkt net of hij zijn rollen niet speelt, maar dat hij kiest voor realiteit. In zijn personages komt de persoon James Dean zelf weer naar voren en dat laat deze film ook goed zien. De scenes van East of Eden, waarin hij met zijn vader moet spelen. Door zijn achtergrond (met zijn eigen vader) maakt dit de nodige emoties los die helpen hem dat beetje extra te geven wat zijn rollen tot perfectie laat rijken.

De film kent naast het prachtige verhaal een perfect opbouw. Zo zien we hoe zijn jeugd was en zien we hoe hij zijn eerste stappen op het toneel zet. We komen langs de set van East of Eden, Rebel Without a Cause en Giant, echt prachtig gedaan. Daarnaast is zijn privéleven een subliem extraatje wat deze film tot een briljantje maken voor mij. Het einde van de film is tragisch. Natuurlijk weet je wat er gaat gebeuren, maar ik kreeg overal kippenvel. Zonde hoe zo'n opkomend talent zo zijn einde heeft moeten vinden.

Ik heb deze film voor een prikje kunnen bemachtigen. Toen ik de film wou zien kwam ik erachter dat er alleen maar Franse audio op de dvd zat. Balen geblazen dus. Ik heb direct een mailtje naar de uitgever van de dvd gestuurd, want ik was zo verschrikkelijk benieuwd naar deze film en omdat mijn Frans niet zo goed is heb ik die dvd ook maar gelaten voor wat het is. Een dag nadat ik het mailtje had gestuurd kon ik mijn adresgegevens naar de uitgever sturen en kreeg de dvd per direct opnieuw in de brievenbus aangeleverd. Vanavond gezien dus en een film om nooit te vergeten voor mij, prachtig gewoon...

4,0*

De remake 'The Uninvited' zag ik een jaartje of zes geleden, maar staat me nog redelijk bij. Dat is dan ook de reden dat deze 'Janghwa, Hongryeon' haar grote twist niet echt verrassend meer was, maar dat maakt weinig uit. Ik heb vannacht lekker zitten griezelen hoor. Vond 't toch best spannend allemaal.

Regisseur Kim Jee-woon zorgt voor een tempo dat precies goed is, waardoor de spanning en schrikmomenten bij vlagen behoorlijk binnenkomen. Scenes als het moment dat die engerd langs het bed kruipt of die in de keuken later zijn echt wel spooky. Damn. Ja, ik heb me prima vermaakt. Verhaaltechnisch niet heel bijzonder, misschien ook omdat we dit geintje tegenwoordig al zovaak zagen.

Ik had deze film op 2,5 sterren staan, maar naar herziening snap ik niet waarom eigenlijk. Verschrikkelijk hilarische film, niet te geloven! Heb echt vaak krom gelegen van het lachen, prachtig gewoon!

All you motherfuckers are gonna pay. You are the ones who are the ball-lickers. We're gonna fuck your mothers while you watch and cry like little bitches. Once we get to Hollywood and find those Miramax fucks who are making that movie, we're gonna make 'em eat our shit, then shit out our shit, then eat their shit which is made up of our shit that we made 'em eat. Then you're all you motherfucks are next. Love, Jay and Silent Bob

Ik heb Jean-Claude Van Damme eigenlijk altijd al een geweldige vent gevonden. Ik heb zo'n beetje al z'n films (tot die van de laatste jaren) in mijn kast staan en eigenlijk was hij vroeger zelfs één van mijn favoriete acteurs. Mjah, dat is onze Belgische buur van zovelen, als je nog wat jonger bent Natuurlijk is dit nu heel anders, maar ik kan nog altijd genieten van een film met Jean-Claude. Met deze film zet hij zichzelf hoop ik weer wat op de kaart.

