Opinions

Een redelijke klucht van eigen bodem met een aardige Rijk de Gooyer en een degelijke Monique van der Ven.

Het geluid is verder niet al te best en ook de dialogen zijn soms behoorlijk ondermaats. Toch heb ik wel een aantal keren moeten lachen en me verder niet echt verveeld met dit komische werkje van eigen bodem. Het vele gevloek, de bijbehorende blootscènes en het lekker bot doen naar elkaar.

Veel stelt het inhoudelijk verder allemaal niet voor. Maar Hoge Hakken Echte Liefde heeft zijn leuke momenten, ondanks dat het allemaal ook wel behoorlijk gedateerd oogt en lang niet alles even leuk is.

2,5*

My Neighbours the Yamadas is toch een kleine teleurstelling geworden. De films uit de Ghibli stal wisten mij tot nu toe telkens wel te vermaken en sommige zijn zelfs geweldig, maar bij deze film lukte dat niet. Het tekenwerk is anders dan van de andere “Ghibli’s” en dat zag er op zich wel goed uit.

Het grote probleem van deze film voor mij is het gebrek aan leuke grappen en personages. Goed er zitten wel wat aardige herkenbare situaties in, maar meer dan een glimlach brachten die niet teweeg bij mij. Qua personages is de vader veruit het leukst, maar verder is het erg karig. Ook loopt de film door de vele afzonderlijke fragmenten niet altijd lekker door en voelde het vaak fragmentarisch aan, i.p.v. als een hele film.

Toch komt de film op het einde nog even sterk terug met het Que Sera Sera moment, die op alle punten letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van deze film is. Jammer echter dat de rest van de film niet van dat niveau is.

2,5*

Erg leuke zoete film die eigenlijk een soort van twee gelijksoortige verhalen verteld. Het verhaal van Iris en Miles is wel het leukst en wordt ook het best uitgewerkt. Hoewel een hoop zaken in deze film al eerder gedaan zijn, is de ruim twee uur dat de film duurt toch goed door te komen. Alle vier de hoofdrolspelers spelen naar behoren, al valt Jack Black een klein beetje uit de toon. Het mooist en best vond ik echter de bijrol van good old Eli Wallach, (dik 90 alweer) die de charmante buurman van Iris speelt die haar helpt om weer sterk te worden en vertrouwen te krijgen. Het is een soort van kerstfilm, die trouwens ook prima op een ander moment te kijken is. Ik houd zeker niet altijd van dit soort films, maar deze vond ik echter erg goed te doen.

3,5*

Matige film van Verhoeven, die helaas richting het einde totaal ontspoort.

Wat zou je doen als je onzichtbaar zou zijn? Ik heb mij die vraag wel eens gesteld en het is en blijft wel leuk om over dit soort zaken te fantaseren. In Hollow Man is dat het thema van de filmen wordt Kevin Bacon ook werkelijk onzichtbaar. Een leuk thema, alleen de uitwerking is niet zo heel bijzonder. Het nadeel van het onzichtbare pak is o.a. dat het agressie kan uitlokken. Aangezien Kevin Bacon al vanaf het begin van de film een irritante klootzak is, is dit ook niet zo verwonderlijk dat dit ook gebeurt. Het was boeiender geweest als Bacon een sympathiek figuur was, die langzaam zou veranderen. Op die manier zou je als kijker zelfs medelijden met hem kunnen krijgen. Nu is dat absoluut niet het geval.

De effecten zijn best goed, waarbij af en toe mooi gebruik wordt van rook, het pak en andere effecten. Het script is matig, maar tot de laatste twintig minuten redelijk geloofwaardig. Daar verandert Bacon echter in een soort van Superman, ontspoort de film en verdwijnt alle geloofwaardigheid, voor zover dat er nog was. Het verveelt allemaal niet, maar goed is het zeker niet te noemen.

