Opinions

It is different. They’ve made it different

Een geweldige film, die de kritiek op het “Chain Gang systeem” op een erg sterke manier naar voren brengt. Ik had van tevoren wel het idee, dat dit een film zou kunnen zijn, die mij erg zou kunnen bevallen, en als het dan ook daadwerkelijk zo blijkt te zijn, is dat altijd een erg lekker gevoel.

I Am a Fugitive from a Chain Gang maakt een sterk standpunt tegen onrecht. De hoofdrol wordt vertolkt door Paul Muni, die op overtuigende wijze zijn rol speelt. Hij is James Allen, een man die als held terugkeert uit de Eerste Wereldoorlog en eindelijk zijn burgerlijke leven kan gaan invullen. Het leger heeft hem andere inzichten gegeven in het invullen van zijn leven en hij wil er echt iets van maken, in plaats van te werken in een schoenenfabriek, zoals zijn ouders voor ogen hadden. Regisseur Mervyn LeRoy bouwt het eerste gedeelte goed op om het personage op een overtuigende manier uit te werken, waarbij je als kijker erachter komt wat voor man Allen daadwerkelijk is. De sympathie heeft hij op dat moment allang gewonnen, mede ook omdat Muni buitengewoon goed acteert.

Vanaf het moment dat Allen in de Chain Gang terechtkomt wordt het allemaal nog boeiender. Er wordt wederom goed de tijd genomen om uit de doeken te doen, wat een Chain Gang is en hoe het er daar aan toe gaat. Vanaf het moment dat Allen gaat ontsnappen, wordt het zowaar ook een erg spannende film. Dit levert een aantal minuten later ook een geweldig mooie scene op. Allen, die bij de barbier zit, terwijl hij gezocht wordt. Dan stapt er een politieagent de zaak binnen, die hem niet herkent. Allen daagt de agent op dat moment een beetje uit, wetende dat hij toch niet herkend gaat worden. Vooral de manier waarop dat gebeurt is erg mooi om te zien.

Het knappe is dat de film richting het einde toe ook niet meer inzakt. De tweede ontsnapping is helemaal spectaculair te noemen en vanaf dat moment weet je al hoe het leven van Allen er uit zal gaan zien. Hij zal altijdvoortvluchtig blijven, en is net als waarschijnlijk talloze anderen een slachtoffer van het systeem geworden. Een systeem dat klaarblijkelijk niet werkt en waar men d.m.v. deze film op een zeer sterke realistische en geloofwaardige wijze, kritiek op heeft weten te uiten.

I Am a Fugitive from a Chain Gang is een echte aanrader voor mensen, die eens een toegankelijke oudere film zoeken. De combinatie van een sterk verhaal, sterk acteerwerk, en een prima regie, resulteren uiteindelijk in een zeer boeiend en meeslepend maatschappijkritisch drama.

4,5*

Aardige film met een verhaal dat in veel opzichten toch wel heel erg aan 28 Days Later doet denken. Ik vond Smith erg sterk acteren in deze film moet ik zeggen. Het verhaaltje was niet bijzonder origineel, maar wel behoorlijk vermakelijk. De effecten waren ook niet altijd even goed, bij de herten cq rendieren, ka\on je toch wel erg duidelijk zien dat ze nep waren. Ook de schrikmomenten vielen op zich best mee, hoewel die wezens die nog het meest aan de reapers van Blade 2 doen denken er dan wel weer goed uitzagen. Jammer van het Hollywoodeinde trouwens.

3,0*

Redelijk filmpje, maar daar houdt het dan ook wel mee op.

Het idee is wel leuk, maar uitwerking is nogal vrij standaard tienervermaak zullen we maar zeggen. Een lieesverhaaltje met een uiterst voorspelbaar verloop en tussendoor krijgen we af en toe nog een paar boze buitenaardse wezens, die boze plannen hebben met onze hoofdpersoon.

Ondanks mij nogal negatieve toon kijkt de film nog wel aardig wezig en zijn de sfx soms nog best wel goed. Ik geef gelijk toe dat ik mij zeker niet verveeld heb, maar echt leuk of goed was het allemaal niet.

