Opinions

Ondanks de matige kritieken, was ik nog wel benieuwd naar deze film, maar snap nu het lage gemiddelde van de film wel. Verhaal is in het begin wel aardig totdat men uiteindelijk met de oorzaak van het probleem komt, dat de planten e.d. hiervoor verantwoordelijk zijn. Na de opmerking van zo'n professor die zegt dat het raar is dat deze dingen alleen in Amrika gebeurt, weet je in feite al hoe de film eindigt.
Ik vond de spanning en de effecten in de film wel goed gedaan en de film op zich best vermakelijk om naar te kijken, maar een voldoende haalt de film in zijn geheel vanwege het matige einde dus niet.

2,5*

Aardige film, met enkele verhaallijnen, waarvan de ene wat beter uit de verf komt dan de andere. De personages wisten mij echter niet zo te boeien als bijvoorbeeld in American Beauty. Hoffman steelt de show, zoals we dat inmiddels van hem gewend zijn. Ook zit er aardig wat subtiele zwarte humor in de film verweven, tussen de dramtische scenes in. De eindscene van de film is overigens erg goed gedaan

3,0*

Happy Feet is een redelijke animatiefilm, die qua animatie erg mooi is, maar waar naar mijn mening toch net wat te veel in gezongen wordt. Het moet gezegd worden dat Happy Feet er qua details en uitwerking er verder ongelooflijk goed uitziet. Tot nu toe is dit op dat gebied de beste animatiefilm en op dat gebied is het dan ook genieten geblazen. Op het gebied van humor valt de film in mijn ogen echter behoorlijk tegen. Er zitten best enkele aardige momenten in, maar het is af en toe net allemaal te zoetsappig. De boodschap aan het einde van de film zal niet iedereen bevallen, maar is wel gedurfd, wat ik ook best kan waarderen. Toch bevat de film net wat teveel mindere momenten om op een voldoende uit te komen.

2,5*

"Where are you going with those clubs, punk?"

Afgelopen weekend Happy Gilmore weer eens gezien. De laatste keer is alweer zo’n vier jaar geleden en stiekem was ik bang dat het allemaal niet meer zo leuk zou zijn als de vorige keren. Gelukkig bleek die vrees ongegrond.

Sandler zet een leuk nuchtere en ontwapende rol neer als Happy Gilmore, de man die liever ijshockey speelt, maar meer talent blijkt te hebben voor golfen. Happy is agressief en soms ook wat wereldvreemd, en dat veroorzaakt regelmatig erg grappig situaties. Sandler wordt hier echter ook geholpen door een aantal erg grappige bijrollen. Carl Weathers is erg grappig als zijn coach met de houten hand. Christopher McDonald doet het prima als de verwaande en hooghartige tegenstander. Richard Kiel is misschien nog wel het leukst als de baas van Happy en tevens zijn grootste supporter. Verder heeft Ben Stiller nog een hilarisch rolletjes als de sadistische verpleger van de moeder van Happy.

Ondanks het voorspelbare verhaal, blijft het allemaal ontzettend leuk. Bijna elk personage is grappig en dat is iets wat je eigenlijk maar zelden ziet in dit soort komedies. Happy Gilmore is en blijft leuk en is ook duidelijk de leukste film met Sandler.

4,0*

Toevallig afgelopen weekend weer een heel stuk van gezien. Blijft bij vlagen wel leuk, al is het eerste deel toch wel een stukje beter.

Toch ademt dit deel wel wat meer het avontuurlijk gevoel uit en is het over het geheel gezien makkelijk uit te zitten en nog redelijk charmant.

2,5*

Boeiende film van regisseur David Slade. Als je dan met je debuut een film over een het onderwerp pedofilie durft te maken, dan heb je niet alleen lef, maar ook wel talent, kan ik concluderen na het zien van deze film. De film is vrij origineel en weet je aandacht eigenlijk de hele film vast te houden, al is het einde enigszins tegenvallend en wel wat vergezocht. De film bestaat voor meer dan 90% uit dialogen, die gemiddeld gezien behoorlijk sterk zijn. Ellen Page levert echt ontzettend goed acteerwerk af en laat in deze film reeds zien een zeer groot talent te zijn. Ook Wilson doet het bovengemiddeld. Zijn geschreeuw wist mij in ieder geval te overtuigen in een scène, waar je als man nou niet bepaald vrolijk van wordt. Verder bevat de film mooie shots en fijn cameragebruik. Het eerste gedeelte van de film is echt goed, jammer alleen dat het richting het einde wat inzakt. Ik blijf David Slade zeker in de gaten houden, dat is zeker!

