Opinions

Beetje belachelijk, die laatste tien minuten. Hmm, eigenlijk slaat de hele film nergens op, maar... toch wel aardig vermakelijk, soms. Giovanni Ribisi steelt de show in ieder geval. Uitstekend acteur, die zowel Bruce Willis als Halle Berry even leuk van het scherm speelt. Willis doet het nog wel aardig, maar Berry niet, nee...

Erg onlogisch, ongeloofwaardig en vergezocht rotplot. Gelukkig zijn er nog een paar spannende en vermakelijke scénes die de schade beperken want eigenlijk is deze film gewoon zo vreselijk fout. Het einde is één groot cliché en gewoon jammer. En dat nog het gezeur over de gevaren op het internet: Erg leuk om gezien te hebben, nu weten we hoe het niet moet.

Gemengde gevoelens bij deze film. Het ziet er allemaal prachtig uit, maar zoals Madecineman al zegt slaat het eigenlijk helemaal nergens op. Dat ''slaat nergens op'' gedeelte is misschien wel een groot punt om in negatief opzicht op terug te komen, maar daarnaast is het ook de enige. Muziek, cinematografie, sfeer en een acteerprestatie om bang van te worden van hoofdrolspeler Whishaw. Die is echt zwaar bezeten zeg en doet het perfect.

De hele film kent een erg goed tempo. Niet te snel, niet te langzaam en alles word ons op een duidelijke manier verteld. Het begin - als Jean Baptiste geboren word - is overigens ook een beetje een afknapper. Wel goed is de afwisseling van de rotte sfeer die daar hangt en de sfeer die later in de film terugkomt op het prachtige platteland. Voor de rest genoeg vrouwelijk schoon te bewonderen en een heerlijke orgie op het eind. Misschien behoorlijk vaag, maar dat mag de pret niet drukken.

Dikke voldoende voor deze prent.

Mijn 1e Bergman. En ik heb genoten - zeg er nu alvast maar bij dat deze bij herziening (met NL ondertitels) hoogstwaarschijnlijk in waardering omhoog gaat.

Vond het nu soms nogal lastig te volgen. Ik heb absoluut geen probleem met Engels en kijk veel films zonder ondertitels, maar dit werd op een gegeven moment nogal ingewikkeld allemaal. Heb inmiddels het één en ander over deze Persona gelezen, waardoor het gelukkig voor mij al wat helder is allemaal. Erg intrigerend...

... meeslepend, spannend, interessant en de film zat me op een gegeven moment erg dicht op m'n huid - heb genoten van dit ''spel'' tussen de twee personages. Want er zijn wel twee personages, mijns inziens. Een interessante scéne vond ik die wanneer Alma, de zuster, een stuk glas op de grond laat liggen. Volgens mij omdat ze aan haarzelf begint te twijfelen en hoopt dat Elisabeth erin stapt, zodat ze zeker weet dat ze met z'n tweëen zijn en dat ze niet één en dezelfde persoon zijn. Misschien valt dit ook weer anders te interpreteren.

Ik denk inderdaad, zoals eerder aangegeven, dat het gaat om Alma, die zo'n ontwikkeling heeft doorgemaakt, waardoor ze meer op Elisabeth is gaan lijken en de vraag wordt gesteld wie nou eigenlijk wie observeert/manipuleert. Vooral nadat Alma de brief heeft gelezen.

Op visueel vlak ook prachtig, wel even wennen, maar ik heb genoten van de prachtige beelden, zowel die van het huisje aan het water en het strand, als de close-ups.

Qua acteerwerk en dialogen balanceert deze 'Phenomena' op het randje. Nou ja, zeg maar gerust dat de prent daar ook lekker fout overheen gaat. Maakt niet uit, want dit is Argento en die ramt me er toch een portie audiovisueel spektakel doorheen. Heerlijk. Jennifer Connelly is (hier al!) prachtig trouwens.

