Opinions

Redelijk filmpje, erg zoet, maar dat kun je bij een film als deze ook wel verwachten. Het verhaaltje is niet zo bijzonder, maar de film ademt wel de typische muppetsfeer uit, al missen deze keer de scherpere grappen en oogde het vaak nogal flauw. Wel positief is ook de rol van Joan Cusack als schurk, die haar rol prima invult en de sfeer van de film goed aanvoelt. Toch is de versie uit 1992 in ieder geval een stuk beter nog.

2,5*

Hele aardige film van Frank Capra, al is deze toch niet zo goed als Mr Smith Goes to Washington. James Steward speelt op prima wijze de goede, soms ietwat sullige George Bailey, die hier een wijze levensles krijgt. De aankleding van de film is erg mooi, met af en toe fraaie beelden van bijvoorbeeld de sneeuwval, wat bijdraagt aan de sterke sfeer die de film bezit. Donna Reed speelt ook zeker niet slecht, maar kan toch bij lange na niet tippen aan Jean Arthur, maar goed dat is dan ook slechts voor weinigen weggelegd.

De film begint goed, maar zakt halverwege toch een tijdje in. Op het eind komt de film dan weer erg sterk uit de hoek, al vond ik het in zijn geheel toch iets minder mooi dan ik gehoopt had. Dat de film ietwat voorspelbaar is en het soms wat zoet overkomt, maakt mij bij deze eigenlijk niet zoveel uit. Het is tenslotte een kerstfilm en met kerst mag men best een fijn gevoel krijgen. Capra is en blijft echter een zeer interessant regisseur, waar ik zeker nog meer van wil zien.

3,5*

Aangename verrassing dit.

Echt een erg leuke film dit. Het verhaal klinkt niet zo heel bijzonder, maar de uitwerking is dat wel. Allereerst zijn de acteurs meer dan in orde. Keir Gilchrist zet een prima hoofdrol neer als de depressieve Craig, die in de kliniek zichzelf steeds beter leert kennen. Zach Galifianakis is een beetje zijn steun in die kliniek en laat zien ook serieuzere rollen aan te kunnen. Hij speelt ingetogen en overtuigend.

In de kliniek zit trouwens een hele willekeur aan opvallende en soms ook erg grappige personages. Het zijn echter geen karikaturen, maar ze worden hier echt neergezet als echte mensen en doordat in feite elk belangrijk personage een redelijke uitdieping krijgt, werk dit allemaal erg goed. Het thema is zwaar, maar de film blijft desondanks erg luchtig, omdat er ook behoorlijk wat subtiele humor in de film verweven zit. Verder kent de film een opvallend frisse en vlotte soundtrack, die heerlijk klinkt en goed past bij deze film. De ietwat surrealistische scène waarbij iedereen verkleed “Under Pressure” zingt en speelt, is echt geweldig.

Sowieso is de regie sterk en het camerawerk ook erg verzorgd. Wat de film af maakt is dat men ervoor gekozen heeft om er een paar keer animatie doorheen te verweven. Mooie animatie, die de impact van zo’n scène alleen nog maar versterkt. Ja al met al is dit een fijne frisse film en dit regisseursduo is er voor mij eentje, of beter gezegd twee, om in de gaten te houden.

4,0*

Leuke misdaadfilm, die op sommige momenten erg aan Ocean’s Eleven doet denken.

Vooral qua sfeer en verhaal hebben de beide films overeenkomsten. The Italian Job is iets minder, maar doet er op zich niet heel veel voor onder. Het is zo’n typisch voorbeeld van een film, waarvan de afloop misschien niet moeilijk te raden is, maar waarvan de weg er naar toe erg leuk is en veel vermaak biedt.

De cast doet het naar behoren. Norton, Wahlberg, Statham, Theron, Green en Sutherland vormen samen een aardig team. De actie en dan met name de achtervolgingsscènes zijn erg goed, waarvan goed gebruik wordt gemaakt van de mooie locaties, zoals bijvoorbeeld Venetië, waar de eerste helft van de film zich afspeelt. Verder is het ook duidelijk een film waar de fun vanaf spat. Daarmee blijkt ook, dat een verhaal of film niet altijd heel ingewikkeld hoeft te zijn om leuk te zijn.

The Italian Job is hier een prima voorbeeld van.

3,5*

Een documentaire, die filmisch niet zo heel veel voorstelt, maar wel grappig om eens een keertje gezien te hebben..

Het is in feite niet meer dan een gezellige familiebijeenkomst, waarbij de ouders van Scorsese verhalen vertellen over vroeger. De ouders van Martin zijn echter bijzonder gezellige mensen, en de manier waarop vooral moeder haar verhalen verteld is zeker wel leuk om te mogen aanschouwen. Mama verteld aanstekelijk en zoonlief luistert aandachtig naar al die verhalen, legt het vast en voorziet het van een grappig Italiaans deuntje.