2,0*

Zeer tegenvallende film, die zichzelf ziet als een soort van vervolg op Sleepy Hollow. De film raffelt in 75 minuten een simpel slasher verhaaltje af, waarbij er eigenlijk totaal niet duidelijk wordt waarom de ruiter zonder hoofd nu opnieuw is teruggekeerd. De karakters krijgen totaal geen diepgang mee en ook het acteerwerk is dramatisch, hoewel tot mijn verbazing Nick Carter het nog niet eens zo superslecht deed. De film valt onder de categorie horror, maar echt eng en spannend wordt de film nooit, omdat je als kijker gewoon totaal geen gevoel hebt met de hoofdrolspelers en de film enige vorm van sfeer ontbeert. Echt een zeer zwakke film dit dus en de vergelijking met Sleepy Hollow mag eigenlijk al helemaal niet getrokken worden!

1,0*

Een interessant concept dat veel mogelijkheden biedt, dat is het eerste wat ik vooraf dacht, toen ik deze Holy Motors ging bekijken. Achteraf blijf ik bij deze conclusie, maar wil ik er aan toevoegen dat de mogelijkheden helaas niet altijd even goed benut zijn en daarnaast werkte het voor mij persoonlijk ook lang niet altijd.

Carax is een regisseur, van wie we al een tijdje lang niets vernomen hebben. Tot aan gisteravond zag ik alleen Les Amants du Pont-Neuf, een mooie film, waarin in Holy Motors ook nog een link naar wordt gelegd. De link is niet toevallig, want Holy Motors blijkt een soort van mix te zijn van personages uit films, die Carax hiervoor niet van de grond kreeg. Ook het verhaal lijkt een soort van mix te zijn, wat een hoop losstaande segmenten oplevert, waar niet echt een verhaal in te ontdekken is.

Op zich niet erg, want dit soort surrealistische film kunnen ook best boeiend zijn. Maar het probleem van Holy Motors is echter, dat de afzonderlijke scenes niet goed genoeg zijn om te boeien. Er zitten een paar mooie stukken in, maar ook diverse segmenten, die matig tot slecht zijn. Vooral het stuk over het sterven en die kabouter in opgewonden toestand, waren echt erbarmelijk slecht en visueel echt spuuglelijk. Verder is het in zijn geheel gewoon minder mysterieus en boeiend, dan gehoopt. Dit soort films kunnen mij, mits goed gemaakt, opzuigen en een boeiende kijkervaring opleveren. Bij Holy Motors was dat meestal niet het geval.

2,0*

Zo zaterdagavond heb ik deze kerstfilm voor de 6e of 7e keer gezien en wederom was de film leuk. De opzet is niet eens zo bijzonder, de persoinages misschien best cliché en toch is vooral het laatste half uur echt lachen gieren brullen geblazen.

Dat komt vooral door de erg leuk bedachte vallen van Kevin en vooral ook door Joe Pesci en Daniel Stern, die als de twee boeven echt erg grappige rollen neerzetten. En ja natuurlijk is het ook een beetje jeugdsentiment.

3,5*

Een herhaling van zetten t.o.v. het eerste deel. Zelfde jongetje, zelfde boeven, andere locatie en de zielige oude man wordt ingeruild voor een zielige oude vrouw. Op zich niet zo heel erg natuurlijk, want deel twee heeft dezelfde plsupunten als het eerste deel, al heb je hier meer het idee het allemaal al eens gezien te hebben. Ook is dit deel nogal aan de lange kant. Gelukkig zijn de boeven wel weer in topvorm.

2,5*

Het uitmelken is begonnen en dat is vaak niet goed voor een film.

Het derde deel in de reeks en hier gaat het niveau schrikbarend omlaag. Waar de eerste twee delen leuke humor hadden, daar ontbreekt het in dit deel aan. Daarnaast zijn de acteurs uit de eerste twee films niet meer van de partij en ook dat is verre van een verbetering. Vooral de twee boeven zijn veel minder leuk en op sommige momenten zelfs pijnlijk ongrappig. Daniel D. Linz doet het nog redelijk, maar ook hij kan niet tippen aan Macaulkey Culkin.

