Opinions

Had alleen 'Festen' nog maar gezien van Vinterberg, maar wow (!), wat een geweldig triest filmpje is dit zeg. Wat een ellende, één en al somberheid en er lijkt geen einde aan te komen. Indrukwekkend.

Niet echt een filmpje om vrolijk van te worden dus, deze Submarino. Maar ik heb genoten van deze steeds donker en meelepender wordende achtbaanrit, waar je na sommige ''lichtpunten'', zoals het geld voor vader en zoon of de broers die elkaar tegenkomen in de gevangenis, direct weer een klap te verduren krijgt. De proloog is al indrukwekkend, het (ook best wel) emotionele einde niet minder.

Vond de rolbezetting bijzonder sterk. Uiteraard de twee broers, maar ook dat kleine jochie; geweldig. Vinterberg hekst heel wat indrukwekkende scénes tussen de personen op het witte scherm; vader die maar drugs blijft gebruiken (zelfs bij z'n zoon), die dikke gast die de vrouw wurgt (kippenvelscéne) - teveel om op te noemen. Op een gegeven moment wordt het ''alles gaat mis'' misschien wat teveel zelfs.

Maar Vinterberg tovert een ''echt'' geheel op het scherm. Grauw, realistisch, somber en daar zat ik te wachten op een teken van hoop. Misschien gaat de score na een evt. herziening omhoog.

Geleid door een bijna constant ondersteunende score van M83 zweven we als kijker door een totaal deprimerend, regenachtig Italië, waar een paar maffia groeperingen door één voorval afstevenen op een Apocalyps. 11 november is de dag. Stefano Sollima breid alles op een mooie, stijlvolle manier aan elkaar vast, waardoor 'Suburra' constant wel interessant blijft. Een corrupte samenleving die zich tot het Vaticaan genesteld heeft. Lekker harde film; die scene als die gast geschept wordt door de auto. Heerlijk.

Helaas heeft Sucker Punch mijn verwachtingen niet (helemaal) ingelost en blijft 'Legend of the Guardians' het beste werk van Snyder. Oké, 'Dawn of the Dead' is ook érg goed. Maar ik heb me prima vermaakt met dit visueel totaal over-the-top actiespektakel in ''alles is mogelijk wereld''.

Kwa verhaal / vertelling vind ik deze film het minst geslaagd. De dromen en het actiespektakel in de verschillende werelden staat zó los van het basisplot, dat dit me niet echt wist te grijpen. Helaas. Op visueel vlak gooit Snyder alle remmen los, helaas had dit kwa verhaal, dialogen, acteerwerk, quotes, etc. ook wel wat meer het geval kunnen zijn. Nu is een ''juiste'' balans soms nogal ver te zoeken.

Maar eerlijk is eerlijk; vermakelijk vond ik dit wel. Vooral het 1e deel dan, de 2e helft kakt het soms nogal in omdat het op een gegeven moment wel leuk is geweest allemaal. Had graag een iets betere opbouw kwa spektakel gezien, nu bombardeert Snyder me in het begin (midden) teveel met een aantal WTF-momenten, waardoor je de vele slo-mo's, etc. op een gegeven moment wel gezien hebt.

Toch een (makkelijke) voldoende, voor nu, na een nachtje slapen. Zat eerst wat op het randje, maar kijk nu toch terug op een strak audiovisueel stukje cinema dat best vermakelijk was en een paar bijzondere hoogtepunten kende. Een beetje jammer van de vele covers (soundtrack), maar oké.

Vreselijk slechte film (weer) van Miike. De ''braafste'' van hem, tot nu toe. Ben het eigenlijk helemaal eens met de post van Zinema (10 april 2009). Vervelende accenten, belachelijke dialogen, enorm oninteressant en totaal niet boeiend verhaal(tje).

Ik weet niet welke kant deze film nou eigenlijk op wil, maar het werkt op geen enkel vlak. Voor geen meter. Ik heb echt geen enkel moment moeten lachen; echt totaal niet grappig deze zogenaamde ''western''. Dat gevoel miste ik trouwens ook. Het acteerwerk is om te huilen, zo slecht en het ene personage is nog irritanter dan de ander.

Nee, ik vond dit echt helemaal niks. Op visueel vlak ook niet echt bijzonder, zag er wat ''goedkoop' uit allemaal. Zal misschien wel de bedoeling geweest zijn (of niet), maar het werkte - weer - voor geen meter. Eén grote, saaie, vervelende bedoening dit.

