Opinions

Dit was hartstikke leuk. Geweldige rollen van Caine en Duvall en vooral een zeer vermakelijk en avontuurlijk verhaaltje. Qua logica in de tijd klopt er volgens mij geen zak van, maar het is allemaal zo leuk gebracht dat eigenlijk niks stoort in deze film. Het maïsveldje, de leeuw, de honden.. erg geinig allemaal. Heb volgens mij de hele film met een grote glimlach zitten kijken. De quote van Duvall in die bar / winkel is fantastisch.

Sterke film van Frankenheimer, met een boeiend plot die (gedeeltelijk) erg goed is uitgewerkt. Enige (uitgerekte) scene waar ik wat mee zit is de druivenpletscene - wel mooi overigens dat vrouwelijk schoon, maar wat de toegevoegde waarde is? Geen idee. Volgens mij is die er niet. Interessant is en blijft het wel.. en het einde is geweldig! Prima rol van Hudson, visueel erg interessant en de sterke score maakt het af.

Haha, die Michael J. Fox toch ook. Geinig ventje hoor, maar zijn rol in deze film is dus echt niet voor hem weggelegd wat mij betreft. Hij doet het niet superslecht, maar zo'n ukkie als hem word op een gegeven moment erg ongeloofwaardig in een rol als deze. Hij lijkt net een gastje van 12 jaar oud en dus lijkt het bijv. nergens na als hij een prachtige vrouw versiert die ook nog eens een kop groter is. Nou jah, genoeg over Fox denk ik maar. Wat mij betreft hadden ze in ieder geval beter een andere acteur kunnen kiezen.

De film kijkt opzich lekker weg, is wel behoorlijk ongeloofwaardig en bevat jammergenoeg teveel momenten waar het allemaal een beetje te ver gaat. Nou moet je het natuurlijk ook niet serieus gaan nemen allemaal, maartoch. De lekkere 80's muziek vond ik trouwens wel weer leuk ondanks dat velen dat hier niet met mij eens zullen zijn. Geinig filmpje voor een keer en grappige momenten zijn ook zeker te ontdekken, maar echt geweldig vond ik het allemaal niet.

2,0*

Prachtig. Leigh creëert een ''echte'' film. Alles voelt zoals het is. De karakters, de grauwe sfeer (op een zomerse dag in de buitenwijk na - schitterend), de acteerprestaties en het verhaal + de opbouw ervan. Meeslepend en oprecht. Waar Blethyn haar prestatie gedurende de hele film al buitenaardse proporties meegeeft, komt Spall op het einde totaal los in de scenes dat 'Secrets & Lies' qua sentiment op het randje balanceert, maar waar dingen nooit overgedramatiseerd aanvoelen. Leigh doet dit dus perfect. Ik werd er helemaal in meegetrokken, met kippenvel en al. En dat gebeurt niet heel snel. Onvervalst goed dit.

'The Sun Ain't Gonna Shine Anymore'. Indeed. Scott Walker zong het en in deze film wordt het realiteit. Vermakelijke prent, prima rol van Carell - Knightley heb ik zeer weinig mee en dat is na het zien van deze film nog steeds zo. Het concept is leuk, de uitwerking prima. Vond het in het begin vooral leuk. Veel geinige scenes. Naar het einde toe wordt het een beetje minder en wat voorspelbaar, maar de klasse soundtrack blijft aanwezig. Sterker nog; die wordt alleen maar beter naar het einde toe, met o.a. platen van The Hollies en The Walker Brothers. Vraag is; wat zou ik doen als het einde naderde? Blijft een intrigerende gedachte.

Lang geleden dat ik een film op tv heb gekeken, maar ik had nergens meer kracht voor, dus bleef gewoon lekker zitten. Vond deze 'Seeking Justice' best wel vermakelijk. Prima rol van Cage en co. Een paar hoogtepunten, afgewisseld met dieptepunten, zoals bijvoorbeeld het vreselijk slechte einde, waar alle voorspelbare cliche's om de hoek komen kijken. Jammer overigens dat de titel tijdens de productiefase verandert is; 'The Hungry Rabbit Jumps' klinkt toch wat beter dan deze simpele B-titel.