3,5*

Een zeer matige film dit, ondanks de aanwezigheid van een degelijk tot goede acteur als Val Kilmer.

Het begin is het beste van de film. Het plan is goed bedacht, maar al vrij snel na de uitvoering valt de film langzaam uit elkaar. Het acteerwerk is nog niet eens zo beroerd, maar de personages van Kilmer en Slater zijn zo zwak geschreven, dat het me niets kon schelen wat er met ze gebeurde. Vooral de dialogen zijn uitermate beroerd en soms zelfs lachwekkend slecht. Verder barst de film van de plotgaten en rare twists, en daarnaast zit er nauwelijks humor in de film. Oke de cameo van de Mexicaan is leuk, maar daar heb je het dan ook wel mee gehad.

Kortom een weinig boeiende film, die slaapverwekkend is en op sommige momenten zelfs uitermate vervelend.

1,0*

A Hard Day’s Night vertelt het verhaal over 1 dag uit het leven van The Beatles, maar probeert dit dan op een komische, slapstickachtige manier te brengen, die terug doet denken aan de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw.

Je moet denk ik wel een erge Beatles fan zijn om dit leuk te vinden, van filmisch stelt het allemaal niet zo veel voor. Een verhaaltje is er niet of nauwelijks aanwezig en dient vooral als kapstok voor de talrijke muzikale nummers van The Beatles, die voorkomen en voor de slapstickhumor. Deze combinatie zorgt er blijkbaar voor dat de film zich een rijtje in de klassiekers heeft geschaard, want de film komt in menige filmlijst voor. De muziek vind ik niet onaardig, al ben ik verre van een fan. Maar de film zelf is verder maar weinig bijzonder. The Beatles zelf zijn maar weinig grappig en ook dat oude mannetje is niet echt leuk. Hierdoor komen de meeste pogingen tot humor, bij mij in ieder geval niet door.

Het is vooral de soundtrack die nog wel enigszins wat goed maakt, want toegegeven, zingen konden ze wel. Het is een werk dat duidelijk met veel plezier en levenslust gemaakt is, maar niet iets waar ik echt van heb kunnen genieten. Het enthousiasme en de paar goede nummers die voorbij komen, zorgen voor de kleine positieve bijdrage hier.

2,0*

De beste actiefilm van Jean Claude van Damme, die waarschijnlijk nooit meer overtroffen zal worden door hem. Heerlijk over the top actiefilmpje, waarmee Woo ook eindelijk in Hollywood kon laten zien wat hij kan. Het eerste deel is inderdaad vrij traag, maar als de film na zo'n 40 minuten los komt, gaat het ook echt los. Erg mooi in beeld gebrachte actiescenes, waar diverse vertragingstechnieken op zijn toegepast. Ook twee perfecte bad-guys trouwens in de vorm van Lance Henriksen en Arnold Vosloo, die in deze film helemaal op hun plaats zijn. Erg vermakelijk allemaal!

3,5*

Redelijke film uit de beginjaren van Seagal, die genoeg actie bevat, waardoor het zwakke wraak verhaaltje gelukkig wat minder opvalt.

Dat Seagal geen topacteur is, zal niemand verwonderen, maar ik heb nog nooit iemand zo ongeloofwaardig uit een coma zien ontwaken als hier. Voor hem des te beter, want anders had hij het echt niet overleefd, maar het zag er vrij lachwekkend uit moet ik zeggen.

Qua actie is het allemaal goed te doen en gelukkig zit er nog wel wat humor in, die bedoeld of onbedoeld ervoor zorgt dat het allemaal nog wel vermakelijk is.

2,5*

You can get it if you really want!

Een aardige film uit Jamaica, die vooral opvalt door de geweldige soundtrack. Die soundtrack is vaak ook erg op de voorgrond aanwezig en bepaald grotendeels het leuke sfeertje dat The Harder They Come uitstraalt. Verhaaltechnisch is het overigens niet zo heel bijzonder. Een vrij simpel misdaadverhaaltje met soms niet al te sterk acteerwerk, al past het op zich wel goed binnen het plaatje.