Argento trakteert ons op een paar machtige scenes. Sowieso is het geheel van het begin tot het einde zeer sfeervol, een fundament wordt al gelegd door de prachtige score van Goblin. De scene dat Connelly al die muggen ''oproept'' terwijl ze gepest wordt is geweldig, maar ook dat zoontje van die vrouw is heerlijk eng op het einde en de gore + vieze scens gevuld met maden, lichaamsdelen en noem het maar op maken dit totaalplaatje bijzonder geslaagd. Iron Maiden en Motörhead komen nog even ietwat misplaatst langs, maar kon er de humor wel van inzien. Na de dood van Donald Pleasence leek het net of die chimpansee zich even goed zat af te reageren op die muziek, terwijl haar baasje werd afgevoerd.

De film ziet er prachtig uit, mooie plaatjes van Zwitserland en in de duistere scenes pakt Argento het qua belichting en kadrering goed aan. Het einde is ook heerlijk. Eerst de prachtige onderwater scene en dan weer die aap. Leuk. Argento blijft goed bevallen. Maar weer vaker wat van de man zien.

Toevallig vanavond op tv gezien en ondanks dat ik geen spijt heb dat ik deze film heb gezien vind ik het toch een enorm gedrocht! Gedurende de hele film krijg je het ene naar het andere irritante personage te zien en Kim van Kooten is daar een van! De film is gedeeltelijk in Amerika opgenomen en om dan steeds Nederlanders te zien die proberen Amerikaantje te spelen is echt doodirritant! Je hoort duidelijk hun Nederlandse accent en toch moeten ze Amerikaans voorstellen: belabberd! Dan speelt er ook nog zo'n irritante Belgische bitch mee die de film ook zeker geen goed doet! Het verhaal is flinterdun en de acteerprestaties zijn magertjes! De humor is ver te zoeken maar soms kon er nog een glimlach vanaf in dit gedrocht van een film! En waar ik helemaal niet vrolijk van wordt is om dan vervolgens ook nog eens een happy end voorgeschoteld te krijgen, dat meer dan verwacht was.......

3,14159265358

Fascinerend, geweldig goede film deze Pi, het debuut van Darren Aronofsky. Met dank aan Clint Mansell zat ik direct in de film, geweldige score van hem. Mansell speelt zelf trouwens die student, die foto's van Max maakt in de trein. Eén ding weet ik zeker, deze moet ik z.s.m. aanschaffen op dvd.

Prachtige zwart-wit beelden, geweldig beklemmende sfeer en een hoofdrolspeler die langzamerhand op een chaotische manier wegzinkt in z'n ''eigen'' obsessie. Dankzij de sublieme montage lijkt het net of je als kijker op sommige momenten in het hoofd van Max zit, erg strak gedaan. Daarnaast had ik het vooral over Max' eigen obsessie, aangezien hij hier volgens mij ook ''alleen'' mee bezig is. Er is geen Wall Street bedrijf en er is ook geen sekte. Max wil dat ''zijn'' uitvinding zó belangrijk is dat hij andere groeperingen verzint om het voor hemzelf geloofwaardiger te doen lijken en zo verder te kunnen gaan met z'n eigen obsessie. Waarom zouden die anderen nét precies hetzelfde als Max willen vraag ik me anders af? Zo dwaalt Max verder af en komt hij zo nu en dan uit bij Sol, een man die precies hetzelfde als Max heeft geprobeerd, maar ook al weet waar alles zal eindigen... nergens namelijk. ''I named her Icarus. After you, my renegade pupil. You fly too high, you'll get burned." Pi is iets wat gewoon niet uit te vogelen valt, wat niet te begrijpen valt en als je naar het ongrijpbare grijpt, zak je op een gegeven moment zó ver weg in je eigen obsessie dat het je ondergang wordt. Sol was gewaarschuwd met z'n beroerte en wist na deze waarschuwing direct dat hij moest stoppen, omdat ''het'' gewoon iets is waar wij als mensen nooit bij zullen kunnen. Voor de mens is het gewoon teveel.