Dit had eigenlijk gruwelijk mis moeten gaan, maar er is verdomme niks mis met deze film. Zoals verwacht flauw, maar verrassend genoeg wel op de goede manier. De regisseur weet exact de juiste toon te houden tijdens de film. En dat is knap. Want in veel gevallen gaat het met dit soort films radicaal de verkeerde kant op. De film steekt op een leuke manier de draak met het wokeisme en houdt het lekker luchtig en vlot. Van het einde had ik wat meer verwacht en zo nu en dan is er best een pijnlijk dom momentje, maar deze film kan dat best hebben. Heb me goed vermaakt.

Mooi geschoten en de locatie met de gekleurde, drijvende huisjes op het water is echt prachtig, maar... ik kon hier niet zoveel mee. Had toch wat meer verwacht.

De film kent best een paar erg fraaie scénes, maar slaat ook een paar keer finaal de plank mis. Zo vond ik dat vishaak gedoe maar onnozel. De eerste keer met de man in z'n keel, maar wat die vrouw flikt slaat al helemaal nergens op. Vind ik. Trouwens best nog wel hilarisch hoe die man haar na dat moment ''verzorgd'' met dat waaiertje.

Hier had veel meer uitgehaald kunnen worden, al is dat natuurlijk een kwestie van smaak. Mooie sfeer en prachtige beelden, maar een weinig boeiend verhaal(tje).

Heerlijk bruut actiefilmpje, deze 'Serbuan Maut'. Sterke setting, lekker grauwe sfeer en weinig om het lijf verder; gewoon achterover zitten en van die actie genieten. Heb me kostelijk vermaakt. Alleen jammer dat de gevechten naar het einde toe té lang duren, zo'n twee tegen één gevecht op het laatst is daar het beste voorbeeld van. Afmaken die hap man. Anders heb je er ook geen moeite mee, dit duurde gewoon veel te lang. Geen groot probleem verder. Deze film krijgt een dikke voldoende van mij. Lekker rammen.

Anders dan verwacht, deze 'Serenity'. Ik dacht op een gegeven moment echt dat dit een komedie was, met die twee droogkloten (Nathan Fillon en Adam Baldwin) in de hoofdrol. Heb veelal maar wat gelachen om de onnozelheid die alsmaar voorbij kwam. Maar daardoor was de film best vermakelijk. Geheel zag er ook geinig uit, maar kon het niet echt serieus nemen allemaal.

Film die vooral gedragen wordt door de rol van Jim Carrey, als Count Olaf. Wederom een geweldige rol van hem, ditkeer als een enge, freaky, maar vooral grappige vent. Voor de rest stelt het allemaal niet erg veel voor, al waren sommige decors wel erg mooi. Het verhaal is ietwat voorspelbaar, maar vooral vaak wat té veel van het goede. Zeker vermakelijk en leuk om een keer gezien te hebben, maar hoogdravend is het niet echt.

Prachtige film weer van de gebroeders Coen, deze A Serious Man. De samenwerking met Roger Deakins is weer een feit en hoe... prachtig geschoten deze film, net als de minimalistische, maar sterke score van Carter Burwell, die ook al tijden samenwerkt met de Coens. Ik heb wederom genoten.

'A Serious Man' zal niet voor iedereen even toegankelijk zijn. Vooral het einde zal voor velen - net als bij No Country for Old Men - een punt van discussie worden. Wat gebeurt er? Ik zat zelf ook even te denken; hmm... Maar dit is een sterk punt en zal mooie interpretaties en vragen gaan opwekken. Larry Gopnik doet zo z'n best om een 'Serious Man' te zijn, maar het lukt maar niet. Om onverklaarbare redenen wordt het hem érg moelijk gemaakt, waar hij op het einde ook nog eens ''het'' telefoontje krijgt, terwijl zijn zoon een tornado op zich ziet afkomen. De Coens zullen het veel kijkers mompelend moeilijk weten te maken, terwijl anderen dankzij de vele vragen die opgewekt zullen worden deze film absoluut niet snel los kunnen laten.

