Opinions

Mijn 7e Ki-duk Kim en helaas is het de minste tot nu toe. Dat ligt vooral aan de hoofdpersonages ,die in deze film niet overtuigend overkomen. Vooral Han-Gi vond ik, ondanks dat hij best aardig speelt maar een irritant en zeer ongeloofwaardig personage. Ik acht hem met zijn zwijgzame gedrag niet in staat om een prostitutietent te runnen en daarnaast lijkt hij wel een soort van superman, omdat hij twee aanslagen op zijn leven wonderwel overleeft. Daarnaast vond ik de realtie tussen hem en Sun-Hwa ook niet echt overtuigend overkomen. Het deed me in tegenstelling tot Ki-duk's andere films eigenlijk niets. Best jammer, want Ki-duk tovert ook in deze film af en toe mooie plaatjes op het scherm en daarnaast is de muziek meer dan goed te noemen. Toch overheerst na deze film het negatieve en komt Bad Guy er wat mij betreft met een kleine onvoldoende vanaf.

2,5*

Aardige thriller, die vooral een sterk en sfeervol begin kent, waarbij de passionele vrijpartij ook op een knappe manier gefilmd is. Visueel ziet het er bij vlagen best mooi uit en qua acteerwerk is het ook zeker niet slecht.

Het grootste probleem van Naboer is echter de clou, die de beetje geoefende kijker toch al wel snel door zal hebben. Ik had toch al vrij snel het vermoeden dat alles zich in zijn hoofd afspeelt, wat dus ook zo bleek te zijn. Dit punt nam uiteindelijk wel een hoop weg van de spanning, en de tweede helft werd er nogal voorspelbaar door.

Gelukkig heb ik me verder wel geamuseerd. Er zitten genoeg pluspunten in en de tijdsduur is ook best prettig. Er zat veel potentieel in, maar het komt er niet allemaal uit. Wat rest is een aardige, maar ietwat voorspelbare thriller.

3,0*

Jack Black is een acteur die in veel opzichten doet denken aan Jim Carrey. Hij speelt vooral in komedies en kan door zijn drukke gedrag de aandacht in een film alleen maar op hem vestigen. Daarnaast kan hij ook wel een serieuze rol aan (bijv. King Kong), maar in Nacho Libre vervalt Jack toch weer in zijn oude vertrouwde drukke gedrag. Hoewel het verhaal allemaal erg simpel is, is de film wel grappig aangekleed. De worstelgevechten zijn soms verrassend spectaculair en de aardige muziek en de af en toe best wel grappige Black zijn ook niet slecht. Toch zitten er ook een flink aantal momenten in die flauw zijn en Black begint aan het eind toch wel enigszins op je zenuwen te werken met zijn drukke gedoe. Redelijk te verteren dus deze komedie, maar echt heel leuk wordt het helaas nergens.

2,5*

Een goede Nederlandse film, die ik toevallig vorige week op televisie meepikte.

Ik heb het nieuws over die taxioorlogen van jaren geleden altijd wel interessant gevonden en deze Nachtrit geeft daarvan een aardig beeld. Ik moet zeggen dat Frank Lammers hier prima staat te acteren. Hij komt steeds verder in de problemen, maar ik had zeker wel sympathie voor zijn personage.

Het beeld dat geschetst wordt is redelijk boeiend, met tussendoor een paar sterk geschoten nachtelijke scenes. Wel jammer vond ik het hele gedoe rondom zijn broer en vrouw, wat een driehoeksverhouding opleverde, maar wat dan weer niet zo bijster interessant was.

Maar al met al zeker niet slecht. Vooral Lammers overtuigt in een soort van rol, die ik nog niet eerder van hem zag.

3,0*

Boeiende film deze eerste Leigh voor mij, vooral dankzij een geweldige David Thewlis. De manier waarop hij praat, hoe hij met mensen in discussie gaat, zijn bijdehandte gedrag en zijn toch wel grote kennis van sommige zaken, zorgen voor een enorm boeiend personage, dat eigenlijk ver boven de rest van de film uitsteekt.