Verder is het verhaaltje ook redelijk ongeloofwaardig en echt gemaakt om toch nog maar een film als deze te kunnen maken. Kortom een film die meer irriteert dan vermaakt. Het hoofdrolspelertje zorgt er persoonlijk voor dat deze film wegblijft van de allerlaagst mogelijke score.

1,0*

Hoewel Home of the brave best mooie gevechtsbeelden toont, wordt de film eigenlijk nergens interessant. De film toont alleen de depressie van de vier hoofdrolspelers na de oorlog, maar laat niet zien wat ze bewoog om naar Irak te gaan. Doordat het acteerwerk en de dialogen ook vrij vlak zijn en 50 cent gewoon onverstaanbaar slecht acteert weten de personages niet te overtuigen en daardoor voor de kijker ook nauwelijks te boeien. Ik was blij toen de film afgelopen was en dat is helaas geen goed teken. Matige film dus!

2,5 *

Ik moet zeggen dat de kwaliteit tussen de Disney films aan het eind van de jaren negentig en de eerste helft van de jaren nul, erg wisselend is. Soms zit er nog een verrassend leuke tussen, maar veelal valt het niveau vaak ook erg tegen. Home on the Range behoort helaas duidelijk tot die laatste categorie.

Er wordt allereerst de fout gemaakt om er veel te veel gezongen muziek in te stoppen, wat vaak een niet zo aangename onderbreking is. Hier maakt het echter niet al te veel uit omdat het niveau van het overige gedeelte ook niet bepaald overhoudt. De tekenstijl vond ik verre van mooi en daarnaast zitten er veel zwakke personages in. Afgezien van die sikkeneurige bok, zit er verder geen dier of persoon in, die echt grappig is. Daarnaast zijn de grappen vaak flauw en niet leuk. Men gooit er zoals gewoonlijk weer een erg hoog tempo in en dat na een minuut of 67 reeds de aftiteling verschijnt, vond ik echt totaal niet erg.

Nee erg matig dit, met zwakke animatie en te weinig leuke personages en humor. Bijna Disney onwaardig zelfs.

1,5*

In een reeks als deze Masters of Horror, had ik niet direct verwacht een politieke getinte film tegen te komen, maar niets is dus minder waar, zo blijkt hier wel.

Het idee van de stemmende zombies vond ik eigenlijk wel leuk. Dante weet er geen eng, maar wel een leuk filmpje van te maken. De hoofdpersonages worden lekker overdreven neergezet en Dante weet zijn punt uiteindelijk wel te maken. Ook mooi om te zien hoe die vervelende kauwgom kauwende gast even goed neer gebeukt wordt door een zombie.

Verder is de tijdsduur ideaal om zoiets te maken. Anderhalf uur was waarschijnlijk wat teveel van het goede geweest. Een prima voorbeeld dus, dat een horror niet altijd eng hoeft te zijn, om te kunnen vermaken.

3,0*

Dit soort films zijn wel op het lijf van Statham geschreven, al zijn ze allemaal nogal vergelijkbaar. Homefront is op zich niets nieuws onder de zon, ware het niet dat dit wel één van de betere films van de laatste jaren is waarin Statham speelt.

Dat is in de eerste plaats te danken aan de setting. Ik houd altijd wel van die half geïsoleerde dorpjes, met niet al te veel inwoners en waar de natuur en bos volop aanwezig is. Daarnaast heeft Homefront in de persoon van James Franco een bijzonder fijne bad guy. Hij speelt scherp en geeft zijn rol net dat beetje touch, wat hier ook nodig is. De actie is goed verzorgd en in voldoende mate aanwezig en het verhaal voldoet ook wel.