En ik ben bang dat ik ook in dat (laatst genoemde) schuitje zit. Ik ben benieuwd wat deze film allemaal los gaat maken en wat mensen eruit zullen halen. Waarom lijkt de arme Larry gedoemd? Heeft het te maken met de proloog, waar we zien dat zijn voorouders een ''dibboek'' in hun huis laten, waardoor Larry vervloekt is? Ik weet het (nog) niet. Ik vond de verschillende verhaallijnen (plus het feit hoe die met elkaar samenhangen) echt geweldig. Zijn zoon met z'n bar mitswa, de 20 dollar die terug betaald moet worden, al wietrokend met z'n vloekende maat ''give me that fucker''. Prachtige, inktzwarte humor, geweldige eind jaren '60 sfeer, briljant gecaste personages en... Jefferson Airplane; ''Somebody to Love''. Ik krijg zwaar het idee dat zélfs dit nummer veel betekent in deze film. Meer dan ik nu weet.

Stuhlbarg is geniaal gecast als alsmaar pech hebbende zielepoot. Hij moet en zál een 'Serious Man' worden, maar hij kan maar niet aan z'n lot ontsnappen. Terwijl leraar Larry dit zo probeert gaat zijn allerbeste maat ervandoor met z'n vrouw, die op doodnormale - en rustige - manier geen problemen heeft om Larry recht in z'n ogen te staren om te vertellen dat het allemaal wel goed komt. Ondertussen probeert een Aziaat hem voor de rechter te slepen omdat zijn zoon geen voldoende krijgt en heeft Larry bizarre dromen. Bij vlagen hilarisch en inktzwart. Ik vond het geweldig. De buurvrouw is eveneens goed gecast en de scéne dat ze samen met Larry hash gaat roken is één van de vele pluspunten in de film. De aankleding van de huizen, de muziek op de achtergrond en het perfecte tijdsbeeld wat de Coens dus gewoon weten te creëeren is alleen maar de kers op de taart. Technisch perfect en met heel veel plezier gemaakt deze film. Het spat van elke scéne af.

Ja, ik heb genoten. En ik heb zo'n vermoeden dat deze film me met de tijd alleen maar beter gaat bevallen. Zat ik me halverwege de film eens af te vragen wat dit nou allemaal was, valt alles na dik anderhalf uur op z'n plaats. Niet dat ik een volledig snappende interpretatie klaar heb liggen, nee. Maar... ik weet wel dat deze film (veel) meer is dan een vermakelijk, komisch geheel.

Gemengde gevoelens na het zien van deze Seul contre Tous. Ook heel anders dan verwacht. Ik hoor hier dingen als; nare film, zeer gewelddadig, schockerend. Nou...

... dat heb ik dan zeker gemist. Heb geen van de bovenstaande punten kunnen ontdekken. De film kent wel een sterk, depressief sfeertje en een voice-over (waar ik veelal niet veel mee kon overigens, maar oké) die voor een zwartgallig, regelmatig (bijna) komisch geheel zorgen. Het verhaal zelf vond ik wat onnozel eigenlijk.

De film kent een interessant hoofdpersonage, uitstekend gespeeld door Philippe Nahon, maar ik kan echt helemaal niks met bepaalde dingen. De man zit vast omdat hij de verkrachters van zijn dochter wou pakken. Oké, waarom vergrijpt hij zich dan zelf aan haar op het eind? Stom! Dan vermoordt hij haar ook nog, maar wat blijkt... het is helemaal nooit gebeurd. Tsjah. En daarna (in de realiteit) wel weer? Het zal allemaal wel, ik kan er niks mee.