De beelden van de film zelf vond ik maar erg lelijk. De kwaliteit van de film zelf leek ook niet al te best te zijn, ik weet niet of dit bewust gedaan is door Leigh, maar beter wordt de film er niet door. Verder is Jeremy ook maar een matig en slap personage, dat nauwelijks indruk wist te maken. Gelukkig is zijn speeltijd t.o.v. Johnny veel minder.

Tja toch wel een geweldig personage die Johnny, een van de beste ooit zelfs denk ik. Hij draagt in zijn eentje de film en de scenes met de nachtwaker en met de "hardhorende Schot" zijn welhaast onvergetelijk.

3,5*

Ook dit vervolg mag er best zijn en is al diverse keren bekeken door me.

Leslie Nielsen steelt hier wederom de show als knullige onhandige en vooral erg lompe Frank Drebbin. Natuurlijk is het op een bepaalde manier een soort herhaling van zetten, maar er zitten toch ook wel weer nieuwe, leuke originele vondsten in. Wederom een hoop woordgrapjes en veel val en botsgrappen.

Over het geheel is het niveau net wat lager dan zijn voorganger, maar nog altijd meer dan voldoende om me anderhalf uur mee te amuseren.

3,0*

Het derde en laatste deel van de reeks en het knappe is, dat het leuk blijft.

Ondanks dat het ook deze keer een herhaling van zetten is, is het algemene niveau wederom meer dan voldoende. Nielsen blijft ook hier erg goed bezig en weet met leuke dialogen en woordgrapjes de lachers toch weer snel op zijn hand te krijgen. Daarnaast gebeurt er weer een hoop onnozels, maar de hoeveelheid geslaagde grappen is gelukkig in orde.

Het leukste deel zit aan het einde, waarbij de Oscargenomineerde er soms letterlijk van langs krijgen. Een hilarisch stukje, dat ervoor zorgt dat dit deel toch net een tikkeltje beter is dan het tweede deel. Het verschil is echter net niet groot genoeg, om dit ook in de score tot uitdrukking te brengen.

3,0*

The Naked Gun is een film die zich in het rijtje van films mag scharen die ik meer dan 5 keer gezien heb.

Je moet hem ook niet te vaak kijken, maar zo eens in de zoveel tijd blijft dit erg leuk. De openingsscène met OJ Simpson is geweldig. En zo zitten er nog wel meer grappige en absurde momenten in, waarbij meestal Leslie Nielsen de show steelt. De grappen zijn goed geschreven en Nielsen weet er met zijn goed getimede droge voorkomen prima mee om te gaan.

Het tempo is voortdurend hoog en hierdoor is het niet erg dat er tussen de grappen die op je afgevuurd worden, ook wel eens een paar mindere zitten. Slapstick van een behoorlijk hoog niveau dus, en een film die zich bijna 25 jaar na dato inmiddels wel een klassieker in het genre mag noemen.

3,5*

De vierde western die ik zie van Anthony Mann, en de even zovele die enorm goed bevalt. Een fijne combinatie blijkbaar en eentje, die mij uitermate goed lijkt te liggen.

Het meest opvallende aan zijn westerns is vooral dat de personages een behoorlijke lading diepgang meekrijgen. Daarnaast zit er meestal een vlot tempo in en weet het verhaal mij ook altijd wel aan te spreken. Bij The Naked Spur is dat niet anders. Het is trouwens ook de vierde keer dat James Stewart de hoofdrol speelt. Een acteur die ik graag zie en die in dit soort films altijd wel zijn mannetje weet te staan. Toch is het niet Stewart, maar Robert Ryan die de meeste indruk weet te maken. De manier waarop hij de groep tegen elkaar probeert uit te spelen is boeiend om te zien en daarbij overtuigt hij elk moment.

Ook de rest van de cast doet het goed. Janet Leigh sneeuwt wat onder bij de mannen, maar haar personage speelt wel een belangrijke rol in het verhaal. Verder zijn de dialogen van een hoog niveau en is het allemaal behoorlijk spannend. Mann weet de omgeving regelmatig fraai in beeld te brengen en ook de actie mag er zijn. Zo’n gevecht met Indianen, is altijd wel vermakelijk om te zien en daarnaast worden dat soort scènes altijd prima in beeld gebracht.

Ja wederom dus een Mann, die prima beviel en tevens een regisseur, waar ik snel nog meer van wil gaan zien.