Het eindshot bewijst dat Max op een gegeven moment ook inziet dat Sol gelijk had. Prachtig eindshot. Max wist altijd alle sommetjes uit z'n hoofd, maar omdat zijn zoektocht naar ''het bestaan'' hem zo heeft weten door te draaien komt hij tot het besluit om een stuk in z'n hersenen weg te boren, zodat zijn wiskudige vermogen weg is. Zo is het leven een stuk beter, de zoektocht naar het bestaan van de mens is gewoon iets waar we nooit achter zullen komen. Max weet de uitkomst van het sommetje niet meer, terwijl hij op het bankje zit en kijkt maar wat voor 'm uit... De scénes in de trein en die met die hersenen waren ook fascinerend trouwens. Hij zit gewoon in z'n eigen hersenen te prikken, aangezien hij dan ook dat vreselijke geluid hoort. Heeft misschien ook weer wat te maken met dat litteken op z'n hoofd. Het is allemaal zoveel. En dat in een film van amper 85 minuten. Tsjah, die Aronofsky kan er wat van.

Geweldige film vond ik het dus. Prachtige muziek, geweldige chaotische montage, prachtige zwart-wit filters, beklemmende sfeer en zoveel details, ongelovelijk. Het wordt bijv. in de film ook al gezegd dat de vorm van de spiraal zó vaak terug te vinden is in alles, zo ook in deze film, zelfs duidelijk te zien in de koffiemelk. En ondanks dat Max zich zo afsluit van de buitenwereld en alleen gelaten wil worden krijgt hij zichzelf toch nog zo gek om gestoord te worden, door mieren... Je maakt jezelf op een gegeven moment helemaal gek, op zoek naar... niets.

Mooie film! Prachtige acteerprestatie van Adrien Brody die het echt super doet wat mij betreft. Mooi verhaal die zo af en toe erg schokkend kan zijn. Polanski laat de kijker op een mooie manier zien hoe het in de tweede wereldoorlog ongeveer is gegaan, want dat was verschrikkelijk natuurlijk. De manier waarop je als kijker met Brody meeleeft is erg knap gedaan.

* * * *

Leuk, vermakelijk filmpje met een heerlijke speelduur. De zakkenrolscénes zijn fraai gefilmd, al zijn de acties van het hoofdpersonage zo opvallend, dat geen enkel persoon daar in zou trappen volgens mij, maar oké.

Voor de rest vond ik hoofdrolspeler LaSalle niet overtuigend. Loopt een beetje dwaas rond steeds en spat op een gegeven moment totaal ongeloofwaardig op tegen die agent. Zijn tegenspeelster - de vrouw - is wel prachtig.

Al met al leuk om eens gezien te hebben. Lekker sfeertje, mooi gefilmd, lekker vlot tempo en bij vlagen aardig spannende zakkenrolscénes. Makkelijke voldoende.

Mooie film die vanaf minuut één weet te boeien. Dankzij de heerlijke sfeer - erg veel licht - en de prachtige muziek is dit een lust voor het oog. Zodra de (vele mooie) meisjes naar Hanging Rock vertrekken worden we als kijker erg verwend door vele prachtige beelden. Cinematografisch rijkt de film naar perfectie. Voeg hierbij het mysterieuze sfeertje en de prachtige muziek en je hebt een heerlijke film.

Wat er precies gebeurt is zullen we niet te weten komen, maar dat geeft niet en is misschien nog wel een pluspunt voor de film ook. Wel vind ik het jammer dat sommige dingen nogal ongeloofwaardig en onnodig over deden komen. Er word op een gegeven moment een meisje gevonden, maar ik krijg nou niet echt de indruk dat na deze vondst iedereen haast maakt om de rest ook te gaan vinden of in ieder geval meer moeite te doen om dit mysterie te ontrafelen. Er wordt één gevonden die niets meer weet en de vreemde manier hoe de meiden weg raken doet je denken dat iets onmenselijks in het spel is. Maar wat het is weet je niet en daar schuilt een grote kracht wat mij betreft.

De acteerprestaties zijn redelijk te noemen. De ''oudere garde'' doet het voldoende, maar een paar jongere meiden wisten helaas niet te overtuigen en dan heb ik het vooral over het mollige meisje. Voor de rest doen de vier meisjes die de hoofdrol op zich nemen het erg goed. Dit zijn de drie meisjes die verdwijnen en Sara (waarvan haar scenes waarin we te zien krijgen dat ze weg moet op het eerste gezicht niet veel toevoegen helaas), maar dit is eerder aangegeven.