Noé laat soms ook zomaar wat dingen zien om te shockeren; die scéne in de pornobios bijv. Grappig, maar totaal niet functioneel. De scéne wanneer hij z'n zwangere vrouw in haar buik stompt. Ook al zoiets, al stoorde ik me daar niet, omdat het hoofdpersonage behoorlijk tot het kookpunt was gebracht op dat moment. Hij had haar trouwens ook wel een klap voor haar bek kunnen geven, maar Noé wil direct het ergste tonen, zo lijkt het wel.

Maar de film wist me wel mee te slepen naar het einde toe; ik kreeg echter niet wat het plot beloofde; de climax viel namelijk nogal wat tegen. Toch een redelijke film.

Een paar dagen geleden hoorde ik hier ergens dat de film op één of andere manier al te krijgen was. Ik geloofde er niet veel van, aangezien er op IMDb nog niet gestemd was en een echte review ook uitbleef. Toch zelf ook maar even opgezocht, want na een tijdje was het dus ook duidelijk dat de film al te zien was. De kwaliteit was misschien nog niet echt geweldig, maar dat is vergeven, want dit is bij vlagen toch wel een geweldige film.

Dat Will Smith een geweldig acteur is mag duidelijk zijn, althans dat vind ik. Eén van de betere acteurs op dit moment en negatief commentaar over hem negeer ik liever, want dat gaat er bij mij niet in. Ook ik deze film laat hij zien geweldig in zijn rol te zitten. De chemie tussen hem en Rosario Dawson is wonderschoon. Het verhaal zelf is behoorlijk meeslepend, al had het tempo op een gegeven moment wel wat opgeschroefd kunnen worden. De personages zijn stuk voor stuk goed. Uiteraard die van Smith en Dawson, maar ook andere bijrollen voor Woody Harrelson en Barry Pepper zijn gewoon sterk. Het script is één van de sterkste punten in deze film. Van het begin tot het eind is daar niks op aan te merken. Wat ik wel jammer vond was de muziekkeuze bij bepaalde scénes. Hier had ik toch meer van verwacht en zeker van deze regisseur had ik gedacht dat het wat anders zou zijn, maar dat was niet zo helaas. De muziek op het eind is overigens wel erg mooi en laat het nou net in die scénes het belangrijkste zijn.

Dan worden we natuurlijk de hele film achtervolgt door wat vragen. Wat is Ben van plan? Oké, hij wil iedereen helpen, maar op welke manier? Alles wordt uitstekend opgebouwd in het verhaal, wat leidt tot een uitstekend einde waar alle plannen van Ben duidelijk worden. De schuldgevoelens van Ben - na het auto-ongeluk - zijn zo groot, dat hij zelf zijn leven wil opofferen om dit recht te zetten. Het einde bezorgde mij dan ook een brok in mijn keel en een paar scénes - waaronder die van Ben in het bad, met die kwal - wisten voor het nodige kippenvel te zorgen. Echt heel mooi gedaan door Muccino, die de touwtjes goed in haden heeft gehad.

Wederom een geslaagde film van Muccino dus voor mij, die met The Pursuit of Happiness een film maakte die me ongeveer net zo wist te raken. Die heb ik op vier sterren staan, maar ik begin bij deze toch rustig op drie en een half. Wel een dikke drie en een half, want dat verdiend deze film voor mij minimaal.

'The Seven Year Itch' is natuurlijk de film van Billy Wilder waarin we de (!) legendarische scene met Marilyn Monroe mogen aanschouwen. De film is zoals ik van alle Wilders gewend ben zeer vermakelijk, met een lekker tempo en de nodige sigaretten en borrels. Altijd goed. Echter vond ik deze prent zo nu en dan toch echt wat té paranoïde, met een slappe zak als hoofdpersonage. Dat klinkt erg negatief.. valt best mee, maar echt geweldig vond ik het niet. Ewell slaat wel erg door soms. Maar.. het is niet tot aan vervelends toe en de film kent best een paar leuke scenes. Echter moet ik helaas de laagste score ooit aan een Wilder toekennen. Gelukkig betekent dat nog wel een solide voldoende voor deze prent. Op naar de volgende.