4,0*

Moord in het klooster is weer eens een andere plek dan waar normaal gesproken moorden plaatsvinden.

Op zich een interessant gegeven om een film omheen te maken. De monniken zijn op papier natuurlijk Godvrezende mensen en zo’n afgelegen locatie maakt het zoeken naar de moordenaar “makkelijker”, want die persoon moet zich daar wel onder de aanwezigen bevinden. Der Name der Rose is dan ook best een aardige film. Sean Connery speelt een soort van detective, die samen met hulpje Slater mag uitzoeken wie er achter dit alles zit. Beiden doen het redelijk goed. Annaud neemt de tijd om het verhaal te vertellen en daardoor is de film soms wat aan de trage kant.

De film is wel ontzettend sfeervol. De monniken zien er allemaal behoorlijk afzichtig uit, met Ron Pearlman als absolute topper. Maar goed, die heeft door zijn natuurlijke lelijkheid altijd al een voorsprong op de rest. Verder oogt het klooster zelf ook erg donker en grimmig, met zijn gangenstelsel en allerlei geheimen die het nog herbergt. Annaud slaagt er tevens in het allemaal erg mooi en goed in beeld te brengen. Toch mist de film lange tijd spanning en duurt het daardoor op een gegeven moment allemaal wel wat lang. In het laatste gedeelte van de film komt die spanning dan gelukkig nog wel naar voren en dat maakt op dat gebied dan gelukkig nog wel wat goed.

Uiteindelijk is het best een aardige film, maar soms net wat te langdradig om echt goed te worden. Verder zit er trouwens nog een opvallende seksscène in van Christian Slater. Vooral opvallend omdat ik als ik even kijk haast zeker weet dat hij destijds tijdens de opnames van de film nooit ouder dan 16 jaar geweest kan zijn. Best een erg gewaagde scène dus.

3,0*

Leuke documentaire, die vlotter overkomt dan ik had verwacht.

Ik wist ook niet zo heel veel van eskimo’s af en dan is het ook wel leuk om er eens wat echte beelden van te zien. Het viel me vooral op hoe primitief ze in feite leven en hoe afhankelijk ze zijn van een vangst voor eten. Geen vis of walrus betekent gewoon keihard geen eten en als dat een paar dagen duurt, dan slaat de honger wel toe. Nanook is in ieder geval een sympathie Nanuit. Erg mooi om te zien hoe ze vissen vangen, een walrus vangen en vooral hoe een iglo gebouwd wordt. Erg vakkundig moet ik zeggen en vooral dat ijs, dat gebruikt wordt als raam is geweldig om te zien.

Best interessant dus, met af en toe ook wat leuke info tussendoor en als documentaire zeker geslaagd.

3,5*

Ja Gance laat hier af en toe geweldig camerawerk zien, dat moet gezegd worden. Vooral de split screens zijn erg goed. Het leven van Napoleon Bonaparte is op zich ook interessant en Gance heeft er een heus spektakel van gemaakt.

Toch vond ik de film bij tijd en wijle best lang duren. Met een film als Greed, die ik noem, omdat dat de enige andere film is uit de jaren '20 met zo'n enorme lengte die ik gezien heb, kan deze film zich niet meten. De film heeft zijn sterke momenten, waaronder het reeds genoemde sneeuwballen gevecht, maar ook de laatste twintig minuten mogen er zijn.

De film is soms wat langdradig en de steeds repeterende orgel/pianomuziek is ook niet altijd even sterk. Jammer vond ik ook dat het verhaal slechts over de jeugd en het begin van Napoleon's carriere gaat en niet over zijn hele leven. Al begrijp ik dat gance nog plannen had voor een vervolg hierop, maar dat is er blijkbaar niet meer van gekomen.

Napoleon is een heel behoorlijke film, die technisch erg goed is, maar desondanks ook zijn mindere punten heeft. Een voldoende resteert.

