Paper Towns (2015)

John Green is een toffe gast hoor, echt waar, maar zijn boekjes stellen niks voor óf zijn slecht verfilmd, dat kan natuurlijk ook nog. Een hoop vergezochte personages en verwikkelingen, hele saaie middenstukken, slap coming of age geouwehoer en een anticlimactisch einde verder vraagt de nietsvermoedende kijker zich af 1. waarom Green zich met dit soort nietszeggendheid bezig houdt en 2. waarom het blijkbaar toch nog enorm aanslaat bij middelbare scholieren (?). Slappe hap. (ergerniswekkend ook die versie van On A Good Day aan het eind, ik wilde Joanna Newsom horen!)

Een film die nogal een ontwikkeling doormaakt. Het begint als een wat droge highschoolkomedie. Na wat onschuldige pubergrapjes belandt het even op het mysteryterrein wanneer een van de twee hoofdrolspelers verdwijnt. Dat wordt vervolgens voortgezet met een wat flauwe speurtocht die uitmondt in een hele aardige roadmovie. Pas dan vond ik de film echt interessant worden, waardoor ik uiteindelijk op 3* uitkom. De aanloop had makkelijk korter, en beter, gekund.

sOmmiGE meNSen zulLEN HIer niEUWSGierig naAr zijn weGEns dE aANWeZIgheiD van carA DelevinGNE. zij zULlen eCHTer bedroGEN uITKOmen. het gROOtste dEEL van de tIJD is ze vERMist en zIT je nAAR oNBekende tiENERs te kijkEn dIE wat rONDHangen. cARA hEeft slecHTs eEN bEPErkt aaNTal scènES, waARIn ze EeN meISJe speELT mET eEn eIGEnzinnige opvatTinG OveR het gebRUik van HoOfDletTerS.