Verrasend goede film! Prachtig avontuur met een overweldigende cinematografie. Brad Pitt heb ik wel eens beter zien acteren, maar hij kan er gemakkelijk mee door in deze film. De film duurde redelijk lang, maar ik heb me meer dan vermaakt met dit verhaal dat op een prachtige manier wordt getoond. Daarnaast een zeer goede score van John Williams die weer bewijst tot de grootsten in zijn vak te behoren.

* * * *

Samantha

Ik heb nog nooit een aflevering - of wat dan ook maar - van Sex and the City gezien, maar volgens mij is dat ook helemaal niet nodig. Vier van die vrouwen die janken, gillen, schreewen o.i.d. om de kleinste dingen. Toch wel behoorlijk irritant zo nu en dan en twee en een half uur is eigenlijk gewoon te lang, maar toch moet ik toegeven dat ik me heb vermaakt.

De personage's spreken me totaal niet aan, maar Samantha vond ik toch wel een erg grappig figuur. Bij deze ook mijn favoriet van de vier Op de grappen van Samantha na kon de rest me gestolen worden, totaal niet grappig en eerder irritant. Vooral dat gejank over die schoenen, tasjes, jurkjes etc. etc. etc. was té veel van het goede wat mij betreft. Maar.... de film kijkt wel lekker weg. Het is allemaal zo voorspelbaar en om de minuut ligt er weer een cliché om de hoek, maar de luchtige settings, met de nodige romantische dingetjes eromheen zorgen er toch wel voor dat ik het makkelijk heb uitgezeten. Ik had trouwens wel een hekel aan dat ''vergevingsgedoe'' van zowel Miranda als Carrie. Beetje triest gedaan. Zo lang een dikke ''no'' en dan zo makkelijk op het eind, njah, dat hoort er dan allemaal ook weer bij natuurlijk. De dingen tussendoor zorgden er in ieder geval voor dat ik mijn aandacht erbij bleef houden, al duurde het naar het einde toe wel wat te lang allemaal.

Leuk voor een keer, dit filmpje. Aan de serie ga ik nooit beginnen, ik heb nu met deze film wel genoeg gezien denk ik. Sarah Jessica Parker is trouwens volgens mij ook net een wandelend lijk zonder make-up op. Dat viel op een gegeven moment wel erg op, niet dat het wat uitmaakt natuurlijk. Zien we ook maar weer eens waar die make-up wel niet goed voor is. Njah, twee en een halve ster dan maar.

Pff, wat een verschrikking... vooral die Sarah Jessica Parker. Dit 2e deel zelf ook natuurlijk, ook al is het besmeurd met veel glitter, glamour en prachtige plaatjes in het oogverblindend mooie Abu Dhabi.

Jep, dat alleen maakt geen goede film. Alleen Samantha is wel geinig, de rest vreselijk. Steeds moeten we maar weer zien hoe de meiden (vooral Sarah Jessica Parker haar personage dan) gelukkig worden van glinsterende, dure en luxe dingen. Een verhaal is niet te bekennen, alles wat op dat vlak wordt voorgeschoteld komt maar wat uit de lucht vallen en gaat totaal nergens over.

Ik kon die SJP nog niet eens zo goed, maar wat ik hier gezien heb kan echt niet; wát een ellende. Enige pluspunt is dat de (lange) speelduur redelijk snel voorbij vloog. Gelukkig. Dikke onvoldoende.

