Rising Sun (1993)

Een aardige misdaad/thriller die lekker mysterieus begint en teert op de (soms wel iets te overdreven) Japanse scores. Snipes speelt aardig ingetogen en die rol past wel bij hem. Connery is helaas iets te overdreven bezig in deze film. Hem Japans horen spreken slaat eigenlijk nergens op. Wat dat betreft wordt hij weer te stereotype gecast. Richting het einde duurt het allemaal te lang en kan je ondanks de vele twists het verhaal te makkelijk uittekenen, waardoor de film met 125 minuten gewoon te lang duurt. 2,5*

Met Wesley Snipes op de affiche zou je een actiefilm kunnen verwachten, wat meteen voor sommige teleurstellende reacties zorgt bij kijkers die wat teleurgesteld zijn. Rising Sun houdt het tussen een buddyfilm en een film noir met vooral aandacht aan intrige en een uitgewerkt verhaal, maar dan met een opvallend duo. Connery en Snipes is een gerecht dat je nooit denk te zien op het menu, maar wat beter smaakt dan het klinkt. De film zorgt voor een hoop mystery en laat voldoende ruimte open zodat je als kijker zelf dingen aanvult. De film zou tegenwoordig niet zo politiek correct meer zijn met nogal een cliché beeld over Amerikanen vs Japanners. Crichton was niet gelukkig dat agent Smith door een zwarte acteur gespeeld werd, maar hij schreef het boek ook al ongelukkig. Wat bedoeld was als een kritische blik op Amerikanen, ging als een boemerang terug doordat hij net het Japanse zakenleven als oneerlijk neerzette. In de meeste Amerikaanse films (en zeker in de jaren '80 of '90) zijn zelfs na de koude oorlog de vijanden vrij clichématig en van niet-Amerikaanse origine. Gelukkig werden hier de Amerikaanse agenten ook corrupt weergegeven. Zelfs de 2 hoofdrolspelers hebben geen wit blad. De film stijgt nergens boven uit. Doordat het zweeft tussen enkele genres, weet het met zichzelf ook niet altijd blijf. En meer dan een boeiende film is het ook niet. Zonder de topaffiche had dit vergeten geweest. Qua aanpak hoort dit wat thuis bij de verfilmingen van de John Grisham, al hadden die soms wel een beter script als basis.

Onderhoudende whodunnit met een redelijk gelaagd plot. De culturele aspecten van het Japanse zakenleven maken het zeker interessanter. Daarnaast zijn zowel Snipes als Connery zeer genietbaar in hun leerling/mentor rolverdeling. Die Vulcan neck pinch van Connery is wel nogal overdreven en onnodig. Carrere heeft weinig te doen en dat ze misvormd zou zijn kon ik niet eens zien, maar kennelijk is het iets met haar hand. Tagawa blijft een ongrijpbaar figuur, maar zo is het plot bedoeld. Keitel heeft een kleine rol en moet vooral als de onbehouwenheid van Amerikanen figureren in contrast met de meer voorkomende Japanse mentaliteit. Redelijk fraai in beeld gebracht met hier en daar mooie locaties in vooral de luxere delen van L.A. De destijds nieuwste technische snufjes hier en daar zijn typisch Crichton, maar het idee dat de Jappen er veel verder in zijn wordt wat overschat, innovatie blijft vooral uit de VS komen. Inmiddels is ook toenemende Japanse dominantie in het westen achterhaald door de enorme inhaalrace van China, die nu een veel grotere speler is.