Opinions

Erg matige film, die gelukkig makkelijk wegkeek en dankzij een paar redelijke actiescénes nog wel te doen was, maar voor de rest stelt dit helemaal niks voor. Het plot is vreselijk karig en eigenlijk gewoon te belachelijk voor woorden. Hoofdrolspeler Ray Stevenson bakt er ook al niks van en staat er maar wat als een zoutzak bij. De bad-guys waren echt hilarisch. Die overdreven Italiaanse maffia praatjes en dan die verminkte gast, vreselijk. Het slaat sowieso al nergens op dat alleen z'n hoofd verminkt is en hij voor de rest gewoon vrolijk verder gaat met alles. Njah, dan nog een typisch ''oliedom'' lijkende politieagent erbij en het feest is compleet. Een paar mislukte drama-momenten nog en veel bloed en rondvliegende ledematen. Grappig om eens te zien, maar daar blijft het voor mij wel bij.

Net als het 1e deel een leuk en vermakelijk concept, maar er had meer ingezeten. De 1e helft van de film is het beste - de spanning wordt prima opgebouwd en de film kent een aantal spannende scenes. Het tweede deel van de film vond ik minder - een paar domme scenes, voorspelbarheid, cliche's.. er worden een paar zijplotjes met de haren bijgetrokken. Niet nodig, gewoon rammen met die hap. Toch wel vermaakt.

De muziek van Prince kon ik allemaal wel; de film echter nog nooit gezien, dus was wel benieuwd. En ja, de muziek maakt deze Purple Rain inderdaad de moeite waard...

... want wat een heerlijke nummers natuulijk; ge-wel-dig! Echt genieten geblazen om Prince zo tekeer te zien gaan op dat podium. In het begin, met 'Let's Go Crazy', maar op het einde natuurlijk ook, bijv. wanneer hij helemaal los gaat op 'I Would Die For You'.

De film zelf, met dit belachelijk uitgewerkte verhaaltje, is dieptriest natuurlijk. Maar de muziek, het sfeertje én de (in deze film) mooie Apollonia maken veel goed.

Prachtige film. Will Smith in een fenomenale rol die ook nog eens word bijgestaan door zijn echte zoontje die het ook goed doet. Erg ontroerend allemaal, vooral het einde wanneer Smith de baan krijgt. Echt prachtig. Thandie Newton wist me behoorlijk op mijn zenuwen te werken, maar ik denk ook dat dat de bedoeling was. Dat is dus mooi gelukt. Een paar grappige scenes zitten er nog in, maar de sentimentele scenes overheersen en ik kan me daar echt in mee laten gaan. De muziek was ook redelijk en alles is prima gefilmd. Dikke voldoende voor deze film.

Erg matig allemaal. Teveel oninteressante personages zonder enige vorm van diepgang, het verhaal gaat echt helemaal nergens over, script is één grote gatenkaas en de acteurs zijn ook al niet al te best, met als dieptepunt Dakota Fanning. Wat mensen in haar zien vat ik echt niet, beroerde prestatie weer. Ze heeft bijv. nog geen tiende van het talent wat een Saoirse Ronan heeft, dát is pas een talent.

Voor de rest een erg warrig, onsamenhangend verhaal, dat nergens echt interessant wil worden. Waar ging deze onzin eigenlijk allemaal over? Opzich kijkt de film dan nog redelijk weg, zijn de special effects prima en kent de film een paar aardige scénes, maar.... voor de rest is het maar wat saai allemaal. En die schreeuwende Japanners - met die vage ogen - waren echt vreselijk irritant. Nee, dan vond ik Lucky Number Slevin veel leuker van regisseur McGuigan. Njah, twee kleine sterretjes voor deze dan maar.

Na (bijna) alleen maar uitstekende ervaringen met het werk van regisseur Nicolas Winding Refn, was ik natuurlijk zeer benieuwd naar zijn debuutfilm, deze 'Pusher'. De 'Pusher'-triologie is (samen met 'Bleeder') het enige wat ik nog van de beste man moet zien. En ik kijk nu sowieso uit naar zijn resterende werk.

Want ik heb me uitstekend vermaakt met deze prent. Goede acteerprestaties, leuke personages, veel spanning, fijne dialogen (doen soms Tarantino-achtig aan) en lekker veel geweld, afgewisseld met zwarte humor. Tel daarbij de uitstekende grauwe sfeer en goedgekozen muziek op en je hebt een leuke avond.

De 3e en laatste uit de 'Pusher'-reeks. Regisseur Refn zorgt weer voor een fantastische opbouw. Waar het allemaal nogal ''normaal'' en simpel lijkend begint, wordt je als kijker (net als Milo) steeds dieper de shit in getrokken. Met de hulp van de goed ondersteunende score. Heerlijk die (duistere) synths.

De cameravoering blijft geweldig. Refn drukt je de rauwe wereld in met z'n camera. Milo is een heerlijk karakter en Zlatko Buric verdient alle lof. Geweldig gespeeld. Mooie mix weer tussen drama, humor en geweld. De laatste scene als ze in die gast gaan snijden / zagen is keihard en heeft een kleine verwerkingstijd nodig. Niet beter, maar ook niet minder dan de 1e 2 delen. Knap. Fantastische trilogie.

Ook het 2e deel uit de 'Pusher' trilogie gezien, nadat deel 1 me zeer goed was bevallen. Vond deze absoluut niet minder. Waar het eerste deel vooral gericht is op het plot / verhaal, right Refn z'n pijlen dit keer op Tonny. Werkelijk een fantastisch karakter. Gevangen in het duistere misdaad wereldje volgen we hem.

Wat me vooral erg bevalt is de cameravoering. Sowieso is de stijl - net als in deel 1 - fantastisch, maar Refn zit overal zo dicht op dat je er als kijker middenin zit, wat de ervaring zeer ten goede komt. Refn creëert een pakkende mix tussen humor, drama en misdaad en schiet met z'n duistere plaatjes, het klasse gebruik van licht, de sfeer en de synth muziek een film die me vanaf het begin pakte. Op naar het 3e (en laatste) deel.