Dit is wel even heel wat anders. Van Damme die dankzij een bult zelfspot weer in een positief daglicht verschijnt. Makkelijke zet? Mwah, ik weet het niet. Het werkt in ieder geval wel. De film is wel anders dan ik had verwacht eigenlijk. Die overval op het postkantoor is gewoon erg leuk gedaan, aardig uitgewerkt, al kent de film wel veel schoonheidsfoutjes. Van Damme zelf presteert uitstekend. De hele film doet hij het meer dan goed en de monoloog - naar het einde toe - is een waar hoogtepunt in deze film. Tussendoor een paar saaiere momenten en wat mindere dingen, maar dan bloeit de boel ineens weer op met een geniale scéne; het moment dat Van Damme de sigaret uit die mond trapt. Dat applaus daarna en ondanks dat je het van ver ziet aankomen, de hilarische ''mistrap'' van één van de overvallers, heerlijk Wat een geweldige scéne zeg. Visueel is de film ook prima in orde. Een donkere, sombere, grimmige sfeer, waar het felle licht zo nu en dan op komt dagen. Dit werkt prima en draagt bij aan een goede sfeer. De laaste scéne, met zijn dochter laat - naast de monoloog - zien hoet het zit. JCVD mag dan wel een stoere actieheld zijn op het witte doek, maar in zijn ''echte'' leven werkt het niet zo.

Echt wel een leuke film dus. Niet geweldig, maar toch leuk dat Van Damme op deze manier weer wat ''terug'' lijkt te zijn. Wel jammer dat hij de rol in The Expandables heeft afgewezen. Had het leuk gevonden om hem daarin te zien, maar wie weet wat the muscles from Brussels allemaal nog voor ons in petto heeft. Ik hoop op het beste. Dit was in ieder geval een goed begin.

Mooi sfeervol drama, vol met prachtige beelden en een felle zon die overal tussendoor schijnt. Fijne rolbezetting in een bijzonder verhaal, waar twee mannen het leven van hun buurman letterlijk om zeep helpen. Waar ik in het begin nog wel hoopte dat het plan van Montand en Auteuil zou lukken, kreeg ik gaandeweg steeds meer sympathie voor Depardieu. Die man verdiende al die ellende niet. Verder kijkt dit gewoon heerlijk weg. Fantastisch loom sfeertje. Ik heb genoten, op naar 'Manon des Sources'.

Bijzonder en apart, dat zeker. Aan de ene kant fascinerend en verrassend dat dit eigenlijk geen enkel moment saai werd. Want weduwe Jeanne Dielman werkt haar huishoudelijke klusjes rustig af en regisseur Akerman laat dit de kijker zien door middel van alleen maar statische shots. Het tempo zit er niet in. En Akerman bewijst dat dat ook absoluut niet hoeft. Heb met interesse zitten kijken naar alledaagse handelingen van moeder Jeanne en haar zoon die na school z'n bord leeg (de soep in ieder geval) komt eten. Nadat Jeanne als eerste klas neuroot haar aardappels te lang laat koken gaat het langzaam mis. En ondanks dat het einde toch wel redelijk aan kwam, deed het geheel me niet zoveel als gehoopt. Wat overblijft is een unieke film die ik zeker kan waarderen. Verder dan een goede voldoende kom ik echter niet, voor nu.

Ik vond dit maar een grote mislukking. Het concept is erg interessant, maar als eindresultaat een grote deceptie dankzij teveel ongeloofwaardige, onlogische en onnodig geforceerde momenten.

De film is totaal niet eng, omdat de film grappig wil zijn. Jammergenoeg is de film ook écht niet grappig, dus werkte de mix tussen bepaalde genres niet. Het high-school gebeuren is standaard, zit vol met flauwe grappen, uiteraard de ontmaagding, het uiteindelijke schoolbal en domme jongens die als een mak lammetje met de 'schoonheid' van de school meelopen. Fox kan absoluut niet acteren, opzich valt het in deze film nog mee, omdat deze overduidelijk fout probeert te zijn. Toch werkt het nog niet. Seyfried (als hoofdpersonage) mag de film dragen en dan vraag ik me nog af wat een J.K. Simmons hier in doet. Wat een onnozele rol.