Heb een aantal films van Preston Sturges liggen, maar heb gister maar besloten om van deze 'Sullivan's Travels' mijn 1e Sturges film te maken. Fijne kennismaking met de regisseur. Ik heb me erg vermaakt. Sowieso zit het tempo er lekker in en wisselt Sturges op een fijne manier tussen de sfeer in het mooie Beverly Hills (en Hollywood) en in de avontuurlijke omgevingen van Sullivan. De balans tussen humor en een wat serieuzere toon werkt prima. Ik heb me kapotgelachen om bepaalde scenes (dat 13-jarige jochie die zo vreselijk hard tekeergaat in dat bakkie van 'm), terwijl de boodschap weer tot stand komt d.m.v. een paar prachtige scenes; o.a. het moment dat de gevangenen in de kerk de tekenfilm kijken. Nergens geforceerd, maar op een leuke manier. Op naar de volgende, 'Palm Beach Story' denk ik.

Na het lezen van de plotomschrijving had ik een heel dorp onder in een enorme kuil verwacht, waar het één en ander plaats zou vinden. Echter blijkt dit maar 1 huisje te zijn, waar Niki Jumpei langzaam maar zeker de betekenis van het leven zal vinden. Ik hou van films die zich afspelen op 1 locatie, deze 'Suna no Onna' maakt daar optimaal gebruik van. De sfeer in het zand en onder in de kuil is beklemmend. Het fundament voor een mooi en origineel gegeven. Ik moest er erg inkomen, maar naarmate het verhaal vorderde werd ik steeds dieper het zand in getrokken. De film zet je aan het denken. Waarom zijn we hier en waar halen we onze voldoening vandaan? De waterput van Niki en het einde geven deze prent een prachtige diepe lading mee, maar dat doet de film heel vaak door Niki terug te brengen naar de o.a. de basisbehoeften van het leven. De muziek, de spanning (de ontsnapping), de twee hoofdpersonages en de klasse regie van Hiroshi Teshigahara zorgen voor een mooi geheel. Klasse film.

Regisseur Murnau was weer aan de beurt. Dit keer met deze 'Sunrise'. Romantiek, spanning, avontuur, drama, humor, etc. - Murnau stopt erg veel in deze film. Dat werkt niet altijd even goed, maar vermakelijk blijft deze 'Sunrise' tot het einde. Dat komt vooral door de prachtige shots en de sfeer. Mooi gemaakt.

Misschien komt het omdat bepaalde wendingen te snel gaan, of omdat de mix tussen bepaalde genres niet echt werkt, maar de film kon me niet echt raken en deed me niet veel, op een paar aandoenlijke scenes na. Zo'n komisch tussenstuk in de stad ziet er bijv. mooi uit, maar doet me qua romantiek niks, omdat het te snel gaat en de slapstick niet past in de tragische vertelling waar de dag voor de boer mee begon.

Naar het einde toe herpakt de film zich met een prachtige scene in de storm, waar je als kijker in spanning zit te kijken of de ironie gaat toeslaan. Dat doet het niet, al had ik het niet erg gevonden. Vond dit einde wel erg braaf. De film is een genietbaar geheel, vooral qua filmwerk en de mooie acteerprestaties.

Herzien na bijna vier jaar, deze 'Sunset Boulevard'. En wat ik toen verwachtte, komt nu uit; een film die na herziening omhoog gaat in mijn waardering. Naar de volle score! Werkelijk briljante film.

De sfeer die Billy Wilder creëert met z'n magistraal (in zwart-wit) geschoten beelden van Hollywood, Los Angeles is schitterend en de voice-over van Holden die regelmatig met een heerlijk cynisch toontje ons z'n verhaal vertelt is briljant gevonden. Prachtig gespeeld van Holden en Swanson en het script is één van de besten ooit. En werelds geregisseerd door Wilder, één van m'n favoriete regisseurs.

De film is hilarisch, spannend, eng en aangrijpend. Echt briljant hoe Wilder dit zo prachtig tot één geheel heeft gesmeden. Het grote huis is een sterk en sfeervol fundament en het einde is meesterlijk. Eigenlijk heb ik alleen maar dikke bulten lof over voor deze prent. Groots meesterwerk.

Herzien op blu-ray. Schitterende belevenis. Op audiovisueel vlak één van de meest indrukwekkende films die ik in lange tijd zag. Werd regelmatig van de bank afgeblazen door de prachtige beelden die perfect samensmelten met de werkelijk bril-jan-te score van John Murphy. Machtig! Verhoging voor deze Sunshine. Heb érg genoten.