Het meesterlijke camerawerk, de prachtige gebieden, heerlijke muziek en het dromerige en mysterieuze sfeertje die dankzij het gebruik van veel licht een lust voor het oog is, maken deze film tot een mooi geheel wat mij betreft. Een dikke voldoende voor deze toch nog onbekende film.

Ondanks de sterke regie van Pedro Almodóvar bekruipt mij het gevoel dat hier meer uitgehaald had kunnen worden. 'La Piel Que Habito' doet heel veel goed. De sfeer, het intrigerende plot, het fijne tempo en de acteurs. Het zit allemaal meer dan prima. Toch is de film me niet onder de huid gaan zitten.

En daar had dit toch net een filmpje voor geweest. Het lijkt net of Almodóvar bepaalde zaken nét niet over de streep trekt en dat-ie naar het einde toe toch echt een paar kleine misstapjes begaat waardoor deze prent niet meer dan een goede film kan zijn. Ik zit op het einde echt met het vertrouwen dat Banderas ineens zo makkelijk heeft in z'n inmiddels vrouwelijke projectje. Dat kan er nooit voor de volle 100% zijn en daar stoorde ik me dus een beetje aan. Tja, en dat kost 'm z'n leven. Eigen schuld dan hoor. Verhaaltechnisch schort er gewoon het één en ander aan deze film en dat leg ik niet naast me neer.

Een beetje gemengde gevoelens, waar Almodóvar erg controversieel lijkt te willen zijn, maar daar niet helemaal in slaagt. Het verhaal(tje) is ook het enige manco bij vlagen. Verder is dit genieten geblazen. Prachtige vormgeving, sfeer en een originele insteek met interessante scenes. Best aardig filmpje toch.

Zo goed als 'Le Mépris' worden de films van Godard niet meer (voor mij), denk ik. Eén geniaal stukje cinema tegenover weer een film die gewoon ''leuk'' is, deze Pierrot le Fou. Apart en vermakelijk.

De 1e helft van de film vond ik bijzonder leuk, vooral zo'n scéne bij het tankstation, wanneer ze zonder te betalen ontsnappen is bijna geniaal. Geweldig, wat een humor. Enige logica is bijna niet te ontdekken in dit originele stukje film. Karina is leuk en Belmondo is echt geweldig met die sigaret.

Op visueel vlak érg overtuigend, met enkele bijzonder fraaie shots en het gebruik van kleur, zoals we dat eerder zagen bij Godard. Helaas kon de film me vooral in de 2e helft niet meer zo boeien.

You just got killed by a Daewoo Lanos, motherfucker!

Leuker dan verwacht deze film. Vooral het gemiddelde zorgde ervoor dat mijn verwachtingen niet echt hoog waren, maar gelukkig viel het allemaal reuze mee. Het mag wat mij betreft wel gezegd worden dat veel komedie's belachelijk ondergewaardeerd worden op de site.

Het duo in deze film - Seth Rogen en James Franco - zijn geweldig. Nou vind ik Rogen sowieso een geweldig figuur, dus van hem had ik niet anders verwacht. Ook Franco is een uitstekend acteur, maar met een rol als deze, gespeeld door hem was ik nog niet bekend. Gelukkig vult ook Franco zijn rol prima in, als wietdealer. Beide heren weten een aantal erg leuke momenten te produceren en ik heb dan ook een paar keer goed gelachen. De film begint vooral erg goed, want na het eerste uur zakt het allemaal een klein beetje in. De shoot-out is leuk, maar het was toch een paar keer wachten op een leuk moment. Opzich geen probleem, want de film kijkt ondertussen lekker makkelijk weg. Die relatie van Rogen en Amber Heard is ook erg leuk trouwens, met alle gevolgen van dien Rosie Perez vond ik het minste van iedereen en was zo nu en dan lekker irritant, maar oké, gelukkig is de meeste screentime niet voor haar, maar voor Rogen en Franco weggelegd, dus dat zat wel goed.

Opzich vermaakt de film de gehele speelduur, maar zakt deze het laatste half uur (drie kwartier) wat in. Het einde zelf vond ik maar matig, had liever nog even een confrontatie van Rogen met zijn schoonvader gezien ofzo, maar dit mocht niet baten. Danny R. McBride is ook grappig, vooral het feit dat ie' maar niet dood wil gaan, hehe Echt hoogstaand is het niet, op een aantal hilarische momenten na, maar toch leuk om gezien te hebben deze film. Dikke voldoende dus ook.