Voor de rest ook eens met één van de eerdere berichten wat de ongeloofwaardigheid betreft. Fox haar personage gaat wat achter de zielige jongens aan en laat de band voor wat het is, terwijl Seyfried op het laatst wél wraak wil. Neh, dit had Fox al moeten willen. Opzich is het dan nog wel vermakelijk, maar dat is dan ook het enige. De film zit voor mij té vol met scénes (momenten) die ik gewoon slecht, onlogisch en totaal niet werken vond. Grappig werd het voor mij ook echt nooit.

En dan blijft er niet veel over om een goede score toe te kennen. Ik had hier absoluut niet veel van verwacht, maar dit viel zelfs nog wat tegen als eindresultaat. Gelukkig voor de makers heeft Megan Fox een shitload aan fans, anders had dit waarschijnlijk niks geworden.

''Navin, it's your birthday, and it's time you knew. You're not our natural-born child.''

En dan die reactie. Damn, wat een grap. Best flauw, maar erg leuk en vermakelijk en Steve Martin is goed op z'n plaatst in deze film. Heb deze film eigenlijk vooral gezien omdat Stanley Kubrick (jazeker) dit echt een geweldige prent vond. Hoorde dat toevallig laatst en dacht; die ga ik ook ff zien.

Geweldig vind ik deze Jerk dan niet echt, maar komisch en vermakelijk is-ie wel. De avonturen van Navin zijn gewoon geinig en lekker een beetje teveel van het goede. Flauw, fout en voorspelbaar - maar aangenaam, met veel geinige vondsten en grappige scénes. Heb me prima vermaakt. Voldoende.

Leuke film met een goede Tom Cruise wat mij betreft. Waarom vele mensen Tom Cruise niet goed vinden snap ik niet echt. Het lijkt soms wel verboden te zijn om hem goed te vinden. Ik vind Cruise een erg goed acteur en dan is zijn rol in deze film nog niet eens zo super, maar zeker wel een voldoende waard wat mij betreft. Het is jammer dat hij samen met Renée Zellweger een slecht koppel vormt in deze film en dat vind ik dan ook een minpuntje aan Jerry Maguire. Cuba Gooding Jr. zit lekker in zijn rol al is hij verschrikkelijk hyperactief. Niet de moeilijkste rol om te spelen maar zeker vermakelijk voor velen en ook voor mij in dit geval. Het kleine kindje vond ik helemaal geweldig. Wat een prachtfiguurtje zeg. Zellweger zelf vond ik maar matig, maar toch heeft ze wel iets. Wat het is weet ik niet. De film kijkt lekker weg, maar ik vind toch dat een matig verhaal een beetje matig is uitgewerkt. Het ene moment gaat alles zo langzaam terwijl op het andere moment vele scenes een beetje worden afgeraffeld wat mij betreft. Ook vind ik het jammer dat de romatiek er op een gegeven moment wel erg dik word opgelegd. Ondanks dat verdiend deze film zeker een voldoende, want ik heb me echt wel vermaakt. Een leuke wegkijker met genoeg humor en soms (bijna) zelfs een emotioneel moment.

* * *

Verrassend leuke film van Smith. Het is wat anders dan dat we van hem gewend zijn, maar deze insteek beviel me ook wel. Ben Affleck doet het leuk, maar is niet altijd even overtuigend. Vooral de jankscenes zijn matig, maar ik vind hem over het algemeen toch een redelijk goed acteur. Raquel Castro doet het geweldig en is een enorm pluspunt voor de film. George Carlin en Liv Tyler vullen de bijrollen goed in en gelukkig komt Jennifer Lopez niet zo lang in het verhaal voor.

Het verhaal is gewoon erg standaard en bij vlagen ietsje geforceerd, maar ik heb me wel vermaakt. De humor is redelijk ver te zoeken jammergenoeg, op een paar erg grappige scenes na dan. De scene tussen Will Smith en Ben Affleck is ook erg leuk trouwens. Over het algemeen zeker een voldoende voor deze luchtige film. Leuk tussendoortje.