Zo inhoudsloos als dit verhaal hierbven is, is de film dus eigenlijk ook.

2,5*

Mooie debuutfilm van Scorsese, die in veel op zijn latere werk lijkt, maar aan de kant juist ook heel anders oogt. Beiden hebben hun positieve punten hier.

Het minpunt is het ontzettend simpele verhaaltje, dat soms wat als los zand aan elkaar lijkt te hangen. Met de camera worden echter allerlei zaken uitgeprobeerd, wat het geheel een ontzettend losse en dynamische sfeer meegeeft. Daarbij helpt het dat er tussendoor ook voldoende momenten zitten, waarbij er niet gepraat wordt en de camera soms op fraaie wijze de gebeurtenissen gadeslaat.

Ik kon het dus goed hebben. Het soms chaotische sfeertje zorgde voor mij voor een bepaalde rust, waardoor ik bijna constant met een glimlach op mijn gezicht het gebeuren kon gadeslaan. Hier en daar zitten wat kleine missertjes, maar verder is dit een bijzonder geslaagd debuut van een groot regisseur, die diverse meesterwerkjes in zich had en hopelijk nog steeds heeft.

3,5*

Aardige film, maar voor een Hitchcock zeker niet geweldig. Ik ben het wel met Kos eens dat de hele film enorm toegespitst wordt op het feit dat de priester niks mag vertellen. Tja wat is erger dan denk ik, een moord, of vertellen dat iemand een moord gepleegd hebt, terwijl je dat eigenlijk niet mag doen.

Dat vond ik soms een ietwat storende factor en ligt er net te vaak dik bovenop. het acteerwerk van de film is verder in orde, waarbij vooral Karl Malden een erg goede bijrol speelt. verder kijkt het best aardig weg al zitten er soms ook wel wat minder boeiende stukjes tussen.

3,0*

Soms heb je van die films, waarbij je gedwongen wordt om mee te kijken. Dit was er voor mij zo’n eentje. Waar ik vooraf al dacht, dat dit totaal niets voor mij zou zijn, daar zat ik helemaal juist.

Qua acteurs zit het ook niet echt goed. Parker is vaak niets, hier is ze ook vrij matig. Brosnan valt me hier nog enigszins mee, maar Kinnear is echt zeer vervelend. Verder is het een typische romkom, al komen de komische elementen maar spaarzaam bovendrijven. Ik vond het vaak allemaal net niet.

Visueel zitten er nog een paar aardige cameratrucjes in en het einde viel me ook nog een tikkeltje mee. Maar verder werd het eens te meer duidelijk dat dit niets voor mij was. Voorspelbaar, niet grappig en gewoonweg niet goed.

1,5*

Leuke film, waarbij alle typische Kaurismäki ingrediënten weer op een leuke manier met elkaar worden gemixt. Het is aan de ene kant erg tragisch wat er allemaal gebeurt, maar het zwarte komische sausje dat er overheen wordt gegoten, maakt het soms juist weer erg grappig.

Wat een enorme droogkloot is Henri. Die troosteloze uitstraling die hij met zich meeneemt is al komisch op zich. De leukste momenten zijn hier al door mister blonde genoemd. Ik vond vooral de ontmoeting met de moordenaars erg komisch. Verder is de sfeer erg grauw en troosteloos, ent zoals het hele leven van Henri zelf, totdat hij Margaret ontmoet.

Het acteerwerk is hier wel erg statisch, maar ook dat past wel bij de andere films van Kaurismäki. De eigenzinnige soundtrack maat het plaatje weer compleet en het duurt ook allemaal niet te lang. Misschien is het allemaal niet echt top, maar wel weer bijzonder vermakelijk dus.

3,5*

Leuke film,met originele harde humor. Vond het vervolg (Old men in new cars), dat eigenlijk een prequel is zelfs nog leuker.

3,5 *

I Know What You Did Last Summer lifte mee op het succes van de Scream, maar dat wil niet automatisch zeggen dat het een slechte slasher is.