Wel blijft het allemaal aan de oppervlakte zweven en wordt er te weinig gedaan met Statham en de juffrouw van zijn dochter,wat met name in het middenstuk beter uitgewerkt had kunnen worden. Los daarvan is het allemaal wel erg vermakelijk, is Statham net zo in vorm als altijd, al is het Franco die hier duidelijk de show steelt. Vernieuwend is het allemaal niet, maar de actieliefhebber zal hierbij zeker wel aan zijn trekken komen, want Statham beukt er weer eens lekker op los.

3,0*

Een erg leuke film dit, die ik getipt heb gekregen. Dat soort tips zijn goud waard, want zulke leuke films zie je niet elke dag.

Het begint allemaal lekker rustig en gemoedelijk, precies wat je van die Braziliaanse cultuur verwacht. Lázaro Ramos zet als André een fijne hoofdrolspeler neer, die als kopieerder niet heel veel verdient, en daardoor andere manieren zoekt om aan geld te komen. Hij is van nature vrij rustig en heeft een leuk gevoel voor humor. Hij heeft daarnaast een zeer aantrekkelijke vrouwelijke collega, genaamd Marinês. Marinês steelt samen met Silvia, het meisje waar André een oogje op heeft, de show. Geweldig wat een uitstraling en voorkomen beide vrouwen hebben. Alleen daardoor is het hiernaar al erg plezierig kijken.

Na een half uur komt O Homem Que Copiava dan echt op stoom. Ondanks dat er wel enkele grimmigere zaken plaatsvinden, blijft de toon over het algemeen vrij luchtig. De regie is ook vrij goed. Een mooie stijl, waarbij de live-action soms ook wordt afgewisseld door animatie, wat wel mooi gedaan is. Ook de soundtrack mag er zijn. Lekker fris en vrolijk, maar gelukkig ook niet te nadrukkelijk aanwezig.

De uiteindelijke loop van het verhaal is erg leuk. Een aantal sterke dialogen, sympathieke hoofdrolspelers en een afloop, die ik niet direct zag aankomen, maar wel mooi vond. De tijd vloog voorbij en daarnaast heb ik me hiermee echt bijzonder goed geamuseerd. Een vlotte originele romantische komedie, van Braziliaanse makelij, dat kom je niet elke dag tegen. Aanradertje dit.

4,0*

Redelijk. Niet meer en niet minder. Het eerste deel is jeugdsentiment voor mij. Dit deel had eigenlijk niet gemaakt hoeven te worden.

2,5*

Als kind vond ik dit altijd een geweldig mooi verhaal. Een echte familiefilm waar eigenlijk de allerkleinsten nog de meeste lol aanhebben. Aangezien de productie van Disney is zijn natuurlijk ook de noodzakelijke sentimentele scènes aanwezig maar dit stoort niet heel erg. Tijdens de weg naar huis beleven ze spannende avonturen en dit levert mooie plaatjes op met op de achtergrond de mooie bergen van de Sierra Nevada en de ongerepte natuur.

De film en het verhaal zijn natuurlijk heel eenvoudig gemaakt, maar bij mij roept het mooie herinneringen op. Het is leuk om te zien en scoort vanwege het jeugdsentiment toch iets hoger dan ik normaal bij een een film als deze zou hebben.

3,5*

Een aardige film, waar de romantiek op sommige momenten zeker wel vanaf druipt, maar in zijn geheel niet een film die me echt wist te pakken.

Claude Lelouch weet in ieder geval behoorlijk zijn stempel te drukken hier. De hoofdrolspelers weet hij vaak erg goed in beeld te brengen met fraaie close-ups, ondersteund door een soort van zwoele zomeravondachtige muziek. Anouk Aimée en Jean-Louis Trintignant doen het beiden heel behoorlijk en hebben een goede chemie met elkaar, iets wat in dit soort films toch altijd wel belangrijk is. Ook leuk is de keuze om het heden in zwart-wit te laten zien en het verleden in kleur, al wordt daar op een gegeven moment wel enigszins van afgeweken. Ondanks dat dit waarschijnlijk vanwege budget technische redenen is gebeurt, ziet het er wel mooi uit.