3,0*

Aardige film. Ik wist van tevoren niet goed wat ik nu precies hiervan kon verwachten, maar het was bij vlagen best interessant. Het hele familiegebeuren en alle gebruiken die daarbij horen waren interessant om te zien. De pesterijen zoals het schelden op de stinkende zoon en het bij elkaar neerleggen van dode baby's maken de film wat rauwer. Tussendoor krijg je dan af en toe beelden van dieren uit de natuur te zien, misschien om te laten zien dat de mensen eigenlijk niet zover van de dieren afstaan. De neging naar seks en de seks zelf vond ik nogal plat overkomen. Ook zakte de film bij momenten erg in, omdat de meeste personages nooit echt interessant worden, doordat ze nogal oppervlakkig zijn uitgewerkt. Zoals de meesten ben ik het wel eens dat de tocht naar de berg veruit het sterkste gedeelte is van de film. Erg mooie beelden en mooi om te zien hoe moeder en zoon afscheid van elkaar nemen en de sneeuw valt. Dit zorgt ervoor dat ik de film toch nog met een voldaan gevoel heb afgesloten.

3,0*

Ik vond het maar een gewoon filmpje, redelijk, maar zeker niet meer dan dat.

De sfeer is nog wel het sterkst aan deze film, soms rauw en naargeestig, soms ook behoorlijk hard. Het acteerwerk is redelijk. Ray Liotta overtuigt op sommige momenten wel, maar Jason Patric vond ik daarentegen juist een stuk minder.

Het verhaal is aardig, maar bevat naarmate de film vordert ook steeds meer clichés. Het camerawerk is druk en op momenten erg chaotisch. Er zijn films waarbij ik dat juist wel fijn vindt, maar hier vond ik het maar afleiden. Het gaf de film af en toe een documentaireachtige stijl, maar het maakte het er visueel niet mooier op. Datzelfde geldt voor het kleurenfiltertje dat gebruikt wordt. Dat geeft de film meer een goedkoper effect mee, dan dat het nu een verrijking is voor de film.

Onderhoudend is het gelukkig allemaal wel, en doordat de film op momenten bikkelhard is, blijft het interessant, maar echt heel goed wordt het nergens.

2,5*

Na vorige week MASH gezien te hebben, besloot ik gisteravond nog maar eens een film van Robert Altman te proberen. Dat werd deze, die me net als MASH overigens enigszins teleurstelde.

Bij deze film kun je trouwens wel goed zien hoe ambitieus Altman is. Het is zeker geen makkelijke film om te maken geweest, maar dat wil nog niet zeggen dat die goed is. Ook voor mij is het grootste probleem van deze film het enorme aantal karakters dat de revue passeert. Sommige zijn leuk, andere mindere leuk, maar het blijft redelijk oppervlakkig en dat vond ik bij sommigen best jammer.

Verder bevat een film als deze natuurlijk veel muziek. Die constant terugkerende countrymuziek begon me op een gegeven moment wel de keel uit te hangen. Als je die muziek leuk vind is het waarschijnlijk ook een geweldige film, maar als je dat niet vind is het soms even doorzetten.

Toch is er verder nog wel enigszins door te komen, omdat het acteerwerk wel goed is en Altman tussendoor ook best enkele aardige shots er tussen heeft zitten.

Richting het einde lijkt de film dan uiteindelijk op twee sterren uit te komen, maar het einde is dan zowaar ook echt sterk, waardoor ik er toch nog een halfje bij doe. Maar voorlopig laat ik Altman toch even links liggen ben ik bang.

2,5*

Op zijn tijd kan ik dit soort films met studentenhumor wel waarderen, mits het goed uitgevoerd is.

Animal House oogt op sommige momenten wel wat gedateerd, maar heeft gelukkig voldoende leuks te bieden. Het verhaal is simpel, maar een goede opzet voor de grappen. Niet alles is even geslaagd, maar ik kreeg gelukkig vaak genoeg een glimlach op mijn gezicht. De cast doet het naar behoren en het is ook leuk om hier enkele piepjonge bekende acteurs in te ontdekken, zoals bijvoorbeeld een Kevin Bacon.

Er is bier, er zijn leuke meiden, er is bloot, er zijn vervelende leraren, er is flauwe humor en er is een erg fijne jaren zeventig soundtrack. Verder is het ook duidelijk te zien, dat latere soortgelijke films, hier de nodige inspiratie uit gehaald hebben.

3,0*

Aardige kerstfilm over de familie Griswald, die ook de hoofdrol speelt in een aantal andere films van National lampoon.