... what the fuck!? Totaal onnozele, bizarre en heerlijk slechte film. Dat acteerwerk alleen is al zó vreselijk over-the-top slecht en dan de rest nog. Wat een film.

Maar eerlijk is eerlijk; ik heb me prima vermaakt en ik heb veel gelachen om deze ongelofelijke onzin. Damn! Totaal weirde personages, de één na de andere bizarre scéne, apart (maar leuk) gekozen muziek, totaal belachelijke montage, maar de (expliciete) aanpak van regisseur Waters zorgt ervoor dat het prima werkt allemaal.

Wat scénes die eruit springen zijn o.a. de seksscéne met die kippen en de vrouwen in de kelder. Hehe. Best leuk om eens gezien te hebben deze cultklassieker. Voldoende.

Leuk om eindelijk eens gezien te hebben, deze Pink Floyd The Wall. Had 'm al een tijdje in bezit, toch nooit echt de drang gehad om de film op te zetten...

... ondanks het feit dat ik hun muziek toch wel kan waarderen. Zo ook in deze film. Een mooie collage van interessant geanimeerde beelden, sterk ondersteund door de muziek (Comfortably Numb blijft prachtig) en uiteraard ook de ''normale'' beelden die een sterke sfeer kennen. Helaas vond ik het nog niet altijd even interessant.

Inhoudelijk snapte ik het (nog) niet helemaal, maar de samenhang tussen de beelden en de muziek zijn alleen al mooi genoeg om hier een voldoende uit te slepen.

Best een aardige film deze Piranha, maar toch wat tegenvallend. De film is sfeervol en de piranha's hebben ook zo hun charme met de geweldige geluidjes die ze maken.

Vooral op komisch vlak viel het me wat tegen allemaal. Oké, de film kent best een paar leuke quotes en een sporadisch fout/grappig moment, maar de film is regelmatig té dom, op een niet leuke manier. Toch blijft het (redelijk) spannend steeds, wanneer er mensen het water ingaan. Dat is dan ook de kracht van zo'n film natuurlijk.

De openingsscéne is mooi gedaan (uitzoomende camera op de vrouw) en het einde wanneer o.a. die kinderen worden aangepakt is érg gaaf. Ik kijk érg uit naar Aja's versie.

''You talk funny - Yeah, well you're short!''

Enorm droge opmerking uit deze ge-wel-di-ge film. Heb me behoorlijk vermaakt met deze Piranha (3D). Fantastisch, pretentieloos, grappig én gruwelijk vermaak.

Ongeveer wat ik had verwacht. Veel feesten, veel mooie vrouwen, veel naakt, veel bloed, veel grappige momenten en veel... piranha's! Dat samen maakt een meer dan vermakelijk geheel met het ene hoogtepunt na de ander; de naaktscéne van Kelly Brook en haar vrouwelijke collega onder water is niet minder dan geniaal. Die wou ik wel even een paar keer terugspoelen. Zodra ik de dvd/blu-ray heb, gebeurt dat ook écht wel.

Zo'n scéne tussendoor is gewoon prachtig; grappig, visueel verbluffend en op een mooie manier ondersteund door wat klassieke muziek. Ja, érg leuk. En dat is dan nog maar één scéne. Voor de rest vond ik het moment dat dat touw die meid doormidden hakt geniaal, de scéne dat twee mannen zo'n meisje tillen en haar uit elkaar scheuren gru-we-lijk, maar briljant en dan heb je nog de scénes met bijv. die piemel, die piranha die uit die mond van die meid zwemt (holy shit!) en die meid die met d'r haar vast zit in die schroef en dat later lekker van de schedel gescheurd wordt. En dan nog Eli Roth, de touwklimscéne op het eind, etc. etc. etc. Deze film zit bomvol met memorabele scénes, bizarre kills en briljante vondsten. Voor de rest is het eigenlijk gewoon één fout, simpel en cliché geheel, maar Alexandre Aja heeft de touwtjes goed in handen en weet hoe je van zoiets iets geniaals kan maken.