Erg grappige film. Vooral James Marsden is geniaal als de oudere broer van Ian. Hij mag dan ook de meeste grappige scénes op zijn naam schrijven. Ian zelf is maar een kneus eigenlijk. Oké, hij speelt een kneus, maar ik heb me ook geregeld aan hem geërgerd. Amanda Crew, die Felicia speelt, doet het prima en ziet er (erg) goed uit. Clark Duke is ook grappig, al leek het net of hij een homo moest spelen. Owh jah, Seth Green is ook heerlijk als die Amish gast

Voor de rest veel leuke, grappige scénes, leuke muziek, met als uitschieter Danger Zone, van Kenny Loggins. Wel veel clichés, zo nu en dan wat voorspelbaar en ook wel wat té flauwe momenten, maar dat is vergeven. De film kijkt heerlijk weg en komt eigenlijk constant wel weer met een grappig iets aanzetten. Al was het middenstuk ietwat saai. De scéne dat James Marsden toegeeft dat hij homo is, is ook hilarisch, maar vooral geweldig hoe hij Ian constant uitvloekt eerder in de film. Ik heb me in ieder geval meer dan vermaakt met deze film. Dikke drie sterren en echt een filmpje om zo weer eens te gaan zien.

Bijzondere misdaadfilm van regisseur Jonathan Glazer. Ook het regiedebuut van de beste man is me goed bevallen. Het begin is direct raak; Winstone die lekker ligt te zonnen aan het zwembad. Hij is er wel klaar mee, heeft een mooi huis in het zonnige Spanje en is tevreden zo met z'n vrouwtje. Qua sfeer slaat Glazer alle planken raak. Lekker broeierig geheel. Het is natuurlijk wachten wanneer Kingsley kapot wordt gemaakt, je voelt het steeds dichterbij komen. De verlossende scene is erg goed, net als de heist scene erna / tussendoor. Het vervreemdende sfeertje wat Glazer schept, wordt versterkt door een aantal surrealistische scenes met o.a. het levensgrote konijn natuurlijk. Erg geinig. Ja, fijne film.

Zal me de komende maanden eens goed in John Cassavetes verdiepen. 'The Killing of a Chinese Bookie' had ik al gezien. Nu moet de rest snel volgen. Beginnend met z'n debuutfilm 'Shadows'. Volledig geïmproviseerd zag ik aan het einde van de film. Bijzonder. Net als deze film. Cassavetes schetst een intrigerend portret en een kijkje in de levens van een drietal personages; Benny, Lelia en Hugh. De film is erg losjes en relaxed. Als kijker wordt je opgeslokt in de gebeurtenissen van de personages. De sfeer die Cassavetes eromheen knutselt is erg fijn. Mooi zwart-wit, losjes gefilmd en gewoon ''anders''. En dat beviel me uitstekend. Fijne dialogen die ''echt'' aanvoelen - goed geacteerd. Ja, bijzondere film.

Shaft is cool. Richard Roundtree geeft een heerlijke invulling aan het personage. Leuk om te zien. Verder heb ik me prima vermaakt met deze 'Shaft'. Veel onzin in een lekkere 70's setting, een aantal leuke scénes, zowel in het begin, het midden (Shaft als barman) en het einde; deed me een beetje aan 'Inglourious Basterds' denken. Qua humor ook top; heb een paar keer goed gelachen.

''Wrong number''

De Farrely brothers komen met een origineel verhaal, een prima Jack Black en enkele Hilarische momenten in deze film. Daar is het dan ook wel mee gezegd. Wat een braadfilm zeg. Oké, het verhaal is misschien leuk bedacht enzo, maar wat verschrikkelijk slecht allemaal zeg. De staart van Jason Alexander: pff, dramatisch. Het einde is nog wel het allerslechtst! Maarjah, omdat Jack Black met zijn hoofd mij toch nog enkele keren in een deuk van het lachen wist te krijgen moet ik toch nog maar een redelijke beoordeling geven.