Chevy Chase is altijd behoorlijk droogkomisch is zijn rol van Clark Griswald. Hij is een echt familiemens, bij wie alles tot in de puntjes geregeld moet zijn. Als je dan een grote kerstboom wilt hebben en die wilt voorzien van duizenden lichtjes, dan is dat hier natuurlijk vragen om problemen. Dat is een van de leukste momenten van de film en gelukkig zijn er nog wel meer. De film neemt zichzelf gelukkig niet al te serieus en draagt op een leuke manier toch de kerstboodschap uit, zonder dat dit overdreven naar voren komt. De humor is soms leuk, soms flauw, maar dit blijft vooral ook een film waar ik na een aantal keer nog steeds om kan lachen.

Het blijft een leuke familie die Griswalds.

3,0*

Bij vlagen nog wel best grappige film, maar in zijn geheel toch ook best vaak erg flauw.

De film is toch wel ietsje minder leuk dan de eerste film, omdat het aantal geslaagde grappen iets minder is en eriets meer minder geslaagde flauwigheid in verwerkt zit. Toch is de film aangenaam om te zien en de grap in Duitsland waarbij Clark aanbelt en vraagt: "Ich suche nach Sechs" is toch wel een dijenkletser.

Leuk om eens een keertje gezien te hebben.

2,5*

Eerste film uit de reeks en best een leuke frisse komedie. Veel geslaagde grappen en herkenbare situaties, die op de een of andere manier lekker mis gaan. Het hele gezin is goed op dreef, alleen het omaatje was wel wat irritant. Leuk einde ook.

3,0*

Redelijke komedie vol flauwe grappen, die vermaakt, maar nooit echt heel leuk wordt.

Het is het bekende verhaal van de eeuwige student waar Van Wilder in deze film voor staat. Reynolds vult de rol redelijk in, maar is duidelijk een acteur die moeite heeft om in een komedie als deze overeind te blijven.

Gelukkig zijn er een aantal aardige bijrolletjes, waardoor de film nog wel redelijk genietbaar is. De humor is vaak flauw, kan er mee door, maar echt gelachen heb ik eigenlijk nooit. Reid is en blijft een mooie vrouw om te zien, maar ook zij heeft maar weinig komisch acteertalent..

Het kan er mee door, maar daarnaast is het ook typisch zo’n film die je zo weer vergeten bent.

2,5*

Tegenvallende actiekomedie. Films als deze moeten het in grote mate hebben van de humor en de chemie tussen de twee verschillende hoofdrolspelers. Die chemie is er niet altijd en de humor is ook vaak erg flauw. Zahn doet zijn best, maar wordt in deze film ondergesneeuwd door de drukke en zeer irritante Lawrence. Als hij zich een beetje inhoudt zijn zijn films nog wel te doen, maar hier was hij echt heel slecht en irritant bezig. De actie in de film was overigens verrassend goed en samen met een paar wel leuke grappen, kom ik toch nog uit op twee sterren.

2,0*

Vermakelijke avonturenfilm met een vrij rechttoe rechtaan verhaal, die de gehele tijdsduur prima weet te vermaken. De film is niet superspannend, maar door het vlotte acteerwerk van Cage en de humor eigenlijk prima kijkvoer. Vooral Justin Bartha, die de rol speelt van sullige assistent van Cage is af en toe best wel grappig. Het tempo van de film is hoog, het plot niet helemaal waterdicht, maar storend is dat niet, omdat het nooit te ongeloofwaardig wordt. National Treasure is geen film, die je kijkt voor het verhaal of de spanning, maar als popcornvermaak is het best een leuke film en daar zijn films als deze duidelijk voor bedoeld.

3,0*

Tegenvaller. Waar het eerste deel een vemakelijk actieavonturenfilmpje was, heeft dit tweede deel veel minder te bieden. Het verhaal is erg voorspelbaar, erg ongeloofwaardig, hoewel dat bij zo'n film niet erg hoeft te zijn en lang niet altijd even vermakelijk. Ook de dialogen zijn van een niet al te hoog niveau. Gelukkig maakt de laatste 40 minuten van de film nog een hoop goed, maar het is niet genoeg voor mij om deze film met een voldoende te beoordelen.

2,5*

Een leuke en bij vlagen ook spannende film, die wat vlak begint, maar redelijk sterk eindigt.