Maar die afwisseling is voor mij ook de voornaamste reden, dat het niet allemaal even goed werkt. Ik vond te vaak dat de switch naar het verleden of iets anders, mij teveel uit het eigenlijke verhaal haalde, dat daardoor enigszins naar de achtergrond verdween. Ook zaten er opvallend veel autosport scènes in. Je zou bijna denken dat dat misschien een sponsor van deze film was. Ik vond het in ieder geval ietwat storend en daardoor het verhaal ook iets teveel van de hak op de tak springen.

Uiteindelijk is de poging zeker niet slecht, maar de ultieme romantische film, zoals de Fransen dat destijds zagen, zie ik er zeker niet in.

3,0*

Het was lang geleden dat ik deze nog eens gezien had. Ik kon me er eigenlijk nog best wel veel van herinneren. Het is echt Zo'n typische familiefilm, met een redelijk bekend verloop. Het hele verkleiningsproces is best aardig gedaan en voor de kinderen is het avontuur in de tuin zeker leuk om te zien.

Zelf ben ik net wat minder enthousiast. Slecht is het zeker niet en qua gedateerdheid viel het me ook nog wel mee. Moranis is een leuke professor, maar de kinderen zelf doen het toch wel wat minder goed.

Het is door het tempo en de degelijke regie in ieder geval onderhoudend genoeg om de anderhalf uur zonder kleerscheuren door te komen, al lukt dat de hoofdrolspelers natuurlijk niet allemaal.

2,5*

Vermakelijke film, vooral dankzij Nicolas Cage en James Caan, die allebei erg lekker op dreef zijn.Cage is echt in zijn element in dit soort rollen en ik blijf het een fijn acteur vinden. Verhaal heeft verder weinig om het lijf en de afloop is vrij voorspelbaar, maar door de aardige humor en de twee mannelijke acteurs zeker een voldoende waard. Jammer alleen van die Elvis-muziek en al die nep-Elvissen, maar ja je kunt niet alles hebben natuurlijk.

3,0*

Een film met regelmatig mooie beelden en een sterke cinematografie, waarbij vaak de rode kleur goed geaccentueerd wordt, zoals je misschien al door de titel kunt verwachten. Helaas maken mooie beelden en shots nog geen goede film. De film lijkt vooral te bestaan uit losstaande scènes, die vaak niet of nauwelijks goed op elkaar overlopen. Ook qua personages houdt het niet over. Het blijft allemaal erg oppervlakkig en afstandelijk en hierdoor krijg je als kijker nooit enige feeling met ze. Wat rest zijn een aantal sterke scènes door met name de prima cinematografie. Verder is het einde best goed, maar daartussenin is het allemaal net wat te pover en afstandelijk om de gehele film te boeien.

2,5*

We hadden zaterdag met wat vrienden zin in een slechte film om eens lekker te lachen. Dit was op zich een goede keuze, want de film is gewoon erg slecht. Acteerwerk, dialogen en verhaal houden allemaal niet over. Toch heb ik wel een paar keer moeten lachen om de slechtheid van sommige scenes. .

1,0*

Familiefilms zijn niet altijd mijn ding. Steven Spielberg weet echter met Hook wel een geslaagd werkje af te leveren.

Het verhaal van Peter Pan is natuurlijk alom bekend, maar Spielberg slaagt erin het verhaal in een nieuw jasje te stoppen, een jasje dat goed past. De acteurs doen het goed. Vooral Dustin Hoffman speelt erg goed, en weet Captain Hook een gehele nieuwe dimensie mee te geven, waardoor ik toch een aantal keren goed om hem moest lachen. Williams zet verder wel een aardige Peter Pan neer. De sfeer is niet onaardig, hoewel het hier en daar nog wel wat duisterder had gekund. Maar goed het is een familiefilm en dan moet je blijkbaar ook niet al te hoge eisen stellen.