De afwisselende locaties en de soundtrack zijn echter de voornaamste te reden dat het allemaal goed uit te zitten is. Verder geeft het ook wel een goede inkijk in het dagelijks bestaan van het leven aldaar. Dat leven is niet altijd even vrolijk, maar dat weten ze goed te compenseren door het maken van muziek.

Een sfeervol portret dus van het leven op Jamaica, waarvan de muziek lekker in je hoofd blijft zitten.

3,0*

Erg boeiende documentaire, met een interessant verhaal en een geweldige sfeer.

Het is niet moeilijk om je in de mijnwerkers te verplaatsen en hun beweegredenen van de staking te snappen. Ik zou waarschijnlijk net zo hard hebben meegedaan, als ik daar in die tijd had gewoond en geleefd.

De mensen die aan bod komen zijn erg karakteristiek en durven hun woordje wel te doen. Kopple weet haar documentaire echter nog wat beter te maken, door er een geweldige blues soundtrack aan toe te voegen. Een soundtrack, die me overigens heel erg deed denken aan de muziek in "O Brother Where Art Thou?".

Best wel een aanrader dit dus.

4,0*

Wat een tegenvaller dit vervolg en dit komt vooral door het script, want zowel Kal Penn als John Cho blijven talentvolle (komedie)acteurs. Waar het eerste deel vooral uitblonk door de frisheid in grappen, daar is dat in dit vervolg bij vlagen helemaal verdwenen. Het niveau id duidelijk gedaald en we krijgen een overvloed aan plas, poep en seksgrappen te zien, dat de film duidelijk overheerst. Zaten nog wel een aantal geslaagde stukken tussen, zoals bij de KKK , maar de film komt helaas niet in de buurt van het eerste deel.

2,0*

Wat een film . Het verhaal slaat echt helemaal nergens op, maar wat een lekker verfrissende film is dit dankzij vooral de twee hoofdrolspelers. De chemie tussen beiden is zeer goed en dat aangevuld met een aantal leuke grappen (ook een hoop flauwe) en het enthousiasme van beide hoofdrolspelers maakt het allemaal leuk om naar te kijken.

Ik ben ook wel benieuwd naar het vervolg!

3,5*

Een erg leuke en originele film met een niet alledaags verhaal, dat erg goed uitgewerkt wordt. De twee hoofdrolspelers liggen qua leeftijd enorm ver uit elkaar, maar hun gezamenlijke “hobby” zorgt ervoor dat ze letterlijk naar elkaar toe gezogen worden. Dat is op papier inderdaad erg onwaarschijnlijk, maar in de film werkt het wonderwel, vooral dankzij het uitstekende spel van zowel Ruth Gordon als Bud Cort. Een erg leuk stel om te zien, die samen lekker hun eigen gang gaan en lak hebben aan de maatschappelijke regels. Dat levert een aantal memorabele scènes op. Ook ik moest hard lachen toen ze samen de agenten voor de gek hielden, evenals het moment dat ze samen een nepruzie houden bij de legerofficier.
Daarnaast zijn er nog de vele “zelfmoordpogingen,” waarbij ik iedere keer op zijn minst moest glimlachen. Zijn moeder die zich er aan ergert en de schrikreactie van een ander, als Harold plots “zijn hand eraf hakt.”
Een erg leuke sfeervolle film dus met een goed verhaal en sterk acteerwerk en erg vermakelijke gebeurtenissen.

4,0*

Prima film, die vooral gedragen wordt door sterke Michael Caine, die geweldig op dreef is hier.

Hij weet de film gemakkelijk te dragen. De toon van het geheel is erg rauw en hoewel we het allemaal al eens gezien hebben, is het toch redelijk boeiend om te volgen. De manier waarop Caine uiteindelijk met de relschoppers in contact komt en ze aanpakt is geloofwaardig. Ook de manier waarop de politie vrij machteloos staat, is mooi uitgebeeld.

Er zitten zeker wel wat goede momenten in, maar de mooiste scene is toch wel die, waarbij Caine een wapen aanschaft. Wat een figuren waren dat en wat er daar gebeurt, was ook wel gaaf om te zien.

Uiteindelijk gaat het er op laatst nog even uitermate hard aan toe. Goed film dus. Niet heel origineel, maar de uitwerking mag er zijn.