Het eerste gedeelte is behoorlijk traag, maar wel erg sfeervol. De setting van een vissersdorp aan het water geeft het net iets extra’s. De cast doet het redelijk en het psychologische lijden, wat zij ondergaan na het bericht van de killer, komt redelijk overtuigend over. Ook de suggestieve spanning is aanwezig en dat soort spanning werkt bij mij altijd het best.

Als de eerst moord eenmaal gepleegd is, gaat het ineens rap en lijkt de spanning snel naar de achtergrond te verdwijnen. Ook zijn de moorden niet heel origineel te noemen. Toch blijft de sfeer wel sterk en het sfeertje rondom de killer zelf blijft mysterieus, waardoor het tot het einde toe vermakelijk blijft.

Leuk filmpje dus, die in het slasher genre zeker geslaagd is te noemen.

3,0*

Leuke film van the Archers, die aan de ene kant wat gedateerd oogt, maar aan de andere kant toch ook een bepaalde frisheid uitstraalt. Een opvallende tegenstrijdigheid, die ik nog niet vaak ben tegengekomen.

Het is vooral het spel tussen Hiller en Livesey en de dialogen, die I Know Where I'm Going! Meer dan de moeite van het kijken waard maken. De twee hebben een bijzonder fijne chemie met elkaar en Livesey vind ik persoonlijk een acteur met een ontzettend fijn stemgeluid. Dat werkt hier ook wederom bijzonder goed. De tweede helft kent trouwens nog best een hoop spektakel. De spectaculaire scene op het water, waarbij het natuurlijk goed afloopt, ziet er nog steeds best goed uit en was erg vermakelijk om te volgen.

Als ik dan uiteindelijk toch nog een echt minpunt moet noemen, dan is het wel de soundtrack. Die klinkt bijzonder schel en ook niet helemaal zuiver en is mede daardoor ook verre van fraai te noemen. Gelukkig voert die soundtrack hier niet de boventoon. Al met al heb ik me hier prima mee vermaakt, al is het wel duidelijk een film voor de liefhebber. The Archers hebben echter nog wel betere films gemaakt dan deze.

3,5*

Ik blijf een winterse setting altijd wel een pluspunt vinden en hier is dat niet anders. Het draagt bij aan het koude sfeertje en de ijzige onvoorspelbaarheid, waarmee de jongeman hier te werk gaat. Die jongeman acteert overigens uitstekend en heeft veel dreiging. Vooral de scene, waarbij hijde kat vermoord was indrukwekkend om te zien. Langzaam maar zeker probeert men zijn gedachten gang te ontleden. Ik vond de rol van Sofie Gråbøl er maar wat bijgesleept. Ze past totaal niet in het plaatje als dominee en haar rol kwam ook niet echt uit de verf hier.

Verder blijft het lang afstandelijk en kon ik maar weinig met de rare kronkels van de psychopaat. Daarom was het wel verhelderend, dat men op een gegeven moment met een grote flashback kwam, waarin men de jongen tijdelijk ziet opgroeien bij zijn opa. Een geweldige flashback overigens, prachtig gefilmd en geacteerd, waarin de beelden spreken. Ik had het overigens handiger gevonden, als men dit eerder in de film geplaatst had. Dat had de afstandelijkheid waarschijnlijk wel weggenomen en sommige zaken, hoe raar ook, wel enigszins begrijpelijk gemaakt.

Het einde zag ik wel aankomen en was te verwachten in dit depressieve verhaal, maar deed me niet zo heel veel. Al met al heb ik het idee dat een betere regisseur er hier een stuk meer had uit kunnen halen. Een sterke setting, goede acteurs en een op papier interessant verhaal vormen in ieder geval een prima potentieel, die bij lange na niet volledig wordt benut, al heeft de film zeker zijn momenten.

3,0*

Een redelijke romkom, die best vermaakt, maar toch ook wel wat zwakke momenten kent.

Vooral Paul Rudd viel mij op sommige momenten wat tegen. Meestal komt hij wel grappig voor de dag, maar hier had hij er duidelijk wat meer moeite mee. Gelukkig is er dan Jason Segel die wel erg grappig is en een fris en geinig personage neerzet.