Ja, heb me bijzonder vermaakt en een paar keer met open mond zitten kijken. Het einde (baby piranha's!?) is gewoon leuk en geslaagd. Net als de hele film; ''wet t-shirt!''

Minder dan de eerste twee maar toch vooral verschrikkelijk vermakelijk! Johnny Depp overheerst in de hele film, wat een prestatie van hem weer zeg! Collega's Bloom en Knightley vallen in het niet bij hem en vond ik trouwens niet zo supersterk acteren! De film moet het vooral hebben van de adembenemende special effects want de film is visueel een meesterwerk te noemen. Voor de rest is het verhaal veel minder dan in de eerste twee delen en vind ik de film soms wat onduidelijk! Zoals eerder aangegeven bevat de film vele losse eindjes en daar ben ik het mee eens, neemt niet weg dat de film minder vermakelijk wordt want opzich heb ik me wel vermaakt! Misschien duurt de film wat te lang en dat is voor mij een klein minpuntje, want ondanks dat de film mij wel wist te vermaken boeide het niet altijd evenveel. Over het algemeen krijgt dit deel een voldoende, maar deze kan zich nooit meten met de eerste twee delen......

Depp weet de film in z'n ééntje vaak boven water te houden en zorgt ervoor dat dit nog redelijk te doen is allemaal. Voor de rest vond ik hier niet zo veel aan eigenlijk. Te weinig overtuigende settings, matige bijpersonages, te weinig actie / avontuur en grotendeels is dit een veel te donker en overdreven CGI-gedreven blockbuster. Ik had het liever wat lichter gezien, dat donkere hier bevalt me niet.

Er valt gelukkig (soms) nog wat te genieten, zo zijn o.a. de scénes met de zeemeerminnen prima geslaagd en... eh, ja dan kom ik toch snel weer bij Captain Jack Sparrow uit wat het leuke in deze film betreft. Blijft toch een geweldig karakter. Duidelijk de minste uit de reeks, weinig bijzonders, helaas.

Dat sfeertje. Heerlijk. Verhaaltechnisch gebeurt er weinig in deze 'La Piscine', maar de onderhuidse spanning houdt je tot het uiteindelijke hoogtepunt op het puntje van je stoel. Bijzonder fraai gedaan.

Uitstekende cast. Delon is perfect en ook Schneider en Birkin dragen hun steentje goed bij. Het zweet druipt bijna van het scherm, regisseur Deray brengt de hitte goed over. Lekker hangen en genieten.

'La Piscine' is typisch zo'n film die je doet verlangen naar de hitte en een koel zwembad. Beetje roken en drinken en het feest is compleet. Erg goede film. Mooie setting, sfeer en fantastische spanningen.

Na een paar (erg) teleurstellende films is deze nieuwste van Steven Seagal nog weer een beetje te pruimen. Goed zullen zijn films niet meer worden denk ik en dat is jammer, maar we kunnen het er denk ik wel over eens zijn dat films als Marked for Death, Under Siege, Hard to Kill en Nico niet meer overschreden kunnen worden door de beste man.

Het verhaal is mager, acteerprestaties zijn niet van de hoogste plank, maar de vechtscenes zijn dan weer een beetje een opluchting want die waren zeker beter dan in voorgaande films van hem. Steven Seagal is dik geworden, maar hij lijkt daar in deze film geen moeite mee te hebben. Kreeg nogal het idee dat in vorige films zijn dikheid nogal werd verborgen.

Goed ga ik deze film niet noemen, maar zeker wel beter dan bijv. Urban Justice of Submerged. Ik ben misschien in een goede bui om twee en een halve ster te geven, maar ik doe het toch omdat de film opzich nog wel lekker weg keek.

Opzich een prima filmpje. Had er niet superveel van verwacht, maar het viel allemaal toch wel mee. Vin Diesel is goed bezig en zet één van zijn beste rollen neer. Jammer dat ie' een aantal momenten weet te verpesten door verschrikkelijk slechte one-liners, want die waren niet best. Het verhaal is niet veel soeps, het ziet er allemaal wél prima uit en zo nu en dat word de film ook nog wel een beetje spannend. Alles is volgens mij aardig origineel, maar weet niet constant te boeien jammergenoeg. Het is allemaal wat standaard, maar opzich heb ik me goed vermaakt. Voldoende voor deze prent.