3,5*

Leuk vervolg. Het tempo van deze film ligt gelijk wat hoger, omdat er nu minder geintroduceerd hoeft te worden natuurlijk. Dobby is wel een leuke toevoeging, al doet hij mij op sommige momenten toch wel heel erg aan Gollum uit LOTR denken. Verder is de sfeer weer goed aanwezig en heeft dit deel dezelfde plus en minpunten als het eerste deel. Soms erg vermakelijk en soms zakt de film wat in. Het laatste half uur is misschien een beetje over the top, maar kijkt daarnaast o pzich ook wel weer lekker weg. Ach als dit het niveau is van de hele reeks, dan is het zeker geen straf om ze te zien. Deel drie gaat over een poosje zeker ook nog wel volgen.

3,0*

Ik ben geen Harry Potter fan en zal het zeker ook nooit worden. Van de eerste zes films, scoorde het merendeel een onvoldoende, waabij vooral deel zes maar zeer matig was.

Dit zevende deel was dan zowaar een meevaller en misschien wel het beste deel uit de reeks. De film duurt wederom zeer lang, maar desondanks was er goed doorheen te komen. De voorspelbare kronkel die in zowat elk voorgaande deel zat is hier verdwenen en dat doet de film goed. Er is behoorlijk wat aandacht voor de drie hoofdpersonages en hun karakters worden redelijk uitgediept.

Verder is de film behoorlijk geschoten en heeft het een aardig sfeertje. Ja, ik had het van tevoren niet verwacht, maar ik ga toch een voldoende uitdelen en vrij makkelijk ook nog zelfs.

3,0*

En dan zit het er allemaal op na acht films.

Een degelijke afsluiter dit in een reeks, die behoorlijk wisselvallig was. Ik had behoorlijk wat moeite met alle namen uit het verleden die weer voorbij kwamen en het eerste gedeelte van deze film was ik daar dan ook vooral mee bezig.

Daarna kon ik me gelukkig meer op de film richten en die is verre van vervelend. Er zit aardig wat actie in en vooral de route die Harry aflegt naar het eindgevecht met Voldemort is best interessant. Daarnaast wordt eindelijk duidelijk wie professor Sneep nu werkelijk is. Dat wordt mooi uitgelegd en vond ik een fijne toevoeging aan deze film.

Verder verveelt deze film geen moment, maar echt heel goed of boeiend wordt het voor mij ook nooit. Ik ben op zich wel blij dat het erop zit. Er zitten een paar aardige delen tussen, waaronder deze, maar in zijn geheel is het zeker geen goede reeks.

3,0*

Vierde deel in de reeks en helaas de minste tot nu toe. Mike Newell doet deze keer de regie en maakt de film nog duisterder dan zijn voorganger. Dat is gelijk ook het grote pluspunt aan deze film, waar het qua sfeer wel goed zit. Grote minpunt is deze keer echter het verhaal dat erg rommelig en in sneltreinvaart verteld wordt, waarbij sommige sterke bijrolfiguren zoals Hagrid en Snape een wel erg kleine rol hebben in deze film. Ook lijkt het sterk een herhaling van zetten, omdat net als in voorgaaande delen er weer een persoon gezocht moet worden die niet deugt. Verder is het allemaal wel weer aardig onderhoudend, al hoop ik dat het volgende deel wel wat beter is.

2,5*

Dit zesde deel is wat mij betreft toch wel het minste deel uit de reeks. Het positieve is dat de film lekker duister gemaakt is, maar het plot en verhaal zelf is echter lange tijd verre van interessant. Alle verliefdheden, relatieproblemen e.d. zijn allemaal verre van boeiend. Het voelt af en toe aan als een soort van grote soap en mede hierdoor komt de film gewoon dik anderhalf uur niet op gang. Daarnaast heb ik het idee dat de film op vele punten in herhaling valt. Weer een geheim dat onthuld moet worden, weer een nieuwe leraar en ga zo maar door. Verder valt me op dat Radcliffe hier gewoon erg matig acteert. Hij heeft zich duidelijk qua acteerwerk niet echt ontwikkeld. terwijl bijvoorbeeld een Emma Watson wel elke film steeds beter gaat spelen. De laatste twintig a vijfentwintig minuten van de film weten door een paar (verrassende) gebeurtenissen dan nog wel enigszins te boeien, maar wordt ook wel weer iets te snel afgeraffeld en het is op het einde wel duidelijk dat deze film een opmars is naar de volgende film. Verder is het te hopen dat alle oninteressante zijverhaaltjes wat minder voorkomen in het volgende deel en men weer wat meer de nadruk gaat leggen op het hoofdverhaal, want anders vrees ik wederom het ergste. Erg tegenvallende film dus!