* * *

Best mooi, vooral ook Marine Vacth natuurlijk. Ik had na het lezen van het plot een totaal andere film verwacht. Dat 'Jeune & Jolie' uiteindelijk best een indrukwekkend filmpje is over een 17-jarig meisje die haar lichaam verkoopt had ik niet zien aankomen. Het brengt een paar sterke scenes met zich mee. Vooral het acteerwerk is uitstekend. Leuke scene waneer stiefpa dochter en zoon van de slaapkamer wil halen voor het ontbijt en ze beide ''bezig'' zijn. Uiteindelijk niet veel om het lijf verder, maar vond het best goed.

Fantastische film van Oliver Stone, waarin de sublieme cast meer dan drie uur vol weet te praten zonder dat de film één minuut saai word. Dat hele gedoe over de moord op Kennedy heeft me altijd wel geinteresseerd eigenlijk. Oliver Stone zorgt er met één van de betere screenplays voor, dat dit me allemaal nog meer gaat bezighouden.

Geweldig hou de vele personages in deze film allemaal overtuigen en er voor weten te zorgen dat je wel gekuisterd aan beeld moet blijven zitten. Kevin Costner zet één van zijn beste rollen neer, voor zover ik me kan herrinneren. Wat is zijn slotpleidooi geweldig gedaan zeg! Daar kreeg ik toch behoorlijk kippenvel van, prachtig. Ook de bijrollen worden allemaal prima ingedeeld. Van Tommy Lee Jones, Kevin Bacon, Gary Oldman en Joe Pesci, allemaal erg overtuigend. Stond wel even vreemd te kijken toen Pesci voor het eerst in beeld kwam, die pruik en wenkbrouwen .

Dat Stone het één en ander uit zijn dikke duim heeft gezogen voor deze film maakt niet uit. Sterker nog; hij weet alles op een erg geloofwaaridge en realistische manier te brengen. De regie van hem is wat mij betreft dus zeker van de bovenste plank. De ondersteuning van de score - van John Williams - verdiend ook een voldoende. Prima gedaan wederom, al vond ik zijn muziek in een paar scénes niet helemaal goed passen. Het gedoe van Garrison zijn gezin was dan weer een beetje een cliché, maar opzich vond ik dat niet storend.

Over het algemeen een dikke, vette, voldoende voor deze film, die me meer dan drie uur heeft weten te boeien. Nogmaals mijn complimenten voor Costner, die met deze rol zijn kunnen bevestigd.

Ja, dit was mooi. Prachtig gemaakt oorlogsepos van Yimou Zhang. Sfeervol, visueel indrukwekkend en prachtig ''geschoten''. Actiescénes zijn zeer sterk in beeld gebracht, mooi om te zien hoe die Chinese soldaat in z'n eentje de held uithangt. Het is echt aan de film af te zien dat Zhang een groot budget had. De oorlogs-settings zien er prachtig uit, zeer mooi gemaakt allemaal.

Voor de rest natuurlijk een prima verhaal en een sterke rol (weer) van Christian Bale. Geweldig om hem in deze film- en rol te zien. De film wist me dan weer niet echt bij m'n strot te grijpen en / of te ontroeren, ondanks het feit dat de film toch zeer brute scénes kent, zowel met de kleine meisjes als de hoertjes. Maar dat geeft niks. Yimou Zhang levert een sterke, meeslepende oorlogsfilm af.

Eind oktober en november ga ik rondreizen in Japan, en aangezien ik sushi liefhebber ben heeft deze documentaire er alvast voor gezorgd dat ik graag een maandje (of 2) van tevoren reserveer bij Jiro, om z'n legendarische sushi te proeven. Hij schijnt zelf niet zo vaak meer aanwezig te zijn, de beste man is dan de 90 ook al gepasseerd, maar z'n zoon lijkt in deze documentaire ook al zo'n beetje al het werk te doen, qua voorbereiding etc. Dit zag er toch werklijk heerlijk en perfect uit. Ik heb honger gekregen en ga 's even nadenken of ik met m'n vriendin zo rond de 500 euro wil gaan uitgeven voor, wat het schijnt, de allerbeste sushi. Anders maar bij Jiro z'n andere zoon eten, daar schijnen de prijzen wat lager te liggen.