Wow, wat een geweldige prestaties van Emily Blunt en Amy Adams zeg (vooral de eerstgenoemde). Twee erg fijne actrices. Ik zou zo verliefd worden op Blunt in deze film, die heeft ''het'' in deze Sunshine Cleaning gewoon. Prachtig.

Voor de rest ook een fantastische rol van Alan Arkin, geweldige en grappige acteerprestatie. Vooral de scénes met hem en het kleine jongetje zijn erg leuk. Collins Jr. draagt overigens ook op érg positieve manier z'n steentje bij. Wat de cast betreft vond ik deze film dus geweldig. Het verhaal is simpel, maar erg sterk uitgewerkt. Een paar scénes die mij emotioneel wisten te raken, vooral de scéne tussen Blunt en Adams in de toilet en het einde, dat gewoon emotioneel en grappig was. Erg goed.

Ja, deze film is mij verrassend goed bevallen. Had eigenlijk niks bijzonders verwacht, maar dat is deze film toch wel een beetje eigenlijk. Erg mooi, luchtig en geloofwaardig drama, die ''echt'' aanvoelt. Hele dikke voldoende voor deze prent.

Toffe gozert toch, die J.J. Abrams. Komt weer met een érg goede film. Heb me bijzonder vermaakt met deze Super 8. Sfeervol, grappig, avontuurlijk en zelfs nog de nodige dramatische plus (kinderlijk) romantische punten zorgen voor een uiterst geslaagde mix. Sterke effecten en prachtig geschoten.

De leuke 70's / 80's sfeer en muziek (o.a. Blondie en ELO) zijn een prettige bijkomstigheid in dit amusante sci-fi avontuur waar de chemie, dialogen en acteerprestaties van de kinderen regelmatig van het scherm spatten. Heb ook wel moeten lachen om de bijzonder goed klinkende conversaties tussen het stel onbedoelde avonturiers, leuk. Had wel wat anders van het grote monster verwacht.

Wat precies weet ik niet, maar oké... het werkt prima. Op een gegeven moment wordt het mysterieuze wel in een érg hoog tempo uit de doeken gedaan en heb wat gemengde gevoelens over het einde, maar al met al is het lage gemiddelde hier op de site wat mij betreft zwaar onterecht. Vette film!

Geweldige film zeg! Het is lang geleden dat ik tijdens een film zovaak slap heb gelegen van het lachen, geweldig! De personages zijn super wat mij betreft. Jonah Hill is vooral in het begin van de film prachtig. Een belangrijke factor die het eerste half uur staande houdt. Michael Cera is weer de verlegen gast en doet dat goed. Mintz-Plasse als McLovin is hilarisch! Het kon niet beter. En dan die twee politie-agenten die misschien nog wel het meest briljante zijn van iedereen. Ook om hun heb ik me bescheurd.

Jammer dat de film op een paar momenten erg inzakt en daalt naar een erg laag niveau. Gelukkig word dit afgewisseld met prachtige scenes die duidelijk overheersen. Ach, jah het verhaal heeft niet veel om zich heen, maar daar gaat het niet om. Dit is gewoon heerlijke nonsens. Erg knap dat je van een gewone dag zo'n spektakelstuk kan maken. De film gaat in een rap tempo voorbij en kent de ene naar de andere geweldige one-liner. De vele malen fuck zijn ook weer geweldig.

Graag meer van dit soort films wat mij betreft. Ik heb me meer dan vermaakt in ieder geval. Dikke voldoende voor deze prent!

''Duuude...''

Dit bovenstaande woord mogen we ongeveer zo'n 200 keer aanhoren in deze film, in alle soorten en maten nog wel. Vond deze 'Surfer, Dude' wel leuk eigenlijk. McConaughey is in ieder geval de perfecte man om de rol van Steve te spelen. Een beetje in z'n ontblote bovenlijf rondlopen, wat roken, drinken en lekker relaxed zijn. Vond 'm wel grappig. Ik mag McConaughey sowieso wel, toffe gast.

Het verhaaltje is dan wel érg ondermaats, maar de film heeft ook totaal geen pretenties en neemt zichzelf absoluut niet serieus. Leuke rol van Harrelson ook; ''Well, step in to my office, let's have a little conversation''. Njah, de film wil dan nergens echt bijzonder worden, maar het sfeertje, wat grappige scénes en geinige quotes zorgen ervoor dat dit best te doen is. Twee en een halve ster voor deze film dan maar denk ik.