1,5*

Vijfde deel uit de reeks en tot nu toe wat mij betreft de minste. Weet niet wat het met deze film is, maar de films lijken toch wel telkens voor 85% een herhaling van zetten valt me nu op. Weer een nieuwe leraar, weer iemand die niet deugt, weer een Harry Potter die zichzelf eerst t.o.v. zijn medeleerlingen moet bewijzen en ga zo maar door. Ook oogt deze film, behoorlijk rommelig in verglijking met voorgaande films. De sfeer is dan nog wel aardig, maar dit is de eerste film die echt moeilijk door te komen was. Nog een deel en dan zijn we er (voorlopig) even doorheen.

2,0*

En we gaan vrolijk door met de Potter reeks. Derde deel alweer en ik moet zeggen dat de films tot nu toe van een behoorlijk constant niveau zijn. Cuarón heeft het stokje overgenomen van Columbus en levert visueel een wat betere film af, die ook wat korter is en meer vaart heeft dan voorgaande delen.

De tijdreisscene zag er trouwens erg goed uit en was voor mij persoonlijk het oogtepunt van de film. Alles klopte daarin en het deed mij denken aan Back to the Future, waarin iets soortgelijks ook perfect wordt uitgevoerd.

Verder heeft de film nog wel wat meer leuke momenten, al is de spanning op een gegeven moment wel weg als blijkt dat de bad-guy toch een good-guy is.

Maar het kijkt allemaal wel weer lekker weg en we gaan binnenkort weer verder met het vierde deel.

3,0*

Het heeft behoorlijk lang geduurd, maar na vanavond is ook mijn eerste kennismaking met Harry Potter een feit en die was op zich zeker niet onaardig.

Er worden een hoop personages en andere zaken geintroduceerd, wat natuurlijk nodig is, maar daarnaast vaak de vaart uit de film haalt. Gelukkig gebeurt er een hoop en bevat de film ook een leuke sfeer. De kinderen doen het allemaal naar behoren en sowieso zitten er wel een aantal leuke personages in de film, waarbij Hagrid er voor mij duidelijk bovenuit springt.

De muziek is ook best aardig, duidelijk aanwezig, maar gelukkig nooit te overdreven bombastisch. Het verhaal is verder nogal dunnetjes, maar dient hier natuurlijk ook als opvulling voor de kennismaking met een ieder.

Ik heb me best geamuseerd en hoewel de film soms een tikkeltje langdradig is, wordt het nooit vervelend. Een leuke kennismaking dus met het fenomeen Harry potter en binnenkort zal ik zeker verder gaan met de reeks.

3,0*

Verrassende film, die nogal voorspelbaar leek, maar dat uiteindelijk gelukkig niet was. Harry steelt de show in deze film en je ziet hem van een aardig en vriendelijk persoon langzaam in een opdringend mannetje transformeren, die zelfs het moorden niet schuwt.
De sfeer van de film is sterk, terwijl de muziek en het acteerwerk gewoon naar behoren is, met Harry dan als absolute uitschieter. Leuk en vermakelijk om te zien.

3,5*

Een luchtige komedie met een geinig verhaal, dat vooral gered wordt door het prima acteerwerk van James Stewart, als oprechte goedzak, want verder zijn de grappen lang niet altijd even leuk en heeft de film de tand des tijds niet helemaal doorstaan. Verder is het inderdaad goed te merken dat deze film gebaseerd is op een toneelstuk, want het acteerwerk is soms wel erg theatraal, waarbij vooral Josephine Hull soms in negatieve zin opvalt. Toch is het ondanks de voorspelbaarheid best een geinig filmpje, met dank aan Stewart en zijn grote vriend, het onzichtbare konijn. Die scene met het schilderij waarop Stewart en zijn vriend staan afgebeeld en het schilderij zelf is trouwens geweldig. Zeker leuk om een keer gezien te hebben.