Neverland wordt ook wel goed neergezet door Spielberg en Hook weet de gehele speelduur te vermaken. Een minpunt is wel is dat het richting het einde wel een beetje te sentimenteel wordt. Over het geheel gezien valt het echter niet tegen en dit wel zo’n typische film, die bij het hele gezin in de smaak zou kunnen vallen.

3,0*

Tegenvallende film, met een Elijah Wood in een rol van hooligan. Hoewel Wood op zich zijn best doet, kan hij niet voorkomen dat hij in feite gewoon weg gespeeld wordt door de Britse acteurs. Verder is het ondanks dat er best wel wat geweld in de film voorkomt een vrij standaard verhaaltje met kleurloze personages en behoorlijk wat clichés en een vrij traag tempo. Ondanks dat de film rondom het voetbalgebeuren in de kroeg en soms op straat nog best vermakelijke momenten kent. Verder vond ik muziek niet altijd goed gekozen, maar vooral niet mooi. En als de muziek niet mooi is, is het wat mij betreft moeilijk om nog een fijne sfeer in de film te krijgen, wat hier dan ook niet gelukt is. Ook die soort van heldenverering van de dode hooligan was zeer overdreven en vond ik niet echt bij de film passen. Nee het had allemaal wel wat rauwer en vooral realistischer gemogen. Onvoldoende voor deze film.

2,0*

En voor degenen, die graag een betere en realistischere film over Hooligans wil zien, raad ik I.D. aan, een helaas wat onbekendere film, die echter op zowat alle punten superieur is aan Hooligans.

Mooie documentaire over twee basketbaltalenten, die allebei hun dromen en gedachten hebben over de toekomst en beiden hopen NBA te kunnen gaan spelen. Dat de weg niet altijd loopt zoals je voor ogen hebt, wordt hier af en toe op pijnlijke wijze duidelijk.

Het mooie aan Hoop Dreams is, dat niet alleen de twee jongens worden gevolgd, maar ook hun familie en het leven in de ghetto eromheen. Verder is ook de balans goed, omdat zowel het leven van Arthur Agee, als dat van William Gates boeiend is. Ik was ook erg benieuwd wat er uiteindelijk van ze terecht zou komen. Aanvankelijk leek het erop dat William ver zou komen en Arthur niet, maar later draaide dat nog behoorlijk om.

Verder zijn ook de college basketbalwedstrijden die tussendoor gespeeld werden, nog best spannend. Dat de documentaire bijna drie uur duurt, heb je op een gegeven moment niet eens meer door, want de tijd vliegt echt behoorlijk snel voorbij. Dat de twee jongens elkaar uiteindelijk ook ontmoeten vond ik misschien wel het mooiste moment van de hele documentaire. Ik zat er ook stiekem al een beetje op te hopen, en dat het dan uiteindelijk ook gebeurt, was wel erg mooi.

Weinig op aan te merken dus. Zeer naturel en echt uit het leven gegrepen. Talent hebben is één, maar het ook tot volle wasdom laten komen blijkt uiteindelijk nog veel moeilijker te zijn en heb je niet altijd zelf in de hand, zo blijkt uit Hoop Dreams.

4,0*

Redelijke film, die een aardig kijk geeft in het leven van een stuntman, wat best leuk is om een keer te zien. Burt Reynolds doet het redelijk en in feite kun je alles wel zo omschrijven.

Het is nergens slecht, maar ook nergens heel hoogstaand, al zijn sommige stunts wel leuk. Toch oogt het allemaal ook vrij gedateerd.

2,5*

Redelijk en voor de kinderen best leuk om met Pasen eens te kijken.