De bijrollen zijn redelijk verzorgd. Vooral Jon Favreau is wel grappig, maar ik had nog wel het idee dat er meer uit zijn personage gehaald kon worden. Als hij voor de tweede keer onder de kots zit, is het toch wel even lachen geblazen.

Helaas is het allemaal ook erg voorspelbaar en zitten er in zijn geheel net wat te weinig komische momenten in. Rudd valt tegen en de enige die de kar echt rijdend weet te houden is dus Segel, maar dat is hier niet genoeg voor een voldoende score van mijn kant.

Net niet dus.

2,5*

I Now Pronounce You Chuck and Larry is een hele aardige komedie geworden, die het homo onderwerp op een leuke manier ter sprake brengt. Zo zie je de gebruikelijke vooroordelen tegen homo's, alleen komen de homohaters in deze film er juist minder van af. De film kent een aantal leuke grappen en een aardig verhaal, al is het jammer dat het einde wel weer erg moralistisch is. Let trouwens ook op de grappige bijrollen van Dan Aykroyd, Rob Schneider en vooral Ving Rhames!

3,5*

Matig horrorfilmpje, in de stijl van Eden Lake en The last House on the Left, maar kan zich helaas niet meten met dat soort films.

De eerste helft van de film is nog het best en daarin wordt de spanning redelijk goed opgebouwd. De tweede helft ontspoort de film en ook de hoofdrolspeelster. Natuurlijk is het allemaal lekker goor om te zien wat er allemaal gebeurt, maar mede door het nogal onnozele hoofdpersonage kon me dat eigenlijk niet zo heel veel boeien. Daarnaast ontbreekt het de film vooral in de tweede helft ook aan spanning. Verder is het hoofdpersonage gewoon slecht uitgewerkt.

ook de heren die de misdaad begaan zijn niet zo heel overtuigend. Alleen die sheriff verdient een dikke pluim, want die kwam wel heel overtuigend over. Toch heb ik me op zich niet verveeld en is dat ook nog wel iets waard.

2,5*

Een zeer matig vervolg, dat zich deze keer niet in een vissersplaatsje afspeelt, maar op een afgelegen eiland. Op zich een fijne locatie voor een killer.

Maar er wordt veels te weinig uitgehaald. Maar goed dat geldt eigenlijk voor alles. Het scenario is ondermaats, evenals het acteerwerk. Jennifer Love Hewitt is duidelijk de eyecatcher, actrices zoals Monica dienen ter opvulling. Spannend is het nergens, en waar deel 1 nog een aantal leuke schrikeffecten had, zijn die in deze film totaal niet aanwezig.

1,0*

Een redelijk sfeervol filmpje, waarbij de nachtelijke wandeling van de vrouwelijke hoofdrolspeler in het bos, duidelijk het hoogtepunt is, waarbij erg mooi gebruik wordt gemaakt van de schaduwen en het zwart-wit gebruik.

Maar verder vond ik het toch best tegenvallen. Dat het niet eng is, is niet zo erg. Dat zijn de meeste oude horrors niet. Maar I Walked with a Zombie, heeft afgezien van het aardige sfeertje, niet zo heel veel meer te bieden. De soundtrack en acteerwerk is ook niet slecht, maar het verhaaltje zelf kon me niet zo heel erg bekoren. Het romantische gedeelte vond ik niet echt werken en daarnaast zijn er ondanks de korte speelduur ook net wat teveel momenten, waarbij het allemaal wat te weinig boeit.

Vanuit historisch oogpunt, is dit leuk om een keer gezien te hebben, maar verder is het weinig memorabel en tevens een film, die de tand des tijds niet helemaal goed heeft doorstaan.

