L'Ennemi Public N° 1 (2008)

De vrolijke boevenstreken uit het vorige deel krijgen hier een naargeestig staartje als het nog de meer destructieve kant van Mesrine toont. Meer van hetzelfde, maar óók een extra laag die dit zeer onderhoudende tweeluik krachtig afsluit.

Het was sowieso een uitstekende zet van Jean-François Richet om het verhaal van de beruchte Jacques Mesrine op te splitsen in twee delen en dat voor de volle vier uur. Het tweede deel staat bol van de spetterende actie vol bruut geweld. Een film die inderdaad nergens verveelt. Bij momenten geweldig hoe Mesrine zich gedraagt. Uiteraard niet zijn gewelddadige acties, maar bij momenten is hij een halve popster. Hij bespeelt de media en de publieke opinie op zo'n wijze dat hij bijna op handen gedragen wordt. Hij is erg narcistisch en kickt erop dat hij niet weg te slaan is uit de media. Hij is fier op zijn titel "nationale vijand nummer 1". Zijn optreden in de rechtbank was dan ook hilarisch. Maar hij kan ook moeilijk om met kritiek. Dat heeft die ene journalist dan ook geweten en met hem de rest van Frankrijk. Het viel me ook op hoe zeer de politie het in zijn broek deed voor hem. Hij werd dan wel op het einde neergelegd, maar er waren voldoende momenten ervoor om het zaakje dan al af te handelen. Het kat-en-muisspel met het gerechtelijk apparaat was dan ook vermakelijk. De vele vermommingen waren dan wel meestal geslaagd, maar soms had je toch de indruk dat de politie écht achter de feiten aanholde en maar bleef aanmodderen. Aanrader binnen het misdaadgenre. Niet voor gevoelige zieltjes, maar best een harde rauwe film van één van de grootste Franse criminelen na het interbellum.

Eerlijk wezen, in tijden niet zo'n goede misdaadfilm gezien en dan spreken we over de twee tezamen. Vreemd dat dit juweeltje ons niet eerder is opgevallen! Deel 1 was dusdanig gemaakt dat we deel 2 beslist erachteraan wilden zien en dat lukte ook (de aanschaf) binnen twee dagen. Deel 2 is meer van de actie terwijl je in deel 1 meer kennis maakt met de nogal puberale en gewelddadige streken van Jacques Mesrine die er langzamerhand achter komt dat de wereld meer te bieden heeft aan hem dan een baan als maquettes in elkaar zetten, geld rolt sneller zijn kant op als hij het zelf ophaalt. En ophalen kan alleen bij banken, bij een negatief banksaldo doe je dat met behulp van een pistool of een daarop gelijkend wapen. In dit 2e deel zien we Jacques Mesrine met aanhang in Canada, Groot Brittannië en warempel ook in Frankrijk. Ook voor dit deel van de film geven we als waardering een 8.