Volgens mij had ik deze klassieker al een jaar in huis, maar op één of andere manier lokte deze Planet of the Apes me nooit zo. Ooit eens de 2-disc SE gekocht en na het zien van deze film vandaag ben ik daar toch erg blij mee, want ik vond het een geweldige film.

Oké, het oogt allemaal aardig gedateerd en houterig (dit is overigens eerder gezegd ), maar een film uit '68 hoort gewoon in een ander tijdsbeeld geplaatst te worden. Die oscarnominaties krijgt de film natuurlijk niet voor niets. Ik vind dat het gedateerde ''deze oudere'' films altijd een bepaalde charme meegeeft. De settings zijn prachtig; de woestijn, het dorpje, de kooien, de jungle en ga zo maar door, allemaal geweldig. De film is daarnaast erg vermakelijk. Heston had best wat beter z'n best mogen doen om te laten zien dat hij wel degelijk veel ''slimmer'' was dan die apen, maar de film kent nog wel meer van dit soort schoonheidsfoutjes.

Ook dat hele gedoe met Nova, gespeeld door Linda Harrison vond ik erg leuk. Ik had daar ook een mooie vrouw meegenomen in ieder geval. Daarnaast staat het weer voor een soort ''nieuw begin'' van de mens, als die twee weer kinderen krijgen. Het einde is prachtig, echt fenomenaal. En ondanks dat het waarschijnlijk één van de meest bekende eindes in de filmhistorie is en er ook een glimps van het vrijheidsbeeld op de hoes van de dvd stond, wist ik niet wat me te wachten stond. Geweldig. Het vrijheidsbeeld had allang vergaan moeten zijn, maar de symobliek is gewoon prachtig en doet veel vergeven. Vier sterren van mijn kant.

Delivery Boy: Hey, you're Martin Scorsese!

Alan Rudolph: No, but I know Harvey Keitel.

Delivery Boy: Of course you do! Hey, I loved Cape Fear!

Heerlijke film. Tim Robbins speelt geweldig als Griffin Mill en ook de rest van de cast doet het goed. De vele cameo's zijn werkelijkwaar geweldig en we zien ook redelijk wat grote sterren voorbij komen. De film kijkt heerlijk weg, bevat een heerlijk luchtig sfeertje en is bij vlagen bijzonder grappig.

Wat ik vooral erg leuk vond waren de vele gesprekken - ook in de geweldige openingsscene - over veel klassiekers. Touch of Evil, Orson Welles, Rope, Hitchcock; we krijgen het allemaal te horen. Alleen Whoopi Goldberg vond ik niet super, maar daar heb ik me niet aan gestoord. Echt een filmpje om vaker te zien. Dikke voldoende dus.

Heerlijke film. Erg bijzonder en origineel verhaal dat op een prachtige manier is uitgewerkt. De manier waarop de kleuren langzamerhand het zwart-wit aan het overnemen zijn is prachtig gedaan en ziet er subliem uit. Het verhaal is vermakelijk en zowel Maguire - voor de verandering - en Witherspoon doen het erg goed. Bijrollen van William H. Macy en Jeff Daniels zijn ook geweldig en beide doen het erg goed. De film bevat een heelijk jaren '50 sfeertje en er komt soms zelfs wat lekkere muziek voorbij. Wat wel een beetje vreemd was dat Jennifer opeens wel erg graag braaf wou zijn, maarjah dat laten we dan maar voor wat het is. Ik heb voor de rest genoten van deze film. Dikke voldoende dus!

Hm, ik zie dat deze 'Point Blank' pas de 2e film is van regisseur John Boorman die ik zag. 'Deliverance' kennen we natuurlijk allemaal. Prima geheel, sfeervol en mooi geschoten. Ik hou van Los Angeles als locatie, dat grote huis met zwembad naar het einde toe is ook zo'n mooie setting. Volgens mij maakt Lee Marvin zelf nieteens iemand koud, maar hij zorgt ervoor dat er heel wat mensen het loodje leggen. Leuk detail. En dat voor 93.000 dollar. Boorman maakt zich qua plotuitwerking er wel heel makkelijk vanaf soms en ik kan persoonlijk niet zoveel met het einde, maar ik heb me goed vermaakt in de tussentijd.