2,0*

Zou het niet mooi zijn om een robot te hebben die alles voor je doet? Het vuil buiten zetten, de rommel opruimen en zelfs voor je koken. Klinkt bijna te mooi om waar te zijn, maar in I Robot is het de werkelijkheid. Aardig verhaal op zich met een vermakelijke uitwerking. We krijgen een hoop spektakel voorgeschoteld met een wisselend niveau in special effects. De robots zelf zien er trouwens erg mooi uit. Erg mooi om te zien hoe bepaalde emoties bij hen tot stand komen. Verder is Will Smith aardig op dreef en kun je zoals altijd een rol in een film als dit wel aan hem overlaten. Jammer is wel dat film eren gebrek aan spanning heeft, die bijvoorbeeld een film als Minority Report wel bezit. Ook zitten er wel enige plotgaten in de film, maar echt storend is dat wat mij betreft niet. In zjn geheel dus een vermakelijk actiefilmpje, die op zijn tijd best vermakelijk is en gewoonweg lekker wegkijkt.

3,0*

Wat een goede film is dit zeg! Visueel is de film niet geweldig, maar dat is dan eigenlijk ook mijn enige kritiekpunt. De film geeft een zeer goed beeld van een aantal agenten die undercover in een groep hooligans infiltreren en waarvan er eentje op de gegeven moment de scheidslijn tussen agent en hooligan niet meer ziet. Het verhaal is goed uitgewerkt en ik heb eigenlijk van begin tot einde zitten genieten. Hier kan het overgewaardeerde 'Hooligans" nog een puntje aan zuigen. Vond je dat al een goede film, dan moet je deze film zeker eens gezien hebben!

4,5*

Matige film.

De film doet een klein beetje aan A History of Violence denken, omdat ook in deze film iemand zijn harde verleden wil vergeten, maar er desondanks tegen zijn zin in weer mee geconfronteerd wordt. Daar houden de vergelijking tussen deze twee films gelijk ook op, want het niveau van A History of Violence wordt geen moment gehaald. Hoewel Clive Owen de rolredelijk invult wil de film op de een of andere manier nooit echt boeien. De rest van de cast en ook de film zelf komt toch vrij mat over. Ook zitten er behoorlijk wat clichézaken in de film, wat op een gegeven moment ook erg stoort.

Visueel heeft de film verder ook vrijwel niets te bieden. Het is allemaal vrij mat en meestal niet zo mooi. Alleen de muzikale score vond ik wel aardig klinken en paste op zich vrij goed bij de film.

1,5*

Erg leuke animatiefilm dit.

En dat is het punt waar een film als dit het vooral van moet hebben. De personages zijn bijna allemaal wel grappig en vullen elkaar goed aan. Allereerst is er natuurlijk nog het eekhoorntje Scrat, die vooral op zichzelf staat en vooral druk bezig is om zijn eikeltje in veiligheid te krijgen. Scrat behoort zeker tot de grappigste dieren ooit in en animatiefilm. Ook Sid, Manny en Diego zijn wel goed, waarbij vooral luiaard Sid door zijn gedrag soms erg grappig is.

De animatie is degelijk, maar haalt het niet bij een Pixar. De dieren en de ijswereld zijn goed gemaakt, maar vooral de mensen zijn ontzettend lelijk geanimeerd. Gelukkig is dit niet zo erg storend en maakt de leuke humor erg veel goed. Ice Age is zowel letterlijk als figuurlijk een erg verfrissende film. De animatie is zeker niet de allerbeste, maar qua humor is de film ontzettend grappig en vermakelijk. Een goed begin van een leuke reeks.

3,5*

De koek is op, zoveel is wel duidelijk na het zien van dit vierde deel.

Waar deel 1 ooit een verfrissende film was, daar is er van die verfrissing na vier delen inmiddels weinig meer over. Dat is vooral te merken bij de momenten rondom Scrat en zijn eindeloze zoektocht naar de eikel. In het eerste deel waren die momenten duidelijk het leukst. Hier merkte ik dat ik Scrat zelfs irritant en vervelend begon te vinden.

De rest van de film is ook weinig bijzonder. Er worden weer een aantal nieuwe en vooral erg drukke personages geïntroduceerd, waarvan ik alleen de oma van Sid een leuke toevoeging vond. De actiescènes worden ook steeds drukker, maar dat wil niet automatisch zeggen beter, of leuker. Ook hier vindt op momenten duidelijk een overkill plaats.