Mooi. Vooral het begin en het einde van deze 'Sharasojyu' zijn prachtig - sfeervol, sterke cameravoering (vooral het volgen door de steegjes) en mysterieus. Tussendoor sleept de film soms een beetje, waardoor m'n aandacht soms wat verslapte. Toch best een bijzondere ervaring. Ik verwacht dat een herziening meer kan bieden. In principe is dit mijn type film wel. Niet teveel vertellen, zelf dingen invullen en visueel overdonderd worden. De dans / regen scéne is een hoogtepunt, net als de tranen van Shun na de bevalling. Ja, mooie film die alleen zo nu en dan wat impact miste. Dikke voldoende voor nu.

Gisteren direct na Hot Fuzz deze film van regisseur Edgar Wright maar even opgezet. En wederom erg leuk. Simon Pegg en Nick Frost zijn weer érg goed bezig, leuk duo.

Het begin met de zombies vond ik vooral erg leuk, vooral dat Shaun eerst helemaal niks doorheeft en later dat meisje bij hem in de tuin staat. Beetje flauw, dat gedoe met die lp's, maar wel leuk. Veel leuke quote's weer, zelfs een paar die ik precies zo in Hot Fuzz hoorde; de ''Cornetto quote'' bijvoorbeeld. Geweldig dat Shaun en Ed uit de kroeg komen en denken dat die zombie gewoon een dronken persoon is, of het moment dat ze zelf zombies na gaan doen op straat. Geinig, net als het gedoe met stiefpa Nighy. Eigenlijk is de hele film een opeenvolging van grappige momenten, dankzij de één na de andere droge, grappige opmerking van zowel Ed als Shaun.

Het einde is écht te flauw voor woorden, ongelovelijk. Maar past er ook wel weer bij natuurlijk. Prima camerawerk weer, uitstekende montage, een paar leuke originele vondsten en een leuke soundtrack; ''kill the Queen''. Ja, leuk vermaak. Dikke voldoende weer en nu op naar de nieuwe film van regisseur Wright.

Meevaller; leuk en bij vlagen (érg) grappig filmpje. Natuurlijk is het allemaal erg voorspelbaar en de cliché's vliegen je om de oren, maar ik heb me vermaakt.

Hoofdrolspeler Jay Baruchel doet het leuk, maar het zijn ook vooral de bijpersonages die goed bezig zijn. Vooral die Stainer is geweldig met z'n gevloek en dwarsliggerij steeds. Heerlijk figuur. Zo'n scéne met die ejaculatie en de ouders van Molly is dan bijv. vreselijk tenenkrommend, maar dat soort momenten worden steeds weer goedgemaakt door een daaropvolgende scéne. Heb best wel veel gelachen.

Eigenlijk gewoon een standaard filmpje en niets bijzonders, maar regisseur Smith heeft de touwtjes goed in handen gehad en levert een prima eindresultaat.

Eén van de slechtste tienerkomedies die ik ooit heb gezien. Bij deze ook één van de meest overgewaardeerde films op de site wat mij betreft, want dit gemiddelde is verbijsterend. Voorspelbaar, super ongeloofwaardig - wat niet erg hoeft te zijn, maar in deze film kon het niet erger - en elke scéne met Amanda Bynes als ''jongen'' is vreselijk irritant en ergerlijk. Mooie meid, maar dit is te slecht voor woorden. Eigenlijk is de hele film één grote ergernis, gatver. Eindelijk weer eens de laagste score uitgeven en die is meer dan verdiend voor dit gedrocht. Hmm, en dat terwijl tienerkomedies bijna altijd goed in de smaak vallen.

0,5*

Toch deze film ook maar even gezien, omdat ik toch altijd wel een beetje benieuwd blijf naar de films van JCVD. Zo goed als vroeger worden ze nooit meer - denk ik - en ook Van Damme word ouder, dus het vechten gaat nou ook niet de goede kant op. Ook in deze film vond ik dat maar matig. Daarnaast waren de actiescénes erg slecht. Beetje stilstaan, schieten, precies de goede raken etc. etc. we kennen het allemaal wel. Veel van deze actiescénes zijn slap gefilmd en eigenlijk zijn het nauwelijks actiescénes te noemen, omdat het gewoon zo traag gaat allemaal. Uiteraard is het verhaal ook zwak en is het script echt waardeloos. Toch blijf ik JC wel een beetje cool vinden, al zegt-ie bijna niks in deze film en gaat het op alle fronten eigenlijk achteruit.