Apart, vermakelijk en bij vlagen wel grappig. Al heb ik niet vaker dan een paar keer gelachen en vond ik sommige stukjes ook totaal niet geslaagd, op komisch vlak.

Zo vond ik die 'vogelman' bijvoorbeeld totaal ongrappig. Vogel, kip, duif... wat het ook maar voor moest stellen. Leek een beetje mislukt. De scénes van Asano en Hashimoto vond ik wel leuk en Vinnie Jones komt soms grappig uit de hoek (''Oi!''). Al had ik van Jones z'n karakter nog wel wat meer verwacht. De drie criminelen hadden ook hun momenten, al kwam dat vooral door dat aparte hoofd - en gebit - van die dunne.

Heb me uiteindelijk wel vermaakt, maar echt bijzonder vond ik het niet. Wat leuke vondsten, droge humor en visueel wat mooie momenten zorgen voor een voldoende.

James Gandolfini maakt één en ander goed in deze verder nogal flauwe, voorspelbare, simpele en dus.. matige film. Ben Affleck is het ene moment best (verrassend) grappig, een ander moment zou ik 'm wel als piek willen gebruiken en 'm goed boven op de kerstboom kunnen rammen. De film ergert niet, kent zelfs een paar scénes die een lach tevoorschijn wisten te toveren, maar deze 'Surviving Christmas' is gewoon een te simpel, moralistisch en nét iets te vaak niet leuke kerstfilm. Helaas.

Je moet ooit eens (ergens) beginnen, dus bij deze; mijn 1e Argento. En ja, dit is dus direct een film die ik z.s.m. op dvd wil. Geweldig sfeervolle horror. Heb genoten.

De beoordeling die is nu geef ik puur een gevoelskwestie. Ik zit érg dicht tegen een hogere beoordeling aan, maar begin rustig. Dit is toch ''typisch zo'n filmpje'' die ik vaker wil gaan zien. Grootste pluspunt in de film, naast de sublieme sfeer, een paar kills en de geweldige spanning, is de muziek! Wat een fantastische score zeg. Damn!

Voor de rest veel spanning, heb een paar keer met een brok in m'n keel gezeten; die scéne in dat prikkeldraad o.i.d. (zonder de scherpe punten) is subliem. Al kent de film meer geweldige kills; de eerste bijv. - ook schrikken geblazen. De decors zijn geweldig en de sfeer (zoals eerder gezegd) is gewoon één van de sterkste punten. De opzwepende muziek draagt in elke (spannende) scéne weer haar onheilspellende bijdrage.

Binnenkort maar weer eens een ''grote'' bestelling dvd's doen. Deze komt er dan zeker bij. Hopelijk zit ik dan weer (grotendeels) ademloos te kijken. Dikke voldoende.

Toch wat een tegenvaller deze Sweeney Todd. Visueel prima in orde en ook de duistere sfeer is uitstekend, maar dat valt te verwachten van een Burton film. Maar... dat zingen hé; Ik vond het helemaal niks. De liedjes zijn dramatisch en niemand van de cast kan eigenlijk zingen. Toen Rickman ook nog eens zijn klep opentrok was het feest helemaal over, asjeblieft zeg.

Het verhaal is simpel, maar kent zijn vermakelijke momenten en de kappersstoel van Sweeney Todd was erg leuk. Daarnaast wordt de plank ook een keer misgeslagen; die droom van Carter vond ik totaal ongepast. Net of Burton op visueel vlak even ''iets anders'' wil laten zien, totaal onnodig wat mij betreft. De bijrol van Sacha Baron Cohen was leuk en het rondspuitende bloed is grappig, maar in een film als deze overheerst de muziek, en die vond ik niet voldoende helaas.

De fantastische opening credits beloven nogal wat. Vooral op visueel vlak dan. Wat een sfeer en wat een prachtig mooi geschoten plaatjes van New York, de straten, cafeetjes en de appartementen. Klasse.

Veel rokende mensen, borrels, kroegjes, jazzmuziek in een sfeerprent vol met egoïstische, meedogenloze gasten die alles doen voor succes. Sterke rollen van Burt Lancaster en Tony Curtis, die alle bijrollen doen verbleken. Verder was dit wel opletten geblazen zonder ondertitels met al die dialogen.

Het zal toch vooral de sfeer zijn die me lang bij zal blijven bij deze 'Sweet Smell of Success', die ook vol zit met lekkere humor en uiteindelijk een prima passend einde. Ik heb me goed vermaakt met deze prent.