Op een aantal leuke momenten na, heeft dit vierde deel uiteindelijk vrij weinig interessants te bieden. Het is niet meer vernieuwend en vooral niet leuk genoeg. Leuk voor de studio, om nog een keer goed te kunnen cashen, maar stop het verdiende geld nu maar weer eens in iets nieuws en hopelijk erg leuks. Ik ben nu wel klaar met Ice Age.

2,0*

Vermakelijke film, maar ondanks dat toch wel de minste van de drie delen. Op de een of andere manier begint de originaliteit er op een gegeven moment nu wel af te raken. Desondanks is Buck de wezel een leuke toevoeging en zijn ook de kleine dinosaurs grappig om te zien.

De rol van Scrat is deze keer wat minder en ook een stuk minder leuk. Ik kon in deel 1 en 2 erg genieten van zijn strijd met de eikel, maar op dat punt leek de koek in dit deel echter al grotendeels op.

Gelukkig bevat dit deel dan wel een hoop vaart, actie en blijven Crash en Eddie bij vlagen ook erg leuk om te zien. Deel 3 is meer van hetzelfde, leuk, maar wat mij betreft is dit het laatste deel.

3,0*

Leuk vervolg op Ice Age, waarbij de zelfde dieren weer de hoofdrol spelen, al zijn er deze keer ook twee grappige buidelratjes bijgekomen. Hoewel de twee buidelratjes best grappig zijn is zijn zij niet de leukste personages van de film. Die eer is wederom weggelegd voor het lelijke eekhoorntje Scrat, dat ook in dit vervolg de grootste moeite heeft om een lekker eikeltje te bemachtigen en daardoor zijn eigen zeer grappige avontuur beleeft. Scrat tilt deze film naar een hoger niveau, want zonder Scrat zou de film toch een stukje minder leuk zijn. Het is namelijk toch grotendeels een herhaling van zetten, dat in zijn geheel erg leuk is, maar een tikkeltje minder leuk dan het eerste deel.

3,0*

De eerste vier films, die ik van regisseur Ang Lee zag waren geen succes. Sterker nog er was er geen eentje, die ook maar een voldoende behaalde. Dat zoiets dan blijkbaar geen garantie is voor een vijfde film blijkt maar weer uit deze The Ice Storm. In The Ice Storm wordt het verhaal verteld van twee gezinnen, die veel overeenkomsten en veel met elkaar te maken hebben. Een boeiend verhaal waarin iedereen zijn eigen weg zoekt, wat niet altijd even goed afloopt.

Opvallend ook hoeveel bekende acteurs hierin zitten, en ze doen het allemaal goed. Vooral de jongere Elijah Wood, Christina Ricci en Tobey Maguire, laten zien goed te kunnen acteren. Maar ook Kevin Kline, Sigourney Weaver en vooral Joan Allen spelen goed tot zeer goed. Er is er geen eentje die uit de toon valt, dat is wel opvallend. De eerste 70 minuten kijkt het allemaal erg lekker weg, maar in het laatste half uur wordt het pas echt goed. Als deijsstorm voorbijkomt, ontstaan ook de beste momenten van de film. Maguire in de trein en Wood wandelend over het ijs, met die nare elektriciteitskabel, waren niet alleen scènes, die er visueel geweldig mooi uitzagen, maar die ook nog eens erg spannend waren.

Verder is het ook knap hoe Lee het verhaal laat eindigen. Ik had me eigenlijk geen beter moment kunnen voorstellen. Bestontroerend, maar vooral ook heel begrijpelijk. Zo vielen de keuzes van iedereen wel te begrijpen, en had elke verhaallijn wel iets boeiends. De ondersteunende muziek mocht er ook zijn en draagt bij aan het sterke, soms gespannen sfeertje. Ik had trouwens ook nog nooit gehoord van een sleutelfeest. Best spannend natuurlijk, maar ook ideaal natuurlijk om je relatie om zeep te helpen. Het lijkt me een leuker spel voor vrijgezellen, al zou je dat dan weer iets anders op moeten zetten natuurlijk.