In het begin wordt gepoogd om sfeer te scheppen, door middel van wat kleine verwijzingen naar oudere films uit het genre. Op zich wel aardig gedaan. Ik had in de eerste helft vooral problemen met het personage dat Kim Bodnia speelt. Nogal vervelend, met irritante grapjes, wat er ook nog eens voor zorgt, dat het soms niet spannend wil worden. In het middenstuk wordt dat langzaam steeds beter. De spanning komt er langzaam in, dankzij de steeds terugkerende soundtrack, die erg effectief is en dankzij het goede acteerwerk van de cast, is het blij vlagen zelfs erg genietbaar.

De uiteindelijk ontknoping mocht er ook best zijn. Spannend en leuk. Ook de humor vond ik in de tweede helft wat beter verzorgd. Het luchtige huwelijks einde vond ik op dat gebied ook erg geslaagd. Het is dan ook een prima afsluiter van een fijne Deense thriller, die stroef begint, maar uiteindelijk toch wel lekker op stoom komt.

3,5*

Het was alweer een tijd geleden dat ik een Bergman had gezien en gisteravond had ik er wel weer zin in.

Zin moet je er ook wel voor hebben vind ik, omdat het soms best zware films zijn en daar moet je altijd het goede moment voor uitkiezen. Dit is ook een behoorlijk zware en vooral ook treurige film. Het thema is best zwaar en ondanks dat ik het na het eerste kwartier nog niet bepaald zag zitten, slaagt Bergman er uiteindelijk toch in om er een boeiende film van te maken.

De film moet het hebben van de dialogen en de manier waarom de personen in deze film met het geloof en hun manier van geloven omgaan. Op een gegeven moment vond ik het allemaal steeds boeiender worden. Vooral de pastoor is een erg interessant personage, mede ook omdat hij behoorlijk worstelt met het geloof. Hoewel de film zich grotendeels binnen afspeelt, zijn er ook momenten buiten. Daar wordt ook op een mooie manier gelijk gebruik gemaakt van het fraaie winterse landschap, wat altijd een extra dimensie aan een film geeft vind ik.

Al met al een goede film.

3,5*

Een grappige, aparte film, die erg origineel is. Woody Harrelson en Julliette Lewis zijn perfect gecast voor deze rollen. Er wordt wat af gemoord in deze film en Oliver Stone brengt het stijlvol en sfeervol. De constante afwisseling tussen zwart-wit, kleur en soms ook animatie geeft de film een unieke look mee.

Verder oogt het verhaal wel enigszins Bonnie & Clyde achtig omdat ook hier een duo te werk gaat die ondanks hun slechte daden bij het volk erg geliefd is. Tevens bevat de film sterke en soms ook erg grappige dialogen.

Ook heeft de film een prima soundtrack en zijn de bijrollen van Tommy Lee Jones en Robert Downey Jr., die beiden lekker overdreven acteren, ook goed en vermakelijk trouwens.

Toch heeft de film af en toe ook wat inzakmomenten en is het niet de hele speelduur even boeiend. Vermakelijk, origineel en af en toe uiterst hard is de film in ieder geval wel.

3,5*

Aardige film van en met Buster Keaton, al is deze lang niet zo goed als bijvoorbeeld een Sherlock Jr. De film speelt zich grotendeels af op een boot en omdat daar niet zoveel personen aan boort zijn vervalt de film op een gegeven moment in herhaling aan grappen en lijkt het allemaal wat eentonig te worden. Gelukkig wordt dat op een gegeven moment weer beter als het kannibaleneiland wordt bereikt. Verder heeft de film een hoog tempo en duurt het allemaal niet te lang. Ondanks dat het niet Keaton’s beste film is krijgt deze toch makkelijk een voldoende omdat Keaton ook hier best wel weer creatief bezig is geweest en de film als geheel best vermakelijk is.

3,0*

Luis Buñuel is een uitermate boeiende regisseur en met Nazarín bewijst hij nogmaals waarom hij dat is. Priester Nazario probeert in deze film zo’n beetje het leven te leiden van Christus. Hij lijkt bijna zonder zonden te zijn en is altijd vergevingsgezind. Het opvallende is echter dat hij wordt omringt door hoertjes, bedelaars, dieven en zelfs een dwerg. Allemaal gespuis, waarmee de priester het nog zwaar te stellen krijgt.