Een kleine 50 minuten is ook precies lang genoeg om de aandacht vast te houden.

3,0*

Ivan de Verschrikkelijke klonk altijd erg interessant in de oren. Leuk om er dan eindelijk eens een film over gezien te hebben.

Nou ja leuk. Eerlijk gezegd was de film minder interessant en boeiend dan ik hoopte. Voor Rusland was het destijds wel een enorm grote gebeurtenis. In deze film wordt enorm theatricaal geacteerd. Nu snap ik allemaal best dat dit een onderdeel is dat bij dit soort films hoort. Ik kan er echter maar moeilijk aan wennen en op de een of andere manier valt mij op dat het iedere keer weer storend op mij overkomt.

Ook de bijpassende muziek was mij allemaal net wat te bombastisch. Gelukkig zijn er ook wel positieve elementen. Qua aankleding ziet het er allemaal mooi en uiterst verzorgd uit. Ook de cameravoering is bij vlagen best mooi. Verder is Ivan zelf een opvallend figuur en de enige in deze film, die ik juist wel goed vond overkomen.

Uiteindelijk is het allemaal net niet genoeg voor een voldoende. Daarvoor waren sommige elementen net een te grote storende factor. Toch wil ik het tweede deel binnenkort ook wel zien. Met de verwachtingen enigszins aangepast, kan die namelijk alleen maar meevallen.

2,5*

Precies hetgene wat ik dacht, na dit tweede deel gezien te hebben. Het eerste deel vond ik ook niet zo heel goed, maar dat had nog wel wat aardige elementen. Zo is de cameravoering op sommige momenten best mooi en is de aankleding ook wederom in orde.

Maar daar houdt het dan ook wel mee op.De film is verder erg theatraal en vooral wat eentoniger en minder boeiend dan zijn voorganger. Even was er een verrassing toen de film ineens in kleur verder ging. Een opvallende keuze die mij even deed opveren.

De opvering was echter voor eventjes, want door het laatste halfuur van de film moest ik mij echt heen slepen. Ik ben er op zich dan ook niet rouwig om, dat Eisenstein zijn trilogie nooit heeft kunnen voltooien.

1,5*

Indrukwekkende film!

Mijn vijfde Tarkovsky en ik verwachtte wederom zware kost, maar tot mijn verbazing is deze film een stuk toegankelijker dan de rest van het werk dat ik tot nu toe van Tarkovsky zag. En wat een sterke film is Ivanovo Detstvo!

Allereerst is er het jongetje, dat inderdaad fantastisch speelt. Daarnaast weet Tarkovsky er een warm toegankelijk verhaal van te maken, waarin hij realisme afwisselend met soms echt schitterende surrealistische scenes. Bijvoorbeeld het moment van de kinderen op de appelwagen heeft iets magisch, door de prachtige cinematografie en ook de kinderlijke onschuld, die het uitstraalt.

Ook de belichting en het schitterende zwartwit gebruik is mooi om te zien. Het doet mij erg denken aan The Night of the Hunter en dat is wat mij betreft nog steeds het mooiste zwartwit gebruik wat ik ooit heb mogen aanschouwen.

Verder is het verhaal best sterk en slaagt Tarkovsky erin om op een paar momentjes na het hoge niveau constant vast te houden. Zeer fijne debuutfilm dus van hem en samen met Stalker het beste wat ik tot nu toe van hem gezien heb.

4,5*

Goede film, die helaas in het laatste uur wat afzwakt.

Deze film van Zvyagintsev doet veel goed, vooral het eerste gedeelte van de film is ontzettend sterk. De cinematografie van de film is vanaf de eerste scène ontzettend goed. Nu leent het landschap waar de film zich afspeelt daar ook wel voor, maar Zvyagintsev slaagt erin om het landschap en de omgeving op de meest fraai mogelijke wijze vast te leggen. Op sommige momenten was het op dat gebied echt genieten geblazen. Qua detaillering zag het er uitmuntend uit.

Verhaaltechnisch is het eerste gedeelte ook erg interessant. Konstantin Lavronenko is een prima acteur en zet hier een behoorlijk complex personage neer. Ook de rest van de cast doet het goed. Toch blijft het op dat gebied soms wat oppervlakkig. Mede daardoor had ik moeite om echt binding met de personages te krijgen. In het laatste uur wordt het verhaal wat complexer en dramatischer. De clou, waarbij blijkt dat het kind toch van hem is, is enigszins teleurstellend en moeilijk te begrijpen voor mij. Ik vond het in ieder geval niet echt logisch.

Jammer, want de eerste helft van de film was echt ontzettend sterk. Visueel soms verbluffend mooi, ondersteund door een sterke haast bedwelmende soundtrack. De tweede helft inlcusief afloop is dan minder, maar desalniettemin is dit een bovengemiddelde film.

3,5*