Het scheelt dat ik James Marsden wel een komisch acteur vind. Dat helpt hier behoorlijk, ook al zit er soms best wat flauwigheid tussendoor. Brand is een aardig konijntje en samen weten ze de boel aardig staande te houden. Ik vond de animatie wel aardig. Alleen de combinatie animatie en live action vind ik nooit zo geweldig. Ik kan me ook geen film voor de geest halen, waarbij ik die combinatie goed vind werken. Er zit nog wel aardig bijrolletje in van David Hasselhoff. Het grootste probleem van Hop is echter de vader zoon moraal, die er op het einde nog even flink doorheen wordt gehaald. Hierdoor zit de voldoende er ook net niet in.

Onderhoudend is het echter zeker en het idee om eens een paas-film te maken is op zich ook niet verkeerd.

2,5*

Zeer matige film. Ik vind Sandra Bullock altijd wel leuk om te zien, maar deze film is echt moeilijk verteerbaar. Alles is zo standaard als het maar kan en nergens gebeurd ook maar iets leuks of verassends. Op een paar aardige momenten na was het een erg lange zit. Forest Whitaker kan het maar beter bij acteren houden denk ik na het zien van deze film.

1,5*

Aardige zombiefilm, maar helaas ook niet meer dan dat. Net als Mutants, kan La Horde de hoge verwachtingen niet waarmaken. Het plot is warrig, het camerawerk niet al te best en de ruzies en intriges tussen de hoofdrolspelers doen het geheel ook niet heel veel goed.

Is La Horde dan slecht? Nee zeker niet, want de film is onderhoudend genoeg en biedt soms nog wat spanning en behoorlijk wat gore, zodat de horrorliefhebber zeker nog wel goed zit. Ook is het tempo lekker hoog en duurt het allemaal precies lang genoeg. Jammer alleen van de soms snelle beelden en ook was het soms best wel donker. Desondanks toch een nipte voldoende.

3,0*

Iets beter en leuker dan Loves of a Blonde, maar op de een of andere manier vind ik de Tsjecho-Slowaakse films van Forman minder, dan degene die van andere regisseurs uit de periode zag.

The Firemen’s Ball heeft in ieder geval een leuke opzet. Vooral de amateuristische manier, waarop men te werk gaat op de missverkiezing te organiseren en tot stand te brengen, is best komisch om te zien. De aanklacht tegen het communisme wordt er op een leuke manier in verwerkt. De hoge heren organiseren alles hier op een communistische manier, met als uiteindelijk resultaat, dat zowat alles in de soep loopt. In het voormalige Oostblok waren ze er destijds blijkbaar niet zo blij mee, want deze film werd destijds een paar jaar geband in Tsjecho-Slowakije.

Het heeft op momenten zeker zijn charme, is komisch genoeg om de volledige speelduur te vermaken, maar mist wat mij betreft de echte kracht van een anticommunistische film. Hier en daar oogt het ook een klein beetje gedateerd, al kan het overigens ook best zijn, dat ik sommige verwijzingen gewoon niet opgemerkt heb.

3,0*

Een redelijk leuke film.

Horrible Bosses is best een geinige film, al is de film soms wat onevenwichtig. Het enen moment is de film erg grappig en het andere moment juist weer te flauw. toch overheersen de geslaagde grappen gelukkig de mindere.

Er zitten veel bekende acteurs in de film. Anniston valt op door haar gewaagde rol en speelt een leuke bijrol. Spacey is echt geweldig als de Antichrist baas, wat een fijne acteur blijft het toch. Farrell en Foxx zijn ook aardig, al zijn hun rollen wat beperkter. Van de drie vrienden zis Day zonder twijfel de grappigste van het stel.

De film valt op door zijn soms wat overdreven sexgrappen maar blijft al met al toch redelijk binnen de lijntjes.Niet alles is dus even geslaagd, maar gelukkig ook veel wel en is ook te prijzen dat we aan het einde nu eens niet een of andere moraal te horen krijgen.

3,0*