Buñuel zou Buñuel niet zijn als hij er geen zwarte humor in zou stoppen en daarnaast geen kritiek zou hebben op de kerk. Die humor zit hem vooral in de bizarre personages en de kritiek uit zich vooral op de reacties van de anderen op het gedrag van de priester. Zijn enorme vergevingsgezindheid en goedheid richting anderen, brengt hem iedere keer in grotere problemen, waarbij hij uiteindelijk zelfs in de gevangenis belandt. Ook dit vertoont trouwens grote gelijkenissen met het leven van Jezus Christus.

Francisco Rabal zet overigens een prima hoofdrol neer en daarnaast is het een boeiende film, met een prima regie en een interessant verhaal, waarmee Buñuel op zijn bekende manier de mensen probeert uit te dagen en wat hem ook bijzonder goed gelukt is, wat mij betreft. Overigens heb ik zelden een wereld gezien, die zo verdorven is als hier.

4,0*

Erg fijne thriller dit.

François Cluzet is een prima hoofdrolspeler in deze film. Hij speelt ingetogen waar het moet en zet overtuigend en vooral ook zeer geloofwaardig een man neer, die worstelt met zijn emoties, gedachten en soms ook met zichzelf. De film zelf begint rustig, waarna de gebeurtenissen getoond worden die acht jaar geleden plaatsvonden en gaat dan verder in het heden.

De film is vooral erg goed in het ontvouwen van het mysterie. In feite weet je net zoveel als de hoofdrolspeler. Naarmate de film vordert, kom je steeds meer te weten, maar desondanks blijven sommige zaken tot aan het einde toe behoorlijk mysterieus en raadselachtig. Het plot zit sowieso heel goed in elkaar. Meestal kwam ik er pas gaandeweg een scène achter wat er nu precies aan de hand was, iets wat de spanning ook behoorlijk ten goede komt. Daarnaast worden de personages allemaal goed uitgewerkt, zodat je ook daadwerkelijk een idee krijgt met hoe iedereen nu echt in elkaar zit. Het tempo van de film is wisselend. Soms lekker traag, maar soms ook erg snel met een mooi gefilmde achtervolging als absoluut hoogtepunt.

De film is verder ook behoorlijk sfeervol, met af en toe best mooie shots. Vooral de begin en eindscène tussen de bloemen is erg mooi, al komt dat natuurlijk ook wel enigszins door de locatie. Tell no One is wat mij betreft echt een prima film. Ik heb ruim twee uur geboeid zitten te kijken en was echt benieuwd hoe het af zou lopen. Ja een prima Franse thriller die ongetwijfeld binnen een paar jaar weer gebruikt gaat worden voor een slappere Amerikaanse remake.

4,0*

Dit viel me toch behoorlijk tegen.

Met een naam als Bigelow aan het roer, had ik toch wel een leuk en sfeervol horrorfilmpje verwacht. Nu is het nog wel enigszins sfeervol, maar leuk is het allerminst. Ik vond het vooral een lange en onaangename zit. Wat me ten eerste opviel, was de soundtrack, die te opvallend aanwezig was en niet al te goed klinkt. Ook het acteerwerk is bij vlagen echt behoorlijk slecht. Alleen good old Lance Henriksen weet het schip nog een beetje draaiende te houden, maar de rest scoort eigenlijk stuk voor stuk een onvoldoende.

Het verhaaltje is nog wel aardig en zolang het allemaal nog enigszins mysterieus blijft, nog redelijk boeiend. In de tweede helft zakt het ook op dat gebied toch wel behoorlijk weg. De effecten en de actie is ook niet echt bijster sterk. Je ziet wel dat het low-budget is, maar je ziet ook dat de film de tand des tijds niet helemaal heeft doorstaan. Verder had ik het ook wat grover en harder verwacht, maar dat viel achteraf gezien ook een beetje tegen. Dan resteren er nog een paar goed geregisseerde losse scenes, waaraan je wel kunt zien dat Bigelow toen al een regisseuse was, die het wel in zich heeft.

Maar dat en de goede rol van Henriksen samen, maakt duidelijk nog geen goede film, daarvoor is de rest helaas te matig.

2,0*