''Get that out of my face - Its not in your face, its in my hand.''

Heerlijke film, deze Sherlock Holmes, met een frisse, 'nieuwe' aanpak van regisseur Ritchie die heel goed uitpakt. Ik ben niet echt bekend met de oude, originele Sherlock Holmes, maar wat mij betreft hebben ze die pijprokende gast op een uitstekende manier nieuw leven in geblazen.

Ten eerste is er natuurlijk Robert Downey Jr. die sowieso steeds meer een favoriete acteur van me begint te worden. Geweldige rol, vooral erg grappig. Daar ligt ook een grote kracht van de film, want deze neemt zich absoluut niet serieus. De chemie tussen Holmes en Watson - prima gespeeld door Jude Law - is uitstekend. Leuk samenspel, met ook nog één van mijn grote favorieten Rachel McAdams die regelmatig even om het hoekje komt kijken. Mark Strong is sowieso een heerlijke bad guy, sterke rol weer.

Het verhaaltje stelt niet veel voor, maar is erg vermakelijk uitgewerkt. Belangrijk fundament is het visuele vlak. Geweldig gefilmd en het tijdsbeeld wat neergezet wordt is eigenlijk gewoon perfect. Er wordt goed gebruik gemaakt van CGI, vond die scénes erg overtuigend. Zeker niet het hoogst haalbare op dat punt, maar het siert de film wel. De ontploffingsscéne waardoor Watson in het ziekenhuis belandt is een waar hoogtepunt. Prachtig gemaakt. Daarnaast vond ik de scéne van Holmes in de gevangenis, wanneer hij die mop staat te vertellen (en gedacht wordt dat ie staat te rammen) hilarisch. Geweldig. Ook die grote Fransoos was grappig, leuk ''schokeffect'' een paar keer met die gast. Maar het draait allemaal natuurlijk om de mysterieuze Lord Blackwood.

En dat levert de film een lekker mysterieus sfeertje op. Wat misschien niet altijd even nodig was, waren die uitgebreide scénes waarin alles uitgelegd wordt. Al was het wel vermakelijk, vooral o.a. de ''fake nose'' scéne. De score van Hans Zimmer is heerlijk en ondersteund de scénes uitstekend. Waarschijnlijk zullen we dit overbekende thema nog vaak horen, leuke deuntjes. De dood van Blackwood is aardig, al komt het hele gedoe met z'n duistere krachten niet helemaal goed uit de verf. De scéne aan het eind met Downey aan de strop is dan weer erg grappig. Ritchie weet toch een heerlijk stukje vermaak uit z'n mouw te toveren.

Een bult strakke actie, afgewisseld met veel humor en leuke vondsten. Het spijt mij niks dat Ritchie na zijn eerdere films voor ''deze weg'' kiest. Het eindresultaat is erg vermakelijk en het ziet er fraai uit allemaal. Dikke 3,5 voor nu, maar dicht tegen een halfje hoger aan.

Dat een kleine film zo groot kan zijn. Na 'The General' is dit pas de 2e film die ik zag van Buster Keaton. Wederom een voltreffer, genieten geblazen dit. Onvoorstelbaar dat deze film ouder is dan 90 jaar. Qua verhaal, stunts, humor en camerawerk meesterlijk. Toen, maar nu nog steeds. Heb met verbazing zitten kijken naar de geniale stunts die Keaton uithaalt. Hij heeft daarnaast iets aandoenlijks en is grappig, waardoor alles werkt in deze prent. Perfecte timing en een rap tempo, waarin actie, avontuur én scherpe humor elkaar fantastisch afwisselen. 'Sherlock Jr.' barst van de hoogtepunten. Meesterwerk.