The Ice Storm is in ieder geval erg goed. Het bouwt langzaam op, maar eindigt echt zeer sterk. Ang Lee is er ineens weer een stuk interessanter door geworden. Zo zie je maar weer dat je iemand nooit te snel moet afschrijven, ook al heb je er al meerdere films van gezien.

4,0*

Michael Shannon levert hier een voortreffelijke acteerprestatie af als de koele Richard Kuklinski, die een dubbelleven leidt. Sowieso zit het met het acteerwerk hier wel goed, want ook de bijrollen van o.a. Winona Ryder, Ray Liotta en Chris Evans zijn meer dan in orde. Ook het verhaal is op papier erg interessant en heeft op zich alles in zich om er een topper van te maken, maar regisseur Ariel Vromen weet er bij lange na niet het maximale uit te halen.

Naast een vlakke regie, blijft het verhaal inhoudelijk ook nogal aan de oppervlakte. Er wordt vooral maar weinig stilgestaan bij het moment hoe Richard verworden is tot een gevaarlijke huurmoordenaar. Hij moet vooral in zijn jeugd de nodige problemen gehad hebben. Van die jeugd zien we echter slechts een tiental seconden in beeld. Daarnaast wordt er iets te weinig tijd besteed aan het gezinsleven van Richard. Pas laat in de film komen de problemen wat naar voren en krijgt hij twee keer een aanvaring met zijn vrouw. Daarvoor lijkt het Richard namelijk allemaal geen moeite te kosten om zijn criminele dubbelleven voor zijn gezin te verbergen.

Verder is het wel een redelijk sfeervolle film geworden. Er is duidelijk veel tijd besteed aan het meegaan met het tijdsbeeld en vooral de uiterlijke veranderingen van Richard zijn erg zorgvuldig gedaan en ik kan me ook maar weinig films herinneren waarin iemand zo vaak een andere baard of snor heeft. Ook is het trouwens wel grappig dat Richard de Iceman is, terwijl hij op een gegeven moment ook samenwerkt met een ijscoman. Het moment dat Richard hem vermoord, kon wat dat betreft niet kouder zijn.

Het had van mij nog wel wat langer mogen duren en meer uitdieping mogen krijgen. Het prima acteerwerk en de goede sfeer zorgen er echter wel voor dat het allemaal geen moment verveelt.

3,0*

Een lekkere luchtige komedie uit de tiener jaren van de vorige eeuw, zoals Lubitsch ze in die tijd wel vaker maakte. Het is hier en daar nogal dik aangezet, maar over het algemeen is het merendeel van de humor wel geslaagd te noemen.

Het duurt allemaal wel wat kort. Voor je goed en wel in het verhaal zit, is het hele gebeuren alweer bijna afgelopen. Maar goed, verder weinig te klagen dus. Kon hier en daar wat scherper, maar was dat voor die tijd wel.

Het heeft de tand des tijds in ieder geval goed doorstaan, iets wat voor dit soort films vaak al een hele prestatie is.

3,0*

Het was alweer een tijdje geleden dat ik iets van Antonioni gezien heb, maar gisteren had ik er weer eens zin in en zo kwam ik uit bij deze Identificazione di una Donna.

Zoals ik wel vaker heb bij zijn films is het in het begin even inkomen, waarna ik meestal wel geboeid wordt. Hier verging het me niet anders. Langzaam maar zeker kwam ik in het verhaal en dan wordt je vanzelf meegezogen. Er zit vooral een heerlijke sfeer in, waarbij het bij tijd en wijle genieten is van de zoektocht van Tomas Milian naar de vrouwen. Milian speelt goed en de vrouwen zien er stuk voor stuk niet verkeerd uit, al is hun acteerwerk van een iets lager niveau.

Het camerawerk van Antonioni is erg fijn en daarnaast is de muziek ook goed. Niet tijdloos, want je hebt gelijk door dat we in de jaren tachtig zitten, maar dat is wel een lekkere periode vind ik zelf. Het sciencefiction-achtige einde was trouwens wel heel apart en valt net iets uit de toon bij de rest van de film, maar verder heb ik hier weinig over te klagen en heeft Antonioni mij weer te pakken.

