I Call First (1967)

Prachtig. Mooi debuut die vooral op audiovisueel gebied de punten scoort. Prachtige plaatjes in combinatie met sterke montage (Scorsese's montage doet het bij mij altijd goed). De verkrachtingsscène was dan wel het hoogtepuntje, maar eigenlijk vond ik alles wel erg mooi gedaan. Ook leuke effecten zoals je ziet op de poster, wekt enorm veel sfeer en emoties mee en daarnaast komt door de zwart wit beelden de contrasten goed over. Ik had alleen niet het charme-gevoel als bij de meeste oude films. Ervoer ik als goed, krijgt dus absoluut geen gun-punten. Film kent een mooi verhaal, sterke cast en heeft naast het drama toch wel iets vaags waardoor het net uitsteekt bij de normale boy-meets-girl verhalen. Wat ik ook zo tof vond om mee te maken is dat dit als het ware een experiment is. Je ziet vooral door de camera enorm veel dingen uittesten, met succes. Het is absoluut niet amateuristisch maar heeft wel een beginnersniveau. Wellicht de houding van Martin, dat hij er misschien nog wel meer uit wilde halen. Het had iets ''nieuws'' maar toch dapper vertoond. Het is een pareltje, zeker doordat mijn verwachtingen niet zo hoog waren aangezien ik niet verbijsterende recensies hier en op imdb tegenkom. Ik ben nu officieel overgehaald om meer naar deze mans werk te gaan zoeken, i.p.v. ze toevallig tegen te komen. Dit verdient aandacht, ik heb er weer een wellichte favoriet bij. Klein meesterwerkje die glanst op audiovisueel gebied. 4,5 ster

Mooie debuutfilm van Scorsese, die in veel op zijn latere werk lijkt, maar aan de kant juist ook heel anders oogt. Beiden hebben hun positieve punten hier. Het minpunt is het ontzettend simpele verhaaltje, dat soms wat als los zand aan elkaar lijkt te hangen. Met de camera worden echter allerlei zaken uitgeprobeerd, wat het geheel een ontzettend losse en dynamische sfeer meegeeft. Daarbij helpt het dat er tussendoor ook voldoende momenten zitten, waarbij er niet gepraat wordt en de camera soms op fraaie wijze de gebeurtenissen gadeslaat. Ik kon het dus goed hebben. Het soms chaotische sfeertje zorgde voor mij voor een bepaalde rust, waardoor ik bijna constant met een glimlach op mijn gezicht het gebeuren kon gadeslaan. Hier en daar zitten wat kleine missertjes, maar verder is dit een bijzonder geslaagd debuut van een groot regisseur, die diverse meesterwerkjes in zich had en hopelijk nog steeds heeft. 3,5*

Interessante debuutfilm met een uitstekende Harvey Keitel, die op jonge leeftijd al over een goede dosis charisma beschikte. De wisselwerking tussen hem en Zina Bethune werkt goed en regisseur Martin Scorsese weet het op boeiende wijze vorm te geven. De film kampt echter wel met wat structurele problemen, waardoor een hoop scenes niet lekker in elkaar overgaan, nodeloos worden uitgesponnen en enigszins voor verwarring zorgen. Een hoop ietwat dromerige sequenties zien er op filmisch vlak leuk uit, maar voegen weinig aan het geheel toe. Toch kan ik deze experimentele en energieke benadering best waarderen en duurt het niet langer dan nodig is.