Opinions

Niet echt een hele sterke film dit. Ik ben het grotendeels wel eens met de opmerking van Wibro. Het begin van de film is erg sterk, maar al snel zwakt het allemaal behoorlijk af en vervalt de film enigszins in herhaling.

De personages zijn daarnaast weinig boeiend, alleen Jack is nog enigszins interessant, maar die wordt pas later in de film geintroduceerd. De beelden zijn soms wel mooi, maar door de matige soundtrack, die vaak terugkomt, is ook dat niet echt bevredigend.Toch ging de tijd op zich nog wel redelijk snel voorbij en daarnaast is het einde dan wel weer mooi. Kleine onvoldoende van mijn kant voor deze film.

2,5*

Mooie film van Marcel Carné, die me na drie keer nog steeds niet teleurgesteld heeft.

Een vleugje romantiek, veel gevoel voor drama, maar vooral ook een sterke, haast depressieve sfeer, zorgen ervoor dat Le Quai des Brumes bijna de volledige speelduur boeiend is. Jean Gabin en Michèle Morgan spelen prima hoofdrollen. Ik houd wel van het (sombere) realisme dat Carné hier tentoonspreid.

Erg goed dus.

4,0*

Zeer teleurstellende Bond!

Na Casino Royale was ik best enthousiast over de nieuwe weg die de Bond reeks had ingeslagen. Het oogde allemaal wat harder, moderner en vooral ook realistischer. Wat een teleurstelling is dan ook deze opvolger, die op bijna alle punten minder scoort dan zijn voorganger.

Aan het script is in ieder geval geen touw aan vast te knopen. De vaart van de film is op sommige momenten gewoon veel te hoog als we van de ene naar de andere locatie voort denderen, nieuwe personages voorbijkomen en ik af en toe het gevoel had iets gemist te hebben, terwijl dat zeker niet zo was. Erg rommelig allemaal.

Ook de montage van vooral de actiescènes is gewoonweg te snel met teveel korte shots, waardoor je als kijker het overzicht vaak kwijt bent, terwijl ik bij een actiescène juist zoveel mogelijk in beeld wil zien. Tevens zorgt dit ervoor dat de interesse in de film soms snel wegebde.

Daniel Craig blijft echter een prima Bond, die als enige in dit vervolg wel overeind blijft. Zijn stoere, grimmige uitstraling blijft een pluspunt voor de nieuwe Bondfilms, maar ,die moeten in het vervolg toch weer meer aandacht aan de montage en het verhaal gaan besteden, want anders heb ik het wel gehad met Bond.

Wat mij betreft zowat de allerslechtste Bond uit de reeks!

1,5*

Een erg mooie film en een zeer aangename kennismaking met het werk van Truffaut. Het is een warm en eerlijk verhaal over een jongen die van alles droomt en door problemen thuis en op school steeds verder van het rechte pad afraakt, maar toch bleef ik de hele film door een grote sympathie voor het jongetje voelen. Het jongetje is immers nog gewoon kind en zo gedraagt hij zich gelukkig ook. Zijn gedrag is op zich vrij logisch gezien de problemen die hij ondervindt. Sowieso zijn alle personages in de film heel menselijk en behoorlijk “grijs”. Ieder heeft zijn goede en slechte kanten en juist daardoor komt alles zo menselijk en vooral ook herkenbaar over.

Verder heeft de film een paar erg fraaie scènes. Het moment dat Antoine op de kermis in een rondraaiende molen stapt en vooral ook de manier waarop dat gefilmd wordt is erg fraai gedaan. Ook het moment dat de jongens achter de meester de stad in lopen en achter elkaar er allemaal tussenuit knijpen, is een erg mooi stukje cinema. Verder is de muziek redelijk ingetogen, maar wel goed en prima geschikt voor deze film. Het reeds vaker genoemde einde is ook erg sterk en deed mij verblijden dat Antoine niet gepakt werd. Al is het natuurlijk voor meerdere interpretaties vatbaar.

Fijne film dus en zeker een film die bij herziening nog wel eens een half puntje zou kunnen stijgen. Simpel, maar erg goed!

Dikke 4,0*

Lekker fout B-filmpje dit en leuker dan ik van tevoren verwacht had.

Het verhaaltje is lekker onzinnig en zit vol plotgaten, maar dat mag de pret niet drukken, want de film neemt zichzelf gelukkig niet al te serieus. Het is erg leuk om Fred Williamson weer eens tegen te komen in een film, iemand die ik in From Dusk Till Dawn echt erg cool vond overkomen. Samen met die grappige snorremans zorgt hij toch wel voor de meeste humor in deze film.

De film heeft geen groot budget en dat ik af en toe best te zien. Soms oogt het allemaal wel erg amateuristisch, maar aan de andere kant heeft dat in deze film ook wel zijn charme. Het keek allemaal lekker weg en verveelde geen moment. Tarantino heeft de naam van deze film voor zijn film gebruikt, maar verder komt er eigenlijk nauwelijks iets uit deze film vandaan. Geinig.