3,0*

Een leuke roadmovie van Belgische maatschappij, waarbij drie, niet alledaagse mensen met elkaar op reis gaan. Het feit dat ze alle drie gehandicapt zijn, maakt het iets bijzonders.

Het is wel een afwisselend filmpje. Hier en daar zitten er zeker komische momenten in, maar daarnaast komt ook het drama af en toe zeker aan bod. Het acteerwerk is behoorlijk goed. Vooral Tom Audenaert doet het erg goed als de blinde jongeman en heeft ook de grappigste momenten. De andere twee doen het naar behoren, al vond ik Robrecht Vanden Thoren als de verlamde, soms wat geforceerd overkomen. Niet alle humor is goed. Dat de begeleidster bijvoorbeeld ineens wel Vlaams blijkt te verstaan, is niet verrassend en al veel vaker gedaan in andere films.

Toch werkt het uiteindelijk grotendeels wel, omdat de drie hoofdpersonages behoorlijk goed worden uitgewerkt. De uiteindelijke dood van de jongen in de rolstoel, kwam niet onverwachts, maar is op zich wel een mooi einde. Een film met een lach en een traan, die goed in balans is en voor het grootste gedeelte gelukkig wel werkt.

3,5*

Redelijke avonturenfilm, die ietwat te lang voortkabbelt.

Eens een keertje geen western, waarin John Wayne zijn kunsten mag vertonen. Hatari is meer een mix tussen romantische komedie en avonturenfilm. Voor de afwisseling op zich niet verkeerd.

Het is in het begin best leuk en interessant om te zien hoe ze de dieren vangen. Met behulp van een jeep en lasso rijden ze met de dieren mee, waarna ze de dieren uiteindelijk vangen. Dat zoiets bij bijvoorbeeld een neushoorn best spectaculair kan zien, zien we in deze film. Los daarvan vond ik de film verder niet zo heel goed.

Af en toe is er een mooi shot van Afrika te zien, maar visueel is het verder niet echt bijzonder. De acteurs doen allemaal hun ding naar behoren. Er springt er niet eentje uit in positieve of negatieve zin. De muziek is niet onaardig en de humor is soms geslaagd en soms ook niet. Uiteindelijk duurt de film net wat te lang, maar gelukkig is de film het grootste gedeelte wel redelijk onderhoudend, waardoor de verveling gelukkig niet toesloeg.

Echt goed of hoogstaand wordt het echter nooit. Toch leuk om een keer gezien te hebben en de film deed me trouwens enigszins denken aan de serie Daktari, die ik vroeger ooit eens zag. De titel deed me daar trouwens ook aan denken.

2,5*

De diverse verwijzingen naar oudere slasher horrors, inclusief een cameo van Robert Englund, zijn op zich best leuk. Daarnaast werd ik positief verrast door de enorme lompheid van de killer, waarmee hij zijn slachtoffers te lijf gaat en wat resulteert in enorm veel gore en bloed. Het bloed spat regelmatig alle kanten op en dat kon ik op zich wel waarderen.

Maar verder viel het soms toch wel wat tegen. De personages waren leeg, nietszeggend en vooral weinig leuk, op de redelijke hoofdrolspeler na dan. Verder zit er totaal geen spanning in en waren sommige effecten toch wel wat slap. Maar gelukkig was de tijdsduur niet zo lang en maakten de brute kills nog wel behoorlijk wat goed.

Maar het mist op cruciale momenten net wat teveel om echt goed te zijn. Het idee is aardig, maar de uitwerking niet bijzonder sterk. Ik blijf ergens aan de onderkant van het midden steken.

2,5*

Toch net wat minder dan zijn voorganger.

Het doet in veel opzichten erg aan het eerste deel denken en veel zaken worden dan ook herhaald. Maar waar het eerste deel nog wel wat geslaagde humor had, vond ik dat hier wel een stukje minder. Alleen die man met de koekjes is nog wel grappig. Die Aziaat ogende gast keert hier weer terug in een andere rol, maar vond ik de vorige keer grappiger.

Verder is het allemaal weer erg lomp en bot en ligt de nadruk wederom op de hoeveelheid gore en bloed. Dat is wederom in grote hoeveelheden aanwezig, maar doordat de slachtoffers er zo snel achter elkaar aangaan is er van enige spanning nauwelijks sprake. Wel zijn sommige kills nog behoorlijk creatief en dat is eigenlijk nog wel de grootste fun factor.

2,0*