Prima drama waarin regisseur Asghar Farhadi constant de positieve en negatieve kanten van alle personages aan het licht brengt. Elk personage heeft wel wat, waar je het als kijker mee eens of oneens zult zijn. Daarom deed het me ook niet zoveel allemaal. Aan de ene kant was ik wel benieuwd naar de keuze van Termeh op het einde, maar ik had wel een open einde verwacht. Ik ga als kijker niet verwachten dat dochterlief met een redelijke argumentatie komt, waarom ze voor één van de ouders kiest, na alles wat is voorgegaan. Veel had ik niet met de personages, dus het maakte mij ook niet zoveel uit eigenlijk.

Verder valt er weinig op deze prent aan te merken, al is de aanrijding (die uiteindelijk alle leugens van de zwangere hulp veroorzaakt) wel een kleine smet op een voor de rest uitermate recht door zee geregisseerd en naturel geheel. Qua acteerprestaties alle lof. Verhaaltechnisch verder prima in orde, de ene discussie na de andere - alles netjes binnen de lijntjes geregisseerd. 'A Separation' kijkt lekker weg, is best interessant en het ontbreken van muziek werkt erg goed in dit verhaal. Verder bijzonder dat die dochter een meisje van 11 jaar moet voorstellen. Dat gelooft niemand natuurlijk. Maar oké, solide voldoende voor deze prent.

Goed! Ik hou ervan. Deprimerende en redelijk trieste film, met een uitstekende Cage. Regisseur Green brengt het verhaal - dat verder niet veel om het lijf heeft - uitstekend. Ik kon me goed verplaatsen in de 2 hoofdpersonen. Fijne sfeer, veel sigaretten, drank.. een simpel en uitzichtloos geheel. Joe is een typisch personage die het niet verkeerd bedoelt, maar gewoon altijd de Sjaak is. Fantastische scéne met z'n hond, die-ie meeneemt om die andere hond te vermorzelen. Deze film blijft wel even hangen.

Haha, om te janken. Er is werkelijk niks goed aan deze film. Flinterdun plot, hilarische uitwerking. Qua cast allemaal slecht, met Johnny de Mol als koploper. Werkelijk hoe verzin je zoiets als schrijver / regisseur. Elke halve zool ziet toch bij het lezen van zo'n scenario dat dit rechtstreeks in de prullenbak gedonderd moet worden? Het einde ook in de Arena. Dat kan echt niet. Snap er niks van. Snel vergeten deze meuk.

Geinig flmpje, duurt echter wel een half uur te lang. Leuke personages, veel grappige scénes. Een leuk begin met die trein, veel toffe (drukke) settings en genoeg leuke actiescénes. Helaas is het verhaal(tje) niet zo interessant, waardoor ik naar het einde toe nogal moeite had om m'n ogen open te houden. Het geheel is best vermakelijk.

Prima film van Carptenter. Het geheel voelt nogal gehaast aan, het acteerwerk is niet bijzonder en échte schrikmomenten heb ik tijdens het kijken van deze 'Cigarette Burns' niet gekend, maar de film is zeer vermakelijk en kent een lekker donker, spannend sfeertje. Je bent als kijker zeer benieuwd wat er op de film staat en Carpenter bouwt op een goede manier naar dat moment toe.

De film kent een paar heerlijke scénes, zoals het moment dat Kier z'n darmen in de projector duwt en de gruwelijke onthoofding van de vrouw. Daarnaast is die enge, grijsgeleurde gast uit La Fin Absolue du Monde lekker creepy. De tijd vloog voorbij.. heb me prima vermaakt met dit mysterieuze filmpje.