4,0*

Sfeervolle film met een leuk uitgangspunt, dat redelijk origineel wordt uitgewerkt.

Je kunt het misschien standaard noemen, maar ik vind films waarin het erg slecht weer is, altijd wel wat hebben. Identity begint ook gelijk al met zo’n scène, waarbij de regen met bakken uit de hemel komt en het behoorlijk dondert. In dit noodweer komen tien mensen bijeen, waarvan er telkens eentje vermoord wordt. Soms is het best leuk om te ontdekken hoe de vork bij een slasher/thriller als deze in elkaar zit en bij Identity is dat absoluut het geval.

De film is redelijk spannend, met aardige acteurs en kent is een vrij verrassend verloop, waarbij regisseur James Mangold de zaken goed uitwerkt en de film niet stopt waar ik verwacht had dat hij zou stoppen. Best leuk dus, een film waar je bij kan nadenken, die qua script behoorlijk goed is en daarnaast ook nog eens amuseert. Het zijn ingrediënten, die ik bij veel van dit soort film zou willen zien, maar die dat niet hebben.

Absoluut een meer dan aardige film dus.

3,5*

Leuke film van George Clooney, die dankzij de sterke cast boven de middelmaat uitstijgt.

Want in deze film zit een vijftal acteurs, die allemaal hun sporen wel hebben verdiend of nog flink aan het verdienen zijn. Met die laatste bedoel ik vooral hoofdrolspeler Ryan Gosling die hier inde rol van de ambitieuze persvoorlichter een erg sterke rol neerzet. Liet hij onlangs in Drive al zien ene prima acteur te zijn, daar doet hij het hier zelfs nog een stapje beter. De bijrollen in deze film zijn dan voor de ervaren acteurs Clooney, Tomei, Giamatti en Hoffman. Vooral die laatste twee acteurs zijn erg op dreef hier en zetten hun zoveelste goede rol neer.

De regie van Clooney is goed. Beetje bij beetje kom je meer te weten over de rol van iedereen, en daarnaast zorgt hij voor een lekker sfeertje vol bedrog en manipulaties, zoals dat ongetwijfeld ook wel eens in het echt gebeurd bij de verkiezingen vermoed ik. De politieke machtsstrijd is best intrigerend om te volgen. Niet alles wordt gelijk prijsgegeven door Clooney en omdat de kijker een aantal zaken zelf mag en kan invullen, blijft het redelijk interessant. Alleen het liefdesverhaaltje tussen Gosling en de stagiaire vond ik wat minder goed uitgewerkt en leidde een beetje af van het echte verhaal.

Desondanks is het best een fijne politieke thriller.

3,5*

Mijn eerste Russisch gesproken film en meteen een heftige ervaring moet ik zeggen. Het begin van de film is even wennen met een hoop druk gedoe van een aantal Russen die met een heel raar accent lijken te praten. Christian Bale in zijn rol van Batman zou hier zeker niet tussen misstaan met dat rare gepraat.
Gelukkig komt de film daarna al snel op gang en volgen we de jonge Florya, die echt enorm heftige zaken meemaakt. Aleksei Kravchenko, die deze rol speelt zet echt een ongelooflijk goede rol neer. Zelden iemand zo overtuigend zien spelen in een rol waarbij haast alle emoties wel aan bod komen.
De cinematografie is redelijk goed, waarbij vooral in het tweede gedeelte van de film enkele mooie shots getoond worden. Het tweede gedeelte van de film is ook het heftigst, omdat alle ellende zo enorm realistisch overkomt. Vooral de scène met de Duitsers die als beesten omgingen met de inwoners van het dorpje. waren soms gewoon angstaanjagend om te zien. De film barst daarnaast natuurlijk van de drama, maar zonder te overdrijven en zonder het de kijker op te dringen.
Tenslotte is er zoals sommigen hier ook al aangaven de enorm indringende muziek, die haast net zo heftig is als de film zelf. Enorm goed gekozen en muziek, die net als de film na één dag zeker nog niet uit je hoofd is verdwenen.
Kortom een sterke film die op sommige momenten zeker indruk heeft gemaakt.

4,0*