Secrets & Lies (1996)

Mike Leigh begint niet met een volledig uitgewerkt scenario, maar vertrekt van improvisatieopdrachten waarbij de acteurs slechts weten wat hun personage weet. Het resultaat komt zeer realistisch over. Het accent van de Londense arbeidersklasse hoort daarbij. Maurice (Timothy Spall) en Hortense (Marianne Jean-Baptiste) hebben zich opgewerkt op de sociale ladder met een carrière als fotograaf of optometrist - allebei een visueel beroep. Ze worden echter omringd door mensen die sociaal achtergebleven zijn, als gevolg van alcoholisme of van een tienerzwangerschap. Cynthia (Brenda Blethyn) wil haar dochter Roxanne (Claire Rushbrook) waarschuwen om niet dezelfde fout te maken, maar daardoor komt ze bazig en bemoeizuchtig over. Wanneer Cynthia en Hortense elkaar voor het eerst ontmoeten, lijken het wel verborgen camera, met af een toe een voertuig dat door het beeld rijdt. Dan volgt een long take met een grotendeels geïmproviseerde dialoog. Het is moeilijk te geloven dat Hortense haar biologische dochter is, maar dat geeft net aanleiding tot een spannende confrontatie. Monica, de vrouw van Maurice, pronkt met haar vernieuwde interieur, terwijl Cynthia nog steeds in het rommelige en bouwvallige huis van hun ouders woont. Monica wil kinderen, maar kan er geen krijgen; terwijl Cynthia twee kinderen kreeg zonder ze te willen. Maurice besluit filosofisch dat het beter is om gewoon uit te komen voor de waarheid. Tijdens de groepsdialogen worden ook de reacties getoond van wie niet aan het woord is. Donkere klanken van strijkers en koperblazers versterken de sombere sfeer.

Mijn absolute nummer 1 ooit. Als ik er aan terugdenk zie ik weer die scène voor me waarbij de geheimen en leugens uit de doeken worden. Zo intens mooi.

Prachtige film. Maar ben ik nou de enige die helemaal kriebelig wordt van het stemmetje van Brenda Blethyn?