Die Mark Strong kom je tegenwoordig ook in elke film tegen, damn. Goede acteur, daar niet van, maar oké. Wat deze 'John Carter' betreft; echt een ongelofelijke boutfilm. Zonde van die $250 miljoentjes.

Dit kon me echt geen bal interesseren. Het begin en einde gaan nog wel, maar de twee uur die daar tussenin bungelen gaan helemaal nergens over. Wat een saai, oninteressant, dom, voorspelbaar en clichématig prutswerk. Je komt leeg in de film en je gaat er leeg weer uit. Totaal inhoudsloos dit.

Visueel wel aardig, maar het kon me niet boeien allemaal.. ook de actie niet. Allemaal leuk bedachte namen, planeten, monsters, kunstjes en Sjonnie die maar wat door de film heen springt. Zonde.

Redelijk vermakelijke prent die zich lijkt af te spelen in één of andere alternatieve onderwereld en prima als komedie door kan. Heb een paar keer goed gelachen om alle ongein die Chad Stahelski ons voorschotelt. Laatstgenoemde had de boel wel wat strakker mogen regisseren op bepaalde momenten, vooral omdat er zo'n zak hooi als Reeves op de set staat 'John Wick' te spelen. De scene in de club ziet er dan nog wel fraai uit. De balans tussen de realistische insteek en het compleet onzinnige werkt aardig. Willem Dafoe hangt er wel wat naast, met z'n redelijk overbodige rol. Een beetje regisseur had het John Wick zelf laten oplossen.

Fijne western. Ik hou van de settings, de kleuren die worden gebruikt en de gehele sfeer die de films uit dit genre grotendeels met zich mee brengen. Als ik zo'n Saloon zie, krijg ik altijd direct zin om een borrel te pakken en ook aan zo'n bar te gaan zitten.. of even verderop een potje gokken. Fantastisch.

Natuurlijk is het verder best bijzonder dat twee dames - waarvan één vervelende blaag (Mercedes McCambridge uiteraard ), de dienst uitmaken in een western. En ja, het levert ook een paar goede scenes op. Toch deed het me qua gevoel nét wat minder dan ik had gehoopt.

Maak het nog steeds een zeer fijne film. 'Johnny Guitar' kent genoeg fijne scenes en dialogen die deze toch ook trieste film (vreselijk het afbranden van Vienna's en de droom) het kijken zeer waard maken.

Super leuke film. Taika Waititi zorgt als de ingebeelde Hitler voor een paar geniale grappen. ''Vat are you burning!!?'' Geweldig. Wist niet wat ik hiervan moest verwachten, maar ik heb me goed vermaakt. Lekker domme - tegelijkertijd scherpe humor en een verhaal met het hart op de juiste plek. Yorki en Jojo zijn twee heerlijke personages en ome Adolf maakt het af. ''Heil me man.. just a little heil?''

Phoenix is fantastisch en draag in zijn rol als de 'Joker' deze prent relatief eenvoudig op z'n schoudertjes. Regisseur Phillips creëert een sombere, treurige sfeer in de straten van Gotham waar hoop een verloren zaak lijkt. Vooral voor Arthur Fleck zelf. Het verhaal over de opkomst van de Joker; een man in zijn eentje tegen de maatschappij. Al zat-ie vanaf het begin al niet zo lekker in z'n leven, met z'n gestoorde moeder.

Maar ok, leuk om deze kant van het verhaal eens te zien - inclusief wat verwijzingen naar Bruce 'The Batman' Wayne, etc. Hoort erbij. Probleem van deze prent is dat het qua scenario te vlak en eenvoudig blijft, waardoor de film me nooit echt wist te grijpen. Nergens imponeren scènes echt. Dat had ik graag gewild, want nu blijft er niet meer over dan een prima film, waarbij de regisseur (toch deels) wordt gered door z'n lead. Ik zie duidelijk wat Todd Phillips wil, maar hij tekent binnen de lijntjes. Hier had meer ingezeten.