Erg leuke, vermakelijke kerstfilm. Grootste pluspunt is de treinreis, want dat is wat mij betreft gewoon een geweldig avontuur. Vooral de scénes wanneer de trein weer een steile helling afmoet, de scéne op het ijs, maar ook dat gedoe met dat kaartje was erg leuk. De personages zijn niet geweldig en komen totaal niet kinderlijk over, toch heb ik me daar zeker niet aan geërgerd. Visueel is de film prima in orde, de voice-over van Tom Hanks is meer dan geslaagd te noemen, maar op het eind wordt er zo nu en dan een plankje misgeslagen. Al met al kom ik toch op een dikke drie sterren, want voor de treinreis alleen zou ik de dvd al aanschaffen, wat ik dus misschien ook wel ga doen.

Best wel gaaf filmpje eigenlijk. Mooi om te zien hoe regisseur Wingard met beperkte middelen zo'n resultaat neer weet te zetten. Knap gedaan. Goed camerawerk en wat visuele hoogstandjes gecombineerd met prima muziek.

Echt geweldig vond ik het dan weer niet. Vond het niet altijd even boeiend en het hoofdpersonage was ook allesbehalve interessant. Wat dan wel weer interessant was, was de montage (lekker hyper, soms ook weer wat té veel van het goede), het sfeertje en een paar heerlijk mysterieuze (schrik)scénes. Vond het acteerwerk, vooral van de twee mannen, wel ver onder de maat.

Aparte soundtrack. Een paar mooi bijpassende nummers, maar ook beangstigende muziekjes die een aantal scénes goed wisten te ondersteunen. Ja, prima filmpje, met een aantal mooie scénes. Dikke voldoende voor nu.

Niet veel bijzonders, maar toch vond ik deze Poseidon heel erg vermakelijk. Leuke personages (oké, erg stereotiep, weinig diepgang etc. etc.), maar ze passen allemaal goed in het totaalplaatje. Een paar erg stoere scénes, vooral wanneer Josh Lucas het brandende water induikt, erg gaaf. Ook de daaropvolgende scéne in die nauwe buizen (of hoe je dat ook maar noemt) waren erg goed gedaan. Ja, eigenlijk erg leuk allemaal, beter dan verwacht.

Wel jammer van die jankende Fergie in het begin, vind ik echt totaal niks. Maar voor de rest vond ik het eerste uur het sterkst, waarna het allemaal een beetje afneemt in het laatste half uur. Ook de ''tell me you love me'' scéne is té veel van het goede, erg jammer. Voorspelbaar ook dat Russel daarna dood gaat. Het cruiseschip als setting is geweldig, de special effects zijn ook prima in orde en de score van Badelt is redelijk. Aardig spannend, erg vermakelijk filmpje van Petersen. Dikke voldoende dus ook.

Redelijk hysterisch en zeer goed filmpje deze 'Possession', met veel sterke scenes - al zal ik 1 daarvan niet snel vergeten. Het moment dat Isabelle Adjani in die gang / tunnel helemaal uit haar plaat gaat. Brr. Op dat soort momenten wordt deze film echt angstaanjagend. Zo'n scene wordt weer snel afgebroken, maar impact maakt-ie wel. Veel geschreeuw, sterk geacteerd, mysterieus en een goede mix tussen drama en horror. Zo'n moment met die gehaktzaag komt vanuit het niets ineens hard aan bijv. Ja sterke film.

'Post Tenebras Lux' kent een aantal geweldige scenes, zowel de openingsscene, maar ook momenten in het midden en einde van de film, maar helaas wordt niet constant hetzelfde niveau gehaald in deze prent voor mijn beleving als kijker. Ik mis een bepaalde flow die ervoor zorgt dat ik echt in een soort trip kom, zodat ik de film kan ondergaan. Dat gevoel lijkt me essentieel om de film echt te beleven. Voor nu hangen er teveel losstaande / oninteressante scenes bij voor mijn gevoel en dan doel ik o.a. op het rugby in Engeland. Wat overblijft is een film die me weinig doet, zelfs niet de Neil Young-piano scene. Misschien in de toekomst.