3,0*

Eerste keer dat ik deze film zag. Bij vlagen zeker niet slecht, maar toch waren er teveel mindere momenten om een voldoende te scoren. Net te weinig geslaagde grappen en net te weinig originaliteit. Murray speelde trouwens prima!

2,5*

De eerste film die ik zie, waarin John Wayne een keer geen cowboy speelt, en dat was geen succes moet ik zeggen. Daarnaast is het ook de eerste film van John Ford, die mij echt tegenviel.

Wayne doet het redelijk evenals O’ Hara, maar echt bekoren deed het mij allemaal niet. Daarvoor waren hun gedragingen af en toe ook wat vreemd. Het verhaal gaat immers over twee personen, die wanhopig lijken om met elkaar te trouwen. Toch lijkt het er vaak op dat ze elkaar ook niet toestaan om gelukkig met elkaar te zijn. Soms gedragen ze zich zo nukkig dat het wel lijkt alsof ze al 30 jaar met elkaar getrouwd zijn. Dat komt best raar over en daarnaast viel het daardoor ook niet mee om de personages te doorgronden. Het ene moment lopen ze allemaal blij te feesten, terwijl ze vijf minuten later weer lopen te ruziën met elkaar.

Het sfeertje is aardig. Koddig is zoals hier reeds een keer wordt genoemd misschien wel het beste woord. Er gebeurt allemaal niet zoveel en hoewel het in het begin allemaal niet zo vervelend is om naar te kijken, kabbelt de film op een gegeven moment veels te lang door. Ik vond het daardoor ook allemaal lang duren. Het laatste uur van de film had denk ik ook wel in half uur gekund, dat had de film iets compacter, misschien iets logischer en zeker ook minder langdradig gemaakt.

Dan rest me trouwens nog een positief puint over de cinematografie van de film, want die is dik in orde en het landschap van Ierland wordt som op fraaie wijze in beeld gebracht. Toch is het allemaal lang niet genoeg om deze film te redden.

2,0*

Hammer films ben ik niet heel bekend mee. The Woman in Black is de enige die ik ooit zag en die was niet slecht. The Quiet Ones is er qua opzet zeker mee te vergelijken, al doet het ook erg aan de Excorcist denken.

Ik vond het niet zo'n hele sterke film. De opzet en aanvang is niet onaardig en er zitten een paar degelijke schrikmomenten in, waarbij het geluid op die momenten wel erg aanzwelt. In het middenstuk wordt het op een gegeven moment nogal rommelig. Eng wordt het nooit, maar ik was wel benieuwd naar de afloop.

Al met al best redelijk. Het had een iets beter middenstuk moeten hebben, maar zit verder vrij degelijk in elkaar, al had het zeker nog een stuk beter gekund.

2,5*

Best wel leuk verpakte western, met Tom Selleck in een prima hoofdrol. Ik heb hem eigenlijk nog nooit zonder zijn magnum gezien, maar hij is erg geschikt voor deze rol. Goed voorkomen en zet een leuk personage neer. Dat geweer van hem hier is trouwens erg gaaf.

Het verhaaltje is ietwat voorspelbaar, maar dat is niet zo heel erg. De bijrolletjes zijn niet allemaal even goed, maar de cinematografie is meer dan in orde. Ook de vrolijke soundtrack is de moeite waard en past goed bij de toon van de film.

Het einde wordt dan wel weer iets te lang gerekt en had best iets compacter en korter gemogen. Neemt niet weg dat dit een erg vermakelijke western is, met een leuk en vrij uniek sfeertje.

3,5*

Leuke film van Dick Maas, niet heel hoogstaand, maar zeker wel vermakelijk.

Vooral de twee hoofdrolspelers zijn goed op dreef. Atsma speelt overtuigend de quizmaster met veel schwung en ook dat typische overdrijven, wat er vaak bij komt kijken. Toch steelt Pierre Bokma absoluut de show, als de man die aan de tafel in het restaurant de rollen ineens omdraait. Hij geeft zijn personage een hoop cynisme en spot mee, en dat zorgt voor de leukste momenten van Quiz.

Des te jammer is het dan ook dat de film richting het einde een vrij standaard verloop krijgt. Atsmakomt er mee weg, en dat vond ik toch wel jammer. Ik had op een iets ander verloop gehoopt.

Visueel ziet het er allemaal redelijk uit. Alleen die allerlaatste scene zag er echt niet uit. Hoe overduidelijk kan je anno 2012 zien dat iets studiowerk is? Dat had toch wel iets beter gekund. Los daarvan heb ik me dus prima vermaakt. Een typische Maasfilm. Niet al te serieus nemen, niet heel hoogstaand, maar het verveelt geen seconde.

3,0*