Niet veel soeps dit, maar ik heb wel een paar grappige momenten kunnen ontdekken en de film keer opzich lekker weg. Voor de rest is het één voorspelbaar, ongeloofwaardig en bij vlagen irritant zootje.

Bijzondere film deze 'The Swimmer' van regisseur Frank Perry, die halverwege de handdoek in de ring gooide met het regisseren van deze prent. Sydney Pollack maakte het werk af. In beginsel heb je als kijker geen enkel idee waar dit heen gaat. Protagonist Ned komt met een idee om van zwembad naar zwembad te gaan, om zo vervolgens naar huis te ''zwemmen''. Het fundament is uitstekend; sfeervol, zonnig, mooie achtertuintjes van rijke lui, veel drank etc. Het begint allemaal luchtig en gezellig met de mensen.

Maar naarmate Ned z'n avontuur vordert worden dingen steeds wat onvriendelijker en lijken er steeds meer duistere dingen uit het verleden boven water te komen. Mensen lijken hem toch allemaal niet zo leuk te vinden, waar dit in het begin wel zo leek. Persoonlijk vond ik Ned steeds een meer instabieler persoon worden. Hij heeft erg veel dingen niet op een rijtje, maar hoe en wat? Dat is aan de kijker. Fascinerende film. Eén die je redelijk beklijft en niet zo snel vergeet, mede dankzij de sfeer. Dikke voldoende.

De 1e film van regisseur François Ozon die ik zag, deze Swimming Pool. En een betere kennismaking had niet gehoeven, want ik heb genoten van deze érg mooie film.

Het begint dan misschien een beetje onwennig met het saaie, regenachtige London en we maken kennis met een vreselijke chagerijn als hoofdpersonage, maar gelukkig wordt het allemaal (meer dan) goedgemaakt, zodra we naar Frankrijk overschakelen.

De fraaie cinematografie, het huis, het zwembad, de mysterieuze sfeer en de intrede van Ludivine Sagnier; geweldig! Ozon werkt het in 1e instatie redelijk simpel lijkende verhaaltje op een mooie subtiele manier uit en naar het einde toe wordt het alleen maar beter, mysterieuzer en de laatste shots zijn zowel indrukwekkend als verwarrend.

Voor de rest is het scenario sterk en het verhaal erg leuk gevonden, ondanks dat je halverwege geen idee hebt waar deze nou eigenlijk heen gaat - al had ik al wel een vermoeden dat het niet allemaal ''werkelijk'' was wat we zagen. Het is dan ook Morton haar verhaal (van haar nieuwe boek), gezien de ''echte'' dochter op het einde, denk ik. Ja, mooi.

Ja, lekker meeslepend en mysterieus filmpje. Een paar schitterende plaatjes, zowel van het huis, zwembad + omgeving, als van Sagnier haar lichaam. Dikke voldoende.

De laatste film die ik van Paul Thomas Anderson nog moest zien was de eerste die deze briljante regisseur heeft gemaakt. Na het zien van deze film is PTA misschien wel mijn grote favoriet geworden, want alle films die ik van deze man zag vond ik prachtig en ook Hard Eight was dat.

De sfeer is weer van de bovenste plank en dat is dan ook een erg groot pluspunt in deze film. Wat mij betreft is PTA dan ook de grote man als het gaat om het creëren van deze sfeer, want ik kan op dit moment niemand bedenken die dit beter kan. John C. Reilly is één van mijn favoriete acteurs en ook in deze film vond ik het weer prachtig om hem aan het werk te zien. Klasse acteerprestatie van hem, maar ook Baker Hall, Paltrow en Samuel L. Jackson deden het goed wat mij betreft. Het kleine rolletje van Phillip Seymour Hoffman was ook een leuk extraatje.

Ik heb echt met bewondering zitten kijken naar de superscherpe dialogen in deze film. Vooral de scene dat Baker Hall, Reilly en Jackson voor het eerst met hun drieën aan tafel zitten vond ik geweldig. Misschien een simpel opgezet filmpje, maar wel één die je meezuigt in een interessant verhaal die je de één na de andere geweldige wending weet te schenken. De film kijkt heerlijk weg en de muziek vond ik ook wel geslaagd. Soms een beetje wat vreemde deuntjes, maartoch; over het algemeen ook op dat gebied een voldoende.

Over het algemeen is dit toch weer een klasse film van Anderson die prachtige stiltes weet te combineren met klasse dialogen en geweldig verassende wendingen. Alles is prachtig gefilmd en de film duurt niet superlang, maar kent precies de lengte voor een briljant tussendoortje!

* * * *